درخت حوزه‌های تخصصی

هدف پژوهش حاضر تاثیر رفتارهای مربیگری بر خودکارآمدی و عملکرد تیمی در بازیکنان لیگ برتر فوتبال زنان کشور بود. جامعه و نمونه آماری شامل 22 بازیکن در هر تیم که 200 نفر به عنوان نمونه تحقیق در نظر گرفته شد. بدین منظور از پرسشنامه رفتار مربیگری(CBQ) و پرسشنامه خودکارآمدی (ESES) برای بررسی پژوهش استفاده شد. برای ارزیابی عملکرد تیم های فوتبال زنان، رتبه آنها در جدول ملاک قرار گرفت. پایایی ابزار تحقیق با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ (رفتار مربیگری 75/0، خودکارآمدی 82/0) به دست آمده است. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها،از آمار توصیفی و آمار استنباطی)تحلیل عاملی تاییدی CFA جهت سنجش روایی سازه ابزار گردآوری داده ها، مدل یابی معادلات ساختاری SEM "نرم افزار Amos" به منظور آزمون گذاشتن مدل پژوهشی، و نیز آزمون فرضیه ها) استفاده شد. یافته ها نشان داد که رفتار مربیگری طبیعی و رفتار مربیگری واکنشی مثبت تاثیر مثبت و معناداری بر خودکارآمدی داشته و رفتار مربیگری واکنشی منفی تاثیر منفی و معناداری بر خودکارآمدی دارد. همچنین نتایج نشان داد خودکارآمدی بازیکنان بر عملکرد تیمی تاثیر مثبت و معناداری دارد. رفتار مربیگری طبیعی و رفتار مربیگری واکنشی مثبت بر عملکرد تاثیر مثبت و معناداری داشته است. اما رفتار مربیگری واکنشی منفی تأثیر منفی و معناداری بر عملکرد دارد

پژوهش حاضر باهدف مقایسه اثربخشی معنادرمانی گروهی و فراشناخت درمانی گروهی بر تاب آوری دانشجویان دختر انجام گردید. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی بود. جامعه آماری دانشجویان علوم تربیتی دانشگاه آزاد بودند. تعداد 60 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند و در سه گروه معنادرمانی، فراشناخت درمانی و کنترل قرار گرفتند. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه تاب آوری ورزشی سبحان و لجاز (2012) بود. جهت تجزیه و تحلیل داده های از آزمون انکوا و آنوا استفاده گردید. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که معنادرمانی گروهی بر میزان تاب آوری نمونه های پژوهش، تأثیر معناداری دارد. همچنین مشخص شد که فراشناخت درمانی گروهی بر میزان تاب آوری نمونه های پژوهش، تأثیر معناداری دارد. همچنین مشخص شد که معنادرمانی گروهی نقش بارزتری در بهبود تاب آوری نمونه های پژوهش در مقایسه با فراشناخت درمانی گروهی دارد. بنابراین پیشنهاد می گردد تا متولیان ورزش ضمن استفاده از روانشناسان ورزشی در محیط های ورزشی خود، به شکل گیری اهداف در میان ورزشکاران اقدام نمایند.

هدف از پژوهش حاضر واکاوی نقش مؤلفه های سرمایه روان شناختی بر توسعه مشارکت ورزشی جانبازان و معلولین ایران بود. پژوهش به صورت آمیخته (کیفی–کمی) بود. جامعه آماری پژوهش شامل اساتید دانشگاه آشنا با ورزش معلولین، معلولین ورزشکار و مدیران و کارشناسان ورزش معلولین می شوند. این افراد، به صورت هدفمند برای مصاحبه های کیفی در موضوع پژوهش انتخاب گردید (15 نفر و تا حد اشباع نظری ادامه یافت). در بخش دوم (کمی)، پرسش نامه در بین معلولین شهر تهران توزیع گردید (384 نفر). برای جمع آوری اطلاعات از پرسش نامه تاب آوری کانر- دیویدسون (2003)، پرسش نامه خوش بینی شییر و کارور (1985)، پرسش نامه خودکارآمدی شوآرتزر و جروسلم (1995) و پرسش نامه امیدواری اشنایدر (1991) استفاده شد. پرسش نامه توسعه مشارکت در ورزش همگانی شامل 24 گویه در دو مؤلفه اصلی عوامل روانی و جسمانی و عوامل اجتماعی تدوین شد. برای تحلیل داده ها از شاخص های کشیدگی و چولگی به منظور بررسی توزیع داده ها استفاده شد. برای بررسی و پاسخ به سئوالات پژوهش در ابتدا از نرم افزار Max QDA نسخه Pro و در ادامه به منظور بررسی وضعیت جمعیت شناختی، رسم و تدوین مدل اندازه گیری و مدل ساختاری به ترتیب از نرم افزارهای اس پی اس اس نسخه 24، پی ال اس نسخه0/2 استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد تاب آوری، خوش بینی، خودکارآمدی و امیدواری بر توسعه مشارکت در ورزش همگانی جانبازان و معلولان تأثیر معناداری دارد. این نتایج می تواند به منظور آماده سازی معلولان و جانبازان برای حضور پایدار در فعالیت ورزشی مثمر ثمر واقع شود.

هدف از پژوهش حاضر، طراحی و تدوین الگوی توسعه مسئولیت اجتماعی اداره تربیت بدنی دانشگاه پیام نور بود که برای این منظور، 115 عضو هیئت علمی تربیت بدنی، مدیرکل، کارشناس اداره کل تربیت بدنی دانشگاه پیام نور کشور در دو بخش کمی و کیفی به صورت کل شمار انتخاب شدند و به پرسش نامه محقق ساخته 22 سؤالی پنج ارزشی لیکرت پاسخ دادند. روایی صوری و محتوایی پرسش نامه بر اساس نظرات محققان مدیریت ورزشی مورد تأیید قرار گرفت و پایایی آن نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ (96%) به دست آمد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از عاملی اکتشافی، آزمون رتبه بندی فریدمن و تحلیل معادلات ساختاری با کمک نرم افزارهای SPSS نسخه 23 و اسمات پی ال اس استفاده شد. یافته ها نشان داد که مدل عوامل موثر بر ارتقا مسئولیت اجتماعی اداره تربیت بدنی دانشگاه پیام نور متشکل از 5 بعد ذی نفعان، اجتماعی، توجه به محیط زیست، اقتصادی و داوطلبانه است که با توجه به نتیجه آزمون فریدمن مبنی بر اولویت معنادار میان آن ها (18/26=2χ، 01/0>P)، به ترتیب ابعاد اجتماعی، داوطلبانه، محیط زیستی، ذی نفعان و اقتصادی از اولویت برخوردارند. و شاخص های برازش مدل از مقدار قابل قبول و مطلوب برخوردار بوده و مدل تحقیق مورد تأیید است.

هدف از این مطالعه بررسی نقش عوامل واسطه ای تاب آوری و حمایت اجتماعی در ارتباط بین فعالیت بدنی و پریشانی روان شناختی در دوره شیوع ویروس کووید-19 بود. روش پژوهش همبستگی و جامعه آماری شامل تمامی بزرگسالان مرد و زن (18-64 سال) در سطح کشور بود که 1115 نفر به عنوان نمونه از بین مردم استان تهران و 10 استان دیگر از 5 منطقه جغرافیایی کشور به روش تصادفی انتخاب شدند. فعالیت بدنی با پرسش نامه بین المللی فعالیت بدنی، پریشانی روان-شناختی با پرسش نامه 10 سؤالی کسلر، تاب آوری روان شناختی با پرسش نامه فرم کوتاه کانر و دیویدسون و حمایت اجتماعی ادراک شده با پرسش نامه حمایت اجتماعی ادراک شده زیمت به روش بررسی آنلاین مورد ارزیابی قرار گرفت. با استفاده از ضریب همبستگی اسپیرمن روابط میان متغیرهای پژوهش با نرم افزار SPSS25 محاسبه گردید. مدل یابی معادله های ساختاری (SEM) نیز برای آزمودن مدل فرضی در مورد روابط مستقیم و غیرمستقیم بین فعالیت بدنی، پریشانی روان شناختی، تاب آوری و حمایت اجتماعی درک شده با استفاده از نرم افزار PLS3 استفاده شد. نتایج مدل یابی معادله های ساختاری نشانگر برازش خوب مدل بود. یافته ها ارتباط معکوس معنا داری بین فعالیت بدنی و پریشانی روان شناختی نشان داد (314/0- =β؛001/0≥P) و ضریب مسیر غیرمستقیم فعالیت بدنی و پریشانی روان شناختی با میانجی گری حمایت اجتماعی ادراک شده (035/0- =β؛001/0≥P) و تاب آوری (057/0- =β؛001/0≥P) معنادار بود. پیشنهاد می شود جهت کاهش پریشانی روان شناختی در دوره شیوع ویروس کووید-19 از برنامه های قابل اجرای فعالیت بدنی همزمان با مداخله حمایت اجتماعی ادراک شده و تاب آوری استفاده شود.

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر تمرینات اسپرت متریک ویژه فوتبال بر عملکرد پسران فوتبالیست جوان بود. 29 فوتبالیست به عنوان آزمودنی در پژوهش حاضر شرکت کردند و بصورت تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. عملکرد آزمودنی ها با استفاده از آزمون های عملکردی 50 یارد سرعت، چابکی ایلینویز و پرش سارجنت مورد ارزیابی قرار گرفت. گروه تجربی تمرینات اسپورت متریک ویژه فوتبال را به مدت شش هفته (18 جلسه) انجام دادند و گروه کنترل در این مدت به تمرینات عادی خود پرداختند. از آزمون تحلیل کوواریانس برای تحلیل داده ها استفاده شد. نتایج تحلیل کواریانس نشان داد که بین رکورد آزمون های سرعت، چابکی و توان انفجاری در گروه تجربی و کنترل تفاوت معناداری پس از شش هفته تمرین وجود دارد (05/0p <). با توجه به نتایج پژوهش حاضر به مربیان فوتبال پیشنهاد می گردد که تمرینات اسپورت ویژه فوتبال را جهت ارتقاء عملکرد حرکتی بازیکنان مورد استفاده قرار دهند.

پژوهش حاضر با هدف بررسی عوامل مؤثر بر توسعه بهبود کیفیت زندگی کاری در مربیان شنا انجام گردید. پژوهش حاضر از جمله پژوهش های توصیفی-پیمایشی بود. جامعه آماری کلیه مربیان شنای استان آذربایجان شرقی به تعداد 773 نفر بود. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسش نامه محقق ساخته 40 سئوالی بود. روش آماری پژوهش حاضر شامل تحلیل عاملی اکتشافی بود. نتایج پژوهش  نشان داد حمایت از مربیان شنا در دعاوی حقوقی در محیط کاری، ارتقأ نظام درمان مناسب در محیط کاری، حمایت بیمه ای ، کاهش تنش ها و استرس کاری و بهبود دانش فنی مربیان شنا در حوزه کاری خود از مهم ترین ا عوامل توسعه بهبود کیفیت زندگی کاری هستند. توجه به عوامل شناسایی شده می تواند در بهبود کیفیت زندگی کاری در مربیان شنا تأثیرات مطلوبی داشته باشد.

زمینه: حافظه، توانایی به یادآوری اطلاعات یادگرفته شده است و از اینرو، ارتباط تنگاتنگی بین یادگیری و حافظه وجود دارد. هدف از تحقیق حاضر بررسی ارتباط بین حافظه کاری و حافظه بلند مدت با عملکرد ورزشی ژیمناستیک کاران دختر 8 تا 10 سال بود. روش تحقیق: برای این منظور تعداد 40 نفر به روش در دسترس و هدفمند به عنوان نمونه تحقیق انتخاب شدند. برای سنجش حافظه کاری از آزمون حافظه کاری وکسلر، و برای سنجش حافظه بلند مدت از آزمون حافظه بصری کیم کارد استفاده شد.جهت بررسی عملکرد ژیمناست کاران از ازمون چهار اسباب ژیمناستیک استفاده شد. شیوه نمره دهی در این تحقیق مطابق با نظر داوران ژیمناستیک بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. نتایج: نتایج این تحقیق نشان داد که فقط بین حافظه کاری و عملکرد ژیمناستیک ارتباط مثبت و معناداری وجود دارد. اما بین حافظه بلند مدت و عملکرد ژیمناستیک ارتباط معناداری مشاهده نشد. نتیجه گیری: در کل نتایج این تحقیق نشان دهنده این است که حافظه کاری به طور مستقیم با عملکرد حرکتی دختران نخبه ژیمناست کار ارتباط دارد.

مقدمه و هدف: هدف از مطالعه حاضر، بررسی رابطه اعتیاد به تمرین و افسردگی ورزشکاران نخبه در دوران قرنطینه و تعطیلی اماکن و رویدادهای ورزشی بر اثر ویروس کووید-19 بود. روش شناسی: نمونه آماری را 134ورزشکار نخبه (64 مرد) با حداقل ۵ سال سابقه فعالیت در رشته های مختلف ورزشی در سطح سوپرلیگ و ملی، با میانگین 87/20 (15 تا 35 سال) تشکیل دادند. برای سنجش اعتیاد به تمرین، سیاهه اعتیاد به تمرین تری و همکاران و برای افسردگی از پرسشنامه افسردگی بک استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از ضریب همبستگی اسپیرمن و رگرسیون انجام شد. نتایج: نتایج نشان داد، بین اعتیاد به تمرین و افسردگی رابطه معناداری وجود ندارد، ولی بین مؤلفه اهمیت و برجسته بودن نقش تمرین با افسردگی، رابطه منفی معناداری وجود دارد. همچنین اهمیت و برجسته بودن نقش تمرین به طور معناداری افسردگی را پیش بینی کرد (05/0p < ). نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد که در دوران قرنطینه ناشی از کووید-19با کاهش مؤلفه اهمیت و برجسته بودن نقش تمرین، افسردگی ورزشکاران افزایش پیدا می کند. همچنین مؤلفه اهمیت و برجسته بودن نقش تمرین پیش بینی کننده افسردگی ورزشکاران بود و ورزشکاران علائم افسردگی را به صورت آتیپیکال نشان می دهند.

هدف مطالعه حاضر تغییرات کارآمدی عضلانی طی کوشش های موفق و ناموفق در تیراندازان ماهر با تپانچه با نقش میانجی چشم ساکن بود. در این مطالعه پس رویدادی، 20 مرد تیرانداز ماهر با تپانچه با دامنه سنی 20 تا 30 سال برای شرکت در مطالعه انتخاب شدند. پس از پنج کوشش آشنایی، شرکت-کنندگان به اجرای 20 کوشش شلیک تپانچه از فاصله موردنظر به هدف مطابق با استاندارهای موجود پرداختند. امتیاز ده به عنوان کوشش موفق و امتیازهای پایین تر از ده به عنوان کوشش ناموفق در نظر گرفته شد. داده ها با استفاده از آزمون t وابسته و بوتستراپ تحلیل شد. نتایج نشان داد که بین فعالیت عضلانی عضلات دوسربازویی و سه سربازویی در کوشش های موفق و کوشش های ناموفق تفاوت معنا داری وجود دارد و شرکت کنندگان در کوشش های موفق فعالیت عضلانی پایین تری داشتند. همچنین، نتایج بوت استراپ آشکار کرد که طول دوره چشم ساکن، فعالیت عضلانی عضلات دوسربازویی و سه سربازویی را در کوشش های موفق و ناموفق میانجی می کند. به طورکلی نتایج پژوهش حاضر تأکیدی بر فرضیه ثبات قامت می باشد که عامل تعیین کننده در طول این دوره، افزایش ثبات قامت است که منجر به کاهش "نویز" در سیستم حرکتی می شود.

این پژوهش با هدف بررسی تأثیر تمرین های تناوبی شدید (HIIT) و مصرف مکمل کورکومین بر مقدار کاسپاز سه و بیان miR-1 و miR-133 بافت قلبی موش های صحرایی در مواجهه با آرسنیک انجام شد. بدین منظور 48 موش صحرایی نر 16 هفته ای با وزن 77/24 ± 31/340 گرم به شش گروه شامل آرسنیک-تمرین، آرسنیک-کورکومین، آرسنیک-توأم (شامل آرسنیک – تمرین - کورکومین)، آرسنیک، کنترل اتانول و کنترل معمولی تقسیم شدند. آرسنیک روزانه با دوز پنج (میلی گرم/ وزن بدن و کورکومین با دوز روزانه 15 (میلی گرم/ وزن بدن به مدت شش هفته استفاده شد. تمرین  HIITبه مدت شش هفته (پنج روز در هفته) شامل 60 دقیقه دویدن تناوبی در هر جلسه (هر تناوب شامل چهار دقیقه دویدن با شدت 90-85 درصد v VO2max و دو دقیقه ریکاوری فعال با شدت 60- 50 درصد) انجام شد. سنجش کاسپاز سه به روش وسترن بلات و مقدار بیان ژنی به روش RT-PCR انجام شد. یافته ها نشان داد در گروه آرسنیک بیان ژن miR-1 (0.001=p ) و محتوای کاسپاز سه ( 0.001=p ) بیشتر و بیان ژن miR-133 کمتر از گروه کنترل معمولی بود ( 0.001=p ). با اینکه در گروه آرسنیک-تمرین تفاوتی در بیان ژن های miR-1 ( 0.45=P ) و miR-133، (0.20=p ) و محتوای کاسپاز سه ( 0.26=p ) در مقایسه با گروه آرسنیک مشاهده نشد، در گروه آرسنیک-کورکومین مقدار کاسپاز سه از گروه آرسنیک کمتر بود (0.001=p )، اما در گروه آرسنیک-توأم، بیان ژن miR-1 ( 0.042=p ) و محتوای کاسپاز سه ( 0.001=p ) کمتر و بیان ژن miR-133 بیشتر (0.010 =P ) از گروه آرسنیک بود. مواجهه با آرسنیک از طریق تغییر بیان mir-1 و mir-133 کاردیومیوسیت ها را مستعد آپوپتوز دخیل در بیماری های قلبی می کند. درحالی که تمرین بدنی قادر به فرونشاندن کامل آثار سوء آرسنیک در کاردیومیوسیت ها نیست، به جای آن مکمل کورکومین و عمدتاً اثر توأم فواید بهتری دارد، اما به دلیل نبود شواهد مشابه و محدودیت های پژوهش انجام دادن پژوهش های بیشتر لازم است.

زمان بازی (مسابقه) ممکن است تحت تأثیر میزان بالیدگی، فعالیت هورمونی و سطح آمادگی جسمانی بازیکنان نوجوان قرار گیرد؛ به همین دلیل مطالعه حاضر با هدف تعیین و ارتباط شاخص  های بالیدگی، عملکردی و هورمونی با زمان انجام بازی در بازیکنان نخبه نوجوان فوتبال انجام شد. در این پژوهش 31 بازیکن فوتبال نوجوان با میانگین سنی 252/0 ± 51/16سال در طی یک دوره فصل فوتبالی پایش شدند و مدت زمان بازی در مسابقات بازیکنان ثبت شد. بعد از اتمام فصل، شاخص  های آنتروپومتریک، هورمونی] هورمون رشد و فاکتور رشد شبه انسولینی [(IGF-1) با روش کمّی لومینسانس، میزان بالیدگی به وسیله ارزیابی سن اسکلتی، آزمون های عملکردی ]پرش ارتفاع (CMJ)برای ارزیابی توان انفجاری، تست غیرخطی (7RST) برای ارزیابی توان بی هوازی و تست یویو برای ارزیابی حداکثر اکسیژن مصرفی (VO2max)[ اندازه گیری شدند. برای تعیین همبستگی از روش های پیرسون و اسپیرمن استفاده شد و برای محاسبه پیش بین متغیرها رگرسیون خطی چندگانه در سطح معناداری کمتر از 05/0 انجام شد. نتایج همبستگی بین متغیرها نشان داد که زمان انجام بازی با VO2max (0.56 = r)، سن اسکلتی (0.42- = p )، توان انفجاری(0.40 = r)، انحراف بالیدگی (0.38- = r) و IGF-1(036 = r) ارتباط معناداری داشت. تحلیل رگرسیون خطی چندگانه نشان داد که زمان انجام بازی با استفاده از شاخص های مطالعه شده به طور معناداری پیش بینی شد (0.55 = R2). براساس نتایج پژوهش حاضر، سطح بالای IGF-1 و VO2max نقش عمده ای در انتخاب و زمان انجام بازی بازیکنان در رقابت ها دارد؛ بااین حال، واقع بینانه تر به نظر می رسد که سایر موارد تأثیرگذار بر انتخاب بازیکنان برای بازی و زمان انجام بازی نیز درنظر گرفته شوند.

این پژوهش با هدف ارائه الگوی پارادایمی توسعه کارآفرینی ورزش زنان ایران انجام شد. این پژوهش مبتنی بر پارادایم تفسیری-برساختی بود و از لحاظ ماهیت جزو پژوهش های اکتشافی-بنیادی بود که با استفاده از رویکرد کیفی و راهبرد گراندد تئوری یا نظریه داده بنیاد انجام شد. خبرگان دانشگاهی، صاحب نظران علمی در حوزه های کارآفرینی و به خصوص کارآفرینی زنان و کارآفرینی ورزشی، اقتصاد و مدیریت ورزشی، مدیران و مالکان کسب وکارهای ورزشی و نیز زنان کارآفرین در حوزه های گوناگون جامعه آماری پژوهش را تشکیل دادند که 21 نفر از آن ها با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند به عنوان اعضای نمونه انتخاب شدند. در این مطالعه برای گردآوری داده ها از دو روش کتابخانه ای (مرور کتب، مقالات، پایان نامه ها، اسناد و گزارش های رسمی و ...) و میدانی (مصاحبه با اعضای نمونه پژوهش) استفاده شد. تجزیه وتحلیل داده ها براساس نظریه داده بنیاد و در سه گام شامل کدگذاری باز، کدگذاری محوری و مرحله نظریه پردازی یا کدگذاری انتخابی با استفاده از نرم افزار ATLAS.ti انجام شد. براساس یافته های پژوهش، این موارد شناسایی شد: شرایط علّی (شامل ویژگی ها و مهارت های شخصیتی، ویژگی های کارآفرینانه، عوامل انگیزشی، مهارت های مدیریتی، مهارت های ارتباطی، توانمندی های مالی، توانایی های بازاریابی، مهارت های فناورانه و فنی-تخصصی، عوامل حمایتی و امکانات و ظرفیت ها، تجربه)، عوامل زمینه ای (شامل زیرساخت ها و بسترها، عوامل قانونی_نهادی، عوامل اقتصادی، زمینه شخصی و عوامل فرهنگی-اجتماعی)، عوامل مداخله گر (شامل عوامل جنسیتی، شرایط خانوادگی و فردی و شرایط محیطی)، راهبردها (شامل اقدامات مالی-اقتصادی، اقدامات تشویقی-ترغیبی و حمایتی، اقدامات سیاسی-قانونی و سیاست گذاری، آموزش و پژوهش، توسعه توسعه ارتباطات و فناوری) و پیامدهای توسعه کارآفرینی ورزش زنان ایران (شامل پیامدهای اقتصادی، پیامدهای اجتماعی و پیامدهای ورزش و سلامت).

توسعه فرهنگ هواداری یکی از رویکردهای درآمدزایی و توسعه پایدار اقتصادی باشگاه ها در کشورهای صاحب فوتبال است. پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی توسعه فرهنگ هواداری در لیگ برتر فوتبال ایران انجام شد. این پژوهش از نوع کیفی بود که با به کارگیری نظریه داده بنیاد انجام شد. جامعه آماری پژوهش خبرگان آگاه از حوزه پژوهش بودند که نمونه گیری از آن ها به صورت هدفمند و با روش گلوله برفی انجام شد. داده ها بعد از اجرای 15 مصاحبه به مرحله اشباع نظری رسید. تجزیه وتحلیل داده ها در سه مرحله کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری انتخابی انجام شد. نتایج پژوهش نشان دهنده ۷۹ کد اولیه دسته بندی شده از مصاحبه ها و استخراج ۲۳ مقوله بود که شامل شرایط علّی (ارزش های فردی، تخصص گرایی، وابستگی، هویت برند و هویت مشترک)، شرایط زمینه ای (مقوله های بسترهای فرهنگی، بسترهای اجتماعی، بسترهای رسانه ای، بسترهای زیرساختی و کیفیت)، شرایط مداخله ای (افراد مشهور، سیاسی، نگرش، اقتصادی و گرایش و علاقه مندی)، راهبردها (آسیب شناسی و ریشه یابی، شناخت، به کارگیری الگوهای بومی فرهنگ سازی، مهارت آموزی و یادگیری و حمایت و پشتیبانی) و پیامدها (پیامد رفتاری، پیامد فرهنگی و پیامد اجتماعی) بودند ؛  بنابراین، مدیران و مسئولان ورزش کشور باید به این متغیرها به عنوان عوامل مهم در توسعه فرهنگ هواداری توجه کنند.

این پژوهش با هدف تدوین پارادایم توسعه بهبود فرهنگ ورزش در خانه در زمان شیوع ویروس کرونا انجام شد. روش پژوهش کیفی بود. در این پژوهش با  بهره گیری  از  روش نمونه گیری  هدفمند  و تکنیک  اشباع  نظری،  14 نفر  برای شناسایی  مدل توسعه بهبود فرهنگ ورزش در خانه در زمان شیوع ویروس کرونا ا نتخاب شدند  و  با  آن ها  مصاحبه  شد.  برای  شناسایی  عوامل  مدل توسعه بهبود فرهنگ ورزش در خانه در زمان شیوع ویروس کرونا از مصاحبه  نیمه  ساختارمند ) با  گروه های  کانونی ( و  مطالعه  اسناد  استفاده شد. برای تأمین روایی و پایایی مطالعه از روش ارزیابی لینوکلن و گوبا (2013) استفاده شد. مدل پارادایمی این پژوهش براساس الگوی پارادایمی استراوس و کوربین (1997) طراحی شد. در این مدل، شرایط علّی، عوامل فردی، جذابیت ورزش خانگی و افرایش آگاهی فرایند توسعه بهبود فرهنگ ورزش در خانه در زمان شیوع ویروس کرونا نشان داده می شود. همچنین شرایط زمینه ای، عوامل رقابت، انگیزه آمادگی جسمانی، و هیجان و احساس برای داشتن رویکرد بهبود فرهنگ ورزش در خانه در زمان شیوع ویروس کرونا هستند؛ شرایطی که برای موفقیت بهتر در اجرای این فرایند باید بیشتر مدنظر قرارگیرند.

پژوهش حاضر با هدف مدل سازی رفتار خرید مشتریان فروشگاه های ورزشی  در زمان شیوع ویروس کرونا (پیش آیندها و پس آیند ها) انجام شد. پژوهش از لحاظ هدف، کاربردی و از نظر شیوه گردآوری داده ها، توصیفی-پمایشی بود. در بخش اول (کیفی) برای انجام شدن مصاحبه میدانی، جامعه آماری پژوهش اساتید برجسته حوزه مدیریت ورزشی متخصص در بازاریابی ورزشی و صاحبان برجسته کسب و کارهای ورزشی بودند که این افراد در دو مرحله اولیه و ثانویه به ترتیب به صورت هدفمند و گلوله برفی برای مصاحبه های کیفی درباره موضوع پژوهش انتخاب شدند. در بخش دوم (کمّی) بعد از گردآوری اطلاعات حاصل از پژوهش کیفی، به ساخت پرسشنامه اقدام شد و این پرسشنامه ( 44 گویه در قالب دو مؤلفه کلی پیش آیندها و پس آیندهای رفتار خرید مشتریان   فروشگاه های ورزشی  در زمان شیوع ویروس کرونا) در بین مشتریان فروشگاه های آنلاین ورزشی  (384 نفر) توزیع شد. نتایج نشان داد که مؤلفه های اثرگذار بر رفتار خرید (پیش آیندها) به ترتیب عبارت بودند از: علاقه به ورزش، عوامل مربوط به آمیخته بازاریابی، عوامل جمعیت شناختی، عوامل روان شناختی، شبکه های اجتماعی، عوامل محیطی، عوامل دانشی، ویژگی های شخصیتی و عوامل موقعیتی. همچنین پس آیندهای مثبت اولویت بیشتری در مقایسه با پس آیندهای منفی داشتند.

هدف از پژوهش حاضر افزایش کارایی کلاس های تربیت بدنی در ترغیب دانش آموزان به فعالیت های بدنی بیرون آموزشگاهی بود. برای این منظور، نمونه 100 نفری دانش آموزان پسر از طریق نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. با توجه به هدف کلی پژوهش از دانش آموزان خواسته شد قبل و بعد از تمرینات به سه پرسش نامه "انگیزش ورزشی"، "حمایت خودمختاری ادراک شده در زمینه ورزش" و "پرسش نامه قصد شرکت در فعالیت بدنی"، پاسخ دهند. کل دوره تمرینی 10 هفته بود که همزمان با ساعات درسی تربیت بدنی مدرسه اجرا شد. نتایج تحلیل چند متغیره کوواریانس نشان داد افرادی که پروتکل تمرینی را به صورت خودمختار تمرین کرده بودند دارای انگیزش بیشتری بودند و از زنگ تربیت بدنی لذت بیشتری نسبت به دیگر دانش آموزان برده بودند. به طور کلی می توان گفت استفاده از روش خودمختاری، بیشتر مواقع باعث می شود دانش آموزان از درس تربیت بدنی حداکثر لذت را ببرند و ترغیب شوند در کلاس های سازمان یافته فعالیت بدنی خارج از آموزشگاه شرکت کنند

یکی از عوامل مؤثر بر عملکرد ورزشکاران خستگی است. با اطلاع از پیامدهای خستگی بر عملکرد افراد، می توان برای پیشگیری از آن در تمرینات ملاحظات ویژه ای در نظر گرفت. بنابراین دانستن این که در هنگام بروز خستگی مرکزی و محیطی، ورزشکار تحت چه شرایطی قرار می گیرد، می تواند کلید موفقیت هر مربی باشد. لذا، هدف از پژوهش حاضر تعیین تأثیر خستگی مرکزی و محیطی بر سرعت و دقت شوت بازیکنان هندبال بود. بدین منظور 16 بازیکن دختر تیم هندبال دانشگاه تهران (با میانگین سنی4 ± 23) در پژوهش حاضر شرکت داشتند. پس از کسب رضایت آگاهانه و تکمیل پرسش نامه دست برتری ادینبورگ، پیش آزمون سرعت و دقت شوت هندبال زین در 11کوشش متوالی از شرکت کنندگان گرفته شد. سپس به طور تصادفی به دو گروه خستگی مرکزی و محیطی تقسیم شدند. گروه خستگی محیطی تحت دو ساعت تمرین پرفشار بدنی و گروه خستگی مرکزی به وسیله آزمون استروپ تحت خستگی ذهنی قرار گرفتند. پس از اعمال مداخله مورد نظر پس آزمون مشابه پیش آزمون گرفته شد. نتایج آزمون تحلیل واریانس مرکب 2 در2، در متغیر سرعت نشان داد اثر اصلی آزمون (021/0= P ) و اثر تعاملی آزمون و گروه (01/0= P ) معنادار بود؛ ولی اثر اصلی گروه معنادار نبود (19/0= P ). نتایج تی مستقل نشان داد بین سرعت شوت دو گروه در پس آزمون تفاوت معناداری وجود داشت (024/0= P ) و سرعت گروه خستگی محیطی کمتر از خستگی مرکزی بود. با این حال در متغیر دقت هیچ یک از اثرات اصلی گروه (24/0= P ) و تعاملی آزمون و گروه (42/0= P ) معنادار نبود. بنابراین طبق نظریه سیستم های پویا خستگی محیطی تأثیر منفی بر ویژگی های بیرونی حرکت می گذارد و متأثر از کاهش ظرفیت اندام های مجری است ولی خستگی مرکزی بر پارامتر حرکت (سرعت) اثرگذار نیست.

امروزه ساخت برندی قدرتمند، هدف بسیاری از صنایع و سازمان ها و به ویژه سازمان های خدماتی است. این پژوهش نیز با هدف تعیین شخصیت برند پژوهشگاه علوم ورزشی با استفاده از کهن الگوها انجام شد. روش پژوهش از نوع کیفی، از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ اجرا، میدانی بود. همه صاحب نظرانی جامعه آماری پژوهش را تشکیل دادند که با پژوهشگاه علوم ورزشی آشنایی کافی داشتند. کل نمونه پژوهش 51 نفر بودند که شامل گروه هایی به این شرح بود: 18 نفراز اعضای هیئت علمی پژوهشگاه، 13 نفر از کارکنان پژوهشگاه، پنج نفر از دانشجویان و 15 نفر از اعضای هیئت علمی سایر دانشگاه ها که در گروه های پژوهشگاه سابقه عضویت داشتند. گردآوری داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته انجام شد . نمونه گیری به صورت هدفمند صورت پذیرفت و پس از انجام 51 مصاحبه از مصاحبه شوندگان مدنظر، با استفاده از روش تحلیل محتوا داده های گردآوری شده بررسی شد. در مرحله اول تحلیل، 138 نشان به دست آمد. نشان های مرحله اول در مرحله دوم کدگذاری در نُه مؤلفه امکانات فیزیکی، نوآوری، منابع مالی، منابع انسانی، فضای دیجیتال، روابط عمومی، ماهیت سازمانی، عوامل خارج از سازمانی و مدیریتی، به تفکیک تعداد تکرار دسته بندی شدند. سپس، براساس نزدیکی و تطبیق بیشتر، هریک از مؤلفه ها به سه مقوله تقسیم شدند: 1- «تجربه»، «رفتار» و «ماهیت سازمانی»، 2- «در کنترل»، «خارج از کنترل» و 3- نقش «مستقیم» و «غیر مستقیم». همچنین، کهن الگوی در حال حاضر این سازمان «جستجوگر» بود و کهن الگوی مطلوب و شایسته برای این سازمان «آفرینشگر» بود. شناسایی شخصیت برند ادارک شده کنونی و شخصیت برند مطلوب می تواند به ترسیم چشم انداز پژوهشگاه کمک کند. همچنین، برای دستیابی به این چشم انداز و به منظور تدوین راهبردهای لازم، منابع ادارک شخصیت برند می تواند به عنوان راهنما باشد.

پژوهش حاضر با هدف ایجاد یک سیستم توصیه گر ارزیاب برای تعیین میزان رضایتمندی ورزشکاران از خدمات بیمه ای با استفاده از تکنیک داده کاوی انجام شد. رو ش پژوهش، توصیفی و از نوع پیمایشی بود که به لحاظ هدف، کاربردی و از حیث روش جمع آوری اطلاعات، میدانی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر ورزشکارانی بودند که به صورت منظم در رشته های گوناگون ورزشی در سال 1397 به ورزش می پرداختند که با استفاده از جدول کرجسی و مورگان (1970) 384 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسش نامه پژوهشگرساخته بود که روایی آن به تأیید 12 نفر از متخصصان مدیریت ورزشی و بیمه رسید و پایایی آن 86/0 = α به دست آمد. از آزمون کلموگروف-اسمیرنوف برای بررسی چگونگی توزیع داده ها و از قواعد انجمنی و الگوریتم اپریوری برای طبقه بندی و خوشه بندی الگوریتم استفاده شد. تجزیه وتحلیل داده های پژوهش با استفاده از نرم افزارهای اس.پی.اس.اس. نسخه 23 و وکا نسخه 2. 9. 3 انجام گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که بیشترین آسیب دیدگی در بین ورزشکاران در اندام فوقانی و از نوع دررفتگی بود. همچنین، میزان آسیب دیدگی در رشته های تیمی بیشتر بود. نتایج مربوط به رضایتمندی و میزان سهولت از بازپرداخت خسارات به ورزشکاران بیمه شده نشان داد که ورزشکاران رضایت متوسط از خدمات بیمه ورزشی داشتند. همچنین، تضمین، مهم ترین مؤلفه و پاسخ گویی، کم اهمیت ترین مؤلفه در بهبود رضایتمندی ورزشکاران از خدمات بیمه بود. نتایج پژوهش بیانگر این است که تعداد مراجعه ورزشکاران برای استفاده از بیمه ورزشی نقش مهمی در رضایتمندی ورزشکاران از خدمات بیمه فدراسیون پزشکی ورزشی دارد.