حمید زاهدی

هدف: هدف از این مطالعه، ترجمه و بررسی روایی و پایایی پرسش نامه سواد بدنی کودکان 10 تا 12 سال بود. مواد و روش ها: این پژوهش از نوع پژوهش های توسعه ای با هدف کاربردی در حوزه روان شناسی ورزشی است. جامعه اماری شامل دانش اموزان پایه چهارم، پنجم و ششم 5 مدرسه ابتدایی شهرستان اشکذر بود که از میان ان ها 270 دانش اموز دختر و پسر (135پسر و 135 دختر) در رده سنی 10-12 به صورت در دسترس انتخاب شدند. جهت بررسی روایی سازه از تحلیل عامل اکتشافی و تأییدی و روایی همگرا از ضریب همبستگی پیرسون و جهت بررسی پایایی، از ضریب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی استفاده شد. جهت بررسی روایی همگرا از معیار میانگین واریانس استخراج شده استفاده شد. یافته ها: شاخص KMO برابر ۰٫۹۴۸ و آزمون کرویت بارتلت معنی دار بود (۰٫۰۰۱>p). تحلیل عاملی اکتشافی چهار عامل با مقادیر ویژه بالاتر از یک استخراج کرد که با ابعاد بدنی، روانی، اجتماعی و شناختی مطابقت داشت. بارهای عاملی همه گویه ها بالاتر از ۰٫۴ بود. تحلیل عاملی تأییدی نیز مدل چهاربعدی را تأیید کرد (۹۲۶/۰=CFI، ۹۲/۰=TLI، ۰۵۶/۰=RMSEA). ضرایب آلفای کرونباخ برای ابعاد بدنی (۹۲۹/۰)، روانی (۸۹۶/۰)، اجتماعی (۸۴۷/۰)، شناختی (۸۴۹/۰) و نمره کل (۹۵۲/۰) به دست آمد که همگی بالاتر از ۰٫۷ مطلوب بودند. پایایی ترکیبی نیز در همه ابعاد بالاتر از ۰٫۷ بود. شاخص AVE در همه ابعاد بالاتر از ۰٫۵ به دست آمد که حاکی از روایی همگرای قابل قبول است. همبستگی بین نمره کل سواد بدنی با ابعاد آن بین ۰٫۳۴۹ تا ۰٫۸۸۱ و در سطح ۰٫۰۰۱ معنی دار بود. نتیجه گیری: نسخه فارسی پرسشنامه سواد بدنی کودکان (PL-C Quest) برای سنجش سواد بدنی کودکان ۱۰ تا ۱۲ سال ایرانی ابزاری روا، پایا و مناسب است و می تواند در پژوهش ها، برنامه ریزی های آموزشی و مداخلات تربیت بدنی مورد استفاده قرار گیرد.

این پژوهش با هدف بررسی تجربه زیسته ذینفعان ورزش آموزشی در شکل دهی رفتارهای زیست محیطی و پر کردن این شکاف دانشی انجام شده است. روش تحقیق کیفی با رویکرد پدیدارشناسی تفسیری به کار گرفته شد و داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۲۵ نفر از ذینفعان ورزش آموزشی، شامل معلمان، مربیان، دانش آموزان، والدین و متولیان ورزش، گردآوری شد. تحلیل داده ها نشان داد که ورزش آموزشی از طریق افزایش آگاهی زیست محیطی، تغییر نگرش ها و شکل دهی رفتارهای پایدار می تواند نقشی کلیدی در ترویج مسئولیت پذیری زیست محیطی ایفا کند. همچنین برای اعتبارسنجی یافته ها، از روش هایی مانند مثلث سازی داده ها، بررسی همتایان و بازبینی مشارکت کنندگان استفاده شد. یافته های پژوهش در چهار محور اصلی آگاهی از نقش زیست محیطی ورزش آموزشی، تأثیر ورزش آموزشی بر رفتار زیست محیطی و راهکارهای بهبود ورزش آموزشی زیست محیط طبقه بندی شدند. نتایج پژوهش نشان داد که ورزش آموزشی یا تربیتی پتانسیل بالایی برای آموزش مهارت های زیست محیطی و تغییر رفتارهای پایدار دارد، اما تحقق این هدف مستلزم حمایت های سیاست گذاری، اصلاح ساختارهای اجرایی و آموزش گسترده تر معلمان و مربیان است. این پژوهش با ارائه شواهد تجربی، بر اهمیت ادغام آموزش زیست محیطی در برنامه های ورزشی تأکید دارد و پیشنهاداتی عملی برای توسعه این حوزه ارائه می کند. یافته ها می توانند مبنای برنامه ریزی های آموزشی در مدارس و دانشگاه ها قرار گیرند و به سیاست گذاران، مربیان و مدیران آموزشی در طراحی برنامه های کارآمدتر کمک کنند.

در جوامع امروزی، تربیت بدنی مدارس نقش مهمی در رشد جسمانی، اجتماعی و روانی دانش آموزان دارد، اما چالش هایی مانند کمبود زیرساخت ها و نبود سیاست گذاری های هماهنگ، آینده این حوزه را با ابهاماتی مواجه کرده است. این پژوهش به بررسی آینده تربیت بدنی مدارس ایران و ارائه سناریوهای توسعه با استفاده از رویکرد آینده پژوهی پرداخته است. روش شناسی پژوهش مبتنی بر مدل سناریونگاری شل بوده و از تحلیل روابط علّی و بررسی عدم قطعیت های کلیدی بهره گرفته است. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ذینفعان کلیدی شامل مدیران مدارس، سیاست گذاران، معلمان، والدین و دانش آموزان گردآوری و تحلیل شده اند. نتایج پژوهش چهار سناریوی محتمل را ارائه می کند: ۱) آموزش یکپارچه و هوشمند که بر دیجیتالی سازی فرآیندها و توسعه زیرساخت های ورزشی تمرکز دارد؛ ۲) اولویت سلامت و ورزش همگانی که بر تقویت سبک زندگی سالم و افزایش دسترسی به امکانات ورزشی تأکید دارد؛ ۳) حمایت محدود، تأثیر محدودتر که نشان دهنده کاهش سرمایه گذاری در تربیت بدنی مدارس است؛ و ۴) تمرکز بر فردگرایی و خصوصی سازی ورزش که منجر به افزایش هزینه های ورزشی و نابرابری اجتماعی خواهد شد. یافته ها حاکی از آن است که توسعه پایدار تربیت بدنی مدارس ایران مستلزم تخصیص منابع مناسب، یکپارچه سازی سیاست های آموزشی و بهره گیری از فناوری های نوین است. در نهایت، پژوهش پیشنهاد می کند که سیاست گذاران از الگوی مشارکتی بهره گیرند تا کیفیت آموزش تربیت بدنی و دسترسی برابر به امکانات ورزشی در سراسر کشور بهبود یابد.

مقدمه: هدف از اجرای این پژوهش تبیین فرآیند اجتماعی شدن افراد دارای معلولیت از طریق فعالیتهای ورزشی است. روش: پژوهش حاضر بنا بر ماهیت موضوع موردمطالعه در چارچوب دیدگاه تفسیرگرایی و رویکرد روش شناختی کیفی و با استفاده از روش نظریه زمینه ای بر اساس طرح اشتراوس و کوربین در س ه مرحل ه اصل ی کدگ ذاری ب از، مح وری و گزینش ی و با استفاده از مطالعه کتابخانه ای و مصاحبه و تا حد اشباع نظری اجرا شد. در ای ن پژوهش از روش تواف ق درون موضوع ی ب رای محاس به پایای ی مصاحبه های انجام شده اس تفاده شد. یافته ها: مؤلفه های موردبررسی شامل شرایط علی (بسترسازی، نهادهای ثانویه، حمایتگری و پشتیبانی خانواده و انگیزه ها و زمینه ها)، شرایط زمینه ای (عدالت رویه ای، امکانات، تأمین اجتماعی، زیرساختها، توسعه مشارکت، رویکردها و سیاستها و تلاقی معلولیت و ورزش)، شرایط مداخله گر (نقش معلم، موانع نزدیک، هزینه آموزش، فرهنگ سازی، رسانه، آگاهی بخشی و توسعه ورزش همگانی)، پدیده محوری (اجتماعی شدن از طریق ورزش)، راهبردها (توانمندی اجتماعی، بهبود سلامت و سبک زندگی، فرصتهای ورزش، توانمندسازی روانی، القای کفایت و خودبسندگی) و پیامدها (پذیرش معلولیت، توانمندی و بسندگی، ادغام یکپارچگی، پرهیز از ضعف انگاری، باور به ورزش و بدیل ناپذیری ورزش) بود. بحث: یافته های پژوهش نشان داد که عوامل علی مانند بسترسازی، نهادهای ثانویه، حمایت خانواده و انگیزه در اجتماعی شدن افراد دارای معلولیت مؤثرند. راهبردهای توانمندسازی روانی و القای خودبسندگی نیز شناسایی شدند. این مطالعه با ارائه مدلی جدید، نظریه اجتماعی شدن ورزشی را گسترش داده و آگاهی عمومی درباره اهمیت فعالیتهای ورزشی برای افراد دارای معلولیت را افزایش می دهد. همچنین بر نقش ارتباطات ورزشی و مهارتهای ورزشی در فرایند اجتماعی شدن این افراد تأکید دارد.

پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی پویایی سازمانی در وزارت ورزش و جوانان انجام شد. این پژوهش دارای رویکرد کیفی بود که با به کارگیری نظریه داده بنیاد به اجرا درآمد. جامعه آماری پژوهش شامل اساتید مدیریت ورزشی و مدیران وزارت ورزش و جوانان بود که نمونه گیری از آنها به صورت هدفمند و با روش گلوله برفی انجام شد و داده ها بعد از اجرای 14 مصاحبه به اشباع نظری رسید. برای تجزیه و تحلیل داده ها، از روش کدگذاری در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی استفاده شد که تعداد کدهای باز، 382 عدد و کدهای محوری، 40 عدد بود: شرایط علی (نیروی انسانی، زمینه های رشد، سبک مدیریت، فرهنگ سازمانی، فناوری، پذیرش تغییر، رقابت پذیری، سیاست های سازمانی، راهبرد، ساختار و انعطاف پذیری)، شرایط زمینه ای (خودشکوفایی، طوفان فکری، تحولات سریع، صلاحیت، ارزیابی و کنترل، همکاری، ارتباطات و خلاقیت)، شرایط مداخله گر (سبک رهبری، ضعف منابع انسانی، عدم پذیرش تغییر، پیچیدگی پویایی، سرعت بالای تغییرات، ضعف پاسخگویی و عدم انعطاف پذیری)، راهبردها (به کارگیری مدیران خلاق، آموزش مستمر، سبک های نوین رهبری، ساختارهای مسطح، ایده های نو و فناوری های نوین) و پیامدها (بهره وری سازمان، عملکرد سازمان، پاسخگویی سریع، انعطاف پذیری، چابکی سازمان، بهره گیری از فرصت های جدید، بقا در صحنه رقابت و مشتری مداری).  لذا به مدیران وزارت ورزش و جوانان و سازمان های زیرمجموعه آنها توصیه می گردد الگوی پیشنهادی برگرفته از این پژوهش را به منظور توسعه پویایی در سازمان های خود به کار گیرند تا ضمن پاسخگویی سریعتر و هماهنگی با قوانین و شرایط جدید، با خلاقیت و کشف فرآیند های ابتکاری به اهداف مورد نظر سازمان دست یابند.

پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثر مداخلات مبتنی بر تمرینات ادراکی_ حرکتی اسپارک، نوروفیدبک و ذهن آگاهی بر یکپارچگی حسی انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه تجربی بود که با استفاده از طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری همراه با گروه کنترل اجرا شد. جامعه پژوهش حاضر را همه کودکان دوره دوم ابتدایی (9 تا 11 سال) مبتلا به اختلال نقص توجه بیش فعالی شهر اصفهان تشکیل داد. تعداد 60 نفر بر اساس معیارهای ورود و خروج به صورت هدفمند انتخاب و پس از همتاسازی بر اساس جنسیت، میزان و نوع دارو در چهار گروه ۱۵ نفری ذهن آگاهی، تمرین های ادراکی_ حرکتی (اسپارک)، نوروفیدبک و گروه کنترل قرار گرفتند. برای سنجش یکپارچگی حسی از پرسشنامه هانسچو و ریسمن (1992) استفاده شد. برای تجزیه وتحلیل اطلاعات از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و با استفاده از نرم افزار spss-24 در سطح معناداری کمتر از پنج صدم استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که در یکپارچگی حسی درمان نوروفیدبک و اسپارک نسبت به گروه کنترل تفاوت معنا داری داشته (01/0>p) ولی این تفاوت در گروه ذهن آگاهی مشاهده نشد (05/0<p). همچنین یافته های نشان داد درمان ذهن آگاهی نمرات پیش آزمون با پس آزمون تفاوت معناداری ندارد (05/0<p)، ولی نمرات پس آزمون و پیگیری گروه های درمانی نوروفیدبک و اسپارک نسبت به نمرات پیش آزمون تفاوت معنا داری داشت (05/0>p). لذا با توجه به تفاوت نمرات کسب شده در مرحله پس آزمون و پیگیری بین گروه اسپارک و دیگر مداخلات، پیشنهاد می شود از تمرین های حسی حرکتی اسپارک به عنوان روشی مکمل جهت درمان اختلالات جانبی کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه بیش فعالی استفاده به عمل آید.

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر ارائه مدل توسعه اخلاق حرفه ای دبیران تربیت بدنی بود. این پژوهش با استفاده از روش کیفی و رویکرد نظام مند نظریه داده بنیاد به انجام رسید. روش پژوهش: جامعه آماری شامل استادان صاحب نظر و مجرب در حوزه پژوهش بود که به منظور نمونه گیری نیز از روش گلوله برفی بهره گرفته شد. ابزار و روش گردآوری داده، مصاحبه از نوع نیمه ساختاریافته فردی بود، و اجرای مصاحبه ها تا اشباع نظری (13 مصاحبه) ادامه یافت. به منظور تحلیل داده ها از رویکرد نظام مند شامل سه گام اصلی کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری انتخابی بهره گرفته شد. یافته ها: طی فرایند کدگذاری باز، در مجموع 506 کد مفهومی بدون در نظر گرفتن همپوشانی ها احصا شد و در گام بعد، 74 مفهوم مشترک براساس همپوشانی ها و تشابهات، 16 مقوله را شکل دادند. در نهایت در مرحله کدگذاری محوری و انتخابی، مدل پارادایمی توسعه اخلاق حرفه ای دبیران تربیت بدنی با محوریت مقوله مرکزی توسعه فردی و سازمانی ترسیم شد. نتیجه گیری: بررسی وضعیت، جایگاه و ارائه شاخص های اخلاق حرفه ای در نظام آموزش و پرورش و معلمان زیرمجموعه آن، می تواند به سیاستگذاران، مدیران و برنامه ریزان به منظور اتخاذ تصمیمات مناسب برای کاهش شکاف بین وضعیت موجود و مطلوب اخلاق حرفه ای دبیران یاری رساند که در این مسیر شرایط علی، راهبردها، بسترها، شرایط مداخله گر و همچنین پیامدهای حاصل به تفکیک تبیین شده اند.

تربیت بدنی و ورزش، بخش مهمی از برنامه آموزشی مدرسه و فرآیند تربیت و پرورش دانش آموزان را تشکیل می دهد و رعایت اصول اخلاق حرفه ای از سوی معلمان ورزش، امری اساسی در کیفیت آموزش تلقی می گردد؛ لذا هدف از پژوهش حاضر طراحی مدل اخلاق حرفه ای دبیران تربیت بدنی است که با روش کیفی مبتنی بر نظریه مبنایی (با رهیافت ساخت گرایانه چارمز) انجام پذیرفته است. جامعه آماری تحقیق شامل صاحب نظران حوزه اخلاق و ورزش است که برای گزینش مصاحبه شوندگان از نمونه گیری هدفمند مبتنی بر روش نظری استفاده شد. برای سنجش روایی ابزار از معیارهای اسکینر و همکاران و برای سنجش پایایی از پایایی بازآزمون بهره گرفته شد. فرآیند تحلیل داده ها نیز مبتنی بر سه مرحله کدگذاری اولیه یا باز، کدگذاری متمرکزشده و کدگذاری نظری انجام پذیرفت. در نهایت، مدل اخلاق حرفه ای دبیران تربیت بدنی در سه سطح شامل عوامل مؤثر بر اخلاق حرفه ای، سطوح اخلاق حرفه ای و پیامدهای آن شکل گرفت.

هدف از پژوهش حاضر تدوین راهبردهای مؤثر بر عملکرد مطلوب رسانه های ورزشی با هدف توسعه فوتبال بود. با توجه به ماهیت اکتشافی موضوع از روش پژوهش کیفی استفاده شد. گردآوری داده ها با استفاده از مصاحبه و بررسی اسناد صورت گرفت. پس از انجام 12 مصاحبه عمیق و نیمه ساختاریافته با جامعه آماری تحقیق، مقوله های اصلی پس از تکمیل فرایند کدگذاری استخراج شد. نمونه گیری به صورت هدفمند و گلوله برفی تا حد اشباع نظری ادامه یافت. نتایج تحلیل داده ها طی سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی به دست آمد. نتایج کدگذاری باز حاکی از آن بود که 43 نشان می تواند در زمینه تدوین راهبردهای مؤثر بر عملکرد مطلوب رسانه های ورزشی با هدف توسعه فوتبال نقش داشته باشد. سپس در کدگذاری محوری، نشان ها در 3 مفهوم برای راهبردهای مؤثر تحت عنوان نیازسنجی، ارتباطات و مأموریت گرایی هدفمند و در 3 مفهوم برای پیامدهای مؤثر تحت عنوان جامعه پذیری، همگانی و فراگیر شدن و پویایی توسعه طبقه بندی شدند. با توجه به نتایج تحقیق می توان با استفاده از راهبردهای ارائه شده در جهت توسعه عملکرد مطلوب رسانه های ورزشی با هدف توسعه فوتبال، به پیامدهای مؤثری دست یافت. 

این پژوهش با هدف شناسایی و اولویت بندی عوامل مؤثر بر توسعه فرهنگ هواداری در ورزش فوتبال طراحی و اجرا شد. روش تحقیق از نوع آمیخته اکتشافی بود که در دو بخش کیفی و کمی صورت گرفت. بخش کیفی از طریق روش تحلیل محتوا و مصاحبه نیمه ساختاریافته با 15 نفر از متخصصان و صاحب نظران انجام گرفت. در بخش کمی در قالب روش تحلیل سلسله مراتبی و از طریق پرسشنامه نظرهای افراد مشارکت کننده نسبت به اولویت عوامل مؤثر به روش هدفمند سنجیده شد. نتایج نشان داد عوامل مؤثر شامل عامل های تخصص گرایی، وابستگی، بسترهای فرهنگی، بسترهای اجتماعی، بسترهای رسانه ای، بسترهای زیرساختی، کیفیت، هویت مشترک، هویت برند و ارزش های فردی بود. در این بین عامل بسترهای فرهنگی با وزن نسبی 130/0 دارای بیشترین اهمیت و بعد از آن به ترتیب عامل بسترهای رسانه ای با وزن نسبی 128/0، هویت مشترک با وزن نسبی 111/0، بسترهای زیرساختی و کیفیت با وزن نسبی 099/0، وابستگی و تخصص گرایی با وزن نسبی 091/0، بسترهای اجتماعی با وزن نسبی 090/0، قرار داشتند. با استناد به نتایج به نظر می رسد فرهنگ هواداری مبتنی بر عوامل مختلفی است و هر کدام از این عوامل به طور جداگانه ای در تبیین فرهنگ هواداری نقش متفاوتی بازی می کنند و توجه به این عوامل از سوی دست اندرکاران برگزاری مسابقات فوتبال به توسعه فرهنگ هواداری، ارتقای کیفیت و پویایی لیگ برتر فوتبال ایران و به دنبال افزایش رضایت مندی تماشاگران و جلوگیری از رفتارهای خشونت آمیز آنها، و ارتقای امنیت ورزشگاه های فوتبال منجر خواهد شد.

هدف از پژوهش حاضر ارائه الگوی بهبود کیفیت عملکرد مدیریت ورزش شهروندی در شهر اصفهان براساس الگوی سیپ بود. ماهیت پژوهش توصیفی و به لحاظ هدف از نوع تحقیقات کاربردی بود، که به صورت کیفی و کمی انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش شامل متخصصان و کارشناسان حوزه مدیریت ورزشی و مدیران اجرایی در حوزه ورزش شهروندی در شهر اصفهان بودند. روش نمونه گیری در بخش کیفی به صورت هدفمند با استفاده از مصاحبه نیمه ساختاریافته و در بخش کمی پرسشنامه محقق ساخته به روش در دسترس بود. به منظور اصلاح و ارتقای پرسش های مصاحبه از روش دلفی در چهار مرحله استفاده شد. بعد از انجام مصاحبه و کامل شدن نکات و عوامل مورد نیاز، مضامین فراگیر الگوی سیپ ایجاد شدند و برای هر کدام از این چهار مضمون نیز مضامین سازمان دهنده (ملاک ها) و مضامین پایه (نشانگرها) تدوین شد. براساس نتایج به دست آمده وزن های رگرسیونی عوامل برونداد 66/0، فرایند 59/0، درونداد 54/0 و زمینه 49/0 به ترتیب دارای بیشترین تأثیر بر عملکرد مدیریت ورزش شهروندی بود. در این زمینه بهبود نظام ارزیابی عملکرد در مدیریت ورزش شهروندی، تغییر برنامه ریزی براساس نیازهای ورزشی شرکت کنندگان در ورزش های همگانی، فرصت اصلاح و بازنگری برنامه های ورزش شهروندی و بررسی منظم نیازهای ورزشی به صورت علمی توسط متخصصان می تواند در بهبود عملکرد مدیریت ورزش شهروندی اثرگذار باشد.

توسعه فرهنگ هواداری یکی از رویکردهای درآمدزایی و توسعه پایدار اقتصادی باشگاه ها در کشورهای صاحب فوتبال است. پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی توسعه فرهنگ هواداری در لیگ برتر فوتبال ایران انجام شد. این پژوهش از نوع کیفی بود که با به کارگیری نظریه داده بنیاد انجام شد. جامعه آماری پژوهش خبرگان آگاه از حوزه پژوهش بودند که نمونه گیری از آن ها به صورت هدفمند و با روش گلوله برفی انجام شد. داده ها بعد از اجرای 15 مصاحبه به مرحله اشباع نظری رسید. تجزیه وتحلیل داده ها در سه مرحله کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری انتخابی انجام شد. نتایج پژوهش نشان دهنده ۷۹ کد اولیه دسته بندی شده از مصاحبه ها و استخراج ۲۳ مقوله بود که شامل شرایط علّی (ارزش های فردی، تخصص گرایی، وابستگی، هویت برند و هویت مشترک)، شرایط زمینه ای (مقوله های بسترهای فرهنگی، بسترهای اجتماعی، بسترهای رسانه ای، بسترهای زیرساختی و کیفیت)، شرایط مداخله ای (افراد مشهور، سیاسی، نگرش، اقتصادی و گرایش و علاقه مندی)، راهبردها (آسیب شناسی و ریشه یابی، شناخت، به کارگیری الگوهای بومی فرهنگ سازی، مهارت آموزی و یادگیری و حمایت و پشتیبانی) و پیامدها (پیامد رفتاری، پیامد فرهنگی و پیامد اجتماعی) بودند ؛  بنابراین، مدیران و مسئولان ورزش کشور باید به این متغیرها به عنوان عوامل مهم در توسعه فرهنگ هواداری توجه کنند.

پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل اثر سبک رهبری تحول آفرین بر انطباق پذیری سازمانی با نقش میانجی مهارت های ارتباطی و سازگاری شغلی در فدراسیون های ورزشی ایران انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش را فدراسیون های ورزشی و هیئت های ورزشی زیرمجموعه آن تشکیل دادند که 386 نفر از کارکنان و مدیران آنها از طریق پرسشنامه حضوری و آنلاین به عنوان نمونه آماری انتخاب و نتایج آن با استفاده از روش مدل سازی معادلات ساختاری توسط نرم افزار ایموس محاسبه و مدل نهایی ارایه گردید. پایایی کل پرسشنامه ها با استفاده از روش آلفای کرونباخ 93 درصد محاسبه و تایید شد. نتایج حاکی از برازش مناسب مدل مبنی بر تاثیر تمامی مسیرهای مدل پیشنهادی پژوهش بود. نتایج نشان داد که رهبری تحول آفرین از طریق مهارت های ارتباطی و سازگاری شغلی، اثر مثبت و معناداری بر ارتقای انطباق پذیری سازمانی می گذارد. در این میان بیشترین اثر مربوط به نقش رهبری تحول آفرین بر مهارت های ارتباطی با میزان اثر 69 درصد می باشد. از این رو به مدیران فدراسیون ها و هیئت های ورزشی توصیه می گردد با تغییر رویه در سبک رهبری خود و استفاده از سبک رهبری تحول آفرین که منجر به بهبود مهارت های ارتباطی و سازگاری شغلی کارکنان خواهد شد، انطباق پذیری را در شرایط متغیر کنونی تسهیل بخشند.

زمینه و هدف: اختلال نارسایی توجه / فزون کنشی یکی از شایع ترین اختلالات عصبی تحولی دوران کودکی است که بر ابعاد گسترده ای از کارکردهای افراد مبتلا به آن از جمله تنظیم هیجانی تأثیر دارد. بدین ترتیب پژوهش حاضر با هدف تعیین میزان اثربخشی و مقایسه درمان های ذهن آگاهی، نوروفیدبک، و درمان مبتنی بر تمرینات ادراکی – حرکتی (اسپارک) بر تنظیم هیجان کودکان با اختلال نارسایی توجه / فزون کنشی انجام شد. روش: روش پژوهش شبه تجربی همراه با گروه گواه و طرح پژوهش از نوع پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی کودکان با اختلال نارسایی توجه/ فزون کنشی در شش ماه نخست سال 1398 شهر اصفهان بودند که 60 نفر از آنان به روش هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در چهار گروه درمان ذهن آگاهی، درمان نوروفیدبک، درمان ادراکی - حرکتی (اسپارک)، و گروه گواه جایدهی شدند. سه گروه درمانی هر یک به مدت 10 هفته تحت مداخلات مورد نظر قرار گرفتند؛ در صورتی که افراد گروه گواه مداخله ای را دریافت نکردند. به منظور گردآوری داده ها از پرسشنامه دشواری تنظیم هیجان بنفورد و همکاران (34) استفاده شد. داده های جمع آوری شده به وسیله نرم افزار SPSS و از طریق تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر تحلیل شدند. یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد در مرحله پس آزمون تفاوت معنا داری بین گروه های آزمایش با گروه گواه وجود دارد (01/0 p< ). در مقایسه گروه ها مشخص شد مداخله ذهن آگاهی، اثربخشی بیشتری نسبت به درمان نوروفیدبک داشته (05/0 p< )، ولی تفاوت معنا داری بین مداخله مبتنی بر ذهن آگاهی و مداخله حسی حرکتی اسپارک مشاهده نشد (05/0 p> ). همچنین یافته های مربوط به مرحله پیگیری نشان داد گروه های مداخله ای ذهن آگاهی و اسپارک میزان اثربخشی خود را حفظ کرده اند (01/0 p< ) ولی از اثر درمانی نوروفیدبک در طی زمان کاسته شده و اثربخشی آن پایدار نمانده است (05/0 p> ). نتیجه گیری: با توجه به نتایج پژوهش می توان بیان کرد روش ذهن آگاهی با افزایش وضوح و پذیرش هیجان ها، و مداخله فعالیت های ادراکی- حرکتی از طریق تعدیل ارتباطات عصبی در مغز، موجب تنظیم و برون ریزی هیجانی شده و زمینه را برای کاهش دشواری تنظیم هیجان مساعد می کنند.

هدف پژوهش حاضر، الگوی عملکرد بهینه رسانه های ورزشی با رویکرد توسعه فوتبال حرفه ای بود. این پژوهش از نوع کیفی بود که با به کارگیری نظریه داده بنیاد انجام شد. جامعه آماری پژوهش خبرگان آگاه به حوزه تحقیق بودند که نمونه گیری از آنها به صورت هدفمند و با روش گلوله برفی انجام پذیرفت. در این تحقیق، داده ها بعد از انجام 12 مصاحبه به مرحله اشباع نظری رسیدند، با این حال جهت اطمینان 15 مصاحبه انجام گردید. داده ها طی سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل شدند. در سه مرحله کدگذاری، مقوله های اصلی و فرعی شناسایی و به یکدیگر مرتبط شدند که عبارت بودند از شرایطعلّی (اطلاع رسانی، تقویت اخلاق عمومی، انعکاس و تحلیل مشکلات، برجسته سازی، آگاهی رسانی، آموزش، و توسعه مالی)؛ شرایط زمینه ای (مستندسازی، الگوسازی، مدیریت دانش، تأمین منابع انسانی و تولید برنامه)؛ شرایط مداخله گر (هم اندیشی، گفتمان سازی، نظارت محیطی، نوگرایی، نهادینه سازی و شخصیت پردازی)؛ راهبردها (نیازسنجی، مأموریت گرایی هدفمند و ارتباطات)؛ و پیامدها (جامعه پذیری، همگانی، فراگیر شدن، و پویایی توسعه). در نهایت نیز پارادایم کدگذاری تشریح و مدل نهایی شکل گرفت.

دشواری های تعادل در بین بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس شایع است. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر یک دوره تمرین کاوتورن و کوکسی بر تعادل ایستا و پویای زنان مبتلا به ام اس بود. جامعه آماری پژوهش شامل زنان مبتلا به ام اس با شاخص ناتوانی (EDSS )سه تا شش بود. به این منظور 30 نفر که شرایط ورود به پژوهش را داشتند، به صورت هدفمند انتخاب شدند و تصادفی در دو گروه پانزده نفری کنترل و تجربی قرار گرفتند. به منظور اندازه گیری تعادل ایستا از آزمون تعادل شارپند رومبرگ، و برای اندازه گیری تعادل پویا از آزمون برگ استفاده شد. به منظور تحلیل اطلاعات از روش آماری تی مستقل و تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر با استفاده از نرم افزار اس پی اس اس نسخه 19 استفاده شد. نتایج نشان داد یک دوره برنامه تمرینی کاوتورن و کوکسی بر تعادل ایستا و پویای افراد شرکت کننده تفاوت معنادار داشت. ازاین رو استفاده از این نوع برنامه تمرینی برای بهبود تعادل افراد مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس توصیه می شود.

هدف از اجرای پژوهش حاضر مقایسة اثر دو روش تمرینی ایروبیک و پیلاتس بر تصور بدنی و اختلالات خوردن در دانشجویان دختر بود. بعد از تکمیل پرسشنامه تصوربدنی و اختلالات خوردن توسط شرکت کنند گان دردسترس،60 نفر به صورت هدفمند انتخاب، و در چهار گروه همگن قرار گرفتند. سپس گروه های تجربی به مدت هشت هفته با شدت متوسط و سه جلسه در هفته و به مدت 45 دقیقه برنامه های تمرینی ایروبیک و پیلاتس را اجرا کردند. نتایج نشان داد دو روش تمرینی ایروبیک و پیلاتس بر کاهش خطراختلال خوردن و تصور بدنی مطلوب، اثر گذار بوده است؛ وبین اثر تمرین پیلاتس وایروبیک برتصوربدنی واختلال خوردن،بین دوروش تمرینی تفاوت معناداری وجود نداشت. استفاده از این دو روش تمرینی می تواند در ایجاد تصور ذهنی مطلوب از بدن و کاهش خطر اختلال خوردن در دانشجویان دختر مفید باشد.

هدف از اجرای پژوهش حاضر، بررسی اثر کانون توجه مربوط و نامربوط و سطح مهارت بر دقت سرویس تنیسی والیبال تحت شرایط فشار روانی بود. این پژوهش، از نوع نیمه تجربی بوده که به صورت میدانی اجرا شد. 60 دانشجوی زن دانشگاه آزاد نجف آباد با دامنه سنی 18 تا 30سال شرکت کننده در درس تربیت بدنی2 که همگی راست دست و با تکنیک سرویس تنیسی والیبال آشنا بودند، به روش نمونه گیری در دسترس، به عنوان شرکت کننده در این پژوهش مشارکت کردند. شرکت کننده ها بعد از مشخص شدن اضطراب صفتی با سیاهه SCAT و حذف افراد دارای اضطراب صفتی بالا و پایین به منظور متجانس کردن افراد شرکت کننده با توجه به سطح مهارت بر مبنای پیش آزمون، به دو گروه 30 نفری سطح مهارت بالا و پایین و هر گروه به صورت تصادفی به دو زیر گروه 15 نفره کانون توجه مربوط و نامربوط تقسیم شدند. دقت سرویس آزمودنی ها با استفاده از آزمون ایفرد، اندازه گیری و برای ایجاد شرایط فشار روانی از روش مقایسه مجازی استفاده شد. نتایج تحلیل واریانس عاملی نشان داد اثر سطح مهارت (P<0.0001،1.07=F) و تعامل کانون توجه و سطح مهارت بر دقت سرویس تنیسی والیبال تحت شرایط فشار روانی، معنادار بود (P=0.0001، 92.52=F). نتایج نشان داد افراد با سطح مهارت پایین در شرایط توجه نامربوط به تکلیف و افراد با سطح مهارت بالا در شرایط توجه مربوط به تکلیف، دچار انسداد شدند. این امر احتمالا بیانگر این مطلب است که اجرا در فشار روانی، بر دقت سرویس والیبال اثر گذار بوده است.