درخت حوزه‌های تخصصی

پژوهش حاضر با هدف ارائه نقش خودکارآمدی عمومی و مقاومت روان شناختی بر مدیریت روان شناختی در بسکتبالیست های لیگ برتر طراحی و اجرا گردید. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی بازیکنان 11 تیم لیگ برتری در لیگ زنان در رشته بسکتبال در سال 98 بودند. ابزار گردآوری اطلاعات در پژوهش حاضر پرسشنامه خودکارآمدی شرر و همکاران (1982)، پرسشنامه محقق ساخته مقاومت روان شناختی و پرسشنامه محقق ساخته مدیریت روان شناختی بود. به منظور تحلیل داده های پژوهش حاضر از روش معادلات ساختاری استفاده گردید. نتایج پژوهش نشان داد که خودکارآمدی عمومی بر مدیریت روان شناختی بسکتبالیست های لیگ برتر تأثیر معناداری در جهت مثبت و مقاومت روان شناختی بر مدیریت روان شناختی بسکتبالیست های لیگ برتر تأثیر معناداری منفی داشتند. براساس نتایج حاصل از پژوهش حاضر پیشنهاد می شود تا باشگاه های بسکتبال لیگ برتر بانوان به ایجاد آموزش هایی در جهت ارتقا خودکارآمدی ورزشکاران خود اقدام نمایند. همچنین این باشگاه ها به ارزیابی ورزشکاران خود در خصوص استانداردهای روان شناختی بپردازند تا به غربال گری افراد با مشکلات روان شناختی منجر شود.

این پژوهش به تدوین الگوی درآمدزایی در ورزش های دانشگاهی پرداخته است. پژوهش حاضر از منظر هدف کاربردی، از نظر نوع داده ها کیفی، از نظر شیوه گردآوری داده ها میدانی و از نظر استراتژی پژوهش از نوع داده بنیاد با رویکرود استراوس و کوربین بود. در این پژوهش مصاحبه شوندگان از بین اساتید دانشگاهی و متخصصان و فعالان در زمینه ورزش دانشگاهی و درآمدزایی ورزشی بودند که با استفاده از روش هدف مند ملاک مدار، 15 نفر انتخاب و در مصاحبه شرکت داده شدند. در این پژوهش از مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته برای جمع آوری داده ها استفاده شد و همزمان با گردآوری داده ها، کار تحلیل آن ها در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و گزینشی، انجام شد. از نرم افزار Maxqda برای طبقه بندی کدهای استخراج شده استفاده گردید. برای دست یابی به اعتبار پژوهش از معیارهای چهارگانه گوبا و لینکلن استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که ساز و کار فرهنگ ورزشی و ساز و کار تحقق درآمدزایی به عنوان عوامل علی، طراحی ساز و کارهای حمایتی و طراحی ساز و کارهای مالی به عنوان عوامل زمینه ای، چالش های دانشی، چالش های پشتیبانی و محدودیت های اساسی به عنوان عوامل مداخله گر، ساز و کارهای درآمدزایی به عنوان پدیده محوری، متقاعد سازی و اصول مدیریتی به عنوان راهبرد و توسعه ورزشی و توسعه اقتصادی به عنوان پیامدهای درآمدزایی در ورزش های دانشگاهی شناسایی شدند. بنابراین بکارگیری الگوی تدوین شده در این پژوهش می تواند موجب بهبود درآمدزایی و در نتیجه توسعه ورزش دانشگاهی شود.

مقدمه: همزمان با تداوم خریدهای سنتی، خریدهای الکترونیکی به سرعت در حال رشد هستند. بنابراین نیاز به درک بهتر رفتار مشتریان الکترونیکی است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر اقدامات پیشبرد فروش در فروشگاه های ورزشی بر تمایل به خرید مجدد مشتریان الکترونیکی با میانجی گری افسوس پس از خرید و خرید تکانشی انجام گرفت. روش پژوهش: این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری پژوهش مشتریان فروشگاه های ورزشی الکترونیکی بودند که 270 نفر به روش در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار تحقیق پرسشنامه های استاندارد پیشبرد فروش گبادموسی (2009)، تمایل به خرید مجدد راجت گرا (2011)، خرید تکانشی فائو و وو (2008) و افسوس پس از خرید بوی و همکاران (2011) بود. داده ها به کمک مدلسازی معادلات ساختاری تحلیل شد. یافته ها: طبق نتایج، پیشبرد فروش تأثیر مثبت و معناداری روی تمایل به خرید و خرید تکانشی و تأثیر منفی و معناداری بر افسوس پس از خرید مشتریان الکترونیکی داشت؛ خرید تکانشی نیز اثر مثبت و معناداری بر تمایل به خرید داشت؛ اما تأثیر افسوس پس از خرید بر تمایل به خرید منفی و معنادار بود. همچنین پیشبرد فروش به واسطه افسوس پس از خرید تأثیر معناداری بر تمایل به خرید نداشت؛ اما خرید تکانشی نقش واسطه ای معناداری داشت. نتیجه گیری: بر اساس نتایج، فروشگاه های ورزشی الکترونیکی جهت تأثیرگذاری بر رفتار خرید مشتریان بدون ایجاد احساس پشیمانی، می توانند از پیشبرد فروش در کنار راهبردهایی همچون مشاوره اینترنتی، تالارهای گفت وگو، محتوای قابل بارگیری درباره ویژگی ها و کاربرد محصولات یا کلیپ های هیجان انگیز استفاده کنند.  

امروزه کمتر کسی از جایگاه درس تربیت بدنی در مدارس و اهمیت آن در ابعاد مختلف اجتماعی- فرهنگی دانش آموزان و آینده قهرمان پروری کشور بی اطلاع است؛ اما آموزش تربیت بدنی در مدارس کشور همواره با چالش های بسیاری مواجه بوده است. پس از همه گیری ویروس کووید-19 و تعطیلی مدارس کشور چالش های پیش روی آموزش تربیت بدنی بیش از پیش نمایان شد. پژوهش حاضر با هدف تحلیل کیفی آموزش های دیجیتال تربیت بدنی در زمان پاندمی کووید- 19 و با رویکرد پدیدارشناسی توصیفی با روش کلایزی انجام شد. نمونه پژوهش حاضر از بین مدیران، معلمان و کارشناسان حوزه تدریس تربیت بدنی به شکل هدفمند انتخاب شدند و جمع آوری داده ها با استفاده از مصاحبه نیمه ساختاریافته انجام گرفت، تحلیل داده ها با نرم افزار MAXQDA 2020 انجام شد. در این راستا هفت مضمون اصلی آموزش دیجیتال تربیت بدنی در ایام همه گیری پاندمی کرونا شناسایی شد. نتایج نشان داد که چالش ها و تنگناهای مختلفی جهت آموزش تربیت بدنی به سبک دیجیتال وجود دارد که لزوم توجه بیش از پیش مدیران حاضر در وزارتخانه آموزش و پرورش به آموزش درس تربیت بدنی و به طور خاص به آموزش دیجیتال آن را نمایان میکند.

هدف از تحقیق حاضر تدوین برنامه راهبردی اردوگاه های تفریحی- ورزشی آموزش و پرورش کشور بود که از حیث نتایج کاربردی و از لحاظ ماهیت، از نوع مطالعات استراتژیک (برنامه ریزی راهبردی) بود و به روش توصیفی- تحلیلی انجام گرفت و از روش های کمی و کیفی به شیوه مطالعات راهبردی برای تجزیه و تحلیل داده های تحقیق بهره گرفته شد. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسشنامه تحلیل سوات بود. در این تحقیق 30 نفر از خبرگان مرتبط با موضوع به روش نمونه گیری هدفمند شناسایی و تعیین گردیدند که نهایتا 22 پرسشنامه قابل استناد در تجزیه و تحلیل مورد استفاده قرار گرفت. برای تدوین استراتژی ها از چارچوب جامع تدوین استراتژی "فرد.آر.دیوید" استفاده گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها علاوه بر شاخص-های توصیفی، از ماتریس های ارزیابی درونی و بیرونی، تحلیل سوات و ماتریس کمی برنامه-ریزی راهبردی استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که اردوگاه های تفریحی- ورزشی آموزش و پرورش کشور در وضعیت کنونی از 14 قوت برخوردار و از 13 ضعف رنج می برند و همچنین با 12 فرصت و 17 تهدید مواجه هستند. همچنین اردوگاه های تفریحی- ورزشی آموزش و پرورش کشور در موفعیت رقابتی قرار داشته و از اینرو در مجموع 4 راهبرد تهاجمی، 5 راهبرد رقابتی، 4 راهبرد محافظه کارانه و 4 راهبرد تدافعی جهت تبدیل نقاط ضعف به قوت و تهدیدها به فرصت ها با هدف ارتقای سطح کمی و کیفی اردوگاه های تفریحی- ورزشی آموزش و پرورش کشور ارائه و اولویت بندی گردید. اردوگاه های دانش آموزی باید به لحاظ ساختاری در بهترین شرایط قرار داشته باشند، زیرا سالانه دانش آموزان زیادی از انواع امکانات آن بهره مند می گردند.

پژوهش حاضر با هدف، شناسایی الگوی ذهنی خبرگان در خصوص آسیب های پرونده های حوادث ناشی از فعالیت های ورزشی انجام شد. پژوهش حاضر از نوع پژوهش های کاربردی است که به لحاظ ماهیت از نوع پژوهش های اکتشافی محسوب می شود. پژوهش حاضر از نوع پژوهش های آمیخته بود که از روش شناسی کیو به عنوان روش اصلی تحقیق استفاده شده است. جامعه آماری پژوهش متخصصین حقوق ورزشی، مدیریت ورزشی، وکیل های دعاوی ورزشی، اساتید و افراد متخصص فعال در زمینه حقوق ورزشی در تهران بود. با مصاحبه با 21 نفر از خِبرگان، صاحب نظران و متخصصان به صورت هدفمند اشباع نظری حاصل گردید. نتایج نشان داد که 6 الگوی ذهنی در خصوص آسیب های پرونده های حوادث ناشی از فعالیت های ورزشی با معیار تفسیر پذیر بودن عامل ها کشف و شناسایی شد. الگوی ذهنی غیر اخلاقی، الگوی ذهنی مدیریتی، الگوی ذهنی کم کاری، الگوی ذهنی نیروی انسانی، الگوی ذهنی امکانات و الگوی ذهنی حمایتی این شش الگوی ذهنی بودند که شناسایی شدند. برای اینکه بتوان از آسیب های پرونده های حقوقی ناشی از فعالیت های ورزشی در امان بود باید تمهیداتی انجام شود تا این آسیب ها به حدقل برسند و یک جو سالمی در این محیط ها مهیا شود که با شفاف سازی و ایجاد رشته حقوق ورزشی، ایجاد نشریه حقوق ورزشی، آگاهی سازی وکلای دعاوی ورزشی می توان گامی هر چند کوچک در این زمینه برداشت.

ورزش همگانی، به عنوان یک پدیده ای اجتماعی و فرهنگی؛ ضمن مشارکت مؤثر مردم در تمامی فعالیت های شهروندی، می تواند موجب افزایش نشاط، سلامتی و بهره وری گردد. پژوهش حاضر با هدف ارائه راهکار های توسعه فرهنگ ورزش همگانی استان خوزستان، با روش کیفی و با ماهیت اکتشافی بنیادی در دو فاز کیفی انجام شد. جامعه آماری تحقیق مطلعین آگاه به وضعیت ورزش همگانی در استان خوزستان و متخصصان دانشگاهی مدیریت ورزشی و جامعه شناسی ورزشی بودند. روش نمونه گیری انتخاب خبرگان در پژوهش به صورت هدفمند و به روش گلوله برفی و با داشتن معیار سوابق اجرایی و عملیاتی یا سوابق علمی و پژوهشی و نظریه پردازی در حوزه بازاریابی و ورزش همگانی بوده است. داده های پژوهش براساس مصاحبه های عمیق در فاز اول با 17 نفر و در فاز دوم با 15 نفر از خبرگان؛ جمع-آوری و با رویکرد تحلیل مضمون تجزیه وتحلیل شدند. یافته های این تحقیق در فاز اول کیفی، شامل شناسایی پنج عامل اصلی؛ بهینه سازی اماکن، همخوانی با باورها، الزامات اقتصادی و اجتماعی، دستگاه های ذی نفع و ذی نقش، مشارکت عمومی در توسعه فرهنگ ورزش همگانی بود. در فاز دوم بر اساس این عوامل، پنج راهکار؛ بهبود توسعه و زیرساخت های ورزشی و دسترسی آسان، فرهنگ سازی مناسب، بسترسازی اقتصادی و اجتماعی، همکاری همه جانبه دستگاههای ذی نفع و ذی نقش و تقویت حضور خانواده و چهره های سرشناس ورزشی و هنری، در خصوص بهبود توسعه فرهنگ ورزش همگانی ارائه شد.امید است از طریق هم افزایی هر چه بیشتر نهادهای دولتی با بالابردن سرانه فضاهای ورزشی همگانی موجبات جامعه سالم و رشد شهروندان در ابعاد ورزشی، فرهنگی و اجتماعی فراهم کنند

ورزش در حال حاضر یکی از جذاب ترین بازارها در حوزه سرمایه گذاری است. از همین رو، بخش ورزش ایران به طور کلی و استان البرز نیاز مبرمی به شناخت منابع سرمایه گذاری بخش خصوصی برای رهایی از وابستگی به منابع دولتی دارد. لذا هدف این پژوهش شناسایی فرصت های سرمایه گذاری بخش خصوصی در ورزش استان البرز انجام شد. روش پژوهش حاضر از نوع کیفی بود. در مرحله اول با 18 نفر مصاحبه نیمه ساختاریافته انجام شد و در مرحله دلفی فازی 14 نفر شرکت کردند. برای تحلیل داده ها در بخش کیفی پس از انجام مصاحبه های نیمه ساختاریافته از تکنیک دلفی فازی جهت دستیابی به توافق گروهی بین خبرگان استفاده شد. نتایج دلفی فازی نشان داد هفت عامل فرصت سرمایه گذاری به ترتیب شامل شرکت های تولیدی کالاهای ورزشی، پزشکی ورزشی، شرکت های دانش بنیان ورزشی، استارت آپ های ورزشی، شرکت های تولیدی مکمل های ورزشی، اماکن ورزشی و گردشگری ورزشی وجود دارد. در بین فرصت های سرمایه گذاری در ورزش استان البرز، بالاترین رتبه مربوط به شرکت های تولیدی کالاهای ورزشی و پایین ترین رتبه مربوط به گردشگری ورزشی می باشد. در پایان، با شناسایی عوامل فرصت برای سرمایه گذاری بخش خصوصی در ورزش استان البرز می توان گفت فرصت های متنوعی برای سرمایه گذاری بخش خصوصی در ورزش استان البرز وجود دارد که توجه به هر کدام می توان بستری مناسبی برای درآمدزایی از سوی سرمایه گذاران فراهم آورد.

هدف از این تحقیق تعیین ابرکارآیی و شناسایی عوامل خروجی نامطلوب فدراسیون های المپیکی کشور بود. تحقیق حاضر از نوع توصیفی و گذشته نگر است که اطلاعات به-صورت میدانی جمع آوری شد. جامعه آماری تحقیق شامل 25 فدراسیون المپیکی کشور بود که به علت کم بودن تعداد جامعه از نمونه گیری کل شمار استفاده گردید. داده های مربوط به سال 1395 این فدراسیون ها جمع آوری گردید. به منظور تعیین میزان کارآیی فدراسیون ها از مدل تحلیل پوششی داده ها استفاده گردید. در روش تحلیل پوششی داده-ها، اولین گام تعیین ورودی ها و خروجی های تحقیق می باشد. به همین منظور شاخص های (استراتژی های) فدراسیون ها که با مدل کارت امتیازی متوازن تعیین شده بود در قالب پرسشنامه توزیع گردید. جهت تعیین ورودی یا خروجی بودن شاخص های ارزیابی از آزمون خی دو، شناسایی عوامل خروجی نامطلوب فدراسیون های ناکارآمد از دو روش CCR و BCC خروجی محور و به منظور رتبه بندی نمره ابرکارآیی فدراسیون ها از الگوی رتبه بندی اندرسون پیترسون استفاده گردید. همچنین از نرم افزار SPSS و DEA Solver برای تجزیه و تحلیل اطلاعات استفاده شد. نتایج نشان داد که در الگوی CCR، 7 فدراسیون و در الگوی BCC، 6 فدراسیون ناکارآمد بودند. همچنین نتایج رتبه بندی نشان داد در الگوی CCR، فدراسیون های سوارکاری، وزنه برداری و هاکی به ترتیب رتبه های اول تا سوم و در الگوی BCC، فدراسیون های فوتبال، کشتی و هندبال رتبه های اول تا سوم را کسب کردند. می توان نتیجه گرفت فدراسیون هایی که از منابع خود در جهت تولید بهینه خروجی ها، حداکثر استفاده را نموده اند، نمره ابرکارآیی بالایی کسب کرده و در رتبه بالاتری قرار گرفته اند.

هدف پژوهش طراحی مدل کاربست فناوری های نوین در توسعه ورزش همگانی ایران بود. این تحقیق حاضر از نوع کاربردی و کیفی مبتنی بر داده بنیاد با رویکرد استراوس و کوربین بود. جامعه آماری شامل اساتید منتخب مدیریت ورزشی دانشگاه ها و مدیران ادارات کل ورزش و جوانان و فدراسیون های ورزشی بودند. نمونه گیری به روش هدفمند با دو نمونه اولیه انجام و حجم آن بر اساس اشباع اطلاعاتی، 15 نفر تعیین شد. روش گردآوری اطلاعات در این تحقیق از نوع میدانی و با استفاده از مصاحبه نیمه ساختاریافته بود و برای تحلیل داده ها از کدگذاری سه مرحله ای (باز، محوری، گزینشی) استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که عوامل علی کاربست فناوری های نوین در توسعه ورزش همگانی ایران عبارت اند از سبک زندگی، جامعه مخاطب و نیاز ورزش همگانی به فناوری نوین، عوامل زمینه ای آن شامل عوامل زیرساختی، مدیریتی، فرهنگی و جغرافیایی، عوامل مداخله گر آن شامل عوامل اقتصادی، سیاسی و اجتماعی-فرهنگی و راهبردهای آن شامل راهبردهای آموزشی، راهبردهای مدیریتی، فرهنگ سازی، راهبردهای پژوهشی و راهبردهای مالی است که در نهایت موجب پیامدهایی اعم از توسعه ورزشی، توسعه دانشی، توسعه اقتصادی، توسعه بهداشتی و توسعه بین المللی می شود. بنابراین بکارگیری اصولی و مناسب فناوری های نوین و توجه به عوامل موثر، از جهات مختلف موجب توسعه ورزش همگانی می شود.

هدف از پژوهش حاضر تحلیل مقایسه ای کمال گرایی عوامل اجرائی و فنی در ورزش بود. که از نظر ماهیت کاربردی و از نظر روش تحلیل توصیفی-اکتشافی و در روش پیمایشی قابل حصول بود. جامعه آماری پژوهش در بخش کیفی شامل کلیه خبرگان دانشگاه در زمینه رفتار سازمانی ودر بخش کمی شامل کلیه ورزشکاران، مربیان و مدیران ورزش حرفه ای کشور بود. نمونه گیری در بخش کیفی به صورت هدفمند و در دسترس بود که با 20 نفر از اساتید با تجربه دانشگاه مصاحبه انجام شد و با همین تعداد به فلت اطلاعاتی منجر شد. نمونه آماری در بخش کمی با استفاده از جدول مورگان 353 نفر تعیین گردید . جمع آوری داده ها در بخش کیفی با استفاده از مصاحبه های کیفی با نخبگان، و در بخش کمی با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته مشتمل بر 34 سوال در4 بعد و در مقیاس پنج گزینه ای لیکرت صورت پذیرفت. نتایج آزمون فریدمن نشان داد که با توجه به میانگین رتبه ها، متغیر عوامل موثر فردی دارای بالاترین رتبه، و متغیر محیطی، بین فردی و سازمانی دارای کمترین رتبه در بین متغیرها می باشد. یافته ها نشان داد که مدل عوامل موثر بر کمال گرایی در مدیران، مربیان و ورزشکاران حرفه ای کشور دارای برازش مطلوب بود. همچنین یافته ها نشان داد که بین میزان کمال گرایی مدیران، مربیان و ورزشکاران حرفه ای کشور تفاوت معنی داری وجود ندارد. واژه های کلیدی مدیران، مربیان، ورزشکاران، ورزش حرفه ای، کمال گرایی.

مقدمه و هدف: خودپنداره بدنی از مهمترین عوامل موثر در موفقیت ورزشی می باشد. هدف از پژوهش حاضر بررسی ارتباط بین خودپنداره بدنی و موفّقیت ورزشی در پست های مختلف فوتبال بود. روش شناسی: روش تحقیق، پس رویدادی از نوع کاربردی بود. نمونه و جامعه ی آماری، از بین 2500 دانشجوی پسر مقطع کارشناسی با میانگین سنی 22، تعداد 50 نفر دانشجوی فوتبالیست در پست های مختلف شامل 5 نفر دروازبان، 15 نفر مدافع، 15 نفر هافبک و 15 نفر مهاجم انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه ها ی خودپنداره بدنی فرم کوتاه و موفّقیت ورزشی استفاده شد. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از آزمون های همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه همزمان و تحلیل واریانس ها تحلیل شدند.یافته ها: یافته ها نشان داد که بین متغیر خودپنداره بدنی و موفقیت ورزشی در پست مهاجمین رابطه معنی داری وجود داشت و همچنین دروازه بانان از کمترین خودپنداره بدنی و موفقیت ورزشی برخوردار بودند. نتیجه گیری: نتایج تحلیل واریانس نشان داد که متغیر های خودپنداره بدنی و موفقیت ورزشی متغیرهای خوبی برای درک خود از محیط و سنجش میزان موفقیت ورزشی در پست های مهاجمین و دروازبانان می باشد. بنابراین با توجه به یافته های این تحقیق مربیان باید در مورد پست دروازبانان برای بهبود خودپنداره بدنی و افزایش موفقیت ورزشی آنان بیشتر تلاش کنند.

هدف از مطالعه حاضر بررسی اثرات توسعه فرهنگ محیطزیست در سازمانهای ورزشی میباشد. ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ از ﻧﻈﺮ روش ﺗﺤﻘیﻖ توصیفی-تحلیلی از ﻧﻮع ﭘیﻤﺎیﺸی است که به لحاظ هدف جزو تحقیقات کاربردی محسوب می شود. در این تحقیق از روش دلفی به عنوان روش تحقیق کیفی برای تدوین عوامل اثر گذار بر توسعه فرهنگ محیط زیست در سازمان ها و تدوین پرسشنامه بخش کمی استفاده گردید. در بخش کمی نیز از نتایج روش دلفی پرسشنامه ای طراحی گردید تا میزان توسعه و بکارگیری فرهنگ محیط زیست در جامعه آماری را بررسی نمائیم. جامعه آماری در بخش کیفی شامل کلیه متخصصان در حوزه فرهنگ محیط زیست سازمانی است که تعداد 20 نفر از 6 سازمان با استفاده از روش نمونه گیری گلوله برفی انتخاب شدند. در بخش کمی نیز جامعه آماری تحقیق شامل کارکنان ادارات ورزشی، اساتید و داﻧﺸﺠﻮیﺎن دکتری و ارشد مدیریت ورزشی دانشگاه آزاد می باشد. براساس روش نمونه گیری تصادفی و جدول کرجسی و مورگان 297 نفر از جامعه آماری (1300 نفر) به عنوان نمونه مورد مطالعه انتخاب شدند. یافته های تحقیق در بخش کیفی 43 گویه موثر بر توسعه فرهنگ محیط زیست سازمانی را شناسایی نمود که با انجام آزمون تحلیل عاملی اکتشافی این گویه های در قالب شش عامل اصلی توانستند 34/65 درصد از واریانس کل را تببین نمایند. همچنین نتایج نشان داد که کلیه این عامل ها بر توسعه فرهنگ محیط زیست موثر هستند. و در نهایت پیشنهاداتی برای توسعه هر چه بیشتر این عوامل در راستای توسعه فرهنگ محیط زیست ارائه گردید.

هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی تعامل ویتامین دی و کلسیم همراه با تمرین دایره ای خیلی شدید بر BDNF و درصد چربی سالمندان دارای اضافه وزن بود. روش پژوهش: 32 زن سالمند سالم، تصادفی به چهار گروه 1. تمرین و مکمل، 2. تمرین و دارونما، 3. مکمل و 4. کنترل تقسیم شدند. پروتکل تمرینی سه جلسه در هفته به مدت هشت هفته بود. گروه مکمل، روزانه 1000 میلی گرم قرص کلسیم جوشان و 50000 واحد بین المللی ویتامین D را در هفته مصرف کردند.  یافته ها: نتایج نشان داد درصد چربی در گروه تمرین+مکمل نسبت به مکمل (001/0P=) و کنترل (001/0P=) و تمرین+دارونما (045/0P=) کاهش معناداری داشته است. همچنین درصد چربی در گروه تمرین+دارونما نسبت به کنترل (001/0P=) کاهش معناداری داشت. با این حال، درصد چربی در گروه تمرین+دارونما نسبت به مکمل (127/0P=) تفاوت معناداری را نشان نداد. علاوه بر این، درصد چربی در گروه مکمل نسبت به کنترل (047/0P=) کاهش معناداری داشت. BDNF در گروه تمرین+مکمل نسبت به گروه مکمل (002/0P=) و کنترل (001/0P=) افزایش معناداری داشت، اما نسبت به گروه تمرین+دارونما (085/0P=) تفاوت معناداری مشاهده نشد. همچنین BDNF در حدّ معناداری در گروه تمرین+دارونما نسبت به گروه کنترل (003/0P=) و مکمل (01/0P=) افزایش داشت. در مقابل، تفاوت معناداری بین گروه مکمل و کنترل (985/0P=) مشاهده نشد.  نتیجه گیری: در مجموع، تعامل تمرین و مکمل به کاهش معنادار درصد چربی و افزایش معنادار BDNFدر سالمندان دارای اضافه وزن منجر شد.

مقدمه: چاقی و اضافه وزن یک اختلال متابولیکی است که سطوح بافت چربی در این اختلال تاثیرگذار است. هدف از پژوهش حاضر، تاثیر هشت هفته تمرینات استقامتی، مقاومتی و تناوبی شدید بر بیان ژن SREBP-1 و 12.13.diHome رت های نرویستارچاق بود. روش شناسی ؛ پژوهش حاضر، 36 موش صحرایی نژاد ویستارنر چاق با سن هشت هفته و وزن 40±325 گرم، به صورت تصادفی به چهار گروه؛ استقامتی (10سر)، مقاومتی (8سر)، تناوبی شدید (10سر) و کنترل (8سر) تقسیم شدند. موش-های گروه های تجربی به مدت هشت هفته، هفته ای پنج جلسه تمرینات استقامتی با شدت70 تا80درصد سرعت بیشینه، مقاومتی با شدت 50 تا 120 درصدوزن بدن و تناوبی شدید با شدت85 تا 90 درصد حداکثر سرعت را انجام دادندو برای اندازه گیری بیان ژن SREBP-1 و 12.13.diHome ازروش Real Time-PCR استفاده شد. از روش آماری تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی جهت تعیین اختلاف بین گروها در سطح معنی داری05/0≤P استفاده شد. یافته ها؛ نتایج پژوهش حاضرنشان داد هر سه مدل تمرینی استقامتی، مقاومتی و تناوبی شدید سبب افزایش معنادار بیان ژن 12.13.diHome و کاهش معنادار SREBP-1 نسبت به گروه کنترل شد اما تفاوتی بین گروه های تجربی مشاهده نشد بنابرنتایج این پژوهش، پیشنهاد می شود از تمرینات استقامتی، مقاومتی و تناوبی شدید با کاهش بیان ژن SREBP-1 و افزایش 12.13.diHome که فاکتورهای تاثیرگذار بر لیپولیز می باشند و در افزایش لیپولیز تاثیردارند، در جهت کاهش وزن استفاده شود.

عوامل مختلف محیطی وژنتیکی مانند التهاب ناشی از فعالیت ورزشی شدید بر پاسخ سیستم ایمنی ورزشکاران تاثیر می گذارد. یکی از راه های جلوگیری از فرایند التهاب و کمک به سیستم ایمنی مصرف داروهای ضد التهابی مانند دارچین است. هدف از این تحقیق بررسی تاثیر مصرف یک هفته ای مکمل دارچین بر پاسخ های ایمنی پسران فعال به دنبال یک جلسه فعالیت ورزشی وامانده ساز بود.تحقیق حاضر از نوع نیمه تجربی به روش یک سو کور بود. جامعه آماری تحقیق، پسران ورزشکار دانشگاه شیراز بودند، 12 آزمودنی سالم (سن: 93/1 ± 22 سال، قد: 56/6 ± 56/172 سانتیمتر، وزن: 54/11 ±56/66 کیلوگرم) به صورت داوطلبانه و روش متقاطع در این تحقیق شرکت کردند که 2 نفر به علت آسیب دیدگی از ادامه تحقیق انصراف دادند. شرکت کنندگان آزمون وامانده ساز بروس در دو وضعیت مصرف مکمل و دارونما را اجرا کردند. پانصد میلی گرم مکمل دارچین یا مشابه آن دارونما در روز به مدت یک هفته قبل از جلسات آزمون توسط شرکت کنندگان مصرف شد. نمونه های خونی قبل و 15 دقیقه بعد از آزمون گرفته شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون t همبسته و سطح معناداری 0/05>pدر نظر گرفته شد.مصرف مکمل دارچین تاثیر معنا داری بر تعداد مونوسیت ها قبل و بعد از فعالیت ورزشی نداشت، اما مکمل دارچین تغییرات پاسخ سیستم ایمنی ناشی از فعالیت ورزشی وامانده ساز شامل( کاهش )نوتروفیل ها ، (کاهش) نسبت نوتروفیل هابه لنفوسیت ها ( افزایش) لنفوسیت ها را کمتر کرد(مقادیر p بترتیب 015/0، 012/0 و 02/0) می شود.

زمینه و هدف: آسپروسین از بافت چربی ترشح می شود و نقش اساسی در تنظیم متابولیسم گلوکز و تنظیم اشتها بر عهده دارد و ممکن است یک هدف درمانی برای پیشگیری از بیماری هایی مانند چاقی، دیابت نوع دو و مقاومت به انسولین باشد. از این رو، مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) بر مقدار سرمی آسپروسین و پروفایل لیپیدی در زنان دارای اضافه وزن و چاقی انجام شد. روش تحقیق: تعداد 30 زن دارای اضافه وزن و چاق ( با 28≤BMI) با دامنه سنی 45-30 سال، در قالب یک طرح مطالعاتی نیمه تجربی با دو مرحله پیش آزمون- پس آزمون، به صورت هدفمند انتخاب شدند و به طور تخصیص تصادفی به دو گروه 15 نفره شامل تمرین تناوبی شدید (HIIT) و کنترل تقسیم گردیدند. دوره آماده سازی به مدت دو هفته و HIIT به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته با 100 درصد حداکثر ضربان قلب ذخیره به اجرا درآمد. نمونه های خونی قبل از شروع تمرینات و  48 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرینی (بعد از اتمام 10 هفته تمرین) اخذ گردید. مقدار آسپروسین و نیمرخ لیپیدی به ترتیب با روش الایزا و اسپکتروفوتومتری اندازه گیری شدند. داده ها با استفاده از آزمون t مستقل و t زوجی و در سطح معنی داری 05/0>p تجزیه و تحلیل گردیدند. یافته ها: بعد از 10 هفته مداخله، گروه HIIT کاهش معنی داری در مقدار آسپروسین (02/0=p)، تری گلیسرید (01/0=p)، کلسترول تام (01/0=p)، لیپوپروتئین کلسترول با چگالی کم (01/0=p)، لیپوپروتئین کلسترول با چگالی خیلی کم (01/0=p)، وزن (0001/0=p)، درصد چربی (0001/0=p) و شاخص توده بدنی (0001/0=p)؛ و افزایش معنی داری در حداکثر اکسیژن مصرفی (0001/0=p) داشت. با این حال، تغییر معنی داری در مقدار لیپوپروتئین کلسترول با چگالی بالا (05/0<p) مشاهده نشد. نتیجه گیری: احتمالا انجام HIIT به عنوان یک روش غیر دارویی و موثر، می تواند مقدار سرمی آسپروسین و پروفایل لیپیدی را در زنان دارای اضافه وزن و چاق کاهش دهد و ترکیب بدنی آن ها را بهبود بخشد. 

زمینه و هدف : اختلال در روند مرگ سلولی به شکل کاهش یا افزایش غیر طبیعی، منجر به بروز بیماری هایی از جمله، امراض قلبی - عروقی می شود. ورزش محرک فیزیولوژی قوی است که با تأثیر بر تعدادی از مسیرهای پیام دهی خارج و داخل سلولی، به طور مستقیم یا غیرمستقیم، بر روند آپوپتوزیس اثر می گذارد. هدف تحقیق حاضر بررسی اثر تمرین هوازی در آب بر بیان ژن های Apaf-1، سیتوکروم C و کاسپاز-9 بافت قلب در رت های تزریق شده با پراکسید هیدروژن بود. روش تحقیق : تعداد 24 سر رت نژاد ویستار با وزن تقریبی 10±190 گرم، به طور تصادفی ساده به چهار گروه شامل گروه های پراکسید هیدروژن، پراکسید هیدروژن + تمرین، شم و کنترل تقسیم شدند و طی شش هفته، هر هفته پنج روز، و به مدت 60 دقیقه در هر جلسه؛ به اجرای  تمرین هوازی در آب وادار شدند. به همه گروه ها به غیر از گروه های کنترل و شم، به میزان یک میلی مول آب اکسیژنه به صورت درون صفاقی تزریق شد. زمان 48 ساعت بعد از آخرین جلسه و پس از 10 تا 12 ساعت ناشتایی، رت ها با گاز CO2 بیهوش شدند و بافت برداری از آن ها انجام شد. به منظور اندازه گیری بیان ژن ها از روش Real Time PCR و برای تجزیه و تحلیل داده ها، از آزمون تحلیل واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی  شفه در سطح معنی داری 0/05≥p استفاده شد. یافته ها : تزریق درون صفاقی پراکسید هیدروژن، بیان ژن های مسیر داخلی آپوپتوزی را نسبت به گروه شم و کنترل افزایش داد (0001/p=0)؛ در حالی که مداخله شش هفته ای تمرین هوازی در آب باعث کاهش معنی دار (0001/p=0) بیان ژن های Apaf-1 سیتوکروم C، و کاسپاز-9 در گروه پراکسید هیدروژن + تمرین نسبت به گروه پراکسید هیدروژن گردید. نتیجه گیری : تمرین هوازی در آب، کاهش تأثیرات نامطلوب آپوپتوزیس بافت قلب، آسیب کمتر سلولی و در نهایت، سلامتی بدن را به همراه دارد. 

هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیر یک دوره تمرین دویدن استقامتی روی بیان ژن های مسیر JAK1/STAT3 در عقده های قاعده ای موش های صحرایی دیابتی بود. 40 سر موش صحرایی نر به طور تصادفی به چهار گروه سالم، ورزش، دیابت و دیابت+ورزش تقسیم شدند. دیابت با یک بار تزریق داخل صفاقی استرپتوزوتوسین به میزان 50 میلی گرم/ کیلوگرم وزن بدن القاء شد. برنامه تمرین دویدن روی نوارگردان ویژه موش به مدت 6 هفته و به صورت فزاینده اجرا شد. 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین موش ها بیهوش شده و بافت مغز برای جداسازی عقده های قاعده ای از جمجمه خارج شد. بافت خارج شده برای اندازه گیری بیان ژن به روش qPCR مورد استفاده قرار گرفت. از آنوای یک طرفه و آزمون تعقیبی LSD برای بررسی تفاوت بین گروهها استفاده شد سطح معنی داری کوچکتر از 05/0 در نظر گرفته شد. القای دیابت نوع 1 تغییری در بیان ژن های JAK1/STAT3 عقده های قاعده ای به وجود نیاورد (P≤0/05). اجرای برنامه ورزشی استقامتی موجب کاهش مقادیر بیان ژن های JAK1 و STAT3 شد (به ترتیب P=0/009، P=0/002 ). این کاهش از روند مشابه ای برای هر دو ژن برخوردار بود. در مطالعه حاضر 6 هفته دویدن استقامتی روی نوارگردان با شدت متوسط موجب کاهش بیان ژن های مسیر JAK1/STAT3 شد. لذا می توان این پروتکل ورزشی را به عنوان یک ابزار غیر دارویی و بدون عوارض جانبی برای مهار این مسیر در بیماری دیابت برای حفاظت از نورون های عقده های قاعده ای پیشنهاد کرد.

مقدمه: هدف از این تحقیق طراحی مدل پارادایمی چالش های تورهای گردشگری ورزشی و ارائه راهکارهای پیشنهادی با رویکرد داده بنیاد بود. روش پژوهش: این پژوهش دارای رویکردی کیفی بوده و از روش نظریه داده بنیاد به عنوان روش تحقیق استفاده شده است. روش گردآوری داده ها، مطالعه مبانی نظری و مصاحبه های عمیق و باز (ساختارنیافته) با 13 نفر از استادان مدیریت ورزشی، مدیران و متخصصان تورهای گردشگری داخلی و خارجی است. روش نمونه گیری به صورت هدفمند و تا حد اشباع نظری ادامه یافت. روایی این پژوهش توسط مصاحبه شوندگان و سپس استادان متخصص بررسی و تائید شد. پایایی نیز با استفاده از روش مطالعه حسابرسی فرایند نتایج 6/68 درصد به دست آمد. برای تحلیل داده ها از روش مقایسه مداوم طی سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی استفاده شد. یافته ها: مؤلفه های شرایط علی، مداخله گر، زمینه ای، راهبردها، پیامدها و پدیده اصلی در مدل شناسایی شدند. یافته های این تحقیق شامل یک مدل جامع است که به عنوان چالش های اصلی تورهای گردشگری ورزشی تعیین شده اند. نتیجه گیری: اتخاذ راهبردهایی در زمینه کاهش این چالش ها به عنوان چارچوبی برای توسعه گردشگری ورزشی و بهبود وضعیت تورهای گردشگری ورزشی در رویدادهای داخلی و خارجی بسیار تأثیرگذار است.