اکبر آقازاده تیزخراب

اهداف: سالمندی با تغییرات قابل توجه در حافظه، هوش، ادراک، فراشناخت، حل مسئله و سایر توانایی های شناختی همراه است. پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی توانبخشی شناختی و تمرینات نوین اصلاحی بر عملکرد شناختی و بهبود فاکتورهای حرکتی سالمندان شهر ارومیه انجام شد. مواد و روش: روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون و پس آزمون دو گروه تجربی و یک گروه کنترل بود و جامعه ی آماری کلیه سالمندان مرد 60 سال به بالای ساکن سرای سالمندان فرزانگان شهر ارومیه در سال 1402، بودند که به روش نمونه گیری هدفمند 45 سالمند مرد انتخاب و به صورت تصادفی در گروه آزمایشی اول (توانبخشی شناختی)، گروه ازمایشی دوم (تمرینات نوین اصلاحی) و گروه کنترل گنجانده شدند. دو گروه آزمایشی با استفاده از نرم افزار توان بخشی شناختی و برنامه تمرینات نوین اصلاحی تحت آموزش قرار گرفتند و داده ها با آزمون های توانایی شناختی، آزمون استورک و آزمون ولز جمع آوری شد و نتایج با روش تحلیل واریانس و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 24 تحلیل شدند. یافته ها: نشان داد که هر دو روش مداخله توانبخشی شناختی و تمرینات نوین اصلاحی بر بهبود متغیرهای عملکرد شناختی (حافظه، توجه انتخابی، برنامه ریزی) و فاکتورهای حرکتی (تعادل ایستا و انعطاف پذیری بدنی) سالمندان اثربخش بود. همچنین، بین دو روش توانبخشی شناختی و تمرینات نوین اصلاحی بر بهبود توانایی های شناختی، تعادل ایستا و انعطاف بدنی سالمندان تفاوت معناداری وجود نداشت. نتیجه گیری: بر اساس نتایج می توان گفت که دو رویکرد مداخله توانبخشی شناختی و تمرینات نوین اصلاحی برای بهبود توانایی های شناختی و مهارت های حرکتی سالمندان کارا و مؤثر هستند.