مهدی میرجلیلی

هدف شناسایی عوامل موثر بر توسعه ورزش در نظام جمهوری اسلامی ایران مبتنی بر بیانیه گام دوم انقلاب با استفاده از AHP بود پژوهش حاضر به روش تحقیق توصیفی و از لحاظ هدف کاربردی بود. جامعه آماری پژوهش شامل افراد دارای سابقه مدیریت در سطوح مدیریت کلان ورزش کشور، خبرگان و سیاست گذاران ورزش کشور، اساتید مدیریت ورزشی که در زمینه تحقیق مقاله یا تالیفاتی داشتند می باشد که نظرات 25 نفر از خبرگان تا رسیدن به حد اشباع نظری به شکل کاملاً غیراحتمالی و با بهره گیری از تکنیک های هدفمند نظری و گلوله برفی انتخاب شد. از روش فرایند تحلیل سلسله مراتبی به منظور شناسایی مؤلفه ها استفاده شد. ابزار جمع آوری داده ها مصاحبه و پرسشنامه بود. عامل نظام انقلابی، روحیه انقلابی، مدیریت جهادی، امید به آینده، امن و ثبات، دینی و مهدوی، مستقل، اخلاقی، ورزش دانش بنیاد، اخلاق محوری، اقتصاد ورزشی مقاوم، ارزش محوری، عزت مند، عدالت محوری و ورزش تمدن ساز به عنوان عوامل موثر بر توسعه ورزش در نظام جمهوری اسلامی ایران مبتنی بر بیانیه گام دوم شناسایی شد. نتایج فرایند تحلیل سلسله مراتبی نشان داد که به ترتیب عوامل امید به آینده (412/0)، مدیریت جهادی (389/0)، نظام انقلابی (349/0)، روحیه انقلابی (309/0)، اخلاق محوری ، عدالت محوری (272/0)، امن و ثبات (251/0)، دینی و مهدوی (216/0)، مستقل (189/0)، اخلاقی (172/0)، ورزش دانش بنیاد (143/0)، ورزش تمدن ساز (138/0)، ارزش محوری (121/0)، اقتصاد ورزشی مقاوم (116/0)، عزت مند (112/0) اولویت بندی شده اند.

قاعده اعتبار تصمیم متعارف تجاری، مدیران شرکت ها را بابت تصمیماتی که در راستای مدیریت شرکت می گیرند، از مسئولیت شخصی مبرا می نماید. درباره شیوه قابلیت استناد به آن در حقوق آمریکا دو دیدگاه وجود دارد؛ برابر با دیدگاه نخست، دادگاه در صورتی مجاز است مدیران را مسئول تلقی نماید که تصمیمات اتخاذی آن ها با استانداردهای مدیریتی مطابقت نداشته باشد. برابر با دیدگاه دوم که از آن به عنوان دکترین عدم ارزیابی قضایی تعبیر می شود، محاکم اصولاً و معمولاً نمی توانند به ارزیابی قضایی تصمیمات و اعمال هیئت مدیره مبادرت ورزند. بر پایه این دیدگاه، تنها در مواردی خاص، امکان تحقق مسئولیت شخصی مدیران در برابر شرکت وجود دارد. تمایز میان این دو دیدگاه بسیار بااهمیت است. در این نوشتار، دیدگاه های ناظر بر این قاعده و وجوه افتراق آن ها با مقررات تجاری ایران مورد بررسی تطبیقی قرار می گیرد.

هدف: هدف از این پژوهش، طراحی آزمون اختصاصی برای سنجش آمادگی جسمانی نیروهای بسیج مستضعفان می باشد. روش شناسی: پژوهش از نوع پژوهش های آمیخته (کیفی- کمی) بوده و در دو مرحله انجام شد. مرحله اول از طریق مطالعات کتابخانه ای، انجام مصاحبه نیمه ساختار یافته با مدیران متخصص و تشکیل کارگروه تخصصی و مرحله دوم از طریق جمع آوری داده ها به صورت میدانی انجام گردید. نمونه اولیه پژوهش جهت بررسی روایی و پایایی آزمون آمادگی جسمانی شامل 40 نفر از نیروهای داوطلب عضو بسیج مستضعفان بود. در ادامه 522 نفر از نیروهای بسیج مستضعفان جهت تهیه هنجار به عنوان نمونه ارزیابی شدند. برای ارزیابی پایایی آزمون از روش آزمون- بازآزمون، روایی ملاکی از روش روایی ملاک همزمان و روایی ساختاری از روش مقایسه گروه مبتدی و نخبه استفاده گردید. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون t مستقل و آزمون همبستگی پیرسون انجام شد. با مصاحبه های نیمه ساختار یافته و تشکیل کارگروه های تخصصی، نیازهای عملیاتی هر بخش تحلیل و مهم ترین فاکتورهای آمادگی جسمانی مورد نیاز نیروهای داوطلب بسیجی تعیین گردید. سپس آزمون اختصاصی مناسب این نیروها طراحی و روایی محتوایی و ظاهری آزمون در کارگروهی با حضور کارشناسان، مدیران نظامی و اساتید ورزشی تأیید شد. یافته ها: در بخش کمی، نتایج نشان داد که آزمون اختصاصی طراحی شده از روایی ساختاری (مقایسه گروه مبتدی و نخبه؛ 001/0=P) روایی ملاکی همزمان (مقایسه با آزمون های معیار؛ 9/0<r) و پایایی (همبستگی آزمون-بازآزمون؛ 89/0=r) برخوردار است. در نهایت، نرم استاندارد برای ارزش گذاری آزمون در سه گروه سنی (15 الی 19 سال، 20 الی 29 سال و بیش از 30 سال) با استفاده از منحنی نرمال و نقاط درصدی تدوین و در جداول جداگانه گزارش گردید. نتیجه گیری: آزمون طراحی شده می تواند آمادگی جسمانی نیروهای بسیج را متناسب با شرایط عملیاتی به شکل مطلوبی ارزیابی نماید.

در راستای جهت گیری معنوی و به موازات بررسی مؤلفه های نوین روان شناختی، سازه ی هوش معنوی در آستانه ی هزاره ی سوم میلادی به ادبیات آکادمیک روان شناسی افزده شده است. در این راستا پژوهش حاضر با هدف تحلیل هوش معنوی کارکنان سازمان های خدمت رسان بخش عمومی طراحی و تدوین شده است. در این مقاله از بین سازمان های خدمت رسان، با توجه به نقش بسیار مهم و تأثیرگذار سازمان بهزیستی در جامعه، این سازمان به عنوان جامعه ی مورد پژوهش انتخاب شده و هوش معنوی کارکنان آن از چهار بعد سجایای اخلاقی، جامع نگری و بعد اعتقادی، مقابله با مشکلات، خودآگاهی، عشق و علاقه بررسی و تحلیل شده است. نتایج به دست آمده نشان می دهند که کارکنان بهزیستی از سطح معنی داری از هوش معنوی برخوردارند. همچنین این نتایج حاکی از آن است از میان ابعاد هوش معنوی، جامع نگری و بعد اعتقادی آنان از سطح بالاتری برخوردار است