فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۱۵٬۷۸۱ تا ۱۵٬۸۰۰ مورد از کل ۱۹٬۲۸۷ مورد.
امام على(ع) الگوى عدالت (3)
نگرشی به آیه تطهیر
موعود در قرآن
عمر با برکت
منبع:
موعود ۱۳۷۸ شماره ۱۵
حوزههای تخصصی:
«غدیر» بزرگترین عید اسلامی
منبع:
موعود ۱۳۷۸ شماره ۱۳
حوزههای تخصصی:
علّیت از نگاه اشاعره مکتب تفکیک و حکمت متعالیه
منبع:
حوزه سال ۱۳۷۸ شماره ۹۲
حوزههای تخصصی:
وجود رابط از دیدگاه صدرالمتألهین و سایر فیلسوفان اسلامى
منبع:
حوزه سال ۱۳۷۸ شماره ۹۳
حوزههای تخصصی:
تفاوتهاى حکمت مشاءو حکمت متعالیه
منبع:
حوزه سال ۱۳۷۸ شماره ۹۲
حوزههای تخصصی:
عهد جدید؛ تاریخ نگارش و نویسندگان
منبع:
هفت آسمان ۱۳۷۸ شماره ۲
حوزههای تخصصی:
انجیل توماس به روایت کشفیات نجع حمادی
منبع:
هفت آسمان ۱۳۷۸ شماره ۳
حوزههای تخصصی:
عدم مرزبندی بین تفسیر و تأویل لغزشگاه عرفان و فلسفه(مقاله ترویجی حوزه)
حوزههای تخصصی:
- حوزههای تخصصی علوم اسلامی منطق، فلسفه و کلام اسلامی فلسفه اسلامی کلیات
- حوزههای تخصصی علوم اسلامی تفسیر و علوم قرآن علوم قرآنی کلیات مفهوم شناسی اصطلاحات علوم قرآنی
- حوزههای تخصصی علوم اسلامی تفسیر و علوم قرآن علوم قرآنی کلیات مباحث کلی علوم قرآن
- حوزههای تخصصی علوم اسلامی تصوف و عرفان اسلامی عرفان تأویلی
نگاهی دیگر به واقعة انقطاع وحی(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
بخشهای گوناگون قرآن کریم در فاصله های زمانی نامرتّب و بر طبق مصلحتها و گاه بعد از پرسشها یا رخ دادن برخی حادثه ها، بر پیامبر (ص) نازل می گردید. یعنی در دوران رسالت، جبرئیل پیوسته بر پیامبر(ص) نازل نشده و «اتّصال وحی» در حیات تاریخی صدر اسلام، واقعیت نداشته است. با این همه، بیشتر منابع تاریخی و تفسیری، از وقوع حادثة مهمّی پس از نزول نخستین آیات و حیانی، تحت عنوان «انقطاع وحی» یاد کرده و عوامل و شؤون متفاوتی را در شروع و انقضای دورة آن، مطرح ساخته اند. این مقاله پس از طرح و نقل مهمترین گزارشهای مربوط به این حادثه در منابع روایی، تاریخی و تفسیری، به بررسی و نقد آنها پرداخته و در این جهت، با استناد به برخی شواهد و قراین، به اصل حدوث واقعة «انقطاع وحی» با ویژگیهای مطرح در روایات مزبور، خدشه وارد کرده و آن را مردود دانسته است.
تئوریهای ایمان و نقد جی . ال. مکی بر آنها(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
از زمانی که ستون «عقل» در بر پا نگاه داشتن بنای دین ناتوان گشت، متالهان به جستجوی ستونی دیگر برخاستند و «ایمان» را یافتند. به زعم آنان، ضعف عقل نظری را با استمداد ازعقل عملی جبران می توان کرد. پیش از این متألهانی چون توماس آکویناس، تزلزل عقل را در پاره ای از گزاره های دینی دریافته و راه را بر ورود عقل عملی گشوده بودند. و آنگاه از پس فرو ریختن حشمت عقل، متالّهانی چون ویلیام جیمز و پاسکال، پای عقل عملی را به محوری ترین، گزاره های دینی، یعنی وجود خدا و جهان آخرت کشاندند و به مؤمنان نوید دادند که رنجوری عقل را چه باک، «اراده» هست. رأی این بزرگان نیز چونان آراء پیشینیان از تیغ نقد محفوظ نماند و متألّهان و غیر متألّهان هر یک به نحوی به جرح آن پرداختند. جی.ال. مکّی پرسشهایی در برابر این رأی نهاد که پاسخ قطعی نیافت. طرح و شرح پرسشها و انتقادهای وی بر تئوریهای «ایمان» بر عهدة این نوشتار است.
علم و اراده ی گسترده ی خدا و آزادی انسان(مقاله پژوهشی حوزه)
حوزههای تخصصی:
ارتباط دانش کلام و فلسفه دین با دیگر دانش ها(5)(مقاله پژوهشی حوزه)
حوزههای تخصصی:
تبیین فلسفی توحید فاعلی(مقاله پژوهشی حوزه)
حوزههای تخصصی:
فلسفه در جهان عرب
حوزههای تخصصی: