The study aims to evaluate the effective factors on creating a social bond in religious tourists using the services of recreational-sports complexes in Mashhad. The research method was quantitative with a structural equation model approach. The statistical population of the study was religious tourists who used the services of recreational-sports complexes in Mashhad. A total of 388 tourists were selected as the sample by convenience sampling. The measurement tool was a modified Adamczyk 25-item questionnaire based on expert opinions, which has four subscales (intimacy, security, passion, and commitment). The face and content validity of the questionnaire was confirmed by experts while the construct validity was confirmed using exploratory and confirmatory factor analysis. Reliability was also obtained by more than 0.7 using Cronbach's alpha. To analyze the data, descriptive and inferential statistical methods were used. Finally, the results revealed that the components of secure and intimate bonding are the most essential elements of creating a social bond in religious tourists using the services of recreational-sports complexes in Mashhad, respectively. Consequently, this study emphasizes strengthening indicators such as infrastructure development, equipment, and facilities to reduce risks, using new marketing methods, protecting the tourist information, attention to the opinions, interests, and values of religious tourists, creating an intimate and social atmosphere, creating a secure and reassurance environment, etc. to create a social bond in religious tourists using the services of recreational-sports complexes.
برای کسب اطمینان از پایداری توسعه گردشگری، استفاده از فنون و روش های عملی ارزیابی پایداری موردتوجه قرار گرفته است. بررسی نتایج پژوهش های گذشته نشان می دهد که در هیچیک به روابط و میزان اهمیت این شاخص ها نسبت به یکدیگر توجهی نشده است. بنابراین هدف از انجام این پژوهش، شناسایی شاخص های سنجش پایداری توسعه گردشگری و تعیین اولویت هریک از شاخص ها بوده است. پژوهش حاضر به روش توصیفی- تحلیلی انجام شده و جامعه آماری آن شامل اساتید دانشگاهی رشته گردشگری و مدیران درگیر در فعالیت های گردشگری بوده اند. برای تجزیه و تحلیل داده های به دست آمده از تکنیک های دلفی فازی، فرایند تحلیل شبکه ای فازی و دیمتل فازی استفاده شده است. نتایج به دست آمده نشان داده است که در میان 6 عامل اصلی، عامل اقتصادی با وزن 415/0، مهمترین شاخص در سنجش پایداری گردشگری به شمار می رود. همچنین شاخص های اقتصادی به عنوان تاثیرگذارترین و شاخص های فرهنگی به عنوان تاثیرپذیرترین شاخص ها در سنجش پایداری توسعه گردشگری، تعیین شده اند.
رقابت مقاصد ژئوتوریسم به عوامل متعددی بستگی دارد، از جمله میتوان به موارد منابع، شرایط تقاضا، مدیریت و بازاریابی مقصد اشاره کرد. هنوز مدل جامعی برای رقابت مقصد ژئوتوریسم در جهان ارائه نشده است و مدل بومی رقابت پذیری مقصد گردشگری در ایران نیز تا کنون مورد توجه محققین نبوده است. هدف این پژوهش تعیین عوامل رقابت پذیری مقصد ژئوتوریسم در ایران است. روش پژوهش، کیفی و از نوع اکتشافی متوالی است. با استفاده از روش همسوسازی منابع چندگانه مشتمل بر سه ضلعِ الف) جمع آوری مبانی نظری، ب) تحقیقات انجام شده در حوزه رقابت -پذیری و ج) پیمایش نظرات متخصصان کلیدی، عوامل رقابتپذیری مقصد ژئوتوریسم تدوین شد. شاخصهای اصلی در سه بعد داراییهای رقابتی، فرآیند رقابتپذیری و محیط رقابتی تدوین شده است. نتایج حاکی از آن است که شاخصهای رقابت پذیری مقصد ژئوتوریسم در ایران میتوانند باعث حفظ و تداوم توسعه پایدار گردشگری در شرایط شدیداً رقابتی کنونی گردند.