درخت حوزه‌های تخصصی

Questioning practice constitutes one of the typical and fundamental interactional tools in L2 teaching. Much L2 research on teacher questions has been quantitative studies focusing on identifying question types and their roles in language acquisition and meaning negotiation. However, by drawing on conversation analysis within a sociocultural perspective, this study examines qualitatively how EFL teacher questions can scaffold learning processes. The data were collected through videotaping EFL classroom interaction. Eleven sessions of seven intermediate-level teachers in private language schools were recorded. Through the microanalysis of the transcribed data, the study found that EFL teachers vary in their structuring of unfolding question-answer sequences and that only a small number of teacher questions tended to provide learning opportunities. Four question types providing scaffolded assistance were identified: simplifying questions, marking questions, prompting questions and asking-for-agreement questions. This study contributes to understanding how the interactive nature of the questions teachers pose can shed light on the connection between teachers’ practices and students’ learning across unfolding sequence. It argues that teacher questions are more than elicitation techniques; they are mediational interactional tools to assist participation and comprehensibility. Some examples illustrating these communicative moves of questions and their scaffolding functions are provided. The implications for teacher education are also discussed.

The view that academic writing is purely objective, impersonal and informational, which is often reflected in English for Academic Purposes materials, has been criticized by a number of researchers. By now, the view of academic writing as embodying interaction among writers, readers and the academic community as a whole has been established. Following this assumption, the present study focused on how second/foreign language writers enact, construct, and invent themselves through writing. In this study, the theoretical stance on identity is grounded on Ivanič’s (1998) four interrelated aspects of writer identity, namely autobiographical self, discoursal self, authorial self, and possibilities for self-hood in the socio-cultural and institutional contexts. Hyland’s model of metadiscourse (2004a) was used as the analytical tool for analyzing texts. Based on a corpus of 30 research articles, the overall distribution of evidential markers, hedges, boosters, attitude markers, and self-mentions were calculated across four rhetorical sections (Abstract, Introduction, Methodology, Discussion and Conclusion) of the research articles. According to the results of this study, identity is a critical aspect of writing which should be brought into the mainstream of second/foreign language writing pedagogy through consciousness -raising or the specific teaching of certain features.

انسانی که همواره طعمه مصائب است نمی تواند بدون امید به زندگیش ادامه دهد؛ و امید داشتن یعنی: انتظار کشیدن. از آغاز خلقت، آدمی همواره چشم به راه یک مرد منجی بوده است. در جوامع پدر سالار این مرد برحسب فرهنگ های مختلف، سوشیانت، بودا، مسیح و مهدی نامیده می شود. این مرد که منتظرش هستند یک پیام خواهد آورد، پیامی که در اضطراب و نگرانی ازلی روح، تنها نشانه دائمی حامل امید است. در غرب، هنگامی که هنوز انسان ماشین را نیافریده بود واقعاً در انتظار کسی بود، اما در عصر جنگ ها و تسخیر فضا منتظر چیست؟ بکت یکی از متفکرانی است که این سؤال را مطرح کرده است. ما از خلال تحلیل و بررسی نمایشنامه معروف بکت، چشم به راه گودو، خواسته ایم نشان دهیم که این خودِ انتظار است که موضوع تئاترش شده است. فردسان هایش، انسانیتشان را در این کشش به سوی چیزی که از آنها مردانی کامل می سازد تحقق بخشیده اند. نمایشنامه به این ترتیب تمثیلی از زندگی انسان مدرن در برابر دنیایی است که در آن دیگر نمی تواند بر روی تکیه گاه های سنتی زندگیش تکیه کند.

در مطالعات توجه به ساختار و شکل زبان، میزان جذب به عنوان نشانگر تاثیر فعالیتهای تمرکز بر روی ساختارهای زبان و تسهیل فراگیری آن در درازمدت عنوان شده است. با این حال، تمام مطالعات صورت گرفته در این زمینه بر اساس مشاهدات ضبط شده از کلاسهای ارتباط-محور بوده است. پژوهش حاضر تلاش نوینی برای اندازه گیری میزان جذب با استفاده از برگه های ثبت میزان جذب بر اساس 18 ساعت تعامل ارتباط-محور و معنی-محور بین یک مدرس و زبان آموزان ایشان می باشد. در این راستا، بر اساس داده های ضبط شده تمام موارد توجه پیشگیرانه به ساختار و شکل زبان نشات گرفته از طرف مدرس و یا زبان آموزان و میزان جذب آنها از طرف زبان آموزان شناسایی و دسته بندی شدند. سپس، این یافته ها با میزان جذب ثبت شده توسط زبان آموزان در برگه های جذب مورد مقایسه قرار گرفت. نتایج این تحلیلها نشان داد که میزان جذب در برگه ها نسبت به مقدار آن در مشاهدات شفاهی در مورد ساختارهای زبانی که از طرف معلم مورد تاکید قرار گرفته بود بسیار بیشتر بوده است. اما این موضوع در مورد ساختارهایی که از طرف زبان آموزان به صورت پیشگیرانه مورد توجه قرار گرفته بودند مورد تایید قرار نگرفت. نتایج این پژوهش کمک شایانی به روشن نمودن بیشتر برداشت محققین و مدرسان زبان انگلیسی در مورد ماهیت و میزان واقعی جذب می نماید و زمینه های جدیدی را برای کاوش بیشتر میزان جذب معرفی می نماید.

This study aimed to investigate the washback effect of three alternative assessment procedures, namely oral-conferences, portfolios, and corpora-based feedback on the writing achievement and attitudes of Iranian EFL university learners. The participants taking part in the study were 156 native Iranian students in a mixed Reading-Writing course. Through the two three-month semesters, the learners were studied in terms of three experimental and one control groups. It should be mentioned that revision was a major component of the pedagogy and learners were asked to incorporate feedback into their revision processes. The findings revealed that the aforementioned assessment procedures led to a significantly better performance of the participants and created a considerable change in their attitudes.