درخت حوزه‌های تخصصی

This study investigates ‘repetition’ in the English translation of the Arabic Novel, Adrift on the Nile (1993). It aims to explore the communicative functions of ‘repetition’ and to see if these functions have been maintained or lost in the process of translating the Novel. In addition, it seeks to find the translation strategies used in rendering ‘repetition’. To achieve this aim, a deep analysis of the functions of lexical items, phrase and root ‘repetitions’ was carried on the basis of the typology of ‘repetition’ proposed by Dickins et al. (2002). The results of the study show that the ‘repetitions’ examined have been used rhetorically for confirmation, assurance, and warning in terms of function. They have also been used as text-building devices. Regarding the maintenance or loss of the functions, it was found that they were both lost and gained in the translation. The translation strategies applied in the process of translation were found to be synonym, near-synonym, deletion, pronominalisation, and paraphrase. An important point found is that the translator has preferred to use ‘variation’ in his translation rather than ‘repetition’.

هدف این پژوهش بررسی تاثیر یادگیری تلفیقی و استفاده از نرم افزارهای چند رسانه ای بر توانایی به خاطر سپاری کلمات بوسیله ی دانشجویان انگلیسی برای اهداف خاص می باشد. به همین منظور 120 زبان آموز رشته ی پزشکی به دو گروه آزمایشی و کنترل تقسیم شدند. کلمه ها به کمک نرم افزارهای چند رسانه ای به گروه آزمایشی تدریس شد در حالی که آموزش کلمات برای گروه کنترل با روش های سنتی صورت پذیرفت. جمع آوری اطلاعات بوسیله ی پس آزمون و نظارت بر کلاس ها انجام شد. نتیجه ی بررسی ها نشان دهنده ی اختلاف زیاد بین یادگیری کلمات جدید توسط این دو گروه بوده است. به علاوه، یادگیری از طریق تکنولوژی سبب مشارکت بیشتر زبان آموزان در فعالیت های کلاسی شد. با توجه به نتایج این تحقیق، پیشنهاداتی جهت چگونگی استفاده ی موثرتر از این نرم افزارها در کلاس های زبان انگلیسی برای اهداف خاص در ایران بیان شده است.

پژوهندگان بسیاری درباره جنبه های گوناگون سبکهای یادگیری نوشته اند. اما درباره پیوند میان مفاهیم سبک یادگیری و دستاوردهای به اصطلاح ""زبان آموزان موفق"" پژوهش چندانی صورت نگرفته است. پژوهش حاضر به کاوش سبکهای متداول یادگیری در میان دانش آموزان سال آخر دبیرستان و مقایسه آنها با سبکهای یادگیری ""زبان آموزان موفق"" جامعه مورد مطالعه می پردازد. بدین منظور، پرسشنامه شاخص سبک یادگیری فلدر _ سولومون(ILS) در میان دانش آموزان توزیع گردید. از میان جمعیتی 3310 نفری که مشغول به تحصیل در شهر سبزوار و پنج شهر همجوار آن بودند، 1307 دانش آموز (711 پسر و 596 دختر) به طور تصادفی برگزیده شدند و در تحقیق حاضر مشارکت کردند. بر مبنای نمره های امتحان نهایی درس زبان انگلیسی سال سوم دبیرستان دانش آموزان یا همان (آزمون پیشرفت تحصیلی)، تعداد 343 نفر، که نمره های بالاتری کسب کرده بودند، بطور قراردادی با عنوان ""زبان آموزان موفق"" و 964 دانش آموز دیگر با عنوان ""فراگیران متوسط زبان"" دسته بندی شدند. نتایج حاصل از تحلیل شاخص سبک یادگیری نشان داد که بیشتر شرکت کنندگان سبکهای "" 'انعکاسی""، ""حسی""، ""دیداری""، و ""متوالی""، را از بین چهار بعد سبکهای یادگیری ترجیح میدهند. علاوه بر این، آزمون تحلیل واریانس دوسویه نشان داد که تفاوت میان نمره های میانگین دانش آموزان ناشی از هم جنسیت آنها و هم سبکهای یادگیری ""دیداری/کلامی"" و ""متوالی/ کلی"" آنان است. یافته ها در مورد رابطه بین سبک های یادگیری و نمرات امتحان نهایی زبان انگلیسی شرکت کنندگان نشان داد که به جز در بعد "" فهم"" سبکهای یادگیری ، بین سه بعد دیگر سبکهای یادگیری و نمرات امتحان نهایی زبان انگلیسی شرکت کنندگان رابطه معناداری وجود ندارد.به علاوه، آزمون مجذور کای تفاوت معنی داری بین ترجیحات سبک یادگیری "" زبان آموزان موفق "" دبیرستانی با زبان آموزان متوسط نشان داد.

It was claimed by variationists that languages experience variation at all levels, which is supposed to be patterned. The present study aimed at exploring how variation occurred in English and Persian wh-questions. More specifically, it investigated whether such a variation was systematic and patterned. To this end, a modified version of the Edinburgh Map Task was used in data collection. The population of this study was 60 Canadian and Persian native speakers who performed the task through the construction of wh-question variants. The results indicated that both languages experienced variation in the construction of wh-questions. However, Persian proved to be more variable than English because it allowed more wh-question variants to be produced. Moreover, this variation was patterned in English and Persian individually, yet a systematic variation could not be observed between these two languages. It followed that the different mind-sets of the Canadian and Iranian participants which were affected by social and cultural factors might account for such a variation.