مطالب

این پژوهش به بررسی و تحلیل اضطراب صفتی ووضعی مدیران سازمان تربیت بدنی به عنوان یکی از شاخص های سلامت روانی وبهداشت محیط کارپرداخته ونتایج حاصله رابا اضطراب وضعی صفتی مدیران سازمان برنامه وبودجه مقایسه می نماید.در ضمن نقش پاره ای از ویژگی های فردی مدیران دو سازمان فوق را در میزان اضطراب وضعی وصفتی مورد ارزیابی قرار می دهد. جامعه ی اماری پژوهش میدانی حاضر متشکل از 123 مدیر سازمان تربیت بدنی و110 مدیر سازمان برنامه وبودجه می باشد.ابزار پژوهش ،پرسشناممه ی استاندارد اضطراب صفتی ووضعی اشپیل برگر می باشد.که برای تعیین پایایی آن مطالعه ی مقدماتی انجام شد.علاوه براستفاده از آمارتوصیفی در تجزیه وتحلیل داده ها که به صورت کیفی هستند،از آزمون های غیر پارامتری ضریب همبستگی اسپیرمن ،آزمون من ویتنی ،آزمون ویل کاکسون ،آزمون کروس کالوالیس وضریب همبستگی آلفا کرونباخ استفاده شده است.نتایج حاصله حاکی از وجود ارتباط معنی داربیناضطراب صفتی ووضعی مدیران می باشد .در مقایسه ی اضطراب صفتی واضطراب وضعی بین مدیران دو سازمان ،اختلاف معنی داری مشاهده شد.ویژگی های فردی چون سن، وضعیت تاهل ،میزان تحصیلات وسابقه ی کار در میزان اضطراب وضعی مدیران نقشی نداشت.در مدیران سازمان تربیت بدنی در مقایسه ی میزان اضطراب صفتی ووضعی مدیران برحسب میزان تحصیلات تفاوت معنی داری مشاهده نشد.

اولین دوره ی بازی های المپیک در سال 1894 با تلاش دست اندر کاران کمیته ی بین المللی المپیک بخصوص بارون پیردوکوبرتن در آتن برکزار شد.هدف اصلی برگزارکنندگان این بازی ها را می توان در منشور المپیک مطالعه کرد .آنها اعتقاد داشتند که بازی های المپیک برای گردآمدن جوانان ورزشکار سراسر گیتی ،در جشنواره ای ورزشی،که هر چهار سال یک بار به منظور ایجاد دوستی وتفاهم بیشتربین ملل مختلف اجرا می گردد ،فرصتی مناسباست بدون شک افکار بشر دوستانه وصلح جویانه بنیانگذاران جنبش المپیک در دوره های آغازین برگذاری این بازی ها را می توان در میادین ورزشی به طور شفاف وروشن مشاهده کرد. مؤسسین کمیته ی بین المللی المپیک در پی آن بودند تا این جنبش در سطح جهان جایگاه ویژه وخاصی پیدا کند. بدون شک آنان هرگز تصور نمی کردند روزی فرا رسد که بازی های المپیک مشتاقان بسیاری در جهان داشته باشد،به ترتیبی که بیش از جمعیت کره ی زمین واکثر مردم کشورهای جهان به نوعی با آن درارتباط باشند. وسایل ارتباط جمعی خصوصاً رسانه های تصویری نقش عظیمی در شناساندن این بازی ها به جهانیان داشتند. تحلیل ابعاد گوناگون این موضوع می تواند به آگاهی های علاقه مندان ومشتاقان بازی های المپیک بیفزاید.بررسی حضور خبرنگاران ،عکاسان وفیلمبرداران در هر دوره از بازی های المپیک،از جمله مواردی است که در این مقاله مورد مطالعه قرار گرفته است.منابع درآمدی کمیته ی بین المللی المپیک از فروش حقوق تلویزیونی بازی های المپیک، نشان دهنده ی استقبال رسانه های تصویری برای پوشش خبری وتهیه ی فیلم زنده وجذاب از صحنه های هنری- ورزشی این بازی ها است. شبکه های بزرگ تلویزیونی در طی چند دهه ی اخیر با عقد قراردادهای گران با کمیته ی بین المللی المپیک،به تهیه ی پر بیننده ترین برنامه های تلویزیونی پرداخته اند ضمن آنکه کسب درآمدهای کلان از طریق فروش تصاویر وبخش آگهی های تبلیغاتی منابع مالی آنها را افزایش داده است.در بخش دوم این مقاله به بررسی موضوع مذکور پرداخته شده است.