درخت حوزه‌های تخصصی

هدف این پژوهش مطالعه تأثیر سرمایه اجتماعی بر توسعه مشارکت در ورزش محیط زیستیِ پلاگینگ با میانجیگری سرمایه فرهنگی بوده است. پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی- همبستگی و از نوع کاربردی بوده است. جامعه آماری شامل پلاگرهای فعّال در برنامه های پلاگینگ بودند که تعداد 65 نفر به صورت هدفمند مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار پژوهش ترکیبی از پرسشنامه بوده است که پایایی آن با استفاده اَز روش آلفای کرونباخ و روایی آنها نیز با استفاده از روایی محتوا، روایی صوری و روایی سازه تأیید گردید. چارچوب این پژوهش را یک مدل فرضی تشکیل می داد که شامل سرمایه اجتماعی، سرمایه فرهنگی، و مشارکت در پلاگینگ بود و جهت سنجش روائی و برازش مدل و آزمون فرضیه ها از روش مدلیابی معادلات ساختاری در نرم افزار پی آل اس استفاده گردید. یافته ها نشان داد که "سرمایه اجتماعی" تأثیر مثبت و معناداری بر "مشارکت در پلاگینگ" و "سرمایه فرهنگی" افراد دارد. "سرمایه فرهنگی" نیز تأثیر مثبت و معناداری بر "مشارکت در پلاگینگ" داشته است. نتایج همچنین نشان داد که "سرمایه اجتماعی" به صورت غیرمستقیم و از طریق "سرمایه فرهنگی" بر "مشارکت در پلاگینگ" مؤثر می باشد. یافته ها بیانگر این واقعیت است که افزایش سرمایه اجتماعی و سرمایه فرهنگی جامعه می تواند نقش مهمی در فرایند مشارکت در پلاگینگ به عنوان یک فعالیت ورزشی دوستدار محیط زیست داشته باشد. این مطالعه می تواند در راستای اشاعه فرهنگ ورزش و برنامه های حمایت از محیط زیست از اهمیّت قابل توجّهی برخوردار باشد.

برگزاری رویداد بزرگ ورزشی هم نشانه های توسعه یافتگی اقتصادی جامعه میزبان است وهم نشان دهندهپیشرفت های اجتماعی برجسته در سطح دنیا و ابزاربسیار مؤثری برای ترویج فرهنگ و محصولات منطقه و شهر میزبان است.این مسئله در دنیای تجاری امروزو اهمیت تبلیغات رسانه ای بسیار اهمیت دارد. هدف کلی پژوهش حاضر اثرات برگزاری مسابقات ورزشی جهانی درارتقای جایگاه ایران در سطح بین المللی بود. روش پژوهش از نوع آمیخته متوالی (کیفی-کمی) بوده و شامل دو مرحله است. در مرحله کیفی، با استفاده از روش فراترکیب، آن دسته از شاخص هایی که در اثر برگزاری مسابقات معتبر جهانی موجب بهبود جایگاه بین المللی کشورها از جمله ایران در سطح جهانی می شود در پایگاه های علمی استخراج شد. سپس، برای شناسایی شاخص های مربوط به این مولفه ها، 12 کارشناس با معیار تجربه و تخصص در حوزه های مختلف ورزش و روابط بین الملل به صورت هدفمند انتخاب و مصاحبه انجام شد. درمرحله کمی ۴۶ کارشناس برای رتبه بندی مولفه های استخراج شده انتخاب و با استفاده از نرم افزارهای SPSS و PLS بررسی و رتبه بندی شدند. نتایج پژوهش نشان داد نه مولفه کلی شامل برندینگ و پرستیژ بین المللی، توسعه فرهنگی، توسعه سیاسی، توسعه اقتصادی، توسعه زیرساخت ها، صلح و دوستی، وحدت و همگرایی ملی، تعاملات رسانه ای و توسعه قدرت هوشمندانه به عنوان اثرات برگزاری مسابقات ورزشی جهانی درارتقای جایگاه ایران در سطح بین المللی شناسایی شده و نقش اساسی دارند. همچنین پس از تحلیل محتوای مصاحبه ها با کارشناسان، 34 گویه برای مولفه های شناسایی شده استخراج و رتبه بندی شدند. به منظور بهبود وجهه بین المللی ایران، پیشنهاد می شود مسئولان و مدیران گرفتن میزبانی مسابقات معتبر جهانی در شهرها وبه ویژه مراکز گردشگری در اولویت قرار داده و زیرساخت های توسعه گردشگری ورزشی از طرق مسابقات توسعه دهند. پیشنهاد می شود با حضور دائم در جلسات مربوطه، شرکت در مسابقات، برگزاری اجلاس های بین المللی ورزشی در داخل کشور، برگزار مسابقات رسمی بین المللی در رشته های مختلف ورزشی و بدست آوردن کرسی های بین المللی ورزشی در جهت بهبود وجهه بین المللی ایران گام های اساسی بردارند. پیشنهاد می شود در تحقیقات بعدی کارکرهای ورزش در حوزه سیاست و فرهنگ به طور جداگانه مورد بررسی قرار گیرد.

هدف پژوهش حاضر ارائه مدل توسعه یافتگی ورزش دانش آموزی ایران با استفاده از دیمتل فازی بود. این پژوهش از نظر هدف تحقیق جزو تحقیقات کاربردی بود و از لحاظ ماهیت، توصیفی و از حیث متغیرها، پژوهشی آمیخته بود که در دو مرحله انجام شد. ابتدا شاخصه های توسعه ورزش دانش آموزی در ایران توسط مصاحبه و نظریه داده بنیاد رویکرد گلیزر شناسایی شد و در مرحله دوم عوامل اثرگذار و اثرپذیر طبق رویکرد دیمتل فازی شناسایی و اولویت بندی شدند. با روش نمونه گیری هدفمند، پانزده مصاحبه به صورت حضوری و مجازی انجام شد و هشت نفر به پرسشنامه دیمتل فازی پاسخ دادند. یافته ها نشان داد، 59 گویه در قالب 11 مفهوم به عنوان شاخصه های توسعه یافتگی ورزش دانش آموزی ایران وجود دارد که طبق یافته ها به ترتیب اولویت شش مؤلفه منابع مالی، زیرساخت ورزشی، کیفیت و کمیت منابع انسانی، آموزش درس تربیت بدنی، فرهنگ سازی ورزشی و مدیریت کارآمد به عنوان شاخصه های اثرگذار و پنج مؤلفه حرفه ای سازی ورزش دانش آموزی، مسابقات دانش آموزی، تجهیزات نرم افزاری و فناورانه، انجمن های ورزشی و هنرستان های تربیت بدنی و استعدادیابی به عنوان شاخصه اثرپذیر شناسایی شدند. در نتیجه گیری کلی باید بیان کرد که عوامل اثرگذار باید در درجه اول اهمیت قرار بگیرند. همچنین ازآنجاکه مؤلفه های اثرپذیر وابسته به عوامل اثرگذارند یا حتی در صورت وجود نمی توانند به تنهایی موجب توسعه ورزش دانش آموزی شوند، باید به ترتیب اولویت شناسایی شوند و برای توسعه هرچه بیشتر ورزش دانش آموزی اقدام کرد.

هدف: تبلیغات توصیه ای یک متغیر تاثیرگذار قوی در فرایند تصمیم گیری خرید مشتریان است و به دلیل دردسترس بودن نسبت به تبلیغات دیگر کارآمدتر می باشد. هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر تبلیغات توصیه ای بر قصد خرید مشتریان ورزشی با تاکید بر نقش میانجی ارزش ویژه برند می باشد.

هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین تأثیر آزادی بیان بر اثربخشی مدیریت راهبردی در وزارت ورزش و جوانان انجام گرفت.روش شناسی: روش پژوهش کمی-توصیفی بود که به شکل میدانی انجام شد. جامعه آماری شامل همه کارکنان ستادی وزارت ورزش و جوانان بود (800=N). طبق جدول مورگان، حجم نمونه 260 نفر تعیین شد و نمونه گیری به روش طبقه ای تصادفی انجام گرفت. ابزار اندازه گیری شامل دو پرسشنامه اثربخشی مدیریت راهبردی نیک نژاد (2015)، پرسشنامه آزادی بیان امرالهی (2017) بود که بعد از تأیید روایی و پایایی مورد استفاده قرار گرفتند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های کولموگروف اسمیرنوف، تی تک نمونه ای، ضریب همبستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری با کمک نرم افزارهای آماری SPSS و PLS نسخه 3 استفاده شد.یافته ها: نتایج نشان داد که اثربخشی مدیریت راهبردی در وزارت ورزش و جوانان به طور معنی داری در وضعیت نامناسب و میانگین آزادی بیان به طور معنی داری پایین تر از حد متوسط قرار دارد. همچنین، رابطه مثبت و معنی داری بین آزادی بیان و اثربخشی مدیریت راهبردی وجود دارد (0/01=Sig). در نهایت، نتیجه مدل معادلات ساختاری نشان داد که اثر آزادی بیان بر اثربخشی مدیریت راهبردی مستقیم و معنی دار است.نتیجه گیری: برای دستیابی به سازمانی اثربخش، توجه به عوامل مرتبط با منابع انسانی مانند آزادی بیان، در سازمان ضروریست. بنابراین افزایش میزان آزادی بیان کارکنان می تواند زمینه ساز ارتقای خلاقیت و نوآوری کارکنان شده و احتمال دستیابی به اهداف سازمانی را افزایش دهد.

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش ورزش در توسعه پایدار زیست محیطی انجام شد.روش شناسی: روش پژوهش از منظر هدف توسعه ای- کاربردی است و جهت گردآوری داده ها از روش پژوهش کیفی از نوع اکتشافی استفاده شده است. جامعه آماری شامل کلیه مدیران رده بالای سازمان های ورزشی (اعم از کمیته ملی المپیک، وزارت ورزش و کلیه فدراسیون های ورزشی)، متخصصان و اساتید خبره مدیریت ورزشی در سطح ایران و همچنین برخی از مدیران سازمان حفاظت محیط زیست ایران بود که 13 نفر از آنان با استفاده از نمونه گیری هدفمند و تکنیک گلوله برفی به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها مصاحبه نیم ساختاریافته بود. تحلیل داده ها به روش تئوری داده بنیاد از طریق فرآیند کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام شد.یافته ها: نتایج نشان داد که الگوی توسعه پایدار زیست محیطی مبتنی بر ورزش متشکل از 211 مفهوم و 26 مقوله فرعی است که عوامل علّی شامل 4 مقوله، بسترها و زمینه ها 4 مقوله، عوامل مداخله گر 5 مقوله، راهبردها 8 مقوله، پیامدها 4 مقوله و پدیده محوری شامل 1مقوله است.نتیجه گیری: نتایج مدل نشان داد که توسعه پایدار زیست محیطی مبتنی بر ورزش از آینده نگری، ارزش های زیست محیطی ورزش، الزامات زیست محیطی ورزشی، جنبش سبز ورزشی، عوامل آموزشی و پژوهشی، ارتباطی و ترویجی، اقتصادی، ساختاری و مدیریتی تاثیر می پذیرد و همچنین می تواند موجب بهره وری سبز ورزشی و کیفیت زندگی و رفاه شهروندان شود.

هدف کلی پژوهش حاضر بررسی عوامل مؤثر بر بهبود نگرش و قصد استفاده از خدمات هوش مصنوعی در کاربران باشگاه های بدنسازی بود. پژوهش حاضر به روش کمّی انجام شد و تعداد 384 نفر از کاربران باشگاه های بدنسازی منطقه یک شهر تهران به روش در دسترس انتخاب و پرسشنامه کاربرد هوش مصنوعی در خدمات ورزشی توسط (چین و همکاران، ۲۰۲۲) را تکمیل کردند. نتایج مدل سازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی نشان داد که سودمندی درک شده، سهولت استفاده و اهمیت ورزش بر نگرش نسبت به استفاده از خدمات هوش مصنوعی تأثیر مثبت معنادار دارد. همچنین، نگرش نسبت به استفاده از خدمات هوش مصنوعی بر قصد استفاده از خدمات هوش مصنوعی تأثیر مثبت معنادار دارد. بنابراین، با پررنگ تر شدن نقش هوش مصنوعی در ورزش پیشنهاد می شود باشگاه های بدنسازی در حوزه سخت افزار و نرم افزار با بهره گیری از هوش مصنوعی توسعه پیدا کنند.

ورزش قهرمانی یکی از مؤلفه های اثرگذار بر هویت و برند ملی کشورها به شمار میرود و ارتقاء آن نیازمند رویکردی جامع، نظاممند و فرابخشی است. پژوهش حاضر با هدف ارائه چشم اندازی نوین در سیاست گذاری ورزش قهرمانی ایران، به بررسی گذار از رویکرد دولتی محور به الگوی خصوصی گرایی در طراحی مدل توسعه ای پرداخته است. این مطالعه با رویکرد کیفی و بهره گیری از نظریه داده بنیاد به شیوه نظاممند استراوس و کوربین (2008) انجام شده و اطلاعات آن از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با 18 نفر از خبرگان منتخب حوزه ورزش گردآوری گردید. تحلیل داده ها منجر به استخراج سه مقوله محوری شامل: «حضور پایدار بخش خصوصی»، «اهداف ورزش قهرمانی» و «روند ایدهآل خصوصی سازی» گردید. همچنین 6 مقوله علی (الزامات ملی و بین المللی، اقتصاد ملی و ورزشی، واگذاری نقش دولت، موفقیت های بین المللی، توسعه کلان ورزش و اصلاح مقررات)، 6 مقوله مداخله گر (نفوذهای سیاسی، امنیت سرمایه، تفکر خصوصی گرا، بوروکراسی، کیفیت خدمات و محدودیت های زمانی) و 7 مقوله زمینه ای (حمایت های اولیه، زیرساخت ها، مالکیت فکری، اسناد بالادستی، مدیریت سیستمی و ارزیابی) شناسایی شدند. راهبردهایی چون تقویت دیپلماسی ورزشی، کارآفرینی، مشارکت هواداری، توانمندسازی فناورانه و طراحی مدل بهینه، از جمله مسیرهای تحول آفرین پیشنهادشده هستند. در نهایت، پیامدهایی نظیر شکوفایی برند ملی، خودکفایی اقتصادی، توسعه فناوری و اصلاح ساختار ورزش قهرمانی مورد انتظار است. این نتایج می تواند برای سیاست گذاران و متولیان امر علی الخصوص وزارت ورزش و جوانان راهگشا باشد.

امروزه کسب و کارهای ورزشی با چالش های خاصی مواجه هستند که توسعه آن ها را تحت تأثیر قرار می دهد. این موانع شامل نگرانی های زیست محیطی، تغییرات در عادات و سلایق مصرف کنندگان، رقابت فشرده، تغییرات سریع در فناوری و تحولات اقتصادی می باشد. عملکرد پایدار در کسب و کارهای ورزشی شامل ایجاد توازن بین اهداف اقتصادی: (توانایی کسب و کار برای ایجاد سود و رشد اقتصادی پایدار)، اجتماعی: (توانایی کسب و کار برای ایجاد ارزش برای جامعه) و محیطی: (توانایی کسب و کار برای حفاظت از محیط زیست) اشاره دارد. با توجه به اهمیت موارد مطرح شده هدف این پژوهش ارائه چارچوب تحلیلی توسعه کسب و کارهای ورزشی در جزیره کیش انجام شده است. روش پژوهش از نوع کیفی با رویکرد داده بنیاد بود. جامعه آماری شامل مدیران و کارشناسان باشگاه های ورزشی و شرکت های تولیدی ورزشی، فروشنده های فروشگاه های ورزشی، مدیران بازاریابی و بازاریاب های محصولات ورزشی بود. نمونه آماری به تعداد قابل کفایت بر مبنای اشباع نظری و به صورت هدفمند و در دسترس، نمونه گیری شدند و از آن ها نظرخواهی شد (17 نفر). ابزارهای پژوهش شامل مطالعه کتابخانه ای نظام مند و مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. روایی ابزار با استفاده از روش های روایی سنجی کیفی مطلوب ارزیابی شد. از روش کدگذاری و چارچوب بندی مفهومی برای تحلیل یافته ها استفاده شد. چارچوب تحلیلی ارائه شده شامل عوامل علی شامل چهار بعد نهادی و سازمانی، رقابت پذیری، منابع انسانی و کیفیت ارتباط بود. عوامل زمینه ای شامل چهار بعد بازاریابی ورزشی، تامین مالی، مدیریت نوین کسب و کار و برندسازی بود. عوامل مداخله گری شامل سه بعد نوسانات اقتصادی، قوانین مالی و محیط پویا و رقابتی بود. راهبردهای توسعه کسب و کار ورزشی شامل چهار راهبرد بازاریابی محتوایی، بازاریابی رسانه های اجتماعی، اینفلئونسر مارکتینگ و بازاریابی رویداد بود. در نهایت پیامدها نیز شامل پایداری اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی بود. با توجه به نتایج می توان گفت که هریک از این ابعاد و هر یک از مراحل موجود در چارچوب پژوهش نیازمند به کارگیری برنامه های یکپارچه و ویژه ای در جهت توسعه کسب و کار ورزشی می باشد.

مقدمه: برنامه ریزی مناسب گذراندن اوقات فراغت به همراه خانواده که بر اساس فعالیت ورزشی طراحی شود، می تواند بسیاری از مشکلات فراغتی و ورزشی جامعه را برطرف کند. در همین زمینه پژوهش حاضر با هدف تدوین مدل اوقات فراغت مبتنی بر فعالیت های ورزشی در خانواده های ایرانی انجام شد. روش پژوهش: این پژوهش از نوع کاربردی و کیفی مبتنی بر روش تحلیل مضمون بود که بر اساس نظر متخصصان انجام شد. جامعه آماری پژوهش متخصصان و کارشناسان اوقات فراغت و همچنین متخصصان مدیریت ورزشی بودند که 18 نفر از آنان با روش گلوله برفی و تا زمان رسیدن به اشباع نظری انتخاب و در مصاحبه شرکت داده شدند. ابزار اندازه گیری شامل مصاحبه نیمه ساختاریافته بود و داده ها با توجه به مراحل تحلیل مضمون تحلیل شدند. یافته ها: عوامل تأثیرگذار بر اوقات فراغت مبتنی بر فعالیت های ورزشی در خانواده های ایرانی شامل عوامل شناختی، عوامل اعتقادی-فرهنگی، عوامل اقتصادی، عوامل مدیریتی، عوامل سوق دهنده، عوامل بازدارنده و عوامل اجتماعی؛ راهبردهای آن شامل راهبردهای اقتصادی، راهبردهای مدیریتی، راهبردهای سیاستگذاری، راهبردهای آموزشی و راهبردهای فرهنگی و پیامدهای به کارگیری مدل اوقات فراغت مبتنی بر فعالیت های ورزشی در خانواده های ایرانی شامل توسعه اجتماعی، توسعه اقتصادی، توسعهورزشی، ارتقای کیفیت زندگی و توسعه سلامتی بودند. نتیجه گیری: با پرداختن به عوامل تأثیرگذار و به کارگیری راهبردهای ارائه شده در این پژوهش در زمینه اوقات فراغت مبتنی بر فعالیت های ورزشی در خانواده های ایرانی می توان به توسعه پایدار در ابعاد مختلف اجتماعی، اقتصادی، ورزشی، کیفیت زندگی و سلامتی دست یافت.

هدف اصلی این پژوهش، فراتحلیل جامع تسهیل کننده ها و بازدارنده های مشارکت افراد بزرگسال دارای معلولیت جسمی-حرکتی در ورزش و فعالیت بدنی بود. این مطالعه به روش مرور نظام مند و فراتحلیل با پیروی از راهنمای پریزما و معیارهای پیکوس بر روی مطالعات کمی (همبستگی/پیمایشی) انجام شد. جستجوی نظام مند در 14 پایگاه اطلاعاتی ملی و بین المللی برای مقالات منتشر شده به زبان فارسی یا انگلیسی بین سال های 1399 تا 1403 (2020-2024) صورت گرفت که در نهایت 11 مطالعه با 60 اندازه اثر وارد تحلیل شدند. داده ها با چک لیست استاندارد استخراج، کیفیت مطالعات با ابزارهای AXIS/JBI ارزیابی، و سوگیری انتشار با نمودار قیفی، آزمون اگر و روش برش و پر کردن دوال بررسی گردید (سوگیری معنادار یافت نشد). تحلیل ها با نرم افزار CMA و با استفاده از مدل اثرات تصادفی، محاسبه اندازه اثر ترکیبی، شاخص ناهمگونی و تحلیل زیرگروه انجام شد. یافته های کلی نشان داد عوامل تسهیل کننده به طور معناداری با افزایش مشارکت (001/0>p،  384/0=r) و عوامل بازدارنده به طور معناداری با کاهش مشارکت (001/0>p، 165/0-=r) مرتبط هستند. تحلیل جزئی زیرگروه ها نشان داد عوامل فردی (217/0=r) و اجتماعی (191/0=r) مهم ترین تسهیل کننده های معنادار بودند. همچنین، موانع ناشی از سلامت (206/0-=r)، موانع اجتماعی-فرهنگی (122/0-=r)، موانع مرتبط با کارکنان/برنامه/سیاست (084/0-=r)، موانع نگرشی (074/0-=r)، موانع محیطی (067/0-=r) و موانع ایمنی (030/0-=r) به عنوان بازدارنده های معنادار شناسایی شدند. این نتیجه نشان می دهد که مشارکت ورزشی افراد دارای معلولیت جسمی-حرکتی پدیده ای چندبعدی است و مداخلات مؤثر باید رویکردی چندسطحی داشته باشند که همزمان بر تقویت عوامل فردی و اجتماعی و رفع موانع سلامتی، ساختاری، نگرشی و محیطی تمرکز کنند.

هدف کلی پژوهش تحلیلی توصیفی از نقش خصوصی سازی در عملکرد اماکن وفضاهای ورزشی خصوصی شده بود. پژوهش از لحاظ هدف کاربردی، از نظر شیوه گردآوری داده ها، توصیفی- پیمایشی و رویکرد پژوهش، آمیخته (کیفی-کمی) بود. در بخش کیفی علاوه بر مصاحبه از اسناد، نتایج تحقیقات و کتب مرجع موجود فارسی و لاتین مرتبط با خصوصی سازی استفاده شد. جامعه آماری بخش کمی ﺷﺎﻣﻞ متخصصان خصوصی سازی، مدیران و کارشناسان اداره کل ورزش و مشتریان بودند. برای ساخت الگو از روش کیفی تحلیل محتوا و برای آزمون الگو از روش کمی، توصیفی- تحلیلی از نوع همبستگی مبتنی بر الگوی معادلات ساختاری استفاده گردید. نتایج پژوهش نشان داد که 45 کد مفهومی و 7 مقوله اصلی شامل، ارتقای کیفیت خدمات ورزشی، فرایندهای اداری مؤثر، برنامه ریزی اثر بخش، امکانات و سخت افزار، رضایت مشتری، توسعه روابط اجتماعی و در نهایت ایمنی و امنیت بود. یافته های حاصل از تحلیل عاملی تأییدی نشان داد که خصوصی سازی بر شاخص های عملکرد اماکن و فضاهای خصوصی شده از دیدگاه کاربران تأثیر مثبت و معنی داری دارد. همچنین مدل از برازش مطلوبی برخوردار بود. پیشنهاد می گردد دولت وظیفه پشتیبانی و نظارت و سیاست گذاری را به عهده داشته باشد و برای سرمایه گذاران بخش خصوصی، قوانین حمایتی شفاف، تسهیلات ارزان قیمت و تشویقی  مهیا کند.

مقدمه: هدف پژوهش حاضر، کاوش عوامل تأثیرگذار بر بخش بندی بازار رویدادهای ورزشی ایران بر مبنای انگیزه تماشاگران بود. روش پژوهش: پژوهش کیفی حاضر با روش تحلیل تماتیک انجام گرفت و جامعه آماری همه استادان تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه های سطح کشور (به طور خاص مدیریت ورزشی و بازاریابی ورزش)، مدیران رویدادهای ورزشی، متخصصان و شاغلان حوزه بازاریابی و گردشگری ورزشی،تماشاگران و شرکت کنندگان رویدادهای ورزشی بود. از مصاحبه عمیق و نیمه ساختاریافته استفاده شد. روش نمونه گیری به صورت هدفمند بود و نمونه گیری تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. طی یک پروسه و مصاحبه با 19 نفر، مصاحبه ها به نقطه اشباع نظری رسید. بر اساس تحلیل تماتیک، داده ها کدگذاری و تجزیه وتحلیل شدند. یافته ها: در تحلیل تماتیک داده های حاصل از مصاحبه با خبرگان بر اساس موضوع پژوهش کدگذاری شدند. بر پایه یافته های حاصل از نتایج کیفی، 154 مفهوم، 11 تم فرعی (ادراکات و برداشت ها، اهداف مثبت، نیات تماشاگر، اجتماعی شدن، انگیزه های اولیه، ماجراجویی و تفریح، هیجانات و احساسات، علایق ورزشی، پرخاشگری و خشونت، امکانات رویداد و مکان، ویژگی های رویداد) و 3 تم اصلی (عوامل ذهنی، خصوصیات رویداد و عناصر فردی) شناسایی شدند. نتیجه گیری: می توان گفت که با بخش بندی رویدادهای ورزشی کشور بر اساس انگیزه های تماشاگران، می توان خدمات و امکاناتی متناسب با انگیزه های آنان فراهم آورد و به رویدادهای ورزشی تنوع بخشید و در نهایت، به رشد و توسعه گردشگری رویداد و صنعت ورزشی کشور کمک کرد.

با توجه به رشد چشم گیر استفاده از شبکه های اجتماعی در میان ورزشکاران، این پلتفرم ها به ابزاری کارآمد در راستای کنترل بازار مکمل های تقلبی ورزشی تبدیل شده اند. هدف اصلی پژوهش، تحلیل نقش شبکه های اجتماعی در کنترل بازار مکمل های تقلبی ورزشی بود. روش تحقیق کیفی و به تکنیک برخاسته از داده ها بود. جامعه آماری پژوهش حاضر مشتمل بر سه گروه مصرف کنندگان، تامین کنندگان این مکمل ها و متخصصان تغذیه ورزشی بود. جهت نمونه گیری برای انجام مصاحبه های نیمه ساختار یافته از روش نمونه گیری گلوگه برفی استفاده شد. ابزار تحقیق مصاحبه بود که از 19 نفر به عمل آمد. روایی ابزار پژوهش(مصاحبه)، توسط مصاحبه شوندگان و سپس اساتید متخصص، تأیید گردید و برای سنجش پایایی از روش توافق درون موضوعی استفاده شد. در راستای تجزیه و تحلیل داده ها از روش نظریه داده بنیاد و نرم افزار مکس کیودا نسخه 20 استفاده شد. یافته های این پژوهش نشان داد که نقش شبکه های اجتماعی در کنترل بازار مکمل های تقلبی ورزشی شامل: آگاهی بخشی و آموزش عمومی، نظارت و ردیابی، توسعه فناوری، بازدارندگی، بهبود فرهنگ رسانه ، شناخت جنبه های حقوقی و برندسازی فروشندگان قانونی می باشد. این دسته بندی ها در مجموع شامل 19 مفهوم اصلی و 82 عامل یا کد باز شدند. بر اساس یافته های پژوهش نتیجه می گیریم که شبکه های اجتماعی با افزایش آگاهی عمومی، نقش مؤثری در شناسایی و افشای مکمل های تقلبی ورزشی ایفا می کنند. این بسترها با فراهم کردن امکان بازخورد فوری کاربران و نظارت اجتماعی، به شفاف سازی بازار کمک می کنند.

هدف این نوشتار تبیین و تحلیل تقلب در ورزش و انواع آن از دیدگاه حقوق کیفری و انضباطی بود که از روش توصیفی و تحلیلی و با ابزار کتابخانه ای به صورت فیش برداری از منابع استفاده شده است. یافته های نظری بیانگر این بود که در پی تحولات اخیر، نظام حقوقی را با چالش هایی در برخورد با تخلفات و جرائم مربوط به تقلب در ورزش روبه رو نموده است. برخی از دولت ها به منظور مقابله با آثار مخرب و زیان بار که تقلب در ورزش چه به عنوان تخلف یا جرم بر روی جامعه داشته است، اقدام به جرم انگاری این رفتار در نظام حقوقی خود کرده اند و نسبت به آن مجازات تعیین کرده اند. با توجه به آنکه ورزش مبتنی بر رقابت عادلانه و برابر و ماهیتی غیرقابل پیش بینی دارد، اتخاذ تدابیر مناسب اعم از سرکوبگرانه و پیشگیرانه به منظور مقابله با تقلب در رقابت های ورزشی می تواند اثربخش جلوه کند. با توجه به اینکه تقلب در ورزش و سایر اشکال آن دیگر یک موضوع داخلی نیست؛ بلکه یک پدیده فراملی و جهانی است و بر تمام جوامع تأثیرگذار می باشد. بنابراین نیازمند همکاری بین المللی، سازمان های ورزشی،کنشگران امور ورزشی در جهت پیشگیری و مبارزه با آن می باشد و با توجه به ابعاد کمی و کیفی نگران کننده این دسته از جرائم و تخلفات، مجریان قانون و سیاست جنایی را به فکر واداشته تا در جهت مقابله و جلوگیری از آن گام بردارند.

هدف : هدف از پژوهش حاضر، طراحی الگوی کیفی مشارکت نهادهای مذهبی و فرهنگی در بهبود ارزش های اخلاقی و اسلامی در ورزش کشور بود. روش شناسی : روش پژوهش از نوع  کیفی و براساس استراتژی نظریه داده بنیاد (رویکرد گلیزری) بود. جامعه آماری در بخش کیفی پژوهش شامل اساتید و خبرگان حوزه مدیریت ورزش و همچنین اساتید رشته های اخلاق، معارف و جامعه شناسی بودند که به صورت هدفمند و از روش نمونه گیری قضاوتی (20 نفر) انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل: الف) مطالعه کتابخانه ای و ب) مصاحبه اکتشافی نیمه ساختار یافته بود. برای تجزیه وتحلیل داده ها از روش تحلیل محتوا براساس خانواده کدگذاری 6 سی (6c) گلیزر استفاده شد. یافته ها : با توجه به یافته های پژوهش، عوامل شش گانه ای شامل علل (ویژگی های فردی، عوامل خانوادگی، تجربه، …)، عوامل همبسته (آگاهی بخشی درخصوص اهمیت و ورزش، دغدغه مندی نهادهای فرهنگی و …)، اقتضائات (شفافیت در قوانین و مقررات، پرهیز از جناح بندی های سیاسی، توجه به شایسته سالاری و …)، شرایط میانجی (احترام به قوانین، نهادینه سازی ارزش ها، …)، پیامدها (گسترش ورزش در سطح جامعه، بهبود ارزش های معنوی در ورزش و …) و بستر محیطی (عوامل فرهنگی اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و …) حول مقوله محوری شناسایی شدند. نتیجه گیری : با توجه به یافته های پژوهش، مسئولین و دست اندرکاران نهادهای مذهبی می توانند با استفاده از ظرفیت های خود و همچنین، با کمک سازمان های ورزشی در توسعه ارزش های اخلاقی و اسلامی در ورزش کشور نقش آفرین باشند.