مدیریت ورزشی

مقدمه: هدف کلی پژوهش حاضر طراحی مدل تجربه برند، اشتیاق به برند و اخلاق مداری برند با تعهد به برند در مصرف کنندگان پوشاک ورزشی بود. پژوهش حاضر پژوهشی توصیفی از نوع همبستگی و مبتنی بر مدلسازی معادلات ساختاری بود. روش پژوهش : جامعه آماری این تحقیق را 212 نفر از دانشجویان ورزشکار مصرف کننده پوشاک ورزشی تشکیل دادند که نمونه آماری به روش در دسترس انتخاب شد. در این تحقیق از پرسشنامه های محقق ساخته تجربه برند و تعهد برند و همچنین پرسشنامه های استاندارد اشتیاق به برند و اخلاق مداری برند استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که تجربه برند و اخلاق مداری برند تأثیر مثبت معناداری بر تعهد برند دارند. اما، اشتیاق سازگار و اشتیاق افراطی به برند بر تعهد به برند تأثیر نداشت. در نهایت، شاخص برازش برابر با 418/0 بود حاکی از برازش کلی قوی است. نتیجه گیری: بنابراین، پیشنهاد می شود که مدیران فروشگاه های ورزشی به منظور ایجاد تجربیات بهتر از روش های نوین بازاریابی برای نقاط تماس با مشتریان استفاده کنند.

مقدمه: هدف پژوهش حاضر تبیین و سطح بندی فرصت های حضور بانوان ورزشکار نخبه مسلمان جمهوری اسلامی ایران در رویدادهای بین المللی ورزشی بود. روش پژوهش: این پژوهش از منظر هدف، کاربردی؛ از نظر ماهیت، تحقیقات آمیخته بود. در بخش اول پژوهش از نظریه داده بنیاد و رویکرد گلیزر استفاده شد. در بخش دوم با استفاده از مدل ساختاری تفسیری به اولویت بندی عوامل پرداخته شد. جامعه آماری پژوهش متشکل از متخصصان و صاحب نظران حوزه های علوم ورزشی و علوم اجتماعی دارای مرتبه علمی و آشنا به حوزه ورزش بانوان بود. در مجموع 18 مصاحبه انجام گرفت تا داده ها به اشباع نظری رسیدند؛ همچنین در بخش ساختاری تفسیری، پرسشنامه ماتریسی ایسم توسط 9 نفر تکمیل شد. یافته ها: یافته ها نشان داد در مجموع 32 کد باز در قالب شش مفهوم و دو مقوله اصلی عوامل نگرشی و عوامل بیرونی به عنوان فرصت های فراروی بانوان نخبه ورزشکار مسلمان جمهوری اسلامی ایران وجود دارد و نتایج مدلسازی ساختاری تفسیری نشان داد که ابعاد در چهار سطح قرار داشتند که در پایین ترین سطح تغییرات ساختاری و تغییر نسلی مهم ترین مؤلفه در بالاترین سطح بود. نتیجه گیری: در یک نتیجه گیری کلی باید ذکر کرد که فرصت های پیش روی بانوان نخبه ورزشکار مسلمان در کشور، تحت تأثیر مسائل مختلفی ایجاد شده است و آنچه اهمیت دارد، توجه و برجسته کردن فرصت هاست، چراکه در رویدادهای بین المللی ورزشی، بانوان ما سهم اندکی از مدال ها را دارند، درصورتی که به وسیله این فرصت ها، می توان نقطه ضعف را به نقطه قوت تبدیل کرد .

مقدمه: هدف اصلی این پژوهش تبیین راهکارهای شناسایی و توسعه کسب وکارهای بالقوه حوزه ورزش همگانی و قهرمانی استان بود. روش پژوهش: پژوهش از نوع کاربردی بود و به روش آمیخته (کیفی و کمی) اجرا شد. جامعه آماری تحقیق شامل اعضای هیأت علمی، کارشناسان حوزه ورزش، مدیران باشگاه های ورزشی، کارشناسان حوزه کسب وکار و همچنین کارآفرینان کسب وکارها در حوزه ورزش بود. 25 نفر در بخش کیفی با روش نمونه گیری هدفمند و در مواردی به روش گلوله برفی و در بخش کمی 188 نفر به صورت هدفمند انتخاب شدند. در بخش کیفی با روش نظریه داده بنیاد با کدگذاری سه مرحله ای؛ در کدبندی باز 50 مفهوم اولیه، در کدبندی محوری 17 مقوله و در کدبندی گزینشی7 مقوله اصلی در قالب راه های شناسایی کسب وکارها، موانع توسعه، اقدامات توسعه و رونق کسب وکارها، اقدامات جهت جذب سرمایه و افراد، تبلیغات مؤثر و کارامد جهت ترویج ورزش ها، ساختار و روش های توسعه کسب وکارها و توسعه کسب وکارهای نوین ورزشی تبیین شدند. در بخش کمی از پرسشنامه حاصل از نتایج مصاحبه ها، شامل گویه هایی در هفت بعد استفاده شد. یافته ها: با اجرای روش های تحلیل عاملی اکتشافی و تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر در بخش کمی مشخص شد که مؤلفه ها و داده ها دارای بسندگی مناسب، حجم نمونه کافی و بار عاملی قابل قبولی هستند.   نتیجه گیری: نتایج نشان داد که مؤلفه های هفت گانه و گویه های آنها در توسعه کسب وکارهای بالقوه ورزش همگانی و قهرمانی استان تأثیرگذار و مهم اند.

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش رسانه های جمعی بر توسعه فرهنگی ورزش قهرمانی بانوان بود. روش پژوهش: پژوهش با توجه به نحوه گردآوری داده ها آمیخته از نوع اکتشافی متوالی بود. ابزار جمع آوری داده ها در مرحله کیفی، مصاحبه های نیمه ساختاریافته با 20 نفر از مدیران عالی و اجرایی سازمان های متولی فرهنگ، رسانه و ورزش، از قبیل اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی، صداوسیما، خانه مطبوعات، خبرگزاری ها، سازمان تبلیغات اسلامی، اداره کل ورزش و جوانان، اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری و از اعضای هیأت علمی بود. نمونه های تحقیق به روش نمونه گیری هدفمند و به شیوه گلوله برفی انتخاب شدند. ابزار پژوهش در بخش کمی، پرسشنامه محقق ساخته بود و نمونه پژوهش شامل 220 نفر از ورزشکاران حرفه ای زن، مربیان، مدیران ورزشی، جامعه شناسان ورزشی و متخصصان رسانه های ورزشی (مجریان ورزشی، خبرنگاران ورزشی) بود که به روش تصادفی طبقه بندی شده، انتخاب شدند. یافته ها: داده ها در مرحله کیفی به روش کدگذاری در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی تجزیه وتحلیل و یافته ها در قالب 11 مفهوم طبقه بندی شدند. همچنین در بخش کمی از تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی با استفاده از نرم افزار20 Spss و AMOS برای ارزیابی مدل پژوهش استفاده شد. نتیجه گیری: نتایج نشان داد رسانه ها از طریق مشارکت اجتماعی، اطلاع رسانی، تبلیغ، آموزش، عدالت در رسانه ها، استقلال رسانه ای، عینیت گرایی و واقعیت گرایی رسانه ها، قانونگذاری، مدیریت و امور اقتصادی نقش اساسی در توسعه فرهنگی ورزش قهرمانی بانوان دارند. با توجه به یافته ها ضرورت دارد مدیران ورزشی به منظور توسعه فرهنگی ورزش قهرمانی بانوان پتانسیل موجود در حوزه رسانه ها را شناسایی و راهکارهای عملی اجرا کنند.

مقدمه: هدف پژوهش حاضر، کاوش عوامل تأثیرگذار بر بخش بندی بازار رویدادهای ورزشی ایران بر مبنای انگیزه تماشاگران بود. روش پژوهش: پژوهش کیفی حاضر با روش تحلیل تماتیک انجام گرفت و جامعه آماری همه استادان تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه های سطح کشور (به طور خاص مدیریت ورزشی و بازاریابی ورزش)، مدیران رویدادهای ورزشی، متخصصان و شاغلان حوزه بازاریابی و گردشگری ورزشی،تماشاگران و شرکت کنندگان رویدادهای ورزشی بود. از مصاحبه عمیق و نیمه ساختاریافته استفاده شد. روش نمونه گیری به صورت هدفمند بود و نمونه گیری تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. طی یک پروسه و مصاحبه با 19 نفر، مصاحبه ها به نقطه اشباع نظری رسید. بر اساس تحلیل تماتیک، داده ها کدگذاری و تجزیه وتحلیل شدند. یافته ها: در تحلیل تماتیک داده های حاصل از مصاحبه با خبرگان بر اساس موضوع پژوهش کدگذاری شدند. بر پایه یافته های حاصل از نتایج کیفی، 154 مفهوم، 11 تم فرعی (ادراکات و برداشت ها، اهداف مثبت، نیات تماشاگر، اجتماعی شدن، انگیزه های اولیه، ماجراجویی و تفریح، هیجانات و احساسات، علایق ورزشی، پرخاشگری و خشونت، امکانات رویداد و مکان، ویژگی های رویداد) و 3 تم اصلی (عوامل ذهنی، خصوصیات رویداد و عناصر فردی) شناسایی شدند. نتیجه گیری: می توان گفت که با بخش بندی رویدادهای ورزشی کشور بر اساس انگیزه های تماشاگران، می توان خدمات و امکاناتی متناسب با انگیزه های آنان فراهم آورد و به رویدادهای ورزشی تنوع بخشید و در نهایت، به رشد و توسعه گردشگری رویداد و صنعت ورزشی کشور کمک کرد.

مقدمه: امروزه با ظهور فناوری با اشکال متنوع در صنایع، صنعت ورزش به یکی از بسترهای پذیرش فناوری تبدیل شده است.  تحقیق حاضر با شناسایی عوامل مؤثر بر قصد استفاده از برنامه های خرید واقعیت افزوده در مشتریان محصولات ورزشی، کاربرد مدل پذیرش فناوری را بررسی می کند. روش پژوهش: پژوهش حاضر از حیث ماهیت از دسته پژوهش های توصیفی از نوع همبستگی بود. نمونه گیری به صورت در دسترس و از دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی که تجربه استفاده از برنامه های خرید واقعیت افزوده را داشتند، انتخاب شد. ابزار اندازه گیری شامل پرسشنامه نگرش، ارزش درک شده، قصد استفاده، سودمندی درک شده، سهولت استفاده درک شده بود. برای تجزیه وتحلیل داده ها و سنجش اثربخشی مستقیم و غیرمستقیم متغیرها، از مدلسازی معادلات ساختاری در نرم افزار   pls4 بهره گرفته شد. یافته ها: نتایج نشان داد سهولت استفاده درک شده و سودمندی درک شده بر نگرش تأثیر می گذارند، در نهایت تغییر نگرش در مصرف کنندگان به قصد استفاده آنان از فناوری خرید واقعیت افزوده منجر می شود. شایان ذکر است ارزش درک شده نیز به عنوان میانجی این مسیر را تسهیل می کند. نتیجه گیری: شرکت های تحقیق و توسعه در ایران باید پلتفرم های واقعیت افزوده برای کسب وکارهای داخلی، به خصوص ورزشی را توسعه دهند و به طور مداوم فرایند استفاده از آن را ساده کنند. ترغیب به استفاده از برنامه های خرید واقعیت افزوده، نه تنها می توانند مصرف کنندگان موجود را حفظ کنند، بلکه مصرف کنندگان آنلاین بالقوه بیشتری را نیز جذب می کنند.

مقدمه: تجارت کالاهای ورزشی جزء لاینفک اقتصاد کشورها به شمار می رود، اما سهم ایران از این صنعت بسیار ناچیز است. برای ورود به عرصه تجارت جهانی کالاهای ورزشی یکی از الزامات، شناخت عوامل مؤثر بر تجارت خارجی کالاهای ورزشی کشور است که هدف تحقیق حاضر بود. روش پژوهش: پژوهش حاضر، از نوع آمیخته بود و در دو بخش کیفی و کمی انجام شد. مصاحبه ای نیمه ساختاریافته و عمیق با 19 خبره در حیطه موضوع پژوهش انجام گرفت و با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی اقدام به استخراج 34 زیرمقوله و 10 مقوله شد. به منظور اجماع و اتفاق نظر، روش دلفی در دو دور با هفت خبره صورت گرفت؛ سپس پرسشنامه خبره طراحی و توزیع شد. در پایان اولویت بندی عوامل مؤثر بر سهم کالاهای ورزشی در تجارت خارجی با نرم افزار متلب و به روش سلسله مراتبی فازی انجام شد. یافته ها: نتایج تحلیل AHP فازی نشان داد عوامل مدیریتی ساختاری (131/0)، عوامل فنی و علمی (121/0)، آمیخته بازاریابی (113/0)، حمایت های دولت (109/0)، عوامل اقتصادی (106/0)، عوامل تولید (101/0)، عوامل فرهنگی اجتماعی (1/0)، قوانین و مقررات (099/0)، ساختار بازار (093/0) و عوامل سیاسی (025/0) به ترتیب بر سهم کالاهای ورزشی در تجارت خارجی کشور مؤثرند. نتیجه گیری: به نظر می رسد به منظور افزایش سهم کالاهای ورزشی در تجارت خارجی کشور، توجه به عوامل مدیریتی و ساختاری ضروری است تا با توجه به پتانسیل های موجود، بسترهای لازم برای حمایت از تولیدکنندگان داخلی، ارتقای کیفیت محصولات، در دست گرفتن بازار داخلی و در نهایت ورود به بازارهای جهانی میسر شود.

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف شناسایی پیشران های توسعه فناوری مالی در حوزه پوشاک ورزشی ایران (کاربرد روش دیمتل) اجرا شد. روش پژوهش: روش پژوهش از نوع آمیخته (کیفی-کمی) بود که بخش کیفی آن به صورت تحلیل مضامین انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش شامل استادان آگاه حوزه فناوری مالی، تولیدکنندگان و پشتیبان های برنامه های فناوری مالی و رشته های فناوری اطلاعات، نرم افزار، مدیریت مالی و مدیریت ورزشی؛ افراد دارای سابقه فعالیت در حوزه فناوری مالی (با بیش از پنج سال سابقه شغلی) و همچنین افراد پژوهشگر حوزه فناوری مالی بودند که حداقل یه پژوهش در این خصوص را دارا بودند. ابتدا فهرستی از جامعه آماری تهیه شد و در ادامه از هر گروه، به ترتیب فهرست مصاحبه انجام شد. انجام مصاحبه تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت؛ بنابراین روش نمونه گیری هدفمند بود. در نهایت 13 مصاحبه انجام شد. ابزار پژوهش شامل مصاحبه های نیمه ساختارمند و پرسشنامه محقق ساخته بود. به منظور تجزیه وتحلیل داده ها از کدگذاری و روش معادلات ساختاری استفاده شد. تمامی روند تجزیه وتحلیل داده ها در نرم افزارهای اس پی اس اس، پی ال اس و مکس کیودی ای انجام گرفت. یافته ها: مطابق با نتایج بخش کیفی پژوهش، مشخص شد که پیشران های توسعه فناوری مالی در حوزه پوشاک ورزشی ایران شامل 15 پیشران است. به منظور بررسی این پیشران ها از روش دیمتل استفاده شد. همچنین نتایج پژوهش نشان داد که پیشران های توسعه فناوری های نوین، انعطاف پذیری مالی، قوانین حمایتی دولت از فناوری مالی، جریان دهی مالی و همکاری های بین المللی به عنوان پیشران های علی مشخص شد. نتیجه گیری: به عبارتی این مسئله اهمیت توجه به پیشران های توسعه فناوری های نوین، انعطاف پذیری مالی، قوانین حمایتی دولت از فناوری مالی، جریان دهی مالی و همکاری های بین المللی به عنوان پیشران های علی را نشان می دهد.

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر دیپلماسی ورزشی بر کسب کرسی های بین المللی با نقش میانجی رفتار سیاسی بود. مقدمه: هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر دیپلماسی ورزشی بر کسب کرسی های بین المللی با نقش میانجی رفتار سیاسی بود. روش پژوهش: پژوهش حاضر به لحاظ هدف کاربردی و از نوع تحقیقات آمیخته کیفی- کمی با رویکرد اکتشافی است. بدین منظور جامعه آماری پژوهش دو بخش است. در بخش کیفی شامل مدیران و خبرگانی است که در زمینه مدیریت ورزشی تخصص علمی، اجرایی و یا هر دو را دارند. در بخش کمی نیز شامل مدیران میانی ستادی وزارت ورزش و جوانان (150 نفر)، رؤسای فدراسیون های ورزش های المپیکی (33 نفر)، رؤسای هیأت های ورزشی های المپیکی (1023 نفر) است. نمونه آماری در بخش کیفی به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. در بخش کمی نیز به تعداد قابل کفایت جهت مدلسازی معادلات ساختاری در محیط نرم افزار PLS از فرمول کوکران استفاده شد که تعداد 384 نفر به عنوان نمونه آماری در نظر گرفته شد. برای گردآوری داده های خام در بخش کیفی از پرسشنامه های محقق ساخته دیپلماسی ورزشی، کسب کرسی های بین المللی کشاورز و همکاران (1396) و رفتار سیاسی تانا (2016) استفاده شد. در بخش کیفی، برای تجزیه وتحلیل داده ها از روش تجزیه وتحلیل داده ها به شیوه گلیزر استفاده شد. برای بررسی و پاسخ به پرسش های پژوهش و رسم و تدوین مدل اندازه گیری و مدل ساختاری از نرم افزارهای SPSS نسخه 26، Smart PLS نسخه 0/2 استفاده شد. یافته ها: در بخش کیفی، شاخص های دیپلماسی فرهنگی استخراج شد، در بخش کمی نیز مدل پژوهش به تأیید رسید، بنابراین نتایج نشان داد که دیپلماسی ورزشی بر کسب کرسی های بین المللی با نقش میانجی رفتار سیاسی تأثیر دارد. نتیجه گیری: استفاده از نمایندگان ورزشی به عنوان دیپلمات یا سفیران کشورها نمونه ای از روابط ورزش و محیط بین المللی است که می توانند نقش سازنده ای در روابط بین المللی کشورها بازی کنند. یافته ها: نتایج نشان داد که دیپلماسی ورزشی بر کسب کرسی های بین المللی با نقش میانجی رفتار سیاسی تأثیر دارد. نتیجه گیری: بنابراین پیشنهاد می شود استفاده از نمایندگان ورزشی به عنوان دیپلمات یا سفیران کشورها نمونه ای از روابط ورزش و محیط بین المللی می باشند که می توانند نقش سازنده ای در روابط بین المللی کشورها بازی کنند.

مقدمه: رسانه های اجتماعی جایگاه ویژه ای در ابعاد مختلف ورزش دارد، با این حال نقش این عنصر مهم در رفتار شهروندی هواداران بررسی نشده است. از این رو پژوهش حاضر با هدف تدوین الگوی رفتار شهروندی هواداران فوتبال با تأکید بر نقش رسانه های اجتماعی انجام گرفت. روش پژوهش: تحقیق حاضر از نوع تحقیقات کمی با رویکرد مدل سازی معادلات ساختاری و کاربردی است. جامعه آماری شامل هواداران تیم های فوتبال تراکتور تبریز، سپاهان اصفهان، استقلال تهران، پرسپولیس تهران و فولاد خوزستان بودند که با روش تصادفی سهمیه ای، 384 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد. داده های گردآوری شده از طریق پرسشنامه، در نرم افزارSPSS23  و Smartpls3.1.1  وارد شده و با استفاده از آزمون تحلیل عاملی تأییدی در سطح معناداری 05/0 تحلیل شد. یافته ها : مدل پژوهش از برازش مناسبی برخوردار است و عوامل علی (001/0=P؛ 552/20=t) تأثیر مثبت و معنا داری بر شکل دهی رفتار شهروندی هواداران فوتبال (پدیده محوری) دارند و پدیده محوری (001/0=P؛ 645/12=t)، عوامل زمینه ای (001/0=P؛ 222/5=t) و عوامل مداخله گر (001/0=P؛ 869/4=t) تأثیر مثبت و معنا داری بر راهبردها دارند و در نهایت راهبردها نیز تأثیر مثبت و معنا داری بر پیامدها دارند (001/0=P؛ 643/39=t). نتیجه گیری: پیشنهاد می شود مدیران مربوطه به منظور شکل گیری رفتار شهروندی مناسب هواداران فوتبال، عوامل مؤثر شناسایی شده در پژوهش حاضر را در نظر بگیرند و راهبردهای ارائه شده را به کار ببرند.