درخت حوزه‌های تخصصی

مقدمه و هدف: امروزه ورزش در اقتصاد به ویژه تولید و اشتغال برای تعالی جوانان، مساعد کردن محیط کسب وکار بسیار اثرگذار است. در این رابطه شناخت موانع کارآفرینی در ورزش به سیاست گذاری درست برای توسعه ی محیط کسب وکارهای ورزشی کمک می کند. با توجه به اهمیت موضوع هدف این پژوهش شناسایی و اولویت بندی موانع کارآفرینی در ورزش می باشد. روش شناسی: در این تحقیق از نظرات 15 نفر از خبرگان ورزشی که با بهره گیری از روش گلوله برفی به عنوان نمونه در نظر گرفته شدند، استفاده شد. بدین منظور در این پژوهش ابتدا با استفاده از مطالعات کتابخانه ای و مصاحبه با خبرگان (روش دلفی) به شناسایی موانع کارآفرینی در ورزش پرداخته شده است. پس از شناسایی موانع کارآفرینی در ورزش با استفاده از روش دیمتل (DEMATEL)، روابط درونی بین موانع مشخص و مدل شبکه متناظر با آن ترسیم گردید. سپس بر اساس مدل شبکه ارائه شده، پرسشنامه خبرگان به منظور تعیین درجه اهمیت هر یک از موانع با استفاده از ANP طراحی گردید. نتایج: نتایج حاصل از رویکرد تلفیقی ANP و DEMATEL در خصوص تعیین وزن معیارها و اولویت بندی عوامل موثر بیانگر این است که در بین عوامل، موانع محیطی (با وزن 499/0) دارای بیشترین درجه اهمیت و موانع رفتاری (با وزن 119/0) دارای کمترین اهمیت می باشند.بحث و نتیجه گیری: باید موضوع کارآفرینی در ورزش به عنوان یک ارزش و یک ضرورت در جامعه مورد توجه همگانی قرار بگیرد.

مقدمه: با بالا رفتن سن مشکلات اسکلتی و عضلانی نیز افزایش می یابد و سالمندان را در سطوح مختلف تحت تاثیر قرار میدهد. سالمندی با کاهش ظرفیت فیزیولوژیکی و عملکردی در ارتباط است که میتواند باعث افزایش ناتوانی و خطر سقوط شود. بنابراین هدف تحقیق حاضر بررسی تاثیر چهار هفته تمرینات منتخب تعادلی بر کاهش خطر سقوط زنان سالمند غیر فعال با نقص تعادل می باشد. روش بررسی: این مطالعه یک تحقیق نیمه تجربی با طرح پیش آزمون پس آزمون است، که در آن 30 زن سالمند 60 تا 70 سال به صورت تصادفی به دو گروه مساوی تجربی(15 نفر) و گروه کنترل (15 نفر) تقسیم شدند. گروه تجربی تمرینات منتخب تعادلی (4 هفته، هر هفته 3 جلسه و هر جلسه 30 دقیقه) را اجرا نمودند. قبل و پس از 4 هفته تمرینات، به منظور اندازه گیری خطر سقوط آزمودنی ها از آزمون تعادلی برگ استفاده گردید. برای تحلیل داده ها از آزمون آماری تی مستقل با استفاده از نرم افزار SPSS استفاده شد. یافته ها: نتایج تحقیق نشان داد که در گروه تجربی تفاوت معناداری در امتیازات کسب شده بین دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون در کاهش خطر سقوط وجود دارد، (0/05≥p). این در حالی است که در گروه کنترل برای کاهش خطر سقوط تفاوت معناداری وجود نداشت. نتیجه گیری: از نتایج تحقیق حاضر می توان نتیجه گیری کرد که با توجه به تاثیر مثبت تمرینات میتوان احتمال داد که با استفاده از تمرینات منتخب تعادلی خطرسقوط و اختلال در پوسچر سالمندان کاهش می یابد.

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه حسادت سازمانی و قلدری سازمانی بر بدبینی سازمانی معلمان تربیت بدنی با نقش میانجی سکون زدگی شغلی بود. این پژوهش از نظر راهبرد اصلی، کمی، از نظر راهکار اجرایی، پیمایشی و از نظر تکنیک تحلیلی، توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری، معلمان تربیت بدنی جنوب استان آذربایجان غربی (420 نفر) بود که 201 نفر از آنها به صورت نمونه گیری تصادفی (در دسترس) انتخاب شدند. ابزار تحقیق پرسشنامه های حسادت سازمانی ولی زاده، آذربایجانی (1389)، بدبینی سازمانی دِین و همکاران (1998)، قلدری سازمانی اینارسن و همکاران (2009)، سکون زدگی شغلی آلن (2004)، است. داده ها با روش های آمار توصیفی و استنباطی، به کمک دو نرم افزار SPSS vs. 20 و lisrel 8.50تجزیه وتحلیل شد. یافته ها نشان داد که اثر مستقیم متغیر حسادت سازمانی برمتغیر سکون زدگی شغلی؛ متغیر حسادت سازمانی بر بدبینی سازمانی؛ متغیر قلدری سازمانی بر سکون زدگی شغلی؛ متغیر قلدری سازمانی بر بدبینی سازمانی و متغیر سکون زدگی شغلی بر بدبینی سازمانی، معنا دار و مثبت است. ضریب مسیر غیرمستقیم متغیر حسادت سازمانی از طریق سکون زدگی شغلی بر بدبینی سازمانی و متغیر قلدری سازمانی از طریق سکون زدگی شغلی بر بدبینی سازمانی نیز مثبت و معنادار بود. بنابراین می توان پذیرفت که گسترش قلدری سازمانی و حسادت سازمانی، سکون زدگی شغلی را در پی دارد که پیامد آن نیز بروز بدبینی سازمانی است. ازاین رو پیشنهاد می شود به منظور کاهش بدبینی معلمان، مدیران و سیاست گذاران هنجارها و رفتارهای کاهش حسادت، قلدری سازمانی را در تعامل با معلمان رعایت کنند.

استفاده مفید از داروها مثل متادون همراه با تمرینات ورزشی می تواند سطح سلامتی را بهبود بخشد. هدف از این مطالعه، مقایسه اثر تمرینات متفاوت همراه با مصرف متادون بر فیبرینوژن و نیمرخ لیپیدی مردان معتاد بود. بدین منظور 90 مرد معتاد (3 /4 ±8/36 سال) تحت درمان در زندان به صورت تصادفی به شش گروه 15 نفره تقسیم شدند: کنترل، معتادان گمنام یا NA، تمرین هوازی+متادون، تمرین هوازی+کاهش متادون، تمرین مقاومتی+متادون، تمرین مقاومتی+کاهش متادون. گروه های تجربی تمرین را به مدت 12 هفته و 3 جلسه در هفته اجرا کردند. تمرین هوازی شامل 4 تا 8 ست 3 دقیقه ای با 90-80 درصد ضربان قلب بیشینه روی دوچرخه کارسنج بود. تمرین مقاومتی با 12 تکرار و 3 ست 70 تا 85 درصد یک تکرار بیشینه بود. دادها با نرم افزار SPSS و تحلیل واریانس چندگانه (MANOVA) و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنا داری (05/0P≤) تحلیل شدند. یافته ها نشان داد میزان لیپوپروتیین پرچگال (HDL) خون در گروه های تمرین نسبت به گروه کنترل با افزایش معنا دار (0001/0P≤) همراه بود. همچنین سطوح لیپوپروتیین کم چگال )005/0P≤)، تری گلیسرید (008/0P≤)، کلسترول تام (014/0 P≤) و فیبرینوژن (0001/0P≤)در گروه های تمرینی نسبت به گروه کنترل با کاهش معنا داری همراه بود. همچنین تأثیر تمرین هوازی نسبت به تمرین مقاومتی در تمامی متغیرهای اندازه گیری شده بیشتر بود.نتایج نشان داد تمرین ورزشی منظم به ویژه از نوع هوازی و مقاومتی همراه با کاهش مصرف متادون تأثیر مطلوبی بر عوامل التهابی و در نهایت سلامتی و تندرستی افراد معتاد دارد.

با توجه به اهمیت پیشگیری از عوامل بروز بیماری های قلبی و نیز اطلاعات متناقض در خصوص تأثیر تمرین های ورزشی بر بیان ژن های گلوتاتیون پراکسیداز (GPX) و کاتالاز (CAT)، هدف مطالعه حاضر مقایسه اثر 4 هفته برنامه تمرینی به مدت 8 هفته بر بیان GPX و CAT در بافت قلب موش های صحرایی بود. بدین منظور 40 سر موش صحرایی نر ویستار 8 هفته ای به طور تصادفی به 5 گروه شامل گروه های کنترل، تمرین هوازی با شدت متوسط، تمرین هوازی شدید (HIT)، تمرین هوازی تناوبی شدید (HIIT) و تمرین شنا با شدت متوسط (MIST) تقسیم شدند. برای تجزیه وتحلیل داده ها از تحلیل واریانس یکطرفه و توکی استفاده شد. نتایج نشان داد، افزایش معناداری در بیان ژن های GPX وCAT متعاقب هر چهار پروتکل ورزشی در مقایسه با گروه کنترل (001/0P=) و همچنین افزایش معناداری در بیان GPX میان گروه های HIIT و HIT نسبت به گروه های MIT و MIST (001/0P=) مشاهده شد. همچنین افزایش معناداری در بیان CAT، میان گروه MIST نسبت به گروه های MIT و HIIT (به ترتیب 001/0P= و 030/0P=) و بین گروه HIT نسبت به گروه های MIT و HIIT مشاهده شد (به ترتیب 001/0P= و 041/0P=). ضمن اینکه بین گروه های MIT و HIIT نیز اختلاف معناداری وجود داشت (001/0P=). هر چهار شیوه تمرینی با بهبود سیستم آنتی اکسیدانی، تغییرات مطلوبی در بافت قلب رت های ویستار ایجاد کرد. به نظر می رسد تمرینات HIT، HIIT و MIST با ایجاد سازگاری مفید در سیستم آنتی اکسیدانی، بدن را در مقابل فشار اکسایشی مقاوم تر ساخته و تأثیر مطلوب تری بر بافت قلبی داشته باشد.

سالمندی اغلب با کاهش پیش رونده قدرت عضلاتی و افزایش توده چربی همراه است. تمرینات تناوبی شدید ممکن است قدرت عضلانی را بهبود بخشد، اما تأثیرات آن در افراد سالمند تا حد زیادی روشن نیست. بنابراین، هدف از تحقیق حاضر، بررسی اثر 8 هفته تمرین تناوبی شدید کم تواتر و مکمل ال- سیترولین بر میوستاتین، توان هوازی، قدرت و استقامت عضلانی و درصد چربی مردان سالمند بود. 30 مرد سالمند غیرفعال انتخاب شدند و به طور تصادفی در سه گروه تمرین تناوبی شدید (HIIT)، سیترولین (CIT) و تمرین تناوبی شدید + سیترولین ( HIIT + CIT) قرار گرفتند. پروتکل HIIT به مدت 8 هفته و 2 جلسه در هفته و شامل فعالیت 30 ثانیه ای رکاب زدن روی دوچرخه ارگومتر (شدت 85 تا 90 درصد ضربان قلب ذخیره) بود. مکمل سیترولین یک روز در میان به مقدار شش گرم مصرف شد. از آزمون تحلیل واریانس یکطرفه استفاده شد. نتایج نشان داد که میوستاتین در گروه HIIT +CIT نسبت به CIT و درصد چربی بدن در گروه های HIIT + CIT و HIT نسبت به CIT کاهش معناداری داشت. قدرت و توان هوازی در گروه های HIIT + CIT و HIT نسبت به CIT افزایش معناداری داشت. گروه HIIT + CIT افزایش معناداری در استقامت عضلانی نسبت به CIT داشت. براساس نتایج تحقیق، HIIT به تنهایی و در تعامل با مکمل ال سیترولین به بهبود شاخص های قدرت و حجم عضلانی و عملکرد هوازی مردان سالمند غیرفعال منجر شد. بنابراین، تمرینات تناوبی شدید کم تواتر و ال-سیترولین می تواند روش مؤثری برای پیشگیری یا کاهش سارکوپنیا در سالمندان باشد.  

عدالت فضایی در توزیع خدمات عمومی شهری عامل مهمی برای بهبود کیفیت زندگی شهروندان و توسعه پایدار محیط شهری محسوب می شود. از این رو، هدف این تحقیق بررسی و تحلیل نحوه توزیع استخرهای شنا از دیدگاه عدالت فضایی (مطالعه موردی: شهر اصفهان) بود. روش تحقیق توصیفی _ تحلیلی بود که از لحاظ هدف جزء تحقیقات کاربردی بود. قلمروه تحقیق را کلیه استخرهای شنای مناطق 15گانه شهر اصفهان (37) تشکیل داده بودند. برای تحلیل فضایی استخرهای شنای شهر اصفهان از شاخص های جمعیت، مساحت، تعداد استخر در هر منطقه و نحوه پراکنش استخرها استفاده شد. همچنین محیط Arc GIS و الگوریتم های مختلف آن برای انجام محاسبات مختلف و تهیه نقشه ها لازم بکار برده شد. تحلیل کلی وضعیت استخرهای شنای شهر اصفهان از منظر عدالت فضایی بر اساس شاخص های جمعیت، مساحت، تعداد استخر در هر منطقه و نحوه پراکنش نشان داد، استخرهای شنای شهر اصفهان از توزیع مناسبی در مناطق مختلف برخوردار نیستند و دسترسی عادلانه و مناسب به استخرهای شنا در مناطق مختلف با مشکل مواجه است.

علل نوروژنیک یکی از مهم ترین علل آتروفی عضلانی وابسته به سن در پدیده سارکوپنیاست؛ باوجوداین، هنوز نقش بسیاری از عوامل مؤثر احتمالی همچون انواع تمرین های ورزشی، به ویژه تمرین تناوبی شدید بر فاکتورهای مسیر آبشارگونه آتروفی نوروژنیک کاملاً مبهم است؛ بنابراین، هدف از انجام دادن این پژوهش تعیین تأثیر یک دوره تمرین تناوبی شدید بر میزان بیان ژن پروتئین های HDAC4/5، Dch2 و مایوژنین عضله پلانتاریس رت های پیر نر نژاد ویستار بود. 28 سر رت نر نژاد ویستار به طور تصادفی به چهار گروه شامل بالغ تمرین، بالغ کنترل، پیر تمرین و پیر کنترل تقسیم بندی شدند. گروه های تمرین به مدت شش هفته و هر هفته پنج جلسه تمرین تناوبی شدید را اجرا کردند. 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی، حیوانات قربانی شدند و عضله پلانتاریس استخراج شد. میزان بیان ژن پروتئین های HDAC4/5، Dch2 و مایوژنین با استفاده از روش Real Time PCR سنجیده شد. برای تعیین معنا داربودن تفاوت بین گروه ها از تحلیل واریانس دوطرفه و آزمون تعقیبی توکی استفاده شد. سطح معنا داری نیز  0.05≥p درنظر گرفته شد. نتایج این پژوهش نشان داد که متعاقب شش هفته تمرین HIT، در عضله پلانتاریس رت های پیر نر نژاد ویستار میزان بیان ژن های HDAC4، HDAC5 و مایوژنین به طور معناداری کاهش یا فت. میزان بیان ژن Dch2 نیز افزایش معناداری در مقایسه با  گروه کنترل بالغ داشت. براساس نتایج این پژوهش، به نظر می رسد احتمالاً تمرین های تناوبی شدید می توانند تا حدود بسیار زیادی موجب سرکوب آتروفی نوروژنیک در دوران سالمندی شوند.

هدف پژوهش حاضر طراحی مدل ارتباطی بین نگرش به محصولات تقلبی با محبوبیت برند در خریداران محصولات ورزشی بود. این تحقیق از نظر هدف، از نوع تحقیقات کاربردی، به لحاظ گردآوری داده ها همبستگی است. جامعه آماری پژوهش تمامی مشتریان محصولات ورزشی در شهر تهران بود. با توجه نامشخص بودن تعداد نمونه تحقیق 10000≤N درنظر گرفته شد. با استفاده از جدول مورگان تعداد 384 نفر از مشتریان محصولات به روش نمونه گیری تصادفی ساده به عنوان نمونه تحقیق انتخاب شدند. به منظور جمع آوری داده ها و اندازه گیری متغیرهای تحقیق از پرسشنامه های استاندارد استفاده شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از روش های آمار توصیفی (جداول و نمودارهای توزیع فراوانی) و آمار استنباطی (همبستگی پیرسون و مدل تحلیل مسیر) به منظور بررسی فرضیات تحقیق استفاده شد. در نهایت نتایج تحقیق نشان داد آگاهی از ارزش، اثر اجتماعی و هنجار ذهنی اثر مثبت معناداری و برداشت نسبت قیمت- کیفیت، وفاداری برند، ریسک گریزی و ریسک ادراک شده اثر منفی معناداری بر نگرش به محصولات تقلبی دارند. نگرش به محصولات تقلبی نیز اثر مثبت معناداری بر محبوبیت برند داشت. همچنین براساس یافته های تحقیق تأثیر رضایت خاطر شخصی، وجهه برند، مسائل اخلاقی و آگاهی از برند بر نگرش به محصولات تقلبی معنادار نبود. با توجه به نتایج تحقیق می توان گفت آگاه سازی مشتریان در مورد جنبه عملکردی محصولات اصلی در مقابل محصولات تقلبی و نیز تبلیغات آگاهی دهنده در شناساندن محصول تقلبی به افراد و همچنین تغییر نگرش آنها اثرگذار خواهد بود.

در آغاز هزاره سوم، دنیای بازاریابی ورزشی شیوه های جدیدی را برای توسعه اقتصاد خود دنبال می کند. تبلیغات، یکی از چالش برانگیزترین موضوعات مدیریت است که بررسی عوامل مؤثر بر آن همواره دغدغه مدیران را به خود اختصاص داده است. بنابراین، هدف از این پژوهش، بررسی تأثیر هواداری ورزشی  بر باورپذیری تبلیغات از طریق ورزش است. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه رازی و  دانشگاه آزاد در سال 97 بود که  250 نفر  از آن ها به عنوان نمونه به پرسش نامه هواداری ورزشی، پرسش نامه باورپذیری تبلیغات از طریق ورزش و  پرسش نامه نگرش کلی به ورزش پاسخ دادند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار اس. پی. اس. اس و ایموس جهت ارایه مدل استفاده شد. یافته ها نشان داد که مدل از برازش مناسبی برخوردار است. همچنین، تحلیل ضرایب مسیر نشان داد که هواداری ورزشی به طور مستقیم توانسته است بر نگرش هواداران نسبت به تبلیغات از طریق ورزش 47/0 اثر داشته باشد، همچنین به طور غیر مستقیم و در مجموع اثرات 36/0 از طریق نگرش به تبلیغات توانسته است اثرگذار باشد. این امر می تواند به بازاریان ورزشی به صرفه جویی در زمان و منابع کمک نماید تا در بخش هواداری ورزشی  تبلیغات اثرگذاری را برنامه ریزی نمایند.

پژوهش حاضر با هدف بررسی عوامل موثر بر ماندگاری فرهنگ اوقات فراغت ورزشی سالمندان در پی شیوع ویروس کویید-19 اجرا گردید. روش پژوهش از نوع آمیخته (کیفی-کمی) بود که بخش کیفی آن به صورت تحلیل مضامین انجام گردید. جامعه آماری در بخش کیفی شامل افراد آگاه به موضوع پژوهش بودند که بر حسب انتخاب هدفمند، تعداد 15 نفر به عنوان نمونه مشخص گردیدند. همچنین جامعه آماری در بخش کمی شامل سالمندان فعال در حوزه اوقات فراغت ورزشی در شهر شیراز بودند که در دوران شیوع ویروس کویید-19 فعالیت های تفریحی ورزشی خود را لغو کرده بودند. ابزار پژوهش شامل مصاحبه های نیمه ساختارمند و پرسشنامه محقق ساخته بود. روایی محتوایی این پرسشنامه با استفاده از نظر اساتید دانشگاهی و روایی سازه آن به وسیله روش تحلیل عاملی مورد بررسی قرار گرفت. پایایی این پرسشنامه پس از محاسبه آلفای کرونباخ میزان 87/0 مشخص گردید. در بخش کیفی جهت بررسی روایی از قابلیت باور پذیری، انتقال پذیری و تایید پذیری و همچنین جهت بررسی پایایی از کمیته های تخصصی استفاده گردید. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از کدگذاری و روش معادلات ساختاری استفاده گردید. تمامی روند تجزیه و تحلیل داده ها در نرم افزارهای اس پی اس اس، پی ال اس و مکس کیو-دی ای انجام گرفت. نتایج نشان داد که عوامل شناسایی شده شامل عوامل ارتباطی، عوامل اقتصادی، عوامل انگیزشی، عوامل بهداشتی و عوامل زیرساختی بود. نتایج همچنین نشان داد که عوامل ارتباطی با تاثیر 930/0 بیشترین اهمیت را دارا می باشد. بهبود مسائل ارتباطی از جمله ایجاد گروه های اجتماعی، اطلاع رسانی از فعالیت های ورزشی جدید و بهره گیری از رسانه های جمعی، نقش مهمی در ماندگاری فرهنگ اوقات فراغت ورزشی سالمندان در پی شیوع ویروس کویید-19 دارد.

روش تحقیق حاضر توصیفی- پیمایشی و مبتنی بر معادلات ساختاری بود. از پرسشنامه های استاندارد آگاهی از تبلیغات، آگاهی از برند و ارزش برند و تصویر برند استفاده شد. جامعه آماری کلیه مشتریان برند ورزشی مروژ در کشور ایران بود. روایی پرسشنامه ها توسط 5 تن از اساتید متخصص تایید گردید. پایایی پرسشنامه ها نیز بالاتر از 8/0 به دست آمد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار  Smart-PLS استفاده شد. طبق نتایج، مدل تحقیق از برازش متوسط برخوردار است، آگاهی از تبلیغات بر متغیرهای آگاهی از برند، تصویر برند و ارزش ویژه برند به صورت مستقیم تاثیرگذار بود. هم چنین آگاهی از تبلیغات به طور غیرمستقیم از طریق آگاهی از برند و تصویر برند بر ارزش ویژه برند تاثیر داشت. مدیران برندهای ورزشی باید به این نکته، که برند شدن در یک صنعت راهی است؛ بی پایان و نیازمند تحقیق و به کارگیری علوم مربوطه می باشد، توجه کنند و با درک اهمیت ارزش برند و تاثیری که بر وفاداری مشتریان دارد به بررسی و سرمایه گذاری بر عوامل اثرگذار بر آن هم چون تبلیغات، ایجاد آگاهی از برند و تصویر برند بپردازند.

روش پژوهش توصیفی-همبستگی و از نظر هدف کاربردی بود. جامعه آماری شامل کلیه استفاده کنندگان از پوشاک ورزشی در شهر شیراز بودند که 360 نفر به عنوان نمونه درنظر گرفته شد. ابزار اندازه گیری شامل پرسش نامه استاندارد شش سؤالی تنفر از برند، پرسشنامه چهار سؤالی تجربه منفی گذشته، پرسشنامه پنج سؤالی ناسازگاری نمادین و پرسشنامه چهار سؤالی ناسازگاری ایدئولوژیک بود. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه ها به تائید 15 تن از اساتید مدیریت ورزشی رسید؛ همچنین مقدار پایایی، روایی واگرا و همگرا پرسشنامه ها مطلوب برآورد شد. تحلیل نتایج که با روش معادلات ساختاری با نرم افزار PLS و SPSS انجام شد، نشان داد مقدار ضریب تعیین برای سازه تنفر از برند 716/0 میباشد که مناسب بودن برازش مدل ساختاری را تائید میکند. همچنین مقادیر ضرایب اثر داد نشان تجربه منفی گذشته، ناسازگاری نمادین و ناسازگاری ایدئولوژیک بر روی تنفر از برند تأثیر دارد. باتوجه به شکل گیری احساسات منفی و تنفر از برند به واسطه زمینه های فردی در استفاده کنندگان از برندهای ورزشی، به مدیران پیشنهاد می شود با اتخاذ رویکردهایی در مدیریت برند، راه هایی برای مقابله با بحران های این چنینی مدنظر قرار دهند.

مطالعه حاضر کاربردی و از نوع همبستگی بود که به شکل میدانی انجام گرفت. برای جمع آوری داده های پژوهش حاضر از دو پرسش نامه محقق ساخته بازاریابی رسانه های اجتماعی با 15 سؤال که شامل 5 مؤلفه و رضایت مشتریان با 3 سؤال استفاده شد. به این منظور با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی تعداد 393 پرسش نامه برای گردآوری داده ها، بین مشتریان مجموعه های تفریحی ورزشی شهر همدان به صورت آنلاین و فیزیکی توزیع گردید. در این پژوهش از روش های آمار توصیفی و آمار استنباطی شامل همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه در سطح آلفای 05/0 استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS استفاده شد. یافته های مطالعه حاضر بیانگر این است که تمامی مؤلفه های بازاریابی رسانه های اجتماعی، پیش بین معناداری برای رضایت مشتریان بودند. از بین مؤلفه های بازاریابی رسانه های اجتماعی، مؤلفه سرگرمی بیشترین (26/0) و تعامل اجتماعی (16/0) کمترین پیش بین را برای رضایت مشتریان تبیین نمودند. با توجه به یافته های این مطالعه، ضروری است که هنگام استفاده از رسانه های اجتماعی به عنوان بستری برای بازاریابی بر مؤلفه هایی که باعث جلب توجه مشتریان می شود بیشتر تأکید شود. در این میان با بهره بردن از مدل بازاریابی رسانه های اجتماعی می توان توجه مشتریان را بیشتر جلب کرد تا از بازاریابی انجام گرفته، رضایت داشته باشد.

پژوهش حاضر باهدف مقایسه اثربخشی معنادرمانی گروهی و فراشناخت درمانی گروهی بر تاب آوری دانشجویان دختر انجام گردید. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی بود. جامعه آماری دانشجویان علوم تربیتی دانشگاه آزاد بودند. تعداد 60 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند و در سه گروه معنادرمانی، فراشناخت درمانی و کنترل قرار گرفتند. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه تاب آوری ورزشی سبحان و لجاز (2012) بود. جهت تجزیه و تحلیل داده های از آزمون انکوا و آنوا استفاده گردید. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که معنادرمانی گروهی بر میزان تاب آوری نمونه های پژوهش، تأثیر معناداری دارد. همچنین مشخص شد که فراشناخت درمانی گروهی بر میزان تاب آوری نمونه های پژوهش، تأثیر معناداری دارد. همچنین مشخص شد که معنادرمانی گروهی نقش بارزتری در بهبود تاب آوری نمونه های پژوهش در مقایسه با فراشناخت درمانی گروهی دارد. بنابراین پیشنهاد می گردد تا متولیان ورزش ضمن استفاده از روانشناسان ورزشی در محیط های ورزشی خود، به شکل گیری اهداف در میان ورزشکاران اقدام نمایند.

زمینه: حافظه، توانایی به یادآوری اطلاعات یادگرفته شده است و از اینرو، ارتباط تنگاتنگی بین یادگیری و حافظه وجود دارد. هدف از تحقیق حاضر بررسی ارتباط بین حافظه کاری و حافظه بلند مدت با عملکرد ورزشی ژیمناستیک کاران دختر 8 تا 10 سال بود. روش تحقیق: برای این منظور تعداد 40 نفر به روش در دسترس و هدفمند به عنوان نمونه تحقیق انتخاب شدند. برای سنجش حافظه کاری از آزمون حافظه کاری وکسلر، و برای سنجش حافظه بلند مدت از آزمون حافظه بصری کیم کارد استفاده شد.جهت بررسی عملکرد ژیمناست کاران از ازمون چهار اسباب ژیمناستیک استفاده شد. شیوه نمره دهی در این تحقیق مطابق با نظر داوران ژیمناستیک بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. نتایج: نتایج این تحقیق نشان داد که فقط بین حافظه کاری و عملکرد ژیمناستیک ارتباط مثبت و معناداری وجود دارد. اما بین حافظه بلند مدت و عملکرد ژیمناستیک ارتباط معناداری مشاهده نشد. نتیجه گیری: در کل نتایج این تحقیق نشان دهنده این است که حافظه کاری به طور مستقیم با عملکرد حرکتی دختران نخبه ژیمناست کار ارتباط دارد.

مقدمه و هدف: هدف از مطالعه حاضر، بررسی رابطه اعتیاد به تمرین و افسردگی ورزشکاران نخبه در دوران قرنطینه و تعطیلی اماکن و رویدادهای ورزشی بر اثر ویروس کووید-19 بود. روش شناسی: نمونه آماری را 134ورزشکار نخبه (64 مرد) با حداقل ۵ سال سابقه فعالیت در رشته های مختلف ورزشی در سطح سوپرلیگ و ملی، با میانگین 87/20 (15 تا 35 سال) تشکیل دادند. برای سنجش اعتیاد به تمرین، سیاهه اعتیاد به تمرین تری و همکاران و برای افسردگی از پرسشنامه افسردگی بک استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از ضریب همبستگی اسپیرمن و رگرسیون انجام شد. نتایج: نتایج نشان داد، بین اعتیاد به تمرین و افسردگی رابطه معناداری وجود ندارد، ولی بین مؤلفه اهمیت و برجسته بودن نقش تمرین با افسردگی، رابطه منفی معناداری وجود دارد. همچنین اهمیت و برجسته بودن نقش تمرین به طور معناداری افسردگی را پیش بینی کرد (05/0p < ). نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد که در دوران قرنطینه ناشی از کووید-19با کاهش مؤلفه اهمیت و برجسته بودن نقش تمرین، افسردگی ورزشکاران افزایش پیدا می کند. همچنین مؤلفه اهمیت و برجسته بودن نقش تمرین پیش بینی کننده افسردگی ورزشکاران بود و ورزشکاران علائم افسردگی را به صورت آتیپیکال نشان می دهند.

هدف از پژوهش حاضر نقش پیش بینی کنندگی سطح فعالیت بدنی بر میزان اضطراب کادر درمانی در دوران اوج کرونا بود. روش پژوهشی حاضر از نوع توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را کادر درمانی بیمارستان خاتم الانبیاء شهرستان میانه (استان آذربایجان شرقی) تشکیل داند که از این بین تعداد 130 نفر به عنوان نمونه آماری به روش دردسترس انتخاب شدند. به دلیل رعایت اصول بهداشتی، پرسش نامه های پژوهش به صورت الکترونیکی در اختیار آزمودنی ها قرار گرفت. پس از جمع آوری داده ها، برای تعیین میزان همبستگی از روش آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی استفاده شد. نتایج به دست آمده همبستگی مثبت و معنا دار بین فعالیت بدنی و اضطراب و توانایی پیش بینی میزان اضطراب افراد براساس سطح فعالیت بدنی آنها را نشان داد. پس می توان نتیجه گیری کرد که فعالیت بدنی و ورزش منظم از طریق مکانیسم های فیزیولوژیکی، هورمونی و شناختی ممکن است میزان اضطراب در افراد را کاهش داده و باعث افزایش سلامت روانی و جسمانی آنها شود.

این پژوهش به مقایسه مهارت های روانی بازیکنان تیم ملی در رشته های مختلف و در بازه زمانی دوازده سال می پردازد. پس پژوهش سال 2006 به عنوان مرجع منظور گردید. نمونه ها ورزشکاران تیم ملی هستند که در اردوهای بازی های آسیایی 2018 حضور داشتند. تعداد نمونه ها 148 مرد و 31 زن بود. برای سنجش مهارت های ذهنی از پرسش نامه اتاوا (امست-3) استفاده شد. نتایج آزمون تی یک نمونه ای نشان داد میانگین مهارت های آرمیدگی، تصویرسازی و تمرین ذهنی نسبت به سال 2006 افزایش یافته و آگاهی و استفاده ورزشکاران از این مهارت های روانی بیشتر بوده است. میانگین مهارت های روانی تمرکز، تمرکز مجدد، کنترل ترس، واکنش به استرس و اعتماد به نفس نسبت به سال 2006 کاهش یافته است. همچنین بین میانگین مهارت های هدف گزینی، تعهد، نیروبخشی و طرح ریزی مسابقه در سال 2006 و 2018 تفاوت معناداری مشاهده نشد. این نتایج برای روان شناسان و برنامه ریزان ورزشی مهم است و نیاز به توجه بیشتر به این مهارت ها را نشان می دهد.

هدف از این پژوهش تحلیل اهمیت-عملکرد کیفیت خدمات در اماکن ورزشی استان سمنان بر مبنای مدل پیوستار روان شناختی بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه مشتریان باشگاه های ورزشی استان سمنان تشکیل دادند. از بین آنها 402 نفر به روش نمونه گیری خوشه ای - طبقه ای انتخاب شدند. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس یک طرفه، تحلیل اهمیت-عملکرد و مدل پیوستار روان شناختی تحلیل شد. نتایج نشان داد همه ابعاد کیفیت خدمات در ناحیه "تمرکز در آن" قرار گرفتند. همچنین مشتریانی که در مرحله وفاداری قرار داشتند نارضایتی کمتری را از ابعاد کیفیت خدمات در مقایسه با سطح جاذبه و دلبستگی گزارش دادند. بر اساس یافته های پژوهش حاضر مدیران می بایست نسبت به انتظارات مشتریان خود حساس باشند و خدماتی متناسب با انتظارات آنها ارائه دهند تا سطح رضایت مندی از خدمات افزایش یابد. افزایش رضایت مندی می تواند باعث پیشرفت افراد در مراحل پیوستار روان شناختی گردد و آنها را به مشارکت مستمر رهنمون سازد.