درخت حوزه‌های تخصصی

The present study investigated the effects of selected presentation techniques including the keyword method, the peg word method, the loci method, argument mapping, concept mapping and mind mapping on L2 vocabulary comprehension and production. To this end, a sample of 151 Iranian female students from a public pre-university school in Islam Shahr was selected. They were assigned to six groups. Each group was randomly assigned to one of the afore-mentioned treatment conditions. After the experimental period, two post-tests in multiple choice and fill-in-the-blanks formats were administered to assess the participants’ vocabulary comprehension and production. Two independent One-Way ANOVA procedures were used to analyze the obtained data. The results showed that the differences among the effects of the above-mentioned techniques were statistically significant in both vocabulary comprehension and production. These findings can have implications for learners, teachers, and materials’ developers.

هدف از پژوهش حاضر، بررسی چگونگی بهره مندی زبانآموزان ایرانی با سطوح متفاوت هوش هیجانی از آموزش مهارتهای تفکر انتقادی و تاثیر این آموزش بر استفاده آنها از راهبردهای یادگیری مناسب زبان میباشد. یکی دیگر از اهداف این پژوهش، بررسی ارتباط میان تفکر انتقادی، راهبردهای یادگیری زبان، و هوش هیجانی زبانآموزان ایرانی است. جهت انجام این پژوهش، به 88 زبانآموز از آموزشگاههای خصوصی زبان انگلیسی واقع در شهر شیراز، چهار ابزار جهت جمع آوری دادهها داده شد. این ابزارها عبارت بودند از آزمون تعیین سطح آکسفورد، آزمون مهارتهای تفکر انتقادی کالیفرنیا، پرسشنامهی هوش هیجانی بار - آن، و پرسشنامهی راهبردهای یادگیری زبان. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل آماری نشان داد که تدریس مهارتهای تفکر انتقادی تاثیر معناداری بر استفاده از راهبردهای یادگیری زبان در زبانآموزان با هوش هیجانی متفاوت دارد. همچنین این پژوهش نشان داد که هیچ تفاوت معناداری در میزان استفاده زبان آموزان با سطوح هوش هیجانی بالا و پایین از راهبردهای یادگیری زبان وجود ندارد. بعلاوه، ارتباط مثبت و معناداری بین تفکر انتقادی و هوش هیجانی، و تفکر انتقادی و راهبردهای یادگیری زبان بدست آمد. نتایج حاصل از این پژوهش می تواند به درک هرچه بیشتر معلمان زبان انگلیسی نسبت به مهارت های فکری مورد نیاز جهت استفادهی موفق از راهبردهای یادگیری زبان در زمینههای یادگیری زبان خارجی کمک کند

Self-regulation is the ability to regulate one’s cognition, behavior, actions, and motivation strategically and autonomously in order to achieve self-set goals including the learning of academic skills and knowledge. Accordingly, self-regulated learning involves self-generated and systematic thoughts and behaviors with the aim of attaining learning goals. With that in mind, this study aimed to examine the effect of self-regulation instruction to the intermediate EFL readers on their ability to make within-text inferences while reading. Zimmerman’s model of self-regulation with its three cyclic phases of forethought, performance and self-reflection constituted the theoretical basis of this study. Two intact intermediate classes in an English language institute were randomly assigned to experimental and control groups. The experimental group was trained in self-regulatory processes which were directed at EFL reading comprehension for ten sessions, while the control group received the routine, traditional reading instruction involving pre-, while-, and post-reading tasks and activities. The results of parametric one-way between-group ANCOVA showed that the experimental group outperformed the control group on the post-test of EFL reading comprehension, particularly in term of within-text inferencing. This finding revealed that self-regulation instruction aimed at EFL reading comprehension significantly contributed to learners’ ability to make correct within-text inferences while reading in English as a foreign language.

The present study is an attempt to explore any significant relationships between learners’ preferences for error correction, demotivation, and language proficiency (LP). One hundred Iranian EFL students, including both males and females, studying at the departments of foreign languages of Shahid Bahonar University of Kerman and Tehran University took part in this study. In order to obtain the required data, two questionnaires and a proficiency test were utilized: the learners’ preferences for error correction questionnaire (Fukuda, 2004) to measure learners’ preferences for error correction, the demotivation questionnaire (Sakai & Kikuchi, 2009) to measure demotivation, and Michigan Test (1997) to measure the learners’ language proficiency level. The findings of this study revealed that first, there was a significant negative relationship between the learners’ preferences for error correction and demotivation (- 0.79): the more satisfied learners are with the error corrections they receive, the less demotivated they will be; second, there was a significant positive relationship between learners’ preferences for error correction and LP (0.69): the higher the learners’ satisfaction with error corrections they receive, the higher their level of LP; third, there was a significant negative relationship between demotivation and LP (- 0.59): the more demotivated learners are, the less their scores of LP will be.

Though privileges ascribed to various facets of language learning strategy training have long been espoused with regard to varied language skills and components, the role some individual variables such as emotional intelligence might play in this respect seems to have received very scant attention. The researchers in the current study embarked on a probe into the impact of metacognitive strategy training on Iranian EFL learners' argumentative writing performance, in the light of individuals' emotional intelligence and gender differences. To this end, a total of 69 advanced EFL institute learners were selected as the participants of the research. The experimental group members were, then, treated through the application of O'Malley and Chamot's (1990) CALLA (Cognitive Academic Language Learning Approach) for metacognitive writing strategy training. Moreover, Bar-On's (1997a, 1997b) Emotional Quotient Inventory (EQ-i) was administered to learners to gain insight into their emotional intelligence status. The final analysis of data via running t-test and three-way ANOVA revealed significant differences between the performance of control and experimental groups. Additionally, while gender differences were found to produce significant writing performance differences, disparities in learners' emotional intelligence level didn't significantly affect the degree of gains resulting from metacognitive strategy training.

تکرار فعالیت آموزشی عامل مهمی در پیچیدگی، دقت و روانی زبانی تولید سخن به شمار می رود. برای اینکه نقش تکرار فعالیت آموزشی منجر به ارائه تئوری گردد ضروری است که نقش متغیرهای بین افراد مدنظر قرار گیرد. بررسی اخیر به بررسی اینکه چگونه تکرار فعالیت آموزشی با سطح بسندگی زبانی رابطه دارد و اینکه چگونه تکرار فعالیت آموزشی بر جنبه های مختلف زبانی تاثیر می گذارد انجام گرفت.بدین منظور 50 زبان آموز با سطوح مختلف سطح بسندگی زبانی از دو مرکز آموزشی انتخاب گردیدند. از شرکت کنندگان خواسته شد که فعالیتی را با دو هفته فاصله بیان کنند. نتایج تحقیق بیانگر این موضوع بود که شرکت کنندگان با سطح بسندگی بالاتر، در مقایسه با شرکت کنندگان با سطح بسندگی پایین تر، تولید شفاهی آنها از پیچیدگی، روانی و دقت بیشتری در مرحله دوم تولید برخوردار بود.

امروزه٬ هم راستا با گرایش های آموزش زبان که به دنبال نهادینه کردن فعالیت های آموزشی و آزمون سازی دانشجو محور هستند٬ پذیرش بیشتری در مورد تفاوت های فردی و هوش های چندگانه دانشجویان وجود دارد. همچنین٬ اتکا به نفس یکی از عوامل تعیین کننده موفقیت افراد تقریبا در هر بافتی می باشد. با فرض اینکه نمایه های هوش های چندگانه در تعامل با اتکا به نفس معلم ها به صورت مشترک ممکن است میزان بهره وری و کارآیی آموزشی معلمان را شکل دهند٬ این مطالعه به بررسی رابطه بین هوش های چندگانه دانشجو-معلم های زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی و اتکا به نفس آنها پرداخته است. در این راستا، سی و پنج دانشجو-معلم زن و مرد زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی در موسسات خصوصی زبان ارومیه پرسشنامه های هوش های چندگانه مک کنزی (1999) و مقیاس اتکا به نفس معلمان (چانن-موران و ولفلک-هوی٬ 2001) را تکمیل کردند. در مجموع رابطه قوی مثبتی بین هوش های چندگانه و اتکا به نفس دانشجو-معلمان زبان انگلیسی به عنوان زبان خارج حاصل شد. مقدار مجذور آر (R Square)در تحلیل رگراسیون نشان داد هوش های چندگانه اتکا به نفس معلمان را تعیین می کند و هوش درون-فردی در تعیین اتکا به نفس این معلمان نقش محوری دارد. بعلاوه بر اساس نتایج این پژوهش، بیشترین و محبوب ترین توانایی٬ هوش های درون-فردی و وجودی بودند. در مورد زیرمجموعه های اتکا به نفس٬ دانشجو-معلمان نشان دادند که در مقوله های مشارکت دانشجو و راهبردهای آموزشی اتکا به نفس بیشتری دارند. بر اساس این مطالعه پیشنهاد می شود که برنامه های آموزشی هوش های چندگانه برای معلمان تهیه و تدوین گردد و از این اصول در جهت تقویت و ارتقای کیفیت ارائه مواد درسی توسط معلمان بهره گرفته شود.