مطالب

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل مؤثر بر حضور خیّرین در حوزه ورزش و با رویکرد سنتزپژوهی انجام گرفت. روش پژوهش: در این پژوهش با رویکرد سنتزپژوهی 20 مورد از پژوهش های قبلی در مورد عوامل مؤثر حضور خیّرین در حوزه ورزش، پس از تعیین کلیدواژه ها و معیارهای ورود، با استفاده از پایگاه های اطلاعاتی داخلی و خارجی از بین پژوهش های انجام شده بین سال های 1390 تا 1402 (ش) و 2010 تا 2023 (م) طی فرایند شش گانه روبرتس تحلیل شدند. در مرحله اول، در حوزه موضوع پژوهش 768 مورد شناسایی و ثبت شد که با اعمال معیارهای موردنظر، 20 مورد به منظور تحلیل نهایی انتخاب شد. در مرحله بعد با استفاده از کدگذاری باز، کدهای باز استخراج و با استفاده از کدگذاری محوری، مقوله های مرتبط دسته بندی و طبقه بندی شدند. یافته ها: چهار طبقه اصلی 1. باورهای شخصی خیّرین، 2. اطلاع رسانی به خیّرین، 3. عوامل درون سازمانی و 4. عوامل برون سازمانی به عنوان عوامل مؤثر بر حضور خیّرین در حوزه ورزش، شناسایی شدند. نتایج نشان داد «آگاهی و توجیه خیّرین از اثرات فعالیت در حوزه ورزش» بیشترین فراوانی را دارد و به عنوان مهم ترین عامل شناسایی شد. پس از این کد، کدهای «حمایت دولت از خیّرین»، «ستفاده از رسانه ها و تبلیغات» و «تقدیر و تشکر از خیّرین» بیشترین فراوانی را داشتند. نتیجه گیری: بنابراین، سازمان های ورزشی به منظور جذب خیّرین می توانند با بهره گیری از ظرفیت رسانه ها و تبلیغات به اطلاع رسانی وسیع از نیاز ورزش به خیّرین و آگاهی و توجیه مردم و خیّرین از تأثیرات فعالیت در حوزه ورزش به آحاد جامعه بپردازند و از این طریق خیرین را به کمک در حوزه ورزش دعوت کنند. همچنین دولت با حمایت خود از خیّرین ورزشی و با ایجاد سهولت در روند قانونی همکاری خیّرین در حوزه ورزش می تواند به جذب خیّرین در حوزه ورزش کمک کند.

مقدمه: پژوهش هایی که به بررسی عملکرد اندام فوقانی کودکان فلج مغزی همی پلژی پرداخته اند، بیشتر از تکالیف تک دستی شامل تکنیک محدود کردن دست سالم استفاده کرده اند، اما این روش به مشکلات هیجانی در کودک منجر می شد. هدف این پژوهش بررسی عملکرد دست پس از تمرین دریافت دودستی هندبال در کودکان مبتلا به فلج مغزی همی پلژی بود. روش پژوهش: شرکت کنندگان پنج کودک مراجعه کننده به کلینیک فخر صادق با میانگین سنی 2/28±10/2 سال بودند که به صورت در دسترس انتخاب شدند. والدین کودکان برگه رضایت نامه را تکمیل کردند. هر شرکت کننده در مجموع یک بار پیش و یک بار پس از تمرین با استفاده از آزمون پوردو پگ بورد آزمایش شد و عملکرد تک دستی، دودستی همزمان و متوالی بررسی شد. شرکت کنندگان در مجموع شش هفته، هر هفته دو جلسه 30 دقیقه ای تمرینات دودستی را انجام دادند. یافته ها: تمرینات عملکرد دست کمتر آسیب دیده (P=0/03) و هماهنگی دودستی متوالی (0/00=P) به طور معناداری افزایش یافت، اما هماهنگی دودستی همزمان پیشرفت معناداری نداشت (0/08=P). همچنین پیشرفت معناداری در دست بیشتر آسیب دیده مشاهده نشد (0/06=P). نتیجه گیری: به نظر می رسد استفاده از تمرینات دریافت دودستی توپ می تواند در بهبود هماهنگی دودستی متوالی و عملکرد دست کمتر آسیب دیده کودکان فلج مغزی همی پلژی مؤثر باشد و به عنوان روشی مداخله ای در توانبخشی حرکتی این کودکان استفاده شود.

مقدمه: تنوع در دریافت پیام از گیرنده های عمقی و اطلاعات محیطی می تواند بر عملکرد کنترلی مؤثر باشد. هدف پژوهش حاضر، مقایسه تأثیر تمرین راه رفتن با سرعت های متغیر در سطوح متفاوت به عنوان قیود تکلیف و محیط بر تعادل و ترس از افتادن است. روش پژوهش: پژوهش حاضر به صورت پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل انجام شده است. به این منظور 21 سالمند زن بالای 60 سال شهر سمنان به صورت نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و به صورت انتصاب تصادفی در سه گروه (تمرینات با قیود ثابت، تمرینات با قیود متغیر و کنترل) قرار گرفتند. در ادامه گروه تمرین ثابت، تمرینات راه رفتن با سرعت ثابت سطح هموار و صاف و گروه تمرین متغیر، تمرینات تعادلی و قدرتی راه رفتن با سرعت متغیر در سطح ناهموار و لغزنده را انجام دادند. به منظور تحلیل داده ها، از آزمون تحلیل واریانس مرکب استفاده شد. یافته ها: نتایج تحلیل داده ها نشان داد پیشرفت شرکت کنندگان ناشی از تأثیر تمرینات بر هر دو متغیر تعادل و ترس از افتادن معنادار است. یافته ها، تأثیر متفاوت تمرینات متغیر راه رفتن قدرتی و تعادلی و سرعت متغیر بر تعادل (0/042=P) را تأیید کرد؛ اما تفاوت آماری معناداری بین سه گروه در متغیر ترس از افتادن مشاهده نشد (0/208=P). نتیجه گیری: تمرینات راه رفتن بر تعادل و ترس از افتادن زنان سالمند مؤثر بوده و تمرینات با سرعت های متغیر راه رفتن همراه با دستکاری قیود محیطی می تواند برای ارتقای تعادل بسیار مفیدتر باشد. از این رو پیشنهاد می شود این نوع تمرینات به عنوان بخشی از مداخله های درمانی و توانبخشی در مراکز کار با سالمندان مورد توجه قرار گیرد.

با توجه به ادعای مطرح شده درخصوص نقش آسیب رسان کفش های دویدن به عنوان یکی از علل یازده گانه مشاهده صدمه در هر 1000 ساعت تمرین، هدف این مطالعه، مقایسه متغیرهای حوزه زمان نیروی عکس العمل زمین طی مرحله استقرار دویدن با کفش ناپایدار و معمولی بود. بیست زن جوان فعال با یک کفش معمولی با کفی صاف و یک کفش ناپایدار با کفی گهواره ای شکل با سرعت 5/2 متر بر ثانیه روی سطح آزمایشگاه دویدند. داده های سه بعدی نیروی عکس العمل زمین طی مرحله استقرار دویدن با استفاده از یک صفحه نیرو با فرکانس 1000 هرتز جمع آوری شد و مقادیر اوج نیروهای عکس العمل زمین، زمان رسیدن به اوج آن ها، اوج گشتاور آزاد، ایمپالس و نرخ بارگذاری لحظه ای و متوسط نیروی عمودی توسط نرم افزار متلب محاسبه شدند. برای مقایسه متغیرهای وابسته بین دو شرایط، از آزمون های تی زوجی و ویلکاکسون استفاده شد (05/0≥P). زمان رسیدن به اوج نیروی غیرفعال عمودی، زمان رسیدن به اوج نیروی ترمزی و مقدار اوج گشتاور آزاد طی مرحله استقرار دویدن با کفش ناپایدار نسبت به کفش معمولی به طور معناداری کمتر بود؛ در حالی که اوج نیروی خارجی و نرخ بارگذاری متوسط و لحظه ای نیروی عمودی با کفش ناپایدار در مقایسه با کفش معمولی به طور معناداری بیشتر بود (05/0≥P). با توجه به یافته های پژوهش، ازآنجاکه کفش های ناپایدار باعث کاهش زمان رسیدن به اوج نیروی غیرفعال عمودی و افزایش نرخ های بارگذاری عمودی و ایجاد شوک بیشتر مرتبط با آسیب های دویدن می شوند، به نظر نمی رسد استفاده از این نوع کفش ها مزیتی برای دوندگان در پیشگیری یا درمان آسیب ها داشته باشد

اتیسم، اختلال نافذ رشدی است و یکی از نشانگان اختلال طیف اتیسم ضعف در ارتباطات اجتماعی است که منجر به ایجاد محدودیت هایی در زندگی این افراد می شود. هدف پژوهش حاضر، تعیین اثر یک دوره تمرینات سنتی و بازی های ویدیویی فعال بر ارتباطات اجتماعی کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم بود. روش پژوهش از نوع نیمه تجربی بود و از طرح تحقیق پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل استفاده شد. تعداد 45 کودک مبتلا به اختلال طیف اتیسم در رده سنی 8 تا 12 سال به صورت هدفمند انتخاب شدند و در سه گروه بازی های ویدیویی فعال، کنترل و بازی های سنتی قرار گرفتند. شرکت کنندگان در گروه تجربی به مدت هشت هفته مداخله دریافت کردند. گروه کنترل تنها مداخلات رفتاردرمانی را دریافت کرد. اختلال در برقراری ارتباطات اجتماعی قبل و بعد از مداخله به وسیله پرسشنامه گارز-2 اندازه گیری شد. داده ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس و تی همبسته تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد، تفاوت معناداری در نمره ارتباطات اجتماعی در سه گروه مشاهده شد (001/0=P، 22/12=F). نتایج آزمون LSD نشان داد، گروه بازی های ویدیویی فعال بهتر از بازی های سنتی و گروه بازی های سنتی بهتر از گروه کنترل در ارتباطات اجتماعی عمل کردند. از طرفی تفاوت معناداری بین نمرات پس آزمون و پیگیری در سه گروه مشاهده نشد؛ بنابراین به نظر می رسد بازی های ویدیویی فعال می توانند به عنوان روش مداخله ای مناسب برای بهبود ارتباطات اجتماعی کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم استفاده شوند

مقدمه: مالتیپل اسکلروزیس (MS) یک بیماری التهابی خودایمنی است که بر عملکرد شناختی در طول توسعه بیماری اثر دارد. یکی از تغییرات مهم در سیستم اعصاب مرکزی این بیماران اختلال سیناپسی است که پیش از دمیلینه شدن اکسون ها و مسیرهای عصبی رخ می دهد. پژوهش های پیشین نشان دهنده این نکته است که فعالیت بدنی در پیشگیری و درمان چنین شرایطی امیدوارکننده است. تحقیق حاضر با هدف بررسی تغییرات حاصل از ورزش شنا بر پروتئین سیناپتوزومی SNAP25 بافت مغز دخیل در اختلالات شناختی و التهابی MS انجام شد. روش پژوهش: از 21 موش سوری C57BL/6 در سه گروه به تعداد مساوی کنترل، آنسفالومیلیت خودایمنی تجربی بدون تمرین و با چهار هفته شنای هوازی استفاده شد. نمرات بالینی روزانه و سطح پروتئین SNAP25 پس از چهار هفته تمرین با روش وسترن بلات اندازه گیری شد. یافته ها: القای EAE سطح SNAP25 را نسبت به گروه کنترل سالم افزایش داد، اما ورزش شنا توانست آن را .۲۷ درصد کاهش دهد نمرات بالینی نیز در پی انجام ورزش در موش های بیمار بهبود یافت. نتیجه گیری: ورزش منظم روزانه با تنظیم بیان SNAP25 در بافت مغز، احتمالاً رهایش واسطه های عصبی و عوامل تروفیک در ناحیه سیناپس را در شرایط التهابی تعدیل می کند و موجب بهبود علائم اختلال شناختی می شود.

زمینه و هدف: دیابت نوع ۲ با هیپرگلیسمی، مقاومت به انسولین و استرس اکسیداتیو همراه است. این مطالعه اثرات مجزا و همزمان تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) و عصاره بوقناق را بر شاخص های متابولیکی و اکسیداتیو–آنتی اکسیدانی در مدل حیوانی دیابت ارزیابی کرده است. مواد و روش ها: پنجاه موش نر ویستار به طور تصادفی به پنج گروه کنترل سالم، کنترل دیابتی، دیابتی+بوقناق، دیابتی+HIIT ، دیابتی+HIIT+بوقناق تقسیم شدند. شاخص های گلوکز خون، انسولین، مقاومت به انسولین(HOMA-IR)، حساسیت به انسولین (QUICKI)، MDA، GPx و TAC سنجش شد. تحلیل با آنوا یک راهه و آزمون های تعقیبی (توکی/ولچ) انجام گرفت؛ سطح معنی داری p<0.05 بود. یافته ها: نسبت به گروه دیابتی، هر یک از مداخلاتِ HIIT و بوقناق به تنهایی موجب کاهش معنادار گلوکز و HOMA-IR و افزایش انسولین و TAC شدند (p<0.05) و MDA را نیز کاهش معنادار دادند. افزایش GPx در گروه مکمل و گروه ترکیبی معنی دار بود، اما در HIIT تنها مشاهده نشد(p<0.05) . تنها مداخله توأم HIIT+بوقناق QUICKI را به طور معنی دار بهبود داد (p<0.01) و بیشترین کاهش گلوکز و MDA و بیشترین افزایش انسولین، GPx و TAC در این گروه ثبت شد (p≤0.001). نتیجه گیری: HIIT و بوقناق هر یک اثرات مفیدی بر کنترل گلوکز و تعادل اکسیدان/آنتی اکسیدان دارند؛ بااین حال، اجرای هم زمان آن ها با اثر هم افزایی، بر مداخلات منفرد برتری نشان داد. این یافته ها از تدوین رویکردهای چندوجهی در مدیریت دیابت نوع ۲ حمایت می کند.

علویان ترکیه یکی از مهم ترین اقلیت های دینی و فرهنگی این کشور به شمار می روند که تاریخ و هویت آنان با نام و سیره امام علی(ع) پیوندی عمیق دارد. در اندیشه و آیین علوی، امام علی(ع) نه تنها پیشوای دینی، بلکه مظهر حقیقت، عدالت و انسان کامل تلقی می شود. بااین حال، در بستر تحولات فکری و اجتماعی ترکیه معاصر، برداشت های متنوعی از جایگاه و مقام امام علی(ع) پدید آمده است که هریک بازتابی از دگرگونی های درون دینی، سیاسی و فرهنگی جامعه علوی به شمار می آیند. مسئله اصلی این پژوهش، بررسی چگونگی بازنمایی امام علی(ع) در گفتمان های گوناگون علویان ترکیه و تبیین نقش این بازنمایی ها در بازتعریف هویت دینی و فرهنگی آنان است. در این چهارچوب، مقاله به گونه شناسی برداشت های گوناگون از امام علی(ع) در گفتار علویان امروز ترکیه می پردازد و می کوشد تحلیلی نظام مند از این تنوع تفسیری ارائه دهد. علوی گری در این بستر، نه سنتی ایستا، بلکه گفتمانی پویا و چندلایه است که در آن، بازنمایی های مختلف از حضرت علی(ع) مبنای هویت سازی، مشروعیت دینی و سامان دهی کنش اجتماعی تلقی می شود. پژوهش حاضر بر پایه تحلیل منابع ترکی استانبولی، مشاهدات میدانی در استانبول و بررسی گفتمان نهادهای علوی سامان یافته و پنج تفسیر اصلی را شناسایی کرده است: ۱. تفسیر شیعی، که امام علی(ع) را به عنوان امام معصوم و مرجع اعتقادی در چهارچوب تشیع امامی می فهمد؛ ۲. تفسیر محافظه کارانه، که او را حافظ سنت و هویت قومی ترک می داند؛ ۳. تفسیر ایدئولوژیک، با تأکید بر عدالت خواهی و کنشگری اجتماعی امام علی(ع)؛ ۴. تفسیر فرهنگی، که در پی بازسازی پیوندهای آیینی سنتی در ساختار شهری است؛ و ۵. تفسیر علوی گری بدون امام علی(ع)، که به بازتعریف علوی گری به مثابه هویتی فرهنگی و فرادینی می پردازد. از درون این قرائت ها، پنج چهره متمایز از امام علی(ع) پدیدار می شود: علیِ امام، علیِ قدسی، علیِ تُرک شده، علیِ نمادین و حذف امام علی(ع) از علوی گری. یافته های پژوهش نشان می دهد که این بازنمایی ها، ضمن انعکاس تحولات معرفتی و اجتماعی علویان، نقش مهمی در تداوم یا دگرگونی هویت دینی و قومی آنان در عصر مدرن ایفا کرده اند.

محافل مذهبی ایران عصر قاجار دارای تنوع قابل توجهی بوده است. در برخی از این محافل، هریک از مضامین معرفتی، استدلالی، اجتماعی، ادبی، شعری، هنری و نمایشی، اولویت خاص خود را داشته و در برخی دیگر چندان مورد اهتمام نبوده اند. بررسی این موضوع که این محافل مبتنی بر موضوع و محتوا، دارای چه انواعی بوده و چه گروه هایی، متولی برگزاری آن بوده اند می تواند تجربه تاریخی ارزشمندی را در اختیار سیاست گذاران فرهنگی و مبلغان مذهبی قرار دهد تا باتکیه بر آن بتوانند هرچه بیشتر و بهتر در نشر معارف، فرهنگ و اندیشه اسلامی بهره جویند. این تحقیق تلاش دارد باتکیه بر منابع کتابخانه ای و با روش توصیفی- تحلیلی، در کنار گونه شناسی محافل مذهبی، به بررسی طیف های مختلف متولی برگزاری این محافل و نقاط ضعف و قوت هریک بپردازد. بر اساس یافته های تحقیق، محافل مذهبی تهران در عصر قاجار مبتنی بر نوع محفل و متولیان برگزاری، گفتمان و ادبیات مذهبی متنوعی را در جامعه تولید و منتشر می کردند که عبارت اند از: گفتمان و ادبیات اعتقادی و معرفت گرا، تکلیفی و فقه گرا، آیینی و مناسک گرا و درنهایت، ادبیات مذهبی نمادین و صوری.

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر راهبردهای فراشناخت بر شبکه های توجه در دانش آموزان فعال هنگام یادگیری شوت فوتسال انجام شد. مواد و روش ها: ۴۵ دانش آموز دختر پایه یازدهم به صورت تصادفی انتسابی در سه گروه (کنترل، تجربی الف و تجربی ب) قرار گرفتند. گروه های تجربی در چهار جلسه تمرینی (هر جلسه۶۰ دقیقه ) شرکت کردند. گروه تجربی الف تمرینات شوت بغل پا را همراه با تمرین دقت در مقابل بنر تعیین شده اجرا کرد، درحالی که گروه تجربی ب همان تمرینات را همراه با راهبردهای فراشناخت انجام داد. برای ارزیابی شبکه های هشداردهنده، جهت دهی و کنترل اجرایی تمام شرکت کننده ها پیش و پس از مداخله، آزمون شبکه های توجه را اجرا کردند. برای بررسی فرضیه های پژوهش تحلیل واریانس آمیخته انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد برای شبکه کنترل اجرایی، اثر تعاملی زمان × گروه معنی دار بود (24/0= η2p ،003/0=P ،67/6=(88و2)F)، و نمرات پس آزمون تحت تأثیر نوع گروه قرار گرفت. همچنین اثر اصلی زمان (14/0= η2p ،012/0= P ،83/6= (42و1)F) و اثر اصلی گروه (16/0=η2p ، 026/0= P ،01/4= (42و2)F) نیز معنی دار بود. آزمون تعقیبی بونفرونی نشان داد که گروه تجربی ب عملکرد بهتری نسبت به گروه کنترل داشت (026/0P=)، اما بین گروه تجربی الف و گروه کنترل و نیز بین دو گروه تجربی تفاوت معنی داری مشاهده نشد (05/0P>). برای شبکه های هشداردهنده و جهت دهی، هیچ یک از اثرهای اصلی و تعاملی معنی دار نبودند (05/0P>). نتیجه گیری: یافته ها نشان می دهد که راهبردهای فراشناخت می توانند عملکرد شبکه کنترل اجرایی را بهبود بخشند، اما تأثیر قابل توجهی بر شبکه های هشداردهنده و جهت دهی ندارند. این عدم تأثیر احتمالاً به دلیل ساختار نسبتاً خودکار شبکه های هشداردهنده و جهت یابی است؛ برخلاف شبکه کنترل اجرایی که متکی بر نظارت درونی و انعطاف پذیری شناختی است و آموزش های فراشناختی عمدتاً هدف آن را تشکیل می دهند. این نتایج می تواند در طراحی برنامه های آموزشی و تمرینی مفید باشد و بر پتانسیل فراشناخت برای بهینه سازی برنامه های تمرینی تأکید می کنند.

هدف: هدف از این پژوهش بررسی عوامل روانشناختی موثر بر ارتقای رفتار شهروندی ورزشی در ورزش حرفه ای کشور با رویکرد فضیلت سازمانی بود. مواد و روش ها: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر نوع داده ، آمیخته (کیفی-کمی) از نوع اکتشافی بود. نمونه گیری در بخش کیفی پژوهش به صورت هدفمند تعداد 22 نفر از خبرگان انتخاب شدند و جامعه آماری در بخش کمی شامل 6 باشگاه (تیم) لیگ برتری فوتبال بود. جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه فضیلت سازمانی با 4 بعد و 82 سوال و پرسشنامه رفتارشهروندی ورزشی با 18 سوال مورد استفاده شد. در این پژوهش نرم افزار smart pls3 و spss-v20 مورد استفاده قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد عوامل سازمانی دارای اولویت اول، عوامل موثر فردی- رفتاری اولویت دوم، عوامل زمینه ای/محیطی اولویت سوم و عوامل مدیریتی-رهبری اولویت آخر را به خود اختصاص داد. عوامل موثر بر ارتقای رفتار شهروندی ورزشی با رویکرد فضیلت سازمانی با ضریب مسیر 516/0 و آماره تی بالاتر از 96/1 مثبت و معنادار است. نتیجه گیری: وجود رویکرد روانشناختی فضیلت سازمانی در سازمان ها و تیم های ورزشی چنانچه برگرفته از فرهنگ ملی، فرهنگ حاکم در ورزش های آئینی و پهلوانی و باورهای دینی-اعتقادی کشور باشد می تواند در نهادینه سازی ارزش ها، سرمایه روانشناختی فضایل اخلاقی اثرگذار بوده و رفتارشهروندی ورزشی را در ورزشکاران حرفه ای کشور ارتقاء و توسعه دهد.

این پژوهش با هدف تحلیل نظام مند پویایی های حوزه نوظهور ورزش های الکترونیک، از طریق به کارگیری روش شناسی علم سنجی انجام شده است. هدف اصلی، شناسایی روندهای غالب پژوهشی، کنشگران کلیدی (شامل محققان، نشریات و نهادهای اثرگذار) و کانون های تحقیقاتی فعال در بدنه دانش کنونی این حوزه است. داده ها از پایگاه استنادی اسکوپوس جمع آوری و با استفاده از ابزار بیبلیوشاینی (مبتنی بر پکیج R) تحلیل شده اند. یافته ها حاکی از توسعه چشمگیر و شتابان حوزه ورزش های الکترونیکی با نرخ رشد 42/25 است. این یافته، با میانگین پایین سن مدارک (94/2 سال) و متوسط بالای استناد به هر مدرک (3/15)، بر تازگی و اهمیت پژوهش های این حوزه صحه می گذارد. تنوع موضوعی (بیش از ۴۹۰۰ کلیدواژه)، همکاری های گسترده بین المللی (۲۷/۱۹) و تعامل بالای محققان (۳/۶۳)، مؤید ماهیت مشارکتی و جهانی این قلمرو نوظهور است. بررسی روندهای انتشار مقالات نیز افزایش چشمگیر تولیدات علمی از سال ۲۰۱۷ به بعد را آشکار می سازد. تحلیل ۱۰ مقاله پراستناد نشان می دهد که پژوهش های هیلوِرت-بروس و همکاران (۲۰۱۸) «پیرامون رفتارهای کاربران در پلتفرم توییچ» و سئو (۲۰۱۶) در خصوص تحولات هویتی در اکوسیستم ورزش های الکترونیکی، از برجستگی ویژه ای برخوردارند. تحلیل ساختار همکاری بین دانشگاه ها نیز نقش کلیدی برخی از مؤسسات (مانند دانشگاه کراس ساوتر) در تسهیل ارتباطات بین المللی را نشان می دهد. این مطالعه با ارائه یک دیدگاه نسبتاً جامع و داده محور، زمینه را برای شناخت دقیق تر وضعیت کنونی و جهت دهی تحقیقات آتی در حوزه ورزش های الکترونیکی هموار می سازد.

این پژوهش با هدف تحلیل عوامل مؤثر بر توسعه ورزش مدارس انجام شد. روش پژوهش، آمیخته (کیفی و کمی) بود. همه خبرگانی که در زمینه ورزش مدارس، تخصص علمی و عملی داشتند، جامعه مشارکت کنندگان این پژوهش را تشکیل دادند. تعداد نمونه تا حد رسیدن به اشباع نظری (17 مصاحبه) برای مصاحبه ادامه یافت و در بخش کمّی با استفاده از نظر از کارشناسان و خبرگان، رابطه میان متغیرهای شناسایی شده با استفاده از تکنیک دیمتل بررسی شد. ابتدا با بهره گیری از منابع کتابخانه ای و با استفاده از مصاحبه های کیفی و توزیع پرسشنامه های نیمه باز، فهرست عوامل مؤثر بر توسعه ورزش مدارس تهیه شد. سپس عوامل شناسایی شده با استفاده از رویکرد سیستمی در دو بخش ورودی و فرایند، طبقه بندی شد. پرسشنامه طراحی شده شامل 9 عامل ساختار و سیاست گذاری، منابع انسانی، منابع مالی، اماکن و تجهیزات ورزشی، مشارکت ها و حمایت ها، استعدادیابی، مسابقات و برنامه های ورزشی، توسعه فناوری و توسعه علمی-پژوهشی بود که با استفاده از تکنیک دیمتل روابط درونی و تأثیر و تأثر متغیرهای مدل تعیین شد و درنهایت عوامل مهم و تأثیرگذار شناسایی شدند. نتایج نشان داد، به ترتیب عوامل ساختار و سیاست گذاری، منابع مالی، مشارکت ها و حمایت ها، استعدادیابی و مسابقات و برنامه های ورزشی بیشترین تعامل را با سایر عوامل مطالعه شده دارند؛ بنابراین اهمیت آن ها در سیستم بیشتر است. این مدل مسیر فعالیت مدیران برای توسعه ورزش مدارس ایران را شناسایی و تعیین می کند و روشی برای تصمیم گیری استراتژیک و نشان دادن دامنه های بهبود است.

سرمربیان نقش کلیدی در عملکرد ورزشی باشگاه فوتبال دارند و به صورت مستقیم در بقا و موفقیت باشگاه ها در جنبه های مختلف دخیل اند؛ بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر کوتاه مدت انتصاب سرمربی خارجی در میانه فصل بر عملکرد ورزشی باشگاه های ایران انجام شد. جامعه آماری پژوهش تمامی 16 تیم فعال در 17 فصل اخیر لیگ برتر ایران (فصول 87-86 تا 1402-1403) بودند که در میانه فصل اقدام به انتصاب سرمربی جدید خارجی کرده بودند. پژوهش از نظر هدف کاربردی و روش آن علّی-مقایسه ای بود. از میانگین امتیازات کسب شده در بازه زمانی پنج بازی قبل و بعد از انتصاب سرمربی برای بررسی تأثیر استفاده شد. آزمون تی زوجی برای بررسی تأثیر انتصاب به کار رفت. نتایج نشان داد، انتصاب سرمربی خارجی در میانه فصل تأثیر کوتاه مدت مثبت و معناداری بر عملکرد ورزشی نداشت. این پژوهش نشان می دهد، مدیران باشگاه های حرفه ای فوتبال ایران برای اهداف کوتاه مدت عملکرد ورزشی تیم خود نباید بدون برنامه راهبردی دقیق اقدام به انتصاب سرمربی خارجی در میانه فصل کنند

نظر به تأثیری که برنامه درسی برای ارتقای سطح دانش، مهارت و نگرش دانشجومعلمان دارد، بررسی آن ضروری است؛ ازاین رو پژوهش حاضر با هدف شناسایی الگوی برنامه درسی تربیت بدنی در دانشگاه فرهنگیان با توجه به آسیب های موجود انجام شد. برای دس تیابی ب ه هدف بیان شده، مطالعه کیفی با روش داده بنیاد از طریق اجرای مصاحبه های عمیق با صاحب نظران انجام شد. جامعه آماری پژوهش، اساتید هیئت علمی تربیت بدنی دانشگاه فرهنگیان بودند. تعداد افراد نمونه با معیار اشباع نظری تعیین شد. بعد از مصاحبه با 15 استاد هیئت علمی تربیت بدنی دانشگاه فرهنگیان، داده ها به حد اشباع رسیدند. داده های حاص ل از مصاحبه ها با رویکرد کیفی ب ه روش داده بنیاد و از طریق سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی تجزیه و تحلیل شدند. به منظور افزایش روایی، یافته های حاصل از کدگذاری سه مرحله ای در اختیار اساتید راهنما و مشاور و همچنین دو نفر از صاحب نظران برنامه درسی قرار گرفت و براساس بازخورد آنان، قسمت هایی از فرایند کدگذاری بازنگری شد. برای محاسبه پایایی بین کدگذاران، سه مصاحبه به صورت تصادفی به یکی از اعضای هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان رشته برنامه درسی داده شد و از وی خواسته شد تا آن ها را کدگذاری کند. پایایی این بخش 79 درصد به دست آمد. از بین مصاحبه های انجام گرفته، سه مصاحبه پس از گذشت یک ماه مجدد کدگذاری شد و پایایی این بخش 90 درصد به دست آمد. یافته های مربوط به راهبردها بیانگر پنج حیطه اصلی بود که شامل شرایط علّی، زمینه ها، شرایط مداخله گر، راهبردها و پیامدها بود. یافته های حاکی از آن است که از نظر جامعه هدف، راهبردهای تدریس، اهداف، محتوا، فعالیت های یادگیری مهم ترین عناصر برنامه درسی هستند که با مقادیر مختلفی در زمره مهم ترین آسیب های برنامه درسی تربیت بدنی محسوب می شوند. همه مصاحبه شوندگان خواهان تغییر برنامه درسی و ایجاد گرایش های متناسب با نیازهای جدید بودند. پیشنهاد می شود تصمیم گیرندگان برنامه درسی تربیت بدنی، عناصر را با اهداف هماهنگ کنند، محتوای برنامه درسی را بهبود بخشند تا ضعف های شناسایی شده برطرف شود.

این پژوهش با هدف بررسی عوامل مؤثر بر تغییر سرمربیان لیگ برتر فوتبال ایران در دو سطح خرد و کلان انجام شد. پژوهش حاضر به ترتیب از نظر نوع، روش و هدف، توصیفی-پیمایشی، میدانی و کاربردی بود. جامعه آماری آن همه صاحب نظران ورزشی (مدیران، مربیان، بازیکنان حرفه ای، داوران، تیم پزشکی و اصحاب رسانه) بودند و روش نمونه گیری از نوع غیرتصادفی و دردسترس بود. حجم نمونه معادل حداقل 60 نفر، طبق قاعده اول بارکلای و همکاران (1996) برابر با حاصل ضرب 10 در بیشترین گویه مربوط به بعد رسانه بود که درنهایت با 203 پرسش نامه انجام شد. ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته تنظیم شده با طیف پنج ارزشی لیکرت بود. برای بررسی روایی از نظرهای اساتید (چهار نفر) و دانشجویان دکتری (چهار نفر) و مربیان و بازیکنان (چهار نفر) استفاده شد و پرسشنامه نهایی در 9 بعد و 38 گویه تدوین شد. برای سنجش پایایی در یک مطالعه مقدماتی، پرسشنامه در اختیار 30 نفر از اعضای جامعه آماری قرار گرفت و پایایی آن از طریق محاسبه ضریب آلفای کرونباخ (7/0<α) تأیید شد. نتایج نشان داد، بین عوامل مؤثر بر تغییر سرمربیان در سطح خرد، بعد دلالان و در سطح کلان بعد سیاست ها در اولویت بودند. همچنین از دیدگاه صاحب نظران، دو بعد مدیران ورزشی و دلالان از اولویت بیشتری برخوردار بودند. فعالیت دلالان به طور کامل حذف شدنی نیست، اما با تأثیر بر نقل و انتقالات، تغییرات سرمربیان و بهبود قراردادها، نقش کلیدی ایفا می کند. آن ها با تحریک هواداران، جذب سرمایه گذاران و ارتقای کیفیت تیم ها به پویایی و پایداری باشگاه ها کمک می کنند.

این پژوهش با هدف بررسی نقش بریکولاژ در بهره برداری از فرصت در کسب وکارهای کوچک و متوسط ورزشی انجام شد. این پژوهش از نظر روش، آمیخته، از لحاظ هدف، توسعه ای-کاربردی و از حیث استراتژی در بخش مروری، فراترکیب و در بخش کیفی، دلفی و تحلیل تماتیک بود. جامعه پژوهش در بخش کیفی، 11 نفر از خبرگان دانشگاهی و در بخش روایت پژوهی، 6 نفر از رهبران کارآفرین ورزشی بودند که به روش هدفمند انتخاب شدند. براساس یافته ها در گام اول با فراترکیب پیشینه، از 17 مقاله 19 شاخص شناسایی شد. در گام دوم در مصاحبه با خبرگان دانشگاهی، 33 شاخص به روش تحلیل تِم استخراج و به روش دلفی 27 شاخص تأیید شد که روایی به روش لاوشه و پایایی با آلفای کرونباخ بررسی شد. همچنین در گام سوم، 35 مضمون از تجربه زیسته 6 نفر از رهبران کارآفرین ورزشی به روش روایت پژوهشی شناسایی شد که پایایی کد گذاری به روش ضریب پایایی هولستی تأیید شد. درنهایت، بعد از ترکیب و ادغام مراحل 47 مؤلفه در قالب پنج عامل ادغام فرصت ها، ابتکار و خلاقیت، خلق و تشخیص فرصت، رشد سرمایه، کالا و خدمات و توسعه دانش و فرصت به عنوان ابعاد و شاخص های شناسایی شد. نتایج پژوهش حاکی از این است که بریکولاژ می تواند با ایجاد و توسعه فرصت های جدید در بحران ها و با استفاده از کمترین منابع و با امکانات حداقلی، در بهره برداری از فرصت در کسب وکارهای ورزشی مؤثر باشد.

هدف این پژوهش، شناسایی عدم قطعیت های کلیدی در استارت آپ های ورزشی تا سال 1414 با رویکرد آینده نگری بود. این پژوهش برحسب هدف، کاربردی و به لحاظ راهبرد از نوع آمیخته (کیفی-کمّی) بود. در بخش کیفی، رویکرد پژوهش تحلیل محتوای کیفی و در بخش کمّی، دلفی فازی و آینده نگری رهیافت تحلیل ساختاری بود. در بخش کیفی، مالکان و فعالان حوزه استارت آپ های ورزشی و در بخش کمّی، کارشناسان و اساتید مشارکت کنندگان در پژوهش را تشکیل دادند. در بخش کیفی، انتخاب مشارکت کنندگان با روش نمونه گیری هدفمند انجام شد و مبتنی بر اشباع نظری با 15 نفر از آن ها مصاحبه شد. در بخش کمّی نیز از روش نمونه گیری هدفمند استفاده شد و برحسب معیارهای از پیش تعیین شده 10 نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها در مطالعه کیفی مصاحبه نیمه ساختاریافته و در بخش کمّی، پرسشنامه و ماتریس 36×36 بود. برای ارزیابی روایی و پایایی از راهبردهای قابلیت باورپذیری، انتقال پذیری، تأییدپذیری، مطالعه حسابرسی فرایند و توافق درون موضوعی دو کدگذار استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد، رشد صنعت تجهیزات ورزشی، سرمایه گذاری بخش خصوصی در استارت آپ ها، استفاده از فناوری های نوین در استارت آپ ها و افزایش رقابت در بازار صنعت ورزش به عنوان چهار عدم قطعیت کلیدی استارتاپ های ورزشی در افق 1414 هستند. براساس این نتیجه می توان گفت که چهار عامل مذکور مهم ترین محرک های تغییر در استارت آپ های ورزشی هستند؛ ازاین رو استارت آپ های ورزشی لازم است قبل از تدوین سیاست ها و برنامه هایشان روندهای این محرک ها را رصد کرده و مبتنی بر تغییرات آن ها اهداف خود را تنظیم کنند.

هدف این پژوهش طراحی مدل نوآوری سازمانی مبتنی بر چابکی یادگیری در ادارات ورزش و جوانان بود. در این پژوهش که به روش کیفی انجام شد، از نظریه داده بنیاد با رویکرد ساختگرای چارمز برای جمع آوری و تحلیل داده ها استفاده شد. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با مدیران و خبرگان حوزه رفتار سازمانی در ادارات ورزش و جوانان سراسر کشور گردآوری شد. نمونه گیری به صورت در دسترس انجام شد و در مجموع 13 مصاحبه به منظور دست یابی به اشباع نظری صورت گرفت. تحلیل داده ها شامل کدگذاری مقدماتی و کدگذاری متمرکز، یادداشت برداری و بررسی مفاهیم به صورت هم زمان با جمع آوری داده ها بود. برای اعتبارسنجی نتایج، از روش های تأیید مصاحبه شوندگان، تطبیق اعضا و بررسی همکار بهره گرفته شد، و از فرایندهای ساختار یافته برای تضمین پایایی استفاده شد. براساس یافته های تحقیق شاخص های مؤثر بر نوآوری سازمانی مبتنی بر چابکی یادگیری در ادارات ورزش و جوانان شامل فرهنگ نوآورانه، رهبری حمایت گرایانه، تحلیل نیازهای سازمانی، فرایندهای ایده پردازی، افزایش کارایی و اثربخشی، توانمندسازی کارکنان و توسعه پایدار است. در این راستا، توصیه می شود مدیران ادارات ورزش و جوانان با تقویت چابکی یادگیری سازمانی و ایجاد فضایی برای اشتراک دانش، نوآوری های سازمانی را بهبود بخشند. همچنین، لازم است برنامه های آموزشی منظم و مشارکت های بین سازمانی برای تبادل تجربه و ایده ها، طراحی و اجرا شود.