درخت حوزه‌های تخصصی

بیلبوردهای تبلیغاتی سالها است محل گفتگوی سازمان زیباسازی شهر تهران، شرکتهای تبلیغاتی، و افکار و آرای عمومی است. به نظر میرسد دیدگاههای عملی و اجرایی بویژه تجارب کشورهای گوناگون میتواند دیدگاههای تازه ای عرضه کند، اثربخشی تبلیغات را افزون کند، فضای شهری را دلپذیرتر سازد، مزاحمتهای سازه های آهنی را به حداقل کاهش دهد، و... اثر حاضر با نگاهی ساده به این موضوع پرداخته است، و توصیه های ساده ای دارد تا اثربخشی تبلیغات را افزایش دهد.

روایت""، این تازه ترین چارچوب ارزیابی برای بررسی برندهای دنیا، نگاهی به تبلیغ ""دهان به دهان"" نیز دارد. در این رویکرد و نگاه درمییابیم تا چه حد ""تبلیغ دهان به دهان"" و ""برند"" در هم تنیده اند و تا چه حد ظرفیتهای پنهانی دارند که تا پیش از این نگاه و رویکرد، از آن غافل بودیم. این نوشتار افزون بر آن، نگاهی کارکردی و عملیاتی برای روانشناسان بالینی دارد و راهی تازه نشان میدهد برای درمانگران، تا از این دریچه به مراجعانشان بنگرند. چنین نگاهی، هم کار را برای درمانگران سهلتر میسازد، و هم راهی میان بُر برای دستیابی به زوایای پنهان شخصیت و رفتار آدمی نشان میدهد. فراتر از این، به نقش و اهمیت رسانه ها نیز میپردازد و نیاز انسانها را به رسانه ها بازگو میکند. قابل تأکید است که این اثر، دلیل قدرتمندیِ تبلیغ دهان به دهان را در قیاس با سایر تبلیغات محیطی، و تبلیغات تلویزیونی آشکار میسازد و از همین رو است که بیش و بهتر از گذشته درمییابیم که چرا تبلیغات دهان به دهان مؤثرترند. خاطرنشان میشود نویسندهی این متن در شماره های پیشین این نشریه نیز با همین نگاه روایت، تبلیغات را مورد ارزیابی قرار داده است و با مطالعات موردی، دیدگاههای خود را توضیح میدهد. با مراجعه به آن مقالات، این مقاله خواندنیتر میشود.

زمان توقف اتوبوسها در ایستگاهها، یکی از پارامترهای تأثیرگذار بر کیفیت برنامه‌ریزی حمل و نقل در سیستم‌ اتوبوسرانی است. شناسایی عوامل موثر بر زمان توقف اتوبوسها و پیش‌بینی دقیق آن علاوه بر ارایه برنامه‌های دقیق تر، منجر به ارایه سیاستهای مناسبی برای کاهش زمان توقف و افزایش رضایت مسافران سوار بر وسیله نقلیه و منتظر در ایستگاه‌ها می‌شود. در این مقاله، با مطالعه سیستم اتوبوسرانی شهر تهران، عوامل بالقوه موثر بر زمان توقف اتوبوسها در ایستگاه‌ها شناسایی شده و با استفاده از تحلیل رگرسیونی، تأثیر بخشی از عوامل شناسایی شده مانند تعداد مسافران سوار و پیاده شده، بر زمان توقف اندازه‌گیری شده است. برازش توابع مختلف بر داده‌های جمع‌آوری شده از سیستم اتوبوسرانی شهر تهران، تابع غیرخطی از تعداد مسافران سوار و پیاده شده، بدون درنظر گرفتن جنسیت مسافر و دری که از آن پیاده یا سوار می‌شوند را به عنوان مناسب ترین تابع برای پیش‌بینی زمان توقف با ضریب تعیین 9/87 درصد نتیجه داده است. همچنین بررسی میکروسکوپی فرآیند توقف و تحلیل آماری پارامترهای موثر بر آن مانند زمان و تعداد مسافران سوار و پیاده شده منجر به توسعه مدل شبیه‌سازی گسسته پیشامدی از فرایند توقف اتوبوسها در ایستگاهها شده است. از مدل شبیه‌سازی طراحی شده برای بررسی تأثیر سیاستها و عوامل دیگری که امکان مطالعه آنها بر اساس داده‌های جمع‌اوری شده نیست، از قبیل نحوه پرداخت کرایه بر زمان توقف استفاده شده است. تحلیل‌ها نشان می‌دهد تغییر در نحوه پرداخت کرایه از سیستم بلیت کاغذی به پرداخت الکترونیکی حدود 23 درصد زمان توقف اتوبوسها را در ایستگاهها کاهش می‌دهد.