روابط روسیه با افریقا به سالهای دور بازمی گردد. مناسبات رسمی دو طرف از اوایل قرن هجدهم میلادی آغاز و بعدها به دلایل سیاسی و اقتصادی گسترش و تعمیق یافت. در دوران معاصر و پس از انقلاب کمونیستی 1917، این روابط در اوایل، تحت تاثیر آموزه های ایدئولوژیک، بشکل محدود و اغلب در چارچوب ارائه آموزشهای سیاسی به اتباع آفریقایی بود ولی عملا از دهه 50 میلادی به بعد و به دنبال استقلال مستعمرات سابق انگلیس و فرانسه در افریقا و در فضای دو قطبی حاکم بر جهان، روسیه لوای حمایت از جنبش های ...
روزنامه های انگلیس و روسیه اخبار جنبش ایران را به آگاهی مردم خود می رسانند و نویسندگان سیاسی با نوشتن مقالاتی سعی در واگویی رخدادهای ایران داشتند.به طوریکه عده ای از آنها مشروطیت یک سلسله شورش خیابانی بی ریشه و گذرد و یا حتی ترفند حکومت برای جلب کمکهای خارجی ارزیابی می کردند.
در دوره زمامداری دوگل روابط ایران و فرانسه به علل سیاسی، اقتصادی ، فرهنگی مسایل منطقه ای و نیز موضوعات بین الملل گسترش یافت و به سفر دوگل به ایران در سال 1963 انجامید.سیاست مستقل ملی و فرانسه و افزایش اهمیت خاورمیانه برای فرانسه از دلایل دیگر این گسترش مناسبات به شمار می رود.