درخت حوزه‌های تخصصی

هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش میانجی سبک های دلبستگی در رابطه بین حمایت اجتماعی ادراک شده و سبک های هویت با رفتارهای خودآسیب رسان در نوجوانان دختر بود. روش: این پژوهش از نوع همبستگی و از نظر هدف، کاربردی است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر کرج در سال تحصیلی ۱۴۰۱–۱۴۰۲ بود که ۳۴۰ نفر را در پنج منطقه مختلف تشکیل می دادند. با استناد به جدول مورگان، نمونه ای به حجم ۱۸۰ نفر با روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی انتخاب شد. داده ها از طریق پرسش نامه های استاندارد گردآوری شدند، شامل: پرسش نامه خودآسیب رسانی سانسون، پرسش نامه سبک های دلبستگی سیمپسون، مقیاس چندبُعدی حمایت اجتماعی ادراک شده زیمِت و همکاران، و پرسش نامه سبک هویت برزونسکی. برای تجزیه وتحلیل داده ها از مدل سازی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار SmartPLS بهره گرفته شد. یافته ها:نتایج تحلیل ها نشان داد که سبک های دلبستگی، حمایت اجتماعی ادراک شده و سبک های هویت به طور معناداری بر رفتارهای خودآسیب رسان نوجوانان تأثیر دارند. همچنین سبک های دلبستگی نقش میانجی در روابط بین حمایت اجتماعی ادراک شده و سبک های هویت با رفتارهای خودآسیب رسان ایفا می کنند. نتیجه گیری: با توجه به نقش مؤثر سبک های دلبستگی، حمایت اجتماعی و سبک های هویت در بروز رفتارهای خودآسیب رسان نوجوانان، پیشنهاد می شود مداخلاتی مبتنی بر تقویت دلبستگی ایمن، افزایش حمایت اجتماعی، و کمک به رشد هویت سازگار در برنامه های پیشگیرانه و درمانی مورد توجه قرار گیرد. سبک های دلبستگی، حمایت اجتماعی ادراک شده، سبک های هویت، رفتارهای خود آسیب رسان

پژوهش حاضر با هدف تحلیل محتوای کتاب فارسی پایه پنجم دبستان (چاپ سال ۱۳۹۹) بر اساس روش تعیین سطح خوانایی ادوارد فرای صورت گرفته است. این پژوهش در پی دستیابی به این مهم بود که کتاب نامبرده از نظر رعایت اصول برنامه ریزی محتوایی تا چه میزان با فرمول خوانایی سنجی مذکور مطابقت دارد. روش پژوهش تحلیل محتوا به روش توصیفی و با استفاده از روش تعیین سطح خوانایی ادوارد فرای بوده است. جامعه آماری شامل کتاب فارسی پایه پنجم دبستان چاپ سال 1399 و نمونه آماری شامل سه نمونه صد کلمه ای از ابتدا، وسط و انتهای متون نثر این کتاب بود. عمده ترین نتایج این پژوهش نشان می دهد که متن کتاب فارسی پنجم دبستان از نظر سطح خوانایی، برای سنین دانشگاه مناسب است و برای دانش آموزان پایه پنجم ابتدایی بسیار دشوار است؛ به همین سبب با قدرت خوانایی فراگیران تناسبی ندارد.

مقدمه: با توجه به اینکه درگیری تحصیلی تاثیر چشم گیری بر نوع و میزان عملکرد تحصیلی دانش آموزان دارد، بررسی متغیرهای موثر بر میزان درگیری تحصیلی ضرورت دارد. لذا، پژوهش حاضر با هدف تبیین رابطه علّی بین انگیزه پیشرفت و خودپنداره تحصیلی با میزان درگیری تحصیلی و نقش میانجی کمال گرایی دانش آموزان صورت گرفت. روش ها: مطالعه حاضر توصیفی از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه دانش اموزان دوره اول متوسطه شهرستان سمنان سال تحصیلی 1400-1401 بودند. دانش آموزان با روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی انتخاب شدند. به منظور اندازه گیری متغیرهای پژوهش، از پرسشنامه های انگیزه پیشرفت هرمنس(1977)، خودپنداره تحصیلی دکتر دلاور(1373)، درگیری تحصیلی ریو(2013) ، کمال گرایی هویت و فلت(1991) استفاده شد. داده های این پژوهش با استفاده از آزمون همبستگی و تحلیل مسیر با نرم افزار Smos24, SPSS23 تحلیل شد. یافته ها: با توجه به مقادیر شاخص های بدست آمده، انگیزه پیشرف دارای اثر مستقیم (0.47β=)و غیر مستقیم (0.53= β) مثبت و معنادار بر درگیری تحصیلی است(0.001 p<)، همچنین خودپنداره تحصیلی دارای اثر مستقیم (0.44= β)و غیر مستقیم (0.58= β) مثبت و معنادار بر درگیری تحصیلی بود(0.05 p<). علاوه براین، کمال گرایی به صورت مثبت میزان درگیری تحصیلی دانش آموزان را پیش بینی می کنند (0.05 p<). نتیجه گیری: با توجه به نتایج بدست آمده حاکی از آن می باشد که افزایش و تقویت میزان خودپنداره و کما گرایی مثبت و هم چنین ایجاد انگیزه پیشرفت در دانش آموزان می تواند درگیری تحصیلی دانش آموزان را افزایش دهد و بین انگیزه پیشرفت و درگیری تحصیلی رابطه مثبت وجود دارد، همچنین نتایج حاکی از رابطه مثبت بین خودپنداره تحصیلی و درگیری تحصیلی بود.

مقدمه: توسعه و راه اندازی برنامه های بین رشته ای از الزامات سیاست گذاری برنامه های آموزشی در نظام آموزش عالی سلامت است. این مطالعه به منظور بررسی و شناسایی چالش ها و فرصت ها در زمینه توسعه و راه اندازی برنامه بین رشته ای سرطان و طب سنتی انجام شد. روش ها: این مطالعه کیفی با بررسی عمیق متون و به روزترین و مرتبط ترین مقالات و برگزاری پانلی با ترکیبی از متخصصان جهت شناسایی چالش ها و فرصت های توسعه و راه اندازی برنامه بین رشته ای سرطان و طب سنتی در سال 1402-1401 در دانشگاه علوم پزشکی بابل انجام شد. طبق تحلیل محتوا عرفی انجام شده، موارد استخراج شده کدگذاری و در مقوله های مرتبط قرار گرفتند و ابعاد و مولفه ها دسته بندی شدند. یافته ها: چالش ها و فرصت های توسعه و راه اندازی برنامه بین رشته ای در53 مفهوم(کد فرعی) و 9 مقوله اصلی شناسایی شدند که عبارتند از: چالش ها و فرصت های ساختاری/سازمانی، سیاستگذاری، آموزشی، زیر ساختی و منابع، فرایندی و مشکلات کار تیمی، ماهیت پیچیده بیماری، فرهنگی اجتماعی، حمایتی و غیرحرفه ای ها . نتیجه گیری: فرصت ها و چالش های برنامه های توسعه بین رشته ای سرطان و طب سنتی در این مطالعه شناسایی گردید. کاربست این فرصت ها و رفع چالش های شناسایی شده تاثیر فوق العاده ای در پیشرفت پیشگیری، تشخیص، مراقبت، درمان، تسکین درد و بقا و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سرطان دارد. لذا تعامل بهتر و بیشتر متخصصان حوزه سرطان و طب ایرانی همراه با ارتقای تحقیقات پایه و بالینی، کیفیتی عالی از مراقبت های بین رشته ای بیماران سرطانی را رقم خواهد زد و می توان با رویکرد بین رشته ای این روند مطلوب را تسریع نمود.

کتاب هنر پایه یازدهم دارای پیچیدگی های زیادی است و مولفین محترم در موارد زیادی از جمله قسمت مفاهیم بنیادی هنر و زیبایی شناسی  دچار دشوار نویسی ، آشفته نویسی و بلند نویسی و موارد مشاب  شده اند که همه این موارد باعث سنگین شدن مطالب درسی این کتاب شده است.یکی از مواردی که دانش آموزان از مطالعه کتاب هنر پایه یاردهم سر باز میزنند همین  مشکل سنگین بودن مطالب درسی است که این امر خود باعث بروز اختلال یادگیری در آنان می شود.این اختلالات یادگیری با کاهش اعتماد به نفس دانش آموزان ، باعث دلزدگی تحصیلی آنان و کاهش بازدهی آموزش هنر شده است. لذا  این پژوهش با هدف تعیین موفقیت یا عدم موفقیت به کارگیری  روش  ساختن کاردستی توسط دانش اموزان به منظور برطرف کردن مشکل فهم مبحث درسی عناصر هنری کتاب هنر پایه یازدهم  و با روش جمع آوری داده ها با بهره گیری از منابع مطالعاتی  از جمله مقالات معتبر بین الملی و داخلی   به صورت توصیفی و کیفی  و با رویکرد ترویجی  و با اهداف کاربردی شکل گرفت.جامعه آماری پژوهش دانش آموزان  کلیه رشته های پایه یازدهم دبیرستان فرهیختگان ابن سینای رودهن و نمونه آماری طبق استاندارد ،60 نفر به تفکیک 12 گروه کلاسی 5 نفره بوده اند. با تحلیل و بررسی جداول و نمودارهای پژوهش یافته ها و نتایج پژوهش میتوان نتیجه گرفت که ساخت کاردستی های خلاقانه در بهبود میزان تسلط دانش آموزن بر مبحث عناصر هنری کتاب هنر یازدهم دوره متوسطه دوم نظری به صورت معناداری موثر است.

هدف: این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش به کمک خانه های الکانین بر بهبود آگاهی واج شناختی و عملکرد خواندن کودکان با نشانگان داون انجام شد.روش: این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه کودکان دارای نشانگان داون شهر تهران در سال ۱۴۰۴ بود که نمونه ای از آنها به روش در دسترس انتخاب و پس از آن، شرکت کنندگان به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. ابزارهای پژوهش شامل آزمون آگاهی واج شناختی سلیمانی و دستجردی (۱۳۸۴) و آزمون تشخیصی خواندن شیرازی و نیلی پور (۱۳۸۳) بود. گروه آزمایش طی شش جلسه تحت آموزش به روش خانه های الکانین قرار گرفت، درحالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با استفاده از آزمون دقیق فیشر و آزمون t مستقل در نرم افزار SPSS تحلیل شد.یافته ها: نتایج نشان داد آموزش به کمک خانه های الکانین منجر به بهبود معنادار آگاهی واج شناختی کودکان با نشانگان داون گردید (۰٫۰۰۱p=)، اما در شاخص های عملکرد خواندن شامل سرعت، دقت و درک مطلب تفاوت معناداری میان دو گروه مشاهده نشد (۰٫۰۰۱p>). بحث و نتیجه گیری: یافته ها نشان داد که خانه های الکانین روشی مؤثر برای ارتقای آگاهی واج شناختی کودکان با نشانگان داون است، اما به تنهایی برای بهبود مهارت های خواندن کافی نیست.

پژوهش حاضر با هدف تحلیل محتوای کتابهای درسی دوره ابتدایی مبتنی بر تربیت اقتصادی قرآنی انجام شده و روش آن توصیفی- تحلیلی است. جامعه پژوهش کتابهای دوره ابتدایی در سال تحصیلی 1401-1400 است که به شیوه سرشماری محتوای آنها با استفاده از فهرست وارسی(فرم تحلیل محتوا) مبتنی بر مؤلفه های قرآنی از سوی پژوهشگر شناسایی شده است و روایی آنها را صاحب نظران بررسی، تحلیل و تأیید کرده اند. واحد تحلیل در پژوهش حاضر جمله، تصویر و مضمون است. داده های به دست آمده با استفاده از فراوانی و درصد تحلیل شده اند. ابزار گرد آوری اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی آن با به کارگیری جدول لاوشی محاسبه و تأیید شده است و پایایی آن به روش فرمول پایه هولستی 0/95 محاسبه شده است. بر اساس یافته های پژوهش، در کتابهای دوره ابتدایی به طور شایسته به مؤلفه های تربیت اقتصادی قرآنی توجه نشده است. همچنین بیشتر از همه به مؤلفه شغل و درآمد توجه شده و کمترین مقدار توجه به مؤلفه های بخل و مفاسد اقتصادی است و به مؤلفه تحریم اصلاً توجه نشده است. در کتابهای حاضر بیشترین توجه به مؤلفه های تربیت اقتصادی در کتاب مطالعات اجتماعی و کمترین توجه در کتاب تفکر و پژوهش است. در کتابهای پایه ششم، بیشترین مقدار و در کتابهای پایه اول، کمترین مقدار توجه به مؤلفه های تربیت اقتصادی شده است.

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی آموزش راهبردهای مدیریت هیجان مبتنی بر طرح واره درمانی و زوج درمانی هیجان مدار بر رضایت زناشویی زوجین جوان دارای تعارض زناشویی بود. روش : این مطالعه نیمه تجربی بر روی زوجین دارای تعارض زناشویی مراجعه کننده به مراکز مشاوره رشت در ماه های اردیبهشت، خرداد و تیر ۱۴۰۱ انجام شد. ۳۰ زوج به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه EFT، ST و کنترل قرار گرفتند. دو گروه آزمایش هر کدام ۱۰ جلسه درمانی ۹۰ دقیقه ای با یک جلسه هفتگی به مدت ۱۰ هفته دریافت کردند، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله درمانی دریافت نکرد. علاوه بر این، یک مرحله پیگیری نیز در طرح گنجانده شد.. برای جمع آوری داده ها از مقیاس زوجی ENRICH استفاده شد و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های تحلیل کواریانس چند متغیره در نرم افزارSPSS24 انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد هر دو مداخله EFT و ST در مراحل پس آزمون بر افزایش رضایت زناشویی زوجین تأثیر مثبت و معنادار دارند(P<0/01). همچنین، نتایج آزمون تعقیبی، میزان اثربخشی مداخله EFTبر افزایش رضایت زناشویی زوجین را بیشتر از ST نشان داد(P<0/01). اما نتایج آزمون تعقیبی در مرحله پیگیری نشان داد که تفاوت میانگین، از نظرآماری معنی دار است (0/05 ≥ P). بنابراین می توان نتیجه گرفت که اثربخشی EFT و ST بر رضایت زناشویی زوجین، حتی در مرحله پیگیری نیز متفاوت است و EFT بیشتر از ST بر رضایت زناشویی زوجین اثر داشته است. نتیجه گیری: هر دو رویکرد بر افزایش رضایت زناشویی زوجین اثربخش است. اما اثربخشی EFT کارآمدتر از ST است.

مقدمه: بین المللی شدن به عنوان یک مفهوم استراتژیک، پدیده ای نسبتاً جدید، گسترده و متنوع در آموزش عالی است. هدف از مطالعه حاضر، شناسایی مؤلفه های دانشگاه بین ا لمللی و ارائه مدل مناسب برای نظام آموزش عالی ایران بود. روش کار: این پژوهش با رویکرد آمیخته اکتشافی انجام شد. جامعه آماری بخش کیفی، متخصصان و اساتید دانشگاه های کشور در حوزه دانشگاه بین المللی بودند که 15 نفر طبق اصل اشباع نظری با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. جامعه آماری بخش کمی، 235 نفر از اعضاء هیأت علمی دانشگاه ها بودند که با استفاده از روش در دسترس به عنوان نمونه انتخاب گردیدند. ابزار گردآوری داده ها در بخش کیفی، مصاحبه نیمه ساختاریافته و بررسی اسناد موجود در این زمینه و در بخش کمی پرسشنامه ی محقق ساخته مبتنی بر داده های بخش کیفی با 90 گویه بود. پس از دسته بندی سؤالات اولیه، روایی محتوایی آنها به دو روش کیفی (10 نفر از متخصصان) و کمی (بررسی میزان توافق هر سؤال با استفاده از ضریب روایی محتوایی(CVR) انجام شد. با استفاده از ضریب هولستی، پایایی پرسشنامه 97/0 برآورد گردید. نتایج: تجزیه و تحلیل داده ها با روش تحلیل مضمون با رویکرد استقرایی نشان داد متغیرهای دانشگاه بین المللی با دو مؤلفه، سازمانی با شش مؤلفه و آموزشی- پژوهشی با چهار مؤلفه از عوامل اصلی توسعه دانشگاه بین المللی هستند. نتیجه گیری: با توجه به مضامین شناسایی شده، الگوی پیشنهادی جهت توسعه دانشگاه بین المللی، چارچوبی را برای تصمیم سازان و سیاست گذاران آموزش عالی فراهم می آورد که بتوانند از ظرفیت ها و قابلیت های این مدل به صورت هدفمند و مناسب در راستای تقویت و توسعه دانشگاه بین المللی بهره گیرند.

مقدمه: دانشجویان از ارکان مهم نظام تعلیم و تربیت کشور، هستند. توجه و اهتمام ویژه به این قشر موجب باروری و شکوفایی نظام تعلیم و تربیت و جامعه می شود. لذا شناسایی نیازها و چالش های آنان و فراهم کردن فرصت های یادگیری می تواند به توسعه فردی و اجتماعی منجر شود. بر این اساس، این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر مدیریت تاب آوری بر میزان خودباوری تحصیلی و سماجت در یادگیری دانشجویان انجام شده است. روش ها: این پژوهش به ص ورت نیمه تجربی و با استفاده از طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه مورد مطالعه شامل تمامی دانشجویان لیسانس دانشگاه لرستان بودند و نمونه پژوهش نیز 40 نفر از بین این دانشجویان بودند که به روش تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب و به صورت تصادفی در گروه های آزمایش و گواه گمارده شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه خودباوری تحصیلی، سماجت در یادگیری و تاب آوری تحصیلی استفاده شد. داده ها با روش تحلیل کواریانس تک متغیری و چندمتغیری تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: نتایج تحلیل کوواریانس تفاوت معنی داری بین دو گروه نشان داد. یافته ها همچنین نشان داد که میزان خودباوری تحصیلی و سماجت در یادگیری گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل افزایش معنی داری داشته است. نتیجه گیری: بنابراین می توان گفت که آموزش مبتنی بر مدیریت تاب آوری آموزشی می تواند موثر باشد و در صورتی که از این روش استفاده شود، می توان سطح خودباوری تحصیلی و سماجت در یادگیری را افزایش داد.

مقدمه: یکی از انواع روش های تدریس نوین در حوزه یاددهی و یادگیری، روش تدریس معکوس است. هدف مقاله حاضر، بررسی رابطه کلاس معکوس با تغییر نگرش و پیشرفت تحصیلی دانشجویان در درس ریاضی عمومی 2 و چگونگی تأثیر روش تدریس معکوس بر انگیزه یادگیری و عملکرد آن ها در درس ریاضی است. روش ها: در این پژوهش از روش تحقیق آمیخته استفاده شده است. با توجه به اهداف و شرایط پژوهش در این مطالعه، از روش نمونه گیریِ در دسترس استفاده شد. 45 نفر دانشجویان دختر که در رشته آموزش شیمی در دانشگاه فرهنگیان اصفهان در دو کلاسِ درس ریاضی عمومی 2 مشغول به تحصیل بودند، به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. در بخش کمَی پژوهش، پیشرفت تحصیلی دانشجویان، با استفاده از آمار توصیفی و همچنین آمار استنباطی مورد بررسی قرار گرفتند. در بخش کیفی، نگرش دانشجویان نسبت به فرآیند یادگیری در کلاس درس معکوس از طریق پرسشنامه محقق ساخته، بررسی شد. روایی محتوایی پرسشنامه و سؤالات تشریحی بخش کیفی توسط دو محقق در رشته های آموزش ریاضی و علوم تربیتی بررسی و اصلاحات لازم انجام گردید و در نهایت مورد تأیید قرار گرفت. همچنین پایایی آن، با توزیع پرسشنامه بین 18 دانشجو به عنوان نمونه اولیه از طریق تعیین ضریب آلفای کرونباخ برابر با 76/0 مورد تأیید قرار گرفت. یافته ها: بررسی و تحلیل نشان داد که بین نگرش دانشجویان نسبت به مؤلفه های مختلف مربوط به تدریس معکوس با پیشرفت تحصیلی آن ها در درس ریاضی رابطه معنادار وجود دارد. همچنین بررسی نگرش دانشجویان نسبت به فرآیند یادگیری در کلاس درس معکوس نشان می دهد، چنانچه آموزش و یادگیری معکوس با شرایط کنترل شده اجرا گردد، به خوبی می تواند بر یادگیری عمیق دانشجویان مؤثر واقع شود. نتیجه گیری: نتایج حاصل، بیانگرِ تأثیرات مثبت فرآیند تدریس معکوس بر نگرش و عملکرد آن ها در درس ریاضی عمومی بود. علاوه بر این، انتقاد دانشجویان و ذکر برخی از معایبِ روش اجرا در این پژوهش، تجربیات کاربردی و مفیدی را در اختیار مجریان قرار داد که می تواند برای سایر پژوهشگران که قصد دارند از روش تدریس معکوس استفاده کنند، نیز مفید باشد.

مقدمه: در عصر تحولات سریع فناوری و افزایش انتظارات از نظام سلامت، آموزش پرستاران نیازمند رویکردهای نوین و خلاقانه است. آموزش های سنتی اغلب نمی توانند شکاف بین دانش نظری و نیازهای پیچیده بالینی را پر کنند. این مطالعه باهدف بررسی نقش راهبردهای خلاقانه و نوآورانه در آموزش ضمن خدمت پرستاران و تأثیر آن بر کیفیت مراقبت و عملکرد بالینی آنها انجام شده است. روش ها: این مطالعه یک مرور روایی است که با بهره گیری از متدولوژی JBI، مقالات منتشر شده بین سال های 1393 تا 1403(2025-2015) را مورد بررسی قرار داده است. جستجوی الکترونیکی در پایگاه های Magiran ، Google Scholar ،Scopus ،PubMed و جهاد دانشگاهی با استفاده از کلیدواژه های فارسی و انگلیسی آموزش ضمن خدمت (In-service training)، پرستاران (Nurses)، خلاقیت (Creativity)، نوآوری (Innovation) و کیفیت مراقبت (Quality of care ) انجام شد. از 85 مقاله اولیه، 8 مقاله که از نظر محتوایی مرتبط بودند و دسترسی به متن کامل آنها امکان پذیر بود، پس از ارزیابی کیفیت با چک لیست های استاندارد JBI، وارد مطالعه شدند. یافته ها: نتایج مطالعات نشان داد که ادغام رویکردهای خلاقانه در آموزش ضمن خدمت پرستاران می تواند به طور قابل توجهی بر یادگیری و عملکرد حرفه ای آنها تأثیر مثبت بگذارد. به عنوان مثال، آموزش مبتنی بر شبیه سازی منجر به بهبود ۳۷٪ در مهارت های ارتباطی پرستاران شد. روش های ترکیبی (گیمیفیکیشن + یادگیری الکترونیک) مشارکت یادگیری را تا ۸۹٪ افزایش داد. بااین حال موانع اصلی اجرای این رویکردها شامل کمبود بودجه و مقاومت سازمانی گزارش شد. نتیجه گیری: ادغام فناوری های نوین مانند شبیه سازی مجازی و پلتفرم های تعاملی در برنامه های آموزش ضمن خدمت پرستاری، با حمایت سیاست گذاران و تخصیص منابع مالی، می تواند کیفیت مراقبت های بالینی را تا 40% افزایش دهد. این رویکردها علاوه بر افزایش مهارت های فنی، به تقویت مهارت های غیرفنی نظیر تفکر انتقادی و تصمیم گیری در شرایط بالینی پیچیده کمک می کنند. تأکید بر طراحی برنامه های آموزشی مبتنی بر نیازهای واقعی پرستاران و فراهم آوردن بستر مناسب برای نوآوری، از اهمیت باالیی برخوردار است.

پژوهش حاضر با هدف طراحی و اعتباریابی الگویی برای آموزش مفهوم حد مبتنی بر ریاضیات واقعیت مدار، همسو با برنامه درسی ملی انجام شده است. روش پژوهش از نوع تکوینی و رویکرد مورد استفاده از نوع آمیخته (کیفی-کمی) با طرح تدوین مدل بود. در بخش کیفی ابتدا با جست و جوی نظام مند ادبیات پژوهشی رویکرد ریاضیات واقعیت مدار و اسناد بالادستی نظام تعلیم وتربیت جمهوری اسلامی ایران، مدل اولیه ای برای آموزش مفهوم حد تدوین شد و طرح درسهای روزانه برای آموزش مفهوم حد براساس چارچوب مورد نظر و برمبنای عناصر پنجگانه برنامه درسی ملی ( تعقل ، ایمان ، علم ، عمل و اخلاق ) در عرصه های چهارگانه ( خدا، خود، خلق و خلقت) و همچنین سطوح یادگیری واقعیت مدار ( بازآفرینی هدایت شده، پدیدارشناسی تعلیمی و خلق پلهای نوظهور) تنظیم شد. یافته های حاصل از تحلیل داده های تکوینی طی برگزاری پنج جلسه کارگاه با دبیران باسابقه به اصلاح و تدوین مدل اولیه و طراحی الگوی نهایی انجامید. اعتباریابی الگوی نهایی طراحی شده از نظر افراد مطلع و از طریق پرسشنامه محقق ساخته صورت گرفت. برای بررسی معنادار بودن میانگین نظری و تجربی به دست آمده از آزمون تی تک نمونه ای استفاده شد. نتایج بخش کمی نشان می دهد که الگوی طراحی شده اعتبار لازم را از نظر افراد مطلع داراست .

هدف: پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان پکس و لگو درمانی بر میزان مهارت اجتماعی، رفتارهای تکراری و مشکلات رفتاری کودکان اتیسم خفیف در سال 1402 انجام شد. روش: با توجه به هدف کاربردی پؤوهش، روش ان نیمه ازمایشی با طرح دو گروه آزمایش است و جامعه آماری این پژوهش شامل کودکان دختر و پسر 2 تا 7 ساله با اختلالات اتیستیک خفیف شهر تهران کلینیک شایان در سال 1402 است که از بین آنان 30 نفر از اعضای نمونه به شیوه در دسترس و با توجه به معیارهای ورود و خروج مطالعه و انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش لگو و پکس درمانی (هر گروه 15 نفر) دسته بندی شدند برای گروه لگو درمانی 12 آموزش اجرا گردید و در گروه پکس درمانی درمانی 25 آموزش اجرا گردید. یافته ها: نتایج نشان داد که لگو درمانی و پکس درمانی بر افزایش مهارت های اجتماعی و کاهش رفتارهای تکراری کودکان مبتلا به اختلال اتیسم خفیف موثر است و تنها بر مشکلات رفتاری آنان موثر نبوده است از طرفی درمان لگو درمانی بر تقلیل رفتارهای قالبی و تکراری در کودکان مبتلا به اختلال اتیسم در مقایسه با پکس درمانی اثربخش تر بود و دو روش درمانی یاد شده تفاوتی در میزان کاهش مشکلات رفتاری و مهارت های اجتماعی با یکدیگر نداشته اند.