درخت حوزه‌های تخصصی

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر مدلسازی عوامل مؤثر بر برندسازی ویژگی های شخصیتی داوطلبان ورزشی در رویدادهای ورزشی دانشگاهی ایران بود. تحقیق از نظر هدف کاربردی، از نظر شیوه هدف توصیفی – تحلیلی و از نظر شیوه اجرا از نوع تحقیقات آمیخته اکتشافی (کمی و کیفی) است. روش پژوهش: فرایند مصاحبه ها تا رسیدن داده ها به اشباع نظری ادامه یافت و 15 مصاحبه از خبرگان از جمله برگزارکنندگان رویدادهای ورزشی، افرادی که سابقه داوطلبی در رویدادهای ورزشی دانشگاهی و استادانی که در زمینه برندسازی شخصی تجربه داشتند، انجام گرفت. جامعه آماری را در بخش کیفی خبرگان از جمله برگزارکنندگان رویدادهای ورزشی، متخصصانی که سابقه داوطلبی در رویدادهای ورزشی دانشگاهی داشتند و ارتقا پیدا کرده بودند و استادانی که در زمینه برندسازی شخصی فعالیت داشتند، تشکیل دادند. جامعه آماری در بخش کمی شامل همه افرادی که سابقه داوطلبی ورزشی داشتند و برگزارکنندگان و مسئولان کمیته های رویدادهای ورزشی بود. روش نمونه گیری به صورت در دسترس انتخاب شد و 216 پرسشنامه به صورت الکترونیکی توزیع شد. به منظور بررسی برازش مدل مسیری- ساختاری از نرم افزار PLS استفاده شد. یافته ها: نتایج مدل تحقیق نشان داد شرایط علی، شرایط زمینه ای و شرایط مداخله گر تأثیر مثبت و معناداری بر برندسازی شخصیتی داوطلبان ورزشی داشتند که سهم شرایط زمینه ای با ضریب اثر استاندارد 487/0 بیشتر از سایر عوامل بود. نتیجه گیری: با اجرای راهبردهای شناسایی شده از پژوهش حاضر می توان شاهد افزایش اعتمادبه نفس و ارتقای جایگاه داوطلبان ورزشی شد و همچنین بهبود و کارایی هرچه بیشتر را در برگزاری و مدیریت رویدادهای ورزشی شاهد بود.

مقدمه: تهدید هویت تیمی حوزه جدیدی در ادبیات مدیریت و بازاریابی ورزشی است که به تازگی مورد توجه محققان این حوزه قرار گرفته است. در این زمینه پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل تهدیدکننده هویت تیمی هواداران تیم ملی فوتبال انجام پذیرفت. روش پژوهش: روش تحقیق حاضر از نوع تحقیقات کیفی و به صورت تحلیل مضمون بوده و جامعه آماری شامل هواداران تیم ملی بودند که صفحه اینستاگرام فدراسیون فوتبال را دنبال می کردند. روش نمونه گیری به صورت هدفمند بود و مصاحبه عمیق با 16 شرکت کننده تا اشباع نظری صورت گرفت. به منظور تجزیه وتحلیل داده ها از تکنیک کدگذاری و نرم افزار ان ویوو استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد عوامل تهدیدکننده هویت تیمی هواداران تیم ملی در هفت مضمون؛ ضعف مدیریت مالی، ضعف مدیریت اجرایی و مدیریت نامشروع فدراسیون، انتخاب نامناسب بازیکنان، انتخاب نامناسب کادر فنی، برند ضعیف بازیکنان دعوت شده و عملکرد ضعیف تیم دسته بندی می شوند. نتیجه گیری: نتایج این پژوهش از یک طرف، شکاف علمی عظیم ادبیات تهدید هویت تیمی در تحقیقات داخلی و خارجی را برطرف می کند و از طرف دیگر، مدیران می توانند به اقدامات نامناسب و نقاط ضعف خود در زمینه تهدید هویت تیمی هواداران تیم ملی پی ببرند و راهکارها و راهبرد های مؤثری را در دستور کار خود قرار دهند تا حداقل بتوانند تعداد و میزان این عوامل را کاهش دهند. 

مقدمه:  بحران به عنوان یک اختلال فوق العاده در عملیات استاندارد شناخته می شود که ایمنی و موفقیت یک سازمان را تهدید می کند. تا پیش از وقوع بحران، این فرصت وجود دارد که با پیش بینی و مدیریت بحران های احتمالی، از برخی آسیب های جدی، پیشگیری کرد. خلأ پیش بینی آگاهانه بحران ها در فوتبال حرفه ای ایران، به چشم می آید. ازاین رو هدف این تحقیق، ارائه مدل پیش بینی آگاهانه بحران در فوتبال حرفه ای ایران است. روش پژوهش: تحقیق حاضر از نوع کیفی است و با انتخاب رویکرد ساخت گرا از راهبرد داده بنیاد انجام شد. داده های این پژوهش که ماهیتی اکتشافی- بنیادی داشت، از طریق نمونه گیری هدفمند با تکنیک گلوله برفی و بر اساس مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته با 19 نفر از خبرگان مدیریت ورزشی آشنا با بحث بحران در ورزش جمع آوری شد. یافته ها: اشباع نظری کدهای باز، شروع کدگذاری متمرکز است؛ پس از آن محورهای اصلی مشخص شدند. بدین صورت که پس از حدود 197 جمله پیاده سازی شده از مصاحبه ها، پس از حذف موارد تکراری، 121 مفهوم اولیه و مقوله در کدگذاری اولیه،  سپس،  31 کد متمرکز به دست آمد و در نهایت در هفت کد محوری، مقوله های اصلی  ارائه شدند. نتیجه گیری: ریشه همه بحران های احتمالی که احتمال وقوعشان در فوتبال حرفه ای ایران وجود دارد، باید مشخص شود و پس از آن باید آسیب شناسی هر بحران با در نظر گرفتن اینکه دنیای امروزی، سرشار از عدم قطعیت های گوناگون، پیچیدگی فراوان، ابهامات بسیار و نوسان های کنترل نشدنی است، انجام گیرد. پس از آن با تفکر پیش بینی آگاهانه، سناریوهای مختلف و مربوط به هر بحران، طراحی شود.

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر مقایسه اثر شیوه های متفاوت تمرین ذهنی و بدنی بر عملکرد حرکتی دختران و پسران بود. روش پژوهش: پژوهش حاضر به صورت نیمه تجربی است. نمونه آماری 80 نفر از دانش آموزان دختر و پسر شهرستان بشرویه با میانگین سنی 0/9±14 سال بودند که به تعداد برابر به صورت تصادفی به چهار گروه 20 نفری (تمرین بدنی، تصویرسازی سنتی، پتلپ و کنترل) تقسیم شدند. آزمودنی ها در پیش آزمون شرکت کرده و سپس به مدت شش هفته تمرین کردند. پس از تمرینات،  در آزمون اکتساب شرکت کردند. برای تحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس یکراهه، روش تحلیل واریانس دوراهه با اندازه گیری مکرر و آزمون تعقیبیLSD  استفاده شد. سطح معنا داری 0/05 در نظر گرفته شد. یافته ها: نتایج نشان داد بین دختران و پسران با توجه به شیوه های متفاوت تمرین، در عملکرد حرکتی تفاوت معنا داری وجود دارد. عملکرد هر دو جنس فقط در گروه های تمرین بدنی و پتلپ افزایش معنا داری پیدا کرد. همچنین میزان عملکرد در دختران و در پسران در گروه پتلپ نسبت به سایر گروه های تمرینی به طور معنا داری بهتر بود. علاوه بر این، پسران در گروه پتلپ نسبت به دختران عملکرد بهتری از خود نشان دادند. نتیجه گیری: یافته های پژوهش اهمیت و ضرورت توجه به شیوه های تمرین بدنی و پتلپ در بهبود عملکرد حرکتی دانش آموزان با توجه به جنسیت آنها را مطرح می کند. همچنین با قرار دادن تصویرسازی ذهنی پتلپ در برنامه ریزی تمرینی به خصوص پسران می توان افزایش عملکرد آنها را انتظار داشت.

پژوهش حاضر باهدف نقش نمادهای قومی، ملی و جهان شهرگرایی برندهای ورزشی در انگیزش ورزشی طراحی و اجرا گردید. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه های آزاد اسلامی تربیت بدنی مراکز استان های غرب کشور (کرمانشاه، کردستان، همدان، ایلام و لرستان) بودند. ابزار پژوهش حاضر پرسشنامه های استانداردی بود. مطابق با نتایج مشخص گردید که ملی گرایی مصرفی بر انگیزش ورزشی دارای تأثیری به میزان 622/0 دارد که با توجه به میزان تی که 106/6 می باشد، مشخص گردید که ملی گرایی مصرفی بر انگیزش ورزشی تأثیرگذار می باشد. مطابق با نتایج پژوهش مشخص گردید که جهان شهرگرایی مصرفی بر انگیزش ورزشی دارای تأثیری به میزان 219/0 دارد که با توجه به میزان تی که 582/2 می باشد، مشخص گردید که جهان شهرگرایی مصرفی بر انگیزش ورزشی تأثیرگذار می باشد. نتایج همچنین نشان داد که قوم گرایی مصرفی بر انگیزش ورزشی دارای تأثیری به میزان 134/0 دارد که با توجه به میزان تی که 421/1 می باشد، مشخص گردید که قوم گرایی مصرفی بر انگیزش ورزشی تأثیر معناداری ندارد.

هدف پژوهش حاضر تأثیر ثابت قدمی بر استحکام ذهنی و هوش هیجانی ورزشکاران نخبه بود. جامعه آماری تحقیق را تمامی ورزشکاران نخبه شهرستان گرگان دعوت شده به تیم ملی تشکیل می دادند. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه های ثابت قدمی داک ورث و همکاران (2007)، هوش هیجانی بار-آن (2002) و استحکام ذهنی شیرد و همکاران (2009) استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون همبستگی اسپیرمن و مدل معادلات ساختاری تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که ثابت قدمی بر استحکام ذهنی ورزشکاران اثر مثبت معناداری دارد (016/0=Sig، 206/2=t) اما تأثیر ثابت قدمی بر هوش هیجانی ورزشکاران معنادار نبوده است (261/0=Sig، 736/0=t). در نهایت بر اساس شاخص های (CFI، NFI، IFI) مدل تحقیق از برازش لازم برخوردار می باشد. بنابراین ثابت قدمی به عنوان یکی از فاکتورهای اثرگذار بر استحکام ذهنی به مربیان و ورزشکاران پیشنهاد می شود.

هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر خستگی بدنی بر زمان بندی و وضوح تصویرسازی ورزشکاران بود. تعداد 60 کاراته کای ماهر و نیمه ماهر بطور دردسترس انتخاب و به صورت تصادفی در گروه های تجربی و کنترل قرار گرفتند. پیش آزمون و پس آزمون شامل اجرای ذهنی تکلیف به صورت بینایی درونی، بینایی بیرونی و حرکتی بود. نتایج نشان داد که در ورزشکاران ماهر خستگی بدنی بر وضوح تصویرسازی بینایی بیرونی، درونی و وضوح تصویرسازی حرکتی اثر معناداری نداشت. همچنین خستگی بدنی بر زمان تصویرسازی بینایی بیرونی و درونی اثر معناداری نداشت اما منجر به افزایش زمان تصویرسازی حرکتی شد. در ورزشکاران نیمه ماهر، خستگی بدنی بر وضوح تصویرسازی بینایی بیرونی و درونی اثر معناداری نداشت، اما منجر به کاهش وضوح تصویرسازی حرکتی شد. به نظر می رسد اثر خستگی بر وضوح و زمانبندی تصویرسازی تحت تاثیر عامل دیگری به نام سطح تبحر است.

پژوهش حاضر با هدف شناسایی ابعاد احساس نوستالژیک در هواداران تیم ملی فوتبال ایران طراحی و اجرا گردید. روش پژوهش حاضر از جمله پژوهش های آمیخته (کیفی-کمی) بود. جامعه آماری پژوهش حاضر در بخش کیفی تمامی صاحب نظران حوزه پژوهش بودند که بر اساس انتخاب هدفمند تعداد 12 نفر به عنوان نمونه پژوهش در بخش کیفی مشخص گردیدند. همچنین جامعه آماری پژوهش در بخش کمی شامل تمامی هواداران تیم ملی فوتبال ایران بودند که با توجه به جدول مورگان تعداد 384 نفر به عنوان نمونه پژوهش مشخص گردیدند. ابزار پژوهش حاضر شامل مصاحبه و پرسش نامه بود. مطابق با نتایج بخش کیفی مشخص گردید که احساس نوستالژیک در هواداران تیم ملی فوتبال ایران دارای سه بُعد کلی شامل آشنایی نوستالژیک، تأثیرپذیری نوستالژیک و برانگیختگی نوستالژیک می باشد. این ابعاد شناسایی شده در غالب مدل پژوهش مورد بررسی و تأیید قرار گرفتند.

تمرینات بازی در زمین های کوچک (اس.اس.جی) می تواند بر ارتقای عوامل روان شناختی و عملکرد بازیکنان تاثیرگذار باشد. حوزه وسیعی از روان شناسی ورزشی بر این موضوع تکیه دارد که با ارتقای مهارت های روانی- حرکتی موفقیت های ورزشی نیز حاصل می شود. هدف از پژوهش حاضر اثر بخشی تمرینات بازی در زمین-های کوچک بر سرسختی ذهنی، لذت فعالیت بدنی و عملکرد بازیکنان فوتبال می باشد. با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند 22 بازیکن فوتبال انتخاب شدند. ابزارهای به کار گرفته شده در پژوهش، پرسش نامه سرسختی ذهنی، مقیاس لذت فعالیت بدنی و نرم افزار تحلیل فوتبال بود. پروتکل اجرایی نیز شامل چهار هفته برنامه تمرینی بازی در زمین های کوچک (دو در مقابل دو، سه در مقابل سه، چهار در مقابل چهار و پنج در مقابل پنج) بود. نتایج تحلیل تی هم بسته نشان داد تفاوت معناداری بین نمرات پیش آزمون –پس آزمون سرسختی ذهنی وجود ندارد. هم چنین تحلیل ها حاکی از آن بود که تفاوت میانگین ها در متغیر لذت فعالیت بدنی و عملکرد بازیکنان معنادار است. بنابراین، تمرینات بازی در زمین های کوچک به منظور ارتقای عوامل روان شناختی و عملکرد بازیکنان فوتبال قابل استفاده می باشد.

هدف این تحقیق تعیین ارتباط بین مدل های ذهنی و نیازهای روانی با مسئولیت پذیری فردی و اجتماعی در فوتسال زنان بود. تحقیق حاضر میدانی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری تحقیق، شامل تمامی ورزشکاران فوتسالیست زن بود که تعداد 333 نفر به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای به عنوان نمونه تعیین شدند. ابزار پژوهش شامل سه پرسشنامه مدل های ذهنی(RSMMM)، نیازهای روانی (UPEQ)، مسئولیت پذیری فردی و اجتماعی (PSRQ) بود که روایی صوری پرسشنامه ها توسط اساتید و روایی همگرا و واگرای پرسشنامه ها نیز بررسی و تایید شد همچنین پایایی پرسشنامه ها با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی محاسبه شد و مورد تایید قرار گرفت. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از مدل سازی معادلات ساختاری در نرم افزار Smart PLS نسخه سوم استفاده شد. نتایج نشان داد بین مدل های ذهنی با مسئولیت پذیری فردی، مدل های ذهنی با مسئولیت پذیری اجتماعی، نیازهای روانی با مسئولیت پذیری فردی، نیازهای روانی با مسئولیت پذیری اجتماعی و مدل های ذهنی با نیازهای روانی رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد. همچنین نتایج نشان داد نیازهای روانی به عنوان یک میانجی در رابطه بین مدل های ذهنی و مسئولیت پذیری فردی و اجتماعی معنی دار است. همچنین مدل تاثیر مدل های ذهنی و مسئولیت پذیری فردی و اجتماعی با میانجی نیازهای روانی از برازش مناسبی برخوردار بود. در نهایت با توجه به اهمیت ورزش زنان به ویژه زنان فوتسالیست پیشنهاد می گردد در کنار توسعه حرفه ای بازیکنان با توسعه مسئولیت پذیری فردی و اجتماعی از طریق مدل های ذهنی و نیازهای روانی به ارتقای فرهنگ ملی و اسلامی نیز پرداخته شود.

تحقیق حاضر با هدف عوامل موثر بر بهبود الگوسازی و ایجاد نمادهای فرهنگی در ورزش همگانی طراحی و اجرا گردید. پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی، از نظر شیوه گردآوری داده ها توصیفی- پیمایشی بود که بر اساس رویکرد تحقیق، آمیخته بود. جامعه ی آماری بخش کیفی این پژوهش را نخبگان و صاحب نظران حوزه مدیریت آگاه به موضوع تحقیق تشکیل دادند و در بخش کمی؛ نیز جامعه آماری شامل متخصصان امر بود. ابزار تحقیق حاضر شامل پرسشنامه و مصاحبه های نیمه ساختارمند بود. جهت بررسی داده های بخش کیفی از کدگذاری استفاده گردید و در بخش کمی از روش معادلات ساختاری استفاده گردید. کلیه روند تجزیه و تحلیل داده های تحقیق حاضر در نرم افزارهای اس پی اس اس نسخه 20 و اسمارت پی ال اس نسخه 2 انجام گردید. نتایج تحقیق حاضر نشان داد که فعالیت های فرهنگی، مسائل آموزشی، فعالیت های اجتماعی، مسائل نظارتی، مسائل ماهیتی، مسائل اخلاقی و نمادسازی به عنوان مولفه های کلیدی در جهت بهبود الگوسازی فرهنگی در ورزش همگانی مشخص گردد. نتایج تحقیق حاضر نشان داد که در میان عوامل شناسایی شده، عوامل فرهنگی، عوامل آموزشی و عوامل اجتماعی به عنوان عوامل کلیدی در جهت بهبود الگوسازی فرهنگی در ورزش همگانی مشخص می باشد.

مقدمه: تمرینات هوازی، شبکه مویرگی را در قلب و عضلات اسکلتی گسترش می دهد. هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر هشت هفته تمرین هوازی غیرتداومی بر عامل رشد اندوتلیال عروقی (VEGF) و اندوستاتین (ES) سرم در رت های نر مبتلا به بیماری عروق کرونر است. روش پژوهش: آزمودنی ها30 سر رت نر ویستار سالم دوماهه بودند که به سه گروه تمرین هوازی غیرتداومی مبتلا به بیماری عروق کرونر، گروه کنترل مبتلا به عروق کرونر و گروه کنترل سالم تقسیم شدند. پس از بیمار کردن 20 سر از رت ها با داروی ایزوپروترنول، 10 رت گروه تجربی به مدت هشت هفته روی تردمیل تمرین هوازی غیرتداومی انجام دادند و گروه کنترل بیمار (10=n) و گروه کنترل سالم (10=n) هیچ تمرینی انجام ندادند. 72 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی، به منظور اندازه گیری شاخص های عامل رشد اندوتلیال عروقی و اندوستاتین سرم از آزمودنی ها خون گیری به عمل آمد و از آزمون آنالیز واریانس یکطرفه با آزمون تعقیبی شفه برای مقایسه میانگین متغیرها بین گروه های مورد بررسی استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد تمرین هوازی غیر تداومی توانسته عامل رشد اندوتلیال عروقی خون رت های مبتلا به بیماری را نسبت به گروه کنترل سالم و بیمار افزایش دهد (01/0=P)، درحالی که در میزان اندوستاتین گروه تمرین با گروه های کنترل تفاوتی مشاهده نشد ( P >0.05). نتیجه گیری: از نتایج حاضر می توان نتیجه گرفت از تمرین های هوازی غیرتداومی نیز می توان در توانبخشی بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر استفاده کرد و در فرایند آنژیوژنز مؤثر است.

مقدمه : تحقیق حاضر با هدف سنجش تأثیرات مصرف یک ماهه مکمل امگا3، بر مهم ترین علائم DOMS در مردان سالم غیرفعال بررسی شد. روش پژوهش : پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی و به لحاظ هدف کاربردی بود. جامعه آماری شامل مردان سالم غیرفعال شهر بوکان بود که از بین آنها 22 نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه مساوی تقسیم شدند. آزمودنی ها، روزانه یک کپسول امگا- 3، 1000 میلی گرمی و دارونمای دکستروز 2 درصد به مدت یک ماه دریافت کردند. پس از تعیین (1RM)، آزمودنی ها با استفاده از دستگاه پرس پا با وزنه ای به میزان 80 درصد یک تکرار بیشینه، حرکت را در چهار نوبت و هر نوبت 20 تکرار اجرا کردند. هر انقباض 4 ثانیه طول کشید، میزان 2 سی سی خون سیاهرگی، پیش از شروع تحقیق 24، 48 و 72 ساعت پس از کوفتگی عضلانی توسط متخصص گرفته شد و اندازه گیری ها انجام گرفت. برای تحلیل آماری از آزمون های آماری تی مستقل و تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر و آزمون تعقیبی بنفرونی استفاده شد. سطح معنا داری برابر 05/0 در نظر گرفته شد. یافته ها : مقایسه بین گروهی PGE 2 ، کورتیزول، احساس درک درد و دامنه حرکتی زانو در تمام مراحل پژوهش در هر دو گروه کنترل و مکمل تفاوت معنا داری داشت (P<0.001)؛ نتایج آزمون درون گروهی نشان داد میانگین PGE 2 ، کورتیزول و احساس درک درد، در گروه مکمل به ترتیب در تمامی مراحل بعد مداخله کاهش معنا داری داشت، درحالی که در گروه کنترل در تمامی مراحل افزایش بیشتر و معنا داری بود (P<0.05). نتیجه گیری : مصرف مکمل امگا3 می تواند سبب کاهش علائم ظاهری عملکردی و بیوشیمیایی کوفتگی عضلانی تأخیری در دوره پس از اتمام تمرینات برون گرا و درون گرا شود که می تواند به دلیل خواص ضدالتهابی قوی امگا3 و پاسخگویی بهتر آزمودنی های تحقیق حاضر به مصرف امگا3 و جذب گوارشی بهتر این مکمل باشد.

مقدمه و هدف: هدف از تحقیق حاضر، مقایسه شادکامی و پیشرفت تحصیلی دانشجویان ایثار گر و شاهد ورزشکار و غیر ورزشکار دانشگاه آزاد اسالمی واحد اسالمشهر می باشد. روش شناسی: نوع تحقیق حاضر از نظر هدف کاربردی و از لحاظ استراتژی عل م ی - مقایسهای است واطالعات آن به روش میدانی جمعآوری شده است. حجم نمونه تحقیق شامل 2۰۰نفر )1۰۰ نفر دانشجوی ایثارگر و شاهد ورزشکار و 1۰۰ نفر غیر ورزشکار( است. روش نمونه گیری تحقیق حاضر تصادفی- طبقهای است. ابزار تحقیق شامل پرسشنامه شادکامی آکسفورد ) 1989( با ضریب آلفای کرونباخ ۰.9۰ می باشد. جهت توصیف متغیرهای تحقیق از شاخص های آماری توصیفی ،جهت تعیین طبیعی بودن توزیع داده ها از آزمون کلموگروف- اسمیرنوف، تعیین تفاوت بین متغیرها در گروه های ورزشکار و غیر ورزشکار ازآزمون t مستقل استفاده شد. نتایج: نتایج تحقیق نشان داد که بین میزان شادکامی، هیجان مثبت، رضایت از زندگی و فقدان عواطف منفی دانشجویان ایثار گر و شاهد ورزشکار و غیر ورزشکار دانشگاه آزاد اسالمی واحد اسالمشهر تفاوت معنی داری وجود دارد و میزان آن در دانشجویان ورزشکار بیشتر از غیر ورزشکار است اما بین پیشرفت تحصیلی دو گروه تفاوت معنی داری وجود ندارد، ولی میزان آن در دانشجویان غیر ورزشکار بیشتر است. نتیجه گیری: پیشنهاد می شود که مسئولین آموزش و پرورش ناحیه 5 تهران به برنامه های فعالیت بدنی برای معلمان اهمیت بدهند و آن ها را به صورت برنامه های فوق برنامه یا جشنواره ها برگزار کنند. این کار می تواند عاملی مؤثر در بهبود کیفیت زندگی، هوش معنوی و سلامت روان معلمان باشد.

دوران قرنطینگی خانگی ناشی از پاندمی کووید19 می تواند شایستگی حرکتی ادراک شده کودکان را متأثر کند. هدف از اجرای پژوهش حاضر بررسی تاثیر سطوح بالیدگی جسمانی و نوع نگرش والدین به بازی بر شایستگی حرکتی ادراک شده در دوران قرنطینه خانگی بود. پژوهش حاضر یک مشاهده مقطعی و کاربردی بود. 300 شرکت کننده دختر با دامنه سنی 9 تا 11 در سال تحصیلی1399-1400 در منطقه 19شهر تهران به روش نمونه گیری داوطلبانه از میان دانش آموزان شهر تهران و بر اساس معیارهای ورود به مطالعه در پژوهش شرکت کردند. به دلیل دوران کوید 19 و آموزش مجازی کودکان در دوران قرنطینگی خانگی، داده های پژوهش حاضر به صورت نظرسنجی آنلاین شامل 3 بخش درمورد ویژگی های جمعیت شناختی، شایستگی-حرکتی ادراک شده و نگرش والدین نسبت به بازی جمع آوری شد. برای تعیین وضعیت بالیدگی جسمانی از روش برآورد درصد قامت بزرگسالی که در سن معینی کسب شده (روش خمیس–روشه 1994) استفاده شد. برای تحلیل داده ها از آنالیز واریانس چندمتغیره و آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد. .با توجه به تحلیل واریانس اثر اصلی بالیدگی جسمانی و اثر اصلی نوع نگرش والدین به بازی در فضای باز بر مهارت های جابه-جایی(001/0p=)، کنترل شی (001/0p=) و شایستگی حرکتی ادارک شده (001/0p=) معنادار می باشد. کودکان با سطوح بالیدگی نرمال و زودرس و کودکانی که نگرش نسبت به بازی در فضای باز مثبت بود، در مهارت های جابه جایی، کنترل شی و شایستگی حرکتی ادارک نسبت به کودکان دیررس و کودکانی که نوع نگرش منفی نسبت به بازی در فضای باز داشتند، بهتر بودند. بازی در فضای باز و طبیعت به کودکان با سطوح بالیدگی متفاوت جهت رشد مهارت های حرکتی بنیادی در دوران قرنطینه خانگی و پس از آن ها توصیه می-شود.

این مطالعه باهدف بررسی ارتباط بین مهارت حرکتی (ظریف و درشت) با عملکرد تحصیلی (خواندن و ریاضی) با در نظر گرفتن نقش میانجی توانایی شناختی (سرعت پردازش و حافظه کاری) انجام شد. نمونه موردبررسی 200 کودک (50 درصد دختر) شش و هفت ساله از شهر تهران بودند که در سال تحصیلی 98-97 به صورت در دسترس در این مطالعه شرکت کردند. مهارت حرکتی ظریف و درشت با استفاده از آزمون برونینکس اوزرتسکی-دو، پیشرفت تحصیلی با آزمون موفقیت فردی وکسلر و توانایی شناختی با مقیاس هوش وکسلر ارزیابی شد. نتایج ارتباط مثبت بین همه زیر مؤلفه های مهارت حرکتی، توانایی شناختی و پیشرفت تحصیلی را نشان داد (پی<05/0). تجزیه وتحلیل مدل سازی معادلات ساختاری نیز آشکار کرد که سرعت پردازش و حافظه کاری با تأثیرپذیری از مهارت های حرکتی ظریف و درشت عملکرد تحصیلی را ارتقا می دهند. ازاین رو سرعت پردازش و حافظه کاری در این زمینه نقش میانجی دارد. نتایج این مطالعه نشان می دهد که در سال های ابتدایی مدرسه و در سنین پیش دبستان توجه به مهارت حرکتی می تواند نقش بسزایی در ارتقا عملکرد تحصیلی افراد داشته باشد. ازاین رو اهمیت ارتقا مهارت حرکتی بیش ازپیش نمایان می گردد.

هدف از انجام این تحقیق بررسی پلی مورفیسم ژن NRF2 در کاراته کاران نخبه و مقایسه آن با گروه آماتور بود. مواد و روش ها: نمونه های آماری شامل 258 نفر گروه کاراته کاران نخبه، آماتور و غیرورزشکاران بودند. نمونه های خونی در تیوبهای آزمایشگاهی گردآوری و پس از استخراج DNA و PCR برای تعیین نوع پلی مورفیسم ها پس از تهیه پرایمر بر روی ژل آگاروز الکتروفورز شدند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آمار توصیفی، آنوای ساده، کای اسکوئر و رگرسیون لوجستیک در نرم افزار اس پی اس اس نسخه 21 استفاده شد. سطح معنی داری نیز 05/0 p< تعیین شد. یافته ها: اختلاف معنی دار درون گروهی در توزیع ژنوتیپ های A/C مارکر 12594956rs ژن NRF2 در گروه های آماتور (667/8= P) و غیرورزشکاران وجو داشت ( 494/6 = P). در حالیکه این توزیع بین گروهها تفاوت معنی داری را نشان نداد (121/3= P). همچنین در ورزشکاران نخبه نسبت به افراد غیر ورزشکار فراوانی ژنوتیپ NRF2: A/A نسبت به ژنوتیپ C/C NRF2ر بیشتر و فراوانی NRF2: A/C نسبت به NRF2: C/C کمتر بود. در مورد ورزشکاران آماتور نیز فراوانی ژنوتیپ NRF2: A/A نسبت به ژنوتیپ NRF2: C/C برابر افراد غیر ورزشکار و فراوانی ژنوتیپ NRF2: A/C نسبت به NRF2: C/C با ضریب 312/1 برابر در ورزشکاران آماتور نسبت به افراد غیر ورزشکار بیشتر بود. نتیجه گیری: نتایج تحقیق حاضر نشان دهنده فزونی ژنوتیپ های مرتبط با عملکرد پایین تر ژن NRF2 جهت سیستم تامین انرژی هوازی می باشد.

اهداف: سرکوب سیستم ایمنی ناشی از شیمی درمانی عارضه جانبی درمان سرطان است. تمرین ورزشی تنظیم کننده مؤثری برای زنده ماندن و عملکرد سلول های ایمنی می باشد. بنابراین، هدف این پژوهش بررسی تأثیر تمرین تناوبی شدید (HIIT) بر نوتروپنی در بیماران سرطانی پس از پیوند سلول های بنیادی خونساز بود. مواد و روش ها: 20 بیمار مبتلا به لنفوم و مالتپیل میلوما به دو گروه ورزش و کنترل تقسیم شدند. گروه ورزش آزمون پلکانی بیشینه و سپس به مدت پنج روز تمرین ورزشی روی چرخ کارسنج به مدت 24 دقیقه (سه تناوب کار و استراحت چهار دقیقه ای با 80 و 40 درصد اوج توان بیشنه) انجام دادند، در حالی که گروه کنترل هیچ فعالیت ورزشی نداشتند. خونگیری روزانه در طول دوره درمان انجام می گرفت. تحلیل آماری داده ها با نرم افزار SPSS و آزمون های آنوا، تی مستقل و من ویتنی یو در سطح معناداری کمتر از 05/0 انجام شد. یافته ها: تعداد گلبول های سفید در روز سلول گیری و گرفتن پیوند لکوسیتی، در گروه ورزش نسبت به گروه کنترل به طور معناداری بیشتر بود (P<0.05). مقدار و تعداد روزهای تجویز داوری فاکتور تحریک کننده کلنی گرانولوسیت قبل از پیوند در گروه ورزش به طور معناداری از گروه کنترل کمتر بود (P<0.05). تعداد روزهای نوتروپنی و میزان مصرف آنتی بیوتیک بین دو گروه تفاوت معناداری نشان نداد (P>0.05). نتیجه گیری: با توجه به اثر مثبت تمرین بر پیوندپذیری لکوسیتی، احتمالا بیماران می توانند از تمرینات در کنار مراقبت های معمول بهره ببرند.