درخت حوزه‌های تخصصی

مطالعه حاضر با هدف بررسی و تحلیل نقش عوامل اجتماعی در خودکارآمدی معلمان تربیت بدنی انجام شد. روش پژوهش، توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی معلمان تربیت بدنی استان خراسان رضوی بود. حجم نمونه پژوهش، با توجه به روش مدل سازی معادلات ساختاری بر اساس تعداد گویه های ابزار پژوهش تعیین شد. لذا با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای تصادفی 550 معلم به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند داده های مورد نیاز برای تحلیل مدل نظری با استفاده از چهار پرسشنامه هوش اجتماعی محمد (2021)، نشاط اجتماعی هیلز و آرگایل (2002)، اعتماد اجتماعی صفاری نیا و شریف (2013) و خودکارآمدی معلم شانن موران و وولفولک (2001) گردآوری شد. برای محاسبه پایایی ابزار از روش آلفای کرونباخ و برای تجزیه و تحلیل داده ها، از روش مدلسازی معادلات ساختاری استفاده شد. مدل معادله ساختاری نشان داد، هوش اجتماعی در نشاط اجتماعی، اعتماد اجتماعی و خودکارآمدی معلمان تربیت بدنی نقش مؤثر و مثبتی دارد. همچنین، نقش اعتماد و نشاط اجتماعی بر خودکارآمدی معلمان تربیت بدنی مثبت و معنادار بود. به علاوه، هوش اجتماعی با همراهی نشاط اجتماعی و اعتماد اجتماعی نقش مثبت و مؤثرتری بر خودکارآمدی معلمان داشت. بر این اساس، سازمان آموزش و پرورش و به ویژه حوزه تربیت بدنی و سلامت آن می تواند با استفاده از عوامل اجتماعی نظیر هوش اجتماعی، نشاط و اعتماد اجتماعی، خودکارآمدی معلمان تربیت بدنی خود را تقویت کند. به عبارتی دیگر، راهبردهای ارتقاء و تقویت هوش اجتماعی همراه با راهبردهای افزایش نشاط و اعتماد اجتماعی معلمان تربیت بدنی برای افزایش و ارتقاء خودکارآمدی آنان باید مورد توجه قرار گیرد..

عوامل فردی و بین فردی متعددی وجود دارد که نتایج ورزشی را تحت تأثیر قرار می دهند. لذا هدف تحقیق حاضر پیش بینی رضایت ورزشی بر مبنای رفتار کنترلی مربی، خودکارآمدی و انگیزش ورزشکار بود. تحقیق حاضر به صورت توصیفی همبستگی در ورزشکاران دانشگاهی رشته های تیمی بود که از بین آنها 15 تیم به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شد. 184 ورزشکاران در دامنه سنی 18 تا 25 سال در تحقیق شرکت کردند. پرسشنامه های رضایت ورزشی، رفتار کنترلی مربی، خودکارآمدی ورزشی و تنظیمات رفتاری در ورزش مورد استفاده قرار گرفت. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی در نرم افزار SPSS23 و لیزرل نسخه 8/8 تحلیل شد. نتایج نشان داد که خودکارآمدی ورزشکاران و رفتار کنترلی مربی با انگیزش درونی رابطه مثبت و معنادار داشت. رضایت ورزشی با بی انگیزگی رابطه منفی و معنادار و با انگیزش بیرونی و انگیزش درونی رابطه مثبت و معنادار داشت. در نهایت رضایت ورزشی با رفتار کنترلی مربی رابطه مثبت و معناداری نشان داد. نتایج تحلیل رگرسیونی هم نشان داد که مدل رابطه مفروض معنادار است، و همه متغیرها قابلیت پیش بینی رضایت ورزشی را دارند. نتایج ضریب بتا نشان داد که بی انگیزگی به صورت منفی و سایر متغیرها به ترتیب شامل انگیزش درونی، خودکارآمدی، انگیزش بیرونی و رفتار کنترلی مربی به صورت مثبت قابلیت پیش بینی رضایت ورزشی را دارند. انگیزش درونی مهمترین و قوی ترین عامل در اثرگذاری بر رضایت ورزشی شناسایی شد. نتایج با استفاده از نظریات مربوط به خودکارآمدی، انگیزش خودمختار و انگیزه درونی و بیرونی بحث شدند.

هدف پژوهش حاضر، مدلسازی ارتباط شبکه های اجتماعی با بازاریابی اجتماعی در توسعه ورزش همگانی ایران بود. این پژوهش از لحاظ هدف، کاربردی و از نظر گردآوری اطلاعات، توصیفی- پیمایشی و از نوع همبستگی بود. به طور مشخص از روش مدل یابی معادلات ساختاری استفاده شد. جامعه آماری این پژوهش، مشتریان باشگاه های ورزشی وابسته به اداره ورزش و جوانان شهر تهران بودند که حداقل شش ماه سابقه عضویت در باشگاه داشتند و در شبکه های اجتماعی نیز فعال بودند. از طریق روش نمونه گیری خوشه ای، پنج منطقه از بین مناطق 22 گانه شهر تهران انتخاب شد. از هر منطقه منتخب، هشت باشگاه و از هر باشگاه، ده نفر به صورت تصادفی انتخاب شدند. حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان، 384 نفر تعیین شد. در این پژوهش از سه پرسشنامه شبکه های اجتماعی ویسی (1396)، پرسشنامه بازاریابی اجتماعی دبسی (1398) و پرسشنامه توسعه ورزش همگانی بابایی و همکاران (1398) استفاده شد. روایی پرسشنامه ها با نظر اساتید متخصص مورد بررسی و تایید قرار گرفت و پایایی آن ها نیز با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ به دست آمد. تحلیل داده ها با کمک نرم افزارهای SPSS نسخه 23 و Smart PLS نسخه 3 در سطح خطای 05/0 انجام شد. با توجه به نتایج تحقیق، مشخص شد که شبکه های اجتماعی بر توسعه ورزش همگانی تأثیر مثبت و معناداری دارد. تأثیر اعتماد و اطلاع رسانی بر توسعه ورزش همگانی مثبت و معنادار بود، اما تأثیر مؤلفه تنوع و گستردگی بر توسعه ورزش همگانی تفاوت معناداری نداشت. بازاریابی اجتماعی بر توسعه ورزش همگانی تأثیر مثبت و معناداری داشت. مؤلفه های هزینه مشارکت، قابلیت دسترسی، پیشنهادها و شرکا بر توسعه ورزش همگانی تأثیر مثبت و معناداری دارند. با این وجود، سایر مؤلفه های عموم مردم، سیاست و ارتباطات اجتماعی بر توسعه ورزش همگانی تأثیر معناداری نداشتند. شبکه های اجتماعی بر بازاریابی اجتماعی تأثیر مثبت و معناداری دارد. در نهایت، با توجه به نتایج تحقیق، می توان گفت که شبکه های اجتماعی بر توسعه ورزش همگانی از طریق بازاریابی اجتماعی تأثیر مثبت و معناداری دارد. به مسئولین ورزش کشور توصیه می شود از ظرفیت های بازاریابی اجتماعی در رابطه بین شبکه های اجتماعی و توسعه ورزش همگانی استفاده نمایند.

پژوهش حاضر با هدف طراحی مدل نقش رسانه ها در بازاریابی چریکی محصولات (کالا و خدمات) ورزشی با رویکرد ترکیبی اجرا شد. این پژوهش  از لحاظ هدف، کاربردی و روش تحقیق، آمیخته از نوع اکتشافی متوالی و شیوه گردآوری پیمایشی بود. در مرحله اول، برای ساخت الگو از روش کیفی و برای آزمون الگو از روش کمی توصیفی - تحلیلی و از نوع همبستگی مبتنی بر الگوی معادلات ساختاری استفاده گردید. جامعه آماری در بخش کیفی شامل اساتید، پژوهشگران، تولیدکنندگان و فعالین حوزه تبلیغات (22 نفر) بودند که به صورت هدفمند انتخاب شدند که تا اشباع نظری ادامه یافت و در بخش کمی اساتید دانشگاهی و مدیران تولیدی و فروشگاه های ورزشی (198 نفر) بودند که به روش نمونه گیری تمام شمار انجام شد. برای جمع آوری اطلاعات در بخش کمی از پرسشنامه محقق ساخته برگرفته از بخش کیفی استفاده شد که به دو بخش کلی ویژگی های جمعیت شناختی و سؤال های آن تقسیم شد. این پرسشنامه شامل 29 گویه و در قالب 8 مؤلفه اصلی به صورت پنج گزینه ای لیکرت (کاملاً موافقم، 5 امتیاز تا کاملاً مخالفم، 1 امتیاز) بود. برای بررسی و پاسخ به سؤالات پژوهش و رسم و تدوین مدل اندازه گیری و مدل ساختاری از نرم افزارهای SPSS نسخه 24، Smart PLS نسخه 0/2 و نرم افزار MaxQDA نسخه Pro استفاده شد. نتایج تحلیل مصاحبه ها نشان داد که 29 کد مفهومی، 8 مقوله (کد محوری) تبلیغی، زمینه سازی، منابع انسانی، اقتصادی، ماهیت، زیبایی، اثرات و مزایا ازجمله نقش های رسانه ها در بازاریابی چریکی محصولات ورزشی هستند. نتایج بخش کمی نیز نتایج بخش کیفی را تأیید نمود.

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر دو روش کاهش تدریجی حجم تمرین پس از چهار هفته تمرین تخلیه گلیکوژنی بر روی عامل رشدی و استرسی مردان سالم غیرفعال است. روش: تحقیق حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون، پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش شامل دانشجویان پسر سالم غیرفعال کارشناسی دانشگاه قم که واحد تربیت بدنی را أخذ کرده بودند، بوده که پس از فراخوان، تعداد 30 نفر دانشجوی پسر سالم که فعالیت بدنی منظم نداشتند، انتخاب شده و به طور تصادفی در سه گروه مورد مطالعه قرار گرفتند. گروه اول: کاهش 50% حجم تمرین (11 نفر)؛ گروه دوم: کاهش 75% حجم تمرین (11 نفر)؛ و گروه سوم کنترل (8 نفر). متعاقب چهار هفته تمرین تخلیه گلیکوژنی، یک هفته تعدیل تمرین اجرا گردید. نمونه های خونی در سه مرحله در ابتدای شروع دوره پروتکل تمرینی و ۴۸ ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی از سیاهرگ جلوی آرنج گرفته شد. برای ارزیابی غلظت سرمی IGF-1 و کراتین کیناز به ترتیب از تکنیک های الایزا و ایمونورادیومتری استفاده شد. جهت بررسی تفاوت های بین و درون گروهی از آزمون آنالیز واریانس با اندازه گیری های مکرر در سطح معناداری (05/0α =) استفاده گردید. یافته ها: تفاوت معنی داری پس از دوره کاهش حجم تمرین برای مقادیر IGF-1 سرمی و کراتین کیناز بین سه گروه مشاهده نشد. اما مقادیر  IGF-1 بین مرحله پیش آزمون با مراحل پس آزمون و پیگیری تفاوت معنی داری مشاهده گردید (05/0P<). نتیجه گیری: کاهش حجم تمرین یک هفته ای متعاقب چهار هفته تمرین تخلیه گلیکوژنی نمی تواند بر میزان IGF-I سرمی و کراتین کیناز مردان غیرفعال اثربخش باشد.

ورزش الکترونیکی به صورت برخط و آفلاین در برابر ورزش حضوری و مرسوم در دهه اخیر گسترش فراگیری داشته است. پژوهش در علوم ورزشی نیز مانند سایر حوزه های پژوهشی می تواند از یافته های نظری رویکردهای شناختی بهره مند شود. در پژوهش حاضر، با اتکا به نظریه شناختی آمیختگی مفهومی که در پژوهش های بین رشته ای دیگری نیز مورد توجه قرار گرفته است، زوایای متفاوتی از آموزش و ورزش در فضای مجازی مورد تحلیل قرار می گیرند. با بهره گیری از نتایج پژوهش حاضر، مربیان این حوزه می توانند بهره وری ورزش مجازی خود را ارتقا بخشند. پژوهش حاضر در چارچوب نظریه شناختی آمیختگی مفهومی و مبتنی بر روش تحلیل محتوای کیفی است. در این پژوهش برای گردآوری داده ها از تحلیل محتوی نمونه رده های ورزشی ده نفر از مربیان با تجربه در زمینه ورزش مجازی با تحصیلات کارشناسی ارشد در رشته تربیت بدنی که در دسترس محققان بوده اند بهره برده شده است. فرضیه اصلی پژوهش حاضر عبارت است از اینکه می توان با بهره گیری از مبانی و یافته های نظریه شناختی آمیختگی مفهومی، محتوی آموزش ورزش در فضای مجازی را تحلیل و بررسی کرد و با استفاده از یافته های این پژوهش کیفیت کلاس های ورزش در فضای مجازی را ارتقاء داد.

مقدمه و هدف: راهکارهای متعددی برای بهبود وضعیت جسمانی و رشد عضلانی افراد غیر ورزشکار توسط پژوهشگران مورد استفاده قرار گرفته است. تمرینات مقاومتی به عنوان اصلی ترین روش تمرینی که موجب بهبود هورمون های آنابولیک و رشد عضلانی می شود مورد مطالعات گسترده ای قرار گرفته است. از این رو، این پژوهش با هدف بررسی تاثیر دو روش تمرینی هرمی مسطح و دوگانه بر نسبت فولیستاتین به مایوستاتین و IGF-1 مردان غیر ورزشکار انجام شد.مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی بود. نمونه های این پژوهش را 30 مرد غیر ورزشکار با محدوده سنی 18 تا 25 سال و شاخص توده بدنی 18-25 کیلوگرم بر متر مربع تشکیل دادند. پروتکل تمرینی گروه های هرمی مسطح و دوگانه به مدت دوازده هفته (سه الی پنج جلسه در هفته) انجام شد. در الگوی هرمی مسطح، آزمودنی ها پس از گرم کردن هر حرکت را در 7 نوبت تمرینی انجام دادند. تمرینات گروه هرمی دوگانه نیز شامل انجام همان حرکات در 8 نوبت متوالی بود. در ابتدا و انتهای پژوهش، 10 سی سی خون از ورید کوبیتال جهت بررسی سطوح هورمونی از آزمودنی ها اخذ گردید. در نهایت از آزمون اندازه گیری مکرر در سطح معنی داری 0.05>P جهت تحلیل آماری نتایج استفاده شد.یافته ها: نتایج نشان داد 12 هفته تمرین مسطح و دوگانه افزایش معناداری در نسبت فولیستاتین به مایوستاتین و IGF-1 نسبت به گروه کنترل ایجاد کرد (0.05>P)؛ اما این تفاوت بین دو گروه تمرینی معنادار نبود (0.05>P).نتیجه گیری: استفاده از پروتکل های تمرینی مقاومتی هرمی مستقل از نوع هرم می تواند موجب بهبود هورمون های آنابولیک و رشد عضلانی در افراد غیر ورزشکار که در شرایط استرس زا زندگی می کنند، شود. 

کنترل نکردن عدم قطعیت ها می تواند به مشکلات و مخاطرات مختلفی برای برندهای پوشاک ورزشی در افق های پیش رو منجر شود، لذا لازم است از طریق آینده پژوهی مدیریت شوند. از این رو، هدف این مطالعه آینده پژوهی نیروهای تأثیرگذار بر برند پوشاک ورزشی در ایران با تأکید بر عدم قطعیت ها در افق 1414 بود. این پژوهش از منظر شیوه گردآوری داده ها کیفی- کمی و راهبرد آن رویکرد آینده پژوهی است. مشارکت کنندگان این پژوهش را صاحب نظران حوزه برندهای پوشاک ورزشی (تولیدکنندگان، توزیع کنندگان، بازاریابان برند و سازندگان برندهای پوشاک ورزشی) تشکیل می دادند. در بخش کیفی انتخاب مشارکت کنندگان با روش نمونه گیری هدفمند انجام شد و مبتنی بر اشباع نظری با 18 نفر از آن ها مصاحبه شد. در بخش کمی روش نمونه گیری برحسب معیار بود و براساس معیارهایی که گروه تحقیق انتخاب کرد از بین 18 مشارکت کننده مرحله اول 10 شرکت کننده به عنوان شورای راهبردی برای ادامه کار انتخاب شدند. جهت گردآوری داده های کیفی از مصاحبه نیمه ساختاریافته و داده های کمی از ماتریس 51×51 استفاده شد. یافته ها نشان داد از مجموع 51 نیروی تأثیرگذار خارجی و داخلی بر برندهای پوشاک ورزشی در ایران 4 نیرو تحت عناوین توان رقابت پذیری بین المللی، دسترسی به مواد اولیه، ظرفیت تولید و شبکه توزیع عدم قطعیت های پیش روی برندهای پوشاک ورزشی هستند. براین اساس متولیان برندهای پوشاک ورزشی لازم است در برنامه ریزی و هدف گذاری خود به اثرگذاری این نیروها توجه کنند، زیرا بیشترین نقش را شکل دهی به آینده برندهای پوشاک ورزشی در ایران دارند.

اهداف: با توجه به نقش احساسات و هیجانات بر موفقیت در مسابقات ورزشی، هدف از پژوهش حاضر، روان سنجی نسخه فارسی مقیاس کوتاه شده هیجان حین رقابت بود. مواد و روش ها: جامعه آماری شامل بیش از 2700 دانشجوی ورزشکار شرکت کننده در پانزدهمین المپیاد فرهنگی ورزشی دانشجویان کشور به میزبانی دانشگاه تبریز بود که از این بین، 342 ورزشکار به شیوه در دسترس، مقیاس کوتاه شده هیجان حین رقابت را تکمیل نمودند. این مقیاس حاوی ده سؤال است که در مقیاس پنج درجه ای لیکرت سنجیده می شود. برای بررسی ساختار عاملی، سؤالات مورد تحلیل اکتشافی به شیوه مؤلفه های اصلی قرار گرفت. به منظور تعیین پایایی از آلفای کرونباخ و برای تعیین روایی سازه مقیاس کوتاه شده هیجان حین رقابت از تحلیل عاملی تأییدی استفاده شد. نتایج به کمک نرم افزار آموس نسخه 24 مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها: ضریب آلفای کرونباخ مقیاس 89/0 و شاخص روایی محتوایی هر یک از گویه های مقیاس بالاتر از 78/0 برآورد شد. همچنین مشخص شد که پنج عامل در مجموع 17/89 درصد از واریانس کل را تبیین می کنند. نیز نتایج تحلیل عاملی تأییدی پژوهش نشان داد که تمام شاخص ها مثل جذر برآورد واریانس خطای تقریب، شاخص نکویی برازش، شاخص تعدیل شده نکویی برازش و شاخص برازش تطبیقی در سطح قابل قبولی هستند. نتیجه گیری: با توجه به یافته ها، مقیاس کوتاه شده هیجان حین رقابت با ده سوال، دارای روایی و پایایی مناسب است و می تواند فرصت های جدیدی را برای پژوهش در اختیار پژوهشگران قرار دهد. همچنین می توان از آن برای مطالعه و ارزیابی هیجانات ورزشکاران ایرانی در حین رقابت بهره گرفت.

دراین مطالعه به اهمیت روزافزون فناوری در حوزه ورزش و چالش های موجود در بکارگیری و تطابق پلتفرم های دیجیتال با عملکرد سازمان های ورزشی پرداخته شده است و سعی شده تا چگونگی بهره گیری سازمان های ورزشی از پلتفرم های دیجیتال را روشن کند. از این رو، تأثیر قابلیت های پلتفرم های دیجیتال بر عملکرد سازمان های ورزشی و نقش میانجی گری قابلیت های اکتشافی، بهره بردای، سنجش پذیری،انطباق پذیری و انعطاف پذیری مورد بررسی قرار گرفته است . این مطالعه توسعه ای و کمی در سازمان ورزش شهرداری تهران انجام شد. ابزار اندازه گیری، پرسشنامه ای با 38 سوال و برگرفته از پرسشنامه Soldatenko (2021) بود که برای این تحقیق بازطراحی و بومی سازی شد. در مجموع 213 پرسشنامه از بصورت آنلاین توزیع و جمع آوری شد که با استفاده از نرم افزارهای SPSS 26 و SmartPLS 4 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان می دهد که قابلیت های پلتفرم های دیجیتال تاثیر معناداری بر عملکرد سازمان های ورزشی دارد که این رابطه نیز از طریق قابلیت های بهره برداری و سنجش پذیری تقویت می شود. همچنین یافته ها نشان داد که دیگر قابلیت ها که قابلیت های اکتشافی، انطباق پذیری و انعطاف پذیری بودند اگرچه از پلتفرم های دیجیتال بهره مند می شوند اما نقش میانجی گری معناداری ایفا نمی کنند و بر عملکرد سازمان در کوتاه مدت تاثیرگذار نیستند. در مجموع، این پژوهش نشان می دهد، سرمایه گذاری بر روی ارتقای قابلیت های پلتفرم های دیجیتال، بخصوص در حوزه های بهره وری و سنجش پذیری می تواند به عنوان یک استراتژی کلیدی برای بهبود عملکرد سازمان های ورزشی در نظر گرفته شود. یافته های این پژوهش به مدیران سازمان های ورزشی، سیاست گذاران و پژوهشگران در اتخاذ تصمیمات آگاهانه برای بکارگیری پلتفرم های دیجیتال مفید می باشد.

پژوهش حاضر با هدف بررسی عملکرد مدیران ورزشی نسبت به استفاده از هوش مصنوعی در ورزش انجام شد. روش پژوهش توصیفی- همبستگی بود و جامعه آماری آن را کلیه مدیران ورزشی بخش خصوصی و دولتی استان مازندران در سال 1403تشکیل دادند که برای انجام این پژوهش تعداد 70 نفر به شیوه دردسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. جهت جمع آوری داده ها از دو پرسشنامه هوش مصنوعی مدیریت چن و همکاران (2022) و پرسشنامه تاثیر هوش مصنوعی در ارزیابی عملکرد کومبار (2022) استفاده شد. به منظور تجزیه و تحلیل اطلاعات، از روش های آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون) با استفاده از نرم افزار آماری SPSS نسخه 25 انجام شد. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که بین مولفه های تصمیم گیری مبتنی بر هوش مصنوعی، مهارت های هوش مصنوعی، تمایل به هوش مصنوعی و نمره کل هوش مصنوعی مدیریت با نمره کل تاثیر هوش مصنوعی در ارزیابی عملکرد ارتباط مثبت و معنی داری وجود دارد (001/0>sig).

هدف از تحقیق حاضر ساخت و اعتباریابی ابزاری برای ارزیابی ابعاد هویت و شخصیت تیم های ورزشی بود که از لحاظ هدف کاربردی به شمار می رود. جامعه آماری تحقیق حاضر شامل تیم های برگزیده لیگ برتر فوتبال زنان و مردان بود که تعداد 134 نفر شامل 94 زن و 40 مرد به روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. به منظور جمع آوری داده ها از پرسشنامه 52 سؤالی محقق ساخته ابعاد هویت و شخصیت تیم های ورزشی استفاده شد که دارای شش بعد شامل استعداد، موفقیت، سرگرمی، تعهد، تحسین و مراقبت بودند. در نهایت 134 پرسشنامه مورد تحلیل و بررسی آماری قرار گرفت. به منظور تجزیه وتحلیل اطلاعات از آمار توصیفی جهت توصیف فراوانی، میانگین، انحراف استاندارد و از آمار استنباطی جهت انجام آزمون های کلموگروف-اسمیرنوف، ضریب آلفای کرونباخ، آزمون کایزر- مایر- اولکین، تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی استفاده شد. در انجام عملیات آماری از نرم افزار اس.پی.اس.اس نسخه 26 و نرم افزار آموس نسخه 24 استفاده گردید. نتایج، میزان پایایی پرسشنامه مذکور را برابر با 871/0 نشان داد. شاخص های نسبت خی دو (95/32=)، شاخص برازش تطبیقی (931/0CFI=)، شاخص توکر لویس یا شاخص هنجار نشده (825/0TLI=)، ریشه میانگین مربعات خطای برآورد (032/0RMSEA=) برازش مدل را تائید کردند. در انتها نیز از مجموع دو بعد موفقیت و استعداد عامل عملکرد و از مجموع دو بعد تحسین و مراقبت عامل منش استخراج گردید. بنابراین، با توجه به نتایج ارائه شده می توان اظهار داشت که سؤالات این پرسشنامه از اعتبار کافی جهت برازش ابعاد هویت و شخصیت تیم های ورزشی برخوردار هستند.

هدف از پژوهش حاضر، طراحی الگوی توسعه ارزش ویژه برند کسب وکارهای ورزشی از طریق بازی وارسازی است. این پژوهش از نوع مطالعات کیفی است که با استفاده از تکنیک نظریه برخاسته از داده ها انجام گرف ت. جامع ه پ ژوهش شامل تمامی صاحبان کسب وکارهای ورزشی و نخبگ ان حیطه بازی وارسازی بود که تعداد 15 نفر از آن ها به روش نمون ه گی ری گلوله برفی انتخ اب ش دند. اب زار جم ع آوری داده ها ش امل مصاحبه های نیمه ساختاریافته بود که تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. در الگوی نهایی تحقیق که بر اساس کدگذاری و تحلیل داده ها شکل گرفت، 4 مقوله اصلی در حوزه شرایط علی (نفوذ و ماندگاری در ذهن مشتری، توسعه برند، جذابیت و تمایز)، 4 مورد در رابطه با راهبردهای توسعه ارزش ویژه برند (طراحی اپلیکیشن ها و برنامه های مناسب بازی وارسازی، ایجاد حس اطمینان در صحت جوایز، جوایز مناسب مادی و غیرمادی، عدالت در اعطای امتیازات و جوایز)، 4 مورد عوامل مداخله گر (دشواری طراحی بازی وارسازی، سرعت پایین اینترنت، به وجود آمدن سیستم جدید مالیاتی کسب وکارها، تعدد برنامه ها و اپلیکیشن ها)، 5 مورد زمینه های موجود (قابلیت کاربرد برای همه سنین، افزایش رسانه های اینترنتی، رقابت و پاداش، کم هزینه بودن برای مشتریان، گرایش مردم به فناوری های جدید)، سبب ایجاد 3 پیامد مثبت (افزایش ارزش ویژه برند، نفوذ در اذهان عمومی، صرفه مناسب تبلیغاتی) برای کسب وکارهای ورزشی است که درصدد ارتقای ارزش ویژه برند خود و نفوذ در اذهان عمومی هستند. الگوی ارائه شده در این پژوهش می تواند به عنوان مدلی کاربردی جهت توسعه ارزش ویژه برند کسب وکارهای ورزشی مورد استفاده قرار گیرد.

مقدمه و هدف: در سال های اخیر، تأثیر تمرین هوازی بر نوروترانسمیترهای مغز، به ویژه گابا و سروتونین، توجه زیادی جلب کرده است. با این حال، تفاوت آثار تمرینات هوازی اختیاری و اجباری بر این نوروترانسمیترها همچنان چالش برانگیز است. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر دو نوع تمرین هوازی اختیاری (شنا) و اجباری (تردمیل) بر سطح نوروترانسمیترهای گابا و سروتونین در هیپوکامپ رت های نر بود.مواد و روش ها: تحقیق حاضر از نوع کاربردی در قالب طرح تجربی اجرا شد. تعداد 24 رت نر نژاد ویستار به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل تقسیم بندی شدند. گروه های تمرین هوازی، به مدت ۴ هفته، هفته ای ۵ جلسه به اجرای تمرینات هوازی اجباری روی تردمیل و تمرینات هوازی اختیاری درون آب پرداختند. 48 ساعت پس از پایان پروتکل تمرینی، حیوانات بیهوش شده و سپس بافت برداری انجام شد. سطوح نوروترانسمیترهای گابا و سروتونین با روش وسترن بلات اندازه گیری شدند. کلیه داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و از طریق آزمون تحلیل واریانس یک راهه تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: نتایج پژوهش حاضر کاهش معنی داری را در سطوح سروتونین بین گروه کنترل و تمرین هوازی اجباری (تردمیل) نشان داد (0.05>P). اما تفاوت معنی داری در سطوح سرتونین بین گروه تمرین هوازی اختیاری (شنا) در مقایسه با گروه کنترل مشاهده نشد (0.05<P). به علاوه، نتایج نشان داد بین گروه های پژوهش در متغیر گابا  تفاوت معناداری وجود ندارد (0.05<P).  نتیجه گیری: اجرای 4 هفته تمرینات هوازی اجباری (تردمیل) علی رغم افزایش در سطوح نوروترانسمیتر سروتونین در بافت هیپوکامپ رت های نر، تأثیری بر سطوح نوروترانسمیتر گابا ندارد. همچنین، تمرین هوازی اختیاری (شنا) باعث تغییر قابل توجهی در سطوح نوروترانسمیترهای سروتونین و گابا در بافت هیپوکامپ رت های نر نمی شود. در نتیجه می توان از تمرینات هوازی اجباری (تردمیل) برای افزایش سطوح نوروترانسمیتر سروتونین در رت های نر استفاده کرد.  

مدیریت دانش می تواند به عملکرد بهتر پروژه هایی همچون رویدادهای ورزشی کمک کند؛ به طوری که از اختراع مجدد سیستم ها، ایده ها و همچنین از تکرار خطاها جلوگیری می کند؛ بنابراین پژوهش حاضر با هدف طراحی مدل پارادایمی مدیریت دانش در رویدادهای ورزشی بین المللی در کشور انجام شد. روش تحقیق از لحاظ نوع و تحلیل داده ها، کیفی با رویکرد نظریه سازی داده بنیاد بود که با استفاده از رهیافت نظام مند اشتراوس و کوربین انجام گرفت. مدیران ورزشی و اعضای هیئت علمی آگاه به حیطه پژوهش، جامعه آماری پژوهش را  تشکیل دادند. برای انتخاب افراد نمونه از روش نمونه گیری هدفمند به شیوه گلوله برفی استفاده شد. تعداد 14 مصاحبه عمیق به صورت نیمه ساختاریافته انجام شد و داده های حاصل از مصاحبه ها در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی تجزیه و تحلیل شد. براساس نتایج پژوهش، شرایط علّی شامل عوامل مدیریتی و منابع انسانی، شرایط زمینه ای شامل فناوری و بستر قانونی، شرایط مداخله گر شامل فرهنگ و ویژگی های پروژه، راهبردها شامل برنامه ریزی، مدیریت منابع انسانی و نظارت و ارزیابی و پیامدها شامل ارتقای کیفی رویدادها، ارتقای منابع انسانی و ارتقای وجهه و جایگاه بین المللی کشور بود. در انتها مدل مدیریت دانش در رویدادهای ورزشی در کشور ارائه شد. نتایج پژوهش حاضر ارائه دهنده مدلی جامع و مبتنی بر نظر خبرگان برای ارتقای سطح مدیریت دانش در رویدادهای ورزشی است. 

هدف پژوهش حاضر، طراحی مدل به کارگیری نیروی انسانی بین المللی در ورزش ایران بود. روش تحقیق، کیفی و از نوع نظریه داده بنیاد با رویکرد استراوس و کوربین بود. نمایندگان مجلس شورای اسلامی، مدیران ارشد دولتی و خصوصی ورزش کشور، رؤسای فدراسیون ها و باشگاه های ورزشی، مدیران ارشد باشگاه های ورزشی کشور اسپانیا، اساتید دانشگاهی مدیریت ورزشی و ورزشکاران نخبه بین المللی کشور، جامعه آماری تحقیق را تشکیل دادند. نمونه گیری با رویکرد گلوله برفی انجام شد و سازه های تحقیق پس از مصاحبه با 23 متخصص به اشباع داده ای رسید. برای گردآوری داده ها از مصاحبه نیمه ساختاریافته عمیق استفاده شد و به منظور بررسی روایی و پایایی ابزار تحقیق از قابلیت اعتبار، قابلیت انتقال، قابلیت اتکا، قابلیت تأیید و بازبینی مطالب در دو مرحله، استفاده شد. داده ها نیز با استفاده از کدگذاری سه مرحله ای باز، محوری و گزینشی تجزیه و تحلیل شدند. نتایج تحقیق نشان داد که تخصص، تعامل و عوامل مالی به عنوان عوامل علّی؛ سالم سازی، عوامل فرهنگی، عوامل جغرافیایی و دانشی به عنوان عوامل زمینه ای؛ مسائل سیاسی، مسائل مدیریتی، مشکلات اقتصادی و مسائل فرهنگی-اعتقادی به عنوان عوامل مداخله گر؛ راهبردهای مدیریتی، ویژگی های فردی، بستری، مالی و حقوقی به عنوان راهبرد و توسعه سازمانی، توسعه مدیریتی، توسعه فرهنگی-اجتماعی و توسعه اقتصادی به عنوان پیامدهای طراحی مدل به کارگیری نیروی انسانی بین المللی در ورزش ایران بودند. مدل طراحی شده در این تحقیق می تواند نقش مهمی در بهبود وضعیت به کارگیری نیروی انسانی بین المللی در ورزش ایران ایفا کند.

ایران در گزارش های بین المللی در زمینه نشاط اجتماعی، رتبه های 103 و 105 را طی سال های 2021 و 2022 کسب کرده است. صرف نظر از لزوم بازیابی مؤلفه های نشاط اجتماعی ایران در این طرح، این سؤال پیش می آید که ارتقای نشاط اجتماعی باید یا چه الگویی انجام شود؟ بر این اساس، هدف این مقاله طراحی الگوی ارتقای نشاط اجتماعی در میان جوانان از طریق روش فراتحلیل کیفی است. جامعه آماری پژوهش شامل منابع تحقیقات نشاط اجتماعی جوانان در نورمگز، پورتال جامع علوم انسانی، اس.آی.دی و ایران داک بود که پس از غربالگری، 54 منبع تحلیل گردید. نتایج نشان داد عوامل تعیین کننده در دسته های فردی، اجتماعی، فردی – اجتماعی و اجتماعی - اقتصادی قرار می گیرند. در دسته فردی عامل امید به آینده، در دسته فردی - اجتماعی عوامل احساس عدالت و امنیت اجتماعی، در دسته اجتماعی مشارکت اجتماعی، سرمایه اجتماعی، اعتماد اجتماعی و میزان دین داری و در دسته اجتماعی- اقتصادی پایگاه اقتصادی اجتماعی به دست آمد. با تحلیل و ترسیم الگو مشخص شد ابتدا لازم است تا در حوزه های اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی، سیاست گذاری های کلان با توجه به عوامل تعیین کننده صورت گیرد و پس از تغییر در سیاست گذاری ها، وضعیت اقتصاد، کنشگری اجتماعی، فرهنگی تغییر و بهبود یابد و در نهایت ارتقای نشاط اجتماعی حاصل شود.

هدف: هدف از این مطالعه طراحی مدل عوامل موثر بر مهاجرت نخبه های ورزشی در ایران بود.روش شناسی: این پژوهش از نظر هدف توسعه ای - کاربردی و از لحاظ ماهیت، آمیخته (کیفی - کمی) با طرح ترکیبی اکتشافی- متوالی است. جامعه هدف پژوهش، خبرگان آگاه به موضوع پژوهش بودند. جهت انجام مصاحبه ها در بخش کیفی از روش هدفمند گلوله برفی تا مرحله اشباع نظری 17 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند و در بخش کمی، برای تکمیل پرسشنامه های مستخرج از بخش کیفی نمونه ای به تعداد 5 نفر پیشنهاد شد. از شیوه تحلیل تماتیک مبتنی بر مدل براون و کلارک (2006) عوامل موثر بر مهاجرت نخبه های ورزشی شناسایی شد و سپس مدل سازی با استفاده از تحلیل ساختاری - تفسیری (ISM) انجام شد.یافته ها: 148 مفهوم اولیه در قالب 30 تم فرعی، 13 تم اصلی و دو بعد کلی عوامل دافعه و عوامل جاذبه موثر بر مهاجرت نخبه های ورزشی شناسایی شدند. این عوامل در شش سطح مدل ساختاری- تفسیری شامل عامل سیستم مدیریت ناکارآمد در سطح ششم، بی ثباتی سیاسی و ساختار اقتصادی معیوب سطح پنجم، آینده نگری نخبه ها در سطح چهارم، عوامل توسعه ابعاد زندگی، جاذبه های مالی کشور مقصد و الگوبرداری در سطح سوم، عوامل قدرت رسانه، موقعیت نامناسب کشور مبدا، باورها و تفکرات محدود، فرآیند انتخابی نادرست و توسعه ورزش در سطح دوم و عامل مهاجرپذیری کشور مقصد در سطح اول قرار گرفتند.نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش، مدیریت ناکارآمد با تفکرات محدود کننده و استراتژی های نامعلوم، اقتصاد معیوب و وضعیت سیاسی نابسامان کشور از عوامل مهم گرایش به مهاجرت در بین نخبه های ورزشی در ایران است.

تجردخواهی از جمله پدیده های متاثر از جوامع صنعتی و فراصنعتی است که روز به روز در حال گسترش است. از این رو، هدف اصلی این پژوهش، ارائه الگوی عوامل موثر بر تجردخواهی با رویکرد داده بنیاد است. در این پژوهش از طرح نظام مند استفاده شد که بعد از مصاحبه با 18 نفر از صاحب نظران دانشگاه کاشان- که به صورت تصادفی ساده نتخاب شده بودند- اشباع نظری حاصل گردید. یافته های پژوهش نشان داد که مقوله محوری تجردخواهی و تجرد قطعی است. شرایط علی شامل فردگرایی، ایده آل گرایی، شیوع تجرد، ترس از شکست در ازدواج، اهمیت خصوصیات ظاهری و  مادیات، تجربه احساسی منفی، ترس از تشکیل خانواده، مشکلات خانواده، نبود بستر مناسب برای ارتباط، الزامی نبودن ازدواج، تغییر دیدگاه خانواده و جامعه، هزینه و عدم آمادگی؛ شرایط مداخله گر دارای ابعاد تجمل گرایی، تاثیر فضای مجازی، آداب و رسوم غلط، مهاجرت، ابهام در ملاک های انتخاب همسر، روابط خارج از ازدواج، و مخالفت خانواده؛ شرایط زمینه ای شامل عوامل اقتصادی، تحصیلات، سن و وضعیت اشتغال؛ راهبردها شامل تسهیل ازدواج، حمایت دولت، مراکز مشاوره، و خانواده ها در رفع موانع  و عواقب و پیامدها شامل  انزوا، مشکلات جسمی و جنسی، فرصتی برای ارتقای جایگاه فردی و اجتماعی و احساس آرامش و استقلال نقش آفرینی می کنند.

هدف: با اینکه ورزشکاران از نظر سطح مهارت و آمادگی جسمانی به یکدیگر خیلی نزدیک شده اند، اما همچنان در متغیرهای روان شناختی با یکدیگر متفاوتند. از این رو، هدف پژوهش حاضر مقایسه هوش هیجانی، خودکارآمدی و ابعاد چشم اندازهای زمانی در بین ورزشکاران کشتی گیر نخبه و غیرنخبه بود. مواد و روش ها: راهبرد این پژوهش توصیفی و پس رویدادی است. جامعه آماری شامل کلیه ورزشکاران مرد نخبه و غیرنخبه ایرانی در رشته ورزشی کشتی بود که در نهایت 22 ورزشکار نخبه و 36 ورزشکار غیرنخبه به شیوه نمونه گیری هدفمند به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه هوش هیجانی برادبری (2005)، پرسش نامه خودکارآمدی عمومی شرر (1982) و پرسش نامه چشم اندازهای زمانی زیمباردو (1999)، بود. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس چند متغیره و با بکارگیری نرم افزار SPSS نسخه 23، در سطح معنی داری 05/0p<، انجام شد.  یافته ها: نتایج نشان داده که بین کشتی گیران نخبه و غیرنخبه در متغیرهای هوش هیجانی، خودکارآمدی و ابعاد چشم اندازه های زمانی تفاوت معنی داری وجود دارد. کشتی گیران نخبه از سطح هوش هیجانی و خودکارآمدی بالاتری نسبت به کشتی گیران غیرنخبه برخودار بودند. همچنین، به جز مؤلفه گذشته منفی که نمره کشتی گیران نخبه پایین تر از کشتی گیران غیرنخبه بود؛ در سایر مؤلفه ها (حال تقدیرگرا، حال لذت گرا، گذشته مثبت، آینده و آینده متعالی)، نمره کشتی گیران نخبه بیشتر از کشتی گیران غیرنخبه بود. نتیجه گیری: باتوجه به نتایج پژوهش حاضر، می توان گفت متغیرهای هوش هیجانی، خودکارآمدی و چشم اندازهای زمانی و اثرات آن بر عملکرد نخبگی ورزشکاران بایستی بیش از پیش مورد توجه کلیه ورزشکاران، والدین، مربیان و متخصصین ورزشی قرار گیرد.