درخت حوزه‌های تخصصی

هدف از پژوهش حاضر ط تبیین مدل پارادایمی رفتارهای ضدبهره ورانه در هیئت های ورزشی می باشد. پژوهش حاضر ازلحاظ هدف کاربردی، ازنظر شیوه گردآوری داده ها توصیفی- پیمایشی بود. در بخش اول (کیفی) برای انجام مصاحبه میدانی، جامعه آماری پژوهش، اساتید برجسته حوزه مدیریت ورزشی متخصص در حوزه رفتار سازمانی و همچنین برخی از مدیران هیئت های ورزشی استان گلستان که دارای تحصیلات دکتری بودند که این افراد، به صورت هدفمند برای مصاحبه های کیفی در موضوع پژوهش انتخاب گردید (16 مصاحبه با 16 نفر و تا حد اشباع نظری ادامه یافت) و در بخش دوم (کمی) بعد از گردآوری اطلاعات حاصل از پژوهش کیفی، اقدام به ساخت پرسشنامه نموده و این پرسشنامه (66 گویه و در قالب 22 مؤلفه) در بین مدیران و کارکنان هیئت های ورزشی استان گلستان. به صورت تصادفی توزیع گردید (110 نمونه). از نرم افزار Max QDA نسخه Pro به منظور تحلیل مصاحبه ها و استخراج کدهای پژوهش استفاده شد. برای بررسی و پاسخ به سؤالات پژوهش و رسم و تدوین مدل اندازه گیری و مدل ساختاری از نرم افزارهای SPSS نسخه 24، Smart PLS نسخه 0/2 استفاده شد... بر اساس نتایج تحلیل داده های کیفی حاصل از مصاحبه ها، مدل پارادایمی رفتارهای ضدبهره ورانه در هیئت های ورزشی حاوی 28 مقوله در قالب ابعاد شش گانه شامل موجبات علی (چهار مقوله)، پدیده اصلی (چهار مقوله)، راهبرد (هفت مقوله)، عوامل زمینه ای (سه مقوله)، شرایط مداخله گر (دو مقوله) و پیامد (هشت مقوله) بوده است.

روش ﺗﺤﻘﯿﻖ حاضر توصیفی و از ﻧﻮع ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﯽ بود که به صورت میدانی اجرا شد. جامعه آماری تحقیق را کلیه کشتی گیران آزادکار برتر رده های سنی نوجوانان، جوانان و بزرگسالان استان همدان در سال 1400 تشکیل داده اند. نمونه آماری برابر با 120 نفر بودند (نفرات برتر 3 رده در 10 وزن). روش نمونه گیری با توجه به اینکه جامعه آماری محدود و کم بود به صورت کل شمار در نظر گرفته شد. ابزار اندازه گیری تحقیق دو پرسشنامه مهارت های ارتباطی بارتون جی.ای (1990) و موفقییت sss (1394) بود که پایایی آن ها با استفاده از روش آلفای کرونباخ به ترتیب 9/0 و 89/0 به دست آمد. تجزیه و تحلیل دادها توسط نرم افزار spss با استفاده از روش های توصیفی نظیر توزیع فراوانی، درصد فراوانی، میانگین و انحراف استاندارد و روش های استنباطی همچون آزمون کلموگروف اسمیرنف، آزمون آماری همبستگی پیرسون در سطح معنی داری 05/0 p< و آزمون F تحلیل شد. نتایج تحقیق بیان می کند مهارت های ارتباطی مربیان اثر مثبت و معنی داری بر موفقیت کشتی گیران دارد. بر این اساس هر سه مهارت های ارتباطی یعنی مهارت شنود موثر، مهارت کلامی موثر و مهارت بازخورد مثبت مربیان باعث موفقیت کشتی گیران می گردد. طبق نتایج تحقیق، نحوه ارتباط بین مربی و کشتی گیر و تلاش مربی برای ایجاد رابطه ای موثر با کشتی گیر سبب موفقیت آنان می شود. بنابراین پیشنهاد می شود تا مربیان در کار خود توجه بیشتری به مهارت های ارتباطی با کشتی گیران داشته باشند.

زمینه و هدف : مولکول های چسبان سلولی نوع یک و نیمرخ لیپیدی به عنوان عوامل اصلی در بروز آترواسکلروز و بیماری های التهابی می باشند. بنابراین، هدف مطالعه حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرین ترکیبی (مقاومتی- هوازی) همراه مصرف مکمل ویتامین E بر سطوح سرمی مولکول های چسبان سلولی نوع یک (ICAM-1) و نیمرخ لیپیدی در مردان غیر فعال دارای اضافه وزن بود. روش تحقیق : بدین منظور 32 مرد سالم غیر فعال و دارای اضافه وزن (نمایه توده بدن، 0/91 ± 26/69 کیلوگرم بر متر مربع) در مطالعه نیمه تجربی حاضر شرکت کردند و به طور تصادفی در چهار گروه برابر از نظر تعداد (هشت نفر) شامل گروه های کنترل، مکمل، تمرین + دارونما  و تمرین + مکمل تقسیم شدند. شرکت کنندگان 400 واحد بین المللی ویتامین E را روزانه در مدت هشت هفته مصرف کردند. تمرینات ترکیبی (مقاومتی هوازی) به مدت هشت هفته با تکرار سه جلسه در هفته به اجرا درآمد. نمونه های خونی در حالت ناشتا قبل و بعد از دوره مداخله گرفته شد. از آزمون تحلیل کوواریانس در سطح معنی داری 05/0>p برای ارزیابی داده ها استفاده شد. یافته ها : هیچ گونه تغییر درون گروهی معنی داری در سطوح سرمی ICAM-1، لیپوپروتئین کلسترول با چگالی پایین (LDL-C) و تری گلیسرید (TG) مشاهده نشد (0/05<p). با وجود این، لیپوپروتئین کلسترول با چگالی بالا (HDL-C) در گروه تمرین + مکمل افزایش معنی داری پیدا کرد (0/05>p). تفاوت بین گروهی معنی داری در سطوح سرمی ICAM-1 و نیمرخ لیپیدی بعد از مداخله مشاهده نشد (0/05<p). نتیجه گیری : نتایج مطالعه حاضر مبین این است که تمرین ترکیبی توام با مصرف ویتامین E اثری بر سطوح سرمی ICAM-1 ندارد، ولی باعث بهبود آمادگی هوازی مردان غیرفعال دارای اضافه وزن می شود. 

مقدمه: در تحقیق حاضر وضعیت مدیریت منابع مالی در ورزش های پارالمپیکی ایران با کشورهای بریتانیا، آمریکا و استرالیا (به عنوان کشورهای موفق در بازی های پارالمپیک)، مقایسه شد.   روش پژوهش: روش تحقیق کیفی-مقایسه ای با رویکرد جبر بولی است؛ همچنین روش نمونه گیری هدفمند است. بنابراین با استفاده از مصاحبه و مطالعه کتابخانه ای تمامی روش ها و شروط تحقق مدیریت منابع مالی در مجموعه اداره کننده ورزش های پارالمپیکی ایران و کشورهای منتخب بررسی شد. برای بررسی صحت نتایج تحقیق، کفایت شروط و روش های درآمدزایی از تقلیل داده ها استفاده شد تا کالیبراسیون روند تحقیق محقق شود و پایایی آزمون از روی حذف عدم توافقات کل آیتم های مورد بررسی، انجام پذیرد. روایی تحقیق با بررسی خبرگان تحقیق کیفی و تطبیقی تأیید شد.   یافته ها: نتایج نشان داد درحالی که کشورهای مورد بررسی از 25 روش درآمدزایی در هر پنج شرط علی به شرح (تأمین مالی از منابع داخل سازمان، تأمین منابع خارج از سازمان (داخل کشور)، منابع مالی خارج از کشور، حمایت مالی و تأمین مالی عمومی در ورزش) به عنوان منابع مالی جهت اداره ورزش های پارالمپیکی استفاده می کنند، ایران تنها از هشت روش درآمدزایی که عمده آن در دو شرط علی «منابع داخل سازمان و تأمین منابع خارج سازمان (داخل کشور)» قرار دارد، به عنوان منابع درآمدی بهره می برد.   نتیجه گیری: بررسی ها نتایج نشان می دهد هیچ یک از شروط تأمین منابع مالی به تنهایی شرط کافی جهت «موفق قلمداد شدن» در مدیریت منابع مالی به شمار نمی آید، بلکه تمام شروط در کنار یکدیگر شروط لازم برای موفقیت در مدیریت منابع مالی به حساب می آیند.

مقدمه: هدف از این تحقیق ارائه مدلی کاربردی به منظور ارتقای اخلاق ورزشی و تدوین کدهای اخلاقی به عنوان راهنمای رفتاری مربیان ورزش است. روش پژوهش: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش آمیخته و نحوه جمع آوری داده ها میدانی است. برای تدوین کدهای اخلاقی برای مربیان ورزش، مصاحبه ای بین 13 نفر (نمونه گیری هدفمند و تکنیک گلوله برفی) از مربیان تیم های ورزشی لیگ برتر، یک و دوی فوتبال (به ویژه مربیان اخلاق مدار) انجام، سپس پرسشنامه مستخرج از مصاحبه کیفی در اختیار 30 تن از مربیان فوتبال قرار گرفت. در نهایت برای تعیین تناسب مدل پیشنهادی، پرسشنامه 23 گویه ای محقق ساخته در اختیار تعدادی از صاحب نظران حوزه اخلاق ورزشی ویژه مربیان قرار گرفت و مدل نهایی ارائه شد. یافته ها: یافته ها نشان داد که شش عامل یا کد اخلاقی اصلی برای اخلاق ورزشی مربیان وجود دارد که به ترتیب بار عاملی شامل عوامل مرتبط با توجه و تمرکز با بار عاملی 86/0 دارای بالاترین اولویت، عوامل مرتبط با عدالت و رفتار منصفانه با بار عاملی 84/0، عوامل مرتبط با امانتداری با بار عاملی 83/0، عوامل مرتبط با مراقبت و مسئولیت پذیری و جوانمردی با بار عاملی 70/0، عوامل مرتبط با صلاحیت فنی با بار عاملی 62/0 و عوامل مرتبط با اعتقادات و ارزش ها با بار عاملی 54/0 با اولویت ششم است. نتیجه گیری: در نهایت پیشنهاد می شود که با در نظر گرفتن عوامل استخراج شده به عنوان الگویی کاربردی، منشوری برای کدهای اخلاقی مربیان ورزش تدوین و به عنوان ضابطه قانونی معرفی شود.

تاثیر نوع فعالیت ورزشی بر برخی مکانیسم های شناختی در بیماران مبتلا به آلزایمر (AD) هنوز به خوبی شناخته نشده است. لذا هدف مطالعه حاضر مقایسه اثر تمرین تناوبی شدید (HIIT) و ف تمرین در محیط غنی سازی شده حرکتی (MERA) بر بیان پروتئین های لپتین و عامل تغذیه کننده مشتق از مغز (BDNF) در بافت هیپوکامپ موش های صحرایی مبتلا به آلزایمر بود. در این مطالعه تجربی 24 سر موش صحرایی مبتلا به AD به گروه های (1) کنترل AD، (2) گروه HIIT و (3) گروه MERA تقسیم شدند. گروه شم (Sh) برای بررسی اثر جراحی و تزریق سالین و گروه کنترل سالم (HC) برای بررسی اثر القا AD در نظر گرفته شد. گروه HIIT به مدت هشت هفته، پنج جلسه در هفته و هر جلسه در 9 تناوب 90 ثانیه ای با شدت 85 درصد سرعت بیشینه به تمرین پرداختند و گروه تمرین MERA در قفس های ویژه غنی شده حرکتی قرار گرفتند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون آنالیز واریانس یک راهه همراه با آزمون تعقیبی توکی استفاده شد (05/0≥P). نتایج نشان داد در گروه AD، سطوح BDNF (001/0=P) پایین تر و سطوح لپتین (001/0=P) بالاتر از گروه HC بود. در گروه HIIT سطوح لپتین(005/0=P) پایین تر و سطوح BDNF (019/0=P) بالاتر از گروه AD بود. اختلاف معناداری در لپتین (72/0=P) و BDNF (65/0=P) بین دو گروه تمرینی مشاهده نشد. به نظر می رسد HIIT و MERA هر دو در بهبود نروتروفین ها و متابویسم هیپوکامپ موثر هستند، اما تاثیر تمرین تناوبی شدید به دلیل سازگاری ناشی از ورزش مطلوب تر است.

صنعت گردشگری در قرن بیست و یکم رشد انفجاری داشته و جایگاه ویژه ای در تولید ناخالص داخلی (GDP) و رشد اقتصادی کشورها پیدا کرده است. گردشگری ورزشی بخش مهمی از صنعت گردشگری است و انواع گوناگونی دارد. در سال های اخیر؛ گردشگری ورزشی فعال رشد فزاینده ای در بازارهای گردشگری بین المللی پیدا کرده است. از همین رو؛ هدف این تحقیق تحلیل استراتژیک توسعه گردشگری ورزشی فعال ایران در سطح بین المللی بود. روش شناسی تحقیق از نوع آمیخته (کیفی و کمی) بود. به منظور شناسایی نقاط قوت، ضعف، فرصت ها و تهدیدهای پیرامون گردشگری ورزشی فعال ایران از مصاحبه و مطالعات کتابخانه ای استفاده شد. در این تحقیق با 37 خبره مصاحبه های عمیقی انجام شد و از کارگروه تخصصی برای تحلیل، تدوین و ارزیابی استراتژی ها استفاده شد. یافته ها نشان داد بازاریابی ضعیف مهمترین ضعف، وجود جاذبه های فراوان گردشگری ورزشی فعال مهمترین قوت، ارزش بالای ارزهای بین المللی در ایران مهمترین فرصت و تحریم های آمریکا مهمترین تهدید گردشگری ورزشی فعال ایران در سطح بین المللی هستند. بازاریابی دیجیتالی، بازاریابی ویروسی و بازاریابی اینفلوئنسری سه روش بازاریابی مدرن در توسعه صنعت گردشگری هستند که به منظور افزایش سهم بازار گردشگری ورزشی فعال ایران در بازار بین المللی باید از آنها به خوبی استفاده کرد.

مقدمه: در قرن بیست ویکم، مسائل مربوط به بهداشت، ایمنی، محیط زیست به بخشی جدایی ناپذیر از هر کسب وکار و سازمان تبدیل شده است. شیوه زندگی سالم در محیطی سالم، عاری از آلودگی و بیماری، ایجاد می شود. از سوی دیگر، مفهوم توسعه پایدار این روزها با هدف غلبه بر نگرانی های اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی پدید آمده است. این پژوهش با هدف معرفی عوامل مؤثر در ارتقای بهداشت، ایمنی و محیط زیست در اماکن ورزشی و راهبردهای لازم جهت اجرای آن انجام گرفت. روش پژوهش: این پژوهش به روش کیفی و رویکرد تحلیل تماتیک انجام گرفت که از لحاظ هدف، کاربردی و ماهیت اکتشافی بود. جامعه آماری متشکل از تمامی استادان و صاحب نظران رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی با سابقه علمی و اجرایی در حوزه HSE و اماکن ورزشی بودند. نمونه گیری به صورت هدفمند انجام شد که با 19 مصاحبه، اشباع نظری صورت گرفت. از مصاحبه عمیق و نیمه ساختارمند به عنوان ابزار گردآوری داده ها استفاده شد. یافته ها: تحلیل تماتیک به استخراج 276 کد، 34 مقوله فرعی و 7 مقوله اصلی منجر شد. یافته ها نشان داد آموزش، راهبرد، مدیریت، نیروی انسانی و منابع، سلامت، مدیریت سبز و نظارت و ارزیابی موجب ارتقای سطح HSE در اماکن ورزشی می شود. نتیجه گیری: به طور کلی بهره گیری از مقوله های اصلی و فرعی ذکرشده در این پژوهش می تواند به عنوان راهکارهای مطلوبی در جهت ارتقای سطح بهداشت، ایمنی و محیط زیست کمک شایانی به مدیران ارشد اماکن ورزشی کند.

پژوهش حاضر با هدف تحلیل عوامل مؤثر بر پذیرش فناوری های هوشمند در صنعت پوشاک ورزشی (مورد مطالعه: فروشگاه های لوازم ورزشی شهر تهران) انجام شده است. این تحقیق از حیث هدف کاربردی، از نظر روش اجرا توصیفی – پیمایشی و از نظر روش گردآوری اطلاعات، کمی (میدانی) است. جامعه آماری، مشتریان فروشگاه های لوازم ورزشی شهر تهران می باشد، که یک جامعه نامحدود می باشند، نمونه پژوهش با استفاده از جدول مورگان 384 برآورد شد، که طبق روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. جهت تحلیل روایی مدل پژوهش پس از جمع آوری داده های پرسشنامه و تجزیه و تحلیل داده ها بر اساس نرم افزار لیزرل، شاخص های برازندگی مدل مورد بررسی قرار گرفت. برای بررسی پایایی پرسشنامه ها، از آزمون آلفای کرونباخ استفاده شده که جهت تعیین همسانی درونی مقیاس اندازه گیری بکار می رود. مقدار ضریب آلفای کرونباخ این پژوهش 855/0 می باشد که نشان دهنده میزان بسیار مطلوب پایایی پرسشنامه است. به منظور تحلیل داده ها و آزمون فرضیه های تحقیق از روش مدل یابی معادلات ساختاری استفاده شده است. نتایج تحقیق نشان داد که بین مفهوم اشتیاق به فن آوری، مفهوم سهولت، مفهوم سودمندی، عملکرد برتر، مفهوم سازگاری، و شهرت فروشگاه در تعیین نگرش مشتریان و تمایلات رفتاری نسبت به فن آوری های هوشمند رابطه معناداری وجود دارد. بنابراین به فروشگاه های لوازم ورزشی شهر تهران پیشنهاد می شود با توجه به عواملی مانند عملکرد برتر، مفهوم سازگاری، مفهوم سهولت در استفاده و مفهوم سوددهی، تمایل مشتریان برای پذیرش فناوری های هوشمند در صنعت پوشاک ورزشی را افزایش دهند.

هدف از تحقیق حاضر مقایسه تأثیر دو نوع تمرینات ثبات مرکزی محقق ساخته با تمرینات کشش مکانیکی ستون فقرات بر درد و عملکرد حرکتی زنان مبتلابه کمردرد مزمن ناشی از فتق دیسک شهر ایلام بود. آزمودنی ها شامل 60 نفر از زنان 40 تا 50 ساله مبتلا به فتق دیسک کمر بود که به صورت تصادفی در چهار گروه 15 نفری شامل گروه کنترل، ثبات مرکزی، کشش مکانیکی و ترکیبی تقسیم شدند. میزان درد با استفاده از پرسشنامه مقیاس دیداری درد (VAS) و عملکرد حرکتی با استفاده از آزمون پلانک ارزیابی شد. از آزمون تحلیل کوواریانس برای بررسی متغیرهای تحقیق استفاده شد. نتایج: نتایج این پژوهش نشان داد که هرسه پروتکل بر درد و عملکرد حرکتی بیماران تأثیر معنی داری دارند (0.001 = P). همچنین بین اثر تمرینات ثبات مرکزی، کشش مکانیکی ستون فقرات و ترکیب ثبات مرکزی و کشش مکانیکی بر درد تفاوت معنی داری وجود دارد (0.001 = P). با توجه به نتایج تحقیق حاضر توصیه می شود که علاوه بر تمرینات ثبات مرکزی از کشش مکانیکی ستون فقرات نیز برای افزایش اثربخشی بر کاهش درد و بهبود عملکرد در کمردرد مزمن استفاده شود

زمینه: تنظیم مثبت نشانگرهای مرتبط با پیری در بافت چربی، اختلال در بافت چربی را به همراه دارد. به نظر می رسد فعالیت ورزشی، در بیان ژن های مرتبط با پیری اثرگذار است. هدف: هدف از پژوهش حاضر مقایسه تأثیر تمرین استقامتی و مقاومتی بر بیان ژن های مرتبط با پیری در بافت چربی احشایی موش های صحرایی چاق می باشد. روش پژوهش: در این پژوهش تجربی، 24 سر رت نر چاق، به سه گروه تمرین استقامتی، تمرین مقاومتی و کنترل تقسیم شدند. گروه های تمرینی به مدت هشت هفته و پنج روز در هفته به فعالیت پرداختند. تمرین گروه استقامتی، شامل دویدن بر تردمیل به صورت مداوم و تمرین گروه مقاومتی شامل، بالا رفتن از نردبان مقاومتی بود. در همین زمان، گروه کنترل هیچگونه تمرینی نداشت. میزان بیان ژن های P53 ، P16وIL-6 در بافت احشایی موش های صحرایی چاق اندازه گیری شد و داده های به دست آمده با استفاده از آزمون آماری آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنی داری ۰۵/۰ ارزیابی شدند. یافته ها: یافته های پژوهش حاضر نشان داد، مقادیر بیان ژن های P53 ، P16وIL-6 ، در گروه های تمرین استقامتی (001/0= p،006/0=p، 001/0=p) و تمرین مقاومتی (001/0= p،038/0=p، 001/0=p) نسبت به گروه کنترل کاهش معنی داری داشت. همچنین تفاوت معنی داری در میزان بیان ژن ها، بین گروه های تمرینی مشاهده نشد (439/0= p، 584/0= p،300/0=p). نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصل از مطالعه حاضر به نظر می رسد، تمرین استقامتی و مقاومتی در کاهش بیان ژن های مرتبط با پیری نقش دارند؛ که این اثرگذاری در تمرینات استقامتی و مقاومتی تفاوتی نداشت.

مفهوم برند امروز خیلی بیشتر از خاستگاه اصلی اش عمومیت یافته و دیگر فقط منحصر به خدمات، کالاها و حتی شرکت ها نیست، بلکه پدیده جدیدی به نام برندسازی شخصی ظاهر شده است. برند شخصی توسعه یافته، منافع مادی و معنوی فراوانی را برای ورزشکاران حرفه ای به همراه دارد، از این رو شناسایی عوامل مؤثر بر هویت ورزش شهروندی در ایران ضروری است. هدف از این پژوهش بهره گیری از رویکرد نظریه داده بنیاد در جهت طراحی مدل مفهومی برند ورزش شهروندی در ایران است. پژوهش حاضر بر اساس اهداف پژوهش، از نوع اکتشافی، روش انجام آن توصیفی- تحلیلی و روش جمع آوری داده ها در آن بصورت میدانی بود. این پژوهش از نوع پژوهش های کیفی و با به کارگیری روش نظریه داده بنیاد انجام گرفت. در پژوهش حاضر، از مصاحبه های نیمه ساختار یافته به عنوان ابزار گردآوری داده ها استفاده شد و نمونه گیری با استفاده از روش گلوله برفی تا مرز اشباع انجام شد که در مجموع 20 نفر در مصاحبه شرکت کردند. بر اساس یافته ها، پس از انجام سه مرحله کدگذاری باز، کدگذاری انتخابی و کدگذاری نظری، عناصر اثر گذار بر هویت برند ورزش شهروندی مشخص شدند.

هدف از این مطالعه، بررسی اثرگذاری 8 هفته تمرینات ثبات مرکزی روی سطوح پایدار و ناپایدار بر گشتاور عضلانی، حس عمقی و دامنه حرکتی دورسی فلکشن مچ پا در ورزشکاران مبتلابه بی ثباتی مزمن مچ پا بود. در این مطالعه نیمه تجربی، ۳۰ ورزشکار مبتلابه بی ثباتی مزمن مچ پا با دامنه سنی ۱۸تا۳۰ سال، به صورت هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه ۱۰نفره، تمرین در سطح ناپایدار، تمرین در سطح پایدار و کنترل قرار گرفتند. هر دو گروه تمرین در سطح ناپایدار و پایدار برنامه ی تمرینات ثبات مرکزی را به طور مشابه انجام دادند. از تحلیل واریانس یک راهه و مقایسه های چندگانه به روش هولم-بونفرونی برای ارزیابی داده ها استفاده شد ( p≤0/05). یافته های مطالعه نشان داد، در تمام پارامترهای اندازه گیری شده، گروه تمرین در سطح ناپایدار نسبت به گروه ّهای تمرین در سطح پایدار و کنترل تفاوت معناداری داشت (ps≤0/026). همچنین نتایج نشان داد که، گروه تمرین در سطح پایدار، در پارامترهای گشتاور عضلانی و دامنه حرکتی دورسی فلکشن پیشرفت معناداری نسبت به گروه کنترل داشت (ps≤0/022)، ولی بین حس عمقی گروه تمرین در سطح پایدار و گروه کنترل تفاوت معناداری وجود نداشت (54/0 p=). با توجه به نتایج بدست آمده به نظر می رسد انجام تمرینات ثبات مرکزی روی سطح ترامپولین تأثیر بیشتری در بهبود پارامترهای اندازه گیری شده در ورزشکاران مبتلابه بی ثباتی مزمن مچ پا داشت. بنابراین، انجام این تمرینات به عنوان یک گزینه درمانی برای افراد مبتلابه بی ثباتی مزمن مچ پا توصیه می شود..

مقدمه و هدف: عمده ترین تأثیری ک ه نارض ایتی از ت صویر ب دنی برک ارکرد روانشناختی افراد می گذارد، عزت نفس می باشد؛ اما تاکنون نقش جنسیت در این رابطه بررسی نشده است. هدف اصلی تحقیق حاضر، بررسی رابطه بین عزت نفس با ناهنجاری بدنی و آگاهی از تصویر بدنی پرستاران با تأکید بر نقش تعدیل کننده جنسیت می باشد. روش شناسی: آزمودنی های تحقیق شامل مردان و زنان پرستار (129 نفر) شاغل در بیمارستان های شهرستان بم می شد. ابتدا آزمودنی ها جهت تشخیص وجود عارضه های اسکلتی مورد بررسی قرار گرفتند. سپس پرسش نامه های عزت نفس و تصویر بدنی، در اختیار آزمودنی ها قرار گرفت تا به سوالات پاسخ دهند. به منظور تحلیل روابط بین متغیرها و اثرات بین آنها از آزمون رگرسیون سلسله مراتبی استفاده گردید. نتایج: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که عزت نفس به طور معنی داری ناهنجاری بدنی را پیش بینی می کند (0/001 = P). با این حال، ارتباطی بین آگاهی از تصویر بدنی و عزت نفس یافت نشد (0/174 = P). هم چنین نقش جنسیت بر تاثیر ناهنجاری بدنی بر عزت نفس معنی دار بود (0/032 = P). در حالی که نقش متغیر جنسییت بر تاثیر آگاهی از تصویر بدنی بر عزت نفس معنی دار نبود (0/109 = P). نتیجه گیری: نتایج تحقیق حاضر نشان داد لازم است به منظور افزایش میزان عزت نفس پرستاران برنامه هایی جهت شناسایی و رفع ناهنجاری های قامتی آنان تدوین شود هم چنین به تفاوت هایی که ناهنجاری قامتی بر عزت نفس بین مردان و زنان می گذارد توجه شود.

با توجه به رابطه مستقیم ورزش فوتبال با دویدن و راه رفتن در سرعت های مختلف، یافتن الگوهای مختلف دویدن می تواند در کمک به تجویز تمرینات بهتر و ارتقای عملکرد بازیکنان در سنین مختلف نقش مهمی را ایفا کند. هدف پژوهش حاضر ثبت ویژگی های مرحله استانس در بین فوتبالیست های رده های سنی مختلف و یافتن تفاوت های احتمالی بود. تعداد 58 نفر از فوتبالیست های آماتور پسر از رده های سنی مختلف در 3 رده سنی زیر 13 سال، زیر 15 سال و زیر 17 سال در این مطالعه شرکت کردند. بازیکنان در 4 تکلیف راه رفتن، جاگینگ، دویدن با سرعت انتخابی و دویدن با حداکثر سرعت در مسیری مستقیم که دستگاه فوت اسکن در وسط آن قرار داشت بصورت پابرهنه دویدند. نتایج مطالعه حاضر نشان داد که به طور کلی زاویه پیشروی با افزایش سن کاهش پیدا کرده و با افزایش سرعت حرکت زاویه پیشروی افزایش پیدا می کند. در ارتباط با زمانبندی زیرمرحله ها نتایج نشان داد که بین گروه های مختلف با رده های سنی تفاوت وجود دارد. همچنین نتایج نشان داد که زمانبندی زیرمرحله ها در سرعت های محتلف متفاوت است. به طور کلی، نتایج مطالعه حاضر نشان داد که ویژگی های فرایند مرحله استانس گیت بین گروه های مختلف با رده های سنی مختلف، متفاوت است. این یافته ها برای مربیان رده های سنی فوتبالیست ها در اتخاد الگوهای مناسب دویدن می تواند مفید واقع شود.

اگر چه اثر خستگی عضلانی مچ پا بر تغییرات کنترل قامت و همکوشی های عضلانی بررسی شده است، اما نیاز به بررسی بیشتر مشارکت ابعاد خستگی عضلانی (محیطی و مرکزی) بر تغییرات کنترل قامت و همکوشی عضلات می باشد. بنابراین هدف این پژوهش تعیین اثر انقباضات عضلانی زیربیشینه بر تغییرات کنترل قامت و همکوشی های عضلانی بود. دوازده شرکت کننده ۳۳-۲۵ سال) به صورت داوطلبانه در این مطالعه شرکت کردند. ابتدا تحریک های الکتریکی بر عصب درشت نئی اعمال شد تا موج M، خستگی مرکزی و خستگی محیطی شرکت کننده ها طی انقباضات ارادی بیشینه اندازه گیری شوند. سپس شرکت کنندگان نوسان جلو-عقب بر روی صفحه نیرو انجام دادند تا میزان همکوشی های عضلانی ده عضله و مرکز فشار آنها ثبت شوند. شرکت کننده ها پروتکل خستگی عضلانی حاصل از انقباضات زیربیشینه را بر روی دینامومتر انجام دادند و پس از آن متغیرهای مربوط به قبل از خستگی مجددا اندازه گیری شدند. اثر خستگی عضلانی با آزمون آماری تی وابسته و تعداد هم انقباضی ها با آزمون زد فیشر آزمون شد. خستگی حاصل از انقباضات زیربیشینه موجب افزایش معنادار ناحیه نوسان مرکز فشار شد. واریانس فعالیت عضلات، همکوشی های عضلانی بعد از خستگی عضلانی کاهش و تعداد هم انقباضی های عضلانی نیز به طور معناداری افزایش یافتند. همچنین خستگی مرکزی (۶۴/۱۶ درصد) به طور معناداری مشارکت بیشتری نسبت به خستگی محیطی (۳۲/۲ درصد) بعد از انقباضات زیربیشینه داشت. بنابراین با توجه به نتایج این مطالعه د بررسی مکانیسم های محیطی و مرکزی حاصل از خستگی عضلات مچ پا می تواند برای برنامه ریزی تمرینات توانبخشی و تعادلی مفید باشد.

هدف از این پژوهش تدوین و بررسی اثر بخشی یک دوره برنامه حرکتی منتخب باساختار، بی ساختار و نیمه ساختار بر رشد حرکتی کودکان 4 تا 7 سال بود. این پژوهش به صورت نیمه تجربی، از نظر هدف و نتایج کاریردی بود. طرح این پژوهش از نوع طرح های پیش آزمون پس آزمون با سه گروه آزمایش بود. شرکت کنندگان60 نفر به طور هدفمند از بین مهدکودک های شهر تهران انتخاب شدند و پس از کسب رضایت والدینشان توسط فرم رضایت نامه بصورت تصادفی در سه گروه باساختار، بی ساختار و نیمه ساختار قرار گرفتند. برنامه های حرکتی منتخب با ساختار شامل، لی لی دسته جمعی ، توپ رابه هدف بزن، رد کردن توپ از بین پاها، حمل بادکنک، تعادل که باتوجه به آموزش مربی انجام شد. برنامه های حرکتی منتخب بی ساختار: وسایل و تجهیزات در اختیار کودک قرار داده شده بود و با توجه به انتخاب خود و به صورت دلخواه بازی را انتخاب می کرد. برنامه های حرکتی منتخب نیمه ساختار یک جلسه بصورت با ساختار و یک جلسه به صورت دلخواه بازی انتخاب می کنند. آزمون رشد حرکتی درشت (ویرایش 3) ﯾﮏ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ آزﻣﻮن ﻓﺮاﯾﻨﺪﻣﺤﻮر اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮای ﺳﻨﺠﺶ ﻣﻬﺎرت ﺣﺮﮐﺘﯽ درﺷﺖ ﮐﻮدﮐﺎن استفاده شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های تحلیل واریانس مرکب و آزمون پیگیردی بانفرونی استفاده شد در پایان نتایج نشان داد گروه نیمه ساختار در پس آزمون عملکرد بهتری را نسبت به گروه بی ساختار نشان داده است. ولی بین دو گروه بی ساختار و با ساختار و همچنین نیمه ساختار و با ساختار تفاوت معناداری در متغیر رشد حرکتی درشت در پس آزمون دیده نشد.

هدف پژوهش حاضر طراحی الگوی مدیریت ایمنی در رویدادهای ورزش دانش آموزی ایران بود. روش این تحقیق به صورت کیفی و براساس رویکرد داده بنیاد به شیوه رهیافت گلیزری انجام شد. مشارکت کنندگان در پژوهش شامل 17 نفر از خبرگان آشنا با حوزه ایمنی رویدادهای ورزشی، ورزش مدارس و متخصصان مدیریت ورزشی بودند که برای مصاحبه های بدون ساختار تا رسیدن به اشباع نظری به شیوه هدفمند انتخاب شدند و داده ها به صورت همزمان با استفاده از مجموعه ای از کدگذاری های باز، محوری و انتخابی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. جهت اعتبار و روایی از مقبولیت، انتقال پذیری و تأییدپذیری استفاده گردید. همچنین برای سنجش پایایی از روش پایایی بازآزمون مصاحبه ها که برابر 0/85 بدست آمد. نتایج نشان داد که مدیریت تخصصی فرآیند ایمنی به عنوان مقوله محوری و شایستگی و تخصص فرهنگ ایمنی، تعهدات حرفه ای و مسئولیت ها، بخشنامه ها و دستور العمل ها، مدیریت و برنامه ریزی، مدیریت صحیح بکارگیری منابع انسانی، نگرش توسعه ورزش دانش آموزی، خدمات پزشکی و اورژانسی، وضعیت آمادگی جسمانی و روانی، تجهیزات ورزشی، مدیریت بهداشت و نظافت، استاندارد بودن فضاها و امکانات ورزشی به عنوان مقولات تاثیرگذار در الگوی مدیریت ایمنی رویدادهای ورزش دانش آموزی تعیین شدند. بر اساس این مدل پیشنهاد می شود که مقوله های مختلف مستخرج از این پژوهش با تاکید بر پیشگیری از بروز حوادث، ترویج فرهنگ ایمنی، برنامه ریزی و مدیریت ایمنی در رویدادهای ورزشی دانش آموزی مدنظر قرار گیرد.