درخت حوزه‌های تخصصی

امروزه شرکت های زایشی در مأموریت نسل جدید بیشتر دانشگاه های کشورهای توسعه یافته به عنوان ارزش عمده تجاری و اقتصادی مد نظر قرار گرفته است. اما این شرکت ها در دانشگاه های ایران به ویژه در حوزه ورزش نتوانسته اند به طور مطلوب مأموریت اصلی خود را انجام دهند. از این رو پژوهش حاضر با هدف شناسایی راهبردها و پیامد های تأسیس شرکت های زایشی دانشگاهی در صنعت ورزش کشور انجام شد. این پژوهش با استفاده از روش کیفی و با ماهیت اکتشافی- بنیادی انجام گرفت. داده های پژوهش از طریق نمونه گیری هدفمند و بر اساس مصاحبه های عمیق نیمه ساختار یافته با خبرگان این حوزه (اساتید دانشگاه، مدیران شرکت های دانش بنیان، استارت آپ ها، شرکت های زایشی دانشگاهی، پارک های علم و فناوری، مراکز رشد، نخبگان حوزه کارآفرینی ورزشی) جمع آوری شد. شمار مشارکت کنندگان در این پژوهش با استفاده از شاخص اشباع نظری به 22 نفر رسید و تحلیل یافته ها به صورت کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام شد. پس از تکمیل یافته ها مقوله هایی از قبیل زیر ساخت های انسانی، محیطی، قانونی، پیوند های محیطی، شرکت زایشی مادر ورزشی، تحولات آموزشی، تیم های مشاوره ای، منابع مالی، منابع فنی، ایده محوری، خلاقیت و... از جمله راهبردهای های این پژوهش بود که می تواند به خودکفایی اقتصادی کشور، اشتغال زایی، کسب و کارهای جدید ورزشی، فراگیر شدن شرکت های زایشی دانشگاهی در حوزه ورزش، رشد همه جانبه ورزش، تجاری سازی یافته های ورزشی و کارآفرینی دانشکده های علوم ورزشی در ایران کمک شایانی نماید.

هدف تحقیق حاضر؛ طراحی الگوی توسعه کیفی آموزش مربیان استان آذربایجان غربی براساس گراند تئوری با ماهیت اکتشافی- بنیادی بود. روش پژوهش کیفی بوده که براساس نظریه داده بنیاد با رویکرد استراوس و کوربین است. جامعه آماری تحقیق: کلیه مدیران، معاونین و کارشناسان مجرب و صاحب نظر در حوزه تحقیق در اداره کل و ادارات ورزش و جوانان شهرستان های استان آذربایجان غربی، مربیان ورزشی نخبه و فعال شاغل زیر نظر باشگاهها و هیئت های ورزشی استان و همچنین اساتید مجرب و صاحب نظر دانشگاهی می باشند. نمونه آماری نیز به شیوه اشباع نظری و رعایت حد اشباع از نظرهای 27 نفر از افراد نخبه و متخصص نمونه تحقیق استفاده شد. ابزار مورد استفاده تحقیق مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. خروجی پژوهش مدل پارادایمی بررسی عوامل توسعه کیفی آموزش مربیان بود که از شرایط علی، مقوله محوری، شرایط مداخله گر، شرایط زمینه ای، راهبردها و پیامدها تشکیل شده است. موارد ذکرشده از کدهایی در مرحله اول کدگذاری؛ یعنی کدگذاری باز در چند مفهوم نظیر کاریزما و ویژگی های شخصیتی، اخلاق حرفه ای، سواد شناختی، شایستگی مهارتی ورزشی و نهایتاً عوامل مدیریتی بدست آمده اند. همچنین در مرحله دوم کدگذاری نیز، کدگذاری محوری توسعه کیفی آموزش مربیان و سطوح فرعی نظیر مهارت های عملکردی-رفتاری فردی، تخصصی-شغلی و عمومی-سازمانی شناسایی شد. نتیجه اجرای راهبردهای تحقیق حاضر در سه سطح تخصصی، فردی و عمومی، باعث توسعه کیفی آموزش مربیان و مشخصاً استقرار نظام توانمند سازمان دانش بنیان مربیان و هویت و شخصیت بخشی به حرفه مربیگری و افزایش مربیان نخبه در سطح و کلاس جهانی می شود.

صعودهای سرعت طی کردن مسیر 15 متری در کوتاهترین زمان می باشد و با شناخت عضلات درگیر در استارت افراد نخبه، می توان به بهبود رکورد ورزشکاران کمک نمود. لذا هدف از این پژوهش بررسی فعالیت های عضلات درگیر در استارت سرعت در بین سنگنوردان نخبه و تمرین کرده می باشد. این پژوهش های توصیفی – مقایسه ای است که به صورت میدانی انجام شد، برای این منظور 10 نفر از اعضای تیم ملی که 5 نفر از آن ها در رشته سرعت و 5 نفر در دیگر رشته های صعودهای ورزشی فعالیت می کردند، انتخاب شدند. هرکدام حداقل 2 بار حرکت استارت را تکرار کردند و فعالیت الکتریکی عضلات با استفاده از دستگاه الکترومیوگرافی نورکسون که به دستگاه مایوموشن و دوربین فیلم برداری سینک شده بود، مورد بررسی قرار گرفت. با توجه به نتایج این پژوهش، تفاوت معناداری بین این دو گروه دیده نشد. با این حال فعالیت الکتریکی در عضلات دوقلو و راست رانی از دیگر عضلات در افراد نخبه بالاتر بود. در افراد تمرین کرده عضلات اندام فوقانی فعالیت بالاتری را نشان دادند. بنابراین به نظر می رسد اگر مربیان عضلات اندام تحتانی به خصوص عضلات راست رانی و دوقلو را در افراد مبتدی تقویت کنند می توان استارت بهتری و در نهایت رکورد هایی بالاتری را انتظار داشته باشند

هدف این پژوهش، بررسی اثر یک جلسه فعالیت ورزشی با شدت بالا و پایین بر تغییرات غلظت پپتید YY3-36 (PYY3-36) در زنان دارای اضافه وزن و وزن نرمال غیرفعال بود. روش ها: مطالعه حاضر از نوع پژوهش های کاربردی است که به روش نیمه تجربی انجام گرفت. زنان با وزن نرمال (شاخص توده بدنی بین 18 تا 24.9 کیلوگرم بر مترمربع) و دارای اضافه وزن (شاخص توده بدنی بین 25 تا 29.9 کیلوگرم بر مترمربع) غیرفعال ساکن در شهر ایلام جامعه ی آماری را تشکیل دادند. 10 زن با وزن نرمال غیرفعال و 12 نفر از زنان دارای اضافه وزن غیرفعال در دامنه سنی 17- 35 سال نمونه های پژوهش را تشکیل دادند. پروتکل ورزشی با شدت بالا به صورت 5 ست 4 دقیقه ای رکاب زدن روی دوچرخه کارسنج با شدت 90 درصد ضربان قلب بیشینه و فعالیت ورزشی با شدت پایین به صورت 40 دقیقه رکاب زدن پیوسته روی دوچرخه کارسنج با شدت 50 درصد ضربان قلب بیشینه اجرا گردید. نمونه های خون پیش، بلافاصله و یک ساعت پس از هر دو پروتکل ورزشی برای اندازه گیری غلظت PYY3-36 جمع آوری شد. یافته ها: نتایج نشان داد که، غلظت PYY3-36 پلاسمایی در هردو گروه دارای اضافه وزن و نرمال بلافاصله پس از فعالیت ورزشی با شدت بالا نسبت به قبل از آن به طور معناداری افزایش و یک ساعت پس از فعالیت به سطح پایه (پیش آزمون) بازگشت. درحالی که، غلظت PYY3-36 پلاسمایی پس از فعالیت ورزشی با شدت پایین در هردو گروه دارای اضافه وزن و وزن نرمال تغییر معناداری نداشت. همچنین، بین آثار فعالیت ورزشی با شدت بالا و پایین، بر غلظت PYY3-36 پلاسمایی در هردو گروه دارای اضافه وزن و وزن نرمال تفاوت معناداری دیده نشد. نتیجه گیری: نتایج این پژوهش بیانگر اثر شدت فعالیت ورزشی بر غلظت PYY3-36 پلاسمایی بود، ولی ترکیب بدنی اثری بر پاسخ PYY3-36 پلاسمایی به فعالیت ورزشی نداشت. این یافته ها می تواند مناسب افراد دارای اضافه وزن و چاق باشد که با اجرای فعالیت ورزشی با شدت بالا انرژی دریافتی و اشتهای خود را کاهش دهند تا به هدف خود که کاهش توده بدنی است نائل شوند.

زمینه و هدف : سندروم اختلالات گوارشی (افزایش آسیب و نفوذپذیری روده و اندوتوکسمی)، از عوامل محدود کننده و شایع در فعالیت های ورزشی شدید و دراز مدت می باشد. با توجه به روشن نبودن اثرات حاد و درازمدت تمرینات تناوبی با شدت بالا (HIIT) بر عملکرد دستگاه گوارش، مطالعه حاضر با هدف تعیین اثرات تک جلسه ای و هشت هفته ای HIIT بر برخی از علائم و نشانگرهای سندروم اختلال گوارشی دختران ورزشکار انجام شد. روش تحقیق : تعداد 20 دختر ورزشکار، در قالب یک طرح نیمه تجربی دو گروهی شامل گروه کنترل (10 نفر) و گروه HIIT (10 نفر) در مطالعه شرکت کردند. قرارداد ورزشی تک جلسه ای شامل 18 بار دویدن 400 متر با شدت 100 تا 110 درصد حداکثر اکسیژن مصرفی بود که در دوره تمرین (هشت هفته) از نه به 18 تکرار 400 متر رسید. نمونه خون قبل، بلافاصله و دو ساعت پس از اجرای قرارداد های ورزشی جمع آوری گردید. شاخص های پروتئین متصل به اسید چرب روده (I-FABP)، زونولین، لیپوپلی ساکارید (LPS) و ایمونوگلوبین ام (IgM) سرم به روش الایزا اندازه گیری شدند و سپس، همه داده ها با استفاده از روش های آماری تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و ویلکاکسون در سطح معنی داری 05/0>p نتایج استخراج گردید. یافته ها : یک جلسه HIIT در ابتدا و انتهای دوره تمرین، موجب افزایش معنی دار I-FABP، زونولین، LPS و کاهش معنی دار غلظت IgM سرمی شد (0/05>p) و تنها تغییرات زونولین در جلسه ابتدایی؛ و زونولین و IgM در جلسه انتهایی دوره HIIT، پس از گذشت دو ساعت به حالت اولیه برگشت. تفاوت غلظت LPS و IgM گروه های کنترل و HIIT پس از هشت هفته تمرین معنی دار نبود (0/05<p). نتیجه گیری : ممکن است یک جلسه HIIT باعث افزایش نفوذپذیری FABP روده ای و اندوتوکسمی دستگاه گوارش شود؛ اما سازگاری مثبت ناشی از انجام یک دوره HIIT (هشت هفته)، بهبود پاسخ ورزشی نشانگرهای یکپارچگی روده ای دختران ورزشکار را در پی دارد.

زمینه و هدف : برآورد دقیق و سریع حداکثر اکسیژن مصرفی (VO2max) به عنوان شاخص آمادگی قلبی - تنفسی (CRF)، بوسیله معادلات رگرسیونی بدون آزمون ورزشی در جمعیت های بزرگ از اهمیت بالایی در حوزه سلامت و علوم ورزشی برخوردار است. بنابراین هدف پژوهش حاضر، ارزیابی معادلات رگرسیونی بدون آزمون ورزشی غیر بومی در برآورد VO2max پسران سالم کودک و نوجوان به روش معیار تحلیل گازهای تنفسی می باشد. روش تحقیق : این تحقیق از نوع مقطعی بود که در آن 349  پسر سالم کودک و نوجوان با میانگین سنی 72/2±49/12 سال، شاخص توده بدن 70/4±13/20 کیلوگرم/متر مربع و VO2max معادل 47/6±50/41 میلی لیتر/کیلوگرم/ دقیقه شرکت کردند. VO2max آزمودنی ها بر روی نوارگردان به روش تحلیل گازهای تنفسی در آزمون ورزشی بروس تعدیل شده اندازه گیری (روش معیار) شد و سپس به بوسیله معادلات رگرسیونی بدون آزمون ورزشی غیر بومی، برآورد گردید. برای ارزیابی دقت معادلات بدون آزمون ورزشی، از روش ضریب همبستگی پیرسون، آزمون t همبسته و توافق بلاند - آلتمن استفاده شد. یافته ها : همبستگی معنی داری بین VO2max اندازه گیری شده به روش معیار و روش برآورد شده بوسیله معادلات رگرسیونی بدون آزمون ورزشی بدست آمد (0/01>،p R=0/733– 0/639). با این حال، اختلاف معنی داری (0/01>p) بین VO2max روش معیار و معادلات رگرسیونی بدون آزمون ورزشی (میلی لیتر/کیلوگرم/دقیقه 69/11- 4/6 = میانگین اختلاف) مشاهده شد. همچنین نتایج نمودار بلاند - آلتمن حاکی از توافق ضعیف معادلات رگرسیونی غیر بومی با روش معیار بود. نتیجه گیری : معادلات رگرسیونی بدون آزمون ورزشی غیر بومی مورد پژوهش در مطالعه حاضر، از دقت لازم جهت برآورد CRF دانش آموزان ایرانی برخوردار نیستند. بنابراین، راستی آزمایی معادلات غیر بومی قبل از استفاده در جمعت ایران لازم به نظر می رسد.

هدف: تحول در درآمدزایی باشگاه ها، افزایش درآمد و تقویت ارتباط با هواداران، باشگاه ها و سازمان های ورزشی را بر آن داشته است که به دنبال منابع جدید در سودآوری بیشتر باشند، یکی از این راه ها توسعه ی برند سازی ورزشی است. هدف از اجرای این تحقیق ارائه ی مدل کیفی توسعه ی برندسازی ورزشی با تکنیک فراترکیب از انواع روش های فرامطالعه و الگوی سیپ است. روش تحقیق: در پژوهش حاضر با به کارگیری رویکرد سیستماتیک و فراترکیب، به تحلیل نتایج و یافته های محققین قبلی پرداخته و با انجام گام های هفت گانه روش ساندلوسکی و باروسو و الگوی سیپ مدل مفهومی عوامل مؤثر بر توسعه ی برند سازی ورزشی دسته بندی شد. یافته ها: بر اساس کد گذاری داده ها با الگوی سیپ، 4 مؤلفه ی اصلی ، 10مفهوم و 51 کد استخراج شد. برای سنجش کنترل کیفیت مطالعه ی حاضر از روش ارزیابی حیاتی استفاده شد. نتیجه: گسترش برند سبب می شود که یک کالای جدید به سرعت تشخیص داده شود و سریع تر مورد پذیرش مصرف کنندگان قرار گیرد. موفقیت در توسعه ی برند سازی ضمن توسعه بازارهای صادراتی به اعتبار بین المللی کشورها نیز می افزاید. براساس برون داد مدل به دست آمده از این پژوهش می توان نتیجه گرفت که مدیران و بازراریابان ورزشی توسعه ی برند سازی ورزشی را به عنوان یکی از مهمترین اهداف اصلی خود در نظر گیرند و به تلاش های بیشتری را در جهت گسترش آن مبادرت ورزند.

روش پژوهش حاضر، برمبنای هدف، راهبردی؛ بر مبنای راهبرد، ترکیبی و برمبنای مسیر اجرا، تئوری داده بنیاد بود. جامعه آماری در بخش کیفی متخصصان مدیریت رسانه های ورزشی، تبلیغات و بازاریابان ورزشی بودندکه به روش نموه گیری هدفمند انتخاب شدند و در بخش کمی ورزشکاران شش رشته ورزشی فوتبال، فوتسال، دوچرخه سواری، ورزش های رزمی، شنا، بدن سازی و پرورش اندام (1600= N) تشکیل دادند که بر اساس روش نمونه گیری غیر هدفمند و در دسترس تعداد 311 نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها در بخش کیفی، مصاحبه نیمه ساختار یافته و در بخش کمی، پرسشنامه محقق ساخته بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها در بخش کیفی از کدگذاری باز، محوری و گزینشی و در بخش کمی از مدل معادله ساختاری به روش حداقل مربعات جزئی (PLS) استفاده شده است. 116 گزاره مفهومی اولیه با 15 مقوله و 70 مفهوم در قالب ابعاد 6 گانه مدل پارادایمی، شامل شرایط علی (پتانسیل رسانه های اجتماعی و مشتری مداری)، پدیده اصلی (تبلیغات از طریق رسانه های اجتماعی)، راهبرد (جذب و حفظ مشتری)، ویژگی های زمینه ای (بهبود عملکرد و توسعه اثربخشی تبلیغات)؛ شرایط مداخله گر (محدودیت های درونی و بیرونی) و پیامد ( توسعه و باورهای اقتصادی) بوده است. اهمیت توسعه تبلیغات از طریق رسانه های اجتماعی به عنوان مقوله محوری و همچنین قرار گرفتن مقوله بهبود عملکرد و اثربخشی تبلیغات و جذب و حفظ مشتری به عنوان عاملی مهم و کاربردی از دیگر ویژگی های مهم این مدل بود.

کیفیت فیزیکی استادیوم ها یکی از مهم ترین عاملی است که تماشاگران را برای تماشای زنده رویدادهای ورزشی ترغیب می کند. بنابراین آگاهی از تاثیر کیفیت فیزیکی ورزشگاه ها بر رفتار تماشاگران، برای باشگاه ها و مدیرانی که قصد افزایش درآمد را دارند، مهم تلقی می شود. از این رو در این پژوهش به بررسی تأثیر کیفیت فیزیکی استادیوم های ورزشی بر تمایلات رفتاری تماشاگران پرداخته شده است. جامعه آماری پژوهش کلیه تماشاگران مسابقات لیگ برتر فوتبال را شامل می شد؛ که تعداد 325 نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند که در نهایت که 294 پرسشنامه صحیح عودت شد. گردآوری اطلاعات از طریق پرسشنامه محقق ساخته بود که این پرسشنامه از طریق مصاحبه با افراد خبره(اعضای هیات علمی و مدیران ورزشی) و مطالعات کتابخانه ای به دست آمده بود. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه ها با استفاده از نظرات متخصصان ورزشی و اساتید مدیریت ورزشی(10 نفر) پس از اعمال نظرات اصلاحی آن ها تأیید شد. پایایی درونی گویه های پرسشنامه ها نیز توسط پژوهشگر و در یک مطالعه تجربی با استفاده از روش آلفای کرونباخ برای پرسشنامه ویژگی استادیوم (97/0) و پرسشنامه رضایت مندی (87/0) و برای حضور مجدد(88/0) گزارش گردید و پس از اطمینان از اعتبار پرسشنامه ها از نرم افزار اس.پی.اس.اس در بخش آمار توصیفی و استنباطی و نیز نرم افزار آموس جهت ترسیم تحلیل مسیر استفاده گردید. نتایج نشان داد که ویژگی استادیوم بر رضایت مندی تاثیر مثبت و معناداری دارد، همچنین ویژگی استادیوم بر حضور مجدد تماشاگران نیز تاثیر مثبت و معناداری دارد. به علاوه رضایت مندی بر حضور مجدد تاثیر مثبت و معناداری دارد.

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر تعیین اثر تمرین ترکیبی بر بیان ژن برخی از سایتوکاین های پیش التهابی و ارزیابی سطوح هورمونی در زنان یائسه چاق است. روش پژوهش: در این تحقیق نیمه تجربی 30 زن یائسه کم تحرک و چاق انتخاب شده و به طور تصادفی به دو گروه تجربی (15 نفر) و گروه کنترل (15 نفر) تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت 12 هفته، پنج روز در هفته، شامل دو جلسه تمرین مقاومتی به مدت 60 دقیقه و 3 جلسه تمرین هوازی به مدت 30 دقیقه، شرکت کردند. پیش و پس از مداخله، نمونه خون برای ارزیابی استرادیول، استرادیول آزاد و میزان بیان mRNA ژن های اینترلوکین-6 (IL-6) و تومور نکروزدهنده آلفا (TNF-α) از داوطلبان اخذ شد. بیان کمی ژن با استفاده از روش 2 -∆∆ct و از طریق نرم افزار REST ارزیابی شد. از آزمون شاپیروویلک برای بررسی توزیع طبیعی داده ها و از تحلیل واریانس در اندازه گیری های مکرر برای مقایسه گروه ها در سطح معناداری α<0.05  استفاده شد. یافته ها: در پاسخ به پروتکل تمرینی، کاهش در توده چربی (6/9- درصد) و افزایش توده بدون چربی (2/4+ درصد) در گروه تجربی مشاهده شد. سطوح استرادیول آزاد (10/70- درصد ) و میزان بیان ژن IL-6 ( P=0.003) و TNF-α (P=0.000) کاهش معناداری در گروه تجربی نسبت به گروه کنترل داشت. اما تفاوت معناداری در استرادیول برای گروه تجربی وجود نداشت (P<0.05). نتیجه گیری: به نظر می رسد تمرین ترکیبی و کاهش توده چربی ناشی از فعالیت، پروفایل هورمون های جنسی و میزان بیان ژن IL-6 و TNF-α را در زنان یائسه مستعد BC تغییر می دهد. بنابراین این تحقیق شواهد بیشتری از تعامل پیچیده بین نشانگرهای التهابی، بافت چربی و توده عضلانی را در این گروه از زنان ارائه می کند.

مقدمه: ثابت شده ریخت شبانه روزی نقش کلیدی در زمان بندی اوج عملکرد ورزشی دارد. شواهد اخیر نشان می دهد محاسبه این تفاوت ها، که به عنوان ریخت شبانه روزی شناخته می شود، منجر به نمایه های فیزیولوژیک روزانه متفاوت می شود. هدف از تحقیق حاظر، بررسی تاثیر ریخت شبانه روزی بر حداکثر اکسیژن مصرفی ، ملاتونین و دمای بدن فوتبالیست های نوجوان باشگاه مس کرمان بود. روش پژوهش: در این تحقیق نیمه تجربی، 30 مرد فوتبالیست نوجوان باشگاه مس کرمان با میانگین سنی 26/16 سال به عنوان نمونه انتخاب شدند. بر اساس پرسشنامه صبح گاهی – عصر گاهی (MEQ)، آزمودنی ها به ریخت شبانه روزی نوع صبح گاهی و عصر گاهی تقسیم شدند. جهت اجرای آزمون فزاینده بر روی نوارگردان، آزمودنی ها 3 جلسه در آزمایشگاه حضور یافتند (ساعات 7-9 صبح و 6-8 عصر). پیش از اجرای آزمون، سطح ملاتونین خون و دمای بدن و طی اجرای آزمون، اکسیژن مصرفی آزمودنی ها اندازه گیری شد. یافته ها: در مورد گروه صبح گاهی، بین حداکثر اکسیژن مصرفی و ملاتونین شرایط صبح و عصر تفاوت معناداری مشاهده نشد (05/0p>) اما در شرایط عصر نسبت به صبح، دمای بدن افزایش معناداری را نشان داد (005/0p<). در مورد گروه عصر گاهی، بین ملاتونین شرایط صبح و عصر تفاوت معناداری وجود نداشت (05/0p>) اما در شرایط عصر نسبت به صبح، دمای بدن (023/0p<) و حداکثر اکسیژن مصرفی (001/0p<) افزایش معناداری را نشان داد. نتیجه گیری: به نظر می رسد ریخت شبانه روزی بر ظرفیت هوازی ورزشکاران تاثیر گذار است. در افراد با ریخت شبانه روزی نوع عصر گاهی و در ساعات فعالیت بدنی عصر، در مقایسه با فعالیت بدنی در ساعات صبح، ظرفیت هوازی بیشتر است.

مقدمه: تحقیق حاضر باهدف ارزیابی عملکرد نهادها و سازمان های تربیت بدنی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران با استفاده از رویکرد ترکیبی EFQM-DEA طراحی و اجرا گردید. روش پژوهش: روش تحقیق حاضر از نوع پیمایشی بود که به ارزیابی عملکرد شاخه ها و سازمان های تربیت بدنی نیروهای مسح پرداخته شده است. جامعه آماری شامل 4 بخش تربیت بدنی در نیروهای مسلح شامل ستاد کل نیروهای مسلح، ارتش، نیروی انتظامی و وزارت دفاع بود. بدین صورت که هدف ارزیابی عملکرد این 4 بخش با استفاده از الگوی ترکیبی EFQM و DEA بود. جامعه آماری این تحقیق را تمامی مدیران، متولیان و کارشناسان تربیت بدنی نیروهای مسلح در سال 1400 به تعداد 2500 نفر تشکیل بودند. برای تعیین و تخمین حجم نمونه آماری تعداد 340 نفر بر اساس انتخاب دردسترس به عنوان نمونه تحقیق مشخص شدند. ابزار گردآوری اطلاعات در تحقیق حاضر شامل پرسشنامه محقق ساخته بود که با توجه به روش های و شاخص های  EFQM و DEA طراحی گردیده بود. به منظور تجزیه وتحلیل داده های تحقیق حاضر نیز از روش آماری تحلیل پوششی داده ها استفاده گردید یافته ها: . با توجه به نتایج مشخص گردید که تربیت بدنی نیروهای مسلح با نمره کارایی 413/1 بهترین عملکرد در حوزه تربیت بدنی در مقایسه با سایر سازمان های موردبررسی را داشتند. نتیجه گیری: به صورت که نمره این سازمان در حوزه تربیت بدنی در شاخص های 9 گانه بیشتر از سایر سازمان های موردمطالعه بود.

مقدمه: مولتیپل اسکلروزیس (ام اس) از شایع ترین بیماری های خودایمنی التهابی مزمن سیستم عصبی مرکزی است که بر سیستم های حرکتی و حسی پایه برای کنترل تعادل در هنگام ایستادن و راه رفتن تأثیرگذار است. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرینات حس عمقی بر تعادل، خستگی و کیفیت زندگی زنان مبتلا به ام اس بود. روش پژوهش: جامعه آماری پژوهش شامل زنان 20 تا 50 ساله مبتلا به ام اس با نمره مقیاس وضعیت شدت ناتوانی 1تا 4 و عضو انجمن ام اس شهر اصفهان بودند. از بین بیماران 30 داوطلب به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و در دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند. آزمودنی های هر دو گروه پیش از شروع برنامه تمرینی پرسشنامه های شدت خستگی و کیفیت زندگی بیماران ام اس را تکمیل و در آزمون مقیاس تعادل برگ شرکت کردند. گروه تجربی به مدت هشت هفته تمرینات حس عمقی را سه جلسه در هفته و به مدت60 دقیقه اجرا کردند و گروه کنترل در این مدت فعالیت های روزمره خود را انجام دادند. در پایان برنامه، آزمون های قبل تکرار شد. داده ها از طریق آزمون هایt مستقل و t زوجی و در سطح خطای 0/05 تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد در گروه تجربی پیش آزمون و پس آزمون تعادل، خستگی و کیفیت زندگی تفاوت معناداری داشت. همچنین مقایسه نتایج پس آزمون دو گروه تجربی و کنترل نشان داد تعادل و کیفیت زندگی تفاوت معناداری داشت. نتیجه گیری: در مجموع هشت هفته تمرینات حس عمقی تعادل بیماران ام اس را بهبود بخشید و کیفیت زندگی آنان را ارتقا داد، ولی بر کاهش میزان خستگی آنان مؤثر نبود. بنابراین استفاده از تمرینات حس عمقی برای بهزیستی بیماران ام اس توصیه می شود.

  مقدمه: چگونگی فعالیت های بدنی زنان جوان در ایران پدیده کمتر شناخته شده، اما بسیار مهم است. از همین رو هدف این تحقیق طراحی مدل فعالیت های بدنی زنان جوان ایرانی بود. روش پژوهش: روش تحقیق، کیفی از نوع نظریه داده بنیاد رویکرد نظام مند بود. جامعه مورد بررسی زنان 20-40 ساله ایرانی مشارکت کننده در فعالیت های بدنی بود. روش نمونه گیری با توجه به روش تحقیق، نمونه گیری نظری بود و تا رسیدن به اشباع نظری، ضمن بررسی متون تخصصی، 27 مصاحبه نیمه ساختاریافته انجام گرفت. روش تحلیل داده ها پرسش و مقایسه بود. یافته ها: در مرحله کدگذاری باز، هفت مقوله اصلی زیر در فرایند فعالیت های بدنی بانوان جوان ایرانی شناسایی شد: «انگیزه های شخصی»، «اقدامات ترویجی»، «چالش ها»، «اماکن و امکانات ورزشی»، «مربی»، «ایمنی و امنیت» و «فواید ورزش». یافته ها همچنین نشان داد «انگیزه های شخصی» و «اقدامات ترویجی» محرک اولیه زنان جوان برای انجام فعالیت های بدنی هستند، اما برای تصمیم گیری و انجام فعالیت های بدنی «امکانات»، «چالش ها»، «مربی» و «ایمنی و امنیت» نیز نقشی تعیین کننده ای دارند و درصورتی که شرایط مساعد باشد مشارکت زنان جوان در فعالیت های بدنی ادامه پیدا خواهد کرد. نتیجه گیری: با توجه به اینکه زنان جوان ایرانی با چالش های بسیاری مواجهند، تنها آنهایی که انگیزه های شخصی بسیار قوی دارند، به ورزش می پردازند.  

مقدمه: این پژوهش با هدف شناسایی، دسته بندی و طراحی مدل توسعه گردشگری قهرمان پرور در فدراسیون کشتی ج.ا.ا با تأکید بر ارزیابی کیفی و کمّی مدل توسعه گردشگری قهرمان پرور انجام گرفت. روش پژوهش: نمونه آماری در بخش کیفی شامل تمام صاحب نظران دانشگاهی و خبرگان حوزه گردشگری ورزشی و مربیان نخبه کشتی برابر با 15 نفر بود و در بخش کمّی شامل تمامی مربیان کشتی با درجه ممتاز ملی فدراسیون کشتی ج.ا.ا بود که طبق فرمول نمونه گیری کوکران 384 نفر به صورت تصادفی ساده از سراسر کشور به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده های تحقیق پرسشنامه محقق ساخته بر پایه مصاحبه بود. برای تجزیه وتحلیل اطلاعات از نرم افزار MAXQDA و Smart pls3 استفاده شد. یافته ها: یافته های تحقیق نشان داد که عوامل مرتبط با مدل توسعه گردشگری ورزشی مرتبط با حوزه قهرمانی در فدراسیون کشتی کشور در قالب 28 مقوله و 136 کد مفهومی مشخص شد و در ابعاد شش گانه مدل پارادایمی به صورت شرایط علّی (5 مقوله)، مقوله اصلی و محوری: کسب وکارهای ورزشی مستمر (3 مقوله)، راهبردها (3 مقوله)، شرایط زمینه ای (9 مقوله)، شرایط مداخله گر یا میانجی (4 مقوله) و پیامدها (4 مقوله) جای گرفتند. نتیجه گیری: به طور کلی به مدیران فدراسیون کشتی ایران پیشنهاد می شود که با پیاده سازی برنامه های عملیاتی مناسب، برای اجرای راهبردهای منتج از این پژوهش، سعی در افزایش هرچه بهتر و بیشتر پیامدهای مذکور و نیز اصلاح برخی فرایندهای بازدارنده پیامدهای حاصله کنند.

هدف این پژوهش آینده پژوهی مدیریت سازمان های ورزشی ایران در افق 1414 بود. روش این پژوهش آمیخته و طرح آن از نوع همسوسازی بود. در مطالعه کیفی از روش تحلیل مضمون و در مطالعه کمی از روش آینده پژوهی استفاده شد. مشارکت کنندگان این مطالعه را صاحب نظران تشکیل می دادند که براساس روش نمونه گیری هدفمند و بر مبنای اشباع نظری 17 نفر انتخاب شدند. در بخش کیفی از مصاحبه نیمه ساختاریافته و در بخش کمی از پرسشنامه استفاده شد. جهت بررسی کیفیت و اعتباربخشی به نتایج کیفی در تحقیق حاضر از معیارهای ارزشیابی لینکلن و گابا استفاده شد و به منظور تأیید اعتبار ابزار اندازه گیری در بخش کمی، از روش روایی صوری و برای محاسبه ضریب قابلیت اعتماد از آلفای کرونباخ استفاده شد. در بخش کیفی جهت تحلیل اطلاعات از کدگذاری و در بخش کمی از تحلیل اثرات متقاطع و تحلیل اثرات متقابل استفاده شد. یافته ها نشان داد آینده مدیریت سازمان های ورزشی متأثر از 36 عامل می باشد و از بین آن ها 7 نیروی پیشران به نام های سازمان های چندوجهی، تیم سازی، تفکر سیستمی، تصمیم گیری سریع، منعطف و پویا، تقسیم کار جدید با الگوی جدید مدیریتی، تغییر چینش سنتی سازمان های ورزشی و مهارت کار گروهی در ابعاد فراسازمانی بدیل های احتمالی آینده مدیریت سازمان های ورزشی هستند که منجر به تولید دو سناریوی گروه اندیشی و گروه زدگی می شوند. بر این مبنا لازم است مدیران ورزش را برای رویایی رویی با این موقعیت آماده کرد.

هدف از پژوهش حاضر، مقایسه تاثیر هشت هفته تمرینات ثبات مرکزی با پلایومتریک بر دامنه حرکتی و توان ورزشکاران دارای بی ثباتی مزمن مچ پا بود. جامعه آماری این پژوهش، شامل ورزشکاران جوان پسر دارای بی ثباتی مزمن مچ پا بود. تعداد افراد نمونه 30 نفر (10 نفر برای هر گروه) در نظر گرفته شد، که در ابتدا به صورت هدفمند و در نهایت به صورت تصادفی ساده انتخاب شده و به صورت همتا شده، به دو گروه آزمایش (ثبات مرکزی و پلایومتریک) و یک گروه کنترل تقسیم شدند. قبل از شروع پروتکل تمرینی، توان انفجاری و دامنه حرکتی (دورسی فلکشن و پلانتار فلکشن) ارزیابی و اندازه گیری شد. گروه های تجربی تمری نات خود را که شامل تمری نات ثبات مرکزی و پلایومتریک بود، به مدت هشت هفته (3جلسه در هفته) انجام دادند و گروه کنترل در طول انجام پژوهش هیچ گونه تمرینات ورزشی خاصی را انجام ندادند. بعد از اجرای هشت هفته پروتکل تمرینی، پس آزمون جهت ارزیابی متغیرها با انداره گیری دامنه حرکتی به وسیله گونیامتر و آزمون سارجنت جهت اندازه گیری توان، همانند پیش آزمون انجام شد. تمرینات ثبات مرکزی بر توان تاثیر معنی داری دارد، اما در بهبود دامنه حرکتی (پلانتار فلکشن و دورسی فلکشن) تفاوت معنی دار نبود و از پیش آزمون تا پس آزمون بهبود معناداری مشاهده نشد. تمرینات پلایومتریک بر توان و دامنه حرکتی (پلانتار فلکشن و دورسی فلکشن) مچ پا تاثیر معنی داری دارد.

آزمون باز کردن ران به صورت دمر جهت ارزیابی کیفیت کنترل حرکتی در ناحیه لومبوپلویک استفاده می شود. به نظر می رسد تعامل عضلات در این آزمون با توجه به اینکه شباهت بسیار زیادی به الگوی راه رفتن و دویدن دارد، در آسیب همسترینگ مهم باشد. لذا هدف از مطالعه حاضر، بررسی اثر تغییر الگوی فعالیت عضلات در اکستنشن ران به صورت دمر بر فاکتورهای کینماتیکی موثر بر آسیب همسترینگ است. تعداد 28 نفر فوتبالیست مرد در تحقیق حاضر شرکت کردند. جهت ارزیابی و تقسیم بندی آزمودنی ها از آزمون باز کردن ران به صورت دمر استفاده شد و بر اساس الگوی فعالیت به دو گروه الگوی نرمال (14 نفر) و الگوی تغییریافته (14 نفر) تقسیم بندی شدند. برای ارزیابی آزمون باز کردن ران به صورت دمر، از دستگاه الکترومایوگرافی وایرلس برند مایون مورد استفاده شد. همچنین ارزیابی کینماتیکی دویدن، بر روی تردمیل و با سرعت 20 کیلومتر بر ساعت انجام گرفت. از آنالیز دو بعدی و سه بعدی برای استخراج داده های کینماتیکی (تیلت لگن، فلکشن جانبی تنه و فلکشن تنه) استفاده شد. دامنه حرکتی در یک سیکل دویدن و میزان هر یک از متغیرها در لحظه برخورد پا با زمین مورد استفاده قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تی مستقل استفاده شد. نتایج این تحقیق نشان داد که میزان فلکشن جانبی تنه (002/0 p=) و فلکشن تنه (024/0 p=) در لحظه برخورد پا با زمین و دامنه حرکتی فلکشن جانبی تنه (019/0 p=)، فلکشن تنه (035/0 p=) و دامنه تیلت لگن در یک سیکل دویدن (008/0 p=)، در یک سیکل دویدن در بین گروه الگوی تغییریافته و گروه نرمال تفاوت معنی داری وجود دارد. نتایج تحقیق حاضر نشان که تغییر در الگوی فعالیت عضلات در آزمون اکستنشن ران به حالت دمر می تواند ریسک آسیب همسترینگ را افزایش دهد.

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف طراحی مدل توسعه صنعت گردشگری ورزشی ایران و تبیین آینده آن مبتنی بر سناریونویسی در افق ۱۴۲۰ انجام گرفت. روش پژوهش: روش مورد استفاده در ای ن پژوه ش برنامه ری زی مبتنی بر س ناریو اس ت که در هش ت گام طراح ی و پی اده ش ده اس ت. روش گ ردآوری داده کیف ی و ب ا اس تفاده از مصاحب ه، پن ل خبرگ ی و پیمایش دلفی اس ت. 17 نفر از خبرگان حوزه صنعت گردشگری ورزشی دارای دان ش تخصص ی و ی ا تجربه عمل ی به عنوان اعضای گروه مشارکت کننده در پژوهش به صورت گلوله برفی انتخاب شدند. همچنین از نرم افزارهای میک مک و س ناریو وی زارد ب رای تجزیه وتحلیل داده ها استفاده شد. یافته ها: یافته ه ای ای ن پژوه ش در دو بخ ش ارائه شده اس ت؛ بخش اول ش امل شناس ایی و دس ته بندی مؤلفه های کلی دی، پیشران ها و ع دم قطعیت ه ای مرتب ط اس ت. چهار پیش ران «زیرساخت های گردشگری»، «زیرساخت های ورزشی»، «خدمات» و «تفریحات» در ای ن بخ ش تعیینو رواب ط اثرگ ذاری و اثرپذی ری می ان مؤلفه ها تحلیل شده اس ت. بخش دوم به شناس ایی و توصیف س ناریوهای محتمل و س ازگار بر اساس پیش ران ها و عدم قطعیت های ذی ربط، پرداخت ه اس ت. نتیجه گیری: به مدیران و متولیان صنعت گردشگری ورزشی کشور توصیه می شود که زیرساخت های گردشگری و ورزشی را بهبود بخشند و خدمات و تفریحات مناسب و جذاب را برای رضایت بیشتر گردشگران ارائه کنند.