درخت حوزه‌های تخصصی

هدف : سالمندی اغلب با سطوح بالایی از عوامل پیش التهابی مانند اینترلوکین6 (IL-6) در ارتباط است و منجر به عملکرد ضعیف و مرگ و میر می شود، اما ممکن است راهکارهای کاهش التهاب وابسته به سن، طول عمر را در افراد مسن بهبود بخشد. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر 8 هفته تمرین مقاومتی- هوازی، هوازی- مقاومتی و ترکیبی چرخشی بر برخی از شاخص های ترکیب بدنی، اینترلوکین 6 و مقاومت انسولینی در زنان سالمند است.مواد و روش ها : 40 نفر از زنان سالمند (میانگین سنی:0/82±60/34سال، قد: 0/01±155سانتی متر، وزن: 1/89±71/72کیلوگرم  وBMI : 29.45±0.63کیلوگرم بر متر مربع) به طور هدفمند انتخاب و بطور تصادفی ساده در یکی از چهار گروه: تمرین هوازی+مقاومتی  (A+R)(n=9)، مقاومتی+هوازی (R+A) (n=10)، ترکیبی چرخشی  (CI)(n=12) وکنترل (n=9) قرار گرفتند. برنامه های تمرینی به مدت 8 هفته و 3 روز در هفته انجام شد. از آزمون تی وابسته جهت تغییرات درون گروهی و از آزمون آنالیز واریانس یک طرفه جهت بررسی اختلاف بین گروه ها استفاده شد.یافته ها : هشت هفته تمرین ترکیبی، کاهش معنی داری در وزن وBMI  ایجاد کرد (0.05> p). در تغییرات درون گروهی در سطوح سرمی IL-6، کاهش معنی داری در گروه R+A (p=0.04) در مقایسه با گروه A+R  (p=0.75 ) و چرخشی ترکیبی (0.09= p) مشاهده شد. نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که سازگاری به تمرینات ترکیبی مستقل از ترتیب تمرین ترکیبی است و به نظر می رسد شیوه تمرینی که در ابتدا با تمرین مقاومتی شروع شود و به دنبال آن تمرین هوازی انجام شود می تواند تاثیر بیشتری در بهبود عوامل التهابی در مقایسه با توالی های دیگر داشته باشد.

هدف پژوهش حاضر؛ ارائه راهبردهای کاربردی جدید به منظور سودآوری باشگاه های فوتبال استقلال و پرسپولیس با بکارگیری از ظرفیت های درآمدهای رسانه ای و تبلیغاتی، درآمدهای تجاری و درآمدهای مدیریتی بود. روش پژوهش به صورت کیفی و بر اساس نظریه داده بنیاد می باشد. جامعه آماری پژوهش اعضای هیات علمی دانشگاه ها در گروه مدیریت ورزشی و مدیریت بازرگانی، متخصصین بازاریابی ورزشی، کارشناسان حقوق و اقتصاد، بودند. نمونه آماری به صورت هدفمند برای مصاحبه انتخاب گردید و مصاحبه ها تا حد اشباع نظری ادامه یافت. درنهایت 12 مصاحبه انجام پذیرفت پس از اجرای مصاحبه ها، مطالب گردآوری شده به دقت مطالعه شد و داده های حاصل از اجرای آن در سه گام اصلی کدگذاری باز، محوری و انتخابی قرار گرفت. بعد از کدگذاری مرحله به مرحله با توجه به روش گلیزر، تعداد 74 کد نهایی به دست آمد که در 9 مقوله فرعی و 3 مقوله اصلی درآمدهای رسانه ای و تبلیغاتی، درآمدهای تجاری و درآمدهای مدیریتی به عنوان راهبردهای درآمدزایی مؤثر بر باشگاه های فوتبال استقلال و پرسپولیس قرار گرفتند. با به کارگیری از مفاهیم به دست آمده در این پژوهش می توان کمبودهای مالی ناشی از مشکلات حق پخش رسانه ای، بلیط فروشی و تبلیغات محیطی در کشور را با دیگر ابزارهای ارتباط رسانه ای، درآمدهای تجاری و درآمدهای مدیریتی جبران کرد و به درآمدزایی در باشگاه رسید.

این پژوهش به مقایسه تأثیر چهار هفته تمرینات تخصصی بدمینتون به همراه انسداد جریان خون بر ویژگی های روانشناختی و اضطراب در بدمینتون بازان ماهر می پردازد. در این پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون، بدمینتون بازان نخبه پسر و دختر استان آذربایجان شرقی انتخاب و به صورت کاملاً تصادفی در دو گروه تمرین با محدودیت جریان خون و تمرین بدون محدویت جریان خون قرار گرفته و برنامه تمرینی سه جلسه در هفته (چهار هفته، هر جلسه 60 دقیقه) را انجام دادند. در پیش آزمون پرسشنامه های آمادگی روانی و اضطراب اجتماعی واتسون و فرند مورد برسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که اجرای تمرینات بدمینتون با و بدون محدودیت کالریایی باعث ایجاد تفاوت در نمره کل آمادگی روانی آزمودنی ها شد اما در میزان اضطراب هیچ تفاوتی مشاهده نشد. شیوه تمرینی انسداد جریان خون می تواند مسیر نوینی در تمرینات ورزشی بوجود آورده و باعث ایجاد تغییرات در سطح آمادگی روانی ورزشکاران حرفه ای می شود.

هدف از انجام پژوهش حاضر طراحی الگوی ترومای سازمانی و ترک خدمت با نقش میانجی هوشیاری سازمانی در کارکنان سازمان ورزش شهرداری تهران بود. روش پژوهش توصیفی– همبستگی از نوع معادلات ساختاری، از نظر هدف کاربردی و به لحاظ جمع آوری اطلاعات میدانی می باشد. جامعه آماری همه مدیران، کارشناسان و کارکنان ورزش شهرداری تهران جامعه آماری را تشکیل دادند. بر اساس اطلاعات کسب شده از شهرداری تهران این تعداد 300 نفر می باشد. نمونه گیری به صورت کل شمار انتخاب شد. با این تفاوت که تعداد 270 نفر پرسشنامه سالم از طرف شرکت کنندگان تکمیل و عودت داده شد. ابزار اندازه گیری این پژوهش از سه پرسشنامه ترومای سازمانی بیاتی (1399)، هوشیاری سازمانی پهلوان صادق (1396) و ترک خدمت درس و شوو (2001) استفاده گردید. نتایج نشان داد که اثر ترومای سازمانی بر ترک خدمت (233/10=سطح معناداری و 507/0= بارعاملی) و هوشیاری سازمانی (742/4=سطح معناداری و 350/0= بارعامی) مثبت و معنادار است. همچنین هوشیاری سازمانی بر ترک خدمت (549/0=سطح معناداری و 033/0= بارعامی) تأثیر معناداری ندارد. از طرفی دیگر نتایج نشان داد متغیر میانجی هوشیاری سازمانی، نقش میانجی گری غیرمعناداری (603/0=سطح معناداری و 012/0= بارعامی) در رابطه علی ترومای سازمانی با ترک خدمت دارد. لذا پیشنهاد می شود که برای جلوگیری از ترک خدمت از هوشیاری سازمانی استفاده کنند و به نقش ترومای سازمانی در سازمان دقت شود.

هدف از پژوهش حاضر شناسایی پیشران های کلیدی توسعه ورزش همگانی با رویکرد تحلیل ساختاری بود. پژوهش حاضر ازلحاظ هدف کاربردی، از نظر روش پیمایشی بود.جامعه آماری تحقیق را کلیه متخصصان و خبرگانی تشکیل دادند که در زمینه ورزش همگانی از دانش لازم برخوردار بودند. روش نمونه گیری هدفمند بود. درنهایت 16مصاحبه با خبرگان انجام شد که بعد از مصاحبه 14 تحقیق به اشباع نظری رسید و اطلاعات جدیدی از مصاحبه ها به دست نیامد. برای جمع آوری داده ها از فنون و ابزارهای مختلف همچون مصاحبه، پنل خبرگان و پرسشنامه استفاده شد. در پردازش داده ها نیز از تکنیک های متعدد آینده پژوهی ازجمله تکنیک دلفی، تحلیل اثرات متقاطع و تحلیل ساختاری و برای تفهیم و تبیین آینده ورزش همگانی کشور استفاده شد. بر این اساس آینده سازهای راهبردی مؤثر، با بهره گیری از روش تحلیل ساختاری و استفاده از نرم افزار میک مک شناخته شدند و مشخص شده است که تعداد ۱۰آینده ساز و پیشران نظیر قرار گرفتن ورزش در سبد تفکر سیاست گذاران، همکاری نمایندگان مجلس و استانداری در تصویب و اجرای قوانین حمایتی و تشویقی، تبلیغات چندبعدی جهت تشویق مردم به ورزش و... بیش ترین تأثیرگذاری را بر آینده ورزش همگانی دارند. به عنوان نتیجه گیری می توان گفت با همکاری نهادهای سیاسی، تبلیغات بیشتر و طرح های حمایتی و تشویقی شاهد توسعه ورزش همگانی و مشارکت بیشتر مردم در آن باشیم.

هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر ۸ هفته تمرین ترکیبی بر میزان آمادگی بدنی ادراک شده دانش آموزان بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی به صورت دوگروهی (گروه آزمایش و کنترل) باطرح پیش آزمون- پس آزمون بود. جامعه پژوهش را کلیه دانش آموزان دختر متوسطه اول شهر قم تشکیل دادند که از بین آن ها به روش پواسون 54 نفر (27 نفر گروه آزمایش، 27 نفر گروه کنترل) به عنوان نمونه انتخاب شدند. به گروه آزمایش، تمرین ترکیبی طی 8 جلسه در فاصله زمانی دو ماه و به صورتِ هفته ای سه بار ارائه شد. داده ها به کمک روش تحلیل کواریانس تجزیه وتحلیل شد. جهت گردآوری داده ها از ابزارهای فرم رضایت نامه، قد سنج (متر) ، ترازوی دیجیتال (با دقت 1//0 کیلوگرم) و پرسشنامه آمادگی جسمانی ادراک شده استفاده شد. تفاوت معناداری بین دو گروه کنترل و آزمایش در آمادگی جسمانی ادراک شده و مؤلفه های شرایط جسمانی، انعطاف پذیری، شرایط عضلانی و ترکیب بدنی به ترتیب (P=0/001،P=0/000، P=0/000،P=0/000، P=0/004) دیده شد. شرایط جسمانی 6/32%، انعطاف پذیری 6/31%، شرایط عضلانی 1/37% و ترکیب بدنی 8/17% افزایش داشتند. با توجه به نتایج پژوهش حاضر، تمرین ترکیبی می تواند ضمن افزایش آمادگی ادراک شده دانش آموزان ، شرایط جسمانی، انعطاف پذیری، شرایط عضلانی و ترکیب بدنی آن ها را نیز بهبود بخشد. بیشترین میزان تأثیر تمرینات ترکیبی بر شرایط عضلانی و کمترین تأثیر مربوط به ترکیب بدنی بود.

در سازمان های امروزی تسهیم دانش به اندازه ای اهمیت دارد که خود دانش به تنهایی قدرت محسوب نمی شود و آنچه  که به سازمان قدرت میدهد، دانشی است که کارکنان به اشتراک می گذارند. از این رو هدف از انجام این پژوهش بررسی اثر فناوری اطلاعات بر تسهیم دانش با میانجی رضایت از ارتباط در ادارات ورزش و جوانان استان گیلان و مازندران بود. روش پژوهش از نوع توصیفی همبستگی بود و جامعه آماری این پژوهش کلیه کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان گیلان و مازندران به تعداد250 نفر بودند که تعداد 214 پرسشنامه جمع آوری شد. از سه پرسشنامه استاندارد فناوری اطلاعات میتیک و همکاران (2017)، رضایت از ارتباط دان و هازن (1997) و تسهیم دانش همتی (2010) با آلفای کرونباخ به ترتیب 87/0، 85/0، 89/0 استفاده شد. براساس مدل معادلات ساختاری، روابط بین متغیرها، از برازش قابل قبولی برخوردار بود و نشان داد بین فناوری اطلاعات و تسهیم دانش، فناوری اطلاعات و رضایت از ارتباط، رضایت از ارتباط و تسهیم دانش ارتباط معنی دار وجود دارد. همچنین نقش میانجی رضایت از ارتباط بر اثر فناوری اطلاعات و تسهیم دانش مورد تایید قرار گرفت. در نتیجه مدیران ادارات ورزش و جوانان می بایست جهت ارتقا عملکرد تسهیم دانش در سازمان، فناوری اطلاعات را به منظور افزایش رضایت از ارتباط کارکنان بکارگیرند تا انگیزه کافی برای تسهیم دانش فراهم شود.

فعالیت های ورزشی می توانند به عنوان یک ادجوانت اندوژن عمل کنند و موجب افزایش بهره وری پاسخ ایمنی میزبان بعد از واکسیناسیون شوند. بااین حال، تأثیر فعالیت های ورزشی چند وهله ای برون گرا که به صورت استقامتی انجام می شوند، بر پاسخ-های مرتبط با ایمنی سلولی و هومورال به واکسن مشخص نیست. پژوهش حاضر به منظور بررسی فعال سازی لنفوسیت های کمک کننده نوع 1 و 2 (Th) به دنبال سه وهله فعالیت ورزشی برون گرای استقامتی به عنوان اجوانت DNA واکسن انجام شده است. تعداد 36 سر موش بالب سی ماده (8-6 هفته با میانگین وزن 18 گرم) به طور تصادفی شش گروه کنترل، ورزش، واکسن، PcDNA، ورزش-واکسن و ورزش-PcDNA (6 موش در هر گروه) تقسیم شدند. گروه های مختلف بلافاصله بعد از آخرین وهله ورزش تزریق DNA واکسن و PcDNA رو پشت سر گذاشتند، کلیه مراحل اجرای فعالیت ورزشی و تزریقات بر اساس پروتکل واکسن بعد از 12 روز تکرار شد و 12 روز بعد از دومین تزریق واکسن نمونه های پژوهش گردآوری شدند. برای بررسی نتایج به دست آمده از روش آماری آنالیز واریانس یک طرفه استفاده شد و P<0.05 در نظر گرفته شد. بر اساس نتایج پژوهش نسبت Th1/Th2 بعد از تحریک با آنتی ژن بین گروه های کنترل با واکسن و ورزش-PcDNA تفاوت معناداری مشاهده شد (P<0.05). گروه ورزش-واکسن با تمام گروه های پژوهش به صورت معنادار متفاوت بود (P<0.05). نتایج مطالعه حاضر تائید کننده افزایش نسبت سلول های Th1/Th2 به دنبال فعالیت های ورزشی چند وهله ای استقامتی طولانی مدت برون گرا بوده است. تحریک آسیب عضلانی از طریق فعالیت ورزشی در هنگام تزریق DNA واکسن احتمالاً در فراخوانی سلول های سیستم ایمنی ذاتی و تحریک مؤثر ایمنی اکتسابی مؤثر بوده است.

پژوهش حاضر با هدف نقش بحران کرونا بر شیوه بازاریابی در سازمان های ورزشی استان قم تدوین گردید. روش پژوهش از نوع کیفی بود. برای این منظور 14 نفر از مدیران و کارشناسان اداره کل ورزش و جوانان، اساتید آگاه به حوزه بازایابی و اقتصاد ورزشی، مشاوران و مدیران بازاریابی و اقتصادی باشگاه های ورزشی در استان قم به صورت هدفمند و بر اساس استراتژی گلوله برفی برای مصاجبه های عمیق نیمه ساختاریافته انتخاب شدند که مصاحبه ها تا مرحله اشباع نظری ادامه یافت. جهت بررسی روایی مصاحبه ها از واژه های مقبولیّت، انتقال پذیری و تأییدپذیری استفاده گردید. همچنین از پایایی باز آزمون برای محاسبه پایایی مصاحبه های انجام گرفته استفاده گردید. جهت تجزیه و تحلیل داده ها، از کدگذاری باز، محوری و گزینشی با رویکرد سیستماتیک استفاده گردید. براساس نتایج به دست آمده کدهای محوری، مسائل اطلاعاتی، مسائل حمایتی، مسائل رقابتی، چالش های مدیریتی، چالش های قیمتی، چالش های ورزشی، چالش های سرمایه ای، رفتار مصرف کننده، محرک های فروش، بازاریابی فروش و انتخاب کالا به عنوان عوامل موثر بر نقش بحران کرونا بر شیوه بازاریابی سنتی در سازمان های ورزشی و چالش های زیرساختی، چالش های حاکمیتی، چالش های آموزشی، چالش های حمایتی، مشوق های فروش، استراتژی های فروش و گزینش محصولات به عنوان عوامل نقش بحران کرونا بر شیوه بازاریابی الکترونیک در سازمان های ورزشی دسته بندی گردید. ازین رو به مدیران و مسئولان امر لازم است که ازین مدل و عوامل استخراج شده در برنامه ریزی های خود در جهت بهبود وضعیت بازاریابی ورزشی سازمان استفاده نمایند.

هدف از انجام این تحقیق، شناسایی و اولویت بندی جرایم اجتماعی رایج در فضاها و اماکن ورزشی کشور است. این تحقیق از نوع کاربردی است که به شیوه پیمایشی و با استفاده از پنل خبرگان (45 نفر) انجام شده است. از دو روش سلسله مراتبی (AHP) و TOPSIS برای اولویت بندی بهره گرفته شد. همچنین آزمون رتبه ای اسپیرمن نیز استفاده شد. نتایج بیانگر آن است است که دوازده جرم اجتماعی در محیط های ورزشی رایج است که در دو دسته سبک و سنگین طبقه بندی می شوند. وزن جرایم سبک نسبت به جرایم سنگین، بالاتر برآورد گردیده است که این امر نشان دهنده احتمال وقوع بیشتر این نوع از جرایم می باشد (456/0 در مقابل 388/0). 3 مورد نیز در هر دو روش AHP و TOPSIS یکسان می باشد. به این ترتیب که جرم «عدم توجه به مقررات وضع شده در محیط ورزش»، بیشترین میزان را در فضاها و اماکن ورزشی به خود اختصاص داده است و جرم «درگیری منجر به قتل در محیط ورزش» کمترین میزان وقوع را در محیط های ورزشی دارا بوده است. با توجه به ضریب همبستگی رتبه ای اسپیرمن به دست آمده برای جرایم سبک و سنگین (به ترتیب 3/95٪ و 2/88٪) معلوم می شود که بین دو روش مورد استفاده چه در حالت کلی و چه در حالت جزیی همبستگی بالایی وجود دارد. که این خود نشان دهنده میزان بالای هماهنگی بین نتایج حاصل شده از دو روش مورد استفاده برای اولویت بندی در این تحقیق است. با اختصاص بودجه کافی برای برنامه های آموزشی، ترویجی و تبلیغی می توان در راستای استفاده مطلوب از اماکن ورزشی گام برداشت.

هدف: پژوهش حاضر تلاش دارد با تمرکز بر آینده نگاری استراتژیک ورزش حرفه ای ایران با رویکرد کلاس جهانی عوامل موثر بر رشد باشگاه های ورزش حرفه ای که تاثیرگذار بر توسعه صنعت ورزش است، را شناسایی نماید.روش شناسی: داده های این پژوهش کیفی که ماهیتی اکتشافی- بنیادی داشت، از طریق نمونه گیری هدفمند با تکنیک گلوله برفی و بر اساس مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته با 20 نفر از خبرگان حوزه باشگاه های ورزش حرفه ای جمع آوری شد. درک تفسیری دقیق و کدگذاری های اولیه و نظری مشخص کرد که باشگاه های ورزش حرفه ای بر اساس ملزومات شکل دهنده آینده، با غلبه بر وزن گذشته، فشار حال و هم راستا با کشش آینده و انتخاب رفتار پیش نگرانه در رویارویی با آینده می تواند آینده مطلوب خود را بسازد و برای آن چشم انداز تعیین نماید.نتایج: در این پژوهش مجموعاً پانزده عامل اصلی موثر بر آینده نگاری استراتژیک ورزش حرفه ای ایران با رویکرد کلاس جهانی شامل: ساختار ورزش، عوامل بستر ساز، زیرساخت های سخت افزاری، عوامل زمینه ای، ذی نفعان کلیدی، توسعه با رویکرد جهانی، بازیگران کلیدی، توسعه منابع انسانی، پیامدهای احتمالی، پیامدهای توسعه با جهانی، آینده مرجح، عدم قطعیت ها، پیشران ها و شگفتی سازها شناسایی شد.نتیجه گیری: به طور کلی در ورزش حرفه ای در کلاس جهانی ملاحظات اقتصادی و بیشتر از هر چیز دیگر توصیف می شود، هرچند که عناصر فرهنگی نیز نقشی را در این عرصه بازی می کند. باوجود اهمیت فرهنگ در گفتمان های جهانی شدن در ورزش، ملاحظات اقتصادی نقش مهمی را بازی می کند.

هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر عوامل کانون توجه بیرونی و خودمختاری به صورت جداگانه و ترکیبی بر یادگیری یک تکلیف حرکتی هدف گیری، بر اساس نظریه بهینه یادگیری حرکتی بود. تعداد 60 دانشجوی دختر به طور تصادفی در 4 گروه 15 نفری شامل خودمختاری-توجه بیرونی (حق انتخاب محل پرتاب و تمرکز به هدف)، توجه بیرونی (تمرکز به هدف)، خودمختاری (حق انتخاب محل پرتاب) و کنترل (بدون دستورالعمل توجهی) قرار گرفتند. تکلیف حرکتی در این تحقیق، پرتاب کنترلی سکه با دست برتر از فاصله 5 متری به هدف شامل ده دایره متحد المرکز ترسیم شده برروی زمین بود. شرکت کنندگان در یک طرح عاملی 2 * 2 (با و بدون کانون توجه بیرونی) * (با و بدون خودمختاری)، مرحله تمرین را در 60 کوشش تمرین کردند. آزمون های یادداری با تاخیر 2 ساعت و 24 ساعت اجرا شد. نتایج تحلیل واریانس نشان داد اثر اصلی توجه بیرونی (38/0P=)، و تعامل بین عوامل توجه بیرونی و خودمختاری (69/0P=) معنادار نمی باشد. اثر اصلی عامل خودمختاری معنادار می باشد (002/0P=). به طوریکه، دقت اجرای شرکت کنندگان گروه خودمختاری در مرحله یادداری بهتر از گروه بدون خودمختاری است. به طور کلی، یافته ها بیانگر آن است که عامل خودمختاری به صورت جداگانه و بدون ترکیب با کانون توجه بیرونی در یادگیری مهارت حرکتی هدفگیری تاثیر گذار می باشد.

هدف این پژوهش شناسایی و تحلیل محتمل ترین سناریو توسعه فوتسال کشور می باشد. پژوهش حاضر مبتنی بر رویکرد آینده پژوهی است که از لحاظ هدف کاربردی، از نظر روش پیمایشی است. جامعه آماری شامل کلیه خبرگانی که در زمینه ورزش قهرمانی و حرفه ای و رشته فوتسال از دانش و تجربه لازم برخوردار هستند. نمونه گیری به صورت گلوله برفی است. 12 مصاحبه با خبرگان انجام گرفت. از فنون و ابزارهای مختلف همچون مصاحبه، پنل خبرگان و پرسشنامه استفاده شد. در پردازش داده ها نیز از تکنیک هایی از جمله تکنیک دلفی، تحلیل اثرات متقاطع،تحلیل ساختاری ،بالانس اثرات متقابل و از نرم افزار میک مک و سناریو ویزارد استفاده شد.34 عامل تاثیرگذار توسعه فوتسال کشور مشخص شدند. با بهره گیری از روش تحلیل ساختاری(اثرات متقاطع) و نرم افزار میک مک جایگاه هر عامل در سیستم به دست آمده مشخص شد و 8 پیشران به عنوان کلیدی ترین آینده سازها در توسعه فوتسال کشور مشخص شدند و با استفاده از آن ها محتمل ترین سبد سناریو توسعه فوتسال کشور بدست آمد که در این سبد سناریو بدست آمده هر 8 پیشران در افق زمانی 10 ساله به حالت فاجعه اتفاق خواهند افتاد. نتایج این پژوهش می تواند به عنوان یک راهنما در برآورد و پیشنگری آینده سازمان های ورزشی ایران که با ورزش فوتسال در ارتباط هستند مؤثر باشد و مسیری را نشان دهد که باعث فاصله گرفتن از شرایط بحرانی و نزدیک شدن به شرایط ایده ال باشد و به توسعه کمی و کیفی رشته کمک زیادی کند.

هدف از مطالعه حاضر ارزیابی ارتباط بین راستای آناتومیک اندام تحتانی و استقامت عضلات مرکزی با حداکثر والگوس زانو طی فرود-پرش در زنان ورزشکار بود. در مطالعه مقطعی حاضر 44 زن ورزشکار 16 تا 26 سال شرکت کردند. زاویه والگوس زانو با استفاده از دوربین فیلم برداری طی فرود-پرش ثبت شد. زاویه Q، افت ناوی، آنتی ورژن ران، چرخش درشت نی، هایپر اکستنشن زانو اندازه گیری و استقامت عضلات مرکزی با از استفاده از روش های بالینی استاندارد ارزیابی شد. از روش همبستگی پیرسون برای تحلیل داده ها استفاده شد. یافته های پژوهش حاضر نشان داد بین زاویه Q، استقامت عضلات خم-کننده جانبی راست و عضلات خم کننده جانبی چپ با حداکثر والگوس زانو ارتباط معنی داری وجود دارد (05/0P≤). براساس نتایج پژوهش حاضر، ارزیابی زاویه Q و استقامت عضلات خم کننده جانبی تنه می تواند به شناسایی ورزشکاران در معرض خطر آسیب ACL و ارائه برنامه های پیشگیری از آسیب های اندام تحتانی کمک کند.

هدف از این تحقیق بررسی اثربخشی اسنورکل بر آموزش مهارت های اصلی شنا در کودکان و نوجوانان غیرشناگر دارای ترس از آب بود. این پژوهش از نوع تجربی و با طرح های پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. شرکت کنندگان30 کودک (64/0±95/8 سال) و30 نوجوان (71/0±06/15 سال) غیرشناگر دارای ترس از آب بودند که شرکت کنندگان هر گروه بطور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند (15 نفر در هر گروه). هر چهار گروه پس از شرکت در پیش آزمون مهارت ورود به آب، باز کردن چشم در آب، سر خوردن و جهت گیری در آب، حرکت در آب و حبس نفس، وارد دوره 20 جلسه ای آموزش شنا شدند، بطوری که به گروه آزمایش با اسنورکل و به گروه کنترل بدون اسنورکل مهارت های اصلی شنا توسط یک مربی آموزش داده شد. سپس هر چهار گروه در پس آزمون شرکت کردند. داده ها با تحلیل کوواریانس چند متغیره (مانکووا) دو عاملی و آزمون تعقیبی بنفرونی[1] تجزیه و تحلیل شدند. نتایج یافته ها گویای آن است اثرات اصلی سن معنی دار نبود ولی اثرات اصلی تمرین و اثرات تعاملی سن و تمرین معنی دار بود. استفاده از اسنورکل در کودکان و نوجوانان بر مهارت ورود به آب، باز کردن چشم در آب اثر معنی داری نداشت ولی بر مهارت های سر خوردن و جهت گیری در آب و حرکت در آب اثر معنی دار و مثبت داشت. همچنین استفاده از اسنورکل در کودکان و نوجوانان بر مهارت حبس نفس اثر معنی دار و منفی داشت. با توجه به اینکه نتایج پژوهش حاضر نشان دهنده تاثیرات مثبت استفاده از اسنورکل بر یادگیری مهارت های سر خوردن و جهت گیری در آب و حرکت در آب و اثرات منفی آن بر حبس نفس در کودکان و نوجوانان است، توصیه می شود مربیانی که برای سازگار نمودن کودکان و نوجوانان با آب از اسنورکل استفاده می کنند آموزش های تکمیلی برای بهیود مهارت حبس نفس ارایه نمایند. [1] . Bonferroni

زمینه و هدف : انجام تمرینات ورزشی به همراه مصرف قهوه سبز می تواند به عنوان یک راهکار برای کنترل چاقی در نظر گرفته شود. هدف مطالعه حاضر، مقایسه تاثیر تمرینات هوازی، مقاومتی و ترکیبی به همراه مصرف قهوه سبز، بر سطوح سرمی آیریزین، مایونکتین و مقاومت به انسولین در زنان چاق بود. روش تحقیق : در این پژوهش نیمه تجربی، 60 آزمودنی زن با دامنه سنی 5±25 سال و شاخص توده بدنی5±30 به صورت هدفمند انتخاب و به طور تصادفی به پنج گروه 12 نفری شامل: تمرین هوازی+مکمل، تمرین مقاومتی+مکمل، تمرین ترکیبی+مکمل، مکمل و کنترل تقسیم شدند. شدت تمرین هوازی 50 تا 75 درصد حداکثر ضربان قلب و شدت تمرین مقاومتی 55 تا 70 درصد یک تکرار بیشینه بود. تمرینات طی هشت هفته با تکرار سه روز در هفته انجام شدند. قهوه سبز روزانه قبل از شام به میزان 400 میلی گرم مصرف شد. 24 ساعت قبل از اولین و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین نمونه های خونی در حالت ناشتا گرفته شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش های تحلیل کوواریانس و بونفرونی در سطح 0/05>p استفاده گردید. یافته ها : سطوح آیریزین و مایونکتین در گروه های تمرین و قهوه سبز نسبت به پیش از تمرین و نسبت به سایر گروه ها، افزایش معنی داری داشت. به علاوه، مقاومت به انسولین بعد از تمرین هوازی و ترکیبی به همراه مکمل نسبت به سایر گروه ها و حتی نسبت به پیش از تمرین نیز کاهش معنی داری پیدا کرد؛ اما بعد از تمرین مقاومتی و مکمل مقدار آن نسبت به سایر گروه ها افزایش داشت. نتیجه گیری : هر سه تمرین اجرا شده همراه با مکمل قهوه سبز، با افزایش مایوکاین هایی مانند آیریزین و مایونکتین، علاوه بر تاثیر بر ترکیب بدن و کاهش وزن، باعث بهبود عمل انسولین و کاهش مقاومت به انسولین شدند؛ با این حال اجرای تمرین ترکیبی و هوازی همراه با مکمل، در مقایسه با تمرین مقاومتی همراه با مکمل، بهبود بیشتری در انسولین و مقاومت به انسولین ایجاد کرد.

هدف پژوهش حاضر، تعیین اثر بخشی مداخله ورزشی مبتنی بر برنامه های بین نسلی بر شادکامی و بهزیستی ذهنی در ورزشکاران بدنسازی می باشد. روش تحقیق نیمه آزمایشی و به صورت پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل می باشد. نمونه مورد مطالعه شامل30 ورزشکار بدنساز مرد در قالب دو گروه می باشد (شامل 15 نفر بدنساز به عنوان گروه آزمایشی و 15 نفر بدنساز به عنوان گروه کنترل) که به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. گروه آزمایش تحت مداخله ورزشی مبتنی بر برنامه های بین نسلی قرارگرفتند، اما برای گروه کنترل مداخله انجام نشد. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه شادکامی آکسفورد(1995) ، پرسشنامه فرم کوتاه بهزیستی ذهنی ریف و سینگر (2006) و روش مداخله ورزشی مبتنی بر برنامه های بین نسلی بود. جهت تحلیل داده های پژوهش حاضر از آزمون تحلیل کواریانس ANCOVA و نرم افزار SPSS25استفاده شد. نتایج نشان داد که تفاوت معناداری بین نمرات پیش آزمون و پس آزمون گروه آزمایشی و همچنین تفاوت معناداری بین دوگروه آزمایشی و گواه در شادکامی و بهزیستی ذهنی ورزشکاران بدنسازی وجود داشت. انجام مداخلات ورزشی بر متغیر شادکامی و بهزیستی ذهنی اندازه اثر بزرگتر را داشته است. ورزشکاران بدنساز شرکت کننده در جلسات مداخله ورزشی مبتنی بر برنامه های بین نسلی قرار در مقایسه با گروه کنترل و درمقایسه با قبل از مداخله درمجموع بهزیستی ذهنی و شادکامی بیشتری را تجربه کردند.

مقدمه: معیارهای عینی به منظور سنجش عملکرد به رغم محدودیت های ذاتی در رشد، یادگیری حرکتی و روانشناسی ورزش به طور گسترده استفاده می شوند. با توجه به محدودیت ابزارهای ارزیابی عملکرد در ورزش های تیمی، هدف پژوهش تعیین روایی و پایایی نسخه فارسی پرسشنامه عملکرد ادراک شده در ورزش های تیمی (PPTSQ) بود.روش پژوهش: تحقیق حاضر از نوع مطالعات زمینه یابی بود. نمونه آماری 100 نفر از ورزشکاران حرفه ای (52 زن و 48 مرد) رشته های ورزشی تیمی 18 تا 32 ساله بودند که به روش نمونه گیری در دسترس و هدفمند در پژوهش حاضر شرکت کردند. ابتدا با استفاده از روش بازترجمه، صحت ترجمه نسخه فارسی پرسشنامه تأیید شد و در ادامه برای تعیین روایی سازه پرسشنامه از تحلیل عامل تأییدی مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری و برای تعیین همسانی درونی از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد. تحلیل های آماری با استفاده از نرم افزار لیزرل نسخه 8/8 انجام گرفت.یافته ها: نتایج نشان داد که مدل مرتبه اول از نظر شاخص های آماری (0/079=RMSEA) برازش دارد که گواه روایی سازه این پرسشنامه به فارسی است. مدل مرتبه دوم نیز روایی مؤلفه های سازنده این پرسشنامه را تأیید کرد (0/073=RMSEA). ضریب آلفای کرونباخ (0/92=α) و همبستگی درونی آزمون مجدد (0/92=α) گواه پایایی پرسشنامه بود.نتیجه گیری: بر اساس نتایج، مقیاس فارسی پرسشنامه عملکرد ادراک شده در ورزش های تیمی از روایی سازه و پایایی درونی مطلوب و قابل قبولی برخوردار است و می توان از آن به عنوان ابزاری روا و پایا استفاده کرد.

هدف از این پژوهش بررسی ارتباط بین فراموشی سازمانی و چابکی سازمانی با عملکرد سازمانی در وزارت ورزش و جوانان بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری کلیه کارکنان وزارت ورزش و جوانان و نمونه 170 نفر بودند. در این پژوهش از سه پرسشنامه فراموشی سازمانی جلالی و همکاران (1389)، پرسشنامه چابکی سازمانی اسپایتزر (2000) و پرسشنامه عملکرد سازمانی هرسی و گلداسمیت (2003) استفاده شد. روایی پرسشنامه ها با استفاده از نظر 10 نفر از خبرگان مدیریت ورزشی تایید و پایایی ازطریق آلفای کرونباخ به ترتیب برابر 85/0 و 93/0 و 95/0 گزارش شد. از آمار توصیفی و استنباطی (کولموگروف اسمیرنوف، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون) استفاده شد. نتایج نشان داد که بین فراموشی سازمانی و چابکی سازمانی با عملکرد سازمانی ارتباط معناداری وجود داشت. همچنین، نتایج رگرسیون نشان داد که فراموشی سازمانی و ابعاد آن66درصد و چابکی سازمانی و ابعاد آن 45درصد از عملکرد سازمانی را پیش بینی کردند. همچنین از بین مولفه های فراموشی سازمانی عامل فراموشی سازمانی هدفمند و از بین مولفه های چابکی سازمانی عامل مدیریت عملکرد مهم ترین پیش بینی کننده عملکرد سازمانی بودند. نتیجه گیری می شود که مدیران وزارت ورزش وجوانان توجه خاصی به عامل فراموشی سازمانی و چابکی سازمانی وارائه شیوه های خلاق برای اصلاح ساختار و عملکرد سازمان درجهت نیل به اهداف سازمان داشته باشند.