«ساماندهی» رسانه در کشور ما ، به دلیل حوادث و وقایعی که سیر طبیعی گذار را مختل کرده اند ، جهتی غیر طبیعی یافته است . انقلاب ، جنگ و تحولات عمیق اجتماعی سهم عمده ای در به زدن «نظم تغییر» در تمامی زیر ساخت های فرهنگی ، من جمله رسانه ها داشتند . همچنین از نگاه تاریخی ، جغرافیایی سیاسی و اقتصادی ، ایران همواره متضمن بحران ها و کنش های اجتماعی ، فرهنگی بوده است . از این رو ، مطالعه ساماندهی رسانه نیز متضمن رویکردی «بحران جو» است . در این راستا ، مصاحبه با دکتر محمدرضا تاجیک ، با اشاره به مفاهیم و تعاریف بحران و مدیریت بحران و ابعاد مختلف آن ، ضرورت های این رویکرد را در سیاستگذاری ها و برنامه ریزی ها یادآور می شود .
سیاست گذاری ملی ارتباطات نیازمند شناخت نقش و تعیین جایگاه هر یک از رسانه ها در سپهر توسعه ملی است . این که ساختار قدرت سیاسی و مجموعه دولتمردان (به مفهوم عام) چه نگرش و ، در عین حال ، چه انتظاراتی نسبت به جایگاه رسانه ها ، هم به صورت نظام مند و هم به شکل مجزا ، دارند بر حضور ، فعالیت و ایفای نقش رسانه ها و روزنامه نگاران تاثیری انکار پذیر دارد . آخرین مطالعه و تحقیق میدانی ای که در مورد رابطه اعتماد مردم به رسانه ها با اعتماد آنها به حکومت در سال 1382 در مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه ها صورت گرفته است ، همبستگی بالایی را در این زمینه نشان می دهد .
هدف این مقاله، روشن نمودن علل و انگیزه های حکومت تزاری روسیه از تاسیس اداره آسیا و نشان دادن ساختار داخلی و وظایفی است که بر عهده آن گذاشته شده بود. این پژوهش مبتنی بر اسناد و مدارک منتشر نشده آرشیو رسمی سیاست خارجی روسیه است.
دانش از راههای گوناگون به توسعه دموکراسی میانجامد؛ که یکی حضور اندیشه انتقادی در روشهای علمی، و دیگری پذیرش کثرتگرایی و تنوع آرا و تلاش برای یافتن زمینههای مشترک است.
خروج کره شمالی از معاهده عدم گسترش سلاحهای هستهای موضوعی است که در این نوشتارضمن بررسی جایگاه این قید در فرایند قراردادی خلع سلاح، کنترل تسلیحات و عدم گسترش، بهتحلیل کلی ابعاد حقوقی آن پرداخته میشود. در عین حال، از آن جا که امروزه نیز موضوع خروجکشورمان از این معاهده در محافل مختلف مطرح شدهاست، تدقیق در این قید، کارکرد و نقاط مثبت ومنفی این پیشنهاد را نیز به صورت غیرمستقیم مشخص خواهد کرد. در کل، با این که قید خروج اساسایکی از مظاهر حق حاکمیت دولتهاست، اما با توجه به حقوق بینالملل قراردادی اعمال این قید باموانع حقوقی در حال ظهوری روبهرو است که عمدتا از گسترش مفهوم حفظ صلح و امنیتبینالمللی و افزایش اختیارات شورای امنیت ملل متحد نشأت میگیرند. این نوشتار صرفا به بررسیچشمانداز حقوقی توسل کره شمالی به قید خروج از رژیم عدم گسترش میپردازد.