فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۶۷٬۸۶۱ تا ۶۷٬۸۸۰ مورد از کل ۸۲٬۸۷۶ مورد.
بررسی تطبیقی طلاق در فقه و حقوق
حوزههای تخصصی:
کلیاتی درباره ی فلسفه ی دی(مقاله پژوهشی حوزه)
حوزههای تخصصی:
مندرجات «ضد شیعی» سیاستنامه از آن خواجه نظام الملک نیست!(مقاله پژوهشی حوزه)
حوزههای تخصصی:
ارزش شناخت(1)(مقاله پژوهشی حوزه)
حوزههای تخصصی:
کثرت گرایی از دیدگاه امام علی (ع)(مقاله پژوهشی حوزه)
حوزههای تخصصی:
شواهد اصالت وجود
منبع:
نامه مفید ۱۳۷۸ شماره ۱۹
تحلیل انتقادی اصالت وجود
منبع:
نامه مفید ۱۳۷۸ شماره ۱۹
حوزههای تخصصی:
این مقاله بر آن است که دو تفسیر از اصالت وجود به دست دهد: یکى اصالت وجود به معناى صدرایى که پیش از او سابقه روشنى در فلسفه ندارد و آثار و فواید مهمى نیز بر آن مترتب نیست. و دیگرى اصالت وجود به معناى عرفانى که سابقه طولانى و درستى از عصر باستان تا کنون دارد.
فى المثل در تعالیم اوپانیشادها اعتقاد بر آن بود که جهان محسوس مایا است و مایا نمود و توهم و خیال است و در پس آن برهمن است که واقعیت ثابت و کلى جهان است و از درک آن محرومیم.
از دیدگاه افلاطون و ارسطو، جهان محسوس سایه تلقى شد و جهان مثل به عنوان هستى اصیل و پایدار معرفى گردید. و در عرفان اسلامى نیز همه ظواهر، جلوهها و مظاهر حقیقت وجود دانسته مىشود.
سپس هر دو تفسیر را از نظر هستى شناسى ، معرفتشناسى و ارزش شناسى و عملى مورد بحث و نقادى قرار مى دهد و مطرح مىکند که تفسیر صحیح از اصالت وجود همان تفسیر عرفانى از اصالت وجود است که بر خلاف تفسیر صدرایى از جهات مورد بحث آثار و فوایدى بر آن مترتب است.
دلائل عقلی برای اثبات رابطه نزدیک بین نفس و قلب
حوزههای تخصصی:
پیام ادیان: نقب زدن به عالم معنا
منبع:
هفت آسمان ۱۳۷۸ شماره ۱
حوزههای تخصصی:
تأثیر اندیشه های کلامی شیعه بر معتزله
منبع:
هفت آسمان ۱۳۷۸ شماره ۱
حوزههای تخصصی:
دیدگاه راغب اصفهانی در اعجاز قرآن و نقد آن
حوزههای تخصصی:
چکیده :
موضوع این مقاله در مورد بررسی و نقد قول راغب اصفهانی (ت.502ق.) در اعجاز قرآن است. نخست تاریخچهای از اعجاز قرآن گزارش شده و سپس دیدگاه راغب اصفهانی در اعجاز قرآن بیان گردیده است. او اعجاز قرآن را نه در لفظ و نه در معنی، بلکه در نظم مخصوص آن میداند و لذا الفاظ و معانی قرآن را امری خارق العاده نمیداند. اعتقاد او در این خصوص مورد نقد و بررسی واقع شده؛ ضمن آنکه او از طرفی «قول به صَرفه» را نیز مردود ندانسته و به تبیین آن پرداخته است، در حالی که قول به صرفه، قابل دفاع نیست و در این مورد نیز، رأی او مورد نقد واقع شده است.