درخت حوزه‌های تخصصی

زمینه و هدف: کربوهیدرات ها نقش مهمی در حفظ گلیکوژن، ثبات قند خون و جلوگیری از افت عملکرد در فعالیت های پرفشار فوتبال دارند. با وجود راهبردهای مختلف مصرف کربوهیدرات، میزان اثربخشی هرکدام هنوز مورد بحث است. این مطالعه با هدف مرور شواهد ده سال اخیر درباره تأثیر انواع پروتکل های مصرف کربوهیدرات بر عملکرد جسمانی، مهارت های فنی و ریکاوری فوتبالیست ها انجام شد. روش بررسی: ۲۵ مطالعه منتشرشده بین ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ که از مداخلات کربوهیدراتی استفاده کرده و پیامدهای عملکردی را گزارش کرده بودند، از طریق تحلیل کیفی سنتز شدند. یافته ها: بیشتر راهبردهای مصرف کربوهیدرات موجب بهبود دوهای تکراری، حفظ توان بی هوازی و کاهش افت عملکرد می شوند. نوشیدنی های کربوهیدراتی در حین بازی و شست وشوی دهان با محلول کربوهیدراتی به حفظ مهارت های فنی و کاهش ادراک تلاش کمک می کنند. مصرف پس از فعالیت نیز بازسازی گلیکوژن را تسریع می کند. ناهمگنی پروتکل ها و کمبود مطالعات بر زنان و رده های پایه از محدودیت هاست. نتیجه گیری: مصرف هدفمند و زمان بندی شده کربوهیدرات راهبردی مؤثر برای بهبود عملکرد و ریکاوری در فوتبال حرفه ای است؛ اما برای ارائه توصیه های دقیق تر، پژوهش های گسترده تر لازم است.

تغذیه یکی از مهم ترین فاکتورهای سبک زندگی و موثر بر سلامت عمومی بدن و نیز پیشگیری، کنترل و درمان بیماری ها می باشد. درمورد ورزشکاران تغذیه به عنوان یک عامل موثر بر عملکرد ورزشی نیز شناخته می شود. از طرفی یکی از مهم ترین دغدغه های ورزشکاران رشته های مختلف کسب وزن و ترکیب بدنی مناسب یا اصلاح آن در دوره های مختلف است. برای جستجوی مقالات مورد استفاده به زبان انگلیسی و فارسی در بازه ی زمانی سال 2020 تا 2025 کلیدواژه های "Nutrition knowledge"، "Nutrition Awareness"، "Nutrition Education"، "Body Composition"، "Body Fat Percentage"، "Body Analysis"، "Fat Free Mass" ، "Lean Body Mass"، "دانش تغذیه"، "ترکیب بدنی" و "درصد چربی" در پایگاه های Google Scholar، Scopus، PubMed، Mdpi و Isc مورد جستجو قرار گرفتند. غربالگری نظام مند از 41 مطالعه منجر به انتخاب 18 مقاله واجد شرایط شد. تحلیل این مطالعات حاکی از آن است که دانش تغذیه ای ورزشکاران و مداخله در این مورد می تواند با ترکیب بدنی ایشان مرتبط باشد. به طوری که در بیشتر موارد دانش تغذیه بهتر با درصد چربی پایین تر، توده عضلانی بالاتر و به طور کلی وزن یا شاخص توده بدنی مناسب تر مرتبط است. در مواردی دریافت آموزش یا نظارت از منابع معتبر مثل دانش آموخته ی تغذیه نیز اثر مشابهی بر شرایط ورزشکاران دارد. دانش تغذیه بهتر و یا دریافت آموزش تغذیه از منابع علمی می تواند بر بهبود شاخص های مرتبط با ترکیب بدنی از جمله درصد چربی و توده عضلانی موثر باشد.

توسعه پایدار مقاصد گردشگری ورزشی یکی از مهمترین و اصلی ترین اهداف و آرمان های بسیاری از کشورهاست. اما این توسعه پایدار مرهون تأثیرات اقتصادی، اجتماعی-فرهنگی و زیست محیطی است که بیشتر در زمینه های مختلفی بکار می رود. هدف اصلی تحقیق حاضر شناسایی و اولویت بندی عوامل مؤثر در توسعه پایدار مقصد گردشگری ورزشی شهر تهران است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، ترکیبی است. در مرحله اول از طریق روش کیفی تحلیل مضمون به شناسایی عوامل مؤثر بر توسعه پایدار مقصد گردشگری ورزشی شهر تهران می پردازد و در مرحله دوم با استفاده از روش کمی پیمایش به اولویت بندی هریک از مضامین فوق مبادرت می ورزد. ابزار گردآوری اطلاعات در مرحله کیفی، مصاحبه های نیمه ساختاریافته می باشند که از طریق خبرگان مربوطه با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند از 14 تن از خبرگان به عمل آمده است. سپس، هریک از مضامین مستخرج از مرحله قبل جهت اولویت بندی به مرحله دوم، یعنی روش کمّی پیمایش راه یافتند. در این مرحله با استفاده از روش نمونه گیری طبقه ای و ابزار پرسشنامه، در رابطه با تایید یا رد عوامل و همچنین، اولویت بندی آنها اظهارنظر شد. در مرحله اول، با استفاده از روش کیفی تحلیل مضمون و مطابق با گام های شش گانه بروان و کلارک شناسایی و استخراج تم ها صورت پذیرفتند که در نهایت 5 مضمون اصلی و 20 مضمون فرعی شکل گرفتند. سپس، این مضامین جهت تایید یا رد به خبرگان مرحله دوم تحقیق، یعنی روش کمّی پیمایش داده شدند و مطابق با نتایج حاصل شده از آزمون ها، تمامی ابعاد و مولفه ها مورد تایید قرار گرفتند

تهران با تنوع طبیعی، جغرافیایی و انسانی خود ظرفیت چشمگیری برای توسعه گردشگری ماجراجویانه دارد، اما بهره برداری مؤثر از این پتانسیل با چالش های ساختاری و ایمنی و مدیریتی مواجه است. پژوهش حاضر با هدف طراحی مدل چندسطحی عوامل کلیدی مدیریت توسعه پایدار گردشگری تفریحات ورزشی ماجراجویانه در تهران انجام شد. روش تحقیق آمیخته (کیفی-کمی) و از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت و محتوا توصیفی-تحلیلی بود و داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای، مصاحبه گروه کانونی و پرسشنامه ساختاری تفسیری گردآوری شد. در این پژوهش 13 عوامل مؤثر را در شش سطح آشکار ساخت: سطح اول شامل ایمنی، امنیت، ملاحظات زیست محیطی، جاذبه های طبیعی و زیرساخت؛ سطح دوم منابع انسانی، مدیریت و بازاریابی؛ سطح سوم عوامل اجتماعی فرهنگی و فناوری؛ سطح چهارم آموزش و پژوهش؛ سطح پنجم اقتصادی و سطح ششم سیاسی و قوانین و مقررات. بر این اساس عوامل سیاسی (متغیر1) جزو عوامل نفوذی، عوامل اقتصادی (متغیر2)، اجتماعی-فرهنگی (متغیر3)، تکنولوژی و فناوری (متغیر4)، بازاریابی (متغیر7)، آموزش و پژوهش (متغیر8)، مدیریت (متغیر9)، منابع انسانی (متغیر10)، قوانین و مقررات (متغیر13) جزو عوامل پیوندی، در نهایت عوامل زیست محیطی (متغیر5)، جاذبه های طبیعی (متغیر6)، زیرساخت (متغیر11)، ایمنی و امنیت (متغیر12) جزو عوامل وابسته در این پژوهش مشخص و شناسایی شدند. مدل پیشنهادی چارچوبی عملی برای مدیران شهری و برنامه ریزان فراهم می کند تا توسعه گردشگری ورزشی ماجراجویانه در تهران به صورت پایدار مدیریت شود. بر اساس یافته ها، اقدامات کلیدی شامل تدوین سیاست های رسمی، ایجاد زیرساخت های آموزشی و پژوهشی، توسعه مناطق ویژه گردشگری، اجرای دستورالعمل های ایمنی و تقویت همکاری ذی نفعان است. اجرای این راهبردها زمینه ساز ارتقای جایگاه تهران و توسعه پایدار شهری خواهد بود.

روش تحقیق این مطالعه در دو بخش انجام شد. بخش نخست با رویکرد کیفی و روش تحلیل مضمون اجرا شد. مشارکت کنندگان شامل ۱۵ نفر از خبرگان آشنا با سازمان های ورزشی ایران بودند که به صورت هدفمند و معیاری انتخاب شدند. گردآوری داده ها از طریق مصاحبه اکتشافی تا حد اشباع نظری ادامه یافت. روایی و پایایی داده ها با استفاده از ضریب هولستی، پی اسکات، کاپای کوهن و آلفای کرپیندورف تأیید شد. در بخش دوم، از روش تحلیل ساختاری با استفاده از نرم افزار MICMAC برای بررسی اثرات متقابل متغیرها استفاده شد. در این مرحله، پیشران های کلیدی ارزش سازی فرهنگی با رویکرد بازی وارسازی در سازمان های ورزشی شناسایی و اولویت بندی شدند. نتایج بخش کیفی، ۲۰ مضمون اولیه مرتبط با بازی وارسازی در سازمان های ورزشی شناسایی شد. تحلیل ساختاری- تفسیری نشان داد که از میان ۲۰ پیشران بررسی شده در مدل بازی وارسازی، چهار عامل انگیزش و پاداش مبتنی بر بازی وارسازی، طراحی رقابت و سطوح پیشرفت، فرهنگ سازی و ترویج ارزش های بومی و رویکردهای رهبری و مدیریت مشارکتی بیشترین تأثیر مستقیم و غیرمستقیم را داشته و در عین حال از وابستگی کمی برخوردارند؛ بنابراین به عنوان پیشران های کلیدی سیستم شناسایی شدند. این عوامل نقش محرک در ساختار آینده بازی وارسازی ایفا کرده و محور تحول دیجیتال و فرهنگی در سازمان های ورزشی به شمار می روند. سایر عوامل مانند آموزش و توسعه منابع انسانی از طریق بازی، ارزش های اخلاقی و اجتماعی در ورزش، درون زا سازی فرهنگی در طراحی بازی وار و برندسازی و ارتباطات فرهنگی ورزش بیشتر تابع تغییرات هستند. تمرکز بر پیشران های کلیدی، پیش نیاز موفقیت در طراحی و اجرای نظام بازی وارسازی فرهنگی محسوب می شود.

هدف: هدف از تحقیق حاضر شناسایی و اولویت بندی عوامل مؤثر بر توسعه کسب و کارهای کوچک و متوسط (SMEs) گردشگری ورزشی ساحلی در جزیره کیش بود. این پژوهش از دسته تحقیقات کاربردی و از نظر شیوه گردآوری داده ها در زمره پژوهش های توصیفی – تحلیلی بود. روش شناسی: جامعه آماری این پژوهش 15 نفر از خبرگان مدیریت ورزشی، مدیران اجرایی و کارآفرینان فعال در گردشگری ورزشی ساحلی بود که به صورت هدفمند انتخاب شدند. درگام نخست، با مصاحبه نیمه ساختاریافته با خبرگان و به کارگیری رویکرد تحلیل تماتیک براساس تکنیک شش مرحله ای براون و کلارک (2006)، عوامل مؤثر بر توسعه کسب وکارها (SMEs) شناسایی شد. درگام دوم، عوامل با بهره گیری از روش تحلیل سلسله مراتبی (AHP) و ماتریس مقایسات زوجی ساعتی (1980) رتبه بندی و اولویت بندی گردید. یافته ها: بر اساس یافته های پژوهش حاضر پنج عامل اصلی و ۱۷ زیرمقوله شناسایی شد. بعد اقتصادی و تأمین مالی در رتبه نخست قرار گرفت، پس از آن حکمرانی چندسطحی و هم افزایی بین بخشی، بازاریابی و زنجیره ارزش، ریسک ها، ایمنی و تاب آوری و در نهایت جنبه های زیست محیطی به ترتیب در اولویت های بعدی قرار دارند. نوآوری: این پژوهش به عنوان نخستین مطالعه تخصصی در حوزه توسعه کسب وکارهای (SMEs) گردشگری ورزشی ساحلی، چارچوبی راهبردی جهت ایجاد محیطی پویا و توسعه استراتژیک اشتغال زایی و کارآفرینی ارائه می دهد. نتیجه گیری: مدیران ارشد این حوزه در جزیره کیش می توانند با تمرکز بر جذب سرمایه گذاری خارجی، شفافیت حقوقی، مشوق های مالی، همکاری بین بخشی و مدیریت ریسک، تاب آوری و ملاحظات زیست محیطی زمینه ساز توسعه و پایداری این نوع کسب وکارها شوند.

اهداف پژوهش حاضر با هدف بررسی ویژگی های روان سنجی پرسشنامه استحکام روانی (MTQ-10) در نوجوانان فوتبالیست انجام شد. در این مطالعه، روایی سازه ای (شامل روایی همگرا و واگرا)، روایی همزمان، پایایی همسانی درونی و پایایی بازآزمایی این ابزار ارزیابی شد. مواد و روش ها این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی و مبتنی بر تحلیل روان سنجی ابزار بود. نمونه شامل ۲۸۵ نوجوان فوتبالیست پسر در رده سنی ۱۳ تا ۱۸ سال بود که به روش در دسترس انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه استحکام روانی ۱۰ سؤالی (MTQ-10) جمع آوری شد. تحلیل عاملی اکتشافی (EFA) برای بررسی ساختار عاملی ابزار و تحلیل عاملی تأییدی (CFA) برای آزمون برازش مدل مفهومی استفاده شد. شاخص های روایی همگرا و واگرا بررسی شدند و پایایی از طریق ضریب آلفای کرونباخ و ضریب همبستگی درون رده ای (ICC) سنجیده شد. یافته ها نتایج تحلیل عاملی اکتشافی نشان داد که پرسشنامه MTQ-10 از یک ساختار چهار عاملی برخوردار است که 01/54 % از واریانس کل را تبیین می کند. نتایج تحلیل عاملی تأییدی حاکی از برازش مطلوب مدل بود (978/0=CFI، 965/0=TLI و 7/0=RMSEA). روایی همگرا و واگرا تأیید شد و روایی همزمان نیز از طریق همبستگی پرسشنامه MTQ-10 با یک ابزار معتبر دیگر مورد تأیید قرار گرفت. پایایی همسانی درونی پرسشنامه با مقدار آلفای کرونباخ 812/0 و پایایی ترکیبی 842/0 تأیید شد. همچنین، پایایی بازآزمایی نشان داد که ضریب همبستگی درون رده ای برای کل مقیاس برابر 76/0 است که نشان دهنده ثبات مناسب ابزار در طول زمان است. نتیجه گیری این پژوهش نشان داد که پرسشنامه MTQ-10 دارای ویژگی های روان سنجی مناسب و پایایی قابل قبولی در جمعیت نوجوانان فوتبالیست است. این ابزار می تواند به عنوان یک مقیاس معتبر برای سنجش استحکام روانی در نوجوانان ورزشکار مورد استفاده قرار گیرد. یافته های این مطالعه می تواند به روان شناسان ورزشی و مربیان در طراحی برنامه های آموزشی و مداخلات روان شناختی جهت بهبود استحکام روانی در ورزشکاران نوجوان کمک کند.

هدف سواد بدنی به عنوان یک مفهوم محوری در تربیت بدنی، فعالیت بدنی و ترویج ورزش در سراسر جهان شناخته شده است. با وجود نقش کلیدی سواد بدنی در شکل دهی رفتارهای سالم و ترویج مشارکت مادام العمر در فعالیت های بدنی، فقدان ابزارهای معتبر سنجش برای جمعیت بزرگسال و سالمند، درک این سازه را با چالش مواجه ساخته است. این مطالعه با هدف روانسنجی نسخه فارسی مقیاس سواد بدنی ادراک شده برای بزرگسالان و سالمندان (PLAS) انجام شد. روش پژوهش پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی بود. بدین منظور 358 زن و مرد بزرگسال و سالمند 18 تا 75 سال، نسخه فارسی مقیاس سواد بدنی ادراک شده بزرگسالان و سالمندان را تکمیل کردند. ابتدا با استفاده از روش باز ترجمه، صحت ترجمه نسخه فارسی پرسشنامه تأیید شد و در ادامه برای تعیین روایی سازه پرسشنامه از تحلیل عامل تأییدی مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری و برای تعیین همسانی درونی از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد. همچنین برای پایایی زمانی سؤالات، از همبستگی درون طبقه ای با روش آزمون- آزمون مجدد استفاده شد. یافته ها یافته ها نشان داد که شاخص های برازش مدل(شاخص نیکویی برازش و شاخص برازش تطبیقی) در سطح مطلوبی قرار دارند. پایایی زمانی و ضریب آلفای کرونباخ برای سواد بدنی و ابعاد آن بالاتر از 7/0 (حداقل مقدار قابل قبول) به دست آمد. نتیجه گیری نسخه فارسی مقیاس PLAS از روایی و پایایی مطلوبی برخوردار است و می تواند به عنوان ابزاری معتبر برای سنجش سواد بدنی ادراک شده در جمعیت بزرگسال و سالمند ایرانی مورد استفاده قرار گیرد.

هدف: در حیطه روانشناسی ورزش، فراشناخت به عنوان دانش و نظارت بر فرآیندهای شناختی نقش تعیین کننده ای در عملکرد ورزشی دارد. پرسشنامه فرآیندهای فراشناختی در طول اجرا(MPPQ) توسط لاو و همکاران(2019) برای سنجش سه بعد هماهنگی شناختی، ارزیابی شناختی و کنترل افکار طراحی شده است. با این حال، با توجه به تأثیرپذیری سازه های روان شناختی از عوامل فرهنگی و نبود ابزار معتبر بومی برای سنجش این فرآیندها در ورزشکاران ایرانی، پژوهش حاضر با هدف بررسی ویژگی های روان سنجی نسخه فارسی پرسشنامه فرآیندهای فراشناختی در طول اجرا (MPPQ) در جامعه ورزشکاران ایرانی انجام شد. روش: این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی بود که بر روی 244 ورزشکار زن و مرد حرفه ای و نیمه حرفه ای استان تهران از رشته های ورزشی مختلف انجام گرفت. برای ترجمه پرسشنامه از پروژه بین المللی IQOLA استفاده شد. روایی پرسشنامه (محتوایی، سازه، همگرا، تشخیصی و پیش بین) و پایایی آن (همسانی درونی با آلفای کرونباخ و پایایی زمانی با ضریب همبستگی درون طبقه ای) مورد ارزیابی قرار گرفت. داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS-24 و Lisrel-8 تحلیل شدند. یافته ها: شاخص روایی محتوایی(CVR=0.81) و شاخص روایی محتوا (CVI>0.79) برای تمامی گویه ها مطلوب بود. تحلیل عاملی تأییدی، برازش مطلوب مدل سه عاملی اصلی (شامل هماهنگی شناختی، ارزیابی شناختی و کنترل افکار) را تأیید کرد (شاخص های برازش مانند CFI=0.97, RMSEA=0.045). همبستگی معنادار نمرات MPPQ با پرسشنامه های معیار (مانند MCQ، MAI، FFMQ ، CFS , OMSAT-3) روایی همگرا، تشخیصی و پیش بین را تأیید نمود. پایایی با ضریب آلفای کرونباخ برای کل پرسشنامه 0.89 و برای خرده مقیاس ها بین 0.77 تا 0.89 و پایایی زمانی با ضریب ICC بین 0.76 تا 0.89 به دست آمد. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که نسخه فارسی پرسشنامه فرآیندهای فراشناختی در طول اجرا(MPPQ) از روایی و پایایی مطلوبی در جامعه ورزشکاران ایرانی برخوردار است و می تواند به عنوان ابزاری معتبر برای سنجش فرآیندهای فراشناختی در حین عملکرد ورزشی مورد استفاده محققان و متخصصان روانشناسی ورزش قرار گیرد.

تحقیق حاضر با هدف بررسی نوآوری های مرتبط با فعالیت بدنی اوقات فراغت در کشورهای موفق (سوئیس، استرالیا، آلمان، ژاپن، کانادا، انگلستان و قطر) به منظور تطبیق و پیاده سازی در ایران انجام شد. با استفاده از روش کیفی-کاربردی و رویکرد تطبیقی، نوآوری ها در چهار بخش محصول/خدمات، فرآیندها، مدیریت و حکمرانی تحلیل شدند. یافته ها نشان دهنده ده نوآوری محصول/خدمات از جمله خدمات مربیگری شخصی سازی شده، پارک های ماجراجویانه و باشگاه های اشتراکی است که به افزایش مشارکت شهروندان در فعالیت بدنی کمک می کنند؛ شش نوآوری فرآیندی از جمله پلتفرم های دیجیتال مشارکتی و سیستم های رزرواسیون هوشمند مشارکت شهروندان در فعالیت بدنی را تسهیل می کنند؛ هفت نوآوری مدیریتی از جمله مدیریت یکپارچه امکانات ورزشی و مدیریت مبتنی بر داده می توانند تحول اساسی در کیفیت و کمیت ارائه برنامه های فعالیت بدنی ایجاد نمایند؛ شش نوآوری حکمرانی از جمله تشکیل شورای عالی فعالیت بدنی (حکمرانی یکپارچه)، قانون الزامات فضای ورزشی و برنامه های فراگیر و متنوع نیز اثربخشی سیاست گذاری را بهبود می بخشند. این پژوهش با ارائه الگوهای قابل تطبیق، زمینه را برای افزایش مشارکت شهروندان در فعالیت های بدنی و بهبود سلامت عمومی فراهم می کند.

مقدمه و هدف: روند رو به رشد چاقی با ابتلا به انواع بیماری ها از جمله دیابت نوع دو رابطه مستقیم دارد. فعالیت بدنی نقش به سزایی در کنترل وزن و پیشگیری از بیماری های متابولیک دارد. هدف این مطالعه بررسی اثر هشت هفته تمرینات TRX بر شاخص های حساسیت انسولینی، کیفیت زندگی، سلامت عمومی و ترکیب بدنی در مردان دارای اضافه وزن یا چاق بود. مواد و روش ها: در این مطالعه نیمه تجربی 30 آزمودنی مرد دارای اضافه وزن یا چاق با دامنه سنی 20 تا 30 سال به صورت آزمودنی های در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در گروه های تمرین (15 نفر) و کنترل (15 نفر) قرار گرفتند. پروتکل تمرینات TRX شامل 8 هفته، 3 روز در هفته، 40 - 45 دقیقه بود. نمونه های خونی در دو مرحله پیش و پس آزمون برای ارزیابی متغیرهای خونی گرفته شد. تحلیل آماری داده ها از طریق آزمون های آماری تی همبسته و تحلیل کوواریانس در سطح آماری 05/0P≤ با استفاده از نرم افزار آماری SPSS نسخه 23 انجام شد. یافته ها: در اثر مداخله تمرین TRX میانگین سطوح شاخص های ارزیابی مدل هموستاتیک برای مقاومت به انسولین (HOMA-IR)، مک آلیس (McAuley’s)، کیفیت زندگی، سلامت عمومی، وزن، شاخص توده بدنی، نسبت دور کمر به دور لگن در گروه تمرین نسبت به گروه کنترل کاهش معنی داری داشت (05/0P≤)؛ اما تفاوت میانگین های دو گروه در شاخص بررسی کمی حساسیت به انسولین (QUICKI) معنی دار نبود (170/0=P). نتیجه گیری: با توجه به یافته ها به نظر می رسد انجام تمرینات TRX را می توان به عنوان یک راهکار غیردارویی برای کاهش عوامل خطر (کاهش مقاومت به انسولین و افزایش حساسیت انسولینی)، بهبود کیفیت زندگی و سلامت عمومی در افراد دارای اضافه وزن و چاق پیشنهاد نمود.

این پژوهش باهدف شناسایی پیامدهای خصوصی سازی در ورزش کشور اجرا شد. روش پژوهش کیفی و تحلیل اکتشافی می باشد که با روش تحلیل تم انجام شده است. جهت گردآوری اطلاعات، از مصاحبه عمیق و نیمه ساختاریافته با 19 تن از کارشناسان و متخصصان حوزه ورزش، افراد دارای تحصیلات دانشگاهی (اعضای هیئت علمی) و افراد دارای تجربیات مدیریتی در سازمان ها و نهادهای ورزشی، مربیان و نخبگان ورزشی استفاده شده است. تحلیل داده ها در فرایند کدگذاری با کمک نرم افزار MAXQDA منجر به شناسایی 30 مقوله در قالب دو کد محوری پیامدهای مثبت و منفی خصوصی سازی ورزش شد. تفسیر و تحلیل یافته های پژوهش نشان داد که پیامدهای منفی خصوصی سازی در سطح ورزش کشور بیش از پیامدهای مثبت بوده و گسترده ترین پیامدهای منفی خصوصی سازی در سطح مدیریتی و باشگاهی وجود دارد.تفسیر و تحلیل یافته های پژوهش نشان داد که پیامدهای منفی خصوصی سازی در سطح ورزش کشور بیش از پیامدهای مثبت بوده و گسترده ترین پیامدهای منفی خصوصی سازی در سطح مدیریتی و باشگاهی وجود دارد.

موفقیتها و شکست های تیم های ملی فوتبال هر کشور در جام جهانی فوتبال می تواند بر زندگی روانی- اجتماعی شهروندان تاثیر بگذارد. پژوهش حاضر تلاش کرده است اثر نتایج تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی 2022 را بر«امید» در بین شهروندان ایرانی مورد بررسی قرار دهد. این تحقیق به روش آزمایش طبیعی با یک گروه آزمودنی، با پیش آزمون و سه پس آزمون، بعد از هریک از بازی های ایران در برابر انگلیس، ولز، و آمریکا برروی 254 نفر از شهروندان در شهر یاسوج انجام شد. جهت سنجش امید از مقیاس«امید» اشنایدر (1991) استفاده گردید. نتایج تحقیق نشان داد،«امید»به طور کلی، در مرحله پیش آزمون، شکست در برابر انگلستان، پیروزی در برابر ولز و شکست در برابر آمریکا کاهش یافته است اما این کاهش معنادار نیست. اما بررسی خرده مقیاس های «امید» نشان داد، «امید» در بعد «مسیر» پس از شکست ایران و حذف از جام جهانی، به طور معناداری کاهش یافته است. با توجه به اثر نتایج تیم های ملی ورزشی بر «امید»، نتیجه گیری پژوهش حاضر این است که با برنامه ریزی دقیق و کسب نتایج موفق توسط تیم های ملی در مسابقات معتبر بین المللی، می توان «امید» به عنوان نیاز ضروری کشور را در بین مردم ارتقا داد و از این رهگذر بر برخی از مهمترین مشکلات کشور فائق آمد.

هدف: پژوهش حاضر با هدف شناسایی و رتبه بندی سیاست ها و رویه های ورزش تربیتی در زمان بروز بحران (نمونه موردی: شیوع ویروس کووید-19 در ایران) اجرا شد.روش شناسی: روش پژوهش حاضر پیمایشی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل خبرگان آگاه به موضوع پژوهش بودند که بر اساس انتخاب گلوله برفی تعداد 21 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته بود. به منظور اولویت بندی سیاست ها و رویه های اجرایی در خصوص ورزش تربیتی با توجه به شیوع ویروس کووید-19 از روش تاپسیس استفاده شد. کلیه روند تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار BT TopSis SoLver انجام گرفت.یافته ها: نتایج نشان داد 18 سیاست و رویه اجرایی در خصوص ورزش تربیتی با توجه به شیوع ویروس کووید-19 شناسایی شد که سطح بندی آموزش های ورزشی ارائه شده در رسانه ها و فضای مجازی مهم ترین سیاست؛ و استفاده از ورزشکاران محبوب جهت آموزش و مطابقت آموزش های ورزشی با امکانات و فضاهای موجود ویژه تمامی گروه ها و افراد، دیگر سیاست و رویه های اجرایی مهم در این خصوص بودند.نتیجه گیری: به نظر می رسد سطح بندی آموزشی در ورزش تربیتی سبب کاربردی نمودن آموزش های مجازی می شود. ورزشکاران محبوب برای بسیاری از افراد نوجوان و جوان الگوهای مناسبی برای همانندسازی و درونی سازی محسوب می شوند و با توجه به نابرابری های امکاناتی دانش آموزان، مطابقت آموزش ها با شرایط و امکانات گروه های مختلف موجب تسهیل یادگیری خواهد شد. از این رو، توجه به این سیاست ها و رویه ها می تواند موفقیت آموزش های مجازی و از راه دور در ورزش تربیتی را هموار نماید.

هدف از این پژوهش طراحی الگوی ایجاد ظرفیت ها و بسترهای سیاسی در ورزش با استفاده از نظریه داده بنیاد بود. روش تحقیق تحلیلی بوده که بدین منظور از روش شناسی کیفی استفاده شد. استراتژی تحقیق، استفاده از نظریه برخاسته از داده ها بود. مشارکت کنندگان در تحقیق 16 نفر شامل خبرگان مدیریت ورزشی، کارشناسان وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک بودند. رشته تحصیلی و داشتن تالیفات علمی مرتبط با حوزه سیاست و دیپلماسی ورزش، دارا بودن سمت های مدیریتی و تجارب اجرایی در عرصه ورزش از جمله شاخص های انتخاب لیست اولیه صاحب نظران بود و استراتژی نمونه گیری در بخش کیفی هدفمند و با حداکثر تنوع یا ناهمگونی بود. برای تجزیه وتحلیل داده ها از تحلیل محتوای مصاحبه ها و کدگذاری استفاده شد. ابزار تحقیق مصاحبه باز بود و نتایج بر مبنای سه مرحله کدگذاری باز، محوری و گزینشی تحلیل شد. یافته ها نشان داد جریان سازی، کرسی های بین المللی، سیاست گذاری و برنامه ریزی معرف های عوامل علّی بودند. پدیده های محوری شامل جایگاه ورزش کشور در جهان،نقش سیاسی ورزش، توسعه اقتصادی ورزش، جامعه پذیری ورزش، توسعه روابط بین الملل بود. عوامل زمینه ای بستر سازی، آموزش و تربیت نیروی انسانی، مدیریت دانش بود. همچنین عوامل مداخله گر شامل رابطه سیاست خارجی با ورزش، رابطه سیاست داخلی با ورزش را تشکیل دادند. راهبردهای پژوهش شامل سرمایه گذاری در جهت ارتقاء قدرت نرم، تربیت نیروی انسانی، تدوین برنامه راهبردی، استفاده از تمام ظرفیت ها بود. در نهایت بهبود روابط بین المللی ورزش از طریق سیاست، ابزار قدرت و تاثیرگذاری ورزش پیامدهای حاصل از پژوهش حاضر را تشکیل دادند.

مقدمه: مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر هشت هفته تمرینات دایره ای با وزن بدن (CBWT) با مکمل سازی چیتوسان بر شاخص های نیمرخ لیپیدی، التهابی و آمادگی هوازی مردان چاق انجام شد. روش شناسی: در یک طرح تحقیق نیمه تجربی، 22 مرد دارای اضافه وزن و چاق (سن: 35-25 سال؛ درصد چربی: 37-32 درصد؛ شاخص توده بدنی: 35-30 کیلوگرم بر متر مربع) سطح شهر تبریز انتخاب و بر اساس BMI و درصد چربی در دو گروه تمرین و تمرین-چیتوسان قرار گرفتند. پروتکل تمرینات CBWT شامل پنج جلسه 30 دقیقه ای با 90-60 درصد HRR و شش ایستگاه تمرینی مختلف بود که هر تمرین به مدت یک دقیقه با 30 تا 40 ثانیه استراحت بین هر وهله تمرینی انجام شد. همچنین، هشت هفته مکمل سازی چیتوسان شامل دریافت 500 میلی گرم/روز به صورت سه وهله ای قبل از وعده های اصلی بود. 24 ساعت قبل و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی توان هوازی، نیمرخ لیپیدی و التهابی اندازه گیری شد. داده های حاصله با آزمون تحلیل کوواریانس و تی مستقل با نرم افزار SPSS26 تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: CBWT با و بدون مکمل سازی چیتوسان موجب تغییر معنی داری در شاخص های لکوسیتوز، تری گلیسیرید، HDL و LDL نشده است. با این حال، در هر دو گروه تمرینات با و بدون مکمل سازی چیتوسان میزان CRP به طور معنی داری کاهش یافت و تفاوت معنی داری بین دو گروه وجود نداشت. تنها در گروه تمرین مکمل سازی چیتوسان سطوح کلسترول سرمی به طور معنی داری کاهش یافت.نتیجه گیری: تمرینات CBWT به همراه مکمل سازی چیتوسان احتمالاً روش مناسبی برای کاهش سطح التهاب سیستمیک و بهبود نمیرخ لیپیدی مردان چاق است.

هدف: هدف این مطالعه بررسی تأثیر تمرین ترکیبی بر کارکردهای توجهی و عملکرد تحصیلی در کودکان دارای ای.دی.اچ.دی بود. مواد و روش ها: سی کودک ای.دی.اچ.دی به صورت تصادفی در دو گروه تجربی (میانگین سنی، 45/1±33/9 سال) و کنترل (میانگین سنی، 49/1±07/9 سال) جای گرفتند و 18 کودک دارای رشد طبیعی نیز به عنوان گروه کنترل (میانگین سنی، 25/1±17/9 سال) به کار گرفته شد. معیارهای ورودی شامل هوشبهر طبیعی و زیر نوع غلبه با بی توجهی اختلال و معیارهای خروجی شامل شرکت نکردن در بیش از یک سوم جلسات تمرینی و پس آزمون بود. مداخله تمرینی شامل برنامه ترکیبی بود که به مدت هشت هفته (سه جلسه 60 دقیقه ای در هفته) انجام شد. گروه های کنترل در این مدت به فعالیت های روزانه خود پرداختند. کارکردهای توجهی (درصد خطای توجه، درصد خطای تکانش گری و زمان واکنش) شرکت کنندگان توسط تکلیف برو/نرو و عملکرد تحصیلی از طریق نمرات ریاضی و املاء، قبل و بعد از مداخله مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها:  نتایج نشان داد که گروه تجربی در پس آزمون تفاوت معناداری در متغیرهای درصد خطای توجه، زمان واکنش و عملکرد تحصیلی نسبت به پیش آزمون دارد، در حالی که در گروه های کنترل تفاوت معناداری بین پیش آزمون و پس آزمون دیده نشد. نتیجه گیری:  استفاده از برنامه تمرین ترکیبی به عنوان فعالیت ورزشی که ترکیبی از تمرین های هوازی و تقاضاهای توجهی اضافی می باشد، می تواند نشانه های توجهی و عملکرد تحصیلی در کودکان دارای ای.دی.اچ.دی را بهبود بخشد.

مقدمه: افزایش تعداد افراد سالمند به ویژه در گروه زنان و کاهش میزان فعالیت های بدنی و ورزش در این گروه جمعیتی در شهر اهواز، لزوم پرداختن به عوامل مؤثر در ورزش زنان سالمند بر اساس شاخص های مناسب در این شهر را مشخص می کند.روش پژوهش: این پژوهش به لحاظ روش شناسی توصیفی-تحلیلی است. ابتدا فهرست اولیه ای از متغیرهای کلیدی و تبیین کننده ورزش سالمندان از منابع و پیشینه موضوع استخراج شد و سپس از روش دلفی برای تکمیل این متغیرها و اولویت بندی آنها استفاده شد. جامعه آماری پژوهش کارشناسان و متخصصان (شامل استادان رشته تربیت بدنی و مدیریت ورزشی، کارشناسان مدیران اداره کل تربیت بدنی استان خوزستان، مسئولان ورزش بانوان استان، ورزشکاران زن و محققان در حوزه ورزش سالمندان در اهواز ...) بودند که با توجه به نبود چارچوب نظری و شناخت کافی از تعداد و ویژگی های جامعه آماری و همچنین با در نظر گرفتن ماهیت و هدف پژوهش و روش نمونه گیری که اغلب مبتنی بر رویکرد کیفی-اکتشافی و کارشناس محور است، 40 کارشناس به عنوان نمونه در نظر گرفته شد. به منظور تحلیل و اولویت بندی عوامل اثرگذار در ورزش زنان سالمند شهر اهواز از مدل  FAHPاستفاده شد.یافته ها: بر اساس یافته های پژوهش، در بخش شناسایی شاخص ها از نظر کارشناسان عوامل مؤثر و مختلفی در قالب عوامل اجتماعی، فرهنگی، شخصی، خانوادگی و محیطی و مکانی دسته بندی شدند. تحلیل اولویت های عوامل اثرگذار در ورزش زنان سالمند شهر اهواز از نگاه کارشناسان پژوهش نشان داد که موانع اجتماعی و پس از آن موانع فرهنگی در اولویت اول و دوم قرار گرفته است و موانع اجتماعی و فرهنگی را به عنوان دو مانع اصلی در ورزش زنان سالمند در شهر اهواز انتخاب کرده اند. معیارهای موانع شخصی، موانع خانوادگی و موانع محیطی و مکانی به ترتیب در اولویت سوم تا پنجم از نظر کارشناسان و صاحب نظران قرار گرفتند.نتیجه گیری: بر اساس نتایج این پژوهش عوامل فرهنگی اجتماعی مهم ترین مانع در توسعه ورزش سالمندان زن در شهر اهواز است.بخش شناسایی شاخص ها از نظر کارشناسان عوامل مؤثر و مختلفی در قالب عوامل اجتماعی، فرهنگی، شخصی، خانوادگی و محیطی و مکانی دسته بندی شدند.عوامل اثرگذار در ورزش زنان سالمند شهر اهواز از نگاه کارشناسان پژوهش نشان داد که موانع اجتماعی و پس از آن موانع فرهنگی در اولویت اول و دوم قرار گرفته است و " موانع اجتماعی و فرهنگی" را به عنوان دو مانع اصلی در ورزش زنان سالمند در شهر اهواز انتخاب کرده اند. معیارهای موانع شخصی، موانع خانوادگی و موانع محیطی و مکانی به ترتیب در اولویت سوم تا پنجم از نظر کارشناسان و صاحب نظران بوده است.

برنامه های تمرینی می توانند اثرات منفی سالمندی بر الگوهای راه رفتن را بهبود ببخشند. اما اثربخشی برنامه های تمرینی مبتنی بر دستکاری قیود تکلیف بر الگوهای راه رفتن نامشخص است. ازین رو، هدف تحقیق حاضر بررسی اثربخشی تاثیر دستکاری قیود تکلیف بر پارامترهای فضای زمانی راه رفتن سالمندان سالم است. تعداد 30 مرد سالمند سالم به صورت تصادفی انتخاب و در دو گروه مداخله و کنترل تقسیم بندی شدند. گروه مداخله اقدام به انجام تمرینات دستکاری قیود تکلیف به مدت 8 هفته و به صورت 3 بار در هفته نمودند. گروه کنترل نیز، طی مدت اجرای تحقیق به فعالیت عادی خود ادامه دادند. پارامترهای کینماتیک راه رفتن با استفاده از تجزیه و تحلیل گامبرداری زبریس بررسی شدند. نتایج آزمون تحلیل کوواریانس با حذف اثر پیش آزمون نشان داد شاخص های طول استراید، آهنگ، سرعت و تغییرپذیری سرعت در گروه مداخله بهبود معناداری را نسبت به گروه کنترل داشتند (05/0˂P). در حالی که در شاخص زمان استراید تفاوت معناداری دیده نشد (07/0=P). تمرینات مبتنی بر دستکاری قیود در سالمندان می تواند موجب بهبود پارامترهای مرتبط با راه رفتن شده و ازاین طریق باعث کاهش میزان خطر سقوط و عوارض متعاقب آن در این گروه سنی شود.