درخت حوزه‌های تخصصی

هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر تفکر استراتژیک مدیران بر کیفیت خدمات باشگاه های ورزشی شهر کرج بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه باشگاه های ورزشی شهر کرج بود. جهت انتخاب نمونه از روش خوشه ای تصادفی استفاده گردید به گونه ای که با توجه به وجود 10 منطقه شهری در کرج از هر منطقه 15 باشگاه ورزشی به صورت تصادفی انتخاب گردید که در هر باشگاه ورزشی یک مدیر به همراه 30 نفر از مشتریانی که حداقل شش ماه سابقه حضور در باشگاه ورزشی را داشته اند به عنوان پاسخ دهندگان به پرسشنامه ها انتخاب شدند و میانگین نمرات 10 مشتری به عنوان نمره کیفیت خدمات هر باشگاه ورزشی در نظر گرفته شد. ابزار اندازه گیری متغیرهای پژوهش شامل مقیاس تفکر استراتژیک (2008) Goldman و مقیاس کیفیت خدمات Liu and Chen (2012) بود. نتایج مدل سازی معادلات ساختاری نشان داد که تفکر استراتژیک بر کیفیت خدمات تأثیر مثبت و معناداری دارد. با توجه به نتایج به دست آمده می توان بیان نمود که مدیران باشگاه های ورزشی با بالا بردن سطوح تفکر استراتژیک در مدیریت خود می توانند ادراک مشتریان از کیفیت خدمات ارائه شده را در باشگاه های ورزشی تحت مدیریت خود بهبود بخشند.

روش این پژوهش به لحاظ هدف از نوع کاربردی و از لحاظ ماهیت و روش، توصیفی- پیمایشی است. جامعه آماری تحقیق اعضاء هیات علمی دانشگاه و سازمان لیگ برتر بود. این پژوهش در دو مرحله صورت گرفت. بدین صورت که در مرحله اول، جهت شناسایی مراحل توسعه فوتبال، 10 مصاحبه نیمه ساختار یافته با خبرگان و متخصصان فعال در سازمان لیگ فوتبال و حوزه مدیریت ورزشی انجام گرفت. با بهره گیری از تحلیل مضمون، 30 کد فرعی و 5 کد اصلی شناسایی شد. سپس 30 عامل در قالب یک پرسشنامه، وارد مرحله دوم شد. در مرحله دوم، از تکنیک دلفی فازی طی دو مرحله جهت دستیابی به توافق گروهی بین خبرگان و غربال یافته های حاصل از مرحله اول استفاده شد. بر اساس نتایج بدست آمده، پنج سطح توسعه با عنوان شاخص توسعه مالی، سازمانی، رقابتی، عملکرد و منابع انسانی شناسایی شد. توجه به این عوامل و زیر بخش های آن، می تواند مدیران و برنامه ریزان لیگ را در راستای توسعه حرفه ای گرایی در لیگ برتر فوتبال ایران هدایت نماید.

ﺍﺭﺯیﺎﺑی ﻋﻤﻠکﺮﺩ ﺯﻣیﻨﻪ ﻣﻨﺎﺳﺒی ﺭﺍ ﺑﺮﺍی ﺍیﺠﺎﺩ ﺍﻧﮕیﺰﻩ ﻭ ﺗﺴﻬیﻞ اﻫﺪﺍﻑ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﻣیﺳﺎﺯﺩ. هدف تحقیق حاضر اندازه گیری کارآیی نسبی عملکرد هیات های ورزشی استان البرز با رویکرد تحلیل پوششی داده ها بود. این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی تحلیلی بوده که به روش میدانی انجام شد. این پژوهش بر اساس اطلاعات 25 هیات ورزشی فعال در استان البرز که برای متغیرهای ورودی و خروجی داده داشته اند اجرا شد و کارآیی نسبی آنها با روش تحلیل پوششی داده ها مورد بررسی قرار گرفت. تعداد ورزشکاران تحت پوشش هیات و میزان بودجه دردسترس هیات به عنوان شاخص های ورودی و تعداد مسابقات برگزارشده توسط هیات، تعداد مسابقات اعزامی (داخلی، خارجی)، تعداد مقام های بدست آمده، تعداد دوره های مربیگری برگزارشده و تعداد دعوت شدگان به تیم ملی به عنوان شاخص های خروجی درنظر گرفته شد. به منظور تجزیه وتحلیل داده ها، نرم افزارDEA Solver مورد استفاده قرار گرفت و داده ها با استفاده از مدل های CCR و BCC ورودی محور و خروجی محور توسط تحلیل پوششی داده ها مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که از میان 25 هیات مورد بررسی، 13 هیات کارا و 12 هیات ناکارا بودند. همچنین با استفاده از مدل اندرسون- پیترسون رتبه بندی نهایی هیات ها انجام شد. با توجه به نتایج بدست آمده می تواند دلیل عدم کارآیی هیات های ناکارا را شناسایی و نحوه کارا شدن آنها با الگوبرداری از هیات های کارآمد را مشخص کرد.

هدف این پژوهش تبیین پیامدهای جذابیت شخصیت برند انسانی در برنامه های ورزشی (مجری برنامه تلویزیونی 90) است. به همین منظور متناسب با مبانی نظری موجود مدل مفهومی ارائه و آزمون شد. به منظور گردآوری داده ها از ابزار پرسشنامه در بین 324 نفر از بینندگان برنامه 90 به روش نمونه گیری در دسترس توزیع شد. آلفای کرونباخ پرسش نامه 876/0 بوده که نشان از پایایی مناسب آن دارد. فرضیات پژوهش با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی و مدل سازی معادلات ساختاری با نرم افزار ایموس 24 مورد آزمون قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد جاذبه تبلیغاتی بر جذابیت شخصیت برند تاثیر مثبت دارد. همچنین جذابیت شخصیت برند بر کیفیت رابطه، وفاداری به برند و وابستگی به برند تاثیر مثبت دارد. کیفیت رابطه و وفاداری به برند نیز بر نقل قول دهان به دهان تاثیر مثبت دارند. همچنین وابستگی به برند بر کیفیت رابطه و وفاداری به تأثیر می گذارد.متناسب با یافته های پژوهش پیشنهادات پژوهش های آتی و پیشنهادات مدیریتی ارائه شده است.

امروزه شناخت عواملی که بر رفتار خرید مصرف کنندگان تأثیر می گذارد در کانون توجه شرکت ها قرار گرفته است. از این رو، این پژوهش با هدف بررسی تأثیر تبلیغات از طریق شخصیت های مشهور ورزشی در ایجاد تمایل به خرید کالاهای ورزشی و غیر ورزشی به انجام رسید. پژوهش حاضر از نوع تحقیقات کاربردی و از لحاظ روش شبه تجربی است. روش انجام این تحقیق به صورت پیش آزمون و پس آزمون، در یک نمونه در دسترس و داوطلب 150 نفره از دانشجویان رشته علوم ورزشی دانشگاه فردوسی مشهد بود. داده ها با استفاده از پرسشنامه ی استاندارد تمایل به خرید محصول زیچکوسکی (1985) جمع آوری شد و از طریق نرم افزار اس.پی.اس.اس نسخه 23 و روش های آماری توصیفی و استنباطی بررسی شد. بررسی ها نشان داد که صحه گذاری شخصیت مشهور ورزشی در ایجاد تمایل به خرید کالای ورزشی و کالای غیر ورزشی تأثیر مثبت و معناداری داشت، اما صحه گذاری شخصیت مشهور ورزشی تمایل به خرید کالای ورزشی را به طور معناداری بیشتر از تمایل به خرید کالای غیر ورزشی افزایش داده است. بنابراین استفاده از شخصیت های مشهور ورزشی در تبلیغات می تواند بر رفتار و تمایل به خرید مشتریان کالاهای ورزشی و غیر ورزشی تأثیر قابل توجه و مطلوبی داشته باشد و بهتر است که صحه گذار مشهور در زمینه ی محصول مورد نظر تخصص و دانش لازم را داشته باشد.

با ظهور اینترنت وشبکه های پیوسته ی کامپیوتری در دنیای امروز، وب سایت سازمان، اولین نقطه ی برخورد وارتباط میان کاربران با سازمان وخدمات است. هدف پژوهش حاضر، مقایسه وضعیت پوشش ورزش در وب سایت های آموزش وپرورش استان ها با تأکید بر رشته های ورزشی وارتباط خبر با مقطع تحصیلی در سال 1393بود. روش تحقیق ازنوع استراتژی توصیفی، که به صورت تحلیل محتوا وبا هدف کاربردی انجام شد. جامعه آماری پژوهش، وب سایت های ادارات کل آموزش وپرورش استان های کشور به تعداد 31 وب سایت، که برای نمونه گیری از روش کل شمار استفاده شد. ابزار اندازه گیری برگه های کدگذاری بود که روایی صوری آن 5 نفر از متخصصان مدیریت ورزش وارتباطات تأیید کردند وضریب پایایی آن براساس فرمول اسکات8/0به دست آمد. برای فرضیه های تحقیق از آزمون خی دو پیرسون استفاده شد. یافته ها نشان داد که بین محتوای وب سایت های آموزش وپرورش استان ها از نظر رشته های ورزشی(فوتسال 4/7 %، والیبال 2/7 %، دو ومیدانی 3/5 %) مقطع تحصیلی خاص (ابتدایی6/16 %، متوسطه اول 4/7 %، متوسطه دوم 5/10 %) سطح رویداد(منطقه ای7/44، استانی 3/31 و......) تفاوت معنی داری مشاهده گردید. لذا با توجه به یافته های تحقیق به متولیان ورزش در آموزش وپرورش پیشنهاد می شود علاوه بر رشته های پرطرفدار(فوتبال، فوتسال، والیبال) به دیگر رشته ها نیز همانند رشته های پرطرفدار پرداخته شود. واژه های کلیدی: وب سایت، ورزش، آموزش وپرورش، استان ها

پژوهش حاضر به بررسی تأثیرخستگی بر پارامترهای مکانی و زمانی راه رفتن درافراد با کف پای صاف منعطف و طبیعی پرداخت. در این پژوهش نیمه تجربی از بین دانش آموزان پسر 15تا18ساله شهر تهران، 10 نفر دارای ناهنجاری کف پای صاف و 10 نفر سالم به عنوان آزمودنی در این تحقیق شرکت کردند. از تردمیل آنالیز گیت برای اندازه گیری پارامترهای راه رفتن استفاده شد. برای مقایسه درون گروهی و بین گروهی تأثیرخستگی بر پارامترهای مکانی و زمانی راه رفتن افراد دارای کف پای طبیعی و صاف از آزمون های تحلیل واریانس اندازه های تکراری و تی همبسته استفاده شد. نتایج نشان داد که اختلاف معناداری در پس آزمون بین گروه ها در متغیر حمایت یگانه وجود داشت. اما اختلاف معناداری در متغیرهای زمان گام، زمان قدم، حمایت دوگانه، طول گام، طول قدم و عرض قدم وجود نداشت. همیچنین خستگی تاثیر معناداری بر متغیرهای زمان گام، زمان قدم، حمایت دوگانه، طول گام، طول قدم و عرض قدم داشت.

کاهش قدرت عضلانی اندام تحتانی از جمله اختلالات ناشی از دیابت نوع 2 می باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر یک دوره تمرینات قدرتی بر برخی پارامترهای بیومکانیکی مفصل زانو در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 بود. در این مطالعه 24 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 در دو گروه کنترل (12 نفر) و تمرین (12 نفر) شرکت کردند. قبل و بعد از اعمال شش هفته تمرینات قدرتی، متغیر های پژوهش با استفاده از دینامومتر ایزوکینتیک مورد اندازه گیری قرار گرفت. نتایج نشان داد که اختلاف معناداری بین حداکثر گشتاور کانستریک خم و باز شدن زانو و زمان رسیدن به حداکثر گشتاور کانسنتریک خم و باز شدن زانوی دو گروه وجود دارد. به نظر می رسد تمرینات قدرتی می تواند با افزایش حداکثر گشتاور کانستریک زانو و کاهش زمان رسیدن به اوج گشتاور، ظرفیت تولید نیرو و عملکرد عصبی- عضلانی بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 را بهبود بخشد.

هدف این مطالعه، تعیین اثر سه نوع بریس مختلف بر پایداری دینامیک موضعی با استفاده از حداکثر نمای لیاپانوف حین دویدن در افراد مبتلا به ناپایداری مچ پا بود. 12 آزمودنی مبتلا به ناپایداری مچ پا در گروه آسیب دیده و 12 آزمودنی سالمدر این مطالعه شرکت کردند. گروه آسیب دیده، روی تردمیل 70 گام با بریس سخت، نیمه سخت، نرم و بدون بریس دویدند. گروه سالم، تنها در وضعیت بدون بریس آزمون دویدن را انجام دادند. حداکثر نمای لیاپانوف با استفاده از داده های کینماتیک محاسبه شد. نتایج نشان داد حداکثر نمای لیاپانوف کوتاه دوره در دویدن با بریس نیمه سخت در گروه آسیب دیده به طور معناداری با سایر وضعیت های بریس مچ پا متفاوت است، اما دویدن با بریس نیمه سخت تفاوت معناداری در حداکثر نمای لیاپانوف کوتاه دوره گروه آسیب دیده در مقایسه با گروه سالم ایجاد نکرد. با توجه به این نتایج، به نظر می رسد دویدن با بریس نیمه سخت توانسته است وضعیتی نزدیک به دویدن گروه سالم فراهم کند.

هدف تحقیق مقایسه کینماتیک مجموعه پا و مچ پا و زانو در زنان مبتلا به کف پای صاف منعطف و ثابت حین راه رفتن بود. 29 زن جوان (10 نفر سالم، 10 نفر کف پای صاف منعطف و 9 نفر کف پای صاف ثابت) در پژوهش حاضر شرکت داشتند. برای جمع آوری داده ها از دوربین های تحلیل حرکت و فورس پلیت استفاده شد. نتایج نشان دادند دورسی فلکشن مچ پا در گروه کف پای صاف ثابت از دو گروه دیگر کمتر بود. میزان اورژن مچ پا نیز در گروه کف پای صاف ثابت از گروه سالم بیشتر بود. گروه کف پای صاف منعطف میزان والگوس زانوی بیشتری نسبت به دو گروه دیگر داشت. براساس یافته های تحقیق حاضر می توان گفت، افراد دارای کف پای صاف منطف همانند افراد دارای کف پای صاف ثابت در معرض ابتلا به آسیب های زانو هستند، لذا انجام اقدامات درمانی در افراد دارای کف پای صاف منعطف ضروری بنظر می رسد.

هدف از پژوهش حاضر، تعیین ویژگی های روان سنجی نسخه فارسی پرسش نامه تعهد ورزشی-2 بود. تعداد 443 ورزشکار (240 مرد و 203 زن و) از 16رشته ورزشی تیمی و انفرادی، به صورت نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. روایی صوری و محتوا توسط متخصصین روان شناسی ورزشی و صحت ترجمه توسط متخصص زبان انگلیسی تایید شد. نتایج تحلیل عامل تأییدی نشان داد مدل کلی 12 عاملی (نوع تعهد و منابع تعهد)، مدل 10 عاملی (منابع تعهد) و مدل دو عاملی (نوع تعهد) برازش مناسبی با داده ها دارد. ضریب همبستگی درون طبقه ای بالای 76/0 بیانگر پایایی زمانی مناسب و نیز آلفای کرونباخ بالای 75/0 بیانگر همسانی درونی مورد قبول پرسش نامه می باشد. یافته ها بیانگر آن است که می توان از پرسش نامه تعهد ورزشی-2 به عنوان ابزاری معتبر، برای سنجش نوع تعهد و منابع تعهد ورزشی در جامعه ورزشکار ایرانی استفاده کرد. 

مسائل روانی جزء جدایی ناپذیر در همه زمینه های رفتاری از جمله در ورزش است. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین ناامیدی با خود ناتوان سازی و گرایش به دوپینگ در ورزشکاران مرد استان فارس بود. این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه ورزشکاران مرد استان فارس در رشته های دومیدانی، وزنه برداری و بوکس بود که تعداد 384 نفر با صورت تصادفی به عنوان نمونه تعیین شدند. ابزار پژوهش شامل پرسش نامه های ناامیدی بک (1979)، پرسش نامه گرایش به دوپینگ پتروزی (2007) و پرسش نامه خودناتوان سازی جونز و رودوالت (1982) بود. روایی صوری پرسش نامه ها توسط اساتید و روایی همگرا و واگرای پرسش نامه ها نیز بررسی و تأیید شد. همچنین پایایی پرسش نامه ها با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی محاسبه شد و مورد تأیید قرار گرفت. جهت تجزیه وتحلیل داده ها از مدل سازی معادلات ساختاری در نرم افزار اسمارت پی.ال.اس نسخه سوم استفاده شد. نتایج نشان داد بین ناامیدی با خودناتوان سازی، ناامیدی با گرایش به دوپینگ و خودناتوان سازی با گرایش به دوپینگ رابطه مثبت معنادار وجود دارد. همچنین نتایج نشان داد خود ناتوان سازی به عنوان یک میانجی در رابطه بین ناامیدی با گرایش به دوپینگ معنا دار است. همچنین مدل تأثیر ناامیدی بر گرایش به دوپینگ با میانجی خودناتوان سازی از برازش مناسبی برخوردار بود. در نهایت پیشنهاد می گردد، علاوه بر موارد نظارتی در کاهش دوپینگ به مسائل روانی ورزشکاران نیز در سطوح مختلف رقابتی توجه گردد.

هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش توسعه گردشگری ورزشی بر اشتغال زایی شهر تهران و ارائه مدل اشتغال است. روش پژوهش تحلیلی است و بر مبنای هدف و نتایج، از نوع تحقیقات کاربردی است. جامعه آماری تحقیق تمامی استادان و صاحب نظران اشتغال بود که در حوزه اشتغال و گردشگری، تجربه کاری داشتند. براساس جدول مورگان حجم نمونه 294 نفر محاسبه شد. به منظور کفایت نمونه برداری از آزمون کیسر-مایر-الکین (KMO)، آزمون کرویت بارتلت بهره گرفته شد که برابر با 735/. بود. نتایج نشان داد بین وضع موجود و وضع مطلوب گردشگری ورزشی در ایران به لحاظ آماری اختلاف معنا داری وجود دارد (001/0 = ,P 785/13= Z). همچنین توسعه گردشگری ورزشی اثر مستقیم، مثبت و معنا داری بر اشتغال زایی مستقیم، مستقیم و فصلی و مستقیم و پاره وقت دارد، اما بر اشتغال مستقیم و دائمی این اثر معنا دار نشده است. پیشنهاد می شود با تهیه بستر مناسب مانند رویدادهای بزرگ ورزشی و نمایشگاه ها معتبر، زمینه گردشگران ورزشی در جهت توسعه اشتغال زایی نیز مهیا شود. تهران به عنوان یکی از کلان شهرهای دنیا و ایران توانمندی های فراوانی دارد که با تأکید بر فعالیت های ورزشی می توان زمینه توسعه اشتغال را مهیا ساخت.

هدف از این پژوهش، تحلیل عوامل مؤثر بر توسعه برندهای پوشاک ورزشی بود. این پژوهش به روش آمیخته اکتشافی و در دو بخش کیفی و کمّی انجام گرفت. ابزار گردآوری در بخش کیفی، مصاحبه های عمیق و نیمه ساختاریافته با خبرگان بود که براساس نتایج آن، پرسشنامه ای تهیه و در بخش کمی استفاده شد. روایی پرسشنامه را هفت نفر از متخصصان بازاریابی ورزشی تأیید کردند. پایایی پرسشنامه نیز از طریق ضریب آلفای کرونباخ 96/0 به دست آمد. جامعه آماری شامل استادان و اعضای هیأت علمی دانشکده های تربیت بدنی و دانشجویان رشته تربیت بدنی (کارشناسی ارشد و دکتری) بود. حجم نمونه براساس فرمول جامعه نامحدود تعیین شد و به روش نمونه گیری تصادفی ساده، پرسشنامه در میان 376 نفر به صورت الکترونیکی توزیع و جمع آوری شد. در نهایت داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزارهای اس پی اس اس نسخه 22 و اسمارت پی ال اس نسخه2 تحلیل و مدل پژوهش استخراج و اعتبارسنجی شد. نتایج نشان داد تنوع و نوآوری در تولید، برنامه ریزی راهبردی، انتخاب بازار هدف، رتبه بندی پوشاک ورزشی و طراحی متناسب با نیاز بازار در توسعه عمودی و به کارگیری فناوری روز در تولید محصولات نیز در توسعه افقی برند پوشاک ورزشی داخلی تأثیرگذار است. براساس مدل برآمده از پژوهش می توان گفت که به ترتیب عوامل داخلی شرکت، عوامل خارجی شرکت، عوامل مربوط به نهادهای حاکمیتی، نقش قانونی و نقش حمایتی دولت بیشترین تأثیر را بر توسعه برندهای ورزشی داخلی داشتند.

این پژوهش با هدف آینده پژوهی زیرساخت فناوری اطلاعات با تأکید بر سازمان های ورزشی و ارائه مدل انجام گرفت. پژوهش حاضر به لحاظ روش آمیخته و به لحاظ جمع آوری اطلاعات با استراتژی پدیدارشناسی و شیوه مصاحبه عمیق انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش گروه آشنا به موضوع خبرگان ورزشی (فعالان حوزه فناوری و مدیریت دانش، استادان دانشگاه، نقش آفرینان فناوری و زیرساخت سازمان های ورزشی) بودند که به لحاظ شیوه جمع آوری اطلاعات روش گلوله برفی با دیدگاه 15 خبره به اشباع نظری رسید. یافته های حاصل از مصاحبه عمیق، با کدگذاری باز، محوری و انتخابی صورت گرفت و عوامل مدل زیرساخت فناوری در سازمان های ورزشی مشخص شد که دانش فناوری، ارتباطات شبکه ای، معماری و خدمات داده، مدیریت فناوری، بنیادهای فناوری، سازگاری و سرعت فناوری جزء محورهای اصلی این زیرساخت بودند. برای اطمینان بیشتر از عوامل کدگذاری ها با نرم افزار مکس کیو دی ای نسخه 12 و توسط دو کدگذار آشنا صورت گرفت و ضریب توافق 81 درصد حاصل شد. به نظر می رسد سازمان های ورزشی باید در آینده ضمن توجه به متغیرهای شناسایی شده مسیر بهینه زیرساخت فناوری را مدنظر قرار دهند. ازاین رو مدل مربوط می تواند زیرساخت راه اندازی فناوری در ورزش را تسهیل کند.

هدف از پژوهش حاضر، تدوین مدل ساختاری هویتسازمانی براساس هوش سازمانی به واسطه توسعهسازمانی در بین کارکنان فدراسیون های ورزشی کشور بود. این پژوهش از طریق روش همبستگی به شیوه مدل معادلات ساختاری انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش تمامی رؤسا و کارمندان فدراسیون های جمهوری اسلامی ایران (703 نفر) بودند که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی 372 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری شامل پرسشنامه هویت سازمانی چنی (1983)، توسعه سازمانی لاکو کرافورد(2000) و هوش سازمانی کارل آلبرخت (2002) با روایی و پایایی مناسب بود. به منظور تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون های کولم وگروف اس میرنوف، همبس تگی پیرسون و روش مدلسازی معادلات ساختاری به وسیلهنرم افزارهای SPSS 24و LISREL 8.5 استفاده شد. نتایج نشان داد که هوش سازمانی با ضریب 84/0 بر توسعه سازمانی و با ضریب 25/0 بر هویتسازمانی اثر معناداری دارد (01/0>P). توسعهسازمانی با ضریب65/0 اثر معناداری بر هویتسازمانی فدراسیون های ورزشی دارد (01/0>P). هوش سازمانی با ضریب اثر 55/0 به صورت غیرمستقیم بر هویت سازمانی تأثیرگذار بوده است (01/0>P). با توجه به یافته های پژوهش حاضر به منظور تقویت هویت سازمانی فدراسیون های ورزشی باید توجه ویژه ای به هوش و توسعه سازمانی شود، مسئولان ذی ربط فدراسیون های ورزشی با برنامه ریزی مناسب در راستای به کارگیری هوش سازمانی می توانند به صورت مستقیم موجب افزایش توسعه سازمانی شوند و به طور غیرمستقیم اثر بیشتری بر هویت سازمانی کارکنان داشته باشند.

هدف از این پژوهش، بررسی روایی و پایایی نسخه فارسی مقیاس انگیزه ورزشی-6 بود. این پژوهش از نوع توصیفی و همبستگی بود و جامعه آماری آن تمامی دانشجویان دانشگاه تهران بودند که 241 نفر (132 مرد و 109 زن) با دامنه سنی 18 تا 30 سال ابزار موردنظر را تکمیل کردند. ابزار اندازه گیری مقیاس انگیزه ورزشی-6 بود که داری شش خرده مقیاس و 24 گویه هفت لیکرتی است. به منظور محاسبه ثبات از روش آزمون-بازآزمون و برای تعیین همسانی درونی از آلفای کرونباخ، برای تعیین روایی سازه از تحلیل عامل تأییدی و اکتشافی و برای تعیین روایی همزمان از آزمون همبستگی پیرسون استفاده شد. نتایج تجزیه وتحلیل داده ها نشان داد مقیاس انگیزه ورزشی-6 از روایی و پایایی قابل قبولی برخوردار است و در نتیجه برای ارزیابی سازه انگیزه ورزشی می توان از آن بهره برد.

استفاده از دستورالعمل های توجه، از متغیرهای مهم در روند یادگیری مهارت حرکتی است. هدف از این مطالعه، بررسی اثر نوع دستورالعمل های توجه، بازخورد و خودمختاری در یادگیری حرکتی کودکان بود. بدین منظور از 36 کودک (میانگین سنی 45/0 ± 05/7 سال) خواسته شد که با دست غالب خود، تکلیف بولینگ را انجام دهند. آنها به 3 گروه (توجه بیرونی، توجه درونی و کنترل) تقسیم شدند. شرکت کنندگان در مرحله اکتساب، براساس بازخورد و شرایط انتخاب (خودمختاری)، تکلیف خود را در 4 حالت به شکل موازنه متقابل انجام دادند. 24 ساعت بعد از مرحله اکتساب در هریک از حالات (1. بدون دریافت بازخورد و بدون داشتن شرایط خودمختاری، 2. دادن بازخورد، 3. داشتن خودمختاری، 4. دادن بازخورد و داشتن خودمختاری)، آزمون یادداری انجام گرفت. داده ها با استفاده از آزمون های واریانس و کوواریانس تجزیه وتحلیل شد. نتایج آزمون ها نشان داد نوع تمرکز توجه بدون دادن بازخورد و خودمختاری از دقت بیشتری در بولینگ برخوردار بود، به طوری که گروه توجه بیرونی در حالت بدون داشتن شرایط خودمختاری نتایج بهتری را کسب کردند. همچنین گروه توجه بیرونی در حالت خودمختاری، یادگیری بهتری نسبت به سایر شرایط داشتند. مطالعه حاضر، تأثیر مفید نوع دستورالعمل توجه، بازخورد و خودمختاری در یادگیری حرکتی کودکان را نشان نداد.

مولتیپل اسکلروز متعدد با اثرگذاری بر عملکرد حرکتی، زندگی عادی بیماران درگیر را تحت تأثیر قرار می دهد. هدف از پژوهش حاضر بررسی قدرت، دامنه حرکتی و تعادل بیماران اسکلروز متعدد در گروه های فعال و غیرفعال بود. در این مطالعه مقطعی و پس رویدادی، 72 بیمار مازندرانی مبتلا به ام اس و 38 فرد سالم به عنوان گروه کنترل، به صورت داوطلبانه شرکت کردند و به چهار گروه کنترل فعال (18 نفر)، کنترل غیرفعال (20 نفر)، ام اس فعال (27 نفر) و ام اس غیرفعال (45 نفر) تقسیم شدند. قدرت بیشینه عضلات چهارسررانی، بازکننده های تنه، دامنه حرکتی عضلات چهارسررانی، همسترینگ، دوقلو و سولئوس در هر دو پا و تعادل از طریق سیستم فوت اسکن تست های پویا و ایستا اندازه گیری شدند. تمامی یافته ها از طریق آزمون آنالیز واریانس یکطرفه بررسی شد. نتایج نشان داد تفاوت معناداری در قدرت بیشینه (008/0P=)، قدرت بازکننده های تنه (001/0P=)، تعادل ایستا (006/0P=) و تغییرات مرکز فشار (COP) در حالت چشم باز (001/0P=) و بسته (001/0P=) بین گروه های فعال و غیرفعال وجود دارد. برخلاف تصور افراد درگیر در بیماری ام اس مبنی بر اینکه فعالیت بدنی تأثیری در علائم عملکردی یا فیزیولوژیکی شان ندارد، نتایج نشان داد با توجه به وجود تفاوت بین افراد فعال و غیرفعال، به نظر می رسد انجام فعالیت ورزشی در این افراد به حداقل رساندن علائم ناشی از بیماری به خصوص در تعادل و قدرت منجر می شود.

انقباض برون گرا حین فعالیت های ورزشی موجب آسیب عضلانی و سارکولما می شود. میتسوگمین53 و دیسفرلین، عمده پروتئین های ترمیم سارکولما هستند. بنابراین هدف از تحقیق حاضر، بررسی اثر آسیب عضلانی ناشی از فعالیت برون گرا در زمان های مختلف بر میتسوگمین53 و دیسفرلین در عضله اسکلتی است. 50 سر موش نر صحرایی بعد از آشناسازی با محیط و نوار گردان به پنج گروه کنترل و پنج گروه فعالیت برون گرا تقسیم شدند. عضله نعلی حیوانات نیم، 24، 48، 72 و 168 ساعت (یک هفته) بعد از انجام فعالیت برون گرا (90 دقیقه دویدن تناوبی با سرعت 16 متر در دقیقه و شیب 16- درجه) در شرایط استریل شده خارج شد. برای اندازه گیری تعداد سلول های التهابی و استخراج پروتئین های میتسوگمین 53 و دیسفرلین از روش های رنگ آمیزی هماتوکسیلین-ائوزین و وسترن بلات استفاده شد. از آزمون تحلیل واریانس دوطرفه و تی-مستقل برای مقایسه میانگین ها با سطح معناداری 05/0≥p استفاده شد. تعداد سلول های التهابی، پروتئین های میتسوگمین53 و دیسفرلین در زمان های نیم، 24، 48، 72 و 168 ساعت (یک هفته) بعد از فعالیت برون گرا در گروه فعالیت برون گرا به طور معناداری بیشتر از گروه کنترل بود (001/0>P). افزایش سلول های التهابی آسیب عضلانی ناشی از فعالیت ورزشی را نشان می دهد. نتایج تحقیق حاضر نشان داد که افزایش سلول های التهابی، آسیب عضلانی ناشی از فعالیت ورزشی را نشان می دهد. آسیب سارکولما موجب فعال شدن مکانیسم های ترمیم غشا می شود. افزایش پروتئین های میتسوگمین53 و دیسفرلین موجب افزایش ترمیم و ثبات سارکولما  می شود که متعاقب آن آسیب عضلانی و سلول های التهابی کاهش می یابد.