درخت حوزه‌های تخصصی

هدف: اختلال در رگ زایی طبیعی یکی از ویژگی های کلیدی بسیاری از عوارض پاتولوژیک مرتبط با دیابت است، هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر دو نوع تمرین (تداومی و تناوبی) و داروی آترواستاتین بر بیان ژن های VEGFR و mir503 بافت آئورت رت های مدل دیابتی می باشد. مواد و روش ها: 40 سر موش صحرایی نر، که در 8 گروه به صورت تصادفی تقسیم بندی شدند: شامل 1) کنترل، 2) دیابتی، 3) دیابتی+ تداومی، 4) دیابتی + تناوبی، 5) آترواستاتین، 6) تداومی + آترواستاتین، 7) تناوبی + آترواستاتین و 8)سالین. رت ها دو نوع تمرین تداومی و تناوبی را 5 روز در هفته و به مدت 8 هفته اجرا نمودند. آترواستاتین به صورت روزانه با دوز 20 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن به صورت درون صفاقی به آنان تزریق شد. یافته ها: بیان ژن VEGFR گروه دیابت در سطح اطمینان 05/0 نسبت به گروه کنترل کاهش معنی دار، و گروه تناوبی-مکمل نسبت به گروه دیابت افزایش معنی داری یافت. بیان ژن mir503 گروه دیابت در سطح اطمینان 05/0 نسبت به گروه کنترل افزایش معنی دار و گروه های تداومی، تناوبی، تداومی-مکمل و تناوبی-مکمل نسبت به گروه دیابت کاهش معنی دار یافت (05/0P≤). نتیجه گیری: بر اساس نتایج بدست آمده شاهد هم افزایی تمرین ورزشی و داروی آتورواستاتین در افزایش VEGFR و کاهش mir503 بافت آئورت رت های دیابتی هستیم، که ممکن است از این طریق در کاهش عوارض بیماری دیابت مؤثر باشند.

از آن جا که خستگی ناشی از تکرار مهارت های ورزشی، موجب اختلال در میزان تولید نیرو و سرعت کوتاه شدن عضله شده، هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر یک وهله خستگی موضعی عضلات ثبات دهنده مرکزی بر متغیرهای منتخب بیومکانیکی اندام فوقانی زنان قایقران حرفه ای بود. 20 قایقران حرفه ای دراگون بوت به عنوان آزمودنی در پژوهش حاضر شرکت نمودند. پنج پارامتر بیومکانیکی-عملکردی شامل ثبات اندام فوقانی، تعادل، استقامت، قدرت و انعطاف پذیری عملکردی اندام فوقانی در این آزمودنی ها در ابتدای تحقیق به عنوان پیش آزمون گرفته شد. سپس یک وهله پروتکل خستگی تعدیل شده بر عضلات ثبات دهنده مرکزی بدن و تنه آزمودنی ها اعمال شد و مجددا تمامی آن ها تحت تست های پس آزمون قرار گرفتند. در انتها نیز از آزمون آماری تی زوجی جهت مقایسه دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون استفاده گردید. نتایج نشان دادند که در متغیرهای ثبات مفصلی، قدرت، استقامت افزایش معنادار، انعطاف پذیری افزایش معنادار بین پیش آزمون و پس آزمون مشاهده شد. تفاوت معناداری میان پیش آزمون و پس آزمون در متغیر تعادل مشاهده نشد (05/0p ˂ ). توصیه می شود تا مربیان و ورزشکاران سطح حرفه ای رشته ی قایقرانی، با در نظر گرفتن بیومکانیک حرکت، به آماده سازی بهتر و انجام تمریناتی که باعث بهبود استقامت عضلات مرکزی و افزایش توانایی آنها در مقابله با خستگی می شوند، بپردازند.

چاقی به عنوان یکی از بزرگترین چالش های بهداشت عمومی در قرن حاضر است که زمینه ی بروز بسیاری از بیماری ها از جمله دیابت نوع 2 را فراهم می کند. از این رو هدف مطالعه ی مروری حاضر، بررسی تاثیر تمرینات ورزشی مختلف همراه با مصرف مکمل اسپیرولینا بر کاهش وزن در دیابت نوع 2 می باشد. بدین منظور، برای مقالات فارسی واژه های کلیدی اسپیرولینا در ترکیب با تمرین هوازی، تمرین مقاومتی، تمرین تناوبی شدید و دیابت نوع 2 جست وجو شدند. واژه های کلیدی مورد استفاده برای جست وجوی مقالات خارجی Spirulina و Type 2 diabetes در ترکیب با High-intensity interval training، Aerobic training و Resistance training بودند؛ که در پایگاه های اطلاعاتی معتبر از جمله Sid.ir، Magiran.com، Google scholar و Mega paper از سال 2001 تا 2023 جست وجو شدند. نتایج حاکی از آن است که تمرینات هوازی همراه با مصرف مکمل اسپیرولینا منجر به کاهش سطح رزیستین، بهبود نیمرخ لیپیدی و وضعیت متابولیکی شده است. همچنین تمرینات مقاومتی به همراه مصرف مکمل اسپیرولینا منجر به افزایش مقادیر آیریزین، کاهش لیپوکالین- 2، کاهش لیپوپروتئین های کم چگال، کاهش وزن بدن و تمرینات تناوبی با شدت بالا (High-intensity interval training, HIIT) همراه با مصرف این مکمل موجب کاهش آتروفی عضلانی و کاهش وزن شد. بنابراین به منظور کنترل و یا پیشگیری از دیابت نوع 2 می توان از مکمل یاری اسپیرولینا با تمرینات ورزشی بهره برد.

هدف پژوهش حاضر اثر هشت هفته تمرین هوازی با شدت کم و زیاد بر دستگاه قلبی- عروقی، توان هوازی و بی هوازی مردان دارای اضافه وزن بود. 25 دانشجوی پسر دارای اضافه وزن (وزن، 5/13±3/86 کیلوگرم؛ سن، 3/0±6/24 سال و VO2max، 3/10±3/29 میلی لیتر برکیلوگرم دردقیقه) در یک برنامه مداخله ای هشت هفته ای شرکت کردند. آزمودنی ها به صورت تصادفی در یکی از گروه های تمرین با شدت بالا [70 تا 80 درصد VO2max] (HI)، تمرین با شدت پایین [40 تا 50 درصد VO2max] (LI) و یا کنترل (C) قرارگرفتند. تمرین شامل دویدن مسافت های یکسان برای دو گروه (هم حجم) با شدت متفاوت در هر جلسه و هر هفته سه جلسه بود. فشار خون و ضربان قلب استراحتی آزمودنی ها قبل و بعد از برنامه تمرینی اندازه گیری شد. همچنین VO2maxبا استفاده از آزمون کوپر و توان بی هوازی با استفاده از آزمون رست برآورد شد. تفاوت بین دو گروه تمرینی در متغیرهای توان حداقل و میانگین توان معنی دار بود.تفاوت معنی داری در تغییرات ضربان قلب از پیش آزمون تا پس آزمون، در هر دو گروه تمرینی مشاهده شد که میزان کاهش آن در گروه HI بیشتر از گروه LI بود. VO2 max در هر دو گروه تمرینی افزایش معنی داری پس از دوره تمرینی داشت. اما تفاوت معنی داری با یکدیگر نداشتند. تمرینات هوازی با شدت بالا نسبتاً تاثیرات بیشتری بر برخی پارامترهای توان بی هوازی و قلبی- عروقی افراد دارای اضافه وزن دارد. به نظر می رسد کسب فواید توان هوازی از تمرینات هوازی مستقل از شدت تمرینات باشد.

همراه با انجام تمرینات مقاومتی، مصرف مکمل هایی نظیر گلوتامین بسیار رواج یافته است. گلوتامین منبع اصلی انرژی برای سلول های با سرعت تکثیر زیاد نظیر سلول های خون و فاکتورهای هماتولوژیک است. هدف پژوهش حاضر تعیین اثرات اجرای هشت هفته تمرین مقاومتی و مصرف مکمل گلوتامین بر برخی فاکتورهای هماتولوژیک در مردان جوان غیرفعال بود. تعداد 40 دانشجوی مرد جوان غیرفعال بر اساس معیارهای ورود به تحقیق و نمونه های داوطلب در دسترس به صورت تصادفی در چهار گروه مساوی کنترل، تمرین مقاومتی، مکمل گلوتامین و تمرین مقاومتی همراه با مکمل گلوتامین جایگزین شدند. تمرین مقاومتی شامل 8 حرکت، 3 ست، 8 تا 10 تکرار، با شدت 60 درصد یک تکرار بیشینه شروع و به صورت فزاینده، به 75 درصد رسید. آزمودنی ها مکمل خود را 3 روز در هفته (به ازای هر کیلو گرم از وزن بدن 1/0 گرم و در ترکیب با 300 میلی لیتر آب) مصرف کردند. تفاوت بین گروه ها با استفاده از آزمون آنالیز واریانس یک طرفه و تی وابسته برای تعیین تفاوت های درون گروهی در نرم افزار SPSS نسخه 21 محاسبه شد. یافته ها نشان داد که اجرای تمرین مقاومتی و مصرف مکمل گلوتامین اثرات معنی داری را در فاکتورهای هماتولوژیک ایجاد می کند. لذا پیشنهاد می شود که در کنار تنظیم برنامه تمرین مقاومتی برای ورزشکاران، از مکمل گلوتامین نیز بهره ببرند تا ضمن پیشرفت عملکرد ورزشی، با افزایش برخی فاکتورهای خونی منجر به بهبود و تقویت عملکرد سیستم خون رسانی گردد.

روغن سرخ کردنی حرارت دیده حاوی مقادیر زیادی رادیکال های آزاد است و مصرف غذاهای تهیه شده با این روش به دلیل ایجاد استرس اکسیداتیو باعث آسیب بافتی، به ویژه در بافت عصبی، می شود. از آنجایی که ورزش هوازی با شدت متوسط استرس اکسیداتیو را کاهش می دهد، هدف از این مطالعه بررسی اثرات ورزش هوازی بر نشانگرهای استرس اکسیداتیو، آپوپتوز و نشانگرهای نوروژنز در بافت هیپوکامپ موش های تغذیه شده با روغن سرخ کردنی حرارت دیده بود. در یک کارآزمایی پیش بالینی، ۱۸ سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به عنوان آزمودنی انتخاب و به طور تصادفی در سه گروه کنترل تغذیه با رژیم غذایی معمولی، کنترل تغذیه با روغن سرخ کردنی حرارت دیده و تمرین هوازی همراه با مصرف روغن سرخ کردنی حرارت دیده جایگزین شدند. روغن سرخ کردنی حرارت دیده به مدت چهار هفته، پنج روز در هفته، با دوز ۲ میلی لیتر به روش گاواژ مصرف شد. تمرین هوازی نیز شامل دویدن روی تردمیل به مدت چهار هفته و پنج جلسه در هفته بود. ۴۸ ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی نهایی، موش ها قربانی شدند و بافت هیپوکامپ برای اندازه گیری بیان ژن ها و آنزیم های مورد نظر استخراج شد. تغذیه با روغن سرخ کردنی حرارت دیده به طور چشمگیری بیان نسبی ژن های BAX، Caspase3 و Caspase9 و هم چنین فعالیت آنزیم های مالون دی آلدئید و فاکتور ناتریوتیک مشتق از مغز را افزایش و فعالیت آنزیم های سوپراکسید دیسموتاز و کاتالاز را کاهش داد. بیان گیرنده کانابینوئید نوع دو نیز به طور قابل توجهی کاهش یافت. تمرین هوازی به طور چشمگیری بیان نسبی ژن های BAX، Caspase3 و Caspase9 و هم چنین فعالیت آنزیم مالون دی آلدئید را کاهش داد. سطح فعالیت آنزیم های سوپراکسید دیسموتاز و کاتالاز و فاکتور ناتریوتیک مشتق از مغز تحت تاثیر تمرین هوازی افزایش قابل توجهی نشان داد. تغذیه با روغن سرخ کردنی حرارت دیده باعث ایجاد آپوپتوز پاتولوژیک در بافت هیپوکامپ شده و به دلیل ایجاد استرس اکسیداتیو، روند نوروژنز را کاهش می دهد. در حالی که تمرین هوازی با کاهش استرس اکسیداتیو، مهار آپوپتوز و ایجاد نوروژنز، اثر محافظت عصبی خود را بر بافت هیپوکامپ اعمال می کند.

هدف: هدف از پژوهش حاضر شناسایی عوامل موثر راهکارهای جذب نسل جوان به فعالیت های زورخانه ای بود. روش پژوهش: روش پژوهش آمیخته بود که به صورت کیفی و کمی انجام گردید. در مرحله کیفی از روش نظریه داده بنیاد (رهیافت گلیزر) و در مرحله کمی از رهیافت پیمایشی استفاده شده است.. مشارکت کنندگان بخش کیفی در این پژوهش با استفاده از نمونه گیری هدفمند و با رویکرد انتخاب نمونه گیری همگون و درعین حال با رعایت حداکثر تنوع؛ نمونه گیری شدند. این مسئله تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. درنهایت تعداد ۱۲ مصاحبه در این خصوص انجام گردید. این افراد شامل خبرگانی بودند که به موضوع پژوهش حاضر اشراف کامل داشتند. ملاک انتخاب این افراد جهت انتخاب به عنوان نمونه تحقیق در سه بخش علمی، پژوهشی و عملی مورد بررسی قرار گرفت. جامعه آماری تحقیق حاضر در بخش کمی شامل نخبگان آگاه به موضوع پژوهش، برخی مدیران و کارشناسان فدراسیون پهلوانی و زورخانه ای، رؤسای کمیته های مختلف فدراسیون ، رؤسا و نواب رؤسای هیات های استانی بودند که تعداد آنان حدود ۹۰ نفر برآورد گردید که بر حسب انتخاب تصادفی و با توجه به جدول حجم نمونه مورگان تعداد ۷۳ نفر عنوان نمونه تحقیق مشخص شد. در نهایت تعداد ۶۱ پرسشنامه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که راهکارهای جذب نسل جوان به فعالیت های زورخانه ای شامل ۶ راهکار می باشد که این راهکارهایی شامل راهکارهای فرهنگی-اجتماعی، آموزشی-ترویجی، فناوری و رسانه ای، زیرساختی و رفاهی، اقتصادی-حمایتی و راهکارهای روانشناختی-انگیزشی می باشد. نتیجه گیری: این پژوهش با ارائه چارچوبی نظام مند برای جذب نسل جوان، نه تنها خلأهای پژوهشی پیشین را پر کرده، بلکه الگویی عملیاتی برای سیاست گذاران فرهنگی ارائه داده است. یافته های این پژوهش نشان می دهد که حفظ و احیای زورخانه ها به عنوان میراث فرهنگی ناملموس، نیازمند نگاهی چندوجهی است که هم اصالت فرهنگی را حفظ کند و هم با نیازهای نسل امروز ارتباط برقرار نماید.

ماهیچه های اسکلتی، در عملکردهای کلیدی بدن نقش اساسی دارند و حفظ سلامت آن ها مهم است. دوره های طولانی عدم فعالیت عضلانی منجر به آتروفی و ضعف عضله می شود. انجام فعالیت های روزانه نیاز به حجم و قدرت کافی عضلات دارد. آتروفی اثر منفی بر کیفیت زندگی دارد؛ به طوری که کاهش توده عضله اسکلتی منجر به کاهش عملکرد، سلامت بدن و کیفیت پایین زندگی می شود. پژوهش نیمه تجربی حاضر با هدف تعیین و مقایسه اثرات اجرای هشت هفته تمرینات مقاومتی، استقامتی و ترکیبی بر Mir-208a و Mir-208b در دختران جوان غیرفعال با طرح پژوهشی سه گروهی و بدون گروه کنترل در پیش آزمون و پس آزمون اجرا شد. تمرینات مقاومتی با وزنه به مدت هشت هفته, سه تا چهار جلسه در هفته با شدت 80 تا 95 درصد یک تکرار بیشینه به صورت موجی با رعایت اصل اضافه بار فزاینده با سه تا پنج ست در هر حرکت به صورت دایره ای در مدت زمان تقریبی 90 دقیقه در هر جلسه اجرا شد. تمرینات استقامتی به صورت دویدن و راه رفتن روی تردمیل با شیب صفر درصد و سرعت 5/3 تا 9 کیلومتر بر ساعت و مدت زمان 25 تا 45 دقیقه و رکاب زدن روی دوچرخه ثابت با توان 100 تا 150 وات و مدت زمان 10 تا 35 دقیقه به صورت دایره ای به مدت هشت هفته, سه تا چهار جلسه در هفته, به شکل موجی با رعایت اصل اضافه بار فزاینده در مدت زمان تقریبی 90 دقیقه در هر جلسه اجرا شد. مقادیر بیان نسبی MyomiR ها با استفاده از روش RT-qPCR و تکنیک RT Stem-Loop تعیین شد. از کیت اندازه گیری MyomiR با نام تجاری BiomiR (کیت سنجش سرمی MicroRNA - MI001 ) تولید شرکت آناسل با ویژگی و حساسیت بسیار بالا (تا کمتر از 100 کپی) استفاده شد. تجزیه و تحلیل آماری داده ها با آزمون های آنالیز واریانس یک طرفه و شفی در سطح معنی داری 05/0 بود. تفاوت معنی دار میانگین بیان نسبی ژن Mir-208a در گروه های استقامتی 12/0 ± 67/0، مقاومتی 12/0 ± 55/0 و ترکیبی 12/0 ± 35/0 بود. تفاوت معنی دار میانگین بیان نسبی ژن Mir-208b در گروه های استقامتی10/0 ± 58/0، مقاومتی 08/0 ± 50/0 و ترکیبی 09/0 ± 34/0 بود. تمرینات مقاومتی، استقامتی و ترکیبی بر Mir-208a و Mir-208b در دختران جوان غیرفعال تاثیر دارد. به نظر می رسد تأثیر ورزش بر تغییرات اپی ژنتیکی به نوع، شدت و مدت ورزش بستگی دارد و در این زمینه، ورزش های مقاومتی و استقامتی در تنظیم رونویسی در عضله اسکلتی متفاوت هستند.

هدف از پژوهش حاضر تأثیرهوش مصنوعی وفن آوری اطلاعات برهم افزایی سرمایه انسانی با نقش میانجی ساختار سازمانی در وزارت ورزش و جوانان می باشد. این تحقیق از لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها از نوع پیمایشی می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه مدیران و کارمندان وزارت ورزش و جوانان ایران در سال 1400،شامل 920نفر بود. حداقل حجم نمونه براساس فرمول کوکران برای جوامع محدود، 265 نفر بدست آمد که از روش نمونه گیری غیراحتمالی در دسترس از بین مدیران و کارکنان وزارت ورزش و جوانان استفاده گردید. ابزارجمع آوری اطلاعات پرسشنامه استانداردلیمپینتگو وهمکاران(2014)،جان و همکاران(2019)، ون و همکاران(2010) و پاستورو همکاران(2002) می باشد. برای اندازه گیری پایایی یا قابلیت اعتماد پرسشنامه، از آلفای کرونباخ استفاده شده است.برای آزمون فرضیه ها از مدلسازی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج این پژوهش نشان داد که فن آوری اطلاعات 40.4درصد از هم افزایی سرمایه انسانی و 35.1درصد از ساختار سازمانی را پیش بینی می کرد. هوش مصنوعی 33.2درصد از واریانس متغیر هم افزایی سرمایه انسانی و 58.1درصد از واریانس متغیر ساختار سازمانی در وزارت ورزش و جوانان اثر دارد. و ساختار سازمانی 84.1درصد از واریانس متغیر هم افزایی سرمایه انسانی در وزارت ورزش و جوانان را تبیین و پیش بینی می کر. با توجه به مثبت بودن علامت ضرایب، متغیر ساختار سازمانی اثر هوش مصنوعی برهم افزایی سرمایه انسانی و اثر فن آوری اطلاعات برهم افزایی سرمایه انسانی را افزایش می دهد. . لذا هوش مصنوعی بر، هم افزایی سرمایه انسانی با نقش میانجی ساختار سازمانی در وزارت ورزش و جوانان اثر دارد.

هدف: پژوهش حاضر به بررسی مدل سازی ریاضی اثر نقشه های ذهنی در پیش بینی خودپنداره ورزشی با میانجی گری ادراک از شایستگی در ورزشکاران نوجوان شهرستان علی آباد کتول می پردازد. روش پژوهش: این تحقیق ازنظر روش گردآوری داده ها، توصیفی- پیمایشی و همبستگی هست؛ جامعه آماری این تحقیق ورزشکاران نوجوان شهرستان علی آباد کتول می باشند ؛ براین اساس نمونه ای متشکل از 47 نفر به روش غیر احتمالی در دسترس انتخاب شد. جهت گردآوری اطلاعات پژوهش از پرسشنامه استفاده گردید. جهت آنالیز داده های پژوهش از نرم افزار اسمارت پی ال اس و اس پی اس اس استفاده گردید. یافته ها: نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل ها نشان داد که نقشه های ذهنی بر خودپنداره ورزشی و ادراک شایستگی ورزشکاران نوجوان تاثیر معناداری دارد. همچنین ادراک شایستگی بر خودپنداره ورزشی ورزشکاران نوجوان نیز موثر است. همچنین تحلیل ها نشان داد که ادراک شایستگی در رابطه نقشه های ذهنی بر خودپنداره ورزشی ورزشکاران نوجوان نقش میانجی دارد. نتیجه گیری: یافته های تحقیق ضمن پر کردن خلاء تحقیقاتی صورت گرفته در این حوزه می تواند برای مدیران ورزشی، اساتید و مربیان موثر بوده و برای آنان در امر تصمیم گیری راهگشا باشد.

هدف: هدف از این مطالعه، مدلسازی مدیریت برند باشگاه های فوتبال خصوصی استان اصفهان بود. روش پژوهش: این پژوهش به لحاظ هدف، کاربردي و به لحاظ روش از نوع توصيفي بود که گردآوری داده ها به صورت پیمایشی انجام پذیرفت. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل مدیران و معاونین باشگاه های فوتبال خصوصی، کادر فنی، مربیان و بازیکنان باشگاه های فوتبال خصوصی، کارشناسان فوتبال و اساتید رشته مدیریت ورزشی آگاه به حیطه پژوهش بود. با توجه به مشخص نبودن تعداد دقیق اعضای جامعه آماری و با توجه به فرمول کوکران، حجم نمونه تحقیق 384 نفر در نظر گرفته شد. ابزار جمع آوری داده ها، پرسشنامه مدیریت برند سانتوس-ویجنده (2013) بود. برای سنجش روایی صوری و محتوایی، پرسشنامه طراحی شده توسط 10 نفر از اساتيد مدیریت ورزشي مورد تایید قرار گرفت و برای سنجش پایایی، پرسشنامه در اختیار 30 نفر از افراد نمونه قرار گرفت که ضریب آلفای کرونباخ آن برابر 87/0 حاصل گردید. یافته ها: مدل نهایی پژوهش نشان داد که 16 شاخص پرسشنامه به عنوان متغیرهای آشکار از 6 متغیر مکنون عوامل «استراتژی های بازاریابی و تحلیل داده ها»، «مدیریت ارتباطات و ارتباط با هواداران»، «کیفیت عملکرد ورزشی»، «نوآوری و خلاقیت»، «مشارکت اجتماعی» و «همکاری با برندهای دیگر» که تشکیل دهنده مولفه مدیریت برند باشگاه های فوتبال خصوصی استان اصفهان می باشند، حمایت می کنند و مدل از برازش مطلوبی برخوردار بود. نتیجه گیری: مدیران و تصمیم گیرندگان باشگاه های فوتبال خصوصی باید با در نظر گرفتن عوامل تاثیرگذار بر مدیریت برند باشگاه ها، به تقویت و توسعه هر چه بیشتر آنها پرداخته و بدین ترتیب با بهبود جایگاه برند باشگاه، از مزایای ارزشمند، تاثیرگذار و مهم آن برخوردار شوند.

هدف از مطالعه حاضر بررسی نقش فعالیت بدنی، بر بهزیستی روانشناختی زنان استان گلستان در دوران پسا کرونا بود. پژوهش با توجه به نحوه گردآوری داده ها توصیفی - همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش، تمامی زنان بالای 18 سال استان گلستان می-باشند.که 384 نفر بر اساس جدول مورگان و ادونسکی به روش طبقه ای تصادفی انتخاب شده اند. ابزار پژوهش، در بعد ارزیابی فعالیت جسمانی، پرسشنامه فعالی ت جس مانی برگرفته از مطالعات چو (2014) می باشد. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه تأیید، پایایی پرسشنامه از طریق ضریب آلفای کرونباخ محاسبه و (803/0=α) گزارش شده است. بهزیستی روانشناختی با استفاده از پرسشنامه 18 سوالی بهزیستی روانشناختی ریف اندازه گیری شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار20 Spss استفاده شده است. نتایج نشان داد؛ سطح فعالیت 57% از زنان بزرگسال استان گلستان پایین می باشد. همچنین رابطه مثبت و معنی داری بین سطح فعالیت بدنی با بهزیستی روانشناختی (643/0P=) وجود دارد. با توجه به نتایج، انجام فعالیت بدنی در دوران پسا کرونا می تواند به کاهش تأثیرات منفی روانی ایجاد شده ناشی از فاصله گذاری اجتماعی و قرنطینه در دوران کرونا، کمک کند. همچنین پیشنهاد می شود؛ سازمان های فعال در حوزه ورزش همگانی استان گلستان برنامه ای جامع با هدف توسعه تحرک مستقل و افزایش سطح فعالیت بدنی طراحی و اجراء نمایند.

هدف از انجام تحقیق حاضر تحلیل عوامل سازماندهی رویدادهای ورزشی معلولین و جانبازان در ایران بر اساس رویکرد آمیخته می باشد. پژوهش حاضر از نوع تحقیقات آمیخته (کیفی-کمی) با رویکرد اکتشافی بود. جامعه آماری در بخش کیفی اعضای هیات علمی خبرگان در زمینه رویدادهای ورزشی معلولین و جانبازان و در بخش کمی مدیران ورزشی و کمیته ملی پارالمپیک، فدراسیون ورزش های جانبازان و معلولین، روسا و دبیران هیات های استانی فدراسیون جانبازان و معلولین بود. نمونه آماری در بخش کیفی ۱۴ نفر از خبرگان تا رسیدن به حد اشباع نظری با بهره گیری از تکنیک های هدفمند نظری و گلوله برفی انتخاب شد و در بخش کمی برای هر گویه بین ۵ تا 10 نمونه لازم بود،، بنابراین تعداد 384 نفر نمونه آماری را تشکیل دادند. ابزار جمع آوری اطلاعات در بخش کیفی مصاحبه نیمه ساختارمند و در بخش کمی پرسشنامه محقق ساخته بود برای روایی محتوایی از نظر خبرگان و اعتبار سازه (تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی) و از شاخص های پایایی ترکیبی، آلفای کرونباخ، روایی واگرا و همگرا و مدل سازی معادلات ساختاری استفاده شد. شاخص برازش مدل جی او اف برابر با 59/0 گزارش شد. در نهایت سازماندهی رویدادهای ورزشی معلولین و جانبازان در ایران با 13 عامل سازماندهی هزینه ها و تعیین منابع مالی، سازماندهی برنامه عملیاتی برای آماده سازی، سازماندهی مقررات مربوط به اجرای مسابقات، انتشار بروشور مسابقات (تبلیغات و انتشارات)، ثبت نام و پذیرش شرکت کنندگان، سازماندهی پزشکی و داروخانه، سازماندهی اسکان و محل برگزاری رویداد، سازماندهی کمیته ها و منابع انسانی، سازماندهی رویدادهای فرهنگی و اوقات فراغت، سازماندهی تغذیه و پذیرایی شرکت کنندگان، سازماندهی خدمات حمل و نقل، سازماندهی افتتاحیه و اختتامیه، سازماندهی داوران و داوطلبان ارائه گردید.

پژوهش حاضر با عنوان اثر یک دوره برنامه تمرینی اینتروال تناوبی شدید بر عوامل خطرزای قلبی عروقی در مردان چاق که به صورت نیمه تجربی و با طرح پیش آزمون و پس آزمون با 2 گروه انجام شد. جامعه آماری این پژوهش دانشجویان چاق با شاخص توده بدنی بالای 30 کیلوگرم بر مترمربع در دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرگان بودند که 91 نفر به طور تصادفی به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری در این پژوهش شامل وسایل خون گیری (پنبه، الکل، سرنگ، لوله آزمایش) و ترازوی دیجیتال و تجهیزات بیوشیمی آزمایشگاهی برای بررسی نمونه های خونی بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از تی مستقل استفاده شد. یافته های این پژوهش نشان داد که شش هفته تمرینات اینترواال تناوبی شدید بر میزان تری گلیسیرید، میزان کلسترول تام و میزان فشار خون سیستول و دیاستول مردان چاق اثری ندارد. همچنین، شش هفته تمرینات تناوبی شدید بر میزان لیپوپروتیین پرچگال مردان چاق اثری نداشت، اما بر روی لیپوپروتیین کم چگال موثر بوده است. فعالیت های هوازی با شدت کم مانند ایروبیک و پیاده روی می توانند نقش بسزایی در کنترل فشار خون سیستول و دیاستول داشته باشند. فعالیت منظم بدنی می تواند در افرایش لیپوپروتئین پرچگال مؤثر باشد و نقش حفاظتی قلب را نیز بر عهده گیرد. همچنین افرادی که دارای لیپوپروتیین کم چگال هستند می توانند با استفاده از ورزش های پرشدت با 55 % حداکثر ضربان قلب روزانه و مداوم به صورت 30 دقیقه و 5 روز در هفته به سلامتی خود تثبیت دهند.

هدف: با وجود محرز بودن ضرورت برنامه ریزی برای حوزه ورزش تربیتی و همچنین تعیین اهداف و برنامه در امر توسعه ورزش تربیتی کشور آن چنان که در برنامه های بلند مدت و کوتاه مدت کشور مد نظر است، رشد و شکوفایی شکل نگرفته است که این ضرورت بررسی سیاست گذاری گذشته و اصلاح سیاست گذاری آینده را می طلبد که در همین راستا پژوهش حاضر با هدف مدل سازی سیاست گذاری توسعه ورزش تربیتی در ایران انجام شد. روش پژوهش: این پژوهش از نظر هدف کاربردی، از نظر زمان مقطعی و از نظر نوع داده ها، کمی است که در آن از روش پیمایشی استفاده شده و به بررسی اعتبار مدل پرداخته شده است. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه مدیران، رؤسا و نائب رئیسان وزارت ورزش و جوانان، ادارات ورزش و جوانان و هیأت های ورزشی استان ها، تربیت بدنی دانشگاه های کشور و وزارت آموزش و پرورش هستند که تعداد آن ها بسیار گسترده بود و بر اساس نرم افزار جی پاور و با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی، 136 نفر به عنوان نمونه تحقیق انتخاب شدند. از آنجایی که پژوهش حاضر مستخرج از رساله دکتری می باشد، ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته مستخرج از بخش کیفی رساله بود. برای توصیف، جمع آوری و طبقه بندی اطلاعات به دست آمده از نمونه، از آمار توصیفی در نرم افزار spss23 و جهت برازش مدل پژوهش از آزمون مدل سازی معادلات ساختاری در نرم افزار smartpls3.1.1 استفاده شد. تمامی تجزیه و تحلیل ها در سطح معنی داری 05/0 انجام شد. یافته ها: نتایج تحقیق نشان داد که مدل پژوهش از برازش مناسبی برخوردار است. همچنین نتایج تحقیق نشان داد که شرایط علی تأثیر معنی داری بر پدیده محوری (001/0=p؛ 620/13=t) و پدیده محوری نیز تأثیر معنی داری بر راهبردها (001/0=p؛ 580/4=t) دارد. همچنین شرایط زمینه ای (004/0=p؛ 691/2=t) و شرایط مداخله گر (004/0=p؛ 923/2=t) تأثیر معنی داری بر راهبردها دارند و راهبردها نیز تأثیر معنی داری بر پیامدها دارد (001/0=p؛ 542/20=t). نتیجه گیری: توسعه ورزش تربیتی تنها با تمرکز بر یک عامل مانند منابع مالی یا آموزش محقق نمی شود، بلکه نیازمند تعامل و هم افزایی میان عوامل مختلف مدیریتی، اقتصادی، آموزشی و فرهنگی است.

هدف: این پژوهش با هدف بررسی رابطه استحکام ذهنی با اضطراب رقابتی با در نظر گرفتن نقش واسطه ای اعتمادبه نفس ورزشی در میان بازیکنان نوجوان فوتبال انجام شد. مواد و روش ها: مطالعه حاضر از نوع همبستگی و با طرح مقطعی بود. جامعه آماری را بازیکنان پسر ۱۲ تا ۱۶ ساله لیگ فوتبال نوجوانان قم تشکیل دادند که از میان آنها ۶۸ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. شرکت کنندگان پرسشنامه های استاندارد استحکام ذهنی ورزشی، اضطراب رقابتی و اعتمادبه نفس ورزشی را تکمیل کردند. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون سلسله مراتبی و تحلیل مسیر با رویکرد مدل سازی معادلات ساختاری مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد که هم استحکام ذهنی و هم اعتمادبه نفس ورزشی رابطه منفی و معناداری با اضطراب رقابتی دارند. همچنین، یافته ها از نقش واسطه ای جزئی اعتمادبه نفس ورزشی در رابطه بین استحکام ذهنی و اضطراب رقابتی حمایت کرد، به این معنا که حدود ۲۵٫۵ درصد از تأثیر استحکام ذهنی بر کاهش اضطراب از طریق افزایش اعتمادبه نفس اعمال می شود. نتیجه گیری: یافته های این مطالعه حاکی از آن است که استحکام ذهنی هم به صورت مستقیم و هم به شکل غیرمستقیم و از طریق تقویت اعتمادبه نفس ورزشی، منجر به کاهش اضطراب رقابتی در نوجوانان می شود. این نتایج بر اهمیت طراحی و اجرای برنامه های مداخله ای یکپارچه ای تأکید می کند که همزمان به تقویت هر دو سازه روان شناختی استحکام ذهنی و اعتمادبه نفس در ورزشکاران نوجوان می پردازند.

هدف : هدف پژوهش اولویت بندی پارک های شهر در طراحی شهر ورزشی از دیدگاه خبرگان است. روش شناسی : پژوهش حاضر به صورت آمیخته بود و ابزار جمع آوری داده ها، مصاحبه های نیمه عمیق با خبرگان در بخش کیفی؛ و پرسشنامه در بخش کمی با خبرگان برنامه ریزی، معماری شهری و مدیریت ورزشی بود. در بخش کیفی مصاحبه ها تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت و روایی داده ها با بازبینی توسط سه نفر از مشارکت کنندگان مورد تایید قرار گرفت و برای پایایی با تکرار کدگذاری ها توسط دو نفر از متخصصین، تایید شد. در بخش کمی پرسشنامه در قالب 21 سوال 9 ارزشی در بین پنل متخصصین توزیع شد. روایی در پنل متخصصین و پایایی نیز با استفاده از بسته FuzzyAHP در نرم افزار R مورد تایید قرار گرفت و به شیوه تحلیل سلسه مراتبی (AHP) اولویت بندی شد. یافته ها : در بخش کیفی، هفت مولفه ی باغ، پارک شهر بازی، پارک ورزشی، پارک سالمندان، خیابان پارک، پارک ماجراجویانه و پارک عمومی احصا شد و میزان اهمیت آن ها مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها نشان داد اولویت مولفه های طراحی شهر ورزشی به ترتیب خیابان پارک (0/264)، پارک ورزشی (0/231)، پارک عمومی (0/190)، پارک سالمندان (0/114)، باغ (0/081)، پارک شهربازی (0/073) و پارک ماجراجویانه (0/047) می باشند. نتیجه گیری : از میان پارک های مختلف، خیابان پارک مهم ترین و پارک ماجراجویانه کم اهمیت ترین اهمیت را در طراحی شهر ورزشی از نظر متخصصین برنامه ریزی، معماری شهری و مدیریت ورزشی داشت.

مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر یک دوره تمرینات پیلاتس با شدت متوسط تا زیاد بر عملکرد شناختی و اضطراب زنان دارای اختلالات اضطرابی انجام شد. تعداد 30 شرکت کننده زن براساس معیارهای ورود، داوطلبانه و پس از پر کردن فرم رضایت نامه وارد مطالعه شدند و به طور تصادفی به دو گروه تجربی (میانگین سنی 66/7±46/33) و گروه کنترل (میانگین سنی 37/5±06/30) تقسیم شدند. شرکت کنندگان آزمون رایانه ای برو-نرو برای اندازه گیری بازداری رفتار، آزمون برج لندن به منظور اندازه گیری برنامه ریزی و حل مسئله و پرسشنامه اضطراب بک را قبل و بعد از دوره مداخله اجرا کردند. گروه تجربی به مدت هشت هفته و هر هفته سه جلسه با مدت زمان 60 دقیقه تمرینات پیلاتس را با شدت 55 تا 70 درصد ضربان قلب بیشینه انجام دادند، اما گروه کنترل در این مدت تمرین هدفمندی را دنبال نکرد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون آماری تحلیل کوواریانس چندمتغیره در سطح معناداری 05/0 و نرم افزار SPSS نسخه 26 استفاده شد. نتایج نشان داد، یک دوره تمرینات پیلاتس بر اضطراب (000/0=P) و برنامه ریزی و حل مسئله (031/0=P) گروه تجربی تأثیر معنا داری داشت، ولی بر بازداری رفتار تأثیر معناداری نداشت (34/0=P). نتایج مطالعه حاضر نشان داد، ورزش پیلاتس می تواند به عنوان روشی ارزشمند در ارتقای عملکرد شناختی مانند برنامه ریزی و حل مسئله و کاهش اضطراب زنان دارای اختلالات اضطرابی مدنظر قرار گیرد

هدف: دیابت نوع 2 (T2DM) اختلال متابولیک شایعی است که با مقاومت به انسولین و نقص ترشح انسولین همراه است و موجب آسیب و تحلیل عضلانی می شود. ازآنجاکه استرس اکسیداتیو و آپوپتوز نقش مهمی در آسیب عضلات اسکلتی در دیابت دارند، هدف مطالعه حاضر بررسی اثر تمرینات تناوبی با شدت بالا (HIIT) و عصاره بوقناق، به صورت جداگانه و ترکیبی، بر بیومارکرهای آپوپتوز در عضله سولئوس موش های دیابتی بود. مواد و روش ها: در این پژوهش تجربی، 50 موش صحرایی نر به پنج گروه تقسیم شدند: کنترل سالم، کنترل دیابتی، دیابتی+بوقناق، دیابتیHIIT+ و دیابتی+HIIT+بوقناق. دیابت با تزریق استرپتوزوتوسین (STZ) القا شد. مداخلات شامل شش هفته تمرین HIIT و تجویز خوراکی عصاره بوقناق (100 میلی گرم/کیلوگرم) بود. در پایان دوره، سطوح پروتئین های Bax و Bcl-2 و نسبت Bax/Bcl-2 در عضله سولئوس اندازه گیری شد. یافته ها: نتایج نشان داد که تمرین HIIT باعث کاهش معنادار BAX (p=0.001) و افزایش معنادار Bcl-2 (p=0.001) در مقایسه با گروه کنترل دیابتی شد. تجویز بوقناق به تنهایی تأثیر معناداری بر سطوح Bax و Bcl-2 نداشت(p>0.05) . درمقابل، گروه ترکیبی کاهش چشمگیر BAX (p=0.001)، افزایش چشمگیر Bcl-2 (p=0.001) و کاهش قابل توجه نسبت Bax/Bcl-2 را نشان داد که از سایر گروه های مداخله ای بیشتر بود. نتیجه گیری: نتایج مطالعه بیانگر آن است که تمرین HIIT اثرات حفاظتی قابل توجهی بر عضلات دیابتی دارد و ترکیب آن با عصاره بوقناق می تواند این اثرات را تقویت کند و میزان آپوپتوز را کاهش دهد. به طور کلی، مداخله ترکیبی HIIT و بوقناق ممکن است رویکردی مؤثر برای مدیریت و کاهش عوارض عضلانی مرتبط با دیابت نوع 2 باشد.

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر راهبردهای فراشناخت بر شبکه های توجه در دانش آموزان فعال هنگام یادگیری شوت فوتسال انجام شد. مواد و روش ها: ۴۵ دانش آموز دختر پایه یازدهم به صورت تصادفی انتسابی در سه گروه (کنترل، تجربی الف و تجربی ب) قرار گرفتند. گروه های تجربی در چهار جلسه تمرینی (هر جلسه۶۰ دقیقه ) شرکت کردند. گروه تجربی الف تمرینات شوت بغل پا را همراه با تمرین دقت در مقابل بنر تعیین شده اجرا کرد، درحالی که گروه تجربی ب همان تمرینات را همراه با راهبردهای فراشناخت انجام داد. برای ارزیابی شبکه های هشداردهنده، جهت دهی و کنترل اجرایی تمام شرکت کننده ها پیش و پس از مداخله، آزمون شبکه های توجه را اجرا کردند. برای بررسی فرضیه های پژوهش تحلیل واریانس آمیخته انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد برای شبکه کنترل اجرایی، اثر تعاملی زمان × گروه معنی دار بود (24/0= η2p ،003/0=P ،67/6=(88و2)F)، و نمرات پس آزمون تحت تأثیر نوع گروه قرار گرفت. همچنین اثر اصلی زمان (14/0= η2p ،012/0= P ،83/6= (42و1)F) و اثر اصلی گروه (16/0=η2p ، 026/0= P ،01/4= (42و2)F) نیز معنی دار بود. آزمون تعقیبی بونفرونی نشان داد که گروه تجربی ب عملکرد بهتری نسبت به گروه کنترل داشت (026/0P=)، اما بین گروه تجربی الف و گروه کنترل و نیز بین دو گروه تجربی تفاوت معنی داری مشاهده نشد (05/0P>). برای شبکه های هشداردهنده و جهت دهی، هیچ یک از اثرهای اصلی و تعاملی معنی دار نبودند (05/0P>). نتیجه گیری: یافته ها نشان می دهد که راهبردهای فراشناخت می توانند عملکرد شبکه کنترل اجرایی را بهبود بخشند، اما تأثیر قابل توجهی بر شبکه های هشداردهنده و جهت دهی ندارند. این عدم تأثیر احتمالاً به دلیل ساختار نسبتاً خودکار شبکه های هشداردهنده و جهت یابی است؛ برخلاف شبکه کنترل اجرایی که متکی بر نظارت درونی و انعطاف پذیری شناختی است و آموزش های فراشناختی عمدتاً هدف آن را تشکیل می دهند. این نتایج می تواند در طراحی برنامه های آموزشی و تمرینی مفید باشد و بر پتانسیل فراشناخت برای بهینه سازی برنامه های تمرینی تأکید می کنند.