درخت حوزه‌های تخصصی

هدف از این پژوهش تدوین مدل ارتقای سیستم بیمه ورزشی در کشور بود. روش تحقیق از نوع تحقیقات کیفی با رویکرد اکتشافی و سیستماتیک بود. جامعه آماری شامل دو بخش منابع انسانی (مدیران و استادان) و منابع اطلاعاتی (کتاب ها، مقالات، اسناد، رسانه ها و ...) بود. نمونه گیری به تعداد قابل کفایت بر مبنای رسیدن به اشباع نظری به صورت قضاوتی انجام گرفت (17 نفر و 68 منبع). ابزار پژوهش شامل مطالعه کتابخانه ای و مصاحبه های اکتشافی ساختارمند بود. روایی ابزار براساس اعتبار حقوقی و علمی نمونه آماری، نظر خبرگان و ضریب توافق بین مصححان کدگذار ارزیابی و تأیید شد. به منظور تحلیل یافته ها از روش کدگذاری چندمرحله ای و رویکرد تحلیل سیستمی استفاده شد. متغیرهای اصلی در مدل مفهومی شامل بهبود خسارت مشتری، بهبود حق بیمه، توسعه دامنه پوشش، ارتقای رضایت مشتریان، ترویج سواد بیمه ای ورزش، استانداردسازی کیفیت خدمات، کارامدسازی مدیریت راهبردی، ارتقای سیستم نظارت، روزامدسازی قوانین، ارتقای ضریب نفوذ بیمه، ظرفیت سازی شبکه ارتباطی، توسعه امکانات مراکز، توانمندسازی سرمایه انسانی، فراگیرسازی آموزش و فرهنگ سازی بیمه و بهینه سازی مدیریت مالی بیمه ورزشی بود. این متغیرها در پنج سطح متوالی، ساختار، قابلیت، فرایند، عملکرد و پیامد چارچوب بندی شدند. براساس مدل پژوهش می توان گفت که ارتقای سیستم بیمه ورزشی نیازمند تقویت مؤلفه های ساختاری، قابلیتی، فرایندی، عملکردی و پیامدی است و میزان تحقق توسعه آن به برایند اثر عوامل این سطوح وابسته است.

مقدمه: قیود تکلیف و محیط در فعالیت های شناختی، ادراکی، تصمیم گیری و رفتار های تاکتیکی بسیار حائز اهمیت است.  قیود تکلیف در زمینه های اجرا از قیود محیطی اختصاصی تر هستند، از این رو تحقیق حاضر در نظر دارد به بررسی تأثیر دستکاری قیود تکلیف بر شاخص های عملکردی و اضطراب مرتبط با ترس از افتادن در سالمندان بپردازد. روش پژوهش: بدین منظور ۴۵ بانوی سالمند (در دامنه سنی 60 تا 66 سال) به صورت تصادفی در سه گروه دستکاری قیود تکلیف ، بدون دستکاری قیود تکلیف و گروه کنترل تقسیم شدند. سپس گروه های تجربی تمرینات دستکاری قیود تکلیف و تمرینات بدون دستکاری قیود تکلیف را به مدت هشت هفته و هر هفته سه جلسه به مدت 45دقیقه انجام دادند. گروه کنترل نیز، طی مدت اجرای تحقیق به فعالیت عادی خود ادامه دادند. یافته ها: در تحقیق حاضر برای ارزیابی شاخص های عملکردی از آزمون TUG و BESS و برای ارزیابی شاخص اضطراب از مقیاس ارزیابی اضطراب همیلتون استفاده شد. نتایج آزمون تحلیل کوواریانس با حذف اثر پیش آزمون نشان داد، گروه با دستکاری قیود تکلیف در شاخص های عملکردی و اضطراب  به طور معنی داری (0/001=P)  نسبت به گروه بدون دستکاری و کنترل نتایج بهتری بدست آوردند. نتیجه گیری: نتایج این پژوهش بر استفاده از انواع دستکاری های قیود تکلیف به عنوان نوعی راهبرد تدریس برای افراد سالمند  حمایت کرد. همچنین موید تأثیر تمرینات با دستکاری قیود تکلیف است که باعث بهبود تعادل و کاهش ترس از افتادن در سالمندان میشود و با بهبود این توانایی خطر زمین خوردن در این قشر از  جامعه کاهش می یابد.

افزایش استرس اکسایشی عامل مهمی در سندروم متابولیک مرتبط با چاقی است و احتمالاً نقش اساسی در پاتوفیزیولوژی بیماری های مختلف مثل بیماری های قلبی و عروقی دارد. هدف این پژوهش بررسی تأثیر هشت هفته طناب زنی و مکمل دهی خرفه بر شاخص های زیستی آنتی اکسیدانی SOD، GPX ،TAC و بر شاخص پراکسیداسیون لیپیدی MDA در دختران غیرفعال بود. در این مطالعه نیمه تجربی 40 دختر دارای اضافه وزن و چاق (میانگین شاخص توده بدنی 72/0± 05/27 و دامنه سنی20 تا 25 سال) از بین افراد واجد شرایط به طور تصادفی انتخاب و در چهار گروه دارونما (10 نفر)، مکمل (10 نفر)، تمرین (10 نفر) و تمرین+مکمل (10 نفر) قرار گرفتند. تمرین شامل طناب زنی به صورت چهار جلسه در هفته و هر جلسه 45 دقیقه و مصرف مکمل روزانه 1200میلی گرم خرفه به مدت هشت هفته بود. متغیرهای مورد مطالعه به روش الایزا اندازه گیری شد. تحلیل آماری داده ها به وسیله آزمون تحلیل واریانس در سطح معناداری 05/0>P انجام گرفت. نتایج نشان داد مقادیر MAD در گروه های تمرین+ مکمل و تمرین کاهش معنادار (01/0P=، 001/0(P= وSOD، GPX و TAC در گروه های تمرین، مکمل و تمرین+مکمل افزایش معنادار داشت [SOD: (001/0 P=، 03/0p= و 001/0(P=، GPX: (02/0P= ، 007/0P= ، 004/0(P=، TAC: (02/0P= ، 01/0P= ، 001/0(P=].به نظر می رسد تمرین استقامتی تناوبی فزاینده به صورت طناب زنی به همراه مصرف مکمل خرفه می تواند موجب بهبود وضعیت سیستم آنتی اکسیدانی و کاهش آسیب اکسایشی شود و احتمالاً در جلوگیری از بیماری های قلبی و عروقی مؤثر باشد.

هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر شش هفته تمرین استقامتی تداومی بر بیان ژن کاسپاز-3 و متالوتیونئین - 2 بافت بطن چپ موش های صحرایی نر سالمند بود. تعداد 14 سر موش صحرایی     (26-24 ماهه و میانگین وزنی 20 ± 380 گرم)، به طور تصادفی به دو گروه کنترل و تمرین تقسیم شدند. گروه تمرین، تمرین استقامتی تداومی روی تردمیل را به مدت شش هفته انجام دادند ( 65 تا 70 درصد سرعت بیشینه). بیان ژن های کاسپاز-3 و متالوتیونئین- 2 بافت بطن چپ با تکنیک Real time PCR سنجیده شد و پس از کمی سازی مقادیر بیان ژن، با استفاده از فرمول 2-∆∆ct به وسیله روش آماری تی مستقل بررسی شد ( P < 0.05 ). نتایج نشان داد که شش هفته تمرین استقامتی تداومی به کاهش غیرمعنادار بیان ژن کاسپاز-3 ( P = 0.078 ) و افزایش غیرمعنا دار بیان ژن متالوتیونئین-2 ( P = 0.513 ) منجر شد. به نظر می رسد که انجام تمرین های استقامتی تداومی در سالمندان خطر آسیب های ناشی از آپوپتوز را القا نمی کند و می تواند در این جمعیت به کار گرفته شود.

هدف از پژوهش حاضر مقایسه اثر فعالیت تناوبی شدید با سه مدل چیدمان؛ همزمان، متوالی و متناوب فعالیت بالاتنه و پایین تنه بر آیریزین و BDNF پلاسمای زنان چاق بود. 11 زن تمرین نکرده ی چاق، 5/8±30/5 ساله و درصد چربی؛ 4/0±39/9، طی سه روز غیر متوالی، سه پروتکل روی دستگاه الپتیکال را با اعمال طرح متقاطع اجرا کردند. در پروتکل متوالی؛ پدال زدن دست، سپس پا بصورت متوالی هر کدام 10 تکرار با 90% وات حداکثر به مدت 40 دقیقه، در پروتکل همزمان؛10 تکرار پدال زدن دست با پا بصورت همزمان با 90% وات حداکثر به مدت 29 دقیقه و در پروتکل متناوب؛ پدال زدن دست و پا بصورت متناوب هر کدام 14 تکرار با 90% وات حداکثر به مدت 26 دقیقه و40 ثانیه، اجرا گردید. وهله های یک دقیقه ای فعالیت توسط استراحت های فعال یک دقیقه ای با 30% وات حداکثر تفکیک شدند. نمونه خونی قبل و یک ساعت پس از اتمام پروتکل ها اخذ شد. نتایج تحلیل واریانس با اندازه های تکراری و آزمون تعقیبی LSD، تفاوت معناداری (p≤0/05) در مقایسه تغییرات آیریزین و یا BDNF بین پروتکل ها نشان نداد اما در پروتکل های همزمان، متوالی و متناوب به ترتیب با افزایش 28/24 (0/02=p)، 21/86 و 17/18 (0/03=p) درصدی سطوح آیریزین و کاهش 0/01، 10/08 و 10/76 درصدی سطوح BDNF، نسبت به مقادیر پایه روبرو بودیم. در مجموع علیرغم صرف زمان کمتر در مدل های همزمان و متناوب نسبت به مدل متوالی و درک فشار کمتر مدل متناوب نسبت به مدل همزمان، به نظر می رسد ترشح آیریزین و BDNF بیشتر متاثر از انرژی مصرفی طی ورزش باشد تا شدت، مدت و یا مدل چیدمان فعالیت عضلات.

هدف از پژوهش حاضر، تحلیل عوامل فردی و سازمانی موثر در دادخواهی های ورزشی بود. جامعه آماری این تحقیق 72 پرونده مرتبط با فعالیت های ورزشی ثبت شده در مراکز و مراجع قضائی شهر تهران بود که با توجه به محدود بودن تعداد پرونده های ثبتی مربوط، از شیوه تمام شمار استفاده شد. روش تحقیق به لحاظ هدف از نوع کاربردی و از نظر روش، توصیفی- تحلیلی بود. از پرسشنامه محقق ساخته و مصاحبه نیمه ساختمند با کارشناسان رسمی دادگستری در امور ورزش، اساتید صاحبنظر و قضات دادگستری دارای تجربه بررسی این نوع از پرونده ها، جهت اجرای پژوهش استفاده شد. روایی صوری و محتوایی ابزارها توسط اساتید صاحبنظر در موضوع و کارشناسان رسمی دادگستری (امور ورزشی) مورد تایید قرار گرفت . پایایی نیز از طریق نرخ ناسازگاری روش تحلیل سلسله مراتبی(AHP)، کمتر از 1/0 تعیین شد که قابل قبول بود. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها و اولویت بندی عوامل شناسایی شده، از نرم افزار خبره ، استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که عامل انسانی(فردی) با بیشترین وزن (688/0) در اولویت اول و عامل سازمانی با وزن (233/0) در اولویت دوم اثرگذاری در ایجاد دادخواهی های مرتبط با فعالیت های ورزشی قرار دارند. ضمنا در بررسی ها مشخص شد عامل فیزیکی (اماکن و تجهیزات) با وزن (079/0) در اولویت سوم این پژوهش قرار دارد. .

پروتکل های سنجش شفاهی و غیرشفاهی دانش و رفتار تاکتیکی بازیکنان مدارس فوتبال و کارآمدی آن ها یکی از چالش هایی است که پژوهشگران به تازگی به آن توجه کرده اند. به منظور بررسی این چالش مطالعه حاضر با هدف بررسی رابطه دانش تاکتیکی شفاهی با رفتار تاکتیکی و مهارت های تکنیکی بازیکنان مدارس فوتبال انجام شد. سی وشش بازیکن فوتبال (18 بازیکن باتجربه 48/0 ± 3/15 ساله و 18 بازیکن کم تجربه 51/0 ± 5/15 ساله) آزمون مهارت های فوتبال را اجرا کردند. دانش تاکتیکی شفاهی آن ها با پرسشنامه مهارت های تاکتیکی برای ورزش ها (الفرینک-گمسر و همکاران، 2004) ارزیابی شد. رفتار تاکتیکی آن ها نیز طی فیلم برداری از مسابقه 3 × 3 با یک دروازه بان در زمینی به ابعاد 30 × 40 متر ثبت شد و تحلیل توسط ابزار ارزیابی عملکرد بازی انجام شد. نتایج نشان داد که بین دو گروه باتجربه و کم تجربه در مهارت های حرکتی پاس و دریبل، در شاخص های رفتار تاکتیکی اجرای مهارت، حمایت و عملکرد بازی تفاوت معنادار مشاهده شد ( 0.000 = P )، اما تفاوت معناداری در دانش های تاکتیکی حمله ای و دفاعی آن ها به دست نیامد (به ترتیب 0.23 = P  و 0.56 = P ). در بررسی همه بازیکنان با هم، بین دانش تاکتیکی حمله ای و دفاعی با رفتار تاکتیکی و مهارت های تکنیکی همبستگی معناداری مشاهده نشد ( 0.05 > P )، اما هنگام بررسی جداگانه گروه ها، در بازیکنان باتجربه رابطه دانش تاکتیکی حمله ای با رفتار تاکتیکی حمایت از هم تیمی معنادار بود ( 0.01 = P ). این نتایج ناکارآمدی ابزارهای گزارش شفاهی را در ارزیابی دانش تاکتیکی بازیکنان مدارس فوتبال تأیید می کند و سطح تجربه را به عنوان یکی از عوامل مرتبط کننده دانش و رفتار تاکتیکی نشان می دهد.

بیماری آلزایمر شایع ترین شکل زوال عقل است. با وجود نبود درمان قطعی برای این بیماری، انجام دادن فعالیت ورزشی و مصرف فلاونوئیدها به عنوان نگرش های غیردارویی محتمل برای کاهش خطر بیماری آلزایمر مطرح شده است؛ بنابراین مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر چهار هفته تمرین هوازی همراه با مکمل گیری نارنژین بر سطح آدیپونکتین هیپوکمپی و اختلال حافظه در رت های مبتلا به بیماری آلزایمر القاشده با تزریق Aβ 1-42 انجام شد؛ بر این اساس، 32 سر رت نر هشت هفته ای با میانگین وزن 26 ± 232 گرم به صورت تصادفی به چهار گروه بیماری آلزایمر (AD)، گروه AD + تمرین هوازی (ADET)، گروه AD + مکمل گیری نارنژین (ADN) و گروه AD + تمرین هوازی + مکمل گیری نارنژین (ADETN) تقسیم شدند. القای AD از طریق تزریق Aβ 1-42 به درون هیپوکمپ صورت پذیرفت. ده روز پس از جراحی، مداخله های تمرین هوازی (پنج روز در هفته به مدت چهار هفته) و/یا مکمل دهی نارنژین به روش گاواژ (با دوز 80 میلی گرم/کیلوگرم به صورت روزانه) شروع شد. سپس از حیوانات آزمون رفتاری گرفته شد. چهل وهشت ساعت بعد از آخرین جلسه تمرین حیوانات بی هوش شدند و بافت هیپوکمپ برداشته شد. برای اندازه گیری میزان پروتئین آدیپونکتین از روش وسترن بلات استفاده شد. نتایج نشان داد که عملکرد یادگیری و حافظه فضایی در گروه های ADET، ADN و ADETN در مقایسه با گروه AD به طور معنا داری بهبود یافت (0.001 > P). میزان آدیپونکتین هیپوکمپ در گروه های ADET، ADN و ADETN در مقایسه با گروه AD به طور معنا داری افزایش یافت (0.001 > P). به علاوه، رت های گروه ADETN عملکرد حافظه فضایی بهتر و میزان آدیپونکتین هیپوکمپی بیشتری در مقایسه با گروه های ADET و ADN داشتند (0.05 > P). به طورکلی، نتایج مطالعه حاضر نشان می دهد هم تمرین هوازی و هم مکمل دهی نارنژین احتمالاً از طریق تعدیل میزان آدیپونکتین هیپوکمپ موجب بهبود یادگیری و حافظه فضایی در رت های مبتلا به بیماری آلزایمر می شوند. به علاوه، ترکیب این عوامل با یکدیگر اثر بیشتری بر بهبود حافظه دارد.

نظریه شناخت بدن مند پیشنهاد می کند که فرایندهای شناختی در دل نواحی مغزی درگیر در برنامه ریزی و اجرای حرکتی و همچنین نواحی مسئول پردازش ورودی حسی نهفته است. اگر طبق دیدگاه شناخت بدن مند سیستم های شناختی و سیستم های ادراکی/حرکتی عمیقاً درهم تنیده شده باشند و رابطه علی معلولی بین آن ها باشد پس فعالیت شناختی باید باعث ایجاد تغییرات در حرکات قابل مشاهده بشود، به همین علت ما در این تحقیق از بیست دانشجوی دختر فارسی زبان (میانگین سنی 4± 21 سال) خواستیم در حین ایستادن آرام بر روی تخته تعادل به شانزده جمله دارای فعل حرکتی به سمت جلو و یا عقب گوش دهند و سپس به بررسی انحراف استاندارد و میانگین درون کوششی مرکز فشار (CoP) آن ها در حین گوش دادن به جملات پرداختیم این آزمون در سه روز متوالی تکرار شد. تجزیه وتحلیل انحراف استاندارد CoP نشان داد که گشت وگذارهای مرکز فشار در زمان شنیدن افعال حرکتی نسبت به خط پایه تغییر معنی دار پیدا کرد ولی هیچ یک از اثرات اصلی برای میانگین CoP معنی دار نبود. تغییرات نوسانات CoP نسبت به نوسانات طبیعی بدن در حین اینکه از شرکت کنندگان خواسته شده بود ثابت بایستند و فقط به جملات گوش دهند نشان از جفت شدگی شناخت و عمل دارد که در رفتار حرکتی آن ها نمود پیدا کرد.

هدف از این پژوهش آینده نگری محتوای مورد نیاز برنامه درسی تربیت بدنی در دوره ابتدایی با روش تحلیل ساختاری بود. این پژوهش از لحاظ راهبرد هدف گذاری کاربردی و روش آن توصیفی - تحلیلی و براساس روش های آینده پژوهی، تبیینی می باشد. جامعه آماری این پژوهش را صاحب نظران حوزه حوزه تربیت بدنی و برنامه ریزی درسی تشکیل می دادند. انتخاب این افراد به صورت هدفمند بود و تعداد آن ها برابر با 20 نفر بود. جهت شناسایی موضوعات مؤثر بر آینده محتوای برنامه درس تربیت بدنی از مرور ادبیات تحقیق و همچنین مصاحبه با صاحب نظران استفاده شد و مبتنی بر آن تعداد 14 مؤلفه نهایی در ارتباط با آینده محتوای برنامه درس تربیت-بدنی شناسایی گردید. براساس یافته های تحقیق سه متغیر ایجاد انعطاف در محتوا، پویایی در محتوا و ایجاد تنوع در محتوا در مجموع از بیشترین تاثیرپذیری و بیشترین تاثیرگذاری برخوردار بودند در نتیجه چون هم اهمیت و عدم قطعیت بالایی نیز برای خود ثبت کرده بودند به عنوان پیشران های آینده محتوای مورد نیاز برنامه درس تربیت بدنی در دوره ابتدایی مشخص شدند. براین مبنا در تدوین برنامه ها و سناریوهای آتی توجه به پیشران های فوق مبنی بر نقش کلیدی که در محتوای برنامه درس تربیت بدنی ایفاء می-کنند حائز اهمیت خواهد بود.

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر استراحت های مغزی بر پیشرفت تحصیلی، خودکارامدی و علاقه به فعالیت بدنی دانش آموزان ابتدایی بود. روش پژوهش: پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری آن شامل دانش آموزان دختر پایه چهارم، پنجم و ششم ابتدایی بود. با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای، 127 نفر از دانش آموزان به عنوان نمونه پژوهش انتخاب و به روش تصادفی ساده در دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه خودکارامدی کودکان و نوجوانان موریس (2001) و فعالیت بدنی برای کودکان رز و همکاران (2009) و پیشرفت تحصیلی شرکت کنندگان استفاده شد. گروه مداخله به مدت چهار ماه، دو بار در روز و سه بار در هفته مجموعه فعالیت های بدنی استراحت مغزی را انجام دادند، درحالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکردند. داده ها با استفاده از آزمون تی مستقل ارزیابی شدند. یافته ها تجزیه وتحلیل داده ها نشان داد که پس از مداخله (استراحت مغزی) میانگین گروه آزمایش در سه متغیر پیشرفت تحصیلی (57/3F= ، 001/0 P=)، خودکارامدی (65/7F= ، 001/0 P=) و علاقه به فعالیت بدنی (72/10F= ، 001/0 P=) نسبت به گروه کنترل تفاوت معنا داری دارد. نتیجه گیری: این یافته ها می تواند ضرورت توجه برنامه ریزان و مسئولان آموزشی را به اهمیت نقش فعالیت های استراحت مغزی در بهبود پیشرفت تحصیلی، خودکارامدی و تأثیر آن بر میزان علاقه به فعالیت بدنی دانش آموزان دختر ابتدایی به دنبال داشته باشد.

هدف پژوهش حاضر، تبیین الگوی کمّی عوامل بروز فساد در صنعت فوتبال ایران با رویکرد نظریه داده بنیاد بود. پژوهش حاضر به لحاظ هدف، کاربردی و به لحاظ روش انجام پژوهش کمّی و از نوع پژوهش های مُدل سازی معادلات ساختاری (SEM) بود که برای ساخت مُدل مفهومی پژوهش از روش نظریه داده بنیاد (سیستماتیک) استفاده شد. جامعه آماری پژوهش را کلیّه مدیران ستادی وزارت ورزش و فدراسیون فوتبال، صاحب نظران و اساتید دانشگاه، اصحاب رسانه، مدیران عامل باشگاه های فوتبال، مربیان، بازیکنان و داوران که حائز شرایط لازم بودند؛ تشکیل می دادند (165=N) که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته ای بود که از طریق مصاحبه با خِبرگان و صاحب نظران تهیه و تدوین شده بود. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه توسط 10 نفر از اساتید و متخصصین بررسی و پایایی ابزار توسط ضریب آلفای کرونباخ بدست آمد (897/0=α). بمنظور بررسی ساختار عاملی پرسشنامه از آزمون تحلیل عاملی اکتشافی استفاده شد که منجر به شناسایی 18 عامل با 71 گویه شد. داده های گردآوری شده توسط آزمون تحلیل عاملی تأییدی به روش حداقل مربعات جزئی (PLS) مورد سنجش قرار گرفت که روایی سازه نیز مورد تأیید قرار گرفت. با توجه به مقادیر ضرایب معناداری (t) بدست آمده با اطمینان 95% از مُدل ساختاری، کلیه عوامل علّی، زمینه ای، مداخله گر، راهبرد و پیامد بر پدیده محوری (فساد) دارای تأثیر معنادار و در جهت مثبت داشتند و تنها ارتباط بین مقوله های علّی، زمینه ای، مداخله گر و راهبرد بر پیامد اثر معنادار و در جهت معکوس (منفی) بود.

هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر محیط قانونی بر بلوغ سازمانی در وزارت ورزش و جوانان بود. جامعه آماری تحقیق اعضای هیات علمی دانشگاه ها با سابقه مدیریت  در ورزش، مدیران وزارت ورزش و جوانان و کارشناسان خبره در واحدهای ستادی و تابعه و مدیران فدراسیون های ورزشی به تعداد 300 نفر بودند که همه آنها به صورت کل شمار برای نمونه تحقیق انتخاب شدند. برای دست یابی به اهداف پژوهش از پرسشنامه های استاندارد بلوغ سازمانی سلطانی و همکاران (۱۳۸۹) و محیط قانونی نیک نژاد (1394) استفاده شد. روایی هر دو پرسشنامه به تایید 8 تن از متخصصین رسید و پایایی آن ها در یک مطالعه مقدماتی با 30 آزمودنی به ترتیب 83/0 و 86/0 محاسبه شد. برای تحلیل اطلاعات جمع آوری شده از روش های آماری توصیفی و استنباطی از جمله ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون و معادلات ساختاری  با کمک دو نرم افزار SPSS و AMOS استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که بین تمامی ابعاد محیط قانونی با ابعاد بلوغ در سازمان به جز بلوغ سازمانی با بُعد ثبات و اخلاق محوری از ابعاد محیط قانونی ارتباط مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین محیط قانونی می تواند تأثیر مثبت و معناداری برابر با 216/0 بر بلوغ در سازمان داشته باشد. در آخر محیط قانونی قابلیت پیش بینی  45 درصد از واریانس بلوغ در سازمان را دارد. 

مدیران سرمایه های راهبردی هر سازمان بشمار می آیند. انتخاب مدیران شایسته می تواند تمامی ارکان یک سازمان را تحت تاثیر خود قرار دهد. تحقیق حاضر با هدف شناسایی و اولویت بندی شاخص های انتخاب مدیران سازمان های ورزشی به روش تحلیل سلسله مراتبی (AHP) انجام شد. مطالعه حاضر به روش آمیخته اکتشافی و در دو فاز کیفی و کمی و به صورت پی در پی انجام شد؛ جامعه تحقیق را کلیه مدیران با تجربه (بیش از 15 سال مدیریت در ورزش) به تعداد 50 نفر و متخصصان مدیریت ورزشی (افراد دارای دکترای تخصصی مدیریت ورزشی) به تعداد 60 نفر تشکیل می دادند که از این تعداد 80 نفر به روش تصادفی طبقه ای طبقه ای (37 نفر مدیر و 43 نفر متخصص)  به عنوان نمونه تحقیق انتخاب شدند. در مرحله اول با روش نمونه گیری هدفمند و تکنیک گلوله برفی به 12 نفر از متخصصان و باتجربه های حوزه مدیریت سازمان های ورزشی مراجعه و از طریق مصاحبه عمیق به شناسایی شاخص های اصلی انتخاب مدیران سازمان های ورزشی پرداخته شد. سپس این شاخص ها در یک پرسشنامه تحلیل سلسله مراتبی در اختیار نمونه تحقیق قرار داده شد و شاخص های شناسایی شده به وسیله نرم افزار Expert Choice11 و بر مبنای روش AHP مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد تحصیلات متناسب با مدیریت ورزشی با میانگین وزن 0/277 بیشترین اولویت را داشت و پس ازآن قدرت ارتباطات سیاسی با میانگین وزن 0/299 قرار داشت . توجه به شاخص های اساسی در انتخاب مدیران سازمان های ورزشی کمک خواهد کرد تا این سازمان ها بهتر از قبل در جهت اهداف از پیش تعیین شده حرکت نمایند.

بازخورد هنجاری درنتیجه یادگیری بهتر باعث افزایش خودکارآمدی، خودواکنشی مثبت و علاقه به تکلیف می شود. این پژوهش با هدف تعیین تأثیر بازخورد هنجاری در افراد با عزت نفس بالا و پایین در یادگیری سرویس بلند بدمینتون انجام شد. تعداد 60 نفر از دانشجویان پسر دانشگاه پیام نور دلفان به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. برای همگن کردن شرکت کنندگان، یک مرحله پیش آزمون 10 کوششی اجرا شد و براساس امتیاز به دست آمده و پرسش نامه عزت نفس کوپر، شرکت کنندگان در چهار گروه 15 نفری به صورت تصادفی قرار گرفتند و به مدت 12 جلسه تمرین کردند. 48 ساعت پس از آزمون اکتساب، آزمون یادداری اجرا شد و نتایج ثبت گردید. نتایج نشان داد که ارائه بازخورد هنجاری مثبت در افراد با عزت نفس بالا، اثر تسهیل کننده تری بر یادگیری مهارت سرویس بلند بدمینتون در مراحل اکتساب و یادداری دارد.

پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل بهبود وضعیت تکریم ارباب رجوع در وزارت ورزش و جوانان طراحی گردید. روش پژوهش حاضر آمیخته از نوع کیفی و کمی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر در بخش کیفی شامل برخی خبرگان آگاه به موضوع پژوهش و در بخش کمی شامل اساتید مدیریت ورزشی کشور و همچنین کارشناسان وزارت ورزش و جوانان آگاه به موضوع پژوهش بود که تعداد آنان با توجه به برآوردهای انجام شده 145 نفر مشخص گردید. روش نمونه گیری در بخش کمی پژوهش به صورت هدفمند بود. ابزار گردآوری اطلاعات شامل مصاحبه های نیمه ساختاریافته و پرسشنامه محقق ساخته بود. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از روش گراندد تئوری در بخش کیفی و از روش معادلات ساختاری در بخش کمی استفاده شد. کلیه روند تجزیه و تحلیل داده های پژوهش در نرم افزار پی ال اس انجام گردید. پس از انجام بخش کیفی در نهادیت تعداد 78 کد نهایی در شش بعد کلی شرایط علی، شرایط زمینه ای، شرایط مداخله گر، پدیده اصلی، پیامدها و راهبردها شناسایی گردید. نتایج نشان داد که شرایط زمینه ای (333/0) و شرایط مداخله گر (202/0) بر راهبردهای بهبود وضعیت تکریم ارباب رجوع در وزارت ورزش و جوانان تاثیر معناداری دارند. به طور کلی با توجه به تغییرات محیطی گسترده می بایستی بازنگری جدی در اهداف و برنامه های تکریم ارباب رجوع جهت همگام سازی با این تغییرات و پاسخ به نیازهای مراجعه کنندگان به وزارت ورزش و جوانان انجام گردد.

هدف این تحقیق تعیین رابطه هوش هیجانی مادران با رشد حرکتی کودکان بود. صدو پنجاه مادر به همراه کودکان 4 تا 6 ساله آنها که در استان آذربایجان شرقی، شهرستان سراب، سکونت داشتند، بصورت خوشه ای از مراکز پیش دبستانی- مهدکودک ها به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. پرسشنامه های جمعیت شناختی، فرم کوتاه فعالیت بدنی بین المللی، هوش هیجانی بارئون و فرم کوتاه - نسخه دوم آزمون تبحر حرکتی برونینکس- ازرتسکی، ابزار اندازه گیری پژوهش حاضر بودند. بر اساس نتایج حاصل از مدل ساختاری اسمارت پی ال اس سه: در سطح اطمینان 95%، هوش هیجانی مادران 41% (000/0=p)، و فعالیت بدنی مادران 3/17% (030/0=p) از تغییرات رشد حرکتی کودکان را پیش بینی کردند. همچنین هوش هیجانی مادران نیز 9/15% (028/0=p) از فعالیت بدنی مادران را پیش بینی کرد. هوش هیجانی مادران نقش دوگانه ای در تسهیل رشد حرکتی کودکان و فعالیت بدنی مادران دارد، همچنین هوش هیجانی مادران تسهیل گر فعالیت بدنی مادران است. بنظر می رسد که ارتقاء هوش هیجانی و انجام فعالیت های بدنی مادران، می توانند به پیشبرد رشد حرکتی کودکان کمک نمایند.

اهداف : این پژوهش با هدف مروری بر روش های مختلف تهاجمی و غیرتهاجمی برای تعیین آستانه بی هوازی انجام شد. آستانه بی هوازی به منزله یک شاخص از فعالیت فیزیکی، بیشترین شدت ورزش است که طی آن هزینه انرژی عملکرد ورزشی عمدتاً از دستگاه هوازی تأمین می شود و نرخ بروز لاکتات خون با نرخ پالایش آن برابری می کند. به دلیل اینکه پدیده آستانه بی هوازی با تغییر سیستم تأمین انرژی از هوازی به بی هوازی همراه است، این فاکتور متابولیک در برنامه ریزی دقیق تمرینات ورزشی، تعیین محدوده های شدت کار و پیش بینی عملکرد ورزشکاران، به ویژه در ورزشکاران استقامتی از اهمیت بسیار برخوردار است. سنجش مستقیم لاکتات خون احتمالاً دقیق ترین روش تهاجمی در تعیین آستانه بی هوازی است که هزینه بر است و آزمودنی را با خاطر نمونه گیری از خون مواجه می کند؛ بنابراین روش های غیرتهاجمی که عمدتأ از ارتباط ضربان قلب به نرخ بار کار یا تغییرات پارامترهای تنفسی مانند معادل تهویه ای گازهای تنفسی بهره می برند، برای برآورد آستانه بی هوازی مدنظر قرار گرفته است . همچنین روش سنتی در تعیین آستانه بی هوازی عمدتأ از مدل های دوفازی استفاده می کند؛ درحالی که در پژوهش های اخیر استفاده از مدل های سه فازی ترجیح داده شده است که برآورد بهتری از محدوده های شدت کار هنگام فعالیت ورزشی ارائه می دهد؛ ازاین رو پژوهش حاضر  روش های متداول در تعیین آستانه بی هوازی و آشکارکردن کاستی ها و مزایای آن ها در قالب مدل های دوفازی و سه فازی را واکاوی می کند.