درخت حوزه‌های تخصصی

هدف: هدف از این تحقیق طراحی مدل ساختاری تفسیری مدیریت تنوع ادارات کل تربیت بدنی دانشگاه های پیام نور ایران کشور بوده است.روش شناسی: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش آمیخته متوالی (کیفی-کمی) است. جامعه آماری این پژوهش در بخش اول شامل پژوهش های موجود و قابل دسترس در پایگاه های علمی معتبر در زمینه مدیریت تنوع و در بخش دوم مدیران و کارکنان ادارات کل تربیت بدنی پیام نور کشور بوده است. نمونه گیری با روش هدفمند انجام شده است. شناسایی عوامل موردنظر با روش فراترکیب و تعیین روابط میان آن ها به کمک مدل سازی ساختاری تفسیری انجام شده است.یافته ها: نتایج بیانگر آن بود که مدیریت تنوع می تواند در چهار سطح طبقه بندی شود بر این اساس که در سطح اول عوامل اجتماعی (قانون گذاری، وضعیت اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی)، در سطح دوم عوامل سازمانی (سیاست ها و رویه های مدیریت سازمانی)، در سطح سوم عوامل گروهی (چیدمان گروه کاری، ادغام تفاوت ها، برخورد عادلانه، ورود به تصمیم گیری) و سطح چهارم عوامل فردی (خصوصیات فردی، نگرانی هویتی، پذیرش استانداردهای عملکردی، خودکارآمدی، عدم تجانس کارکنان، هویت گروه کاری، انگیزه کاری درونی و بیرونی، نوآوری، اثربخشی و بهزیستی) قرارگرفته است.نتیجه گیری: تنوع کارکنان در سطوح مختلف اجتماعی، سازمانی، گروهی و فردی توسط سیاست گذاران و مدیران منابع انسانی موردتوجه قرار گیرد و بر تأثیرات بالقوه مدیریت تنوع اثربخش تمرکز بیشتری شود. 

هدف: هدف از این پژوهش شناسایی فرصت ها، چالش ها، و راهکارهای توسعه کارآفرینی و اشتغال در ورزش پرورشی و پایه بود.روش شناسی: روش تحقیق از نوع هدف کاربردی بوده و به روش توصیفی پیمایشی انتخاب شد. جامعه آماری را کلیه افراد صاحب نظر در زمینه اشتغال و کارآفرینی در حوزه ورزش پرورشی و پایه تشکیل می دادند. با توجه به تنوع و غیرقابل شمارش بودن جامعه آماری، با استفاده از روش نمونه گیری به روش قضاوتی، تعداد 164 نمونه انتخاب شد. ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته بود. روایی صوری(10 نفر)  و نرمال بودن توزیع متغیرها تایید و ضریب پایایی با استفاده از روش آلفای کرونباخ (87/0) به دست آمد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آماری فریدمن، یومن ویتنی و ویلکاکسون در نرم افزار SPSS استفاده شد.یافته ها: یافته های پژوهش شامل چهار بخش اصلی حوزه های کارآفرینی، اشتغال، چالش ها و راهکارها بود. یافته ها تفاوت معنی داری را بین وضعیت موجود با ظرفیت بالقوه در حوزه های مختلف کارآفرینی و اشتغال نشان دادند. همچنین بین اولویت مولفه ها در هر دو بخش چالش ها و راهکارها تفاوت معنی داری وجود داشت. همچنین یافته ها نشان داد بین دیدگاه مدرسان و مجریان تنها در چالش های ارتباطی و اطلاعاتی تفاوت معنی داری وجود دارد و در سایر ابعاد تفاوت معنی داری وجود نداشت.نتیجه گیری: به صورت کلی، براساس یافته های پژوهش می توان گفت که ورزش پرورشی از ظرفیت متنوع و بالایی برای کارآفرینی و اشتغال برخوردار است و لازم است ضمن در نظر گرفتن دیدگاه ها و اولویت های مشخص شده با اتخاد راهکارهای مناسب برای هر بخش از شغل و کسب و کار به رونق این بازار زمینه رشد کارآفرینی و ورود افراد متخصص ورزشی را هر چه بیشتر فراهم نمایند. و  با ارزیابی هر یک از فرصت های اشتغال و کارآفرینی و اقدام در جهت رفع چالش های پیش روی آن ها و روابط بین آن ها به اجرای راهبردهای توسعه دهنده مناسب در این زمینه پرداخت.

هدف:  هدف از پژوهش حاضر طراحی مدل بکارگیری نخبگان علمی ورزشی در سازمان های ورزشی کشور بود.روش شناسی: روش تحقیق پژوهش از نوع کیفی و با استفاده از رویکرد نظریه داده بنیاد بود. جامعه آماری پژوهش کلیه کارکنان وزارت ورزش و جوانان بود. گردآوری داده ها پس از انجام 15 مصاحبه عمیق و نیمه ساختار یافته با نخبگان علمی ورزشی در وزارت ورزش و جوانان صورت گرفت. مقوله های اصلی پس از تکمیل فرایند کدگذاری استخراج گردید. نمونه گیری به صورت هدفمند و گلوله برفی تا حد اشباع نظری ادامه یافت. پس از تکمیل یافته ها مدل زمینه ای بر اساس مدل سیستماتیک استراوس و کوربین (1994) طراحی گردید. مصاحبه ها به صورت فایل های صوتی و نوشتاری ضبط گردید و نتایج تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار تحلیل کیفی مکس کیودا 2020، طی سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی بدست آمد. روایی و پایایی کدگذاری از طریق کنترل کیفیت تحقیقات کیفی مورد تایید قرار گرفت.یافته ها: مدل طراحی شده در این پژوهش شامل ابعاد و مؤلفه های مؤثر، موانع و راهکارها، ویژگی ها، شرایط علّی، زمینه ای، واسطه ای، عناصر تشکیل دهنده و پدیده محوری، پیامدها و راهبردهای اجرای خط مشی عمومی را نشان می دهد.نتیجه گیری: مدیران ورزشی کشور می توانند از مفاهیم و مقوله های شناسایی شده، در برنامه ریزی های آتی خود به منظور بکارگیری نخبگان علمی ورزشی در سازمان ها استفاده کنند. 

هدف: هدف از انجام این پژوهش طراحی مدل عوامل موثر بر 35 سال موفقیت و اقتدار تیم ملی والیبال نشسته مردان ایران در رویدادهای بین المللی بود.روش شناسی: این پژوهش کیفی بود و از روش نظریه داده بنیاد با رویکرد نظام مند استفاده شد. داده های مورد نیاز از مطالعات کتابخانه ای و مصاحبه با نخبگان و برجسته گان والیبال نشسته ایران بدست آمد. جامعه آماری پژوهش شامل مدیران کمیته ملی پارالمپیک و فدراسیون ورزش های جانبازان و معلولین، مربیان و بازیکنان اسبق و فعلی تیم ملی والیبال نشسته بود. روش نمونه گیری هدفمند بود و داده ها با انجام 15 مصاحبه عمیق انفرادی نیمه ساختار یافته تا رسیدن به مرحله اشباع نظری بدست آمد. داده های جمع آوری شده از مصاحبه ها در سه سطح کدگذاری باز، محوری و انتخابی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: در تحلیل داده ها ده عامل مهم؛ (1) جامعه بزرگ بازیکنان والیبال نشسته، (2) کادر مربیگری مجرب و کارآمد، (3) فرآیند استعدادیابی، (4) مسابقات تدارکاتی و رسمی ملی و باشگاهی، (5) پشتوانه سازی برای تیم ملی، (6) فرهنگ نشستن ایرانی ها روی زمین، (7) مدیریت و برنامه ریزی کمیته ملی پارالمپیک و فدراسیون ورزش های جانبازان و معلولین، (8) حمایت حاکمیت، دولت و مسئولان، (9) امکانات و تجهیزات و (10) داشتن کرسی های جهانی، به عنوان عوامل اثرگذار بر 35 سال موفقیت و اقتدار تیم ملی والیبال نشسته مردان ایران در رویدادهای جهانی تبیین شد.نتیجه گیری: توجه به عوامل تبیین شده حفظ موفقیت و اقتدار موجود،  توجه به کمبودها و نواقص می تواند به ارتقاء هر چه بیشتر والیبال نشسته مردان ایران در میادین بین المللی کمک نماید. همچنین مدل طراحی شده می تواند الگو و راهنمایی برای دیگر رشته های ورزشی معلولین و حتی غیر معلولین برای کسب موفقیت و پیشرفت باشد.

هدف از این مطالعه آزمون مدل وفاداری برند و انواع مشتریان (مشتریان تنوع گرا و دوآتیشه) در صنعت پوشاک ورزشی ایران بود که به صورت موردی در باشگاه های بدنسازی استان فارس انجام شد. روش این تحقیق توصیفی از نوع همبستگی بود که به صورت معادلات ساختاری انجام شد. 350 نفر به صورت داوطلبانه در این مطالعه شرکت کردند. از پرسشنامه وفاداری برند (آکر، 1996) که شامل عوامل نام برند، کیفیت، قیمت،، طرح برند، تبلیغات، محیط فروشگاه و کیفیت خدمات بود استفاده شد. پرسشنامه به صورت الکترونیکی در بین شرکت کنندگان توزیع شد. نتایج با استفاده از آزمون های آماری تابع تشخیصی، تحلیل مسیر و تی مستقل تحلیل شد. به طور کلی نتایج نشان داد که قیمت، تبلیغات، کیفیت محصول و محیط فروشگاه با نام برند ارتباط معنی داری دارند اما برای کیفیت خدمات و طرح برند این ارتباط معنی دار نبود. همچنین، مقایسه دیدگاه ها بین مشتریان دوآتیشه و مشتریان تنوع گرا نسبت به نام برند، کیفیت محصولات، قیمت، فاکتور محیط فروشگاه و تبلیغات تفاوت معنی داری داشت. اما در شاخص های طرح برند و کیفیت خدمات تفاوت معنی داری مشاهده نشد. با توجه به این نتایج پیشنهاد می شود که شرکت های پوشاک ورزشی ایران با توجه به نوع مشتریان به قیمت، کیفیت محصول و محیط فروشگاه توجه ویژه ای داشته باشند تا بتوانند برند خود را هرچه بهتر در رقابت بازار محصولات ورزشی حفظ کنند و مشتریان به آن ها وفاداری داشته باشند.

هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر مشوق های مالی بر تصمیم به مشارکت در فعالیت های بدنی و ورزش بوده است. روش پژوهش، توصیفی_همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه افراد ایرانی 15 تا 65 سال ساکن در کشور بوده که به اینترنت و رسانه های مجازی تلگرام، واتساپ و اینستاگرام دسترسی داشته اند و از لحاظ جسمانی و پزشکی محدودیتی برای مشارکت در فعالیت های بدنی نداشتند. تعداد 810 نفر به پرسشنامه ها پاسخ داده اند و در نهایت تعداد 572 پرسشنامه مبنای تجزیه و تحلیل های آماری قرار گرفته است. اطلاعات مورد نیاز از طریق پرسشنامه محقق ساخته جمع آوری شد و روایی صوری و محتوای آن توسط صاحب نظران (9 نفر)، تائید شد. همچنین پایایی آن با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ (83/0) محاسبه شد. فرآیند توزیع و جمع آوری پرسشنامه ها نیز از طریق فضای مجازی بوده است. جهت تجزیه و تحلیل آماری متغیرها و برآورد پارامترهای الگوی پژوهش از نرم افزار استتا استفاده شده است. نتایج نشان داد ارائه کارت تخفیف یا بن خرید، پاداش فوری و اهدا پاداش به خیریه از طرف افراد، تاثیر مثبت و معناداری بر تصمیم به مشارکت در ورزش و فعالیت های بدنی داشته است. اما پاداش با تاخیر تاثیر معناداری نداشته است. به طوری کلی ارائه مشوق ها می تواند یک راهکار مناسب در راستای توسعه و ترویج فعالیت های بدنی و ورزش باشد و با توجه به نتایج به دست آمده در بخش نهایی بهتر است مشوق های مالی به افراد سنین پایین، مجرد، بانوان و دارای سطوح درآمدی پایین ارائه گردد تا اثرگذاری آن بیشتر گردد.

مقدمه و هدف: فاکتور عامل تغییر دهنده رشد بتا (TGF-β) در کنترل تکثیر، تمایز سلولی و سایر عملکردهای سلولی ریه نقش دارد و دارای اثرضد التهابی در بافت های مختلف از جمله بافت ریوی می باشد. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثر یک دوره برنامه تمرینی شنا بر سطوح TGF-β ریه موش های باردار در معرض مسمومیت با کادمیوم بود. مواد و روش ها :در این پژوهش تجربی 32 سر موش ماده نژاد ویستار با وزن تقریبی 180-200 گرم پس از دو هفته آشنایی با محیط جدید و استرس ناشی از آب و بارداری به چهار گروه شنا، کادمیوم، کادمیوم - شنا و کنترل تقسیم شدند. برنامه تمرینی شنا از روز اول بارداری شروع و در طی سه هفته به مدت 60 دقیقه در روز ادامه یافت. نمونه گیری از بافت ریه دو روز پس از زایمان انجام شد. غلظت TGF-βبافت ریه با استفاده از روش الایزا (ELISA) تعیین گردید یافته ها: یافته ها نشان دادند که وزن موش های مادر در گروه های کادمیوم، شنا و شنا-کادمیوم کاهش معنی داری داشته است (001/0p ≤). سطح TGF-βریه مادران گروه کادمیوم نسبت به گروه کنترل کاهش معنی دار یافت(05 /0 p ≤). اما TGF-β گروه شنا نسبت به گروه کنترل افزایش معنی دار داشت(05 /0 p ≤). نتیجه گیری: پیشنهاد می شود پاسخ مثبت عامل تغییر دهنده رشد بتا به تمرین استقامتی شنای زیر بیشینه در دوران بارداری در بهبود عملکرد مولکولی و سلولی ریه در برابر آلاینده محیطی نظیر کادمیوم مورد توجه قرار گیرد.

مقدمه و هدف: بیماری کبدچرب غیرالکلی با رسوب چربی در سلول های کبدی مشخص می گردد و در صورت عدم کنترل ممکن است سبب فیبروز، سیروز و تخریب سلولی کبد گردد. پژوهش حاضر با هدف تعیین آثار 8 هفته تمرین استقامتی بر شاخص های ترکیب بدنی، نیمرخ چربی و کبد چرب در زنان دیابتی مبتلا به کبد چرب غیرالکلی اجرا شد.مواد و روش ها: در این مطالعه 30 زن دیابتی (سن 7±53 سال، قد 4±158 سانتی متر، وزن 9±75 کیلوگرم) دارای کبدچرب غیرالکلی شرکت کردند. آزمودنی ها به صورت تصادفی به دو گروه کنترل (15=n) و تمرین (15=n) تقسیم شدند. تمرینات گروه تمرین به صورت دویدن در هر جلسه به مدت 30-45 دقیقه و شدت 60-70 درصد ضربان قلب ذخیره و سه جلسه در هفته و طی هشت هفته اجرا شد. آنزیم های کبدی، نیمرخ لیپیدی، قند خون، انسولین، شاخص مقاومت به انسولین، شاخص های ترکیب بدن و VO2max پیش و پس از پروتکل تمرینی ارزیابی شد. از روش آماری آنووا با اندازه گیری مکرر جهت تعیین تفاوت ها استفاده و سطح معنی داری آزمون ها P≤0.05 در نظر گرفته شد.یافته ها: نتایج آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر نشان داد که اثر تعاملی زمان × گروه در متغیرهای نیمرخ چربی (TG، TC، HDL و LDL)، آنزیم های کبدی (ALT و AST)، انسولین، مقاومت به انسولین، VO2max ، WHR، وزن و درصد چربی بدن معنادار می باشد. نتایج آزمون تعقیبی بونفرونی نشان داد که به جز در متغیر HDL که تغییر معناداری نداشت، سایر متغیرهای نیمرخ چربی در گروه تمرین نسبت به گروه کنترل کاهش معناداری داشت (P<0.05). همچنین نتایج بین گروهی نشان داد که تفاوت معناداری بین گروه های کنترل و تمرین، در فاکتورهای قندخون ناشتا، ALT، AST، TG، HDL ،LDL، انسولین، مقاومت به انسولین، VO2max ، WHR، وزن و درصد چربی بدن وجود دارد (P<0.05).بحث و نتیجه گیری: این نتایج پیشنهاد می کنند که تمرین هوازی با شدت متوسط می تواند از طریق جبران اثرات تخریبی دیابت نوع دو و کبدچرب غیرالکلی نقش مهمی را در بهبود این بیمارن ایفا کند. علاوه بر این انجام تمرینات هوازی می تواند از پیشرفت بیماری NAFLD جلوگیری کند.

هدف این پژوهش مقایسه تأثیر بازی های حرکتی هدفمند انفرادی و گروهی بر مهارت های بینایی-حرکتی دختران هشت ساله بود. به این منظور، با بکارگیری روش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون چند گروهی، 40 دختر با میانگین سن 53/8 سال به صورت تصادفی در گروه های بازی انفرادی (13 نفر)، بازی گروهی (12 نفر) و کنترل (15 نفر) جای گرفتند. آزمون مهارت های بینایی- حرکتی، قبل و بعد از دوره آزمایشی (هشت هفته ای، 16 جلسه 60 دقیقه ای) و نیز یک ماه پس از اتمام مداخلات برای سنجش متغیرها استفاده شد. نتایج نشان داد که مهارت های بینایی- فضایی (001/0 > p)، مهارت های تجزیه و تحلیل بینایی (001/0 > p) و یکپارچگی بینایی- حرکتی و تثبیت چشمی (001/0 > p) در هر دو شرایط آزمایشی، از پیش آزمون به پس آزمون به طور معنادار افزایش یافت و تا آزمون پیگیری بدون تغییر ماند (05/0 > p). براساس مقایسه گروه ها در پس آزمون و آزمون پیگیری، نمره مهارت های بینایی- فضایی (01/0 > p) و یکپارچگی بینایی- حرکتی و تثبیت چشمی (01/0 > p) در شرایط بازی های انفرادی به طور معناداری بالاتر از بازی های گروهی بود، در حالی که نمره مهارت-های تجزیه و تحلیل بینایی در شرایط بازی های گروهی به طور معناداری بالاتر از بازی های انفرادی قرار داشت (05/0 > p). براساس یافته ها، بازی های انفرادی طی یک دوره هشت هفته ای در بهبود مهارت های بینایی- فضایی و یکپارچگی بینایی- حرکتی و تثبیت چشمی دختران هشت ساله اثربخش تر از بازی های گروهی و در مقابل، بازی های گروهی در بهبود مهارت-های تجزیه و تحلیل بینایی اثربخش تر از بازی های انفرادی هستند.

هدف از تحقیق حاضر تحلیل موانع بازدارنده مدیریت اثربخش مدیران سازمان های ورزشی بود. روش انجام پژوهش، آمیخته (کیفی- کمی) بود. جامعه آماری پژوهش در بخش کیفی شامل استادان دانشگاه، مدیران وزارت ورزش، کمیته ملی المپیک و فدراسیون های ورزشی بودند که 30 نفر به عنوان نمونه به صورت هدفمند و به شیوه در دسترس انتخاب شدند. در بخش کمی نیز جامعه آماری شامل مدیران وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک، مدیران کل ورزش و جوانان استان ها، مدیران فدراسیون های ورزشی، رؤسای هیأت های ورزشی استان ها و مدیران ادارات ورزش و جوانان شهرستان ها (تعداد = 2079) بودند که براساس فرمول کوکران در بخش کیفی، از مصاحبه و در بخش کمی، از پرسشنامه محقق ساخت برای گردآوری داده ها استفاده شد. روایی پرسشنامه با نظر 8 نفر از استادان مدیریت ورزشی تأیید شد. پایایی پرسشنامه نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ 81/0 = α به دست آمد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی به کمک نرم افزار اس.پی.اس.اس. نسخه 20 و پی ال اس تجزیه وتحلیل شد. براساس نتایج، پنج مانع مدیریت اثربخش مدیران ورزش شناسایی شد که عبارت بودند از موانع مهارتی (921/0)، موانع حمایتی (874/0)، موانع رفتار سازمانی (822/0)، موانع علمی (736/0) و موانع فردی- شخصیتی (675/0). با توجه به یافته های تحقیق، مدیران سازمان های ورزشی می توانند با تلاش در جهت رفع موانع درون فردی و نیز برطرف کردن موانع برون فردی میزان اثربخشی مدیریت خود را افزایش دهند.

اهداف: هدف از این پژوهش بررسی ویژگی های روانسنجی نسخه فارسی پرسشنامه هیجان های خودآگاه مرتبط با آمادگی جسمانی و بدن بود. مواد وروش ها: جامعه آماری این پژوهش را دانشجویان دانشگاه اراک تشکیل دادند. 473 شرکت کننده مرد از دانشگاه اراک به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و پرسشنامه هیجان های خودگاه مرتبط با آمادگی جسمانی و بدن را تکمیل نمودند. داده ها با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی مبتنی بر مدل معادلات ساختاری، پایایی ترکیبی، میانگین واریانس استخراج شده، روایی همگرا و واگرا تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: نتایج حاصل از تحلیل عاملی تأییدی نشان داد که سؤال یک به عنوان شاخصی از متغیر شرم به دلیل بار عاملی پایین حذف گردید. پس از حذف، شاخص های برازش کافی برای چهار عامل پیشنهادی اولیه وجود دارد. این یافته ها شواهدی برای روایی و پایایی 15 سؤال این ابزار فراهم کرد.

هدف از این پژوهش، ارتباط انجمن هواداران فوتبال با رفتار وفاداری با نقش میانجی تشریفات شخصی و اجتماعی و ارزش ادراک شده بود. روش تحقیق از نوع توصیفی - همبستگی می باشد که شکل میدانی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش هواداران لیگ برتر فوتبال در سال1400-1401 بودند با توجه به نامحدود بودن جامعه آماری تعداد نمونه با جدول مورگان به تعداد 384 نفر انتخاب شدند. شیوه نمونه گیری به صورت خوشه ای چند مرحله ای استفاده شد. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه وفاداری هواداران ورزشی بایر و همکاران (2008)، پرسشنامه تشریفات شخصی و اجتماعی فاضل حسن و همکاران (2021) ، پرسشنامه انجمن هوادارن ورزشی فاضل حسن و همکاران (2021) و پرسشنامه ارزش ادراک شده اگرت و اولاگا (۲۰۰۲)مورد استفاده قرار گرفتند. نتایج تحقیق نشان داد ارزش درک شده مشترک در ارتباط بین انجمن هواداران با رفتار وفاداری نقش میانجی دارد؛ اما متغیر تشریفات فردی و اجتماعی این نقش را ایفا نمی کند. همچنین مدل ساختاری پژوهش با توجه به مقدار شاخص45/0GOF= نشان از برازش مطلوب داشت. لذا توصیه می شود مدیران تیم های ورزشی برای ایجاد رفتار وفاداری در انجمن های هواداران ورزشی تیم های فوتبال ارزش ایجاد شده در ذهن هوادار را به صورت تصویر مطلوبی خلق نمایند.

هدف: هدف این پژوهش آزمون مدل نقش میانجی گری شخصیت برند در رابطه علی تبلیغات با ارتقای ارزش ویژه برند آدیداس در مشتریان شهر کرج می باشد.روش پژوهش: تحقیق حاضر به لحاظ هدف کاربردی و از نوع توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری تمامی مشتریان مرد و زن برند آدیداس شهر کرج به تعداد نامحدود بود. روش نمونه گیری به روش غیر تصادفی در دسترس بود. حجم نمونه آماری با استفاده از جدول کرجسی مورگان 278 نفر انتخاب شد. جمع آوری داده ها با پرسشنامه شخصیت برند آکر(1997)، پرسشنامه ارزش ویژه برند اگرت و یولاگا(2020) و پرسشنامه تبلیغات در ورزش جانگ (2007) بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها از مدل یابی معادلات ساختاری به روش حداقل مربعات جزئی و با کمک نرم افزارهای آماری SPSS و PLS Smart استفاده شد. همچنین مدل نقش میانجی گری شخصیت برند در رابطه علّی تبلیغات با ارتقای ارزش ویژه برند از برازش لازم برخوردار بود.یافته ها: پایایی پرسشنامه ها به ترتیب برای متغیر تبلیغات86/0، شخصیت برند88/0 و ارزش ویژه برند81/0 گزارش شد که در کل قابل قبول ارزیابی شد.نتیجه گیری: نتایج تحقیق نشان دهنده رابطه معنی دار مستقیم بین متغیر تبلیغات با متغیرهای شخصیت برند و ارزش ویژه برند می باشد و متغیر شخصیت برند، اثر میانجی در رابطه بین تبلیغات با ارتقای ارزش ویژه برند آدیداس دارد.

هدف از پژوهش حاضر، بررسی ابعاد مشارکت ورزشی نوجوانان 14 تا 17 ساله بر اساس نظریه انگیزش شایستگی بود. با توزیع پرسشنامه های بازخورد و تقویت، جهت گیری های انگیزشی، شایستگی ادراک شده، حالات هیجانی و انگیزش مشارکت ورزشی بین 813 نوجوان دختر و پسر داده ها جمع آوری شد. تحلیل واریانس چندمتغیّره نشان داد که جنسیت بر بازخورد و تقویت، شایستگی ادراک شده و انگیزش درونی و بیرونی اثربخش نمی باشد اما بر حالات هیجانی و جهت گیری هدفی اثربخش می باشد. میزان خی دو نشان داد که سابقه ورزشی والدین و تحصیلات پدر بر انگیزش مشارکت فرزندان اثربخش می باشد اما تحصیلات مادر و شغل والدین بر انگیزش مشارکت ورزشی اثربخش نمی باشد. تحلیل رگرسیون چند متغیّری نشان داد متغیّرهای انگیزش درونی و بیرونی، بازخورد و انگیزش، تکلیف و نتیجه، حالات هیجانی، شایستگی ادراک شده و جنسیت به طور معناداری انگیزش مشارکت ورزشی را پیش بینی می کنند.

تحقیق حاضر به بررسی تأثیر 8 هفته تمرین تداومی و تناوبی شدید بر شاخص های سرمی محور GH/IGF-1 و عملکرد مردان جوان فعال می پردازد. در این مطالعه نیمه تجربی، 20 مرد جوان (18-25 ساله) انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه همگن تمرین تداومی (10= n) و HIIT (10= n) جایگزین شدند و در یک دوره تمرینی هشت هفته ای شرکت کردند. فعالیت اصلی گروه تمرین تداومی شامل 30 تا 50 دقیقه دویدن تداومی با شدت 50-70 درصد ضربان قلب ذخیره (HRR) بود. تمرینات گروه HIIT سه دوره با چهار تکرار و 15-30 ثانیه دویدن با شدت 85-95 درصد HRR در هر تکرار بود. خون گیری از تمام آزمودنی ها در سه مرحله پیش آزمون، بلافاصله پس از جلسه اول و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین انجام گرفت. بررسی ها نشان داد که پس از یک جلسه تمرین تداومی یا HIIT مقدار IGF-1 تام به طور معناداری در هر دو گروه کاهش یافته (0001/0=P، ، 63/21= 2،36 F)، درحالی که غلظت سرمی GH به طور معنا داری در هر دو گروه افزایش یافته است (04/0=P). افزون بر این پس از 8 هفته، هیچ یک از شیوه های تمرینی تغییری در غلظت IGF-1 تام ایجاد نکرد (78/0=P)؛ اما غلظت GH در هر دو گروه افزایش یافت (001/0=P). همچنین غلظت IGF-1 آزاد پس از 1 جلسه و 8 هفته تمرین در هر دو گروه به صورت معناداری افزایش یافت (001/0=P). در مقابل، ALS در آزمون مرحله سوم در هر دو گروه کاهش معنا داری داشته است (001/0=P) و مقادیر IGFBP3 در هیچ یک از دو گروه تغییر نکرد (64/0=P). همچنین افزایش VO 2max در هر دو گروه معنا دار بود (001/0=P)، ولی این افزایش در گروه HIIT بیشتر بود (032/0=P، 49/5= 1،17 F). نتیجه گیری: به نظر می رسد استفاده از هر دو شیوه تمرینی تداومی و تناوبی می تواند سازگاری های مثبتی در راستای بهبود استقامت قلبی-عروقی و تندرستی فرد ایجاد کند، ولی با در نظر گرفتن مواردی مثل افزایش IGF-1 آزاد و VO 2max، تمرینHIIT روش مناسب تری است.

شیوع آسیب های ورزشی در ورزش های رزمی بالا است. آسیب های رایج در تکواندو بیشتر در اندام های تحتانی اتفاق می افتد. هدف تحقیق حاضر مقایسه تاثیر یک دوره تمرینات پلایومتریک با و بدون تمرینات کششی بر داینامیک والگوس زانو،انعطاف پذیری و متغیرهای عملکردی زنان تکواندوکار نخبه در معرض آسیب رباط متقاطع قدامی بود. 45 تکواندوکار زن 15-25 سال نخبه در معرض آسیب رباط متقاطع قدامی در این تحقیق شرکت کردند. داینامیک والگوس زانو در حرکت اسکوات با نرم افزار KINOVEA ، انعطافپذیری با آزمون بالا آوردن مستقیم پا و شاخص های عملکردی با تست های وای بالانس، پرش لی سه گام و سیستم امتیازدهی خطای فرود پیش و پس از هشت هفته تمرینات پلایومتریک همراه با تمرینات کششی اندازه گیری شدند.پس از آن داده های حاصل از تست های پیش و پس آزمون مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. نتایج آزمون آنالیز واریانس یکراهه((000/0=p)داینامیک والگوس زانو غالب، (000/0=p)داینامیک والگوس زانو غیر غالب، (003/0=p) بالا آوردن مستقیم پای غالب، پرش لی سه گام و (000/0=p) آزمون امتیازدهی خطای فرودنشان داد که تفاوت معنی داری بین نتایج دادهای هر سه گروه وجود دارد(05/0≥P). همچنین با توجه با اندازه اثرگزارش شده هر متغیر در هر گروه نشان داده شد که برتری متعلق به گروه تمرینات پلایومتریک همراه کشش بود. تمرینات پلایومتریک همراه با کشش تاثیر معناداری در کاهش ریسک آسیب و افزایش انعطاف پذیری و عملکرد تکواندوکاران زن نخبه در معرض آسیب رباط متقاطع قدامی داشت. با توجه به اندازه اثر بالای گزارش شده برای گروه تمرینات پلایومتریک همراه کشش پیشنهاد می شود که از این مداخلات برای کاهش ریسک آسیب و افزایش عملکرد تکواندوکاران مورد استفاده قرار گیرد

هدف از پژوهش حاضر، تحلیل پاسخ هواداران به خود_ابرازی ورزشکاران حرفه ای زن در شبکه اجتماعی اینستاگرام بود. 328 تعداد پست به اشتراک گذاشته شده در طول سال 2019 در صفحه رسمی اینستاگرام دو ورزشکار حرفه ای زن یعنی ماریا شاراپووا و سرنا ویلیامز تجزیه وتحلیل و طبقه بندی شدند. نمونه کمی شامل 328 پست از هر دو بازیکن و 122/716/120 لایک و 584/246/2 کامنت بود. نتایج تجزیه وتحلیل صفحه اینستاگرام این دو ورزشکار نشان داد که سرنا ویلیامز در صفحه اینستاگرام بیشترین تمرکز خود را به ترتیب بر پست های مربوط به نقش اجتماعی (32 درصد) اختصاص داده است و پس ازآن پست هایی با محتوای تبلیغاتی (25 درصد)، عکس ورزشی (23 درصد)، عکس بدن نما (11 درصد)، سلفی (4 درصد) و عکس مناظر (2 درصد). در مقابل، ماریا شاراپووا به ترتیب بر پست هایی با محتوای نقش اجتماعی (28 درصد) و عکس ورزشی (28 درصد)، عکس مناظر و محیط زیست (15 درصد)، عکس تبلیغاتی (11 درصد)، عکس سلفی (8 درصد) و عکس بدن نما (2 درصد) تأکید داشته است. همچنین نتایج نشان داد که پست هایی با محتوای ورزشی، بدن نما، عکس سلفی و تبلیغات به ترتیب بیشترین تعداد لایک و پست هایی با محتوای اجتماعی و مناظر و محیط زیست به ترتیب بیشترین تعداد کامنت را به خود جلب کرده اند. نتایج پژوهش حاضر، اهمیت نوع محتوای پست های اینستاگرام زنان ورزشکار را برای طرفداران و دنبال کنندگان برجسته کرده است. همچنین بینش و دانش جدیدی از طریق درک بهتر پاسخ (لایک و کامنت) دنبال کنندگان برای ایجاد یک ارتباط و تعامل قوی، درگیری و مشارکت زیاد ارائه می دهد.

پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل توانمندسازی منابع انسانی بر مبنای فناوری اطلاعات و ارتباطات در ادارات کل ورزش و جوانان کشور طراحی و اجرا گردید. پژوهش حاضر از نوع پژوهش های آمیخته بود که به صورت کیفی-کمی اجرا گردید. جامعه آماری در بخش کیفی شامل خبرگان آگاه به موضوع پژوهش بود. جامعه آماری پژوهش حاضر در بخش کمی شامل کلیه کارکنان بخش فناوری اطلاعات، کارکنان ارشد، مدیران و معاونان ادارات کل ورزش و جوانان کشور بودند که تعداد آنان حدود 640 نفر بود. بر اساس جدول حجم نمونه مورگان، تعداد 242 نفر به عنوان نمونه مشخص گردیدند. ابزار پژوهش حاضر شامل مصاحبه نیمه ساختاریافته و پرسشنامه محقق ساخته بود. به منظور تحلیل یافته های پژوهش حاضر از کدگذاری باز، محوری و انتخابی و همچنین استفاده از روش معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزارهای پی ال اس استفاده گردید. نتایج حاصل از مدل اندازه گیری حاکی از تأثیر غیرمعنادار زیرساخت فناوری بر توانمندسازی بود. نتایج پژوهش همچنین نشان داد که محیط فناورانه بر توانمندسازی تأثیرمعناداری ندارد. نتایج حاصل از مدل اندازه گیری حاکی از تأثیر  غیر معنادار در نظام های اطلاعاتی بر توانمندسازی بود. نتایج حاصل از مدل اندازه گیری حاکی از تأثیر غیر معنادار فناوری اطلاعات و ارتباطات بر توانمندسازی بود.

انگیزش باعث می شود انسان ها با افزایش توجه، تسهیل حرکات بدنی سریع تر و تقویت رفتارهایی که منجر به دستیابی به هدف می شود، به اهداف مورد نظر خود دست یابند. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر تغییرات انگیزشی و تمرینات بینایی بر مهارت-های بینایی، موج آلفا و یادگیری مهارت گلف بود. 60 دانشجوی دختر با میانگین (سن 3/2±2/22) سال در یک طرح تحقیق نیمه تجربی حاوی پیش آزمون و پس آزمون شرکت کردند. آزمودنی ها پس از اجرای پیش آزمون به طور تصادفی در گروه های آزمایش و کنترل قرار گرفتند. جهت مداخله در گروه های آزمایشی از مداخلات رفتاری محیط حامی نیاز و تمرینات بینایی ریون و گیبور استفاده شد. قبل و بعد از برنامه تمرینی، آزمون های بینایی (حرکات ساکادی، هماهنگی چشم - دست و بینایی پیرامونی) از آزمودنی ها به عمل آمد. موج آلفا با استفاده از دستگاه نوروفیدبک دو کاناله ثبت شد. عملکرد شرکت کنندگان نیز به صورت خطای شعاعی ضربات پات گلف ثبت شد. داده ها با استفاده از تحلیل کواریانس چند متغیره تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین چهار گروه در نمرات پس آزمون مهارت های بینایی، آلفا و عملکرد تفاوت معناداری وجود داشت (05/0< p). نتایج آزمون تعقیبی بونفرونی بیانگر اثربخشی بهتر و بیشتر مداخلات رفتاری حامی نیاز به همراه تمرینات بینایی بر مهارت های بینایی، موج آلفا و عملکرد گلف بود. یافته های اخیر از ادبیات پژوهشی در این زمینه حمایت می کند که انگیزش ناشی از محیط حامی- نیاز از طریق رضایت از نیازهای اساسی روان شناختی به همراه تمرینات بینایی با محدود کردن دامنه توجه بر پردازش بینایی و تمرکز توجه به محرک های بینایی مؤثر است.