درخت حوزه‌های تخصصی

هدف این پژوهش مطالعه اثر هشت هفته تمرینات DNS بر پاسچر، قدرت و استقامت عضلات تنه دانش آموزان کم توان ذهنی آموزش پذیر بود. 26 دانش آموز دختر کم توان ذهنی بر اساس نمره ضریب هوشی همتاسازی شده و در دو گروه کنترل و تجربی قرار گرفتند که گروه تجربی تمرینات را طی 24 جلسه انجام دادند. متغیرهای قدرت و استقامت عضلات تنه، زاویه سر و گردن و قوس های پشتی و کمری آزمودنی ها به ترتیب توسط دینامومتر دیجیتالی دستی، تست سورنسن، ساید پلانک، پلانک، فتوگرامتری و خط کش منعطف ارزیابی گردید. داده ها توسط روش آماری تحلیل واریانس برای داده های تکراری تحلیل شد. اجرای هشت هفته تمریناتDNS منجر به ایجاد تفاوت معناداری در عملکرد عضلانی و پاسچر بین گروه تجربی و کنترل گردید (05/0>P) . بر اساس نتایج حاضر استفاده از تمرینات DNS در فرایند توانبخشی جسمانی دانش آموزان کم توان ذهنی آموزش پذیر توصیه می شود.

نوع تمرکز توجه بر وضعیت فیزیولوژیکی و روانشناختی افراد در طول دویدن تاثیرگذار است. هرچند نقش موثر راهبردهای توجه بیرونی در تولید حرکات بهینه بارها مورد تاکید قرار گفته است، اما هنوز نقش توجه به عوامل مرتبط و نامرتبط با حرکت در شرایط دستکاری قیود مختلف تکلیف و فرد، به خوبی مشخص نشده است. بنابراین، تحقیق حاضر با هدف بررسی نقش راهبردهای توجهی مربوط و نامربوط با بعد درونی و بیرونی بر اقتصادِ دویدن افراد مبتدی انجام شد. دوازده زن مبتدی (دامنه سنی 18 تا 30 سال) تکلیف دویدن روی تردمیل را انجام دادند. به منظور اندازه گیری سرعت حداکثر شرکت کنندگان، سرعت تردمیل با 6 کیلومتر بر ساعت شروع شد و پس از هر یک دقیقه سرعت 2 کیلومتر بر ساعت افزایش یافت. این روند تا زمانی که خستگی ارادی پدیدار شود، ادامه داشت. سرعت استفاده شده در هر چهار شرایط آزمایشی (درونی مربوط، بیرونی مربوط، درونی نامربوط، بیرونی نامربوط) 70% سرعت بیشینه ی هر فرد بود. نتایج آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری تکراری نشان داد، که استراتژی توجه مربوط درونی/ بیرونی منجر به اکسیژن مصرفی بالاتر، در نتیجه اقتصاد دویدن پایین تر در افراد مبتدی گردید. نتایج گروه توجه نامربوط درونی/ بیرونی نشان داد که دویدن با این دو شرایط سبب مصرف اکسیژن کمتر گردید (اقتصاد بالاتر). نتایج این پژوهش پیشنهاد می کند که توجه نامربوط اقتصادی ترین روش در دویدن افراد مبتدی است.

هدف از این پژوهش، طراحی مدل بازاریابی الکترونیکی فدراسیون های حرفه ای منتخب ورزش گروهی کشور بود. پژوهش حاضر، از نوع توصیفی و به لحاظ هدف کاربردی است. پرسشنامه ای محقق ساخته طراحی و روایی آن توسط متخصصان و استادان دانشگاه تأیید شد و پایایی آن نیز با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ به دست آمد. جامعه آماری متشکل از دو گروه شامل اعضای هیأت علمی دو رشته مدیریت بازاریابی (20 نفر) و مدیریت ورزشی (60 نفر) بود. با توجه به محدود بودن جامعه آماری، تعداد نمونه آماری برابر با با جامعه آماری بود و روش نمونه گیری به صورت کل شمار درنظر گرفته شد. در این پژوهش از آمار توصیفی برای توصیف وضعیت جمعیت شناسی پاسخ دهندگان و همچنین پاسخ های آنان به پرسش های تحقیق و در بخش آمار استنباطی از آزمون های مدل یابی معادلات ساختاری و PLS استفاده شد. بدین منظور از نرم افزارهای MS-Excel،  SPSS ver 18و PLS بهره گرفته شد. نتایج تحقیق نشان داد که مدل بازاریابی الکترونیکی طراحی شده برای فدراسیون های منتخب ورزشی گروهی ایران از برازش لازم برخوردار است.

یکی از نشانگرهای تمایز نرونی، پروتئین NeuN است که در نرون های بالغ بیان می شود. هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثر 20 روز تمرین استقامتی شنا بر پروتئین NeuN و تعداد سلول های گانگلیونیک در گانگلیون ریشه خلفی موش های صحرایی نر نژاد ویستار بود. در این پژوهش تجربی 16 رت با 6 هفته سن نر ویستار با وزن 250-200 گرم به عنوان نمونه پژوهش از مرکز نگهداری حیوانات آزمایشگاه پاستور تهیه و به طور تصادفی به دو گروه (کنترل و تجربی) تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت 20 روز فعالیت شنا (30 دقیقه در روز برابر با 65 درصد Vo2max) را انجام دادند. 48 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرینی، حیوانات بیهوش و گانگلیون ریشه خلفی مناطق اندام تحتانی آن ها جداسازی شد. برای ارزیابی جمعیت گانگلیونیک و پروتئین NeuN به ترتیب از تست کریزیل ویوله و ایمونوهیستوشیمی استفاده شد ، از آزمون آماری t مستقل برای تعیین تفاوت بین گروه ها استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که تمرین استقامتی شنا باعث افزایش معنی داری در بیان پروتئین NeuN می شود (p <0.05). علاوه بر این، تعداد سلول های گانگلیونیک در گروه تمرین ورزشی استقامتی شنا افزایش معناداری را نشان داد (p <0.05). این مطالعه برای اولین بار نشان داد که تمرین شنا موجب افزایش تعداد سلول های حسی و همچنین افزایش تمایز آنها و در نتیجه توسعه نرون های حسی بالغ در گانگلیون ریشه خلفی نخاع می شود.

هدف از این پژوهش، مطالعه ی نقش فرهنگ سازمانی در رابطه ی بین رهبری تحول آفرین و رفتار شهروندی سازمانی بود. پژوهش ازلحاظ گردآوری داده ها، همبستگی و ازنظر هدف کاربردی است. جامعه آماری پژوهش، کارکنان رسانه های ورزشی در شهر زاهدان به تعداد 70 نفر بود که سرشماری شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل سه پرسشنامه رهبری تحول آفرین برنارد و بس (1985)، رفتار شهروندی سازمانی اورگان و همکارانش (1997) و پرسشنامه فرهنگ سازمانی کاتلر (2000) بود. برای بومی سازی پرسش نامه های پژوهش،مجدداً روایی همگرا و واگرا و پایایی ترکیبی و آلفای کرونباخ آن ها م ورد تأیی د ق رار گرف ت. برازش مدل اندازه گیری، ساختاری و مدل کلّی، با روش حداقل مربعات جزئی و نرم افزار PLS احراز شد. ضرایب F2 و Q2 و R2 و GOF در دامنه قابل قبول قرار داشتند. نتایج آزمون نشان داد ضرایب معناداری T-value و z-value (آزمون سوبل) خارج از دامنه قدر مطلق 27/3 قرار دارد. با اطمینان 0.99 درصد، روابط مستقیم و غیرمستقیم بین متغیرها معنادار است. نتایج حاکی از آن است که رهبری تحول آفرین با رفتار شهروندی سازمانی رابطه معنادار و قابل قبول دارد. رهبری تحول آفرین بافرهنگ سازمانی رابطه بسیار قوی و مثبت دارد. همین طور فرهنگ سازمانی موجب بروز رفتارهای شهروند سازمانی در سازمان می شود و این دو متغیر باهم رابطه مثبت و سازنده دارند. درنهایت فرهنگ سازمانی در رابطه رهبری تحول آفرین با رفتار شهروند سازمانی نقش میانجی ایفا می کند.

پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر 8 هفته تمرین مقاومتی توانی و مصرف مکمل کیوتن (10Q) بر میزان اینترلوکین-4 (4-IL) و 10-IL و فاکتورهای عملکردی بازیکنان سافتبال انجام گرفت. 20 نفر از بازیکنان دخترسافتبال (16/4±68/21 سال) به روش در دسترس انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه 10 نفره تجربی (مصرف مکمل 10Q + تمرین مقاومتی توانی) و کنترل (دارونما + تمرین مقاومتی توانی) تقسیم شدند. مداخله شامل 8 هفته مصرف مکمل 10Q (یک کپسول 200 میلی گرمی) و تمرینات مقاومتی توانی با تواتر 2 جلسه در هفته و به مدت 8 هفته (10 دقیقه گرم کردن، 45-40 دقیقه تمرینات اصلی مقاومتی با شدت 60 تا 70 درصد یک تکرار بیشینه و 10 دقیقه سرد کردن ) بود. آزمون چابکی تی، تست سرعت دوی 60 متر، پرش سارجنت، دراز و نشست و قدرت پنجه دست، همچنین نمونه گیری خونی قبل و بعد از 8 هفته فاکتورهای 10-IL،4-IL، CK و LDH ارزیابی شدند. داده ها با استفاده از تی مستقل و تی همبسته در سطح معنا داری 05/0>P تحلیل شدند.رکوردهای سرعت (تجربی 04/0=P؛ کنترل 02/0=P)، چابکی (تجربی 03/0=P؛ کنترل 03/0=P)، قدرت پنجه دست (تجربی 009/0=P؛ کنترل 01/0=P)، دراز و نشست (تجربی 001/0=P؛ کنترل 003/0=P) و میزان لاکتات دهیدروژناز (تجربی 03/0=P؛ کنترل 03/0=P) به طور معنا داری در هر دو گروه بهبود یافت؛ اما عملکرد پرش سارجنت (تجربی 10/0=P؛ کنترل 89/0=P)، میزان کراتین کیناز (تجربی 67/0=P؛ کنترل 06/0=P)، 4-IL (تجربی 32/0=P؛ کنترل 33/0=P) و 10-IL (تجربی 97/0=P؛ کنترل 08/0=P) در هیچ کدام از دو گروه تغییر معنا داری نداشت. نتایج نشان داد به نظر می رسد تمرینات مقاومتی توانی به همراه مکمل دهی کوآنزیم 10Q در کنار تمرینات تخصصی سافتبال به منظور توسعه برخی متغیرهای عملکردی به ویژه استقامت عضلانی ناحیه شکم مؤثر است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر 8 هفته تمرین مقاومتی توانی و مصرف مکمل کیوتن (10Q) بر میزان اینترلوکین-4 (4-IL) و 10-IL و فاکتورهای عملکردی بازیکنان سافتبال انجام گرفت. 20 نفر از بازیکنان دخترسافتبال (16/4±68/21 سال) به روش در دسترس انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه 10 نفره تجربی (مصرف مکمل 10Q + تمرین مقاومتی توانی) و کنترل (دارونما + تمرین مقاومتی توانی) تقسیم شدند. مداخله شامل 8 هفته مصرف مکمل 10Q (یک کپسول 200 میلی گرمی) و تمرینات مقاومتی توانی با تواتر 2 جلسه در هفته و به مدت 8 هفته (10 دقیقه گرم کردن، 45-40 دقیقه تمرینات اصلی مقاومتی با شدت 60 تا 70 درصد یک تکرار بیشینه و 10 دقیقه سرد کردن ) بود. آزمون چابکی تی، تست سرعت دوی 60 متر، پرش سارجنت، دراز و نشست و قدرت پنجه دست، همچنین نمونه گیری خونی قبل و بعد از 8 هفته فاکتورهای 10-IL،4-IL، CK و LDH ارزیابی شدند. داده ها با استفاده از تی مستقل و تی همبسته در سطح معنا داری 05/0>P تحلیل شدند.رکوردهای سرعت (تجربی 04/0=P؛ کنترل 02/0=P)، چابکی (تجربی 03/0=P؛ کنترل 03/0=P)، قدرت پنجه دست (تجربی 009/0=P؛ کنترل 01/0=P)، دراز و نشست (تجربی 001/0=P؛ کنترل 003/0=P) و میزان لاکتات دهیدروژناز (تجربی 03/0=P؛ کنترل 03/0=P) به طور معنا داری در هر دو گروه بهبود یافت؛ اما عملکرد پرش سارجنت (تجربی 10/0=P؛ کنترل 89/0=P)، میزان کراتین کیناز (تجربی 67/0=P؛ کنترل 06/0=P)، 4-IL (تجربی 32/0=P؛ کنترل 33/0=P) و 10-IL (تجربی 97/0=P؛ کنترل 08/0=P) در هیچ کدام از دو گروه تغییر معنا داری نداشت. نتایج نشان داد به نظر می رسد تمرینات مقاومتی توانی به همراه مکمل دهی کوآنزیم 10Q در کنار تمرینات تخصصی سافتبال به منظور توسعه برخی متغیرهای عملکردی به ویژه استقامت عضلانی ناحیه شکم مؤثر است.

اثر شرایط فشار بر عملکرد ورزشی همواره یکی از موضوعات مهم پژوهش های حوزه روان شناسی ورزش بوده است و اثر اضطراب بر عملکرد و بررسی مکانیزم های آن هنوز موضوع مورد علاقه روان شناسان ورزش است. هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر اضطراب حالتی بر دقت پیش بینی و شاخص های خیرگی دروازه بان های فوتبال با دو سطح تبحر خبره و مبتدی بود. ده دروازه بان خبره و 10 فرد مبتدی به صورت همتراز شده متقابل در شرایط عادی و شرایط فشار، مسیر ضربات پنالتی پخش شده در یک ویدئو که در لحظه تماس پا با توپ با استفاده از پارادایم انسداد زمانی، مسدود شده بود را پیش بینی کردند. در حین پیش بینی با استفاده از عینک دوچشمی ردیاب چشم اطلاعات خیرگی شرکت کنندگان (مدت تثبیت و تعداد تثبیت ها) ضبط شد. با استفاده از نرم افزارهای Pupil و افزونه های آن، اطلاعات خیرگی استخراج و مقادیر با تحلیل واریانس مرکب و آزمون t همبسته تحلیل شدند. یافته ها نشان داد اثر اصلی اضطراب بر مدت تثبیت (کاهش) و تعداد تثبیت ها (افزایش) در هر دو گروه معنا دار بود و اضطراب بر دقت پیش بینی در گروه خبره تأثیر معنا داری نداشت؛ اما باعث کاهش دقت پیش بینی گروه مبتدی شد. به طور کلی اثر اضطراب در گروه خبره با پیش بینی های نظریه کنترل توجهی هم راستا بود و نشان داد اضطراب باعث کاهش کارایی پردازش می شود. اما الزاماً به کاهش اثربخشی عملکرد ادراکی-حرکتی منجر نمی شود.

پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر مشارکت در ورزش همگانی بر سالم زیستی دانشجویان طراحی و اجرا گردید. پژوهش حاضر از جمله پژوهش های پیمایشی بود. روش گردآوری اطلاعات در پژوهش حاضر به صورت میدانی بود. پژوهش حاضر از جمله پژوهش های کاربردی بود. جامعه آماری شامل دانشجویان دانشگاه های استان فارس شامل دانشگاه های دولتی، آزاد، پیام نور استان فارس بود که در فعالیت های ورزش همگانی فعالیت منظم دارند. به منظور تحلیل داده های پژوهش حاضر از روش معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج پژوهش حاضر نشان داد مشارکت در ورزش همگانی بر سالم زیستی دانشجویان تأثیر معناداری دارد. بدین منظور بهبود مشارکت در ورزش همگانی سبب بهبود سالم زیستی دانشجویان می گردد.

مشکلات روان شناسی از جمله اضطراب رقابتی و استحکام روانی پایین برای عملکرد ورزشکاران مشکلات زیادی ایجاد می کند. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش ذهن آگاهی مبتنی بر کاهش استرس (ام.بی.اس.آر) بر اضطراب رقابتی و استحکام روانی نوجوانان کشتی گیر بود. روش تحقیق نیمه آزمایشی (پیش آزمون، پس آزمون با گروه کنترل) بود. در این پژوهش، 36 نوجوان کشتی گیر دارای اضطراب رقابتی بالا که نمره پایین در استحکام روانی داشتند، به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. برای جمع آوری اطلاعات در پیش آزمون و پس آزمون از پرسش نامه اضطراب رقابتی و پرسش نامه استحکام روانی 48 (ام.تی.کیو-48) استفاده شد. برای گروه آزمایش ام.بی.اس.آر به مدت 8 جلسه اعمال شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از تحلیل واریانس چند متغیری (مانوا) استفاده شد. نتایج نشان داد ام.بی.اس.آر بر کاهش اضطراب رقابتی و افزایش اعتماد به نفس ورزشی و استحکام روانی کشتی گیران تأثیر معنا دار داشته است. با توجه به نتایج این پژوهش، استفاده از آموزش ام.بی.اس.آر برای کاهش اضطراب رقابتی، افزایش اعتماد به نفس ورزشی و استحکام روانی نوجوانان کشتی گیر پیشنهاد می شود.

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر بازی های بومی-محلی بر جنبه های رشد اجتماعی و روانی دانش آموزان دختر بود. این تحقیق از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. دو کلاس آموزشی شامل سی و پنج دانش آموز 12-14 سال مدرسه اطهران شهر تبریز به صورت هدفمند انتخاب و سپس در دو گروه تجربی (18 نفر) و کنترل (17 نفر) قرار گرفتند. گروه بازی های بومی-محلی فعالیت های خود را به مدت 12 هفته، هر هفته یک جلسه یک ونیم ساعته انجام دادند. در این مدت آزمودنی های گروه کنترل، فعالیت های رایج مدرسه را انجام دادند. به منظور تحلیل داده ها از آزمون یومن ویتنی و ویلکا کسون استفاده شد. نتایج نشان داد در رشد اجتماعی و اغلب خرده مقیاس های مربوط به آن، گروه بازی های بومی-محلی نسبت به گروه فعالیت های رایج مدرسه بهبود معناداری داشته است؛ اما در مقیاس سلامت روان، تنها در مقیاس فرعی علائم جسمانی تفاوت بین دو گروه معنادار بود. می توان نتیجه گرفت بازی های بومی-محلی می تواند روشی آسان و بومی برای بهبود برخی جنبه های رشد اجتماعی و مقیاس های فرعی سلامت روان در دانش آموزان باشد.

حفظ ساختار و عملکرد مغز در طول زندگی از اهمیت بالایی برخوردار است. فرآیندهای کلیدی توسعه مغزی در دوره-های بحرانی رشد به ویژه در دوره پیش از بلوغ برجسته هستند. از این رو مداخلات محیطی در طی این دوره حساس رشدی، ممکن است به تغییرات قابل توجه و ماندگار در ساختارهای در حال رشد مانند هیپوکمپ منجر شوند. در این مطالعه، تاثیر تمرین ترکیبی و بازی در محیط غنی شده پیش از بلوغ بر ساختار هیپوکمپ موش های صحرایی بزرگسال مورد ارزیابی قرار گرفت. بدین منظور، تحقیق به صورت طولی انجام شد و 27 سر موش صحرایی نر پس از دوره شیردهی به سه گروه تمرین ترکیبی، بازی در محیط غنی شده و کنترل تقسیم شدند. مداخلات به مدت سه هفته در دوران قبل از بلوغ (48-28 روزگی) اجرا شدند و در ادامه تا دوره بزرگسالی (85-48 روزگی) همه حیوانات بدون مداخله درون قفس-های استاندارد نگهداری شدند. پس از این دوران، مراحل تشریح و بافت برداری هیپوکمپ انجام شدند. روش وسترن بلات برای اندازه گیری عامل رشد عصبی مشتق از مغز (BDNF) و رنگ آمیزی نیسل برای ارزیابی تعداد سلول ها در نواحی هیپوکمپ استفاده شدند. نتایج آزمون آنوا یک طرفه نشان دادند که سطوح پروتئین BDNF (P

هدف از تحقیق حاضر بررسی نقش امواج مغزی، انگیختگی و لذت بر تصمیم به خرید خدمات ورزشی بود. تحقیق از نظر هدف کاربردی است و به صورت نیمه تجربی انجام گرفته است. نمونه آماری تحقیق 40 نفر (20 زن و 20 مرد) از دانشجویان رشته تربیت بدنی در محدوده سنی 25 تا 35 سال بودند که داوطلب شرکت در پژوهش شدند. به منظور تهیه ابزار تحقیق، تصاویر متناسب با راهبردهای تحقیق تهیه و روایی محتوایی آنها توسط 10 نفر از متخصصان بازاریابی ورزشی تأیید شد. از دستگاه الکتروآنسفالوگرافی برای ثبت امواج، پرسشنامه دومقوله ای برای سنجش تصمیم به خرید و شکل های خودارزیابی، برای سنجش انگیختگی و لذت استفاده شد. به منظور استخراج داده ها از نرم افزار Matlab 2013 b و برای تجزیه وتحلیل داده ها از روش های آمار توصیفی و آمار استنباطی شامل تحلیل واریانس با اندازه های تکراری و رگرسیون لجستیک، با استفاده از نرم افزار spss 22 استفاده شد. نتایج نشان داد که بین توان موج الفا در ناحیه فرونتال مغزی در راهبردهای خیرخواهانه، صحه گذاری، تبلیغ و تخفیف تفاوت معنا داری (05/0 > P)، وجود دارد. همچنین نتایج نشان داد که پاسخ های عصبی روان شناختی درصد زیادی از تصمیم به خرید مصرف کننده را تبیین می کنند. لذا بازاریابان و محققان می توانند با توجه به پاسخ های عصبی روان شناختی مصرف کنندگان اثربخشی بیشتر فعالیت های ترویجی خود را فراهم آورند.

هدف از انجام پژوهش حاضر مقایسه آثار کم دردی ناشی از انجام فعالیت بدنی هوازی تداومی در مقایسه با تناوبی بود. تعداد 39 داوطلب سالم با مقادیر متوسط ± انحراف استاندارد، سن 7/9 ± 0/30 سال، شاخص توده بدنی 8/2 ± 6/23 کیلوگرم بر مترمربع از میان جامعه افراد فعال در دسترس انتخاب و به طور کاملاً تصادفی در یکی از گروه های فعالیت بدنی هوازی تداومی، تناوبی و گروه کنترل قرار گرفتند. شاخص کم دردی ناشی از فعالیت بدنی در نقاط زمانی قبل، بلافاصله بعد و همین طور 30 دقیقه بعد از انجام وهله مداخله تمرین و یا کنترل با استفاده از الگومتر درد فشاری اندازه گیری شد. داده های پژوهش با استفاده از آزمون تجزیه وتحلیل آماری آمیخته بررسی شد. یافته ها نشان دادند شاخص کم دردی ناشی از انجام هر دو فعالیت هوازی تداومی و تناوبی به طور معنا داری در هر سه عضله چهار سر رانی، دوسر بازویی و ذوزنقه ای مشاهده می شود (05/0 p≤ ) . شاخص کم دردی ناشی از انجام فعالیت تناوبی در نقطه زمانی بلافاصله پس از انجام فعالیت تناوبی به طور قابل توجهی بیشتر از مقادیر مشاهده شده متناظر بلافاصله پس از انجام فعالیت تداومی در محل عضله چهارسر بود (05/0 p≤ ) . بنا بر نتایج، هر دو حالت فعالیت های هوازی این قابلیت را دارند که واکنش کم دردی ناشی از انجام تمرین بدنی را، هم به صورت موضعی و هم گسترده، تحریک کنند. با استناد به یافته های پژوهش حاضر در خصوص مقادیر شدت درد عضلانی درک شده در اثر فعالیت ورزشی و سپس مقادیر کم دردی ایجادشده ناشی از فعالیت بدنی چنین به نظر می رسد که درد حاصل از انجام فعالیت بدنی، در مقایسه با دیگر خصوصیات تمرینی، محرک کم اهمیت تری برای تحریک ایجاد کم دردی است. متخصصان می توانند از یافته های پژوهش حاضر برای کاهش درد بهره برداری کنند، به ویژه متخصصانی که به طراحی تمرینات ورزشی به عنوان درمان جایگزین یا مکمل جهت کاهش درد علاقه مندند.  

هدف از مطالعه حاضر، شناسایی اهمیت رویکرد تمرین بازی در تصمیم گیری، رفتار فراشناختی و مهارت فوتسال بود. نمونه آماری شامل 30 دانش آموز دختر بود که به دو گروه تقسیم شدند (آموزش سنتی: 15 نفر و تمرین بازی: 15 نفر). نمونه ها سابقه آموزش فوتسال را نداشتند و بطور تصادفی انتخاب شدند. از آزمون مهارت فوتسال برای ارزیابی عملکرد، نرم افزار تصمیم گیری برا ارزیابی تصمیم گیری و از پرسشنامه رفتار فراشناختی برای بررسی رفتار فراشناخت استفاده شد. پروتکل های آموزشی بطور جداگانه برای هر گروه در طی یک دوره 12 هفته اجرا شد. نتایج نشان داد که تفاوت معنی داری بین گروه تمرین سنتی و گروه تمرین بازی در مهارت های پاس، شوت و دریبل وجود دارد. تحلیل ها همچنین تفاوت معنی داری بین دو گروه در تصمیم گیری و رفتارفراشناختی را نشان داد. این اختلافات به نفع گروه تمرین بازی بود. با توجه به یافته ها، می توان نتیجه گرفت که استفاده از آموزش مبتنی بر بازی می تواند مهارت های حرکتی و کارکردهای شناختی فوتسال را بطورهمزمان بهبود بخشد. مطالعه حاضر نشان می دهد مربیان علاوه بر مهارت های حرکتی، می توانند با اجرای رویکرد بازی تاکتیکی، رفتارفراشناختی بازیکنان را در استراتژی آموزشی بهبود بخشیده، که به بازیکنان این امکان را می دهد تا در موقعیت بازی ، توانایی موفقیت در حل مسئله را داشته باشند.

این پژوهش با هدف مطالعه تاثیر یک دوره بازی های حرکتی هدفمند مفرح مجازی بر آمادگی جسمانی کودکان در دوران قرنطینه خانگی ناشی از شیوع کووید 19 انجام شد. 20 کودک پنج تا شش ساله بر اساس فراخوان اعلام شده در فضای مجازی برای شرکت در تحقیق انتخاب شدند. آزمودنی ها به دو گروه 10 نفره تجربی و کنترل تقسیم شدند. آزمون های منتخب آمادگی جسمانی تعدیل شده در مراحل پیش و پس آزمون که به صورت حضوری اما با رعایت پروتوکل های بهداشتی اجرا شد، استفاده گردید. برنامه تمرینی بر پایه توسعه سه مقوله شاخص های آمادگی جسمانی و مهارت های حرکتی پایه و ایجاد نشاط طراحی شد. گروه تجربی برنامه تدوین شده را هشت هفته به طور غیرحضوری با استفاده از برنامه زوم دو جلسه 60 دقیقه ایی در هفته در صبح تمرین کردند. از آزمون تحلیل کواریانس جهت تشخیص تفاوت بین گروه ها در پس آزمون با کنترل نمرات پیش آزمون استفاده شد. نتایج نشان داد برنامه تمرینی به طور معنی داری بر بهبود میانگین نمرات آزمون انعطاف پذیری، استقامت عضلانی و قدرت دست گروه تجربی اثرگذار بوده است (05/0 >P) از طرفی بهبود معنی داری استقامت قلبی ریوی پس از برنامه دیده نشد (05/0 <P). نتیجه اینکه بازی های حرکتی مفرح مجازی می تواند بر اکثر شاخص های آمادگی جسمانی کودکان در دوران کم تحرکی طولانی مدت اثر مثبت داشته باشد.

ارزیابی ضخامت انتیما –مدیای شریانی (IMT) روشی مناسب جهت پیش بینی اولیه آترواسکلروز است. هدف تحقیق، تعیین اثر هشت هفته تمرین تناوبی شدید (HIIT) بر تغییرات ضخامت انتیما-مدیای شریانی مردان دارای اضافه وزن بود. تحقیق از نوع تحقیقات نیمه تجربی با طرح پیش – پس آزمون بود. آزمودنی ها 18 مرد دارای اضافه وزن (نمایه توده بدنی 2/4 ± 9/27 کیلوگرم/متر مربع) بودند که پس از انتخاب، آزمون حداکثر اکسیژن مصرفی بیشینه انجام گرفت و آزمودنی ها به صورت تصادفی به دو گروه تمرین تناوبی شدید (12 نفر) و کنترل (6 نفر) تقسیم شدند. آزمودنی های گروه HIIT  هشت هفته و 3 جلسه در هفته، 20 تکرار 30 ثانیه ای (با 13 ثانیه استراحت بین هر تکرار) را با شدت 85 الی 90 درصد VO2peak تا انتهای هفته چهارم و 90 الی 95 درصد VO2peak تا انتهای هفته هشتم، انجام دادند. پس از ارزیابی ترکیب بدن (با استفاده از  دستگاه مقاومت زیستی الکتریکی) و ضخامت انتیما-مدیا (شریان های کاروتید و فمورال با استفاده از اولتراسوند و روش B-Mode)، تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از روش آنوای دو طرفه و سطح آلفای کمتر از 05/0 انجام شد. درصد چربی بدن آزمودنی ها در گروه تمرین تناوبی شدید به طور معناداری کاهش یافت(041/0=p). همچنین، کاهش معناداری در IMT شریان فمورال افراد با ضخامت کمتر از 9/0 میلی متر مشاهده شد(026/0=p). نتایج تحقیق بیانگر کاهش IMT شریان های مرکزی و محیطی متعاقب هشت هفته HIIT در مردان دارای اضافه وزن بود. همچنین این احتمال می رود که HIIT تنها باعث کاهش پلاک آترواسکلروزی در افراد با IMT کمتر از 9/0 میلی متر گردد.

هسته های پلی پلوئید از چرخه تقسیم سلولی ناقص شکل می گیرند که ارتباط شدیدی با فرایند افزایش سن و سالخوردگی دارند و به افزایش مساحت هپاتوسیت ها که نشان دهنده التهاب سلولی است، منجر می شوند؛ بنابراین این پژوهش با هدف بررسی تأثیر شش هفته تمرین تناوبی شدید شنا و مکمل دهی رزوراترول بر مساحت هپاتوسیت ها و هسته های پلی پلوئید در موش های صحرایی پیر انجام شد. در این پژوهش 40 سر موش صحرایی نر پیر نژاد ویستار (بیست ماهه با وزن 350-450 گرم) که آزمون ناول آن ها منفی بود و اختلال حرکتی نیز نداشتند، به پنج گروه کنترل (C)، تمرین تناوبی (HIT)، مکمل رزوراترول (R)، مکمل + تمرین (HITR) و حلال (S)  تقسیم شدند. تمرین تناوبی شنا به مدت شش هفته (سه روز در هفته یک روز در میان) انجام شد و میزان بار اعمال شده در هفته اول، نه درصد وزن بدن هر موش صحرایی بود که هر هفته یک درصد به آن اضافه می شد. همچنین هشت سر موش صحرایی جوان (سه ماهه با وزن 150-180 گرم) برای مقایسه استفاده شدند. در انتهای پروتکل و پس از بافت برداری، از هر گروه پنج بافت سالم کبد به دست آمد. متغیرها به روش هماتوکسیلن و ائوزین (H&E) رنگ آمیزی شدند و مساحت هپاتوسیتها با استفاده از نرم افزار Image J محاسبه شد. همچنین از آزمون تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی برای مقایسه گروه ها استفاده شد. نتایج نشان داد که به دنبال شش هفته تمرین تناوبی شدید شنا با و بدون مکمل دهی رزوراترول، در میانگین مساحت هپاتوسیت ها در گروه های پژوهش کاهش معناداری وجود داشت که این کاهش در گروه تمرین در مقایسه با دیگر گروه ها درخور توجه بود، اما این تغییر در هسته های پلی پلوئید معنا دار نبود (P ≤ 0.05). این تفاوت معنادار بین میانگین مساحت هپاتوسیت ها در بین گروه های کنترل و تمرین (P = 0.0001)، کنترل و جوان (P = 0.0001)، ح لال و مک مل (P = 0.012)، حلال و تمرین (P = 0.0001)، حلال و جوان (P = 0.0001)، مکمل و تمرین + مکمل (P = 0.0001)، مکمل و تمرین (P = 0.002)، مکمل و جوان (P = 0.003)، تمرین + مکمل و تمرین (P = 0.0001) و تمرین + مکمل و جوان (P = 0.0001) بود. بین سایر گروه ها تفاوت معنا دار وجود نداشت. به نظر می رسد انجام دادن یک دوره شش هفته ای تمرین شدید تناوبی شنا با مکمل دهی رزوراترول می تواند مساحت هپاتوسیت ها را کاهش دهد.

پژوهش حاضر با هدف بررسی مارپله های دستیابی به اهداف توسعه پایدار (دستور کار 2030 سازمان ملل) از طریق ورزش انجام شد. در استعاره مارپله، پله به مثابه عواملی است که در رسیدن به اهداف نقش سرعت دهنده دارند و مار به عنوان عوامل بازدارنده نیل به اهداف است. روش پژوهش حاضر کیفی و از نوع نظریه داده بنیاد بود. ابتدا 95 مقاله با دو کلید واژه «توسعه» و «ورزش» در 30 نشریه تأییدشده از سوی وزارت علوم بررسی شدند. سپس 13 مصاحبه با صاحب نظران حوزه های مختلف توسعه پایدار از وزارت ورزش، کمیته ملی المپیک و پارالمپیک، مرکز تحقیقات پزشکی ورزشی و اساتید دانشگاهی که به روش نمونه گیری قضاوتی انتخاب شده بودند، انجام شد. تعداد ۷۲ کد مستقل اولیه و براساس قرابت مفهومی و معنایی بین کدها، ۲۰ مفهوم اصلی در قالب ۱۲ مقوله به عنوان مارهای مسیر دستیابی به اهداف توسعه پایدار از طریق ورزش ایران شناسایی شدند. این موانع در شش هدف دستور کار 2030 بررسی شدند که ورزش نقشی مستقیم در دستیابی به آن ها دارد. همچنین پله ها در قالب این شش هدف بررسی شدند که به ۲۶ کد، ۱۴ مفهوم و 9 مقوله دسته بندی شدند. به طورکلی، ورزش در دستیابی به اهداف توسعه پایدار، بیشتر با موانعی در سطح کلان (مانند یکپارچه نبودن سیاست گذاری ها و زیرساخت های ناکافی) مواجه است. قوانین و آیین نامه ها در برخی اهداف جزو پله ها به شمار می روند، اما بیشتر پله ها را می توان در سطح فردی (اشتیاق و انگیزه های فردی و جمعیت جوان) و سطح جامعه (نهادهای مدنی) یافت.

هدف از تحقیق حاضر، بررسی اثر شبکه های اجتماعی در ارتقای ارزش ویژه برند باشگاه پرسپولیس بود. جامعه آماری تحقیق حاضر هواداران باشگاه پرسپولیس در سطح شهر تهران بودند و با توجه به جدول مورگان ۳۸۴ نفر نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه آماری انتخاب شد. روش انجام تحقیق توصیفی و از نوع پیمایشی بود و ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی آن به تأیید 12 نفر از اساتید مدیریت ورزشی رسید و پایایی آن 0/86 به دست آمد که نشان دهنده پایایی قابل قبول پرسشنامه مورد استفاده بود. تجزیه و تحلیل داده های تحقیق با استفاده از روش های آماری توصیفی و آزمون کلموگروف اسمیرنف و تحلیل عاملی تأییدی و با کمک نرم افزار SPSS نسخه 16 و PLS نسخه 3 در سطح معناداری 0/05 انجام گرفت. نتایج تحقیق نشان دارد، شبکه های اجتماعی و ابعاد هفت گانه آن در ارتقای ارزش ویژه برند باشگاه پرسپولیس اثر مثبت دارد. با توجه به گسترش سطح استفاده از رسانه های اجتماعی در جامعه، باشگاه پرسپولیس باید برای معرفی برند خود، ایجاد وفاداری و رضایت در بین مخاطبین، با معرفی برنامه های خود بتواند بهتر از این موقعیت استفاده کند.