درخت حوزه‌های تخصصی

هدف از پژوهش حاضر، شناسایی راهبردهای تأمین مالی در ورزش حرفه ای کشور بود. روش پژوهش حاضر کیفی و با رویکرد پدیدارشناسی بود و اطلاعات موردنیاز با استفاده از مطالعات اسنادی و مصاحبه نیمه ساخت یافته با خبرگان به دست آمد. جامعه آماری پژوهش اساتید دانشگاهی با تخصص در زمینه های مدیریت ورزشی، اقتصاد و کارآفرینی، مدیران ارشد و متصدیان ورزش حرفه ایران و مدیران ارشد شرکت ها و صندوق های تأمین سرمایه بودند. روش نمونه گیری به صورت غیر تصادفی و هدفمند بود و مصاحبه با خبرگان تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت (20 مصاحبه). در اثر تجزیه وتحلیل داده ها در خصوص راهبردهای تأمین مالی در ورزش حرفه ای ایران راهبردهای تأمین مالی مبتنی بر دارایی ها متشکل از تأمین مالی مبتنی بر اماکن، تأمین مالی مبتنی بر بدهی، تأمین مالی مبتنی بر سرمایه، تأمین مالی مبتنی بر مشارکت و تأمین مالی مبتنی بر هدایا و کمک ها؛ منابع درآمدی ورزشی متشکل از تبلیغات، حامیان مالی، حق پخش، روز بازی، مبتنی بر برند، مبتنی بر ورزشکاران و هواداران و مبتنی برکالا و خدمات و مؤلفه های عملیاتی متشکل از اقدامات اجرایی و مالکیت مطلوب نیز به عنوان مهم ترین مقوله های اصلی و فرعی تأمین مالی در ورزش حرفه ای ایران معرفی شدند. آگاهی از این راهبردها نقشه راه روشنی را برای پیاده سازی مدل مطلوب تأمین مالی در ورزش حرفه ای پیش روی متصدیان ورزش کشور قرار می دهد.

هدف از پژوهش حاضر نقش تعدیل گر فعالیت بدنی بر رابطه علی ناگویی هیجانی بر ملال فراغت و تنهایی اجتماعی سالمندان شرکت کننده در فعالیت های اوقات فراغت شهر تهران است. جامعه آماری پژوهش را سالمندان شرکت کننده در پارک های عمومی و همسایگی و حاضر در فعالیت های بدنی تشکیل می دهند. بر اساس فرمول حجم نمونه معادلات ساختاری و به روش خوشه ای از مناطق مختلف تهران، تعداد 221 نفر نمونه آماری پژوهش را تشکیل دادند. ابزار پژوهش شامل پرسش نامه های استاندارد ناگویی هیجانی، تنهایی اجتماعی، ملال فراغت و پرسش نامه فعالیت بدنی شارکی است. نتایج تحلیل معادلات ساختاری حاکی از آن بود که فعالیت بدنی به عنوان تعدیلگر در رابطه علی ناگویی هیجانی و ملال فراغت تأثیر معکوس و معناداری دارد. همچنین نتایج پژوهش حاکی از آن بود که فعالیت بدنی بر رابطه علی بین ناگویی هیجانی و تنهایی اجتماعی نیز اثر عکس و تعدیلی دارد. متولیان ورزش، بایستی با فراهم نمودن زمینه مناسب برای فعالیت های ورزشی سالمندان مانند تجهیز پارک ها به تسهیلات ورزشی و رفاهی ویژه سالمندان و یا با برنامه ریزی جهت اجرای فعالیت های مختلف مانند ورزش صبحگاهی و پیاده روی و ... موجب افزایش مشارکت سالمندان در فعالیت های ورزشی شوند.  

هدف پژوهش حاضر بررسی پیامدهای تنفر از برند در استفاده کنندگان از پوشاک ورزشی بود. روش پژوهش، توصیفی-همبستگی و از نظر هدف، کاربردی بود که به شکل میدانی انجام و استفاده کنندگان از پوشاک ورزشی جامعه آماری بود. نمونه آماری پژوهش حاضر 360 نفر بودند که به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری، پرسش نامه های استاندارد تنفر از برند هگنر و همکاران (2017)، پرسش نامه اجتناب از برند رومانی و همکاران (2012)، پرسش نامه کاهش یا توقف حمایت از برند گریگوری و فیشر (2006)، پرسش نامه تبلیغات منفی دهان به دهان تامسون و همکاران (2012)، پرسش نامه شکایت از برند گریگوری و فیشر (2006) و پرسش نامه انتقام از برند رومانی و همکاران (2012) بود. جهت روایی ترجمه از روش روایی ترجمه پیشرو–پسرو استفاده شد. روایی صوری و محتوایی به تأیید پانزده تن از اساتید مدیریت ورزشی رسید. همچنین مقدار پایایی پرسش نامه مطلوب برآورد شد. تحلیل نتایج به روش معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار لیزرل و اس. پی .اس. اس انجام شد. نتایج نشان داد تنفر از برند به طور معناداری بر اجتناب از برند، کاهش/توقف حمایت، تبلیغات منفی دهان به دهان، شکایت از برند و انتقام از برند تأثیر مثبت دارد. به طور کلی با توجه به این که تنفر از برند باعث افزایش پیامدهای منفی بر روی برند می شود، به مدیران پیشنهاد می شود با اتخاذ رویکردهای در مدیریت برند، راه هایی را برای مقابله با بحران های این چنینی مد نظر قرار دهند

تحقیق حاضر با هدف طراحی مدل شایستگی های بازاریابان ورزشی ایران انجام شد. روش تحقیق توصیفی و از نوع کاربردی بوده که به صورت میدانی و با استفاده از معادلات ساختاری انجام گرفت. جامعه آماری شامل بازاریابان شرکت های تولیدی ورزشی شهر تهران (245N=) بود که با استفاده از فرمول کوکران (150n=) نفر به روش تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری پرسشنامه محقق ساخته مدیریت شایستگی بازایابان با مقیاس 5 ارزشی لیکرت بود که پس از بررسی توسط 10 نفر از اساتید مدیریت ورزشی مورد استفاده قرار گرفت. جهت بررسی سوالات و استخراج مولفه ها از تحلیل عاملی اکتشافی استفاده شد. درنهایت 6 مولفه با 30 سوال قابل قبول پس از چرخش واریماکس استخراج شد. از روایی همگرایی و واگرایی برای بررسی روایی و پایایی سازه ای استفاده شد. نتایج نشان داد روایی سازه ای پرسشنامه مناسب است. برای تحلیل داده ها و طراحی مدل از نرم افزارهای SPSS24 و SmartPLS2 استفاده شد. نتایج نشان داد که مهارت های سخت و نرم 62/0، فن بیان62/0، هنر ابراز وجود با50/0، اصول آداب و معاشرت 44/0، آشنایی با اصول مذاکره 37/0 و مدیریت دانش بازاریاب با 47/0، مدیریت تشریفات بازاریابان ورزشی را تبیین نمودند. مدیریت تشریفات عامل مهمی در ارتباط با مشتریان بوده و بازاریابان ورزشی با بکارگیری و بهبود مولفه های تحقیق در فرآیند بازاریابی، می توانند به توفیقات بیشتری نائل شوند.

هدف مقاله حاضر، اثربخشی ارائه واحد درسی کارآفرینی بر ویژگی های شخصیتی کارآفرینانه و قصد کارآفرینانه دانشجویان رشته علوم ورزشی دانشکده علوم ورزشی دانشگاه اراک بود. روش تحقیق نیمه تجربی بود. 32 نفر به عنوان نمونه تحقیق به صورت هدفمند انتخاب شدند و در دو گروه کنترل و تجربی قرار گرفتند. 16 نفر به صورت همتاسازی با گروه تجربی از نظر سن، جنسیت، تجربه کاری و سال ورود گزینش شدند و در گروه کنترل قرار گرفتند. ابزار پژوهش پرسشنامه استاندارد قصد کارآفرینانه و پرسشنامه استاندارد ویژگی های شخصیتی کارآفرینانه بود. قبل از شروع جلسات کلاسی، پیش آزمون و پس از طی 15 جلسه درسی، پس آزمون از هر دو گروه کنترل و تجربی گرفته شد. جهت تحلیل داده ها از آزمون های تی وابسته و تی مستقل استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد بین ویژگی های شخصیتی کارآفرینانه دانشجویان علوم ورزشی قبل و بعد از ارائه واحد درسی کارآفرینی تفاوت معناداری وجود نداشت ولی بین قصد کارآفرینانه دانشجویان قبل و بعد از ارائه واحد درسی تفاوت معناداری وجود داشت و میانگین متغیرهای قصد کارآفرینانه در گروه تجربی به طور معناداری بالاتر از میانگین این متغیر در گروه کنترل بود. به نظر می رسد ارائه واحد درسی کارآفرینی باهدف توسعه دانش، نگرش و مهارت های کارآفرینانه در ایجاد انگیزه و تمایل دانشجویان به اقدام جهت فعالیت های کارآفرینانه و افزایش قصد کارآفرینانه مؤثر باشد.

در پژوهش حاضر تاثیر 8 هفته تمرین تناوبی شدید بر سطوح سرمی آسپروزین، انسولین و شاخص مقاومت به انسولین در رت های دیابتی بررسی گردید. در این مطالعه، 32 سر رت نر نژاد ویستار (با میانگین وزن 7 ± 180.23) به صورت تصادفی به چهار گروه کنترل سالم (8 سر)، کنترل دیابتی (8 سر)، تمرین سالم (8 سر) و تمرین دیابتی (8 سر) تقسیم شدند. گروه تمرین تناوبی شدید، 8 هفته پروتکل HIIT را اجرا کردند و 48 ساعت پس از پایان آخرین جلسه تمرینی، رت ها بیهوش و کشته شدند. متغیرهای مورد نظر در رت ها (سطوح سرمی آسپروزین، انسولین و شاخص مقاومت به انسولین) اندازه گیری شد. برای تجزیه و تحلیل آماری داده ها از آزمون کروسکال والیس در سطح معنی داری، 0.05≥p استفاده گردید. بین میانگین سطوح سرمی آسپروزین (0.001P<)، انسولین (0.026P<)، گلوکز ناشتا (0.001P<) و مقاومت به انسولین (0.001P<)، گروه های پژوهش، تفاوت معنی داری وجود داشت. با توجه به نتایج تحقیق حاضر، به نظر می رسد دیابت تاثیر معناداری در افزایش سطوح آسپروزین و تمرین تناوبی شدید تاثیر معناداری در کاهش سطوح آسپروزین دارد. بنابراین HIIT می تواند به عنوان یک استراتژی مهم در جهت کاهش سطوح آسپروزین مورد استفاده قرار گیرد.

هدف تحقیق حاضر بررسی تأثیرات پوشیدن ماسک های جراحی و N95 بر پاسخ شاخص های فیزیولوژیک و الکتروکاردیوگرام متعاقب تمرین بیشینه در زنان سالم بود. در یک طرح نیم تجربی، 36 زن داوطلب سالم (میانگین سن و BMI به ترتیب 9/3±3/30 سال و 1/3±47/22 کیلوگرم بر متر مربع) به طور تصادفی به 3 گروه 12 نفره شامل تمرین بیشینه ای با ماسک N95 (Max-N95 mask)، تمرین بیشینه ای با ماسک جراحی (Max-Surgical mask) و گروه فعالیت بیشینه بدون ماسک (MaxNomask) تقسیم شدند. آزمودنی ها در گروه های مذکور، پروتکل بیشینه ای بروس اصلاح شده را به ترتیب با ماسک جراحی، ماسک N95 یا بدون ماسک اجرا کردند. شاخص های فیزیولوژیک، الکتروکاردیوگرافی و زمان واماندگی ارزیابی شدند. داده ها با تحلیل واریانس یکطرفه در سطح 05/0P ≤  بررسی شد. فعالیت وامانده ساز روی نوار گردان در گروه ماسک N95 موجب کاهش معنادار فاصله QTc نسبت به گروه ماسک جراحی(001/0>P) و گروه کنترل بدون ماسک (027/0=P) شد. هرچند افزایش مقادیر بین گروهی ضربان قلب و QRS متعاقب فعالیت وامانده ساز معنادار نبود، اما بسیار به سطح معناداری نزدیک بود (مقدار P به ترتیب 073/0 و 075/0).نتایج نشان داد در افراد سالم، فعالیت بدنی بیشینه ای نظارت شده به ویژه با ماسک جراحی عملی و ایمن است و فقط با تغییرات جزئی در شاخص های ECG و فیزیولوژیک به ویژه کاهش جزئی در QTc همراه است. مطالعات آتی باید تأثیر فعالیت بدنی با شدت های مختلف در طی استفاده از ماسک ها را در افراد سالمند یا مبتلا به بیماری های التهابی مزمن ارزیابی کنند.

هدف از پژوهش حاضر، مقایسه تأثیر تمرین پلایومتریک قبل و بعد از بلوغ همراه با تمرین فوتبال بر شاخص الکترومایوگرافی و عملکرد بازیکنان فوتبال بود. تعداد 30 دانش آموز فوتبالیست قبل از بلوغ (وزن 6/59 ± 32/38 کیلوگرم، سن 0/53 ± 10/35 سال و قد 6 ± 141 سانتی متر) و بعد از بلوغ (وزن 96/10 ± 79/43 کیلوگرم، سن 0/72 ± 15/43 سال و قد 9 ± 156 سانتی متر) از شهرستان دلفان انتخاب شدند. آزمودنی ها در دو گروه 15 نفرِ قبل و بعد از بلوغ قرار گرفتند. برای ارزیابی سن از شاخص هایی همچون قد، سن دندانی و سن استخوانی (روش پرتونگاری) استفاده شد، سپس جهت همگن کردن گروه ها از شاخص سن بیولوژیکی توسط رادیولوژیست استفاده شد. قبل و بعد از 4 هفته تمرین، آزمون های عملکردی دو 20 متر سرعت، چابکی، پرش سارجنت و همچنین آمپلی تود عضله پهن جانبی گرفته شد. نتایج با استفاده از آزمون t زوجی نشان داد در گروه قبل از بلوغ در پرش عمودی، چابکی و 20 متر سرعت تفاوت معناداری مشاهده شد. در گروه بعد از بلوغ تنها در عملکرد پرش عمودی و چابکی تغییرات معناداری مشاهده شد و در سایر متغیرها تفاوت معناداری مشاهده نشد. در تغییرات بین گروهی آزمون t مستقل نشان داد، تنها در آزمون 20 متر سرعت تفاوت معناداری مشاهده شد و در سایر متغیرها باوجود تفاوت های ظاهری، ازنظر آماری تفاوتی نداشت. نتایج پژوهش نشان داد تمرین پلایومتریک در گروه قبل از بلوغ نسبت به گروه بعد از بلوغ اثری بیشتری داشت و این نتایج می تواند به مربیان گروه های سنی قبل از بلوغ در استفاده از این نوع تمرینات در طراحی تمرین فوتبال کمک شایانی کند.

باوجود اهمیت استعدادیابی برای رشته های ورزشی، مستندات مرتبط با استعدادیابی در کاراته بسیار اندک است. هدف از انجام این مطالعه طراحی الگوی استعدادیابی ورزشکاران کاراته کار مبتنی بر الگوریتم های هوش مصنوعی است. آزمودنی ها به صورت نمونه گیری در دسترس به دو گروه کاراته کاران نوجوان نخبه (19 نفر) و غیر کاراته کاران (20 نفر) تقسیم شدند. برخی متغیرهای آنتروپومتریکی و بیومکانیکی مبتنی بر پیشینه تحقیق انتخاب و اندازه گیری شد. از آزمون شاپیرو-ویلک برای تعیین نرمال بودن توزیع داده ها استفاده شد. برای کاهش حجم داده ها و تعیین مهم ترین متغیرهای آنتروپومتریکی و بیومکانیکی، روش آماری آنالیز مؤلفه های اصلی ( PCA ) به کاربرده شد. سپس در مدل سازی از الگوریتم شبکه های عصبی با سه لایه ورودی (10 نرون)، میانی (7 نرون) و خروجی (2 نرون) استفاده شد. نتایج نشان داد که مهم ترین متغیرهای آنتروپومتریکی و بیومکانیکی کاراته کاران نوجوان نخبه به ترتیب چربی زیرپوستی سینه ای، قد، پرش، تعادل ایستا، قدرت نسبی پنجه دست، محیط سینه، محیط مچ پا، چربی زیرپوستی شکم و طول ظاهری پا هستند. همچنین درصد طبقه بندی صحیح و حساسیت داده ها بالا و به ترتیب 87 ٪ و 85 ٪ بود. با توجه به یافته ها می توان از این الگوی پیشنهادی هوشمند برای استعدادیابی کاراته کاران در کنار سایر روش ها استفاده کرد.

هدف در این پژوهش توصیفی_تحلیلی که به صورت میدانی انجام گرفت، بررسی نقش میانجی شوخ طبعی مربی در ارتباط علی رهبری تحول آفرین (الهام بخش) مربیان با انگیزه پیشرفت ورزشی ورزشکاران نخبه بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه ورزشکاران تیم های ورزشی آقایان و بانوان استان خراسان رضوی حاضر در لیگ های برتر کشور در سال 1399 به تعداد کل 268 نفر بود که به صورت تصادفی ساده تعداد 158 نفر با استفاده از فرمول جدول مورگان و کرجسی به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند و به پرسشنامه های استاندارد انگیزه پیشرفت ورزشی اسماعیلی (1393)، رهبری تحول آفرین باس و آولیو (2000) و گرایش به شوخ طبعی مارتین و همکاران (۱۹۸۸) پاسخ دادند. روایی محتوایی و صوری پرسشنامه ها به تایید اساتید رشته مدیریت ورزشی رسید، همچنین پایایی ابزار با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ تایید شد. جهت تحلیل داده ها و بررسی روابط بین متغیرها از روش معادلات ساختاری و نرم افزار اسمارت پی ال اس نسخه 2 استفاده شد. یافته ها نشان داد رهبری تحول آفرین (الهام بخش) و شوخ طبعی مربیان تاثیر معنی داری بر انگیزه پیشرفت ورزشی ورزشکاران دارد. همچنین شوخ طبعی، نقش میانجی در تاثیر رهبری تحول آفرین بر انگیزه پیشرفت ورزشی ورزشکاران دارد. با توجه به یافته ها باید گفت که مربیان می توانند به رهبران تحول آفرینی تبدیل شوند که برای ورزشکاران الهام بخش بوده و آن ها را به سطوح بالاتری از موفقیت هدایت نمایند.

هدف از این پژوهش، طراحی مدل نقش میانجی گری رفتار شهروندی سازمانی در رابطه علی مدیریت جهادی و فضیلت سازمانی با رفتار سیاسی کارکنان وزارت ورزش و جوانان بود. روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی و به لحاظ هدف کاربردی بود. جامعه آماری این پژوهش کارکنان معاونت توسعه مدیریت و منابع پشتیبانی وزارت ورزش و جوانان بوده است و تعداد آن 290 نفر می باشد. با توجه به فرمول کوکران تعداد نمونه 127 نفر تعیین شد. ابزار گردآوری داده های این پژوهش پرسشنامه مدیریت جهادی حجازی فر(1394)، فضیلت سازمانی کامرون و همکاران(2004)، رفتار شهروندی سازمانی شاکر اردکانی(1394) و رفتار سیاسی امیر شیبانی(1380) بود. جهت بررسی مدل پژوهش و صحت سنجی فرضیات از روش مدل سازی معادلات ساختاری تحت نرم افزار Smart PLS3 استفاده گردید. نتایج نشان داد متغیر مدیریت جهادی بر فضیلت سازمانی تأثیر مثبت و معناداری دارد. همچنین تأثیر مثبت و معنادار متغیر فضیلت سازمانی بر رفتار شهروندی سازمانی و رفتار شهروندی سازمانی بر رفتار سیاسی کارکنان مورد تأیید قرار گرفت. اما تأثیر متغیر مدیریت جهادی بر رفتار شهروندی تأیید نشد. در مورد روابط میانجیگری نیز مشخص گردید فضیلت سازمانی تأثیر مدیریت جهادی بر رفتار شهروندی سازمانی را میانجیگری می کند و همچنین در رابطه علی بین متغیرهای فضیلت سازمانی و رفتار سیاسی کارکنان نیز رفتار شهروندی نقش میانجیگری ایفا می کند. البته تأثیر میانجیگری متغیر رفتار شهروندی سازمانی در رابطه علی بین مدیریت جهادی با رفتار سیاسی کارکنان مورد تأیید قرار نگرفت.

رسانه ها نقش مهمی در توسعه ابعاد مختلف ورزش دارند. ورزش دانشجویی نیز می تواند از پتانسیل رسانه ها در راستای توسعه خود استفاده کند. بنابراین هدف از تحقیق حاضر بررسی نقش رسانه های جمعی در توسعه ورزش دانشجویی بود. روش تحقیق توصیفی همبستگی است. جامعه آماری تحقیق شامل تمامی کارشناسان ورزش دانشگاه آزاد، استادان تربیت بدنی و ورزشکاران تیم های دانشگاه آزاد بود. حجم جامعه نامحدود در نظر گرفته شده و با توجه به جدول مورگان 398 نفر به عنوان نمونه تحقیق به روش تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. از پرسشنامه محقق ساخته که به روش دلفی تهیه شد، پس از تأیید روایی و پایایی برای بررسی تحقیق استفاده شد. تمام سؤالات پرسشنامه مثبت و سؤالات پرسشنامه براساس طیف 5 ارزشی بود. به منظور بررسی روایی محتوایی پرسشنامه ها، پرسشنامه های تحقیق در اختیار 7 نفر از استادان متخصص در زمینه مدیریت ورزشی قرار گرفت و با اعمال تغییرات و نظرهای استادان محترم روایی صوری پرسشنامه ها تأیید شد. همچنین از تحلیل عاملی تأییدی برای بررسی روایی سازه استفاده شده و تمامی گویه ها تأیید شد. برای محاسبه ضریب پایایی ابزار از آزمون آلفای کرونباخ استفاده شد که ضریب برای پرسشنامه ها و مؤلفه های بالای 7/0 به دست آمد. نتایج نشان داد که رسانه در توسعه منابع انسانی ورزش دانشجویی، توسعه منابع مالی ورزش دانشجویی، توسعه اماکن و زیرساخت ورزش دانشجویی، توسعه محیط علمی ورزش دانشجویی، توسعه محیط حقوقی ورزش دانشجویی و توسعه محیط فرهنگی ورزش دانشجویی نقش معنا داری دارد. همچنین مدل نقش رسانه در توسعه ورزش دانشجویی مناسب بوده و تمامی اعداد و پارامترهای مدل از مقادیر تی و بار عاملی قابل قبولی برخوردار بوده و در سطح معناداری کمتر از 05/0 معنادار است.

عوامل ارزش آفرین در سازمان و به تبع آن به کارگیری مهندسی ارزش از عوامل پایه ای خدمات باکیفیت به شمار می روند و از راه های مفید، به منظور استفاده مدیران از مهندسی ارزش، شناسایی عوامل موفقیت پیاده سازی مهندسی ارزش در سازمان هاست. هدف پژوهش حاضر تدوین الگوی عوامل مؤثر بر استقرار مهندسی ارزش در ورزش بود. روش تحقیق توصیفی–پیمایشی بود. جامعه آماری شامل مدیران بخش ورزش شهرداری، عمران و شهرسازی و مجموعه های ورزشی همچنین کارشناسان بخش ورزش، عمران و شهرسازی و پیمانکاران مجموعه های ورزشی شهرداری تهران به تعداد 600 نفر بودند. روش نمونه گیری تصادفی ساده که تعداد طبق جدول کرجسی-مورگ ان 234 نفر تعیین شد. ابزار تحقیق پرسشنامه محقق ساخته استقرار مهندسی ارزش بود که پس از تأیید روایی صوری، محتوا (نظرهای 9 متخصص) و سازه (تحلیل عاملی تأییدی) و پایایی (آلفای کرونباخ) استفاده شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها در بخش توصیفی و استنباطی از نرم افزار SPSS 22.0 و Smart PLS 3 استفاده شد. نتایج تحلیل عامل اکتشافی نشان دهنده 6 عامل (پیروی از برنامه ریزی، کیفیت اطلاعات، تدوین راهبرد، انتخاب محدوده، حمایت مدیران ارشد و خصوصیات تیم مهندسی ارزش) با تبیین 942/76 درصد واریانس و شاخص کیس مایر الکین 943/0 درصد بود که عامل پیروی از برنامه زمانی بیشترین اثر را داشت. نتایج تحلیل عاملی تأییدی از برازش قابل قبول داده ها حکایت داشت. همچنین روایی محتوا، واگرا و همگرا بیانگر روایی خوب مقیاس بود. مهندسی ارزش با توجه به ماهیتی که دارد، به عنوان ابزاری قوی برای حل مسئله و تصمیم گیری می تواند در سازمان های ورزشی به کار رود.

هدف از مطالعه حاضر تعیین کارایی هیئت های ورزشی فعال در استان مازندران با استفاده از مدل CCR بود. تحقیق حاضر از منظر پارادایم از نوع تحقیقات فرا-اثبات و از لحاظ هدف کاربردی و تکنیک مورداستفاده در تحقیق، تحلیل پوششی داده ها بود. جامعه آماری این پژوهش شامل 30 هیئت ورزشی فعال در استان مازندران بود. ابزار مورداستفاده پرسشنامه پنج ارزشی و در قالب روش فازی مورد ارزیابی قرار گرفت. ورودی های این ابزار مشتمل بر کارکنان، بودجه و سرانه ورزشی بودند و خروجی های این ابزار نیز شامل ورزش همگانی، ورزش قهرمانی، ورزش حرفه ای، ورزش پرورشی، آموزش ورزشی، پژوهش ورزشی، رویدادهای ورزشی و هیئت های ورزشی فعال بودند. روایی محتوایی و صوری پرسشنامه توسط گروه کانونی تحقیق شامل اساتید راهنما و مشاور و دو تن از خبرگان حوزه مدیریت ورزشی در قالب فرم های CVR و CVI مورد تأیید قرار گرفت. درنهایت کارشناسان و خبرگان شامل 30 نفر از رؤسای هیئت های ورزشی استان مازندران، مربیان بین المللی استان و قهرمانان ورزشی کشور بودند که نسبت به اهمیت هرکدام از شاخص های ورودی و خروجی اظهارنظر کردند. نتایج مربوط به کارایی هیئت های ورزشی فعال بر اساس الگوی CCR در سال های 1394-98 نشان داد که هیئت های ورزشی اسکیت، بسکتبال، تکواندو، تنیس روی میز، تیر و کمان، دوچرخه سواری، شطرنج و شنا، فوتبال، قایقرانی، کاراته، کبدی، کشتی، نجات غریق، هندبال، والیبال، ورزش های رزمی ووشو از کارایی لازم برخوردار بودند. نتایج تحلیل حساسیت ورودی ها و خروجی ها در الگوی CCR به ترتیب بودجه و ورزش قهرمانی نقش بیشتری در تعیین میزان کارایی هیئت ها داشتند. نتایج آزمون همبستگی نشان داد که بین میانگین ورودی ها و خروجی ها با میانگین کارایی هیئت ها ارتباط معنی دار وجود داشت.

هدف: هدف مقاله حاضر مطالعه مفهوم توسعه پایدار ورزش، موانع و ارائه راهکارهایی برای رسیدن به توسعه پایدارِ ورزش است.روش شناسی: روش تحقیق حاضر توصیفی و کیفی است. در این راستا، از مطالعات کتابخانه ای و مصاحبه با استادان مدیریت ورزشی، مدیران ورزشی، ورزشکاران و مربیان ورزش استفاده شد. تعداد مشارکت کنندگان در تحقیق 14 نفر بود. استراتژی نمونه گیری موارد حاد بود که در این رابطه از تحلیل محتوای مصاحبه ها استفاده شد.یافته ها: نتایج نشان داد که رسیدن توسعه پایدار ورزش در راستای توجه به ابعاد اقتصادی، اجتماعی و عوامل نهادی با هدف مشارکت اجتماعی محقق می شود. از دیگر نتایج تحقیق دسته بندی موانع پایداری در توسعه ورزش به موانع مدیریتی، ساختاری، محیطی، نگرشی-رفتاری و قانونی- حقوقی بود. راهکارهای توسعه پایدار که توسط صاحب نظران مطرح شد عبارت از تدوین برنامه راهبردی متناسب با تغییرات محیطی، تصویب مصوبات برنامه های از طریق نهادهای قانونی و حقوقی از جمله مجلس شورای اسلامی، متناسب ساختن ساختار ورزش با قوانین بین المللی و برطرف کردن خلأ قانونی در ورزش از طریق حقوق دانان بودند.نتیجه گیری: توجه مدیران و سیاست مداران و مشارکت تمامی نهادها می تواند زمینه را برای توسعه اهداف پایداری در توسعه ورزش و اثرات اقتصادی و اجتماعی در جامعه و نهادها فراهم آورد.

هدف از پژوهش حاضر شناسایی عوامل مؤثر در جذب خیرین در ورزش دانشجویی کشور و ارائه مدل بود. روش تحقیق به شیوه آمیخته و مبتنی بر نظریه پردازی داده بنیاد است. برای جمع آوری داده ها از روش مصاحبه نیمه ساختاریافته استفاده شد. تجزیه وتحلیل اطلاعات به روش اشتراوس و کوربین (1998) انجام گرفت. جامعه آماری در بخش کیفی شامل 15 نفر از صاحب نظران و خبرگان شامل استادان دانشگاهی و مدیران اجرایی ورزش دانشگاهی کشور بودند که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و در بخش کمی 315 نفر از افرادی که در حیطه خیریه و ورزشی دانشجویی فعالیت داشتند، انتخاب شدند. در تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از تکنیک کدگذاری باز، 73 مفهوم اولیه تعیین شد که با دسته بندی این مفاهیم 58 مقوله فرعی شکل گرفت و در مرحله کدگذاری محوری، پیرامون 20 مقوله اصلی دسته بندی صورت گرفت و پرسشنامه 49 سؤالی محقق ساخته برای جمع آوری اطلاعات تدوین شد. نتایج با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی و در قالب معادلات ساختاری با نرم افزار SPSS و PLS تجزیه وتحلیل شد. نتایج نشان داد در قالب مدل پارادایمی، شرایط علی (5 مقوله)، شرایط زمینه ای (3 مقوله)، شرایط مداخله گر (2 مقوله)، مقوله محوری (1 مقوله)، راهبردها (5 مقوله)، پیامدها ( 4 مقوله) شناسایی شدند. همچنین مدل تدوین شده از برازش مناسبی برخوردار بود. براساس آزمون فریدمن نیز مشاهده شد که عامل فرهنگی- اجتماعی مهم ترین عامل مؤثر بر جذب خیرین در ورزش دانشجویی بود و عامل اقتصادی از نظر اهمیت در رتبه آخر قرار داشت.

هدف: هدف از پژوهش حاضر ارائه مدلی برای تحلیل ساز و کار فرهنگ سازی رفتار هواداری در استادیوم های فوتبال ایران بود.روش شناسی: روش پژوهش حاضر از نوع توصیفی- همبستگی، از نظر هدف کاربردی و از نظر روش جمع آوری داده ها میدانی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر کارکنان معاونت فرهنگی و توسعه اداره کل ورزش و جوانان استان های کشور و همچنین رئیس، نایب رئیس و دبیران هیات های فوتبال استان های کشور و در نهایت مدیران فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران و سازمان لیگ بودند (۱۶۹ نفر). ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته 54 گویه ای بود که در بخش کیفی با استفاده از روش دلفی جهت ارزیابی روایی محتوایی و صوری از کارشناسان ورزش فوتبال (۵ نفر) و اساتید مدیریت ورزشی (۵ نفر) نظرخواهی و تایید شد و پایایی ابزار از طریق آلفای کرونباخ (۸۸/۰=ɑ) بدست آمد.یافته ها: در رابطه با ابعاد و اولویت سازه های مدل، نتایج حاکی از آن بود که اولویت سازه ها به ترتیب شامل فرهنگ سازی نظام مند، تأمین امکانات و خدمات، توسعه فرهنگ استادیوم، تقسیم کار بین سازمانی، نظارت و کنترل سیستمی، رفتارسازی هواداری، ظرفیت سازی فرهنگ رویداد، هماهنگی بین بخشی و فرابخشی و تعیین نقش ذی نفعان بودند.نتیجه گیری: با شناخت مدل فرهنگ سازی رفتار هواداری می توان به نوعی به دسته بندی جدیدی دست یافت که مبتنی بر مطالعات پیشین، تجارب مدیران و ادراک متخصصان حوزه مدیریت ورزشی است. این مدل، چارچوبی مناسب برای مطالعات آتی در حوزه توسعه فرهنگ استادیوم های فوتبال است و می تواند مبنای عمل قرار گیرد، زیرا شناختی جامع بر پایه شناسایی عوامل کلیدی و چگونگی تعامل آن ها با یکدیگر پدید می آورد و قابلیت ارزیابی مستمر را ایجاد می کند و می تواند دیدگاه جامعی را در اختیار مسئولان و برنامه ریزان قرار دهد.