درخت حوزه‌های تخصصی

پژوهش حاضر با هدف طراحی مدل پیش آیندها و پس آیند های چابکی استراتژیک در کسب وکارهای کوچک و متوسط ورزشی انجام شد. پژوهش به صورت آمیخته (کیفی-کمی) بود که بخش کمی آن از نظر شیوه گردآوری داده ها توصیفی-پیمایشی بود. در بخش اول (کیفی) برای اجرای مصاحبه میدانی، جامعه آماری پژوهش، اساتید برجسته در حوزه مدیریت ورزشی و متخصص در کسب وکارهای ورزشی و صاحبان برجسته کسب و کارهای ورزشی بودند که این افراد در دو فاز اولیه و ثانویه به ترتیب به صورت هدفمند و گلوله برفی برای مصاحبه های کیفی در موضوع پژوهش انتخاب شدند (14 مصاحبه و تا حد اشباع نظری ادامه یافت). در بخش دوم یعنی بخش کمی، بعد از گردآوری اطلاعات حاصل از پژوهش کیفی، پرسشنامه ای با 51 گویه و در قالب سه مؤلفه پیش آیندهای چابکی استراتژیک، چابکی استراتژیک و پس آیندهای چابکی استراتژیک ساخته شد و در بین صاحبان کسب وکارهای کوچک و متوسط ورزشی شهر تهران توزیع شد (269 نفر). از شاخص های کشیدگی و چولگی به منظور بررسی توزیع داده ها (طبیعی یا غیرطبیعی بودن) استفاده شد و برای بررسی و پاسخ به سؤال های پژوهش و رسم و تدوین مدل اندازه گیری و مدل ساختاری از نرم افزارهای اس پی اس اس نسخه 24، پی ال اس نسخه 2.0 و نرم افزار مکس کیودی ای نسخه پرو استفاده شد. نتایج نشان داد که فرهنگ سازمانی، ساختار سازمانی و چابکی سازمانی از مقوله های اصلی پیش آیندهای چابکی استراتژیک، همچنین وضوح چشم انداز، قابلیت های اصلی، اهداف استراتژیک منتخب، مسئولیت مشترک و اقدام از مقوله های اصلی چابکی استراتژیک و درنهایت عملکرد مالی، عملکرد غیرمالی و کسب مزیت رقابتی از مقوله های اصلی پس آیندهای چابکی استراتژیک بودند. نتایج معادلات ساختاری روابط موجود در مدل پژوهش را تأیید کرد.

واگذاری اماکن ورزشی دولتی به بخش خصوصی از جمله برنامه هایی است که در اهداف بلند مدت اجرایی دولت قرار گرفته است؛ کشورهای در حال توسعه همچون ایران، به دلیل تحولات جهانی با مسائلی همچون افت و خیزهای بالای حمایت های دولتی به بخش ورزش، نبود برنامه های یکپارجه و نبود برنامه ای جامع برای جذب مشارکت بخش خصوصی روبرو بوده اند. هدف از انجام تحقیق شناسایی موانع واگذاری اماکن ورزشی دولتی به بخش خصوصی در استان البرز بود. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه مدیران اماکن ورزشی بخش خصوصی استان البرز بود (172 نفر) که با مراجعه به جدول مورگان و توجه به پدیده افت آزمودنی، محقق 130 نفر از مدیران اماکن ورزشی بخش خصوصی را به عنوان نمونه آماری در نظر گرفت. با توجه به اهداف تحقیق و در جهت جمع آوری اطلاعات مورد نیاز از پرسشنامه محقق ساخته موانع واگذاری خصوصی سازی در ورزش استفاده شد که متغیر های استخراج شده شامل چهار بخش موانع اقتصادی، موانع سیاسی - حقوقی، موانع اجتماعی - فرهنگی و موانع مدیریتی بودند. برای تایید روایی صوری و محتوای پرسشنامه از متخصصان و اساتید رشته مدیریت ورزشی استفاده و مورد تایید قرار گرفت؛ همچنین پایایی پرسشنامه با استفاده از آلفای کرونباخ 86/0 به دست آمد. در راستای تحلیل داده های تحقیق از روش آزمون فریدمن برای بررسی و اولویت بندی موانع واگذاری اماکن ورزشی دولتی به بخش خصوصی استفاده شد. یافته های تحقیق نشان داد رتبه های موانع واگذاری اماکن ورزشی دولتی به بخش خصوصی با یکدیگر تفاوت دارند. موانع مدیریتی با میانگین (84/2) اولین اولویت، و بعد از ان به ترتیب موانع اقتصادی با میانگین (66/2)، موانع اجتماعی با میانگین (14/2) و در پایین ترین اولویت موانع سیاسی با میانگین (02/2) جای دارد. پیشنهاد می شود که با واگذاری بخش زیان ده به بخش خصوصی توسط دستگاه های دولتی، کنار گذاشتن بنگاه های دولتی ناتوان و تعامل بین دستگاه های متولی ورزش و حذف موازی کاری-ها می توان شرایط را برای پیشبرد اهداف و از میان برداشتن موانع واگذاری اماکن ورزشی فراهم کرد.

هدف از انجام پژوهش حاضر، تبیین و پیاده سازی مدل ترکیبی کارت امتیازی متوازن و تحلیل پوششی داده ها در ارزیابی عملکرد و رتبه بندی هیئت های ورزشی بود. محدوده مطالعاتی هیئت های ورزشی فعال استان اصفهان در سال 1396 بودند که براساس فرمول DMUs ≥3×(input + output) ، 12 هیئت ورزشی به عنوان نمونه مطالعاتی تعیین شدند. برای تعیین شاخص ها، مصاحبه هایی با خبرگان انجام شد؛ براین اساس، 19 شاخص کلی تدوین شدند و درقالب پرسش نامه ای در دو بخش به 20 نفر از کارشناسان حوزه پژوهش ارائه شدند تا در بخش اول، شاخص ها در چهار منظر کارت امتیازی متوازن تعیین شوند و در بخش دوم که با طیف پنج مقیاسی فازی طراحی شده بود، میزان اهمیت هر شاخص مشخص شود. شاخص هایی که در مناظر فرایندهای داخلی و رشد و یادگیری تعیین شده بودند، به عنوان توانمندسازها (ورودی مدل) و شاخص های تعیین شده در مناظر مالی و مشتری به عنوان نتایج (خروجی مدل) درنظر گرفته شدند. روایی ابزار براساس تطابق با مدل لاوشه انجام شد. پس از پیاده سازی مدل کارت امتیازی متوازن و تحلیل پوششی داده ها؛ هیئت های تکواندو، کاراته، شطرنج و دوومیدانی براساس کارایی بالاترین رتبه را به خود اختصاص دادند. ارزیابی متوازن و حفظ تعادل بین جنبه های کارت امتیازی متوازن، خطی بودن مدل، جامع نگری، انعطاف پذیری مدل و قدرت تفکیک بالا از مزایای مدل پیشنهادی هستند؛ بنابراین، با توجه به این برتری ها، بهره گیری از فرایند تبیین شده می تواند در ارزیابی عملکرد و رتبه بندی هیئت های ورزشی بسیار کارآمد باشد.

هدف مطالعه حاضر بررسی اثر تعاملی نوع دستورالعمل کانون توجه و دو شیوه یادگیری (کم خطا و پرخطا) بر عملکرد و یادگیری مهارت پرتاب دارت بود. این احتمال وجود دارد که با تغییر دشواری کارکردی تکلیف، نوع دستورالعمل کانون توجه اثر متفاوتی بر عملکرد داشته باشد. تعداد60 دانشجوی دختر به طور تصادفی در شش گروه درونی-کم خطا، بیرونی -کم خطا، کنترل-کم خطا، درونی-پرخطا، بیرونی-پرخطا و کنترل-پرخطا قرار گرفتند. گروه کم خطا تمرین خود را از فاصله کم نسبت به هدف آغاز و به تدریج فاصله را بیشتر می کردند. در گروه پرخطا عکس این قضیه اجرا می شد. گروه توجه درونی، توجه خود را به آرنج و مچ دست پرتاب و گروه بیرونی توجه خود را به صفحه دارت معطوف می کردند. افراد پس از پیش آزمون 5 بلوک 60 کوششی را اجرا کردند و 48 ساعت بعد در آزمون یادداری شرکت نمودند. از آزمون تحلیل واریانس عاملی جهت تحلیل داده ها استفاده شد. نتایج نشان داد که در گروه کم خطا بین کانون توجه درونی و بیرونی تفاوت معنی داری وجود ندارد (p>0.05) اگرچه در شرایط یادگیری پرخطا، بین گروه ها تفاوت معنی داری مشاهده شد (p=0.043). همچنین نتایج نشان داد در گروه توجه درونی بین شرایط تمرینی کم خطا و پرخطا تفاوت معنی داری به نفع گروه کم خطا وجود دارد (p= 0.012). بر اساس نتایج این پژوهش، به نظر می رسد، نقش چالش برانگیزی شرایط تمرین در اثرگذاری نوع دستورالعمل کانون توجه، بسیار حائز اهمیت است و پیشنهاد می شود در شروع تمرین، در هنگام استفاده از دستورالعمل کانون توجه درونی از یادگیری به شیوه کم خطا استفاده شود.

پرورش استعداد در ورزش فرایندی بلندمدت است. یکی از موضوعات مهم در این زمینه، محیط پرورش استعداد است که عوامل گوناگونی بر آن اثر می گذارند. در این خصوص، ابزارهایی برای ارزیابی محیط پرورش استعداد در ورزش مطرح شده است. هدف از پژوهش حاضر تعیین اعتبار و پایایی نسخه فارسی پرسشنامه محیط پرورش استعداد در ورزش بود. ابزار پژوهش، پرسشنامه مارتین دال و همکاران (2010) بود. جامعه آماری پژوهش تمامی ورزشکاران مرد استان مرکزی بودند که به صورت منظم به ورزش می پرداختند. نمونه آماری شامل 384 نفر از این ورزشکاران بود که به صورت تصادفی ساده انتخاب شدند. برای تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون های تحلیل عاملی و آلفای کرونباخ در نرم افزارهای اس پی اس اس نسخه 22 و لیزرل نسخه 8/8 استفاده شد. نتایج پژوهش حاکی تأیید روایی سازه پرسشنامه با شش عامل پرورش بلندمدت، آمادگی کیفی، برقراری ارتباط، شبکه های حمایتی، محیط تلاش برانگیز و اصول پرورش بلندمدت بود و مدل حاصله نیز از برازش مطلوب برخوردار بود (RMSEA= 0/037 , CFI= 0/92 , AGFI= 0/92 , x2/df= 1/93 ). پایایی پرسشنامه نیز برابر با  927/0= α  به دست آمد که نشان دهنده پایایی مناسب این ابزار بود. در نتیجه، این پرسشنامه می تواند ابزار مناسبی برای بررسی وضعیت محیط پرورش استعداد در ورزش باشد. ازاین رو پیشنهاد می شود از آن در ورزش کشور نیز استفاده شود.

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش احساس نوستالژی ورزشی بر تمایل هواداران تیم ملی فوتبال به حضور در ورزشگاه طراحی و اجرا گردید. این پژوهش به لحاظ هدف از نوع پژوهش های کاربردی و به لحاظ روش اجرا میدانی و به لحاظ نوع تحلیل، توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی هواداران تیم ملی فوتبال ایران بودند که با توجه به جدول مورگان تعداد 384 نفر به عنوان نمونه پژوهش مشخص گردیدند. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که در متغیر احساس نوستالژیکی ورزشی، برانگیختگی، تأثیرپذیری و آشنایی به طور معناداری تبیین کننده این متغیر بودند. بنابراین احساس نوستالژی ورزشی بر تمایل هواداران تیم ملی فوتبال به حضور در ورزشگاه تأثیر معناداری در جهت مثبت دارد. از این رو با بهبود احساس نوستالژی ورزشی می توان، به بهبود تمایل هواداران جهت حضور در ورزشگاه اقدام نمود.

هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر بازی خودانگیخته در طبیعت بر رفتار بازی و شادی کودکان پیش دبستانی بود. بدین منظور 45 کودک 6-4 ساله تبریز به عنوان نمونه آماری به روش نمونه گیری هدفمند در سه گروه فضای باز ، فضای سرپوشیده و کنترل انتخاب شدند. رفتار بازی و شادی کودکان به ترتیب با استفاده از پرسش نامه مقیاس رفتار کودکان پیش دبستانی در بازی و پرسش نامه شادکامی آکسفورد به صورت پیش آزمون و پس آزمون اندازه گیری شد. نتایج تحلیل واریانس مرکب نشان داد که فعالیت در فضای باز بین پیش و پس آزمون بر رفتار بازی و شادی کودکان تأثیر معناداری داشته به طوری که 71% از تغییرات در رفتار بازی و 98% از تغییرات در شادی کودکان تحت تأثیر فعالیت آن ها در فضای باز طبیعی بود درحالی که فعالیت در فضای سرپوشیده در رفتار بازی و شادی کودکان تأثیر معناداری نداشت. نتایج با توجه به نظریات زیست بوم شناختی برون فنبرنر و شناختی پیاژه بحث شدند.

هدف این پژوهش، پیش بینی عملکرد سازمانی کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان کرمانشاه براساس سکوت سازمانی بود. در این پژوهش توصیفی همبستگی، جامعه آماری تحقیق را تمامی کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان کرمانشاه (228 نفر) تشکیل داد. نمونه آماری براساس جدول کرجسی و مورگان به تعداد 163نفر و به صورت تصادفی- خوشه ای تعیین شد. ابزارهای تحقیق، شامل دو پرسشنامه سکوت سازمانی ونداین و همکاران(2003 (و عملکرد سازمانی هرسی و گلداسمیت (2003) بودند که پایایی اولیه آن ها از طریق یک مطالعه مقدماتی که در بین 50 نفر از کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان کرمانشاه انجام شد مورد تایید قرار گرفت و در ادامه پایایی کل از طریق روش آلفای کرونباخ، با 163 آزمودنی در سال (1394) به ترتیب 73/0 و 93/0 گزارش شد. . به منظور تحلیل داده ها، از آمار توصیفی و استنباطی(کولموگروف -اسمیرنوف، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه) استفاده شد. نتایج نشان داد، بین سکوت سازمانی(05/0>p، 19/0- = r) و عملکرد سازمانی ارتباط معناداری وجود داشت. نتایج رگرسیون گام به گام نیز نشان داد سکوت سازمانی 27 درصد از تغییرات عملکرد سازمانی را پیش بینی نمود. بنابراین به مدیران ادارات ورزش و جوانان پیشنهاد می شود که از طریق توجه ویژه به متغیر سکوت سازمانی؛ شرایط را برای افزایش عملکرد سازمان فراهم نمایند.

هدف از پژوهش حاضر، تعیین ارتباط بین حمایت اجتماعی درک شده و مهارتهای ارتباطی با نحوه گذراندن اوقات فراغت با تکیه بر فعالیت بدنی دانش آموزان دختر دبیرستان های تهران بود. روش تحقیق از نوع توصیفی- همبستگی می باشد و به شکل میدانی انجام شده است. جامعه آماری تحقیق کلیه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهر تهران به تعداد 72500 نفر بودند که با توجه جدول مورگان 382 نفر به شکل خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. ابزار مورداستفاده در پژوهش شامل، پرسشنامه اوقات فراغت ابراهیمی و همکاران (2011)، پرسشنامه حمایت اجتماعی ادراک شده زیمت و همکاران (1988) و پرسشنامه مهارت های ارتباطی بارتون (1990) بود. نتایج تحقیق نشان داد که بین مهارت های ارتباطی و حمایت اجتماعی ادارک شده با نحوه گذراندن اوقات فراغت با تکیه بر فعالیت بدنی دانش آموزان دختر دبیرستان های تهران رابطه ی معنادار مثبتی وجود دارد. همچنین رابطه مثبت و معنادار بین مهارت های ارتباطی و حمایت اجتماعی ادارک شده نیز تایید شد. لذا به مدیران آموزش و پرورش توصیه می گردد در رشد و توسعه مهارت های ارتباطی دانش آموزان کوشا باشند و حمایت اجتماعی درک شده و رشد مهارت های ارتباطی را جزء عوامل مهم در توسعه اوقات فراغت با تکیه بر فعالیت بدنی بدانند.

خوشنامی سازمانی یکی از مباحث مهم در مدیریت سازمان می باشد . هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر ابعاد فضیلت سازمانی بر خوشنامی سازمانی است. بدین منظور، جامعه آماری کارمندان اداره ورزش و جوانان استان های غرب کشور بود که بر اساس جدول مورگان 175 نفر بر اساس نمونه گیری تصادفی- طبقه ای مورد بررسی قرار گرفتند. برای سنجش متغیرهای پژوهش، از دو پرسشنامه فضیلت سازمان و خوشنامی سازمانی جهت جمع آوری داده های پژوهش استفاده شد. داده ها نیز بوسیله نرم افزار PLS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها حاکی از مناسب بودن برازش مدل تحقیق بود. نتایج تحلیل مسیر حاکی از آن بود از دیدگاه کارمندان از بین ابعاد فضیلت سازمانی (شامل اعتماد، خوش بینی، صداقت، شفقت و بخشش) تنها اعتماد سازمانی است که تأثیری بر خوشنامی سازمانی ندارد.، لذا مدیران سازمان ورزشی می توانند بوسیله رشد و توسعه فضایل سازمانی زمینه ساز خوشنامی سازمان را فراهم کنند.

فواید بالقوه اعمال سرمای موضعی درطول تمرین شامل کاهش جریان خون، به تأخیرانداختن خستگی و اثرهای ضددرد هستند. هدف این پژوهش، بررسی اثر هشت هفته اعمال سرمای موضعی درطول تمرینات مقاومتی بر قدرت عضلانی، هایپرتروفی و فعال سازی عضلات اکستنسورزانو بود. در این مطالعه تجربی، دوازده مرد و زن فعال (با میانگین سنی 5/3 ± 1/24 سال، وزن 8/18 ± 3/69 کیلوگرم و قد 7/12 ± 2/175سانتی متر) به طور مساوی به دو گروه تمرین مقاومتی ( RT ) و تمرین مقاومتی- سرمای موضعی ( RT-Cold ) تقسیم شدند. هر دو گروه، هشت هفته تمرین مقاومتی پیش رونده (دو حرکت پرس پا و جلو پا، چهار ست، 12-6 تکرار، 85-70 درصد یک تکرار بیشینه، سه جلسه در هفته) انجام دادند. از یک دستگاه کرایوکاف با دمای مختلف (25 درجه برای RT و 10 درجه برای RT-Cold ) برای اعمال سرما روی ران آزمودنی ها به مدت 25 دقیقه قبل و درطی تمرین استفاده شد. قدرت دینامیک ( 1RM )، سطح مقطع عضلات اکستنسورران ( CSA ) و میزان فعال سازی این عضلات ( RMS نرمالیزه شده الکترومیوگرافی) در شروع پژوهش و پس از هشت هفته اندازه گیری شدند. تفاوت بین دو گروه با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس در سطح معناداری P 0.05 تجزیه وتحلیل شد. افزایش قدرت دینامیک ( 1RM ) تفاوت معنا داری بین دو گروه RT و RT-Cold ندارد. درمورد فعال سازی عضلانی، هیچ تفاوت معنا داری بین میانگین RMS عضلات اکستنسورران بین دو گروه وجود ندارد. اندازه گیری التراسوند نشان داد که میزان CSA عضو سرمادیده گروه RT-Cold به طور معنا داری بیش از گروه RT است. این نتایج نشان می دهد که سردکردن موضعی عضلات باعث افزایش هایپرتروفی ناشی از تمرین مقاومتی می شود؛ درحالی که این تکنیک بر قدرت و فعال سازی عضلات بی تأثیر است.

هدف از تحقیق حاضر تبیین اثر فعالیت های ورزشی بر میزان انحرافات اجتماعی دانش آموزان شهرستان شهرکرد است. این تحقیق از جمله تحقیقات پیمایشی است و ابزار جمع آوری اطلاعات آن پرسشنامه ناهنجاری های اجتماعی است. جامعه آماری تحقیق تمامی دانش آموزان دوره متوسطه دوم در سال تحصیلی 95-94 در دو ناحیه 1 و 2 شهرستان شهرکرد بود. نمونه آماری طبق جدول مورگان 292 نفر انتخاب شد. نتایج حاصل از آزمون تی نشان داد که دانش آموزان ورزشکار در مقایسه با دانش آموزان غیرورزشکار گرایش کمتری به انحرافات اجتماعی دارند. همچنین نتایج نشان داد که ناهنجاری های اجتماعی از اولویت یکسانی برخوردار نیستند و برخی عوامل شیوع بیشتری دارند. در انتها به مدیران، معلمان و والدین با توجه به نقش ورزش در کاهش انحرافات اجتماعی پیشنهاد می شود تا ورزش را به عنوان یکی از گزینه های اصلی فراغتی در برنامه ریزی های اوقات فراغت دانش آموزان بگنجانند.

این پژوهش به منظور بررسی تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمه ای مغز بر حافظه کاری در افراد ورزشکار و غیر ورزشکار انجام شد. بنابراین 48 شرکت کننده (18-30 سال) به روش هدفمند انتخاب شدند. سپس به طور مساوی به دو گروه ورزشکار و غیر ورزشکار تقسیم شدند. هر گروه به طور تصادفی به دو زیرگروه مساوی تحریک واقعی و ساختگی تقسیم شدند. تحریک واقعی و ساختگی با شدت جریان الکتریکی دو میلی آمپری به مدت 20 دقیقه و طی سه جلسه ارائه شد. نرم افزار اِن-بَک برای ارزیابی حافظه کاری استفاده شد. نتایج نشان داد گروه ورزشکار نسبت به غیر ورزشکار و گروه تحریک واقعی نسبت به گروه تحریک ساختگی دارای عملکرد بهتری بودند. گروه ورزشکار در شرایط تحریک واقعی در مرحله پس آزمون پیشرفت کردند. مطابق با یافته های حاضر تحریک الکتریکی مستقیم مغز به طوری که تحریک آند و کاتد به ترتیب بر روی قشر پیش پیشانی جانبی-پشتی چپ و راست اعمال شود، باعث بهبود عملکرد حافظه کاری در افراد ورزشکار می شود.

هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش میانجی مسئولیت اجتماعی در رابطه اخلاق حرفه ای مدیران با رفتار شهروندی هواداران باشگاه های فوتبال بود. روش تحقیق حاضر همبستگی و از نوع پیمایشی است. جامعه آماری این پژوهش تمامی هواداران لیگ برتر فوتبال کشور در سال 1396، که برای تماشای مسابقات فوتبال تیم محبوب خود در ورزشگاه آزادی حضور یافتند؛ بود. با استفاده از فرمول تعیین حجم نمونه برای جامعه نامحدود 320 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمع آوری اطلاعات از سه پرسشنامه اخلاق حرفه ای عیدی و همکاران (1395)، پرسشنامه مسئولیت اجتماعی باشگاه بخشنده (1391) و پرسشنامه رفتار شهروندی گروث (2005) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده-ها از آزمون همبستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری استفاده گردید. نتایج پژوهش نشان داد بین اخلاق حرفه ای و مؤلفه های آن و مسئولیت اجتماعی و مؤلفه های آن با رفتار شهروندی هواداران رابطه معنادار وجود دارد. خروجی های نرم افزار AMOS نشان دهنده مناسب بودن مدل ساختاری بود (میزان شاخص های 91/0=GFI،96/0=NFI، 95/0=IFI، 96/0=CFI و 012/0= RMSEA نشان دهنده برازش مدل ساختاری بودند). با توجه به نتایج تحقیق به نظر می رسد، که مسئولیت اجتماعی باشگاه می تواند به عنوان متغیر میانجی بین اخلاق حرفه ای مدیران و رفتار شهروندی هواداران عمل نماید و اخلاق حرفه ای از این طریق اثرات خود را بر رفتار شهروندی هواداران نمایان سازد.

باتوجه به اهمیت اثربخشی مربیان در جهت هدایت و موفقیت ورزشکاران، مدنظر قرار دادن عوامل مؤثر و مرتبط روان شناختی در این راستا می تواند مؤثر واقع گردد. از این رو، هدف از این مطالعه بررسی روابط علّی هوش هیجانی و هوش معنوی با اثربخشی مربیان ورزشی با در نظر داشتن نقش واسطه ای خودکارآمدی است. 300 مربی ورزشی از طریق روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای و به صورت تصادفی انتخاب شدند و مقیاس هوش هیجانی- اجتماعی بار-آن (2000)، پرسش نامه هوش معنوی جامع آمرام و درایر (2007)، خودکارآمدی شرر (1982) و اثربخشی مربیگری فیلتز و همکاران (1999) را تکمیل کردند. با توجه به یافته های پژوهش حاضر می توان از خودکارآمدی به عنوان نقش واسطه ای جزئی در مدل مفهومی پژوهش یاد کرد. علاوه بر این هوش هیجانی و هوش معنوی نیز بر اثربخشی مربیان ورزشی تأثیرگذار بودند. لذا داشتن هوش هیجانی و هوش معنوی لازمه رسیدن به اثربخشی مطلوب است و به عنوان دو متغیر مهم می توانند نقش مهمی در پیش بینی خودکارآمدی و اثربخشی مربیان ایفا کنند.

مقدمه: چگونگی به کارگیری رفتار سیاسی در سازمان ها نقش بسزایی در رفتار و احساسات کارکنان دارد. رفتار سیاسی فرایندی طبیعی در سازمان است که از طریق آن می توان تعارض ها و اختلاف های بین گروه ها و ذی نفعان را بررسی و حل وفصل کرد. در پژوهش حاضر مدل رفتار سیاسی کارکنان سازمان های ورزشی ارائه شده است. روش پژوهش: . به منظور تحقق این هدف از روش کیفی براساس نظریه داده بنیاد استفاده شد. برای نمونه گیری از روش گلوله برفی استفاده شد. ابزار پژوهش مصاحبه های عمیق و اکتشافی بود. سپس داده ها به روش زمینه ای کدگذاری و تجزیه وتحلیل شد. یافته ها: . دستاوردها گویای آن است که مدل پارادایمی در قالب ابعاد شش گانه شامل سه مقوله شرایط علی (قدرت، شخصیت و پیشرفت شغلی)، یک مقوله پدیده محوری (اعمال نفوذ در سازمان)، پنج مقوله شرایط زمینه ای (تعارض، قوانین، بی عدالتی، ماهیت شغلی و مدیریت)، دو مقوله شرایط مداخله گر (ارتباطات بیرون سازمان و وجهه سیاسی)، پنج مقوله سازوکارها و راهبردها (اطلاعات، ادراکات، احساسات، شبکه های ارتباطی و اختلال) و چهار مقوله پیامدها (مثبت و منفی سازمانی و نیز فردی) شناسایی شدند. نتیجه گیری: رفتارهای سیاسی در سازمان های ورزشی دارای پیچیدگی زیادی در تشخیص و قضاوت اند و مدل هایی مانند پژوهش حاضر می تواند به ادراک چندبعدی و فرایندی آنها کمک کنند.

مقدمه: مطالعه حاضر با هدف تاثیر مصرف مکمل دی ریبوز بر LDH، CK و MDA متعاقب یک جلسه پلایومتریک در کشتی گیران مبتدی جوان انجام گرفت. روش ها: در این پژوهش نیمه تجربی که با طرح اندازه گیری تکراری انجام گرفت، 32 کشتی گیر جوان مبتدی شهر خرم آباد با دامنه سنی 15 تا 18 به صورت در دسترس انتخاب شدند و در 2 گروه 16 نفری مصرف مکمل دی ریبوز همراه با تمرین پلایومتریک و مصرف دارونما همراه با تمرین پلایومتریک تقسیم شدند. در مرحله پیش آزمون خونگیری مرحله اول انجام گرفت. در گروه مکمل دی ریبوز تمرین پلایومتریک، شرکت کنندگان یک ساعت قبل از انجام فعالیت به مقدار 15 گرم مکمل دی ریبوز مصرف نمودند، بعد از یک ساعت از مصرف مکمل دی ریبوز، آزمودنی ها پس از 10 دقیقه گرم کردن به انجام تمرینات پلایومتریک مربوطه پرداختند. 24 ساعت و 48 ساعت پس از انجام تمرین پلایومتریک به ترتیب خونگیری مرحله دوم و سوم انجام شد. در گروه دارونما- تمرین پلایومتریک، شرکت کنندگان یک ساعت قبل از انجام فعالیت به مقدار 15 گرم دارونما (سوربیتول و β-سیکلودکسترین) مصرف نمودند. داده های به دست آمده توسط آزمون تحلیل ورایانس با اندازه گیری تکراری تحلیل شد.یافته ها: نتایج نشان داد که مصرف مکمل دی ریبوز در کاهش شاخص های پراکسیداسیون لیپیدی (MDA) (05/0>) و فشار اکسایشی (CK، LDH) متعاقب یک جلسه فعالیت پلایومتریک تاثیرگذار می باشد (05/0>). نتیجه گیری: باتوجه به نتایج مطالعه حاضر توصیه می شود کشتی گیران جوان با استفاده از مکمل سازی دی ریبوز از بروز فشار اکسایشی و پراکسیداسیون لیپیدی ناشی از انجام فعالیت های ورزشی نسبتا شدید و پیامدهای بعدی آن جلوگیری کرد.

 شیوع قابل توجه اسپرین مچ پا،کناره گیری زودهنگام از ورزش و ناتوانی ناشی از این آسیب، توجه محققان را به انجام پژوهش هایی در جهت شناسایی و کنترل عوامل اثرگذار در ابتلا به این آسیب جلب کرده است. هدف از تحقیق حاضر، مقایسه میزان فعالیت فیدفورواردی منتخبی از عضلات مچ پا در دختران فعال دانشگاهی در معرض خطرآسیب اسپرین مچ پا با دختران سالم بود. بدین منظور، 32 دانشجوی دختر فعال رشته تربیت بدنی، بدون سابقه ی اسپرین مچ پا، به صورت هدفمند و بر اساس نمرات تعادل پویای ناشی از اجرای آزمون Y، به دو گروه 16 نفری، شامل گروه در معرض خطر اسپرین مچ پا (با تعادل کمتر) و گروه سالم، تقسیم شدند. فعالیت فیدفورواردی عضلات، توسط دستگاه الکترومیوگرافی در تکلیف پرش- فرود ارزیابی شد. تجزیه و تحلیل داده ها با آزمون تحلیل واریانس چند متغیری، بررسی و 05/0≥p در نظر گرفته شد. درگروه در معرض خطر اسپرین مچ پا (تعادل کمتر)، میزان فعالیت فیدفورواردی کمتری در عضلات پرونئوس لانگوس و سولئوس نسبت به گروه کنترل، مشاهده شد (05/0p˂). احتمالا فعالیت کمتر این عضلات در افراد با تعادل کمتر، ثبات مچ پا را به خطر انداخته و آنها را در معرض خطر اسپرین مچ پا قرار می دهد.

پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر محرومیت از خواب قبل از تمرین جسمانی، ذهنی، مشاهده ای و ترکیبی بر اکتساب و یادداری سرویس کوتاه بدمینتون انجام شد. 180 دانشجوی مرد 19 تا 25 ساله داوطلبانه در این پژوهش شرکت داشتند که در نهایت به هشت گروه (چهار گروه تجربی جسمانی، مشاهده ای، ذهنی و ترکیبی و چهار گروه کنترل) تقسیم شدند و به تمرین سرویس کوتاه بدمینتون پرداختند. گروه های تجربی پس از محرومیت 24 ساعت از خواب و گروه کنترل بدون هیچ محرومیتی از خواب به تمرین پرداختند. هریک از آزمودنی ها در مرحله اکتساب براساس روش تمرینی مدنظر خود تمرین کردند. بعد از انجام دادن تمرین (اکتساب)، آزمودنی ها خواب معمول شبانه روز را طی روزهای بعد رعایت کردند؛ به گونه ای که بعد از 24، 72 و 168 ساعت پس از اکتساب، آزمون یادداری سرویس کوتاه بدمینتون گرفته شد. به منظور تحلیل داده ها از یک طرح تحلیل واریانس مرکب 4 × 2 × 3 استفاده شد. یافته ها نشان داد اکتساب و یادداری دو گروه جسمانی و ترکیبی هیچ کدام تحت تأثیر بی خوابی قرار نگرفت (0.05 <P ) و اکتساب مهارت در گروه مشاهده ای تحت تأثیر بی خوابی قرار نگرفت (0.05 <P )؛ بااین حال، در یادداری ها گروه کنترل مشاهده ای عملکرد بهتری داشت. اکتساب مهارت به شیوه تمرین ذهنی به صورت معناداری تحت تأثیر بی خوابی قرار گرفت (0.05 > p ) و این اثر در آزمون های یادداری همچنان باقی ماند؛ بنابراین، اگر محرومیت از خواب روی دهد، بهتر است مربیان برای آموزش مهارتی جدید از شیوه تمرین جسمانی و تمرین ترکیبی بهره گیرند.