فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۹٬۱۴۱ تا ۹٬۱۶۰ مورد از کل ۱۰٬۰۸۱ مورد.
مطبوعات ایران: تاریخچه مجلات علمی - تخصصی در ایران
حوزههای تخصصی:
تبلیغات : آگهی؛ شریان حیاتی صنعت مطبوعات
حوزههای تخصصی:
مطبوعات و مسایل اساسی جامعه (سه پیشنهاد برای تحقیق)
منبع:
رسانه بهار ۱۳۷۷ شماره ۳۳
حوزههای تخصصی:
آموزش: کاربرد تحلیل محتوا در سینما
حوزههای تخصصی:
مطبوعات: جایگاه نشریات فرهنگی در فرایند شکل گیری جامعه مدنی (به بهانه انتشارات نخستین شماره مجله فرهنگی و هنری (بخارا))
منبع:
بخارا بهمن ۱۳۷۷ شماره ۴
حوزههای تخصصی:
روابط عمومی از نگاه مقام رهبری
حوزههای تخصصی:
مطبوعات: نخستین سنگر جامعه مدنی
منبع:
گزارش مهر ۱۳۷۷ شماره ۹۲
حوزههای تخصصی:
سیمای طنز در فیلم کوتاه
حوزههای تخصصی:
برای این که سینما توانمندی خود را در جذب تماشاگر و سرگرم کردن او به رخ بکشد، زمان زیادی لازم نبود.«متحرک بودن تصاویر» درهمان نخستین روزهای پیدایش ابزاری موثر برای جادوکردن مردمی به شمار میرفت که پیشترها در چشمبندی تردستانه سیرکهای ثابت و سیار، افسون میشدند.
اما به مرور، پیداکردن دستاویزهای نوینی برای جلب تماشاگر و دامن زدن به آتش اشتیاق او ضرورت یافت.
«خنده» یکی از این ترفندها بود که از این ترفندها بود که از همان روزهای اول نشان داد کارسازتر از بسیاری عناصر دیگر است و میتواند انسان خسته و غمگین را در دورانی که به اندوه همچون عادتی دیرینه خوکرده بود، به سینما بکشاند.
فیلم های اولیه به علت تعجیل در تولید سریع آنها و همچنین شکل نگرفتن شیوههای گوناگون روایت سینمایی، به گونهای ابتکاری تلاش میکردند تا با نمایش ماجراهایی ساده و نشاطآور، تماشاگران را به خنده وادارند.
پرداختن به طنز باتوجه به ماهیت اعتراضآمیز آن و تلاشی که برای ویران سازی هدفدار و سازندهاش میکند، درسینمای کوتاه اعتباری بسزا مییابد چرا که طنزپرداز محیطی آزاد میطلبد تا در سایه آن با طرح دل مشغولیهایش به جهانی یورش برد که با معیارهای انسانی او سازگار نیست.
فرانوگرایی و تلویزیون
منبع:
گفتمان بهار ۱۳۷۷ شماره ۰
تجلیل از پدر روابط عمومی ایران در روابط عمومی باید طرف مردم را گرفت
حوزههای تخصصی:
تلویزیون ایران، مخاطبانش و تأثیرگذاریش
منبع:
گزارش آبان ۱۳۷۷ شماره ۹۳
حوزههای تخصصی:
طرح مرکز پژوهش های مجلس برای تغییر قانون مطبوعات
حوزههای تخصصی:
مشکل قانون فعلی به آن حد نیست که مانع فعالیت سالم مطبوعاتی شود
حوزههای تخصصی:
ساختار بلاغی و هنری طنز
حوزههای تخصصی:
این لطیفه بیانی که در مطالعه آثار به گونه طنز رخ داده و قرن ها دیده ودل انسان ها را به خود مشغول داشته است ، ترکیبی از آفرینش وپویایی تفکر و دقت در کاستی ها و ضعف های بشری و هنرهایی است که می تواند به گونه ای نیش حقایق تلخ را با نوش داروی تلخ طبعی در جان افراد فرو کند و بی آن که با مقاومت و ستیزی همراه باشد ، حکمت و مصلحت ونقد مصلحانه را در عرصه حامعه بپراکند و با استفاده از هنرهای بیانی ، همچون تمثیل و استعاره و کنایه و قیاس و طرح نقیص ها و جمع ناسازها در کنار هم در بیانی شیرین و شوخ و نوازش گر وقت خوانندگان و بهره گیران را خوش دارد و فرهنگ و بینش همگانی را بالا برد
بررسی نظرات دانشجویان دانشگاههای تهران درباره برنامههای طنز تلویزیون
حوزههای تخصصی:
طنزپردازی همچون داستاننویسی، نمایش نامهنویسی و شعرنوعی شیوه بیان و ابلاغ مطالب انتقادی همراه با خنده و شوخی است.به این سبب طنز را آیینه حقیقت نامیدهاند که نابسامانی ها و عیبهای فرد و جامعه را در خود منعکس میکند و آن را بزرگ جلوه میدهد. به قولی طنز ضمن ارایه تصویر هجوآمیزی از جهات زشت و منفی و ناجور زندگی، عیبها و فسادهای جامعه و حقیقتهای تلخ اجتماعی را به صورت اغراقامیز - یعنی زشتتر و بدترکیبتر از آنچه که هست - نمایش میدهد تا صفتها و مشخصات آنها روشن تر و نمایانتر جلوه کند و تضاد عمیق وضع موجود با اندیشه یک زندگی غایی و مامول آشکار شود.
آراء و دیدگاههای کارشناسان درباره برنامههای طنز صداوسیما
حوزههای تخصصی:
پنج نکته مهم کارشناسی، برگرفته از آرای کارشناسان درمورد طنز:
1- از دید اغلب کارشناسان،«طنز» عبارت است از: بیان انتقادی مسائل و مشکلات فرهنگی، اجتماعی و سیاسی و اقتصادی با زبانی تلخ و شیرین و هدفی اصلاح گرایانه.
2- از ویژگی های طنز مطلوب:«داشتن پیام و محتوا»و«به دور بودن از لودگی» است.
3- کارشناسان برنامههای ساعت خوش (شبکه2)، صبح جمعه با شما(رادیو سراسری) و برنامههای ویژه نوروز تلویزیون را بهترین برنامههای طنز رادیو تلویزیونی داشتهاند.
4- نمایش، میان پردههای کوتاه و سریال، بهترین قالب ها برای ارایه طنز هستند.
5- سپردن برنامهسازی طنز به آگاهان در زمینه طنز، طرح وقایع جامعه و تشکیل شورای طنز، متشکل از کارشناسان و صاحبنظران در سازمان صداوسیما، اصولی ترین روش های دستیابی به طنز مطلوب در رادیو و تلویزیون میباشند.
گفتگو: کودک، تلویزیون و خشونت
حوزههای تخصصی:
مطلب پیش رو گفتگویی است درباره «کودک، تلویزیون و خشونت»، که باتوجه به ویژگی این شماره از فصلنامه- کودک و تلویزیون- توسط آقای علیرضا پویا و آقای دکتر یوسف کریمی از استادان محترم دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبایی صورت گرفته است؛ و طی آن درباره تاثیر تلویزیون، این رسانه پرقدرت و خشونت ناشی از آن، برکودکان به بحث و تبادل نظر پرداخته شده است.