فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۹٬۰۰۱ تا ۹٬۰۲۰ مورد از کل ۱۱٬۵۴۵ مورد.
تذکرة الملوک (3)
منبع:
دانش مهر ۱۳۲۸ شماره ۷
حوزههای تخصصی:
- حوزههای تخصصی تاریخ ایران اسلامی حکومت های ایرانی- اسلامی صفوی سیاسی
- حوزههای تخصصی تاریخ ایران اسلامی حکومت های ایرانی- اسلامی صفوی اجتماعی
- حوزههای تخصصی تاریخ ایران اسلامی حکومت های ایرانی- اسلامی صفوی فرهنگی
- حوزههای تخصصی ادبیات علوم ادبی مرجع شناسی تذکره ها و تذکره نویسی وعلم الرجال
- حوزههای تخصصی ادبیات کلیات نقد و معرفی کتاب(review)
نظری اجمالی به مثنوی اقبال بنام: «پس چه باید کرد ای اقوام شرق»
حوزههای تخصصی:
اشعار فارسی خواجه
تصحیح رساله منطقی «الکفایة المنطقیة فی شرح الاشراقات الصدریة«
حوزههای تخصصی:
غلط مشهور
غلط مشهور
شعر فارسی: دماوندیه
مد جدید نویسندگی
منبع:
مهرسال اول ۱۳۱۲ شماره ۷
حوزههای تخصصی:
آن شاعره پاکدامن
پس از خواندن کتابی
دستور تاریخی زبان فارسی: تحول فعلهای شبه معین از زمان پهلوی تاکنون
منبع:
وحید مهر ۱۳۵۰ شماره ۹۴
حوزههای تخصصی:
کماندار و اهل خرد (داستانی ساده برای فیلم)
حوزههای تخصصی:
آیین نگارش از نو
حوزههای تخصصی:
علت سازی و علت سوزی در شعر
حوزههای تخصصی:
نقد و بحث: یادداشت هایی بر کتاب التوسل إلی الترسل (تألیف بهاء الدین محمد بن مؤید بغدادی)
منبع:
گوهر آذر ۱۳۵۶ شماره ۵۷
حوزههای تخصصی:
منش استفهامی نقد خلاق
حوزههای تخصصی:
نگاهی به رمان آدمکش کور
نقد توصیفی - تحلیلی اسطوره در شعر بدر شاکر السیاب (مطالعه مورد پژوهانه: اسطوره ی سَربَروس و تَمُوز)
حوزههای تخصصی:
بدر شاکر السیّاب برای بیان اندیشه های خویش به اسطوره پناه می برد. دلایلی همچون؛ وضعیت نابسامان سیاسی و اجتماعی، تغییرات منفی فراوان در صحنه سیاسی عراق، بحران شدید جسمی و روحی شاعر، بر چیرگی کاربرد اسطوره و نمادهای خیزش و تحوّل بر شعر سیّاب بسیار نمایان است؛ زیرا از جنبه شخصیتی احساس می کند چیزی غیر از خودش قادر نیست در رویارویی با مرگ، یاریش کند از طرف دیگر؛ عراق به خاطر بحران سیاسی، وضعیتی مانند سیّاب به خود گرفته است، به همین دلیل نیاز به حاصلخیزی بعد از خشکسالی دارد. بنابراین، از میان اسطوره های فراوانی که در شعر سیّاب وجود دارد، دو اسطوره «تَمُّوز» و «سَربَروس»، مورد بررسی قرار گرفت. سیّاب در بیشتر قصائد تمّوزی اش، نقاب تمّوز، را بر چهره زده تا نشان دهد که مرگش، مانند مرگ تمّوز؛ حاصلخیزی را به همراه داشته است و تباه شدن نیست. وی با الهام پذیری از این اسطوره تلاش کرد، زندگی و خیزش جدیدی را در میان اعراب، ایجاد نماید و مدینه فاضله ای را که در رؤیای ساختن آن بود، محقق سازد. او برای نشان دادن واقعیت مرگ در عراق، سربروس را بکار برده است تا به نحوی دردناک و در عین حال هنرمندانه، کشته شدن الهه تمّوز را که رمز زندگی و حاصلخیزی است، به تصویر بکشد. سربروس در شعر او؛ تبدیل به نمادی از قدرت دیکتاتوری در عراق شده است.