تحلیل زمان انتظار مسافران در ایستگاههای مترو با استفاده از تکنیک شبیهسازی (مطالعه موردی متروی تهران)(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
"موضوع میانگین سر فاصله زمانی اعزام قطارها یکی از مهم ترین شاخصهای اثر گذار بر زمان انتظار مسافران است. برای ایجاد تناسب منطقی در خدماتدهی سیستمهای همگانی باید نرخ سرویسگیری مسافران از سیستم با نرخ ورود آنها هماهنگ شود. در این مقاله بر مبنای شاخصهای شناسایی شده اثر گذار بر زمان انتظار مسافران در محیط مطالعات موردی شبکه مترو تهران، اقدام به بررسیهای میدانی و آمارگیری از حجم مسافران ورودی، زمان پیاده روی از محل ورود به ایستگاه تا روی سکو، زمان انتظار برای سوار شدن به قطار، فاصله بین ورود قطارها به ایستگاه و غیره.... از سیستم مترو شده است و سپس با توجه به فرآیند مدلسازی شاخصها، نحوه عملکرد و بهره برداری سیستم مترو تهران برای دوره زمانی 6 الی 10 صبح ( اوج صبحگاهی یک روز میان هفته) شبیهسازی شده و در ادامه با مقایسه دادههای حاصل از عملیات میدانی آمارگیری و خروجیهای شبیهسازی، اقدام به تعیین اعتبار مدل و بررسی صحت مدل شده است.
با توجه به مدل شبیهسازی طراحی شده و انجام فرآیندهای مدلسازی شاخصها و کالیبراسیون آن، رابطه ریاضی بین زمان انتظار مسافران در ایستگاهها با سر فاصله زمانی اعزام بین قطارها در شرایط مختلف به تعداد خطوط مترو و به تفکیک مسیرهای رفت و برگشت به دست آمد. بر مبنای فرآیندهای اعتبارسنجی، حداقل انطباق خروجیهای مدل شبیهسازی با نمونهبرداری آماری انجام شده با دقت 95% حاصل شد و نسبت زمان انتظار به سر فاصله زمانی قطارها بهطور میانگین برای طول دوره زمانی شبیهسازی در کل شبکه به میزان 6/0 مشخص شد. "