این مقاله ضمن تبیین فرایند تاریخی عضویت ناظر جمهوری اسلامی ایران در اتحادیه افریقا، بر این باور است که اقدام مذکور، دارای فواید و پیامدهای مثبتی در سطوح تحلیل درون قاره ای، بین قاره ای و فراقاره ای است و موجبات ارتقای سطوح همکاری و افزایش هماهنگی مواضع در عرصه های منطقه ای و بین المللی را فراهم می سازد. عضویت ناظر ایران در اتحادیه افریقا در سطح تحلیل درون قاره ای می تواند قاره سیاه را در دستیابی به اهدافی از قبیل ارتقای صلح، امنیت، ثبات، توسعه، بهداشت،...
هدف مقاله حاضر تمرکز بر مسئله اردوگاههاست. نویسنده ابتدا به طرح انواع اردوگاهها و عناوین اردوگاههاى مهم و ذکر مدعیات اصحاب هولوکاست مىپردازد در قسمت بعدى به ترتیب با اردوگاههاى مهمى که ادعا شده است اردوگاههاى نابودگرى (قتلعام) و به اعتقاد نویسنده، اردوگاههاى ترانزیتى (Transition Camp) بودهاند، بحث می شود. سپس در مورد هر اردوگاه به نقد ادله حامیان هولوکاست پرداخته می شود.به اعتقاد نویسنده اندک اسناد واقعى باقیمانده – و نه شهادتهاى سراسر کذب و ضد و نقیض - به خوبى نشانگر آن هستندکه اردوگاهها اماکنى بودند براى نگهدارى گروههایى که حکومت آلمان از ناحیه آنها - به ویژه در شرایط بحرانى جنگ - احساس خطر مىکرد به علاوه استفاده ارزان از انرژى کار آنها و بعضاً ترانزیت آنها بهمناطق دورتر یا خارج از متصرفات نازیها مد نظر نظام هیتلری بوده و نه کشتار نظام مند عده ای خاص.
برای پایان دادن به نگرانیهای انگلیسیها که گمان می کردند از طرف بلوچستان خطرهایی متوجه هندوستان است، تصمیم گرفته شد کمیسیونی برای تبیین حدود مرزی تشکیل شود. میرزا معصوم خان انصاری، نماینده ایران در این کمیسیون ، باوجود کارشکنیهای ماموران انگلیسی و ضعف حمایتهای داخلی، توانست ماموریت خود را با درستی و دقت به انجام برساند.
در 26 دسامبر 2004 ، زمین لرزه و تسونامی نواحی شمال و غرب سواحل سوماترا و جزایر کوچک و دو دست این منطقه را در بر گرفت . میزان تلفات جانی ناشی از این حادثه در کشور اندونزی 128715 نفر اعلام شد . دولتهای استرالیا ، هندوستان ، ژاپن و آمریکا به دنبال وقوع این حادثه اقدام به تشکیل یک گروه همکاری در جهت تنظیم و تقویت فرآیند مساعدت به حادثه دیدگان نمودند که در ششم ژانویه 2005 در اجلاسی که در جاکارتا برگزار گردید ، این گروه همکاری ، تمامی مسئولیتهای خود را به سازمان ملل متحد واگذار نمود ...