درخت حوزه‌های تخصصی

پیشینه و اهداف: به نسخه جدید برنامه شاد [v3.7.8 (universal arm64-v8a)] قابلیت های جدیدی افزوده شده است. با توجه به این که شبکه آموزشی شاد، پرکاربرترین شبکه آموزش مجازی کشور ایران است، بررسی میزان عملکرد و این که تا چه اندازه با استانداردهای جهانی فاصله دارد و نیز بررسی کیفیت برنامه شاد از جنبه های مختلف توسط کاربران اصلی آن (معلمان، دانش آموزان و والدینشان و کادر مدرسه) و مقایسه کارایی آن با یکی از شبکه های آموزش مجازی به روز دنیا Google Classroom از اهداف این پژوهش است. روش ها : این پژوهش از نوع توصیفی-پیمایشی با رویکرد کمّی است.در ابتدا عملکرد خود شاد را به روش نظرسنجی تستی با ۳۲ گویه، با داده های کمی و همچنین داده های کیفی از طریق بازخورد و مصاحبه نگاری از تجربه های گوناگون کاربران شادرو در استفاده از قابلیت های شاد، به ویژه قابلیت های جدید، به طور دقیق بررسی کردیم. در مرحله دوم، قابلیت های مختلف سرویس آموزش جهانی (Google Classroom) را نیز بررسی کردیم. در نهایت، نتایج تحلیلی مرحله اول با مرحله دوم مقایسه شد. یافته ها: یافته های پژوهش نشان می دهد که نسخه جدید شبکه شاد (v3.7.8) با افزودن قابلیت های بصری و آموزشی و ماهیت رایگان بودن، رضایت کاربران، به ویژه در «قابلیت های چندگانه کلاس» و «کاربری قابلیت های جدید» را افزایش داده است. با این حال، ضعف هایی مانند سرعت پایین ارسال فایل و محدودیت در کیفیت محتوا، همچنان مشکل زا هستند. مقایسه شبکه شاد با Google Classroom این نکته را برجسته می سازد که رفع موانعِ مذکور برای رقابت در سطح جهانی ضروری است. نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد شبکه شاد با بهبود قابلیت ها و دسترسی رایگان، رضایت کاربران و عدالت آموزشی را افزایش داده است. با این حال، سرعت پایین سرویس رسانی و محدودیت های فنی، به ویژه در ارسال فایل، مانع اصلی کارایی آن محسوب می شود.شاد در مقایسه با Google Classroom از نظر سرعت، ثبات و ابزارهای ارزشیابی عقب تر است.

با توجه به اهمیت مسائل مربوط به سلامت روان در بین دانشجویان و فراگیران پلیس، پژوهش حاضر با هدف تبیین پدیدارشناختی عوامل موثر بر سلامت روان دانشجویان و فراگیران مجتمع آموزش عالی زنان پلیس انجام شد. این پژوهش به لحاظ هدف کاربردی، و به لحاظ ماهیت داده ها از نوع کیفی بود، که با روش تحلیل مضمون انجام شد. جامعه مشارکت کننده، دانشجویان و فراگیران مجتمع آموزشی زنان پلیس در سال 1402-1401 بودند. از بین آنان با استفاده از نمونه گیری هدفمند و داوطلبانه دانشجویان و فراگیرانی که نمره بالایی از پرسشنامه (scl-90) کسب کرده بودند، انتخاب شدند. پس از مصاحبه با 22 نفر پاسخ ها به اشباع رسید. اطلاعات با استفاده از مصاحبه نیمه ساخت یافته جمع آوری شد. جهت سنجش پایایی داده های کیفی، نه تنها به ضبط مصاحبه ها و پیاده کردن دقیق مصاحبه ها توجه شد، بلکه در طول مصاحبه مفاهیم دریافت شده به طور مداوم با خود پاسخگویان کنترل شد. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از رویکرد تحلیل مضمون براون و کلارک ( 2006) انجام شد و داده ها جمع آوری، ثبت و سپس کدگذاری شد و حداکثر مقوله ها و مضامین مشترک جمع آوری گردید. ا

جنگ شناختی به عنوان یکی از مهم ترین ابعاد نبردهای آینده، ماهیت سیستم های فرماندهی و کنترل را متحول کرده و با بهره گیری از فناوری های نوین، بر فرآیندهای تصمیم گیری و ادراک انسانی تأثیر می گذارد. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تبیین پیشران های جنگ شناختی که مؤثر بر سیستم های فرماندهی و کنترل در نبردهای آینده هستند، انجام شده است. روش تحقیق ترکیبی از مطالعات اسنادی، کتابخانه ای و نشست های تخصصی بوده که طی آن 80 عامل کلیدی مرتبط با جنگ شناختی از طریق مرور سیستماتیک شناسایی شد. سپس، این عوامل با استفاده از نظرات تخصصی 21 خبره و صاحب نظر در حوزه نظامی و آینده پژوهی مورد بررسی قرار گرفته و در نهایت به 12 پیشران اصلی دسته بندی شد و استفاده از روش کداس فازی و تعیین هفت معیار ارزیابی پیشران های نهایی اولویت بندی شدند. نتایج نشان داد که "جنگ شناختی مبتنی بر تعاملات سایبری فرد به فرد" با نمره 0.60 رتبه نخست و پس از آن "جنگ شناختی مبتنی بر شبیه سازی های اخلاقی و روانی" و "استفاده از هوش جمعی در تصمیم گیری جنگ شناختی" به ترتیب در رتبه های دوم و سوم قرار گرفت. همچنین، پیشران هایی مانند "سیستم های فرماندهی مبتنی بر پردازش های کوانتومی" و "ترکیب جنگ شناختی با داده های بیومتریک" در رتبه های پایین تر جدول قرار گرفتند. یافته های این پژوهش نشان داد فناوری های نوظهور، خصوصاً هوش مصنوعی، بلاک چین و پردازش های کوانتومی، نقش تعیین کننده ای در آینده جنگ شناختی و سیستم های فرماندهی و کنترل خواهند داشت. این نتایج می تواند به سیاست گذاران و فرماندهان نظامی در اتخاذ راهبردهای نوین برای مقابله و بهره گیری از جنگ شناختی در میدان نبردهای آینده کمک کند.

هدف پژوهش حاضر، سبب شناسی شکست عاطفی در متون اسلامی و بررسی میزان اعتبار آن بود. با توجه به هدف، ابتدا با رویکردی کیفی با استفاده از روش حوزه های معنایی به وسیله 142 واژه مرتبط جمع آوری شده، 1053 گزاره دینی با استفاده از نمونه گیری هدفمند بر اساس اصل اشباع جمع آوری و در دو مرحله غربالگری صورت گرفت؛ سپس متون برگزیده با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی بنگستون در چهار مرحله از متن گیری، به متن دهی، مقوله بندی و یکپارچه سازی مورد تحلیل قرار گرفت؛ مرحله بعد به منظور حصول قابلیت اطمینان از نتایج منابع اسلامی با استفاده از معیارهای لینکن و گابا، چهار ملاک «اعتمادپذیری»، «تأییدپذیری»، «انتقال پذیری» و «اتکاپذیری» مورد بررسی قرار گرفت. جهت حصول معیار «اتکاپذیری» از 10 متخصص خواسته شد تا یافته های برگرفته از منابع اسلامی را با محاسبه «شاخص روایی محتوایی» مورد ارزیابی قرار دهند. یافته های حاصل از پژوهش نشان داد سبب شناسی شکست عاطفی دارای 21 زیرمقوله، 4 مقوله (خصوصیات عشق انسانی، نادیده انگاری معشوق حقیقی، شیفتگی به زندگی دنیا و شناخت های تداوم بخش) و 2 درون مایه (عوامل علّی و عوامل تداوم بخش) است. نتایج حاصل از سبب شناسی این مطالعه، بستر مناسبی برای طراحی مداخله های درمانی و بسته های آموزشی با رویکرد بومی جهت کاهش نشانگان بالینی ناشی از آن فراهم کرده است.

طلاق عاطفی به وضعیتی اطلاق می شود که در آن پیوندهای عاطفی زوجین تضعیف شده و رابطه علی رغم تداوم زندگی مشترک، فاقد صمیمیت و محبت متقابل است. این پژوهش با هدف تبیین مدل فرایندی طلاق عاطفی در روابط زناشویی مبتنی بر منابع اسلامی و شناسایی عوامل زمینه ساز، مؤلفه های هسته ای و پیامدهای آن انجام شد. مطالعه حاضر با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی و نمونه گیری هدفمند متون اسلامی صورت پذیرفت. جامعه پژوهش شامل ۱۸۱۲ آیه و روایت بود که پس از ارزیابی اعتبار، ۳۷۶ منبع معتبر انتخاب شدند. داده ها طی مراحل کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل گردید. روایی محتوایی مؤلفه های استخراج شده با نظر ۹ خبره در حوزه های روان شناسی خانواده و علوم اسلامی تأیید شد. یافته ها نشان داد ۹ عامل زمینه ساز (شامل اختلاف سنی، ارتباط با نامحرم، ازدواج تحمیلی، دخالت دیگران، عدم کفویت، ویژگی های شخصیتی، سهل انگاری، مشکلات اقتصادی و مشکلات فیزیولوژیکی)، ۶ مؤلفه هسته ای (ناسازگاری، تزلزل عاطفی، روی گردانی، عدم تعهد، نافرمانی و ناکارآمدی جنسی) و ۴ پیامد (نفرت، خیانت، طلاق رسمی و اختلال در کارکرد اجتماعی) شناسایی شدند. همه مؤلفه ها از روایی محتوایی مطلوب برخوردار بودند. نتایج حاکی از آن است که طلاق عاطفی در چارچوب اسلامی، فرایندی تدریجی و چندبعدی است.

این پژوهش با هدف طراحی الگوی مفهومی «تعامل خردورزانه همسران» بر پایه آموزه های قرآن کریم و با محوریت تفسیر المیزان انجام شد. روش تحقیق، تحلیل محتوای کیفی آیات مرتبط با روابط زناشویی و خرد بود که از طریق کدگذاری نظام مند، مضامین اصلی استخراج شد. روایی مؤلفه های شناسایی شده با استفاده از شاخص های CVR و CVI و نظر ۹ خبره در حوزه های روان شناسی، مشاوره و علوم قرآنی تأیید گردید. یافته ها نشان داد الگوی تعامل خردورزانه از چهار سطح مرتبط تشکیل می شود: شرایط علّی (شامل آموزش مهارت محور، پشتیبانی نهادی، نگرش دینی و توانمندسازی متخصصان)؛ عوامل زمینه ای (مانند خودتنظیمی، خویش - رابطه آگاهی، امنیت اقتصادی و آینده نگری مشترک)؛ مؤلفه های هسته ای (شامل پیوند عاطفی مبتنی بر مؤدت و رحمت، تعادل نقش ها، تصمیم گیری مشارکتی، بازنگری فراشناختی، مدیریت تعارض و تعهد مسئولانه)؛ و عوامل تعدیل گر (شامل توکل، تاب آوری، بخشش و رضایت درونی). در این چارچوب، شرایط علّی بستر فعال سازی عوامل زمینه ای را فراهم می کنند. عوامل زمینه ای نیز تحقق مؤلفه های هسته ای را ممکن می سازند؛ درحالی که عوامل تعدیل گر به طور هم زمان بر پایداری زمینه ها و کارآمدی مؤلفه های اصلی تأثیر گذاشته و از فرسودگی رابطه در شرایط تنش جلوگیری می کنند. برآیند این سطوح به پیامدهای زنجیره ای منجر می شود که از تعالی معنوی خانواده آغاز شده، به عدالت رابطه ای و هم گرایی عاطفی - اخلاقی می رسد، تاب آوری مبتنی بر توکل را تقویت می کند و در نهایت پایداری پیوند زناشویی را به ارمغان می آورد. این الگو گویای آن است که آموزه های قرآنی ظرفیت ارائه چارچوبی منسجم برای تبیین و ارتقای تعاملات زناشویی را دارا هستند.

مقدمه: هدف از مطالعه حاضر مقایسه اثربخشی مداخله مبتنی بر شفقت ورزی بر خود و مداخله مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اصلاح شاخص های روانی، اجتماعی و زیستی،  زنان مبتلابه لوپوس بود. روش: این مطالعه به روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه گواه و دوره پیگیری دو ماهه بود. جامعه آماری پژوهش شامل زنان بیمار دارای بیماری لوپوس (45 نفر) که در زمان مطالعه ساکن تهران بودند و برای درمان به  بیمارستان های دولتی تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی تهران مراجعه داشتند. نمونه آماری به حجم 45 نفر از بین زنان بیمار دارای بیماری لوپوس، به صورت در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی با روش قرعه کشی در سه گروه 15 نفری شامل دو گروه آزمایش (آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد و آموزش مبتنی بر شفقت ورزی و گروه گواه) گمارده شدند. سپس آزمودنی های دو گروه آزمایش به مدت 8 جلسه 90 دقیقه ای تحت آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد و آموزش مبتنی بر شفقت ورزی قرار گرفتند و در طول دوره مداخله گروه گواه تحت آموزشی قرار نگرفتند و صرفاً در جلسات مشاوره با پزشک معالج خود بودند. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسش نامه های  کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی (1996)  و پرسشنامه مقیاس اضطراب و افسردگی هاسپیتال [1] (1983) بود که قبل، بلافاصله بعد از آموزش و دو ماه بعد از آموزش توسط هر سه گروه تکمیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد، بین دو گروه آزمایش (مداخله آموزشی مبتنی بر شفقت ورزی با آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد) ازنظر بهبود شاخص روانی بلافاصله بعد از مداخله (974/0=P) و دو ماه بعد (995/0=P)، بهبود شاخص اجتماعی بلافاصله بعد از مداخله (216/0=P)و دو ماه بعد از مداخله (851/0=P)  و بهبود شاخص زیستی بلافاصله بعد از مداخله (458/0=P)  و دوماه بعد از مداخله (951/0=P)  تفاوت معنی داری مشاهده نشد. نتیجه گیری: به طورکلی نتایج به دست آمده از پژوهش نشان داد هر دو روش مداخله آموزشی در زنان موثر بوده است و هر دو روش مداخله موجب بهبود میانگین زیستی، بهبود شاخص روانی شاخص اجتماعی شده است.

مقدمه و هدف :  آموزش هنر به عنوان یکی از عوامل مهم در توسعه شخصیت و رشد خلاقیت دانش آموزان همواره مورد توجه متخصصان تعلیم و تربیت قرار گرفته است. هنر، به ویژه در دوران نوجوانی که شخصیت و توانمندی های فردی در حال شکل گیری است، نقش مهمی در پرورش تفکر انتقادی، توانایی حل مسئله و تقویت خلاقیت ایفا می کند. این مطالعه با هدف بررسی تأثیر آموزش هنر در میزان خلاقیت دانش آموزان دختر متوسطه اول انجام گردید. روش شناسی پژوهش : روش ﺗﺤﻘﯿﻖ این پژوهش از ﻧﻮع ﻃﺮح ﺗﺠﺮبی پیش آزﻣﻮن و پس آزﻣﻮن اﺳﺖ. جامعه آماری شامل 1253دانش آموز دختر مقطع متوسطه اول شهرستان سلسله انتخاب شده است که 170 نفر از دانش آموزان به روش تصادفی خوشه ای در پنج گروه شامل سه گروه آزمایش و دو گروه کنترل تقسیم شدند. یافته ها : در بخش آمار توصیفی از شاخص های میانگین، انحراف استاندارد و خطای استاندارد استفاده شد. در بخش آمار استنباطی، آزمون های تحلیل کواریانس با استفاده از نرم افزار SPSS-21 استفاده شد . که هر سه متغیر مورد بررسی در این تحقیق—مدت زمان کلاس های هنر(F=19.483)، تنوع محتوای آموزشی (F=117.436)و تخصص معلم(F=32.792)—تأثیر معناداری بر خلاقیت دانش آموزان دختر متوسطه اول داشته اند بحث و نتیجه گیری: نتایج نشان دهنده اهمیت حیاتی آموزش هنر در مدارس و تأثیر مستقیم آن بر پرورش خلاقیت دانش آموزان است همچنین آموزش هنر به دانش آموزان فرصت می دهد تا در فعالیت های خلاقانه شرکت کنند، حس کنجکاوی خود را تقویت کنند و مهارت هایی مانند سیالی ذهن، دقت و اعتماد به نفس را توسعه دهند. این امر می تواند به شکوفایی استعدادهای فردی و پرورش خلاقیت در زمینه های مختلف کمک کند.

هدف پژوهش حاضر طراحی و اعتبارسنجی بسته مداخلاتی برای کاهش فرسودگی شغلی مشاوران، مبتنی بر تجارب زیسته آن ها بود. روش: مطالعه حاضر بخشی از یک پژوهش ترکیبی اکتشافی متوالی بود. در بخش کیفی، از روش پدیدارشناسی برای کاوش تجارب زیسته استفاده شد و در بخش اعتبارسنجی، تحلیل محتوا و ضریب توافق بین ارزیابان به کار رفت. جامعه آماری شامل 575 نفر از مشاوران شهر یزد و متخصصان روان شناسی و مشاوره بود. 16 مشاور برای مصاحبه های کیفی و 11 متخصص برای اعتبارسنجی انتخاب شدند. روش نمونه گیری هدفمند و دردسترس بود. ابزارها شامل مصاحبه های نیمه ساختاریافته و جلسات گروه کانونی بود. داده ها با روش کلایزی و ضریب روایی محتوا (CVR) تحلیل شدند.یافته ها:مضامین اصلی شامل علائم (اضطراب، خستگی)، عوامل (فشار عاطفی، کمال گرایی)، پیامدها (کاهش کیفیت کار) و راهکارهای مقابله (خودمراقبتی، سوپرویژن) بود. برنامه ای مداخلاتی مبتنی بر ترکیب رویکردهای مؤثر روان درمانی طراحی گردید.این برنامه مداخلاتی شامل 10 جلسه می باشد.. میانگین CVR جلسات 83/0 بود.نتیجه گیری: بسته پیشنهادی از اعتبار بالایی برخوردار بوده و ابزاری مؤثر برای کاهش فرسودگی شغلی می باشد. پیشنهاد می شود اثربخشی آن در پژوهش های آینده بررسی شود.

پژوهش حاضر جهت تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد غنی سازی شده با شفقت بر هیجان های تحصیلی و انگیزش تحصیلی دانشجویان دارای اضطراب امتحان انجام گردید. مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمام دانشجویان دارای اضطراب امتحان در دانشگاه یزد در سال تحصیلی 1401-1400 بود.در این پژوهش با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس 28 نفر از دانشجویان که در پرسشنامه اضطراب امتحان ساراسون نمره بالاتر از 21 کسب کرده بودند و دارای اضطراب امتحان بالا بودند، انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و گروه کنترل (14 نفر در هر گروه) قرار گرفتند. آزمودنی های گروه آزمایش در یک دوره 10 جلسه ای درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد غنی سازی شده با شفقت(هر هفته سه جلسه، هر جلسه به مدت 1 ساعت) شرکت کردند و اعضای گروه کنترل در این مدت هیچ گونه مداخله ای دریافت نکردند. شرکت کنندگان هر دو گروه قبل از شروع مداخله و در پایان دوره، به پرسشنامه هیجان تحصیلی پکران(2002) و انگیزش تحصیلی والراند(1992) پاسخ دادند. تحلیل داده ها با استفاده از کوواریانس چند متغیری در نرم افزار Spss 20 نشان داد که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد غنی سازی شده با شفقت، تاثیر مثبتی در ارتقای هیجانات تحصیلی مثبت و انگیزش تحصیلی درونی و بیرونی و کاهش هیجانات تحصیلی منفی و بی انگیزگی دانشجویان گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل داشته است 01/0 > p). بر اساس یافته های پژوهش حاضر می توان چنین نتیجه گرفت که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد غنی سازی شده با شفقت با بهره گیری از فنون مختلف روش قابل قبولی برای کمک به یادگیرندگان دارای اضطراب امتحان می باشد.

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی مداخله مبتنی بر روانشناسی مثبت نگر بر احساس پیوستگی، خودپنداره و امید تحصیلی دانش آموزان دچار تعلّل ورزی تحصیلی انجام شد. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل و پیگیری 3 ماهه بود. جامعه ی آماری پژوهش شامل دانش آموزان دوره اوّل متوسطه منطقه 18 شهر تهران در سال تحصیلی 1404-1403 بودند که از میان آنها با روش نمونه گیری دردسترس 40  نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند و در دو گروه 20 نفره  (20 نفر گروه آزمایش و 20  نفر گروه کنترل) به صورت تصادفی جایگزین شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های احساس پیوستگی آنتونوسکی (1987)، امید به تحصیل خرمایی و کمری (1395) و خودپنداره ی تحصیلی یی یسن چن (2004) استفاده شد. گروه آزمایش به مدت 8 هفته تحت آموزش روانشناسی مثبت نگر مبتنی بر بسته کوئیلیام (2003) قرار گرفت. این بسته در قالب 8 جلسه 60 دقیقه ای به صورت هفته ای دو جلسه بود. برای تحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر در نرم افزار SPSS.24 استفاده شد. یافته ها نشان داد که مداخله مبتنی بر روانشناسی مثبت نگر منجر به افزایش احساس پیوستگی، خودپنداره و امید تحصیلی دانش آموزان دارای تعلل ورزی تحصیلی شود (01/0>p) و نتایج این تاثیر در بازه زمانی 3 ماهه نیز پایدار بود (01/0>p). مداخله مبتنی بر روان شناسی مثبت نگر با تمرکز بر شناسایی و تقویت نقاط قوت، معنا بخشی به تجربه های یادگیری و پرورش هیجانات مثبت، به طور مؤثری توانست احساس پیوستگی، خودپنداره و امید تحصیلی دانش آموزان دارای تعلل ورزی تحصیلی را ارتقا دهد. این اثرگذاری نشان می دهد که رویکردهای پیشگیرانه و توانمندساز، به جای صرفاً اصلاح رفتارهای مشکل دار، می توانند از طریق ایجاد نگرش های مثبت، تقویت ارتباطات معنادار با مدرسه و ارتقای ادراک توانایی های فردی، چرخه منفی تعلل ورزی را بشکنند. بر این اساس، به کارگیری برنامه های ساختارمند مثبت نگر در مدارس، به ویژه برای دانش آموزان در معرض افت تحصیلی، می تواند به عنوان راهبردی عملی برای افزایش انگیزش، مسئولیت پذیری و مشارکت فعال در فرآیند یادگیری مورد استفاده قرار گیرد و در نهایت، مسیر رشد تحصیلی و روان شناختی آن ها را هموار سازد.

هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش تنظیم هیجان بر سرمایه روان شناختی و اجتناب تجربی زنان سرپرست خانوار بود. جامعه آماری این پژوهش را زنان سرپرست خانوار مراجعه کننده به مرکز مشاوره کمیته امداد امام خمینی (ره) بجنورد در بهار 1403 تشکیل می دادند. تعداد 30 نفر از این زنان با روش نمونه گیری داوطلبانه انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و لیست انتظار جایگزین شدند و گروه آزمایش تحت آموزش تنظیم هیجان ( هشت جلسه 90 دقیقه ای) قرار گرفت و گروه لیست انتظار مداخله ای دریافت نکرد. گردآوری داده ها با پرسشنامه سرمایه روانشناختی (PCQ) و پرسش نامه پذیرش و عمل (AAQ) انجام شد. تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر نشان داد که آموزش تنظیم هیجان بر افزایش سرمایه روان شناختی و کاهش اجتناب تجربی زنان سرپرست خانوار موثر است (0.01>P) و این اثر در طی زمان حفظ می گردد. بر اساس یافته های این پژوهش به نظر می رسد افزایش توانمندی زنان سرپرست خانوار در شناخت، ارزیابی و تنظیم هیجانات می تواند میزان خودکارآمدی، امیدواری، تاب آوری و خوش بینی آنان را افزایش داده و اجتناب تجربی آنان را کاهش دهد. بر این اساس آموزش تنظیم هیجان می تواند در فهرست دوره های آموزشی برای زنان سرپرست خانوار قرار گیرد.

این پژوهش با هدف پیش بینی رضایت زناشویی بر اساس خودکارآمدی، عزت نفس و رضایت شغلی در کادر درمانی غیر پزشکی انجام شد. طرح پژوهش حاضر کاربردی و از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را کارکنان غیرپزشکی بیمارستان های استان تهران در سال 1402 تشکیل می دادند. تعداد 196 نفر با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. گردآوری داده ها با مقیاس رضایت زناشویی (EMS)، پرسشنامه رضایت شغلی مینه سوتا (MSQ)، مقیاس خودکارآمدی عمومی (GSE) و مقیاس عزت نفس روزنبرگ (RSES) انجام شد. نتایج نشان داد که بین خودکارآمدی، عزت نفس و رضایت شغلی با رضایت زناشویی مثبت و  معناداری وجود دارد (0.01>P). این متغیرها توانستند 39 درصد از واریانس رضایت زناشویی کادر درمانی غیر پزشکی را پیش بینی کنند . می توان نتیجه گرفت خودکارآمدی، عزت نفس و رضایت شغلی قادر به پیش بینی رضایت زناشویی کادر درمانی غیر پزشکی هستند. لذا پیشنهاد می شود روان شناسان خانواده در برنامه ریزی های خود در جهت بهبود رضایت زناشویی زوجین بر ارتقای خودکارآمدی، عزت نفس و رضایت شغلی متمرکز شوند.

هدف: مقاله حاضر با واکاوی چالش های سازمان های مردم نهاد به ارائه راهبردهای اقتصادی- اجتماعی جلب مشارکت آنان در زمینه ی پیشگیری از اعتیاد پرداخت. روش: داده های پژوهش با روش نظریه داده بنیاد و مصاحبه عمیق نیمه ساختار یافته با 20 نفر از مؤسسان، کارشناسان و فعالان سمن های استان اصفهان به شیوه ی نمونه گیری نظری و هدفمند گردآوری شد. یافته ها: تحلیل رونوشت متن مصاحبه ها و با انجام سه مرحله کدگذاری منجر به شناسایی 80 کد توصیفی، 16 مقوله محوری و 4 مقوله هسته ای با عنوان چالش های اقتصادی- اجتماعی و راهبردهای اقتصادی-اجتماعی شد. به طور خاص، 8 مؤلفه ی چالش برانگیز اقتصادی- اجتماعی مشارکت سمن ها در پیشگیری از اعتیاد عبارت بودند از: عدم پایداری منابع تأمین مالی و وابستگی به کمک های دولت، چالش های جذب و نگه داشت سرمایه های انسانی، عدم کفایت سرمایه های علمی و مهارت تخصصی، فقدان نظام حقوق و مزایای مشخص و مستمر، اعتماد ناکافی جامعه و دولت به سمن ها، ناهمگرایی دولت و عدم حمایت قانونی از سمن ها، گرایش ضعیف به همکاری داوطلبی و نظارت و کنترل سخت گیرانه انتظامی-امنیتی. همچنین، 8 راهبرد جلب مشارکت سمن ها عبارت بودند از: حمایت و تأمین مالی از محل بودجه عمومی، تصویب قوانین و تسهیل اعطای وام های بلاعوض، اعطای کمک های غیرنقدی، تسهیل دریافت کمک های بین المللی، تصمیم سازی سمن ها در سیاست گذاری های اجتماعی، بسترسازی همگرایی جامعه و دولت با سمن ها، انعکاس و انتشار اثربخشی عملکرد سمن ها و فرهنگ سازی اعتماد به سمن ها. نتیجه گیری: سمن ها در زمینه ی پیشگیری از اعتیاد دیگر یک وسیله جانبی برای دولت نیستند بلکه یک ضرورت هستند که دولت می بایست قابلیت های آن ها را پرورش و تقویت نماید.

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی صفات اولیه خودشیفتگی در رابطه روابط موضوعی و نشانه های اختلال نافرمانی مقابله ای بود. روش پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع مدل یابی ساختاری بود. جامعه آماری شامل انشجویان 18 الی 24 سال دانشگاه تبریز در سال تحصیلی 1403-1402بود که به روش نمونه گیری تصادفی چند مرحله ای خوشه ای 350 نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه خود گزارشی علائم اختلال نافرمانی مقابله ای بزرگسالان (ASROS-5) جانستون و همکاران (2020)، پرسشنامه شخصیت خودشیفته (40-NPI) راسکین و هال (1981) و پرسشنامه روابط موضوعی و واقعیت آزمایی بِل (BORRTI) بل (1995) بود. از تحلیل معادلات ساختاری برای تحلیل داده ها استفاده شد. نتایج بیانگر برازش مطلوب مدل پژوهش بود. نتایج بیانگر معناداری اثر مستقیم روابط موضوعی بر صفات اولیه خودشیفتگی و نشانه های اختلال نافرمانی مقابله ای و همچنین اثر مستقیم صفات اولیه خودشیفتگی بر نشانه های اختلال نافرمانی مقابله ای بود (01/0>P). همچنین نتایج بیانگر اثر غیرمستقیم روابط موضوعی بر نشانه های اختلال نافرمانی مقابله ای با میانجی گری صفات اولیه خودشیفتگی بود (01/0>P). این نتایج نشان می دهد که صفات اولیه خودشیفتگی با توجه به نقش روابط موضوعی می تواند تبیین کننده نشانه های اختلال نافرمانی مقابله ای دانشجویان باشد.

زمینه و هدف: شیوع ویروس کرونا باعث ایجاد مشکلاتی در زندگی دانش آموزان شد که این مسائل گاها تا بعد از کرونا نیز ادامه دار بوده است. بنابراین هدف پژوهش بررسی نقش کارکرد مطلوب خانواده در سازگاری تحصیلی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی بود. روش: طرح پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه چهارم و پنجم شهر دزفول در سال تحصیلی 1403-1404 بود که به روش نمونه گیری در دسترس تعداد 150 نفر انتخاب شدند و به پرسشنامه های سنجش خانواده اپشتین، بالدوین و بیشاب، پیشرفت تحصیلی فام و تیلور و سازگاری تحصیلی سینها و سینگ پاسخ دادند. پس از جمع آوری داده ها، اطلاعات با نرم افزار SPSS23 داده ها با استفاده از همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که کارکرد مطلوب خانواده با پیشرفت تحصیلی (79/0-r)، سازگاری اجتماعی (81/0-r)، سازگاری عاطفی (75/0-r)، سازگاری آموزشی (62/0-r) و نمره کل سازگاری تحصیلی (82/0-r)، رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که کارکرد خانواده 79 درصد از پیشرفت تحصیلی را تبیین کرد. همینطور کارکرد خانواده سازگاری اجتماعی را 53 درصد، سازگاری عاطفی را 27 درصد و سازگاری آموزشی را 11 درصد را تبیین کرد. بحث و نتیجه گیری آموزش روانشناختی و مهارتی والدین در این زمینه نیز می تواند مفید باشد. خانواده به واسطه دامنه تعاملات و کنش های گسترده خود به شدت عملکردهای روان شناختی فرد را از خود متأثر می سازد و می تواند سازگاری تحصیلی را متأثر کند.

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر امید به زندگی و بهزیستی معنوی زنان مطلقه مراجعه کننده به بهزیستی انجام شد. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون_ پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش را کلیه زنان مراجعه کننده به بهزیستی شهر تبریز در شش ماهه دوم 1402 تشکیل دادند که از بین آنها تعداد 40 نفر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به روش تصادفی در یک گروه آزمایش (20 نفر) و یک گروه کنترل (20 نفر) جایگزین شدند. برای تحلیل داده ها از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره (مانکوا) استفاده شد. جهت جمع آوری داده ها از دو پرسشنامه بهزیستی معنوی (SWBS) پالوتزین و الیسون (1983) و امید به زندگی بزرگسالان (AHS) اسنایدر و همکاران (1991) استفاده شد. یافته ها نشان داد که با کنترل اثر پیش آزمون، بین میانگین پس آزمون امید به زتدگی و بهزیستی معنوی در دو گروه آزمایش و کنترل در سطح 05/0 تفاوت معناداری وجود داشت. بنابراین، از یافته های فوق می توان نتیجه گرفت که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در افزایش امید به زندگی و همینطور بهبود بهزیستی معنوی موثر بوده است.

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی سرمایه های سازمانی و سرمایه های روان شناختی در رابطه بین رهبری خدمت گزار و مدیریت منابع انسانی رفاه محور در آموزش و پرورش بود. پژوهش حاضر توصیفی_همبستگی از نوع مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه پژوهش را مدیران، معاونان و دبیران مقاطع متوسطه اول و دوم شهر خرم آباد در سال تحصیلی 1404-1403 تشکیل دادند که از بین آنها با روش نمونه گیری تصادفی ساده 285 نفر انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش شامل پرسشنامه مدیریت منابع انسانی رفاه محور (WBO-HRM، کوپر، 2019)، پرسشنامه رهبری خدمت گزار (SLQ، قلی پور و حضرتی، 1388)، پرسشنامه سرمایه فکری (ICQ، بونتیس، 1998) و پرسشنامه سرمایه روان شناختی (PCQ، لوتانز، 2007) بود. داده ها با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری تحلیل شدند. یافته ها نشان دهنده برازش مطلوب داده ها با مدل پیشنهادی پژوهش بود. رهبری خدمت گزار، سرمایه سازمانی و سرمایه روان شناختی به صورت مستقیم قادر به پیش بینی مدیریت منابع انسانی رفاه محور بودند (05/0>p). رهبری خدمت گزار به صورت مستقیم قادر به پیش بینی سرمایه سازمانی و سرمایه روان شناختی بود (05/0>p). همچنین، سبک رهبری خدمت گزار توانست از طریق سرمایه سازمانی و سرمایه روانشناختی به صورت غیرمستقیم مدیریت منابع انسانی رفاه محور پیش بینی کند (05/0>p). این نتایج نشان می دهد که رهبری خدمت گزار با توجه به نقش مهم سرمایه های سازمانی و روان شناختی می تواند تبیین کننده مدیریت منابع انسانی رفاه محور باشد و لزوم توجه به این عوامل در تعامل با یکدیگر ضروری است.

زمینه و هدف: پژوهش حاضر، با هدف بررسی اثربخشی درمان گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر احساس تنهایی و سازگاری زناشویی در زنان مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر بم انجام شده است. روش: روش پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه زنان متاهلی بود که به دلیل مشکلات روان شناختی به مراکز مشاوره شهر بم در مرداد ماه تا مهر ماه سال 1403 مراجعه کرده بودند. 40 نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (20 نفر) و کنترل (20 نفر) گمارده شدند. ابزار پژوهش، پرسش نامه احساس تنهایی راسل و همکاران (UCLA) (1980) و مقیاس سازگاری دو عضوی گراهام اسپانیر (DAS)  (1976) بوده است. گروه آزمایش تحت 10 جلسه ۹۰ دقیقه ای درمان پذیرش و تعهد قرار گرفتند. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس چند متغیره در نرم افزار SPSS نسخه 27 تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که با کنترل اثر پیش آزمون، بین میانگین پس آزمون دو گروه آزمایش و گواه در متغیرهای احساس تنهایی (0/01 ≥P) و سازگاری زناشویی (0/01 ≥P) تفاوت معنی داری وجود دارد که نشان دهنده تأثیر درمان پذیرش و تعهد است (0/01 ≥P). نتیجه گیری: بر اساس یافته های پژوهش، می توان نتیجه گرفت که این نوع درمان به عنوان درمان روان شناختی در جهت توانمندسازی روان شناختی و افزایش سازگاری زناشویی و کاهش احساس تنهایی زنان مراجعه کننده به کلینیک ها و مراکز روان شناختی مورد توجه قرار گیرد.

پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه انعطاف پذیری شناختی و کیفیت روابط زناشویی با اضطراب بارداری در سه ماهه اول با میانجی گری سبک زندگی ارتقاءدهنده سلامت صورت گرفت. این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود. از جامعه زنان باردار شهر تبریز در دوره سه ماهه اول بارداری که در بیمارستان زنان الزهرا و کلینیک میلاد تبریز دارای پرونده ی پزشکی بودند، به روش نمونه گیری هدفمند، 250 نفر انتخاب و جهت اندازه گیری متغیرها از پرسشنامه های اضطراب حاملگی (PRAQ)، انعطاف پذیری شناختی دنیس و وندروال (۲۰۱۰)، سبک زندگی ارتقادهنده سلامت والکر و کیفیت زندگی زناشویی باسبی و همکاران (1995) استفاده شد. داده ها با استفاده از روش مدل یابی معادلات ساختاری مورد تحلیل قرار گرفت. تحلیل داده ها نشان داد کیفیت روابط زناشویی، انعطاف پذیری شناختی و سبک زندگی ارتقاءدهنده سلامت با اضطراب بارداری رابطه منفی و معنی دار دارند که در این میان، کیفیت روابط زناشویی 45 درصد، انعطاف پذیری شناختی 38 درصد و سبک زندگی ارتقاءدهنده سلامت 37 درصد از تغییرات اضطراب بارداری را به طور منفی تعیین می کنند. از سویی، نتایج نشان داد سبک زندگی ارتقاءدهنده سلامت قادر است رابطه کیفیت روابط زناشویی و انعطاف پذیری شناختی با اضطراب بارداری را به طور معنی دار میانجی گری کند. مبتنی بر یافته ها می توان نتیجه گرفت انعطاف پذیری به عنوان یک توانمندی شناختی قادر است اثرات موقعیت های سخت  را تعدیل نماید و ازطرفی، کیفیت روابط زناشویی عامل مهم در کاهش اضطراب بوده و سبک زندگی ارتقاءدهنده سلامت قادر است به عنوان یک عامل حفاظتی در برابر اضطراب و فشارهای دوره بارداری عمل کند.