نیشابور قرنها متمادی در تاریخ ایران از شهرهای مهم و پر رونق بوده است.این شهر در دوران قبل از اسلام صاحب اشتهار بوده، و پس از اسلام بر آبادانی و اهمیت آن افزوده شد.از بین چهار شهر اصلی خراسان یعنی نیشابور، هرات، بلخ و مرو، این شهر در قرون نخستین اسلامی بیش از همه کانون فعالیتهای علمی، رونق اقتصادی و تحولات سیاسی بوده است.اما در واقعه حمله مغول، نیشابور درجه اعتبار و اشتهار پیشین را از دست داد.نابودی این شهر آبادان و پرآوازه به دست مغول در تاریخ بسیار معروف و مشهور است.اما شاید همگان توجهی بدین نکته نداشته باشند که نابودی نیشابور به دست مغولان پس از یک قرن تحمل مصائب فراوانی که بر این شهر رفته بود، صورت گرفت.مغولان اگر چه در سال 618 ه مردم شهر را کشتار کردند، اما افول قطعی شهر در سال 633 ه مشخص شد.از حدود یک قرن قبل از آن تاری، نیشابور به عنوان مرکز سیاسی خراسان، عرصه جدال پرخسارت و جبران ناپذیری بود که میان مدعیان جانشینی سلجوقیان در خراسان صورت گرفت، سرآغاز این دوران، جنگ«قطوان»در سال 536 ه بود، و تا سال 633 ه به طول انجامید.این تحقیق روزگار پر محنت و زندگی توأم با مشقت نیشابوری در آخرین قرن عظمت و شوکت آن را بررسی می نماید.
پرفسور دومینیک معیزی، معاون انستیتوی فرانسوی روابط بین الملل و سردبیر فصلنامه «سیاست خارجی» در فرانسه در این مصاحبه مدعی میشود که اروپا از خط «رویارویی تمدن ها» که بر دیدگاه آمریکا حاکم است پیروی نخواهد کرد. او بر این نظر است که امروز جهان دارای سه قطب است که نه بر اساس تمدنی بلکه بر اساس قدرت اقتصادی، سیاسی و نظامی تعیّن یافته است. این سه قطب عبارتند از: آمریکا، اروپا، آسیا. از این سه قطب، آمریکا قطب غالب، آسیا قطب بالنده و اروپا قطب در حال افول است. از این رو پرفسوردومینیک معیزی براین نظر است که اروپا در جستجوی راهی است برای خروج از این وضع افول برای آنکه به دنباله روی محض آمریکا تبدیل نشود.