کتاب های کودکان در تایلند
حوزههای تخصصی:
فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۲۹٬۳۸۱ تا ۲۹٬۴۰۰ مورد از کل ۵۴٬۲۷۹ مورد.
سایه سنگین واقعیت مجال تخیل را گرفته است
حوزههای تخصصی:
پرسش های بنیادین در ادبیات کودک
حوزههای تخصصی:
درباره مؤلفه های داستان کودک و برنامه آموزش فلسفه برای کودکان و نوجوانان
حوزههای تخصصی:
مقیاس های شاعرانه و سبک هندی(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
مقیاس های شاعرانه، یکی از آرایه های زیبای ادبی است که تاکنون ناشناخته مانده و کمتر کسی به واجست آن پرداخته است. این آرایه ادبی در دستور زبان فارسی هم چندان مورد بررسی قرار نگرفته است. برخی دستورنگاران متوجه آن شده و از آن با عنوان های وابسته های عددی، روشنگر، صفت شمارشی مرکب، ممیز، رابط های کلی عددی یاد کرده اند.در این مقاله، به بررسی مقیاس های شاعرانه از قرن پنجم تا قرن دوازدهم، سبک خراسانی تا سبک هندی پرداخته شده است.فراوانی این مقوله دستوری و آرایه ادبی، بیشتر در شعر قالب صائب تبریزی و بیدل دهلوی، دو شاعر نماینده حوزه های اصفهان و هند، در شعر قرن یازدهم و دوازدهم می باشد.
فهرست مطالب ادبیات داستانی در سال 84
حوزههای تخصصی:
معنی مثنوی یا معرفت دیالکتیکی در مثنوی مولانا
حوزههای تخصصی:
شعر، همبستگی ملیت و مدرنیته
حوزههای تخصصی:
این بیت از فردوسی نیست
حوزههای تخصصی:
ضرب المثل های دری افغانستان
پرسه پیرامون سرود (Muldoon)
حوزههای تخصصی:
شهرزاد داستانسرای
توماس مان ، روشنفکر ، نه سیاست باز
حوزههای تخصصی:
سنخیت و جذب در مثنوی مولوی
حوزههای تخصصی:
سرود تبریز بزرگ
حوزههای تخصصی:
پیوند ادب و سیاست رستم و اسفندیار ، کاملترین روایت از سرپیچی موجه
حوزههای تخصصی:
یادداشت نخست: آنها که بزرگ می شوند و آنها که کوچک و کوچک تر
حوزههای تخصصی:
جستاری در کشف ریشه های ایرانی مفاهیم مشترک حکمی متنبی و فردوسی(مقاله علمی وزارت علوم)
منبع:
فرهنگ ۱۳۸۴ شماره ۵۵
حوزههای تخصصی:
متنبی و فردوسی ـ دو شاعر گرانقدر عرب و ایرانی ـ هردو به داشتن اشعار حکمی مشهور و ملقب به حکیم هستند؛ و از شاخصه های بارز شعر هردو، وجود اشعار حکیمانه است.پژوهش های تطبیقی بین حکمت این دو گویندة بزرگ، حاکی از وجود مضامین مشترک بسیار است. این اشتراک در مضمون به گونه های مختلف، از جمله توارد و تأثیرپذیری هردو از فرهنگ اسلامی، قابل تفسیر و تحلیل است. در این میان، بخشی از مفاهیم مشترک این دو شاعر در حکمت و اندرزهای ایران باستان دیده میشود. با توجه به اعتقاد محققان بر سیرابی فرهنگ عربی در عهد عباسی از آبشخور فرهنگ و حکمت ایران باستان، و تدوین شاهنامه براساس منابع پهلوی و باستانی ایران، میتوان به این اعتقاد رسید که لااقل بخشی از این مضامین مشترک، در حکمت ایران قبل از اسلام ریشه دارد و فردوسی به شکل مستقیم و متنبی به شکل غیرمستقیم از فرهنگ ایران باستان متأثر شده اند.