درخت حوزه‌های تخصصی

هدف: بررسی آثار اقتصادی و تدوین سناریو حضور بانوان بر توسعه اقتصاد فوتبال لیگ برتر برای افق سال 1416 بود.روش شناسی: با انجام 25 مصاحبه با خبرگان و متخصصان ، عوامل مؤثر بر توان مالی لیگ شناسایی شد. براساس نمودار های حلقه علی بر مبنای مصاحبه ها و پیشینه پژوهش، ترسیم و توان مالی لیگ به عنوان متغیر حالت در نظر گرفته شد. یافته ها : مدل پویا سیستمی سیاست حضور بانوان در مسابقات لیگ بر اساس عوامل شناسایی شده طراحی گردید. شرایط اقتصادی دو لیگ بر اساس روند کنونی، برای چند سال آینده تخمین زده شد و سپس استراتژی راهبردی مناسب تخمین حضور بانوان در کل مسابقات بر اقتصاد لیگ تأیید گردید.نتیجه گیری: با روند کاهش تماشاگران و بحران اقتصادی، حضور بانوان در لیگ برتر فوتبال می تواند به عنوان یک استراتژی راهبردی مهم در حل این معضل در اختیار سازمان لیگ، فدراسیون فوتبال و باشگاه های ورزشی قرار داده شود.

این پژوهش با هدف طراحی و آزمون مدل تجارت اجتماعی در صنعت ورزش کشور انجام شد. روش پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش مدرسان و پژوهشگران دانشگاهی در حوزه صنعت ورزش، اعضای تیم مدیریت کسب وکارهای ورزشی فعال در فضای مجازی، مدیران و کارشناسان سازمان های حوزه صنعت ورزش و مشاوران و تحلیگران صنعت ورزش بودند. نمونه گیری به صورت هدفمند و با استفاده از فرمول کوکران بر مبنای محاسبه واریانس اولیه 92 نفر برآورد شد که در نهایت 97 پرسشنامه کامل و تجزیه و تحلیل شدند. برای ارزیابی روایی محتوایی از ده متخصص علمی و اجرایی نظرخواهی شد. سپس پایایی ترکیبی و روایی سازه در مرحله نهایی با استفاده از نرم افزار پی.ال.اس بررسی و تایید شد. نتایج تحلیل عاملی سازه های هریک از چهارده متغیر اصلی نشان داد که تمامی مؤلفه ها به صورت معناداری نقش تبیین کننده ای دارند. تحلیل مسیر هم نشان داد که روابط بین چهارده متغیر اصلی به توالی پنج سطح از متغیرهای مستقل به سمت متغیرهای وابسته مثبت و معنادار است و مدل مفهومی برازش مطلوبی دارد. براساس یافته های پژوهش می توان گفت که تجارت اجتماعی در ورزش یک سیستم نوپا و غیرنظامند است که از طریق اطلاعات و چارچوب های کلیدی این پژوهش می تواند نظامند و توسعه یابد. از این رو به فعالان، متولیان و ذینفعان حوزه تجارت اجتماعی در ورزش پیشنهاد می شود از نتایج این پژوهش برای تصمیم گیری، برنامه ریزی و ارزیابی سیستم های کسب و کار حوزه صنعت ورزش استفاده کنند.

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر طراحی الگوی توسعه حقوقی ورزش ایران بود.روش شناسی: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی، از حیث ماهیت توصیفی- همبستگی است. جامعه آماری پژوهش کلیه خبرگان حقوق ورزشی شامل اساتید دانشگاه، متخصصان و کارشناسان حقوقی، مدیران سازمان های ورزشی اجرایی و دولتی، رؤسای کمیته انضباطی، رؤسای دادگاه عمومی و تمام کسانی تشکیل می دادند که در زمینه پژوهش های حقوق ورزشی فعالیت داشتند. نمونه آماری با استفاده از روش گلوله برفی دردسترس انتخاب شدند (220 نفر). جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد و روایی صوری پرسشنامه توسط صاحب نظران (9 نفر)، تائید شد. همچنین پایایی آن با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ (91/0) و پایایی ترکیبی محاسبه شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها و بررسی برازش مدل از مدل سازی معادلات ساختاری در نرم افزار PLS3-SPSS24 استفاده شده است.یافته ها: نتایج نشان داد که ابعاد آموزش و توانمندسازی حقوقی در ورزش (677/0)، امور علمی و پژوهش حقوقی در ورزش (438/0)، فرهنگ حقوقی در ورزش (415/0) و نظارت و بازرسی حقوقی در ورزش (192/0) دارای اثر معنی داری بر توسعه حقوقی در ورزش بودند. همچنین اثر مؤلفه های برنامه ای و اسنادی حقوقی در ورزش (179/0)، حرفه و نقش حقوقی در ورزش (308/0)، حقوق تجارت در ورزش (624/0)، حقوق مالکیت فکری معنوی در ورزش (459/0)، ساختار و نهاد حقوقی در ورزش (183/0)، قرارداد و ثبت حقوقی در ورزش (259/0)، قوانین بازدارنده و تنبیهی در ورزش (229/0) و قوانین حمایتی در ورزش (183/0) دارای نقش مستقیم و معنی داری در تبیین سیستم اجرایی حقوقی در ورزش بودند.نتیجه گیری: به طور کلی، بر اساس یافته های پژوهش می توان گفت که توجه به عوامل آموزشی- علمی، سیستم اجرایی حقوقی، فرهن گ سازی و توانمندسازی نیروی متخصص انسانی می تواند به پیامدهای مطلوب توسعه ای حقوقی در ورزش بیانجامد.

هدف از پژوهش حاضر تبیین الگو اثر بخشی مدیریت اماکن قدیمی ورزشی در کلان شهرهای منتخب کشور با رویکرد تئوری داده بنیاد می باشد. در این راستا به ارائه مبانی نظری و پیشینه تحقیق در زمینه عوامل نهادی، عوامل ساختاری، عوامل محتوایی و عوامل زمینه ای با رویکرد مدیریت اماکن قدیمی ورزشی پرداخته شد. روش تحقیق پژوهش از نوع کیفی و با استفاده از رویکرد تئوری داده بنیاد است. جامعه آماری در بخش کیفی شامل خبرگان حوزه ی مدیریت ورزشی و مدیران و کارکنان مجموعه های ورزشی باسابقه در کلان شهرهای مختلف کشور می باشد که تعداد حجم نمونه به روش اشباع نظری و گلوله برفی 10 نفر در نظر گرفته شد. ابزار جمع آوری اطلاعات در مرحله کیفی، مصاحبه نیم ساختار یافته و بحث گروهی بوده است. جهت تحلیل داده های کیفی از روش تحلیل محتوا و نرم افزار max-qda استفاده شد. نتایج تحلیل کیفی توسط نرم افزار مکس کیودا نشان داد که مؤلفه های الگو اثر بخشی مدیریت اماکن قدیمی ورزشی در کلان شهرهای منتخب کشور، 1-عوامل نهادی، 2-عوامل ساختاری، 3-عوامل محتوایی، 4-عوامل زمینه ای و 5-مدیریت اماکن قدیمی ورزشی می باشند. همچنین جهت این مؤلفه ها تعداد 54 شاخص به تأیید نهایی خبرگان رسید. این پژوهش راهکارهای مناسبی برای اثربخشی مدیریت اماکن قدیمی ورزشی پیش روی قرار داده و با اجرای آن می توان اثربخشی مدیریت اماکن قدیمی ورزشی را افزایش داده و بر سرعت آن افزود.

هدف: هدف از پژوهش حاضر شناسایی و تحلیل موانع و فرصت های بهره برداری از منابع انرژی تجدیدپذیر در استادیوم های فوتبال کشور بود.روش شناسی: پژوهش حاضر به شیوه کیفی انجام شد و برای تحلیل داده ها از روش تحلیل محتوای کیفی با استفاده از تکنیک تحلیل مضمون استفاده گردید. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل خبرگان و صاحب نظران در حوزه توسعه پایدار، مدیران و مهندسین فنی استادیوم های لیگ برتر فوتبال در سال های 1398تا 1399 ایران بودند.  انتخاب آزمودنی ها به روش هدفمند و در ادامه روش گلوله برفی و با معیار اشباع نظری بود که درنهایت با 12 مصاحبه، اشباع نظری حاصل شد. برای تحلیل داده ها از روش تحلیل تماتیک استفاده شد.یافته ها:   پس از جمع آوری و تجزیه وتحلیل مصاحبه ها در بخش موانع ،31کد باز به دست آمد که در سه مقوله محوری قرار گرفتند. همچنین در بخش فرصت ها 9 کد باز شناسایی شد که در دو مقوله محوری قرار گرفتند. مقوله های  بخش موانع ، شامل موانع مدیریتی، موانع سیاسی و اقتصادی، وموانع عمرانی، و در بخش فرصت ها نیز شامل فرصت های جغرافیایی و فرهنگی ،بازاریابی و منابع انسانی) بودند.نتیجه گیری: استادیوم های ورزشی به دلیل استقرار در شهرهای مختلف کشور از فرصت های منحصر به فرد منابع جغرافیایی و فرهنگی و همچنین منابع انسانی و در نتیجه شیوه های بازاریابی وابسته به فرهنگ برخوردارند. به منظور بهره برداری مؤثر از این منابع در جهت استفاده از منابع تجدید پذیر نیاز به رفع مشکلات حاصل از سوء مدیریت این اماکن توسط مدیران ناآگاه و غیرمتخصص، کنترل محدودیت های سیاسی در منطقه، رفع موانع اقتصادی برای تأمین زیرساخت های لازم و نهایتا ایجاد زیرساخت های عمرانی برای استقرار تجهیزات لازم به منظور استفاده از انرژی های تجدیدپذیر در استادیوم هاست. در این خصوص لازم است برای ارتقای سطح آگاهی مدیران استادیوم ها و شناسایی فرصت های طبیعی و سرمایه های فرهنگی و نحوه بهره برداری از آنها برای استفاده از انرژی های تجدید پذیر و مدیریت بهینه انرژی در استادیوم ها اقدام کرد.

هدف از تحقیق حاضر آسیب شناسی روش های مرسوم بازاریابی مجموعه های ورزشی آبی و ارائه الگوی بهینه در شهرستان دزفول بود. روش انجام تحقیق توصیفی از نوع پیمایشی و به لحاظ هدف کاربردی است و جمع آوری اطلاعات به صورت میدانی انجام گرفت. جامعه آماری تحقیق صاحب نظران ورزش شهرستان دزفول، مدیران و کارکنان مجموعه های آبی، مدیران ادارات مربوط و اساتید بازاریابی و مشتریان مجموعه های آبی شهرستان دزفول بودند و نمونه آماری تحقیق از میان صاحبنظران، کارکنان و اساتید بازاریابی به صورت در دسترس (43= n) و مشتریان مجموعه های آبی (313= n) به صورت تصادفی ساده انجام گرفت. ابزار گردآوری اطلاعات تحقیق شامل مصاحبه ساختار یافته در حیطه آمیخته بازاریابی و پرسشنامه محقق ساخته بود. روایی پرسشنامه تحقیق حاضر به تأیید 12 نفر از اساتید مدیریت ورزشی رسید و پایایی آن 88/0 به دست آمد. تجزیه و تحلیل داده های حاصل از مصاحبه به روش تحلیل مضمون با نرم افزار MAXQDA2020 و داده های پرسشنامه با استفاده از نرم افزار SPSS21 وExpert choice11 تحلیل شد. نتایج تحقیق نشان دهنده 7 نقطه قوت و 18 نقطه ضعف در شاخص های اصلی و شاخص های فرعی مدل آمیخته بازاریابی مجموعه های آبی شهرستان دزفول بود؛ بنابر این برای رشد و موفقیت بازاریابی نیاز است تا 7 نقطه قوت شناسایی شده حفظ و بهینه شود و 18 نقطه ضعف شناسایی شده نیز به عنوان عوامل آسیب رسان به بازاریابی و کسب و کار در نظر گرفته شده و گام هایی در جهت رفع این آسیب ها و تبدیل آن ها به نقاط قوت برداشته شود.

هدف از انجام این پژوهش، بررسی تأثیر زیرساخت فناوری اطلاعات بر عملکردسازمانی با نقش میانجی هوش تجاری در ادارات کل تربیت بدنی شرکت مخابرات ایران می باشد. روش انجام توصیفی-همبستگی و از نظر ماهیت پیمایشی که مبتنی بر معادلات ساختاری است. جامعه آماری پژوهش شامل 500 نفر از کارکنان و مدیران تربیت بدنی شرکت مخابرات ایران است که با درنظر گرفتن جدول کوکران 218 نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب گردید. ابزار تحقیق مشتمل بر سه پرسشنامه استاندارد زیرساخت فناوری اطلاعات چناوپس و همکاران(2006)، پرسشنامه هوش تجاری تام و الیویرا(2016) و پرسشنامه عملکردسازمانی مان و همکاران(1999) است. تجزیه و تحلیل داده های تحقیق با استفاده از آمارتوصیفی و آماراستنباطی با بهره گیری از نرم افزار Spss23 صورت پذیرفت. به منظور برآورد مدل از روشهای مدل یابی معادلات ساختاری و از نرم افزار اسمارت پی ال اس استفاده شده است. با توجه به نتایج به دست آمده از آزمون سوبل مشخص گردید، زیرساخت فناوری اطلاعات بر عملکردسازمانی با نقش میانجی هوش تجاری تأثیر دارد. از این رو می توان ادعا نمود با بکارگیری فناوری اطلاعات و هوش تجاری در ادارات کل تربیت بدنی شرکت مخابرات ایران می توان زمینه ساز افزایش عملکردسازمانی شد و با افزایش استفاده از فناوری های دیجیتال، موجب بهره وری سازمانی و در نتیجه سرعت بخشیدن به امور و بهبود کارایی در فرآیندهای سازمانی و در نهایت کسب درآمدهای جدید در ادارات کل تربیت بدنی شرکت مخابرات ایران شد.

پژوهش حاضر باهدف طراحی الگوی بازاریابی خدمات باشگاه های ورزشی بانوان طراحی و اجرا گردید. پژوهش حاضر ازلحاظ هدف کاربردی، ازنظر شیوه گردآوری داده ها توصیفی- پیمایشی و بر اساس رویکرد پژوهش، آمیخته بود. جامعه آماری پژوهش حاضر در بخش کیفی شامل اساتیدی که در زمینه بازاریابی ورزشی، پژوهش هایی (کتاب، ترجمه، طرح پژوهشی، مقاله های همایشی و پژوهشی و حداقل دو مورد) انجام داده بودند و همچنین مدیران باشگاه های ورزشی بانوان می باشد. از روش نمونه گیری هدفمند به منظور انتخاب مصاحبه-شوندگان استفاده گردید. این نمونه گیری تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت و درنهایت تعداد 30 نفر به عنوان نمونه مشخص گردیدند. همچنین جامعه آماری در بخش کمی پژوهش شامل همان گروه بخش کیفی به منظور شرکت در فرایند دلفی بودند (30 نفر). ابزار پژوهش حاضر شامل مصاحبه های نیمه ساختارمند و پرسشنامه دلی (59 گویه و 5 بعد) به صورت 9 ارزشی لیکرتی بود. جهت بررسی داده های بخش کیفی از کدگذاری باز، محوری و انتخابی استفاده گردید و در بخش کمی از روش دلفی فازی استفاده گردید.. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که چهار عامل عملیات، فرهنگی اجتماعی، زیرساخت ها و اقتصادی از مهم ترین عوامل مؤثر بر بازاریابی خدمات باشگاه های ورزشی بانوان می باشد. با توجه به تأثیر الگوی بازاریابی خدمات در توسعه و بهبود وضعیت باشگاه های ورزشی بانوان، توصیه می شود که از نتایج پژوهش حاضر به منظور تدوین الگوی بازاریابی خدمات باشگاه های ورزشی بانوان استفاده شود.

هدف پژوهش، طراحی مدل مدیریت عملکرد فدارسیون اسکی ایران با تلفیق رویکردهای BSC و ISM بود. روش شناسی: این تحقیق به لحاظ هدف، کاربردی است و داده های تحقیق به صورت میدانی و به شیوه آمیخته (کیفی و کمی) جمع آوری شد. جامعه آماری در بخش کمّی، شامل مسئولان و کارکنان فدراسیون اسکی، سرپرستان و مربیان تیم های ملی و رؤسا و نواب رئیس هیات های اسکی استان ها، برابر با 82 نفر و در بخش کیفی 18 نفر از خبرگان بودند. به دلیل محدود بودن اعضا، جامعه با نمونه برابر شد. ابزار تحقیق در بخش کیفی، مصاحبه و در بخش کمّی، پرسشنامه محقق ساخته بود. روایی پرسشنامه توسط 10 نفر از اساتید مدیریت ورزشی دانشگاه به تایید رسید و پایایی پرسشنامه با آزمون آلفای کرونباخ، تأیید شد (96/0=α). برای طراحی مدل از روش های ISM و BSC استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که برای توسعه مدیریت عملکرد فدراسیون اسکی، 12 بُعد و 40 مؤلفه وجود دارد و ابعاد در هفت سطح و چهار منظر رشد و یادگیری، فرایندهای داخلی، مشتری و مالی قرار گرفتند. ابعادِ استقرار نظام رشد آفرین و انگیزشی و دوره های آموزش مربیگری، داوری و مدیریت در سطح زیربنایی قرار گرفتند.نتیجه گیری: می توان گفت که توسعه دوره های آموزشی و اقدامات انگیزشی، تسهیل گر دستیابی به دیگر ابعاد مدیریت عملکرد و بهبود عملکرد فدراسیون اسکی خواهد شد.

کیفیت فیزیکی استادیوم ها یکی از مهم ترین عاملی است که تماشاگران را برای تماشای زنده رویدادهای ورزشی ترغیب می کند. بنابراین آگاهی از تاثیر کیفیت فیزیکی ورزشگاه ها بر رفتار تماشاگران، برای باشگاه ها و مدیرانی که قصد افزایش درآمد را دارند، مهم تلقی می شود. از این رو در این پژوهش به بررسی تأثیر کیفیت فیزیکی استادیوم های ورزشی بر تمایلات رفتاری تماشاگران پرداخته شده است. جامعه آماری پژوهش کلیه تماشاگران مسابقات لیگ برتر فوتبال را شامل می شد؛ که تعداد 325 نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند که در نهایت که 294 پرسشنامه صحیح عودت شد. گردآوری اطلاعات از طریق پرسشنامه محقق ساخته بود که این پرسشنامه از طریق مصاحبه با افراد خبره(اعضای هیات علمی و مدیران ورزشی) و مطالعات کتابخانه ای به دست آمده بود. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه ها با استفاده از نظرات متخصصان ورزشی و اساتید مدیریت ورزشی(10 نفر) پس از اعمال نظرات اصلاحی آن ها تأیید شد. پایایی درونی گویه های پرسشنامه ها نیز توسط پژوهشگر و در یک مطالعه تجربی با استفاده از روش آلفای کرونباخ برای پرسشنامه ویژگی استادیوم (97/0) و پرسشنامه رضایت مندی (87/0) و برای حضور مجدد(88/0) گزارش گردید و پس از اطمینان از اعتبار پرسشنامه ها از نرم افزار اس.پی.اس.اس در بخش آمار توصیفی و استنباطی و نیز نرم افزار آموس جهت ترسیم تحلیل مسیر استفاده گردید. نتایج نشان داد که ویژگی استادیوم بر رضایت مندی تاثیر مثبت و معناداری دارد، همچنین ویژگی استادیوم بر حضور مجدد تماشاگران نیز تاثیر مثبت و معناداری دارد. به علاوه رضایت مندی بر حضور مجدد تاثیر مثبت و معناداری دارد.

مقدمه: این پژوهش با هدف بررسی اثر آموزش مهارت های ارتباطی بر رفتارهای خودمدیریتی و مدیریت تعارض مربیان کشتی انجام گرفت. روش پژوهش: روش پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و همچنین آزمون پیگیری بود که با گروه کنترل انجام گرفت. 33 نفر از مربیان کشتی استان اصفهان به صورت تصادفی انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (17 نفر) و کنترل (16 نفر) قرار گرفتند. پروتکل آموزشی استفاده شده در این پژوهش با اقتباس از پروتکل آموزش مهارت های تعاملی ارائه شده در پژوهش میرصفیان و همکاران (1399) طراحی شد. از پرسشنامه های رفتارهای خودمدیریتی مانز (1986) و مدیریت تعارض رابینز (2003) برای آزمون اثربخشی پروتکل آموزشی این پژوهش استفاده شد. به منظور تجزیه وتحلیل داده ها از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد آموزش مهارت های ارتباطی به صورت معناداری بر ارتقای رفتارهای خودمدیریتی، مدیریت تعارض و مؤلفه های آنها در مربیان کشتی اثرگذار بوده که این تأثیرات پس از گذشت 12 هفته از پایان مداخلات آمورشی ماندگار بوده است. نتیجه گیری: به مسئولان فدراسیون کشتی و زیرمجموعه های آن در استان اصفهان پیشنهاد می شود تا از پروتکل آموزشی ارائه شده در این پژوهش به منظور ارتقای متغیرهای اثرگذار شغلی گزارش شده برای این گروه از مربیان استفاده کنند.

جهانی شدن، اهمیت رقابت پذیری در صنعت پوشاک ورزشی را دوچندان کرده است. در کشور ما برند های پوشاک ورزشی بسیاری وجود دارند که به علت عدم توانایی رقابت با برندهای خارجی، در عرصه تجارت  بین المللی فعالیت ندارند. از این رو پژوهش حاضر درنظر دارد الگوی رقابت پذیری برندهای پوشاک ورزشی ایرانی برای ورود به بازارهای بین لمللی را شناسایی کند. در این پژوهش روش آمیخته(کیفی و کمی) به کار گرفته شد. جامعه آماری شامل خبرگان در صادرات پوشاک ورزشی و تعداد 200 تولیدکننده برندهای پوشاک ورزشی در سراسر کشور بودند. 3 برند به عنوان نمونه از جامعه اول به صورت هدفمند و 132 نفر از جامعه دوم براساس جدول مرگان و به صورت تصادفی انتخاب شدند. با انجام مطالعات میدانی، مؤلفه های مژثر بر رقابت پذیری شناسایی شدند و پس از تأیید در دور دوم دلفی، مدل استخراج شده از پژوهش ارائه و درنهایت پرسشنامه دارای 5 گویه و 74 سؤال براساس طیف لیکرت آماده شد. روایی پرسشنامه توسط اساتید و متخصصان مورد تأیید قرار گرفت و پایایی آن نیز در یک نمونه اولیه 30 نفری ضریب با آلفای کرونباخ 96/0 به دست آمد. جهت مدل سازی معادلات ساختاری از نرم افزار Spss و Smart Pls استفاده شد. نتایج حاصل از پژوهش نشان داد مؤلفه های صادرات، تمایز برند، گرایش بازاریابی و گرایش استراتژیک، بر رقابت پذیری برندهای پوشاک ورزشی ایرانی برای ورود به بازارهای بین المللی تأثیرگذارند.

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف طراحی مدل توسعه صنعت گردشگری ورزشی ایران و تبیین آینده آن مبتنی بر سناریونویسی در افق ۱۴۲۰ انجام گرفت. روش پژوهش: روش مورد استفاده در ای ن پژوه ش برنامه ری زی مبتنی بر س ناریو اس ت که در هش ت گام طراح ی و پی اده ش ده اس ت. روش گ ردآوری داده کیف ی و ب ا اس تفاده از مصاحب ه، پن ل خبرگ ی و پیمایش دلفی اس ت. 17 نفر از خبرگان حوزه صنعت گردشگری ورزشی دارای دان ش تخصص ی و ی ا تجربه عمل ی به عنوان اعضای گروه مشارکت کننده در پژوهش به صورت گلوله برفی انتخاب شدند. همچنین از نرم افزارهای میک مک و س ناریو وی زارد ب رای تجزیه وتحلیل داده ها استفاده شد. یافته ها: یافته ه ای ای ن پژوه ش در دو بخ ش ارائه شده اس ت؛ بخش اول ش امل شناس ایی و دس ته بندی مؤلفه های کلی دی، پیشران ها و ع دم قطعیت ه ای مرتب ط اس ت. چهار پیش ران «زیرساخت های گردشگری»، «زیرساخت های ورزشی»، «خدمات» و «تفریحات» در ای ن بخ ش تعیینو رواب ط اثرگ ذاری و اثرپذی ری می ان مؤلفه ها تحلیل شده اس ت. بخش دوم به شناس ایی و توصیف س ناریوهای محتمل و س ازگار بر اساس پیش ران ها و عدم قطعیت های ذی ربط، پرداخت ه اس ت. نتیجه گیری: به مدیران و متولیان صنعت گردشگری ورزشی کشور توصیه می شود که زیرساخت های گردشگری و ورزشی را بهبود بخشند و خدمات و تفریحات مناسب و جذاب را برای رضایت بیشتر گردشگران ارائه کنند.

امروزه تغییرات اساسی در رابطه با ابزارها و استراتژی های استفاده شده توسط خواص ورزشی برای برقراری ارتباط با مشتریان از طریق رسانه های اجتماعی، مشاهده شده است. هدف پژوهش حاضر ارائه الگوی پارادایمی تأثیر شبکه های اجتماعی بر ایجاد کسب وکارهای ورزشی و ارائه مدل پارادایمی بود. پژوهش حاضر براساس هدف از نوع تحقیقات بنیادی بود و برحسب گردآوری اطلاعات، اکتشافی بود که با استفاده از روش نظریه داده بنیاد انجام شد. ابزار گردآوری داده ها مصاحبه عمیق نیمه ساختاریافته بود. جامعه آماری پژوهش شامل خبرگان، اساتید، مدیران، صاحبان کسب وکار، کارآفرینان و مشاوران حوزه صنعت ورزش بود و از روش نمونه گیری هدفمند با تکنیک گلوله برفی استفاده شد. داده ها با استفاده از کدگذاری های باز، محوری و انتخابی تجزیه و تحلیل و الگوی نهایی استخراج شد. مدل نهایی از مجموع شرایط علّی (دو مقوله)، بسترها و زمینه های لازم (سه مقوله)، راهبردها (چهار مقوله)، مداخله گرها (دو مقوله)، پیامدها (دو مقوله) و پدیده محوری (دو مقوله) تأثیرگذار شبکه های اجتماعی بر ایجاد کسب وکارهای ورزشی تشکیل شده است. به منظور سنجش پایایی و کنترل کیفیت مطالعه حاضر از ضریب کاپای کوهن استفاده شد که برابر با 776/0 بود و در سطح توافق معتبر قرار داشت. به منظور ایجاد و راه اندازی کسب وکار در ورزش کشور فراهم آوردن زیرساخت ها و شرایط مناسب شبکه های اجتماعی می تواند ازجمله راه های مؤثر برای تحرک بخشیدن به فضای کسب وکار در ورزش کشور باشد.

پژوهش حاضر با هدف تدوین الگوی نقش رسانه های اجتماعی در محیط کار بر پیامدهای شغلی کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان کرمانشاه انجام شد. روش پژوهش،، توصیفی- پیمایشی مبتنی بر معادلات ساختاری بود.. جامعه آماری پژوهش، 320 نفر از کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان کرمانشاه بودند که براساس فرمول کوکران 175 نفر به شیوه تصادفی طبقه ای به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری پرسش نامه 19 سؤالی در دو بخش رسانه های اجتماعی در محیط کار و پیامدهای شغلی بود. در این پژوهش برای بررسی روابط بین اجزای مدل از معادلات ساختاری و به مظور تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار Smart PLS استفاده شد. یافته ها نشان داد  که رسانه های اجتماعی در محیط کار بر پیامدهای شغلی با ضریب مسیر 55/0 و مقدار T  برابر با 58/5 تأثیرگذار بودند. در این میان شاخص استفاده اجتماعی بیش ازحد از رسانه های اجتماعی بر پیامدهای شغلی با ضریب مسیر 16/0 و مقدار T برابر با 11/2، شاخص استفاده لذت جویانه بیش ازحد از رسانه های اجتماعی بر پیامدهای شغلی با ضریب مسیر 32/0 و مقدار T برابر با 51/2 و شاخص استفاده شناختی بیش ازحد از رسانه های اجتماعی بر پیامدهای شغلی با ضریب مسیر 18/0 و مقدارT  برابر با 57/2 اثرگذار بودند؛ بنابراین استفاده از شبکه های اجتماعی می تواند پیامدهای شغلی مثبت و منفی بسیاری در محیط های سازمانی به همراه داشته باشد. 

هدف پژوهش حاضر، ارائه مدل توسعه گردشگری ورزشی هوشمند با اینترنت اشیاء در ایران بود. روش پژوهش، ترکیبی، اکتشافی و متوالی (کیفی- کمّی) بود. جامعه آماری در بخش کیفی شامل اساتید دانشگاهی آشنا با اینترنت اشیاء که پژوهش هایی در این زمینه انجام داده بودند، کارشناسان اینترنت اشیاء در مرکز آیوتیک ایران و برخی از مدیران گردشگری و گردشگری ورزشی که تجربه استفاده از اینترنت اشیا را داشتند، بود. با بهره گیری از روش نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی و تکنیک اشباع نظری به نمونه گیری در بخش کیفی اقدام شد (20 نفر). برای تحلیل داده های مربوط به مصاحبه از روش کدگذاری استفاده شد. جامعه آماری بخش کمّی این پژوهش، همان بخش قبلی (50 نفر) با نمونه گیری تمام شمار بود. برای جمع آوری اطلاعات در بخش کمّی از پرسش نامه محقق ساخته برگرفته از بخش کیفی استفاده شد که به دو بخش کلی ویژگی های جمعیت شناختی و سؤال های آن تقسیم شد. این پرسش نامه شامل 59 گویه و در قالب شش مؤلفه اصلی به صورت پنج گزینه ای لیکرت (خیلی زیاد=5 امتیاز تا خیلی کم=1 امتیاز) بود. در بخش کیفی پژوهش مشخص شد که مقوله ها در قالب 59 کد مفهومی مشخص شدند و در دل ابعاد شش گانه مدل پارادایمی جای گرفتند. در بخش کمّی نیز مشخص شد که هر شش مؤلفه اصلی پژوهش از برازش مناسبی برخوردار بود. استفاده از اینترنت اشیاء با توجه به مزایای بسیاری که دارد، برای رشد صنعت گردشگری ورزشی کشور بسیار مفید و ضروری است؛ ازاین رو پیشنهاد می شود مدیران گردشگری ورزشی کشور از تکنیک های اینترنت اشیاء استفاده کنند.

سوادهای تخصصی در ارتباطات که فراتر از خواندن، نوشتن و گفت وگوی ساده هستند، در برقراری ارتباط انسان ها با خود، دیگران و حتی دیگر موجودات، نقش پررنگی دارند. کیفیت ارتباط خوب به معنای موفقیت بیشتر در زندگی شخصی و حرفه ای است. با استناد به این مقدمه کوتاه، این پرسش مطرح می شود که آیا سواد ارتباطی یک مهارت بسیار مهم در نزد ورزشکاران حرفه ای است؟ احتمالاً پاسخ مثبت است؛ زیرا ورزش حرفه ای در حال شکافتن اعتقادات منفی نسل های گذشته، مانند از بین بردن تبعیض های نژادی است و از سوی دیگر، ورزش حرفه ای، سلایق و علاقه مندی های مختلف را گرده هم آورده و به شکل گیری ارتباطات گسترده ای منجر شده است. ازآنجا که سواد ارتباطی در ورزش حرفه ای کمتر مطالعه شده است، هدف این مطالعه، تحلیل سوادهای تخصصی در ارتباطات ورزشکاران حرفه ای در ایران، براساس تکنیک تحلیل بازیگران کلیدی بود. این امر به وسیله ابزار شبیه سازی برنامه ریزی استراتژیک به نام مک تور انجام شد. در این مطالعه که از منظر پارادایم حاکم، انتقادی است، پس از آشنایی ورزشکاران حرفه ای رشته های فوتبال، دوومیدانی، کشتی، وزنه برداری و هندبال با سواد ارتباطی، از آن ها درخواست شد تا ماتریس های بازیگر-بازیگر و بازیگر-اهداف را که به نوعی سطح سواد ارتباطی آن ها را می سنجید، تکمیل کنند. نتایج در خروجی نرم افزار مک تور، بیانگر این بود که ورزشکاران حرفه ای رشته های منتخب، در برقراری ارتباطات خود با سوادهای تخصصی زبان بدن، ارتباط بین فرهنگی، سواد تبلیغاتی، ارتباط سازمانی، روابط بین الملل و هیجانی، ضعف دارند. در این پژوهش، پیشنهاد هایی برای داشتن ارتباطات بهتر، برای ورزشکاران حرفه ای ارائه شد.

هدف از پژوهش حاضر تدوین الگوی عوامل موثر بر بهبود کیفیت داوری فوتبال ایران بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی- پیمایشی است. جامعه آماری این تحقیق کلیه داوران شرکت کننده در دوره پیش فصل لیگ برتر سال 1396 (105 نفر)، مدیران عامل باشگاه های لیگ برتر (16 نفر) و مربیان و کمک مربیان تیم های لیگ برتر فوتبال (32 نفر) و تماشاگران لیگ هفدهم بودند. با استفاده از نمونه گیری هدفمند و دردسترس 683 نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. روایی صوری پرسشنامه توسط صاحب نظران (10 نفر) تائید شد. همچنین پایایی آن با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی محاسبه شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها و بررسی برازش مدل از مدل سازی معادلات ساختاری و نرم افزار PLS استفاده شد. نتایج نشان داد که ابعاد کیفیت منابع انسانی، منابع مالی، مادی و مدیریتی به طور معنی داری تبیین کننده کیفیت داوری فوتبال ایران بود. همچنین نتایج نشان داد که منابع مدیریتی، فناوری، انسانی، مادی و مالی به ترتیب میزان اثر دارای بیشترین اولویت در کیفیت داوری فوتبال ایران بودند. با توجه به نتایج پژوهش، می توان گفت که مدیریت نقش مداخله ای و ترغیبی بیشتری نسبت به سایر عوامل دارد. دلیل این مسأله می تواند در آگاهانه بودن اثر مدیریت باشد. معمولاً اثر فرایندهای داوری، پنهان و غیرمستقیم هستند اما اثرات مدیریت آگاهانه تر می باشد.

هدف این پژوهش آینده پژوهی پیشران های اصلی مشارکت زنان در عرصه ورزش بود. این پژوهش به لحاظ روش شناسی از نوع آمیخته (کیفی و کمی) و طرح آن از نوع همزمان بود. در بخش کیفی راهبرد پژوهش پویش محیطی و در بخش کمی آینده پژوهی روش تحلیل آثار متقابل بود. جامعه آماری این پژوهش خبرگان و مرور منابع بود که به صورت هدفمند انتخاب شدند و به ترتیب بر مبنای اشباع نظری و منابع ثانویه با 14 نفر از صاحب نظران حوزه ورزش زنان که شامل مدیران، مسئولان و کارشناسان ورزش زنان بودند مصاحبه انجام شد. ابزار گردآوری اطلاعات در بخش کیفی مصاحبه نیمه ساختاریافته و چک لیست و در بخش کمی پرسشنامه بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها در بخش تحلیل مصاحبه از روش کدگذاری و در بخش آینده پژوهی از روش تحلیل ساختاری با کمک نرم افزار میک مک استفاده شد. یافته ها نشان داد آینده مشارکت زنان در عرصع ورزش متأثر از 22 متغیر می باشد اما پنج متغیر سبک زندگی سالم، تصدی پست های مدیریتی، نقش و کارکرد رسانه ها، عدالت جنسیتی و سرمایه گذاری در ورزش بانوان پیشران های هستند که آینده مشارکت زنان در عرصه ورزش را دستخوش تغییر می کنند. به عنوان یک نتیجه گیری راهبردی باید در نظر داشت که تحقق سناریوی مطلوب برای آینده مشارکت زنان در عرصه ورزش نیازمند توجه و تمرکز سیاست گذاران و برنامه ریزان به متغیرهای اثرپذیری است که تغییر آنها می تواند به تغییر و ارتقای هدفمند سیستم، یاری رساند.

هدف: تحول در درآمدزایی باشگاه ها، افزایش درآمد و تقویت ارتباط با هواداران، باشگاه ها و سازمان های ورزشی را بر آن داشته است که به دنبال منابع جدید در سودآوری بیشتر باشند، یکی از این راه ها توسعه ی برند سازی ورزشی است. هدف از اجرای این تحقیق ارائه ی مدل کیفی توسعه ی برندسازی ورزشی با تکنیک فراترکیب از انواع روش های فرامطالعه و الگوی سیپ است. روش تحقیق: در پژوهش حاضر با به کارگیری رویکرد سیستماتیک و فراترکیب، به تحلیل نتایج و یافته های محققین قبلی پرداخته و با انجام گام های هفت گانه روش ساندلوسکی و باروسو و الگوی سیپ مدل مفهومی عوامل مؤثر بر توسعه ی برند سازی ورزشی دسته بندی شد. یافته ها: بر اساس کد گذاری داده ها با الگوی سیپ، 4 مؤلفه ی اصلی ، 10مفهوم و 51 کد استخراج شد. برای سنجش کنترل کیفیت مطالعه ی حاضر از روش ارزیابی حیاتی استفاده شد. نتیجه: گسترش برند سبب می شود که یک کالای جدید به سرعت تشخیص داده شود و سریع تر مورد پذیرش مصرف کنندگان قرار گیرد. موفقیت در توسعه ی برند سازی ضمن توسعه بازارهای صادراتی به اعتبار بین المللی کشورها نیز می افزاید. براساس برون داد مدل به دست آمده از این پژوهش می توان نتیجه گرفت که مدیران و بازراریابان ورزشی توسعه ی برند سازی ورزشی را به عنوان یکی از مهمترین اهداف اصلی خود در نظر گیرند و به تلاش های بیشتری را در جهت گسترش آن مبادرت ورزند.