درخت حوزه‌های تخصصی

مقدمه: حرکت، یک راه برقراری ارتباط اجتماعی کودک با سایر افراد در زندگی اش است. کودک با حرکت کردن در محیط تجربه های مختلفی را کسب می کند، هرچند مهارت های او هنوز تکامل نیافته است. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر تمرین های حرکتی در آب بر رشد مهارت های عاطفی- اجتماعی و مهارت های حرکتی درشت کودکان 3 تا 6 سال انجام گرفت.روش پژوهش: پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری کودکان دختر در مهدکودک های شهر فریدن استان اصفهان بودند. 23 نفر به شکل در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه تجربی (12نفر) و کنترل (11نفر) قرار گرفتند. گروه تجربی، 16جلسه 50دقیقه ای تمرین های حرکتی در آب را به مدت هشت هفته انجام دادند و گروه کنترل، فعالیت های روزمره خود را طبق برنامه های معمول انجام دادند. هر دو گروه، نسخه سوم آزمون رشد مهارت های حرکتی درشت اولریخ و پرسشنامه مهارت های عاطفی اجتماعی گرشام و الیوت (1990) را در شرایط کاملاً مشابه در پیش آزمون و پس آزمون اجرا کردند. تجزیه وتحلیل داده ها با آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره در سطح معنا داری 0/05 و در نرم افزار اس پی اس اس نسخه 26 انجام شد.یافته ها: نتایج نشان داد بازی های حرکتی در آب به شکل معنا داری موجب رشد مهارت های درشت (جابه جایی و کنترل شیء) و مهارت های عاطفی- اجتماعی (همکاری، جرأت ورزی، خودکنترلی و مسئولیت پذیری) بیشتری نسبت به گروه کنترل شد ( P ≤0/05 ).نتیجه گیری: با ارائه برنامه آموزشی بازی در آب می توان فرصتی برای رشد مهارت های عاطفی- اجتماعی و مهارت های حرکتی درشت کودکان پیش دبستانی دختر فراهم کرد.

هدف پژوهش حاضر بررسی ارتباط بین منابع و نیازهای شغلی با انگیزه معلمان تربیت بدنی خراسان رضوی بود. روش پژوهش از نوع مطالعات توصیفی-همبستگی مبتنی بر مدل معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی معلمان تربیت بدنی استان خراسان رضوی در تمامی مقاطع در سال تحصیلی 1401-1400 به تعداد ۲۰۷۴ نفر (۱۰۹۹ مرد و ۹۷۵ زن) بود که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای 200 نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. برای گردآوری داده های این تحقیق در هر سه متغیر از پرسشنامه ژانگ (2016) استفاده شد. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه به تأیید ده نفر از اساتید مدیریت ورزشی رسید و پایایی پرسشنامه ها با ضریب آلفای کرونباخ برای منابع شغلی (75/0)، نیازهای شغلی (79/0) و انگیزه کاری (84/0) به دست آمد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از مدل یابی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار SmartPLS استفاده شد. نتایج نشان داد که منابع شغلی فیزیکی با ضریب مسیر 38/0 و منابع شغلی سازمانی با ضریب مسیر 37/0 بر انگیزه کار معلمان تربیت بدنی تأثیر مثبت و معناداری داشت. همچنین نیاز شغلی فیزیکی با ضریب مسیر 23/0- و نیاز شغلی عاطفی با ضریب مسیر 41/0- بر انگیزه کار معلمان تربیت بدنی تأثیر منفی و معناداری داشت، اما نیازهای شناختی اثر معنا داری بر انگیزه معلمان نداشت. به طورکلی، فراهم آوری منابع فیزیکی (مثل بودجه کافی) و منابع سازمانی (مثل دسترسی به فرصت های پیشرفت حرفه ای)، کاهش نیازهای فیزیکی (مثل امکانات ورزشی) و نیازهای عاطفی (نبود مداخله در کار معلمان) می تواند باعث انگیزه بیشتر معلمان تربیت بدنی شود.

این پژوهش با هدف تعیین تاثیر تأثیر مؤلفه های تبلیغات بر تمایلات رفتاری مشتریان مجموعه های ورزشی با توجه به نقش میانجی عدم تأیید انتظار انجام پذیرفت. روش این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش جمع آوری داده ها از نوع تحقیقات توصیفی-پیمایشی می باشد. جامعه آماری شامل مشتریان و مدیران و مجموعه های ورزشی و همچنین کارشناسان حوزه مدیریت ورزشی بوده است که بر اساس فرمول کوکران تعداد نمونه 384 نفر از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای تعیین شده است. جهت سنجش تبلیغات اینترنتی و تبلیغات دهان به دهان الکترونیکی از پرسشنامه پرسشنامه چانگ و وانگ(2019)، جهت سنجش مؤلفه عدم تأیید انتظار از قاضی و همکاران (2017) و سنجش مؤلفه تمایلات رفتاری از پرسشنامه هیون، کیم و لی (2011). استفاده شد. تحلیل داده ها نیز با نرم افزارارهای spss و Smart pls انجام شد. نتایج تحقیق نشان داد که تبلیغات الکترونیکی و تبلیغات دهان به دهان بر تمایلات رفتاری مشتریان به ترتیب تأثیری به میزان (712/0) و (203/) دارد و عدم تایید انتظار به عنوان میانجی بر رابطه بین تبلیغات الکترونیکی و تمایلات رفتاری مشتریان مجموعه های ورزشی شهر تهران تأثیر دارد. بنابر این برای جلو گیری از تاثیر متغیر میانجی عدم تاید انتظار و کسب رضایت مطلوب مشتری، پیشنهاد می شود که در ارائه تبلیغات از این رسانه به نکاتی چون افزایش کیفیت خدمات در لحظه ارائه درخواست و نیاز، اعطای جوایز، تسهیلات و تخفیفات قیمت و استفاده از تکنیک ها جدید و غیر تکراری برای تبلیغ خدمات، مورد توجه قرار گیرد.

هدف از این پژوهش، بررسی تأثیر تمرینات پیلاتس بر تعادل و حس عمقی در دانشجویان دختر بود. 98 نفر از دانشجویان دختر به صورت داوطلبانه در این مطالعه شرکت کردند. از این تعداد 91 نفر دانشجو سالم در گروه آزمایش و 7 نفر دانشجو دارای معافیت ورزشی در گروه کنترل قرار گرفتند. حس وضیعت مفصل مچ پا و زانو با استفاده از آزمون بازسازی فعال زاویه مچ پا و زانو؛ تعادل ایستا با استفاده از آزمون شارپند رومبرگ در قبل و بعد از 16 جلسه مداخله اندازه گیری شد. نتایج آزمون ویلکاکسون نشان داد در گروه آزمایش، تعادل ایستا در پس آزمون نسبت به پیش آزمون افزایش معنادار یافت. حس وضعیت دورسی فلکشن، پلانتارفلکشن مچ پا و فلکشن زانو در گروه آزمایش در پس آزمون افزایش معنادار یافت. همچنین نتایج آزمون کوواریانس نشان داد که در متغیرهای تعادل ایستا و حس وضعیت دورسی فلکشن و پلانتارفلکشن مچ پا و حس وضعیت فلکشن زانو بین دو گروه در مرحله پس آزمون تفاوت معنادار وجود دارد که با توجه به میانگین تعدیل شده، گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل عملکرد بهتری داشت. نتایج نشان داد که تمرینات پیلاتس به منظور بهبود حس عمقی مچ پا و زانو و در نتیجه ارتقاء کنترل پاسچر در نوجوانان و جوانان مناسب است.

مقدمه: اگرچه نقش مطلوب تمرین و ویتامین D (VD) بر سیستم اکسیدان-آنتی اکسیدانی گزارش شده ، اما اثرات جداگانه یا همزمان این مداخلات در بیماری سرطان پروستات (PCa) به خوبی معلوم نیست. بنابراین مطالعه حاضر به بررسی اثر هشت هفته تمرین هوازی (T) همراه با مکمل VD بر ظرفیت آنتی اکسیدانی تام (TAC) و مالون دیآلدئید (MDA) در بافت پروستات موشهای صحرایی مبتلا به PCa پرداخت. روشها: 40 موش صحرایی نر مبتلا شده به سرطان پروستات با رده سلولی LNCaP به صورت تصادفی در گروههای زیر قرار گرفتند: (1) کنترل بیمار (PCa)، (2) شم (حلال ویتامین D/ روغن کنجد (Sh)، (3) VD، (4) T (تمرین هوازی) و (5) T+VD. همچنین برای بررسی اثر القا سرطان پروستات بر متغیرهای تحقیق 8 سر موش صحرایی سالم در گروه کنترل سالم (HC) قرار گرفتند. یافته ها: نتایج نشان داد TAC در بافت پروستات گروه PCa به طور معنی داری کمتر از گروه HC بود (008/0=P). مقادیر MDA در گروههای T و VD کمتر از گروه PCa بود (05/0≥P). همچنین در گروه T+VD، مقادیر MDA و TAC به ترتیب کمتر و بیشتر از گروه PCa بود (05/0≥P). علاوه براین، تغییرات مشاهده شده در گروه T+VD نسبت به گروههایی که مداخلات T و VD را به تنهایی دریافت کرده بودند، بهتر بود (05/0≥P). نتیجه گیری: هر چند تمرینات منظم هوازی و ویتامین D – هر دو- بر کاهش MDA در بافت پروستات موشهای صحرایی مبتلا به سرطان پروستات اثرگذارند؛ ولی ترکیب این مداخلات میتواند بر کاهش MDA و افزایش TAC اثرات سینرژیک داشته باشد.

هدف از پژوهش طراحی مدل شاخص های موثر بر امید به زندگی سالمندان ورزشکار بود. تحقیق حاضر به لحاظ هدف کاربردی، از نظر روش پیمایشی بود. جامعه آماری پژوهش در بخش کمی شامل سالمندان ورزشکار بودند که بر اساس فرمول کروکران تعداد 385 نفر انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه محقق ساخته بود که با نرم افزار ایموس تجزیه و تحلیل شد. بر اساس یافته ها سبک زندگی سلامت محور، جایگاه ورزش سالمندی و بازاریابی اجتماعی در ورزش سالمندان هر کدام به ترتیب به میزان26/0 ، 37/0 و 33/0 بر امید به زندگی سالمندان تاثیر دارند. همچنین نتایج بررسی نقش میانجی متغیر بازاریابی اجتماعی در ورزش سالمندان نشان داد که این متغیر با توجه معناداری مسیر مستقیم سبک زندگی سلامت محور سالمندان و جایگاه ورزش سالمندی بر امید به زندگی سالمندان، دارای نقش میانجی جزئی و همچنین دارای الگوی ساده بوده است و میزان ضریب تأثیر آن نیز 159/0 و 123/0 می باشد. بنابراین نتیجه گیری می شود امید به زندگی سالمندان تحت تاثیر شاخص های نام برده می باشد و اگر به دنبال افزایش امید به زندگی در میان قشر هستیم باید سیاست های راهبردی و عملیاتی مختلفی را در راستای پیاده سازی سبک زندگی سلامت محور، جایگاه ورزش سالمندی و بازاریابی اجتماعی در ورزش سالمندان به کار ببریم.

تحقیق حاضر با هدف بررسی تأثیر سبک اسنادی و راهبرد تفکر در توسعه مشارکت ورزشی طراحی و اجرا گردید. روش تحقیق حاضر پیمایشی بود. تحقیق حاضر از جمله تحقیقات کاربردی بود که به صورت میدانی انجام گردید. جامعه آماری شامل کارمندانی ورزشکار ادارات ورزش و جوانان استان آذربایجان شرقی بود. این افراد شامل کارمندانی بودند که به طور منظم به ورزش می پرداختند. با توجه به اینکه تعداد این افراد نامشخص بود از روش حجم نمونه کوکران در شرایط نامشخص بودن حجم جامعه استفاده گردید. به صورتی که بر اساس این روش تعداد 384 نفر به عنوان نمونه مشخص شدند. ابزار تحقیق حاضر پرسشنامه استاندارد بود. به منظور تجزیه و تحلیل داده های تحقیق حاضر از روش معادلات ساختاری استفاده گردید. کلیه روند تجزیه و تحلیل داده های تحقیق در نرم افزارهای SPSS و PLS انجام گرفت. نتایج تحقیق حاضر نشان داد که سبک اسنادی (541/0) و راهبرد تفکر (454/0) بر مشارکت ورزشی تأثیرگذار است. به عبارتی سبک اسنادی و راهبرد تفکر به واسطه کارکردهای خود در مسائل نگرشی و فکری می تواند ضمن ایجاد رفتارهای پایدار باعث افزایش سطح مشارکت ورزشی افراد گردد.

هدف از این پژوهش، طراحی مدل چالش های استفاده از شبکه های اجتماعی در سازمان های ورزشی به منظور جذب نوجوانان و جوانان به مشارکت در ورزش و فعالیت بدنی بود. تحقیق از نوع کیفی با رویکرد اکتشافی نظام مند انتخاب شد. جامعه آماری شامل دو بخش منابع انسانی (اساتید و مدیران) و منابع اطلاعاتی (کتاب ها، مقالات، اسناد، رسانه ها) بود. نمونه گیری به تعداد قابل کفایت و با روش قضاوتی بر مبنای رسیدن به اشباع نظری انجام شد (18 نفر). ابزار پژوهش شامل مطالعه کتابخانه ای نظامند و مصاحبه های اکتشافی ساختارمند بود. روایی ابزار بر اساس اعتبار حقوقی و علمی نمونه، نظر خبرگان و توافق بین مصححان ارزیابی و تأیید گردید. جهت تحلیل یافته ها از روش کدگذاری مفهومی چندمرحله ای با رویکرد تحلیل سیستمی استفاده شد. بر اساس چارچوب مفهومی استخراج شده شامل 3 کد محوری، 8 مقوله و 28 کدباز بود. مقوله ها شامل عوامل اقتصادی، سیاسی/ قانونی، وضعیت شبکه های اجتماعی، محتوای شبکه های اجتماعی، سازمان دهی، برنامه ریزی، منابع انسانی و ارتباطی بودند که در سه کد محوری درونی، سازمانی و فرا سازمانی قرار گرفتند؛ بنابراین می توان نتیجه گیری کرد که؛ با ایجاد همگرایی بین متخصصان علوم رسانه و ورزش و ایجاد زمینه همکاری برای آن ها توسط سازمان های متولی ورزش کشور و همچنین رسانه ملی، می تواند گروه های کاری متخصص ایجاد کند که بتوانند برنامه های مناسب و کاربردی تهیه و به گرایش افراد به فعالیت بدنی کمک نمایند.

با توجه به نقش فزاینده فناوری های دیجیتال در بهبود کیفیت آموزش و لزوم ارتقای ابعاد روانشناختی معلمان در نظام آموزشی نوین، شناخت نحوه اثرگذاری این فناوری ها بر توانمندسازی دبیران تربیت بدنی به یکی از نیازهای پژوهشی مهم تبدیل شده است. هدف این تحقیق بررسی تأثیر فناوری دیجیتال بر ارتقای مهارت و سطح روانشناختی دبیران تربیت بدنی استان اردبیل بود. این پژوهش کاربردی و توصیفی-پیمایشی انجام شد. جامعه آماری 898 دبیر تربیت بدنی استان اردبیل در سالتحصیلی 1403-1404 بود که نمونه ای 224 نفری با روش در دسترس بر اساس روش کوهن تعیین شد. ابزارها شامل پرسشنامه های فناوری دیجیتال (بورکلین و وینتز، 2020)، مهارت ها (سرلک و کولیوند، 1394) و روانشناختی (ریف، 1989) بودند که روایی و پایایی آن ها تأیید گردید. برای تحلیل فرضیه های تحقیق از مدل معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزارهای SPSS و AMOS استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که فناوری دیجیتال تأثیر مثبت و معناداری بر ارتقای مهارت های دبیران تربیت بدنی (β = 0.21، T = 2.736، p = 0.005) دارد. همچنین، فناوری دیجیتال بر سطح روانشناختی دبیران نیز تأثیر مثبت و معناداری نشان (β = 0.53، T = 5.581، p = 0.001) داد. علاوه بر این، مشخص شد که سطح روانشناختی نیز تأثیر مثبت و معناداری بر ارتقای مهارت های دبیران تربیت بدنی دارد. نتایج نشان (β = 0.49، T = 6.168، p = 0.001) داد. باتوجه به یافته ها می توان نتیجه گرفت که بهره گیری از فناوری دیجیتال همراه با توجه به سلامت روانشناختی دبیران، می تواند در بهبود عملکرد آموزشی، افزایش کیفیت تدریس تربیت بدنی و توسعه حرفه ای معلمان مؤثر باشد. بنابراین، برای ارتقای عملکرد آموزشی معلمان، توجه همزمان به ابزارهای نوین آموزشی و ابعاد روانشناختی آنان ضروری است. نوآوری این پژوهش در تبیین نقش واسطه ای سطح روانشناختی در ارتباط بین فناوری دیجیتال و ارتقای مهارت های حرفه ای است که می تواند مبنای طراحی مداخلات آموزشی آینده نگر و مبتنی بر فناوری برای معلمان تربیت بدنی قرار گیرد.

هدف: هدف این مطالعه، مقایسه سیستم های مغزی-رفتاری و تمایزیافتگی خود بین دانش آموزان دختر ورزشکار و غیرورزشکار بود. مواد و روش ها: پژوهش از نوع علّی-مقایسه ای بود و جامعه آماری پژوهش شامل همه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوره دوم شهر اردبیل بود (تعداد=7477). تعداد 200 نفر به روش نمونه گیری تمام شمار برای ورزشکاران و تصادفی خوشه ای چندمرحله ای برای غیرورزشکاران، انتخاب شده و در دو گروه جایگزین شدند. ملاک انتخاب دانش آموزان ورزشکار، داشتن مقام، حداقل در مسابقات استانی و سه سال سابقه فعالیت ورزشی منظم با حداقل سه جلسه تمرین در هفته بود. برای گردآوری اطلاعات از پرسش نامه های استاندارد تمایز یافتگی اسکورون و فریدلندر (1998) و مقیاس سیستم های مغزی/رفتاری کارور و وایت (1994) استفاده شد. یافته ها: نتایج تحلیل واریانس چندمتغیره (مانوا) نشان داد که دختران ورزشکار در مقایسه با غیرورزشکاران، سیستم فعال ساز رفتاری غالب و فعال تری داشتند و میزان تمایزیافتگی در گروه ورزشکار بیشتر از گروه غیرورزشکار بود. نتیجه گیری: با توجه به نتایج پژوهش، به نظر می رسد سیستم های مغزی و رفتاری و میزان تمایز یافتگی با سطح مشارکت ورزشی مرتبط است؛ بنابراین شناخت این مفاهیم می تواند مؤلفه های مناسبی در تحلیل های روان شناختی و عملکردی ورزشی افراد باشد.

هدف: پژوهش حاضر تلاش دارد با تمرکز بر آینده نگاری استراتژیک ورزش حرفه ای ایران با رویکرد کلاس جهانی عوامل موثر بر رشد باشگاه های ورزش حرفه ای که تاثیرگذار بر توسعه صنعت ورزش است، را شناسایی نماید.روش شناسی: داده های این پژوهش کیفی که ماهیتی اکتشافی- بنیادی داشت، از طریق نمونه گیری هدفمند با تکنیک گلوله برفی و بر اساس مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته با 20 نفر از خبرگان حوزه باشگاه های ورزش حرفه ای جمع آوری شد. درک تفسیری دقیق و کدگذاری های اولیه و نظری مشخص کرد که باشگاه های ورزش حرفه ای بر اساس ملزومات شکل دهنده آینده، با غلبه بر وزن گذشته، فشار حال و هم راستا با کشش آینده و انتخاب رفتار پیش نگرانه در رویارویی با آینده می تواند آینده مطلوب خود را بسازد و برای آن چشم انداز تعیین نماید.نتایج: در این پژوهش مجموعاً پانزده عامل اصلی موثر بر آینده نگاری استراتژیک ورزش حرفه ای ایران با رویکرد کلاس جهانی شامل: ساختار ورزش، عوامل بستر ساز، زیرساخت های سخت افزاری، عوامل زمینه ای، ذی نفعان کلیدی، توسعه با رویکرد جهانی، بازیگران کلیدی، توسعه منابع انسانی، پیامدهای احتمالی، پیامدهای توسعه با جهانی، آینده مرجح، عدم قطعیت ها، پیشران ها و شگفتی سازها شناسایی شد.نتیجه گیری: به طور کلی در ورزش حرفه ای در کلاس جهانی ملاحظات اقتصادی و بیشتر از هر چیز دیگر توصیف می شود، هرچند که عناصر فرهنگی نیز نقشی را در این عرصه بازی می کند. باوجود اهمیت فرهنگ در گفتمان های جهانی شدن در ورزش، ملاحظات اقتصادی نقش مهمی را بازی می کند.

هدف: هدف پژوهش حاضر، تحلیل مسیر شاخص توده بدنی و طرح واره های ناکارآمد اولیه با نقش میانجی عوامل دموگرافیک و اجتماعی-اقتصادی در میان ورزشکاران بود. روش پژوهش: پژوهش حاضر از نوع توصیفی و مبتنی بر تحلیل مسیر بود. جامعه آماری شامل کلیه ورزشکاران باشگاه های ورزشی ایران بود که از میان آنان، 395 ورزشکار زن و مرد با سطوح مختلف ورزشی، تحصیلی و شغلی در سال 1402 به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه ویژگی های دموگرافیک و پرسش نامه طرح واره های ناکارآمد اولیه بود که بر روی نمونه مورد مطالعه اجرا شد. یافته ها: ماتریس همبستگی پیرسون نشان داد بین طرح واره ناکارآمد اولیه با شاخص توده بدنی، جنسیت، تحصیلات، تأهل، اشتغال رابطه خطی معناداری وجود دارد (0/01> p). رگرسیون خطی و انحنایی جهت پیش بینی شاخص توده بدنی از طریق جنسیت، تحصیلات، تأهل، اشتغال، سابقه ورزشی، سطوح مدال های کسب شده و سمت ورزشی معنادار بود (0/01> p). اثر طرح واره ناکارآمد اولیه، عوامل اجتماعی-اقتصادی و دموگرافیک بر شاخص توده بدنی و نیز اثر متقابل عوامل اجتماعی-اقتصادی بر عوامل دموگرافیک و شاخص توده بدنی و نیز عوامل دموگرافیک بر شاخص توده بدنی معنادار است (0/05> p). اثر طرح واره ناکارآمد اولیه بر شاخص توده بدنی با میانجی عوامل اجتماعی-اقتصادی معنادار بود (0/05> p). همچنین اثر عوامل اجتماعی-اقتصادی بر شاخص توده بدنی با میانجی عوامل دموگرافیک معنادار بود (0/01>p). بعلاوه، اثر طرح واره ناکارآمد اولیه بر عوامل دموگرافیک با میانجی عوامل اجتماعی-اقتصادی معنادار بود (01/0>p). علاوه بر این، اثر طرح واره ناکارآمد اولیه بر شاخص توده بدنی با میانجی عوامل اجتماعی-اقتصادی و عوامل دموگرافیک معنادار بود (0/01>p). نتیجه گیری: در نتیجه امکان پیش بینی شاخص توده بدنی از طریق طرح واره ناکارآمد اولیه با میانجی سطوح تحصیلی-شغلی و وضعیت تأهل و جنسیت وجود دارد.

به موازات پیشرفت فناوری و در نتیجه آن، تغییرات عمیق و سریعی در ساختار اجتماعی شکل گرفته و بر این اساس اصیل ترین عرصه حیات بشری به نام «هویت اخلاقی» با چالش جدی روبه رو شده است. هدف تحقیق حاضر، تدوین الگوی بومی هویت اخلاقی جوانان تهرانی بر اساس تحلیل فرهنگی شکاف دانش و کنش اخلاقی بود و بدین منظور با طراحی و توزیع فرم مصاحبه پرسش نامه میان اقشار مختلف اجتماعی در شهر تهران به مطالعه میدانی پرداخته شد. روش تحقیق حاضر، بر اساس هدف از نوع تحقیق کاربردی و بر اساس نحوه گردآوری داده ها از نوع روش توصیفی از شاخه پیمایشی محسوب می شود. داده ها پس از جمع آوری با استفاده از نرم افزار اسمارت PLS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته های تحقیق در قالب الگوی بومی بر اساس تحلیل فرهنگی شکاف دانش و کنش اخلاقی ارائه شد. شاخص های برازش در مدل حکایت از روایی و پایایی مناسب و نیز برازش و اعتبار مناسب داشتند.

مطالعه حاضر با هدف بررسی مزایای استفاده از دوچرخه عمومی به عناون وسیله حمل و نقل عمومی با هدف توسعه پایدار انجام گرفت. پژوهش حاضر کاربردی از نوع پژوهش های توصیفی-پیمایشی و به صورت میدانی می باشد. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه شهروندان مرد ثبت نام کننده در سامانه دوچرخه عمومی شهر شیراز در سال 1401-1403 بود که به صورت مستمر از دوچرخه های عمومی- اشتراکی استفاده می کردند به تعداد 310 نفر در نظر گرفته شد. حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان به تعداد 170 نفر محاسبه گردید. به منظور سنجش مزایای استفاده کاربران از دوچرخه های عمومی از پرسشنامه ای شامل 24 سؤال که در 5 مؤلفه مزیت زیست محیطی، مزیت مالی، مزیت مکانی، مزیت سلامتی، مزیت اجتماعی و مزیت انگیزشی استفاده شد که این ابزار برگرفته از پژوهش هوانگ (1998) و لیم (2006) بوده است. نتایج تحلیل عاملی تاییدی نشان داد که مزایای استفاده از دوچرخه عمومی بر مبنای بیشترین میزان تأثیر عبارت اند از: مزیت انگیزشی، مزیت سلامتی، مزیت محیط زیستی، مزیت اجتماعی، مزیت مالی و مزیت مکانی. این نتایج می تواند استراتژی توسعه ورزش و سلامتی با تمرکز بر استفاده از دوچرخه و بوسیله اتخاذ راهبردهای مرتبط به مزایایی مورد بررسی همچون توجه به استقرار مناسب فواصل ایستگاه ها، تعداد مناسب ایستگاه ها، ارزش خوب در برابر قیمت پرداختی و فرایند تولید دوستانه با محیط زیست و غیره به سمت فرهنگ سازی و تغییر رفتار نسبت به استفاده بیشتر از دوچرخه و در نهایت به توسعه پایدار شهری کمک کرد.

  هدف: با توجه به تاثیر شاخص های التهابی بر مرگ و میر و اهمیت کاهش آنها، هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرینات ورزشی و مصرف مکمّل کورکومین بر برخی شاخص های التهابی در بیماران همودیالیز است. روش : در این مطالعه نیمه تجربی یک سوکور، با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل ۶۸ شرکت کننده با بیش از ۳ ماه سابقه دیالیز شرکت کردند، این افراد به طور تصادفی به ۴ گروه 17 نفری تمرین، کورکومین، تمرین و مصرف مکمّل کورکومین و کنترل تقسیم شدند. مداخله ورزشی به صورت ۱۲ هفته تمرین و مداخله مکمّل به صورت ۱۰۰۰ میلی گرم کورکومین انجام گرفت. داده ها با استفاده از آزمون کولموگروف- اسمیرنوف و آنالیز کواریانس در سطح معناداری کمتر از 05/0 تحلیل شدند. یافته ها: تاثیر توأمان تمرین و مصرف کورکومین باعث تغییرات معناداری به صورت کاهش میزان فریتین سرم و افزایش سطح آلبومین سرم و ظرفیت عملکردی می شود (P < 0.05). همچنین در گروه تمرین نیز نتیجه مشابهی مشاهده شد. مصرف کورکومین نیز به تنهایی سبب کاهش میزان فریتین سرم و افزایش سطح آلبومین سرم شد (P < 0.05)، اما افزایش معناداری در ظرفیت عملکردی مشاهده نشد (P > 0.05). بیشترین کاهش در سطح فریتین سرم (5/5±59-) و بیشترین افزایش در میزان آلبومین سرم (25±811) و ظرفیت عملکردی (61/15±67) در گروه تمرین همراه با مصرف مکمّل کورکومین مشاهده شد. نتیجه گیری: تمرینات ورزشی به همراه مصرف مکمّل کورکومین باعث کاهش التهاب بیماران دیالیزی می شود و میزان تاثیر گذاری آن نسبت به تمرین به تنهایی و مصرف کورکومین به تنهایی بیشتر است.

به منظور به حداقل رساندن ریسک و به حداکثر رساندن بازگشت سرمایه، سازمان های ورزشی به ویژه فدراسیون های ملی تمایل دارند تا منابعشان را برای توسعه تعداد اندکی از ورزشکاران مستعد اختصاص دهند که پتانسیل موفقیت در سطح بالا را داشته باشند. این پژوهش با هدف طراحی مدل مدیریت استعداد تنیس روی میز ایران در سال 1399 انجام شد. روش تحقیق آمیخته و ابزار گردآوری داده ها مصاحبه و پرسشنامه بود. پرسشنامه از طریق معادلات ساختاری به روش حداقل مربعات جزئی (PLS) مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که پنج عامل کشف استعداد، شناسایی استعداد، انتخاب استعداد، توسعه استعداد و حفظ و نگهداری استعداد بر مدیریت استعداد تنیس روی میز ایران مؤثر است که در قالب مدلی ارائه شد. به طور کلی می توان گفت مدیریت استعداد ایران یک رویکرد چند وجهی است است. بنابراین، برای مدیریت هر چه بهتر استعدادهای تنیس روی میز کشور لازم است تمامی ذی نفعان اشاره شده در مدل وظایف خود را به بهترین وجه انجام دهند تا هم افزایی صورت گیرد و از این رهگذر آینده روشن تری برای تنیس روی میز کشور متصور شد.

اهداف: مداخلات تغذیه ای و فعالیت ورزشی از راهبردهای اصلی مقابله ای و درمان چاقی است. پژوهش حاضر با هدف یافتن جنبه جدیدی از تأثیر تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) و روزه داری متناوب (ADF) بر مقادیر پروتئین های مرتبط با قهوه ای شدن بافت چربی احشایی رت های تحت تغذیه با رژیم غذایی پرچرب و پرکربوهیدرات (HFD+HC) انجام شد. مواد و روش ها: روش پژوهش حاضر از نوع تجربی، با طرح پس آزمون با کنترل بود. بدین منظور 40 سر رت نر اسپراگ داولی به طور تصادفی به پنج گروه هشت تایی تقسیم شدند: 1) رژیم غذایی استاندارد (ND)، 2) HFD+HC، 3) HFD+HC+HIIT، 4) HFD+HC+ADF و 5) HFD+HC+HIIT+ADF. رت های HIIT پنج روز در هفته و در هفت تناوب چهار دقیقه ای با90 85 درصد حداکثر سرعت (Smax) و تناوب های استراحتی دو دقیقه ای با 50 درصد Smax دویدند. ADF به صورت یک روز در میان انجام می شد. مقادیر پروتئین PGC-1α و UCP-1 بافت چربی با تکنیک وسترن بلات ارزیابی شد. از t مستقل، ANOVA و آزمون توکی برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد. یافته ها: HFD+HC منجر به افزایش معنی دار وزن شد. مقادیر پروتئین های PGC-1α و UCP-1 در گروه HFD+HC کاهش معنی داری یافت (05/0p<). در گروه های HIIT، ADF و HIIT+ADF وزن کاهش معنی داری یافت. در گروه-های HIIT و HIIT+ADF مقادیر پروتئینی PGC-1α افزایش معنی داری یافت (05/0p<). با این حال، مقادیر پروتئینی UCP-1 تفاوت معنی داری بین گروه های مداخله نداشت (05/0p>). نتیجه گیری: HFD+HC منجر به افزایش وزن می شود. در مقابل، HIIT، ADF و به ویژه HIIT+ADF علاوه بر کاهش وزن منجر به افزایش مقادیر پروتئین PGC-1α می شود که احتمالاً با بیوژنز میتوکندریایی و افزایش لیپولیز همراه است.