طراحی مدل افزایش امید به زندگی فعال شهروندان مبتنی بر فعالیت بدنی بارویکرد معادلات ساختاری (مطالعه موردی: شهروندان کلان شهر تهران)(مقاله علمی وزارت علوم)
منبع:
مطالعات راهبردی ورزش و جوانان دوره ۲۴ تابستان ۱۴۰۴ شماره ۶۸
209 - 230
حوزههای تخصصی:
این پژوهش باهدف طراحی مدل افزایش امید به زندگی فعال شهروندان مبتنی برفعالیت بدنی با رویکرد معادلات ساختاری انجام شده است. روش پژوهش ازنوع توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری مدیران وکارشناسان سازمان ورزش شهرداری، هیات های ورزش همگانی وادارات ورزش وجوانان ومربیان ورزش همگانی کلانشهرتهران بودند. نمونه آماری به تعداد قابل کفایت جهت آزمون مدل به روش هدفمند و دردسترس انتخاب ونظرخواهی گردید(122نفر). ابزارپژوهش، پرسشنامه محقق ساخته ای بودکه براساس مطالعه همزمان کتابخانه ای ومصاحبه اکتشافی با 16نفر تنظیم گردید وبرای ارزیابی روایی محتوایی ازمتخصص علمی واجرایی نظرخواهی شد. سپس پایایی ترکیبی و روایی سازه درمرحله نهایی با استفاده از نرم افزار پی.ال.اس بررسی وتایید شد. نتایج تحلیل عاملی نشان داد که ظرفیت سازی اکوسیستم شهری، کارآمدسازی سیستم توسعه سلامت و ورزش شهری، گرایش شهروندان به زندگی فعال، توزیع مناسب فرصت های زندگی فعال و ترویج فعالیت -بدنی شهروندی به صورت معنی داری نقش تبیین کننده ای در امید به زندگی فعال دارند. نتایج تحلیل مسیر هم نشان داد که روابط بین این مولفه ها از متغیرهای مستقل به سمت متغیرهای وابسته مثبت و معنی دار است و مدل مفهومی برازش مطلوبی دارد. براساس یافته های پژوهش می توان گفت که برای افزایش امیدبه زندگی درشهروندان تهرانی ازطریق فعالیت بدنی و ورزش باید برنامه ها وطرح های ورزشی متناسب با شرایط و اقتضای جامعه شهری تهران صورت بگیرد و درابتدا فضاهای شهری را برای فعالیت بدنی و ورزش عموم افرادجامعه مهیا نمود و سپس با رسانه ها و فضاهای اجتماعی ومجازی درخصوص فعالیت بدنی و اثرات آن برسلامت جسمانی و روانی، فرهنگ سازی مناسب را انجام داد.