درخت حوزه‌های تخصصی

هدف این پژوهش ، تعیین تاثیر سرعت های مختلف نمایش ویدئویی (50، 100 و 150 درصد) بر یادگیری مهارت روپایی فوتبال است. جامعه آماری این پژوهش همه دانش آموزان پسر پایه سوم و چهارم شهرستان دلفان بودند که بر اساس پیش شرطهای شرکت در پژوهش از بین افراد داوطلب 48 نفر به عنوان نمونه آماری مورد پژوهش انتخاب شدند. نمونه انتخاب شده در گروه های مورد نظر به صورت تصادفی گمارده شدند. تحقیق دارای پیش آزمون - پس آزمون می باشد. بعد از پس آزمون، و تکمیل پرسشنامه کارکردهای یادگیری مشاهده ای FOLQ، (کامینگ و همکاران2005)، آزمودنی ها از نظر خرده مقیاس مهارتی با روش ABBA در چهار گروه (یک گروه کنترل و سه گروه مشاهده ویدیویی الگوی ماهر) قرار می گیرند. گروه ها به ترتیب، مشاهده الگوی ویدئویی ماهر با سرعت طبیعی(100درصد)، مشاهده الگوی ویدئویی ماهر با سرعت کمتر از سرعت طبیعی(50 درصد)، مشاهده الگوی ویدئویی ماهر با سرعت بالاتر از سرعت طبیعی(150درصد) و گروه کنترل خواهند بود. تمرین 8 جلسه به صورت یک روز در میان انجام می گیرد.

هدف مطالعه حاضر الگوی ساختاری تاثیر ویژگی های شخصیتی روی انگیزش پیشرفت با تاکید بر نقش میانجی گر هوش هیجانی و عزت نفس بود. نمونه مطالعه شامل 302 دانش آموز در خرم آباد بود، که بوسیله نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه ویژگی های شخصیتی مک گری و کاستا (1985)، پرسشنامه هوش هیجانی شات توسط شات و همکاران (1998)، مقیاس عزت نفس روزنبرگ (1965) و پرسشنامه انگیزش پیشرفت هرمنس جمع آوری شد. مدل معادلات ساختاری (SEM) به عنوان یک روش آماری برای تحلیل داده های مطالعه به کار برده شد. نتایج آزمون میانجی گری به وسیله روش بوت استراپ نشان دهنده معنی داری نقش میانجی گر هوش هیجانی و عزت نفس در رابطه ویژگی های شخصیتی و انگیزش پیشرفت بود. بنابراین، متغیر های عزت نفس و هوش هیجانی در رابطه الگوی ویژگی های شخصیتی و انگیزش پیشرفت به عنوان متغیرهای میانجی عمل می کنند .هوش هیجانی مؤلفه ای مهم در سلامت و بهداشت روان فرد،است.

پژوهش حاضر با هدف پاسخ به این سوال انجام شد که آیا از نمرات اولیه حافظه کاری می توان اجرای پومسه را بعد از 10 جلسه آموزشی پیش بینی نمود. بدین منظور تعداد 60 نفر آزمودنی در دامنه سنی 18 تا 24 سال در این پژوهش شرکت نمودند که ابتدا از طریق آزمون حافظه کاری ارزیابی و وارد مرحله آموزش پومسه شدند. سپس رابطه بین متغیرهای حافظه کاری و نمرات اجرای پومسه در جلسه انتهایی بررسی گردید. نتایج نشان داد شاخص های متفاوتی از آزمون حافظه کاری، زیرمؤلفه های متفاوتی از اجرای پومسه را پیش بینی می کنند. به طورکلی یافته های حاضر نشان می دهد که حافظه کاری عاملی مهم در تعیین موفقیت افراد مبتدی در اجرای پومسه است. این پژوهش را می توان به عنوان یک مطالعه مقدماتی در حیطه پیش بینی عملکرد بر اساس ویژگی های شناختی در نظر گرفت.

هدف پژوهش بررسی تئوری ناکامی – پرخاشگری درخشونت تماشاگران تیم های استقلال و پرسپولیس تهران از منظر جرم شناختی است. دراین مطالعه نیمه تجربی که به روش پیمایشی-توصیفی انجام گرفته، ۳۸۴ نفر از طرفداران استقلال و پرسپولیس تهران به صورت تصادفی انتخاب شدند. داده های پژوهش از طریق پرسش نامه محقق ساخته در د وقسمت اطلاعات فردی و رفتاری با ۳۰ پرسش جمع آوری و با استفاده از نرم افزاراس. پی.اس.اس نسخه ۱۹ تحلیل شد. یافته های این پژوهش بر غلبه خشونت در بُعد کلامی تاکیدکرده وعواملی نظیر ناکامی برای حضور در ورزشگاه، شکست تیم محبوب، قضاوت نامناسب داور و بازی نامناسب تیم محبوب در بروز خشونت تماشاگران فوتبال را موثر می داند. غلبه با متغیر شکست تیم محبوب و قضاوت نامناسب داور است.

هدف از تحقیق حاضر بررسی تغییرات بازنمایی ذهنی از تکلیف ضربه گلف بر اثر تمرین تصادفی و مسدود بود. 30 نفر شرکت کننده به سه گروه تصادفی، مسدود و کنترل تقسیم شدند. ابتدا سطح اولیه بازنمایی ذهنی افراد تعیین شد و 18  کوشش را به عنوان پیش آزمون انجام دادند. سپس به مدت شش روز متوالی به تمرین تکلیف مورد نظر پرداختند. یک هفته بعد از آخرین جلسه تمرینی سطح نهایی بازنمایی ذهنی شرکت کنندگان مورد سنجش قرار گرفت و 18  کوشش را به عنوان پس آزمون اجرا کردند. نتایج این تحقیق نشان داد که گروه تصادفی نسبت به گروه مسدود در مرحله اکتساب خطای بیشتری انجام داده است اما در یادداری نسبت به این گروه عملکرد دقیقتری داشت. علاوه بر این نشان داده شد که گروه تصادفی نسبت به گروه مسدود بازنمایی ذهنی ساختاریافته تری دارد و همچنین این ساختار مشابهت بیشتری با بازنمایی ذهنی افراد ماهر دارد. این نتایج نشان دهنده آن است که احتمالا دلیل یادگیری بهتر گروه تصادفی نسبت به مسدود ایجاد یک بازنمایی ساختاریافته تر از تکلیف می باشد.

هدف این پژوهش، بررسی تأثیر جنسیت و رشته ورزشی بر انگیزش پیشرفت و ترس از شکست در ورزشکاران نخبه بود. 200 ورزشکار با سابقه پنج تا هفت سال فعالیت در رشته های تیمی و انفرادی، ازطریق نمونه گیری هدفمند و دردسترس انتخاب شدند. پرسش نامه های ورزش گرایی و ارزیابی شکست در عملکرد تکمیل شدند. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تی مستقل، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره نشان داد که ورزشکاران مرد رقابت طلب تر و تمایل بیشتری به پیروزی دارند؛ درحالی که ورزشکاران زن هدف گراترند. زنان و ورزشکاران تیمی نسبت به مردان و ورزشکاران انفرادی ترس از شکست بیشتری دارند. رشته های تیمی، پیروزی گراتر و رشته های انفرادی، رقابت طلب تر و هدف گراتر هستند. یافته ها تأثیر عوامل مختلف بر انگیزش پیشرفت و ترس از شکست را تأیید کرد و ضرورت به کارگیری مداخلات روان شناسی را به ویژه در زنان و ورزشکاران تیمی درراستای ارتقای انگیزش پیشرفت و کاهش ترس از شکست تبیین می کند.

رفتار کودک از ابعاد مهم سلامت روان وی محسوب شده و پیامدهای قابل توجهی در زندگی آینده وی خواهد داشت. هدف این پژوهش، بررسی اثربخشی تمرینات ایروبیک بر میزان استرس، اضطراب و افسردگی کودکان با اختلال رفتاری درون ریز بود. با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای، 30 نفر از دانش آموزان با اختلال رفتاری درون ریز انتخاب شدند. ابزارهای به کار رفته در پژوهش، شامل سیاهه رفتاری کودکان آخنباخ و پرسش نامه دس- فرم 21 سؤالی بود. پروتکل اجرایی نیز شامل برنامه تمرین ایروبیک در 12 جلسه 60 دقیقه ای بود. نتایج تحلیل کواریانس نشان داد تفاوت معناداری بین میانگین نمرات پس آزمون گروه آزمایش با پس آزمون گروه کنترل، در میزان استرس، اضطراب و افسردگی وجود دارد. بنابراین، تمرینات ایروبیک به منظور کاهش استرس، اضطراب و افسردگی کودکان با اختلال رفتاری درون ریز قابل استفاده است.

هدف پژوهش بررسی نقش ساختار سازمانی در بکارگیری مدیریت مشارکتی در ببین کارکنان اداره کل ورزش و جوانان استان هرمزگان می باشد. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش از نوع توصیفی همبستگی و تحلیلی است. جامعه ی آماری شامل تمامی کارکنان اداره کل ورزش و جوانان استان هرمزگان به تعداد 97 نفر بودند. برای دستیابی به اهداف پژوهش از دو پرسشنامه ی ساختار سازمانی استیفن رابینز (1987) و مدیریت مشارکتی نظری کمیشانی (1384) استفاده شد. روایی هر دو پرسشنامه به تایید 10 تن از متخصصین رسید و پایایی آن ها در یک مطالعه مقدماتی با 30 آزمودنی به ترتیب با مقدار ضریب آلفای کرونباخ 90/0 و 87/0 محاسبه شد. برای تحلیل اطلاعات جمع آوری شده از ضریب همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری با کمک دو نرم افزار SPSS و Lisrel استفاده شد نتایج ضریب همبستگی نشان داد که بین ساختار سازمانی (پیچیدگی، رسمیت و تمرکز) با مدیریت مشارکتی رابطه معکوس و معنی داری وجود دارد. نتایج اثر پیچیدگی بر مدیریت مشارکتی برابر 50 درصد و معکوس (قدر مطلق عدد معناداری 33/3)، اثر رسمیت بر مدیریت مشارکتی برابر 55 درصد و معکوس (قدر مطلق عدد معناداری برابر 37/2) و اثر تمرکز بر مدیریت مشارکتی برابر 89 درصد و معکوس (قدر مطلق عدد معناداری برابر 14/5) می باشد. همچنین هر سه بعد ساختار سازمانی به میزان 63 درصد از مدیریت مشارکتی را تبیین می نمایند بنابراین می توان گفت ساختار سازمانی یکی از فاکتورهای مهم در مدیریت مشارکتی است و باید اهمیت مدیریت مشارکتی در بین سازمان ورزش و جوانان استان هرمزگان در نظر گرفته شود.

هدف از این تحقیق تاثیر هوش استراتژیک بر ظرفیت تغییر سازمانی با نقش نقش تعدیل گر محیط حقوقی در سازمان های ورزشی بود. روش تحقیق توصیفی همبستگی بود که به روش میدانی انجام گرفت. جامعه آماری تحقیق را کلیه مدیران عالی و ستادی وزارت ورزش و جوانان، مدیران کل ادارات ورزش و جوانان استان ها، روسای فدراسیون های ورزشی به تعداد 150 نفر تشکیل می دادند. با توجه به محدود بودن جامعه، از روش نمونه گیری کل شمار برای نمونه گیری استفاده شده و 116 پرسشنامه جمع آوری گردید. ابزار تحقیق سه پرسشنامه استاندارد محیط حقوقی نیک نژاد (1395)، پرسشنامه هوش استراتژیک هنری (1396) و پرسشنامه ظرفیت تغییر سازمانی جاج (2009) بود که پس از تایید روایی و پایایی مورد استفاده قرار گرفت. برای توصیف داده ها از میانگین، انحراف معیار، درصد، فراوانی و جداول از طریق نرم افزار Spss V23 و برای استنباط آماری داده ها از طریق مدل سازی معادلات ساختاری و به کمک نرم افزار IBM Amos 23 در دو بخش مدل اندازه گیری و بخش ساختاری انجام پذیرفت. نتایج نشان داد که هوش استراتژیک بر ظرفیت تغییر سازمانی در سازمان های ورزشی تاثیر معنی داری دارد (01/0=p). نقش تعدیل گر محیط حقوقی در تاثیر هوش استراتژیک بر ظرفیت تغییر سازمانی نیز معنی دار بوده و همچنین مدل حاصل از محیط حقوقی، تاثیر استراتژیک و ظرفیت تغییر سازمانی از برازش کافی برخوردار بود. توجه به هوش استراتژیک مدیران و آماده سازی محیط حقوقی مناسب ظرفیت تغییر سازمانی را افزایش خواهد داد.

هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرین عصبی- عضلانی بر عملکرد حرکتی و قدرت زنان فعال با نقص غلبه پا بود. 26 زن فعال دارای نقص غلبه پا (25-18سال) به صورت هدفمند انتخاب شدند و به طور تصادفی در گروه کنترل و تمرین قرار گرفتند. حداکثر گشتاور اکستنسوری و فلکسوری زانوی برتر و غیربرتر با استفاده از دستگاه ایزوکینتیک به صورت کانسنتریک و اکسنتریک و با سرعت60 درجه بر ثانیه و عملکرد حرکتی به وسیله پرش تاک اندازه گیری شد. هر دو گروه پیش آزمون را پیش از شروع دوره تمرینی و پس آزمون را دو روز بعد از اتمام تمرینات در گروه تجربی انجام دادند. برای تحلیل آماری از آزمون های t همبسته و آنالیز کوواریانس در سطح معناداری 95/0 استفاده شد. در پیش آزمون عملکرد حرکتی و قدرت بین دو گروه تمرین و کنترل اختلاف معناداری مشاهده نشد (05/0<P). آزمون تی همبسته نشان از اختلاف معنادار عملکرد حرکتی و قدرت در گروه تمرین داشت (05/0>P). درحالی که نمرات عملکرد حرکتی و قدرت گروه کنترل اختلاف معناداری را نشان نداد (05/0<P). همچنین در پس آزمون، اختلاف معناداری بین امتیازهای دو گروه یافت شد (05/0>P). با توجه به تأثیر تمرینات نوروماسکولار بر بهبود عملکرد و قدرت اندام تحتانی زنان دارای غلبه پا، استفاده از این تمرینات در برنامه های پیشگیری و بازتوانی افراد پیشنهاد می شود.

در سندروم گیرافتادگی شانه، فعالیت عضلات اسکپولوهومرال در ورزش هایی همانند رشته تنیس روی میز که در آنها دست بالاتر از سطح شانه فعالیت می کند، با تغییراتی همراه بوده و به لحاظ نظری این تغییرات مربوط به تغییر در استراتژی های برنامه حرکتی است. یکی از مقیاس های مهم بررسی هماهنگی عضلانی و کنترل حرکتی در عضلات کمربند شانه ای، مطالعه درباره زمان بندی فعال شدن عضلات است. هدف از این مطالعه، بررسی تفاوت زمان فعال شدن و غیرفعال شدن عضلات و الگوی فعال شدن عضلات کمربند شانه ای بازیکنان نخبه تنیس روی میز با و بدون سندروم گیرافتادگی شانه است. بدین منظور، 30 بازیکن نخبه تنیس روی میز مرد 20 تا 28 سال در دو گروه 15 نفره دارای سندروم (میانگین سن= 1/65±(25/12 و بدون سندروم گیرافتادگی شانه (میانگین سن =55/1±43/24) به صورت هدفمند انتخاب شدند و از سمت برتر اندام فوقانی نمونه ها، زمان بندی فعالیت عضلات فوق خاری، ذوزنقه ای فوقانی، ذوزنقه ای تحتانی، دندانه ای قدامی، دوسر بازویی و دلتویید قدامی، توسط دستگاه الکترومایوگرافی سطحی در حین ضربه فورهند تاپ اسپین تنیس روی میز اندازه گیری شد. پس از محرز شدن طبیعی بودن داده ها توسط آزمون شاپیرو-ویلک، از آزمون تی مستقل برای مقایسه نتایج دو گروه توسط نرم افزار SPSS نسخه 20 در سطح معناداری 05/0>P استفاده شد. نتایج آزمون تی مستقل نشان داد که عضلات دندانه قدامی (P=0/001) و ذوزنقه فوقانی (P=0/004) به ترتیب به طور معناداری در گروه مبتلا دیرتر و زودتر نسبت به گروه سالم شروع به فعالیت می کند. همچنین الگوی فعال شدن عضلات در گروه بیمار به نسبت گروه سالم دستخوش تغییراتی شده بود. نتایج این تحقیق نشان می دهد که عملکرد عضلات ثبات دهنده کتف در ورزشکاران رشته های بالای سر که دارای علائم گیرافتادگی شانه هستند، از لحاظ زمان بندی دچار اختلال می شود و این فرض را که سندروم گیرافتادگی شانه ممکن است با اختلال عملکرد از نظر زمان بندی و هماهنگی فعالیت عضلات اسکپولاتوراسیک و گلنوهومرال مرتبط باشد، تأیید می کند.

پژوهش حاضر با هدف آسیب شناسی فرایند موجود سیاست گذاری در ورزش همگانی ایران و ارائه الگو انجام شد. پژوهش حاضر ازنظر هدف، در شمار پژوهش های کاربردی و ازنظر ماهیت داده های پژوهشی، جزو پژوهش های طرح آمیخته بود. مدیران و کارشناسان خبره ورزش همگانی به عنوان جامعه هدف درنظر گرفته شدند. شیوه انتخاب گروه نمونه برای بخش کیفی پژوهش، غیراحتمالی و با استفاده از شیوه های نمونه برداری هدفمند و مبتنی بر روش نمونه گیری ملاکی به حجم 16 نفر انجام شد و داده ها ازطریق مصاحبه گردآوری شدند. سپس، داده های حاصل از مصاحبه ها به روش استرابرت و کارپنتر (2011) کدگذاری و تجزیه وتحلیل شدند. برای بخش کمی، نمونه ها به شیوه تصادفی ساده انتخاب شدند و داده های مربوط به آن با ابزار پرسش نامه جمع آوری شدند. گویه های این پرسش نامه، از مصاحبه نظام مند با مدیران و کارشناسان خبره ورزش همگانی استخراج شدند. پایایی پرسش نامه با روش آلفای کرونباخ محاسبه شد (83/0 = α). تحلیل داده ها در این بخش نیز با استفاده از نرم افزار آماری اس.پی.اس.اس. و با آزمون فریدمن انجام شد. در بخش کیفی، نتایج پژوهش نشان داد که مؤلفه های سازمانی، باورها و فرهنگ ها، شرایط اقتصادی، تحلیل، تفسیر، تدوین علمی، مطالعات و پژوهش ها، مؤلفه های مؤثر در سیاست گذاری ورزش همگانی کشور هستند و آسیب های موجود در فرایند سیاست گذاری در ورزش همگانی کشور شامل عواملی ازجمله ضعف در نظارت و کنترل، ساختار ضعیف، ضعف در برنامه ریزی و اجرا، عملکرد ضعیف رسانه ها، منابع مالی محدود، عملکرد ضعیف نیروی انسانی، قوانین و مشارکت محدود مراکز علمی و پژوهشی هستند. همچنین، مطالعات تطبیقی و بومی سازی، مدیریت سازمانی، الگوهای فرهنگی و دینی، الگوهای مبتنی بر پژوهش علمی، الگوهایی هستند که می توان برای سیاست گذاری در ورزش همگانی از آن ها استفاده کرد. طبق نتایج بخش کمی، بین میانگین رتبه های آسیب های موجود در ورزش همگانی و میزان نقش منابع اطلاعاتی موجود تفاوت معنادار مشاهده نشد. به طورکلی، نتایج پژوهش نشان داد که فرایند سیاست گذاری در ورزش همگانی ایران با آسیب ها و چالش هایی همراه است که باید آن ها را شناخت و براساس روش های علمی اصلاح کرد. تغییرات ساختاری و اصلاح قوانین از عمده ترین آن ها به شمار می آیند. همچنین، باید از الگوهای دقیق و علمی برای سیاست گذاری استفاده کرد. 

هدف از پژوهش حاضر مقایسه میزان اثربخشی تمرینات ادراکی حرکتی و بازی های شناختی بر رشد شناختی کودکان کم توان ذهنی بود.در این تحقیق تجربی 45 کودک کم توان ذهنی در استان کرمانشاه در رده سنی 8 تا 12سال به صورت تصادفی به سه گروه تمرینات ادراکی حرکتی، تمرینات شناختی و کنترل تقسیم شدند. برنامه ادراکی حرکتی شامل پروتکل سالاری و همکاران (1393) و کاشی و همکاران (1395) و بازی های شناختی شامل مجموعه بازی های شناختی مغز من بود که به صورت نرم افزار اجرا شد. گروه ها هشت هفته، هر هفته دو جلسه و هر جلسه به مدت 45 دقیقه در برنامه تمرینی خود شرکت کردند و قبل و بعد از تمرینات با استفاده از آزمون کامپیوتری برج لندن و آزمون رنگ واژه استروپ پیش و پس آزمون از آنها گرفته شد و توسط آزمون های مانکوا و آنکوا اطلاعات به دست آمده تحلیل شد. یافته های پژوهش نشان داد بین گروه های تمرین ادراکی حرکتی، بازی های شناختی و کنترل در آزمون های کامپیوتری برج لندن و آزمون رنگ واژه استروپ تفاوت معناداری وجود دارد و تمرینات ادراکی حرکتی نسبت به بازی های شناختی تأثیر بیشتری بر بهبود عملکرد شناختی کودکان کم توان ذهنی دارد. ازاین رو می توان نتیجه گرفت اگرچه هر دو نوع بازی در بهبود رشد شناختی مؤثرند و می توان برای رشد بهتر کودکان از آنها استفاده کرد، اما تمرینات ادراکی حرکتی نسبت به تمرینات شناختی ابزار بهتری برای ایجاد تأثیرات رشدی بیشتر است.

هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر هشت هفته تمرینات حس عمقی بر هماهنگی حرکتی کودکان مبتلابه اختلال طیف اوتیسم مدارس شهر شیراز بود. روش پژوهش از نوع شبه آزمایشی و طرح یک گروهه با مراحل اندازه گیری بود. شرکت کنندگان 16 نفر از کودکان 5 تا 12 سال با میانگین سنی 21/2±62/8 بودند که با توجه به نتایج حاصل از خرده آزمون های برنینکس- اوزرتسکی به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل همگن شدند. آزمودنی های گروه آزمایش به صورت انفرادی تمرینات حس عمقی را به مدت 24 جلسه در حالیکه گروه کنترل نیز به صورت انفرادی با همان تعداد جلسات، تمرینات معمول کاردرمانی را انجام دادند. بعد از اتمام دوره تمرین، پس آزمون برای هر دو گروه اجرا شد؛ نتایج حاصل نشان داد که در همه خرده مقیاس های هماهنگی حرکتی: پگبورد، انداختن سکه در جعبه با دست برتر و دست غیر برتر، نخ کردن مهره ها، چیدن مکعب ها روی هم، پرتاب توپ به هدف و دریافت توپ تفاوت معناداری بین گروه ها وجود داشت. با توجه به بررسی و ارزیابی های انجام شده در این پژوهش و معنادار شدن هماهنگی حرکتی درنتیجه تغییرات به وجود آمده در سیستم پردازشی و سیستم های حسی-حرکتی این افراد، می توان این نتیجه گیری را کرد که تمرینات حس عمقی موجب بهبود هماهنگی حرکتی در کودکان اوتیسم شده است.

مقدمه و هدف: فاکتور نروتروفیک مشتق شده از مغز (BDNF) به عنوان یکی از عوامل مرتبط با عملکرد عصبی- عضلانی و عملکرد شناختی می باشد که با افزایش سن کاهش می یابد. هدف تحقیق حاضر مقایسه تاثیر تمرینات ایروبیک، و شناختی بر سطح تعادل پویا، توجه و سطح BDNF سرمی در مردان سالمند بود. روش کار: در تحقیق نیمه تجربی حاضر 60 مرد سالمند سالم به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در 4 گروه تمرین ایروبیک، تمرین شناختی، ترکیبی (ایروبیک- شناختی) و کنترل تقسیم شدند. تمرینات به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته انجام شدند. از آزمون های تی وابسته و تحلیل واریانس یک طرفه برای بررسی تغییرات درون گروهی و بین گروهی استفاده شد (05/0 ≥P). نتایج: پس از دوره تمرین افزایش معنی داری در BDNF سرمی در گروه های مداخله نسبت به گروه کنترل مشاهده شد (001/0 ≥ P). همچنین افزایش معنی داری در نسبت پاسخ های صحیح بر کل محرک های هدف و غیر هدف و کاهش معنی داری در خطای ارتکاب، خطای حذف و زمان واکنش در گروه های مداخله نسبت به گروه های کنترل مشاهده شد (05/0 > P). همچنین بهبود معنی داری در تعادل پویا در گروه های ایروبیک و ترکیبی نسبت به گروه های کنترل (001/0 > P) و تمرین شناختی (05/0 > P)مشاهده شد. بحث و نتیجه گیری: تمرینات شناختی و ایروبیک با افزایش BDNF موجب بهبود توجه و عملکرد تعادل در سالمندان می شود

هدف این پژوهش، مقایسه زمان شروع، فعالیت فیدفورواردی، فعالیت فیدبکی و اندازه فعالیت منتخبی از عضلات زانوی ورزشکاران مرد دانشگاهی مبتلا به محدودیت دامنه حرکتی دورسی فلکشن و سالم در پرش و فرود تک پا بود. 30 آزمودنی از سه رشته بسکتبال، والیبال و هندبال به دو گروه کنترل و آزمایشی تقسیم شدند. در پرش فرود تک پا، زمان شروع، فعالیت فیدفورداری، فیدبکی و اندازه فعالیت پنج عضله راست رانی، پهن داخلی، پهن خارجی، دوسررانی و نیم وتری با استفاده از روش الکترومایوگرافی اندازه گیری شدند. یافته ها نشان داد که در هر چهار عامل زمان شروع، فعالیت فیدفورداری، فعالیت فیدبکی و اندازه فعالیت عضلات منتخب زانو، بین ورزشکاران با محدودیت دورسی فلکشن در مچ پا با ورزشکاران سالم تفاوت معناداری وجود ندارد. نظریه زنجیره حرکتی بیانگر این است که نقص در یک بخش از زنجیره می تواند موجب تغییر فعالیت عضلات شود؛ اما یافته های پژوهش حاضر نشان داد که در فعالیت عملکردی پرش تک پا چنین تفاوتی در فعالیت عضلات منتخب وجود ندارد

پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر هشت هفته تمرین های ثبات مرکزی بر آمادگی حرکتی بازیکنان نخبه گلبال انجام شده است. 26 ورزشکار نخبه گلبال با دامنه سنی 25 تا 45 سال آزمودنی های این پژوهش را تشکیل دادند. این بازیکنان به صورت هدفمند انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه تجربی (13 نفر) (نُه مرد و چهار زن) و کنترل (13 نفر) (نُه مرد و چهار زن) قرار گرفتند. برای ارزیابی تعادل ایستا، تعادل پویا، عملکرد اندام تحتانی، توان اندام فوقانی و عملکرد حرکتی، به ترتیب از آزمون های تعادل ایستای لک لک، تعادل پویای وای، سه پرش تک پا، مسافت پرتاب مدیسن بال و سرعت پرتاب توپ گلبال استفاده شد. هر دو گروه قبل و پس از پایان هشت هفته تمرین، در آزمون های عملکردی شرکت کردند. گروه تجربی تمرین های ثبات مرکزی را با استفاده از توپ سوئیسی به مدت هشت هفته و هفته ای سه روز و گروه کنترل تمرین های عادی گلبال را انجام دادند. برای تحلیل داده ها و با توجه به فرض توزیع طبیعی داده ها، همگنی شیب خطوط رگرسیون، و رابطه خطی بین متغیر کووریت و وابسته، از آزمون تحلیل کوواریانس در سطح معناداری 05/0 استفاده شد. نتایج آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد که میانگین تعدیل شده تعادل ایستای گروه تمرین های ثبات مرکزی (20/3 = M ) با گروه کنترل (35/2 = M ) تفاوت معناداری وجود دارد (59/0 =< 2 η ، 000/0 = P ، 66/33 = (23 ،1) F ). همچنین، بین میانگین تعدیل شده تعادل پویا در گروه تمرین های ثبات مرکزی (8/79 = M ) با کنترل (4/75 = M ) ورزشکاران نخبه تفاوت معناداری وجود دارد (38/0 =< 2 η ، 001/0 = P ، 04/14 = (23 ،1) F ). بین میانگین تعدیل شده سرعت پرتاب، مسافت پرتاب توپ مدیسن بال از جلو و عقب در گروه تمرین های ثبات مرکزی و کنترل نیز تفاوت معناداری وجود دارد  (001/0 = P ). تأثیر مثبت تمرین های ثبات مرکزی بر آزمون غربالگری عملکرد حرکتی بازیکنان گلبال، بر نقش سازنده این تمرین ها در آمادگی حرکتی تأکید دارد. نتایج پژوهش توصیه می کند از تمرین های ثبات مرکزی درکنار تمرین های عادی گلبال به عنوان شیوه مؤثری برای ارتقای عملکرد حرکتی و پیشگیری از آسیب استفاده شود.

هدف پژوهش حاضر، مشاهده تأثیر هشت هفته مداخله تمرینی قابل اجرا بر رشد مهارت های جابه جایی و دستکاری،در ساعات درس تربیت بدنی مدارسو براساس رویکرد تکلیف مدار بود. این پژوهش روی30 کودک دختر و پسر هفت تا نُه سالهدچار اختلال هماهنگی رشدی شهر تهران انجام شد. مطالعه حاضر به شکل نیمه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون و با دو گروه مداخلهتکلیف محور (15 نفر) و فعالیت معمول (15 نفر) در جریان کلاس تربیت بدنیاجرا شد. ابزارهای جمع آوری اطلاعات، پرسش نامه تشخیصی اختلال هماهنگی رشدی و آزمون مهارت های حرکتی درشت- دو بودند. اطلاعات ازطریق آزمون تحلیل واریانس بین گروهی با اندازه گیری های تکراری تجزیه وتحلیل شد. نتایج نشان داد کهتمرین در کلاس تربیت بدنی به روش تکلیف مدار به صورت معناداری نسبت به تمرین به روش معمول، باعث افزایش عملکرد در خرده مقیاس های دستکاری (P<0.05) به جز مهارت ضربه به توپ با دست (F=2.226, P=0.147) و خرده مقیاس های جابه جایی (P<0.01) به جز مهارت لی لی کردن (F=2.869, P=0.101) می شود. همچنین، نتایج نشان داد که برای کودکان دچار اختلال هماهنگی رشدی، مداخله تمرینی به روش تمرین اختصاصی مهارت و براساس رویکرد بوم شناختی تکلیف مدار، بر تمرین به شکل عمومی با تأکید بر توانایی های عمومی ارجحیت دارد؛ بنابراین، توصیه می شود در برنامه ریزی تمرینی این کودکان، معلمان تربیت بدنی به طراحی تکلیف مدار توجه کنند.

هدف پژوهش حاضر، مقایسه اثر مشاهده مدل های مبتدی، ماهر و ترکیبی در یادگیری مهارت شناختی- حرکتی تردستی با سه توپ بود. آزمودنی ها 40 نفر از دانشجویان دختر 25-19 ساله بودند که هیچ آشنایی با تردستی نداشتند. شرکت کننده ها بعد از انجام پیش آزمون، به چهار گروه مشاهده مدل مبتدی، ماهر، ترکیبی و گروه فعالیت بدنی تقسیم شدند. گروه مشاهده مدل ماهر اجرایمهارت را توسط یک فرد ماهر ازطریق فیلم ویدئویی تماشا کردند. گروه مشاهده مدل مبتدی اجرای مهارت را توسط یک فرد مبتدی ازطریق فیلم ویدئویی تماشا کردند و مدل ماهر- مبتدی، هر دو نمایش مدل ماهر و مبتدی را مشاهده کردند. پژوهش طی ششهفته انجام شد. سه مرحله پیش آزمون؛ یعنی اکتساب، یادداری و انتقال انجام شد.تجزیه و تحلیل داده ها ازطریق تحلیل واریانس یک راهه با اندازه گیری مکرر انجام شد (P <0.05). از آزمونکرویتموچلی، آزمونتعقیبیشفه وتوکی وروش گرین هاوس-گیزر نیز استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که در آزمون اکتساب، یادداری مشاهده مدل مبتدی به طور معناداری نسبت به گروه های دیگر بهبود بیشتری را به همراه دارد؛ اما درآزمون انتقال معنادار نبود.درمجموع،این پژوهش نشان می دهد که مدل مبتدی برای یادگیری یک تکلیف شناختی- حرکتی سودمندی بیشتری دارد.

هدف از این پژوهش اولویت بندی موانع حمایت شرکت های کاشی و سرامیک استان یزد از باشگاه های فوتبال بود. این پژوهش از نوع کاربردی است و به شیوه پیمایشی انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش شامل اعضای هیأت مدیره 65 شرکت کاشی و سرامیک استان یزد به تعداد 352 نفر بودند. حجم نمونه آماری با توجه به جدول کرجسی و مورگان 176 نفر برآورد شد. موانع حمایت از باشگاه های فوتبال به صورت مصاحبه از نمونه آماری شناسایی و سپس داده ها به صورت کمی با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته جمع آوری شد. پس از تأیید روایی پرسشنامه توسط ده نفر از استادان مدیریت ورزشی ضریب پایایی این پرسشنامه با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ (87/0=α) به دست آمد. تجزیه وتحلیل داده ها در دو سطح توصیفی و استنباطی انجام گرفت. در این مطالعه، در وهله اول موانع حمایت شرکت های کاشی استان یزد از باشگاه های فوتبال شناسایی و سپس بر اساس مدل فرایند تحلیل سلسله مراتبی (AHP) رتبه بندی شدند. نتایج رتبه بندی، نشان داد که سه علت اصلی عدم حمایت شرکت های کاشی و سرامیک استان یزد از باشگاه های فوتبال به ترتیب موانع دولتی(6 مانع)، موانع مالی(5 مانع) و موانع مدیریتی(6 مانع) بودند. بنابراین توجه به موانع موجود می تواند برای تحقق امر حمایت از باشگاه های فوتبال بسیار مفید باشد.