درخت حوزه‌های تخصصی

در هر سازمان، یکی از وظایف اصلی مدیران ارزیابی عملکرد است که اجرای بهینه آن می تواند موجب رفع نقاط ضعف سازمان و رشد و توسعه آن شود؛ بنابراین، امروزه پژوهشگران سعی می کنند با ارائه روش های مختلف، نتایج ارزیابی های عملکرد را به شرایط واقعی و حاکم بر سازمان ها نزدیک تر کنند؛ براین اساس، هدف از پژوهش حاضر ارائه مدل جدیدی درزمینه ارزیابی عملکرد و رتبه بندی اداره های ورزش وجوانان با استفاده از ترکیب دو روش کارت امتیازی متوازن و تحلیل خوشه بندی خاکستری بود. این پژوهش مبتنی بر ترکیب دو بخش کلی بود: بخش اول شامل تعیین شاخص های مرتبط با هریک از منظرهای چهارگانه کارت امتیازی متوازن بود و بخش دوم شامل رتبه بندی سازمان های موردمطالعه براساس روش تحلیل خوشه بندی خاکستری بود. برای تعیین ساختار نهایی مناظر چهارگانه کارت امتیازی متوازن، از نظرهای 297 تن از مدیران ارشد اداره های ورزش و جوانان کشور به عنوان نمونه آماری و نیز از روش تحلیل عاملی تأییدی استفاده شد و برای پیاده سازی روش تحلیل خوشه بندی خاکستری در رتبه بندی، مجموعه اداره های ورزش وجوانان استان اصفهان به عنوان نمونه مطالعاتی درنظر گرفته شدند. نتایج نشان داد که ازمیان 26 اداره ورزش وجوانان موردمطالعه، اداره شهرستان نجف آباد در رتبه اول، اداره شهرستان اصفهان در رتبه دوم و اداره شهرستان شاهین شهر در رتبه سوم قرار گرفتند. درنهایت و براساس مراحل انجام شده، مدل ارزیابی عملکرد و رتبه بندی سازمان ها با استفاده از ترکیب دو روش کارت امتیازی متوازن و تحلیل خوشه بندی خاکستری ارائه شد.

آرام سازی از روش های بهبود عملکرد است که به طور عام می توان آن را به آرام سازی جسمانی و روانی دسته بندی کرد. به فنون آرام سازی روانی، اغلب به عنوان فنون ذهن به جسم اطلاق می شود، زیرا هدف این روش ها ایجاد آرام سازی از طریق ذهن است. هدف از پژوهش حاضر، تعیین تأثیر یک دوره برنامه آرام سازی (جسم به ذهن و ذهن به جسم) بر عملکرد بازیکنان نیمه ماهر فوتبال بود. بدین منظور 39 بازیکن انتخاب و به صورت تصادفی به سه گروه آرام سازی پیشرونده عضلانی، تجسم خلاق و گروه کنترل تقسیم شدند. از آزمودنی ها قبل از مداخلات به وسیله روش مشاهده ای، پیش آزمون گرفته شد. برنامه آرام سازی پژوهش حاضر، قرار گرفتن آزمودنی ها تحت دو نوع متفاوت آرام سازی پس از تمرینات فوتبال به مدت هشت هفته بود. برای تحلیل داده ها از آمار توصیفی و آمار استنباطی، آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری تکراری و تحلیل واریانس یکطرفه استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که اثر اجرای آرام سازی پیشرونده عضلانی و تجسم خلاق بر مؤلفه های حفظ و کنترل توپ، پاس صحیح و گرفتن صحیح توپ از حریف و در کل عملکرد بازیکنان معنا دار بود. علاوه بر این، ورزشکارانی که از شیوه آرام سازی پیشرونده عضلانی استفاده کردند، در مقایسه با کسانی که از شیوه آرام سازی تجسم خلاق استفاده کردند، عملکرد بهتری داشتند. به طور کلی شیوه های آرام سازی جسم به ذهن و ذهن به جسم هر کدام می تواند به عنوان شیوه ای مستقل در بهبود عملکرد ورزشکاران مؤثر باشد، اما اجرای آرام سازی ذهن به جسم مانند تجسم خلاق بر مهارت هایی که به دقت و تمرکز بیشتری نیاز دارد، مؤثرتر است.

پژوهش حاضر با هدف تعیین تأثیر تمرینات ویژه انفرادی، گروهی و مشارکتی بر عملکرد اجتماعی و شناختی کودکان نه تا 12 ساله مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی انجام گرفت و بدین منظور، 40 نفر از دانش آموزان پسر نه تا 12 ساله از مدارس ابتدایی مشهد انتخاب شدند. تشخیص اختلال هماهنگی رشدی با استفاده از پرسش نامه دی. سی. دی. کیو و آزمون ام. اَی. بی. سی2 و مصاحبه بالینی و تأیید روان پزشک صورت گرفت. شرکت کنندگان به چهار گروه (کنترل، انفرادی، گروهی و مشارکتی که از دو زیرگروه تشکیل شده بود) تقسیم شدند. گروه ها ، تمرینات منتخب را به مدت 24 جلسه و هر جلسه 60 دقیقه انجام دادند. آزمودنی ها قبل و بعد از تمرینات به وسیله آزمون های ام. اَی. بی. سی2 ، وایلند و آدمک گودیناف ارزیابی شدند و تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل کواریانس چندمتغیره صورت گرفت. نتایج نشان داد تمرینات ویژه انفرادی، گروهی و مشارکتی بر اختلال هماهنگی رشدی و عملکرد شناختی کودکان تأثیر معنا داری دارد ( P<0.05 ) ؛ اما بر عملکرد اجتماعی کودکان تأثیر معناداری ندارد ( P<0.05 ). بنابراین، برنامه های تمرینی ویژه انفرادی، گروهی و مشارکتی به بهبود اختلال هماهنگی رشدی و عملکرد شناختی در کودکان دی. سی. دی کمک می کند.

هدف از پژوهش حاضر مقایسه تأثیر یک دوره تمرین تناوبی شدید و استقامتی تداومی بر بیان ژن های آدیپونکتین و TNF-α در رت های مبتلا به دیابت نوع دو بود. 24 سر رت نژاد ویستار (وزن 10±160 گرم) پس از هفت ماه رژیم غذایی پرچرب و حاوی فروکتوز به سه گروه کنترل، تمرین تناوبی شدید و استقامتی تداومی تقسیم شدند و گروه های تمرین به مدت هشت هفته/ پنج روز هفته پروتکل تمرینی را اجرا کردند. بیان ژن آدیپونکتین و TNF-α از بافت چربی احشایی همچنین گلوکز و انسولین از پلاسما اندازه گیری و شاخص مقاومت به انسولین محاسبه شد. تحلیل داده ها با از آزمون ANOVA و همبستگی پیرسون انجام گرفت. هر دو مدل تمرینی سبب افزایش معنادار بیان آدیپونکتین شد (016/0=P)، اما بین دو گروه تمرینی اختلاف معناداری نبود (932/0P=)، بیان ژن TNF-α در گروه های تمرینی کاهش یافت که در گروه تناوبی بارزتر بود (001/0=P). بین کاهش مقاومت به انسولین و کاهش بیان ژن TNF-α (09/0r=، 001/0P

در زمان انجام فعالیت های ورزشی شدید، در پی کم خونی ناشی از فعالیت بدنی بافت هایی مانند کبد، کلیه و روده، محیط هایپوکسی را تجربه می کنند که در نهایت به افزایش بیشتر رادیکال های آزاد منجر می شود. هدف از مطالعه حاضر، بررسی اثر هشت هفته تمرین استقامتی بر سطوح گلوتاتیون پراکسیداز (GPX) و مالون دی آلدئید (MDA) بافت های عضله دوقلو، قلب و کبد موش های صحرایی نر ویستار بود. 12 سر موش صحرایی نر ویستار ( میانگین وزنی 97/25±47/234 گرم و سن هشت هفته) پس از یک هفته آشناسازی به طور تصادفی به دو گروه کنترل (6=n) و تمرین استقامتی شدید (6=n) تقسیم شدند. تمرین استقامتی هشت هفته و شامل پنج جلسه در هفته بر روی نوار  گردان مخصوص جوندگان انجام گرفت. سرعت و مدت دویدن در هفته اول پژوهش به ترتیب 10 متر در دقیقه و 30 دقیقه بود و در هفته آخر به سرعت 35 متر در دقیقه (معادل 80 تا 85 درصد Vo2 max) و زمان 70 دقیقه رسید. نتایج آزمون T مستقل نشان داد که تمرینات استقامتی شدید موجب کاهش معنا دار سطوح گلوتاتیون پراکسیداز بافت قلب (001/0=P) و کبد (001/0=P) نسبت به گروه کنترل می شود. علاوه بر این، سطوح مالون دی آلدهید بافت قلب (03/0P=) و کبد (045/0P=) در گروه تمرینی در مقایسه با گروه کنترل به طور معنا داری افزایش یافت. یافته های پژوهش حاضر حاکی از پاسخ اکسایشی متفاوت بافت های مختلف نسبت به فعالیت ورزشی مشابه است، به طوری که تمرینات استقامتی شدید بافت قلب و کبد را بیشتر از عضله دوقلو تحت فشار اکسایشی قرار می دهد.

هدف از انجام تحقیق حاضر بررسی رابطه اثربخشی ارتباطات داخلی با پذیرش تغییر در کارکنان دانشکدههای تربیت بدنی دانشگاههای دولتی شهر تهران بود. این تحقیق از نوع همبستگی بود. جامعه آماری تحقیق کلیه کارکنان دانشکدههای تربیت بدنی دانشگاههای دولتی شهر تهران بود (81 نفر). روش نمونه گیری از نوع تمام شمار بوده و در مجموع تعداد 80 پرسشنامه جمع آوری شد. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه اثربخشی ارتباطات داخلی شالنبرگر(2009) و پذیرش تغییر الوینگ(2009) بود. روایی پرسشنامه ها به تأیید ده تن از اساتید مدیریت ورزشی رسید. پایایی پرسشنامهها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ برای پرسشنامه اثربخشی ارتباطات داخلی (0.78) و برای پرسشنامه پذیرش تغییر (0.85) بدست آمد. تجزیه و تحلیل داده ها در دو سطح توصیفی و استنباطی (آزمون کلموگروف اسمیرنوف، رگرسیون تک متغیره خطی) مورد سنجش قرار گرفت. نتایج تحقیق نشان داد رابطه خطی معنی داری بین اثربخشی ارتباطات داخلی با حمایت از تغییر، تمایل به همکاری در تغییر و پذیرش تغییر در کارکنان دانشکدههای تربیت بدنی دانشگاههای دولتی تهران وجود دارد. با توجه به نتایج تحقیق میتوان گفت که برای افزایش پذیرش تغییر در کارکنان، مدیران دانشکدههای تربیت بدنی باید اثربخشی ارتباطاتشان را بهبود بخشیده و از این طریق احتمال موفقیت برنامه های تغییر را افزایش دهند.

هدف از تحقیق حاضر اثر هشت هفته تمرین بر آدیپونکتین، PAI-1، VCAM-1 در زنان غیرفعال میان سال هست. به همین منظور 40 زن (BMI بین 25-30 کیلوگرم بر مترمربع) با دامنه سنی 45 تا 35 سال به طور داوطلبانه به دو گروه تمرین و کنترل (20==n) قرار گرفتند. گروه تمرین به مدت 8 هفته (سه جلسه در هفته سه اینتروال سرعتی 10 ثانیه با تناوب های استراحتی 30 ثانیه بین اینتروال ها و به دنبال آن سه تناوب سرعتی 30 ثانیه ای با تناوب های استراحتی 90 ثانیه) به فعالیت پرداختند.دو روز قبل و بعد از آخرین جلسه تمرین در حالت ناشتا ترکیب بدنی و فاکتورهای خونی اندازه گیری شد. نتایج آزمون تی مستقل نشان داد که پس از هشت هفته تمرین سطح آدیپونکتین سرم گروه تجربی به طور معنی داری افزایش یافت (p

هدف مطالعه حاضر، بررسی اثر برنامه مداخله ای مهارت های دست کاری با دو رویکرد کودک محور و معلم محور بر شایستگی حرکتی واقعی و ادراک شده دختران دبستانی است. تعداد 45 نفر از کودکان دختر نه ساله مدارس شهر قروه به روش نمونه گیری تصادفی چندمرحله ای انتخاب و پس از همسان سازی به سه گروه معلم محور، کودک محور و شاهد تقسیم شدند. هر برنامه شامل 20 جلسه 45دقیقه ای طی یک دوره ده هفته ای بود. نتایج نشان داد در پس آزمون، شایستگی حرکتی واقعی و ادراک شده دو گروه مداخله، برتر از گروه شاهد بود و گروه کودک محور نیز برتر از گروه معلم محور بود (P<0.05) . این نتایج نشان می دهد مزایای منتسب به برنامه های مداخله ای با تأکید بر رویکرد جو   انگیزه تبحر، از قابلیت تعمیم در زمینه مهارت های حرکتی بنیادی دست کاری برخوردار است.

هدف از پژوهش حاضر، تعیین اثر هشت هفته مداخله تمرینی در آب بر تعادل ایستا و پویای کودکان فلج مغزی همی پلژی بود. این پژوهش به صورت نیمه تجربی و با طرح پیش آزمون-پس آزمون انجام شد. جامعه آماری شامل کودکان فلج مغزی همی پلژی هشت تا 10 ساله بدون معلولیت ذهنی تهران بود. ازبین آن ها، 30 نفر به صورت دردسترس و هدفمند در سطح ناتوانی یک تا سه از مرکز کودکان استثنایی اسلامشهر انتخاب شدند و بعد از انجام پیش آزمون به صورت تصادفی در دو گروه 15 نفری مداخله و کنترل قرار گرفتند. گروه مداخله در یک برنامه تمرینی ویژه در آب به مدت هشت هفته، در هر هفته سه جلسه یک ساعتی شرکت کردند. گروه کنترل نیز درمدت اجرای این پژوهش در هیچ یک از این تمرینات شرکت نکردند. از دستگاه تعادل سنج بایودکس برای سنجش کنترل قامت در سطح معنا داری 0.05 P

قیود فردی از عواملی هستند که می توانند بر رشد حرکتی تأثیر بگذارند؛ بنابراین، هدف از انجام این پژوهش بررسی ارتباط بهره هوشی و هوش هیجانی با تبحر حرکتی در پسران 14-10 سال است. همه پسران 14-10 سال شهر تهران جامعه پژوهش حاضر را تشکیل دادند. نمونه آماری، 120 کودک برای بهره هوشی و 90 کودک برای هوش هیجانی بودند که به روش خوشه ای هدفمند انتخاب شدند و تبحر حرکتی آن ها با آزمون برونینکس- اوزرتسکی- دو بررسی شد. نتایج نشان داد که ارتباط تبحر حرکتی با هوش هیجانی بسیار بالا است. همچنین، بین شرایط هوش هیجانی، بالا و پایین، بالا و متوسط و پایین و متوسط، در تبحر حرکتی تفاوت معنادار وجود دارد. علاوه براین، ارتباط تبحر حرکتی با بهره هوشی بسیار پایین است و بین گروه های بهره هوشی تفاوت معناداری وجود ندارد. با توجه به نتایج این پژوهش، بهره هوشی تأثیری درتبحر حرکتی ندارد؛ اما مطالعات محدود در این زمینه انجام پژوهش های بیشتری را می طلبند. کودکان با هوش هیجانی بالاتر تبحر حرکتی بالاتری دارند که این شاید به دلیل ادراک هیجانی، تسهیل هیجانی، شناخت هیجانی و مدیریت یا مهار هیجانی بالا در این کودکان باشد.

هدف پژوهش حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرین هوازی بر نیمرخ لیپیدی، هموگلوبین گلیکوزیله، گلوکز خون ناشتا، hs-CRP ، مقاومت به انسولین و هورمون پپتیدی آدیپونکتین در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو بود . 22 زن غیرفعال و چاق مبتلا به دیابت (سن 2/3 ± 9/45 سال، شاخص توده بدنی 67/0 ± 7/30 کیلوگرم/متر مربع، سابقه بیماری 9/2 ± 4/5 سال و گلوکز خون 05/15 ± 7/152 میلی گرم/ دسی لیتر) انتخاب شدند و به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش (11 نفر) و کنترل (11 نفر) تقسیم گردیدند. گروه آزمایش به مدت هشت هفته (سه جلسه در هفته، جلسه ای 60 دقیقه) تمرین هوازی را با شدت 60 تا 80 درصد ضربان قلب بیشینه به صورت دویدن در بخش اصلی تمرین اجرا کردند. دو روز قبل و بعد از دوره تمرینی نمونه گیری خونی انجام شد. HbA1c به روش الکتروکمی لومینسانس، آدیپونکتین و انسولین سرم، hs-CRP با روش الایزا، گلوکز، HDL-C و TG ، LDL-C با روش مستقیم و همچنین، کلسترول تام با روش آنزیمی اندازه گیری شدند. نتایج پژوهش با استفاده از آزمون تی همبسته و آزمون تی مستقل نشان داد که پس از مداخله، سطوح گلوکز خون ناشتا، انسولین، مقاومت به انسولین، HbA1c ، hs-CRP ، کلسترول، تری گلیسرید، LDL-C ، وزن، BMI و درصد چربی بدن، کاهش یافتند و هورمون آدیپونکتین افزایش معناداری در گروه تجربی نسبت به گروه کنترل داشت. ارتباط معکوس و معنادار سطوح سرمی آدیپونکتین با گلوکز، کلسترول تام، تری گلیسرید، وزن بدن و درصد چربی بدن مشاهده شد. طبق یافته های پژوهش حاضر کاهش در چربی احشایی و سطوح لیپیدی ناشی از تمرین هوازی، احتمالاً بر عملکرد آدیپونکتین و کاهش مقاومت به انسولین در بیماران دیابتی اثرگذار است.

هدف از پژوهش حاضر ارائه مدل تحلیل خوشه بندی خاکستری در ارزیابی عملکرد و رتبه بندی هیات های ورزشی بود. محدوده مورد مطالعه استان اصفهان؛ و نمونه آماری را هیات های ورزشی با ویژگی رشته های دسته جمعی و توپی شامل هیات های ورزشی فوتبال، والیبال، هندبال، بسکتبال، راگبی، و بیس بال (و سافت بال) تشکیل دادند که بر اساس چهار مولفه اصلی توسعه سخت افزاری (3 شاخص)، توسعه ورزش همگانی (5 شاخص)، توسعه ورزش قهرمانی و حرفه ای (6 شاخص)، و توسعه منابع انسانی (8 شاخص)؛ و روش تحلیل خوشه بندی خاکستری رتبه بندی شدند. نتایج پژوهش نشان داد که هیات هندبال استان اصفهان در رتبه اول، هیات فوتبال در رتبه دوم، هیات بسکتبال در رتبه سوم، و به ترتیب هیات های راگبی، والیبال، و بیس بال در رتبه های بعدی قرار گرفتند. در انتها نیز بر اساس مراحل پیموده شده، مدل تحقیق جهت ارزیابی عملکرد و رتبه بندی هیات های ورزشی بر اساس روش تحلیل خوشه بندی خاکستری ارائه گردید.

هدف پژوهش حاضر، تعیین اثر ایسکمی پیش آماده سازی ( IPC ) قبل و هنگام تمرین بر برخی فاکتورهای عملکردی بود. تعداد 30 ورزشکار دختر داوطلبانه انتخاب شدند. ابتدا، آزمون فزاینده از آزمودنی ها گرفته شد و براساس برون ده توان حداکثری به سه گروه نورموکسی ( 10 NOR = )، کاهش خون موضعی قبل تمرین ( 10 BHIT = ) و کاهش خون موضعی هنگام تمرین ( 10 DHIT = ) تقسیم شدند. تمرین تناوبی و IPC برای هر دو گروه کاهش خون موضعی قبل تمرین و کاهش خون موضعی هنگام تمرین، به مدت هفت هفته انجام شد. جمع آوری نمونه خون، آزمون عملکردی و قدرت عضلات پا، در هفته های پایه و هشتم اندازه گیری شدند. برای مقایسه تفاوت آماری مقادیر پایه و هشتم از تی همبسته و برای تعیین تغییرات متغیرهای بین گروهی از آزمون تحلیل واریانس یک سویه و آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد. نتایج نشان داد که اثر تمرین در متغیرهای Pmax ، VO2max ، زمان رسیدن به واماندگی و قدرت عضلات پاها، در گروه های Nor و BHIT بهبود یافته است. مقایسه آزمون بنفرونی در متغیرهای VO2max ، Pmax ، قدرت عضلانی پا، لاکتات و کراتین کیناز در سه گروه در پس آزمون، بهبود معناداری در گروه BHIT نسبت به دو گروه Nor و DHIT به غیراز کراتین کیناز دارد. به نظر می رسد که هفت هفته تمرین IPC  قبل از ورزش، برای بهبود توانایی جسمانی و فیزیولوژیک مفید است؛ اما احتمالاً IPC هنگام ورزش موجب بهبود توانایی فیزیوژیک نمی شود.

هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر تمرین تناوبی با شدت بالا بر مورفولوژی و آنژیوژنز بافت چربی احشایی، در موش های صحرایی تغذیه شده با غذای پرچرب بود . تعداد 20 سر رت نر از نژاد ویستار با دامنه سنی چهار تا شش هفته و میانگین وزنی 73/3 ± 2/176 گرم، براساس همگن سازی وزنی ابتدا به دو گروه تغذیه با غذای نرمال و غذای پرچرب (10 سر در هر گروه) تقسیم شدند. پس از 10 هفته، دوباره هریک ازگروه ها به دو گروه مجزا (کنترل و تمرین) تقسیم شدند (پنج سر در هر گروه). گروه های تمرینی برای 10 هفته (پنج روز در هفته) تمرین تناوبی هوازی با شدت بالا را روی نوار گردان انجام دادند. حجم سلول چربی با روش استریولوژی و همچنین، چگالی مویرگی بافت چربی با روش ایمنوفلورسانس ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که رژیم غذایی پرچرب منجر به افزایش معنادار وزن بدن ( P < 0.001 )، وزن بافت چربی( P < 0.001 )، متوسط حجم سلول های چربی ( P < 0.001 )، گلوکز پلاسمایی ( P < 0.001 ) و کاهش چگالی مویرگی    ( P < 0.001 ) نسبت به رژیم غذایی نرمال می شود. همچنین، تمرین تناوبی با شدت بالا موجب کاهش معنا دار وزن بدن ( P < 0.001 )، وزن بافت چربی ( P < 0.001 )، حجم متوسط سلول های چربی ( P < 0.001 )، گلوکز پلاسما ( P = 0.01 )، انسولین ( P = 0.003 ) و شاخص مقاومت انسولینی ( P = 0.002 ) نسبت به رژیم غذایی به تنهایی می شود. به علاوه، آنژیوژنز بافت چربی در گروه تمرین + غذای پرچرب در مقایسه با گروه غذای پرچرب، به طور معنا داری بیش ت ر است ( P < 0.001 ). نتایج پژوهش حاضر نشان داد که تمرین تناوبی با شدت بالا موجب کاهش وزن بدن و وزن بافت چربی، ازطریق افزایش آنژیوژنز و کاهش حجم سلول های چربی می شود که با بهبود هومئوستاز گلوکز همراه است.

ائوتاکسین آدیپوکین پیش التهابی مترشحه از بافت چربی است که ترشح آن در چاقی افزایش یافته و مانع نوروژنز می شود. BDNF نیز یکی از عوامل رشد عصب ی است که در عملکرد شناخت ی ، متابول ی سم چرب ی و قند و همچنین پاتوفیزیولوژی چاقی و سندرم متابولیک در بزرگسالی مؤثر است. هدف از مطالعه حاضر تعیین تاثیر شش هفته تمرین مقاومتی تناوبی بر سطوح سرمی ائوتاکسین و عامل نروتروفیک مشتق از مغز در مردان جوان با اضافه وزن بود. 20دانشجوی غیرفعال و فاقد برنامه ورزشی منظم از دانشگاه خوارزمی انتخاب و به صورت تصادفی به دوگروه تمرین (10نفر) و کنترل (10نفر) تقسیم شدند. گروه تمرین به مدت شش هفته، سه جلسه در هفته و هرجلسه به مدت 45دقیقه در تمرینات حضور داشتند. برنامه تمرینی شامل هفت حرکت با شدت 30-40درصد 1RM و سرعت 2v به مدت 10ثانیه و فواصل استراحتی با شدت 30-40درصد 1RM و سرعت v به مدت 20ثانیه بود. نمونه های خونی قبل و پس از شش هفته تمرین، اخذ و مقادیر ائوتاکسین و BDNF سرمی با روش الایزا اندازه گیری شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی برای مقایسه متغیرها و همبستگی پیرسون استفاده شد. نتایج تحلیل کوواریانس و آزمون بونفرونی نشان دادند که شش هفته تمرین مقاومتی تناوبی موجب کاهش معناداری در شاخص های پیکرسنجی مثل توده ی بدنی (0/003= p ) ، شاخص توده بدن (0/004 = p )، دور کمر (0/012= p ) و درصد چربی (0/001= p ) شد؛ همچنین، این روش موجب افزایش معنی دار در استقامت عضلانی (0/001= p )، و سطوح BDNF سرمی گروه تمرین نسبت به گروه کنترل گردید (0/024= p )؛ همچنین، سطوح ائوتاکسین سرمی در گروه تمرین کاهش معنی داری داشت (0/022= p ). نتایج همبستگی هم نشان داد بین ائوتاکسین و BDNF پیش و پس از آزمون به ترتیب رابطه معکوس معنی داری وجود دارد (0/511- p = 0/013 r=- 0/586 ،p=0/015 r = ). کاهش وزن در اثر شش هفته تمرین مقاومتی تناوبی که همراه با از دست دادن بافت چربی بوده است، موجب کاهش سطوح سرمی ائوتاکسین و افزایش سطوح سرمی BDNF گردیده است.

در این پژوهش، رابطه عناصر پایه ای سیستم مدیریت دانش با به اشتراک گذاری دانش، از دیدگاه مدیران اداره کل تربیت بدنی دانشگاه های سراسر کشور بررسی شد. روش پژوهش حاضر، توصیفی ازنوع پیمایشی بود که به روش میدانی اجرا شد. همه مدیران تربیت بدنی دانشگاه های سراسر کشور جامعه آماری پژوهش را تشکیل دادند که حجم نمونه تمام شمار و برابر با حجم جامعه بود. ابزار اصلی این پژوهش، پرسش نامه اصلاح شده و تغییریافته اندام (1387)، درمجموع با 19 سوأل برای عناصر پایه ای دانش و شش سوأل برای به اشتراک گذاری دانش بود که درقالب مقیاس پنج رتبه ای لیکرت طراحی شده بود. نتایج نشان داد که میانگین عناصر پایه ای دانش و به اشتراک گذاری دانش بیش ازحد متوسط است و بیشترین میانگین مربوط به شاخص سازمانی و کمترین میانگین مربوط به شاخص یادگیری مدیران است. بین عناصر پایه ای مدیریت دانش و به اشتراک گذاری دانش از دیدگاه مدیران در اداره های تربیت بدنی دانشگاه ها، رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین، درمجموع متغیرهای عناصر پایه ای مدیریت دانش 504/0 از به اشتراک گذاری دانش در اداره های تربیت بدنی دانشگاه ها را تبیین می کنند و متغیر سازمان بیشترین اهمیت را در پیش بینی به اشتراک گذاری دانش دارد. براساس نتایج به دست آمده مشخص شد که راهبرد مدیریت دانش خاص یا اقدامات مدیریتی مشخص، به یک اندازه برای سازمان های مختلف کارساز نخواهند بود؛ بنابراین، اهداف و راهبرد های مدیریت دانش با توجه به برنامه ریزی و تفکر راهبردی یک سازمان با سازمان دیگر بسیار متفاوت خواهد بود.

پژوهش حاضر با هدف تحلیل فشارهای وارد بر مدیران باشگاه های فوتبال کشور درجهت راست کردارنبودن انجام شد. این مطالعه ازنوع پژوهش های توصیفی- تحلیلی بود. جامعه آماری تمامی اعضای مجمع فدراسیون فوتبال به تعداد 72 نفر بودند. برای بررسی وضعیت راست کرداری مدیران از پرسش نامه کیسر و هوگان (2010) استفاده شد. همچنین، برای شناسایی و ساختاردهی فشارهای وارد بر مدیران باشگاه های فوتبال از دو پرسش نامه پژوهشگرساخته استفاده شد. روایی صوری این پرسش نامه ها با استفاده از نظرهای اساتید دانشگاهی بررسی و تأیید شد. پایایی پرسش نامه «تعیین وضعیت راست کرداری مدیران» و پرسش نامه «فشارهای وارد بر مدیران باشگاه های فوتبال» با محاسبه آلفای کرونباخ، به ترتیب برابر با 88/0 و 81/0 تأیید شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از روش های آماری کلموگروف- اسمیرنوف، آزمون تی تک نمونه ای، تحلیل عاملی اکتشافی و روش مدل سازی ساختاری تفسیری، با نرم افزارهای اس.پی.اس.اس. و میک مک استفاده شد. نتایج نشان داد که درمجموع، شش فشار (فشارهای مالی، فشارهای باشگاهی، فشارهای سیاسی، فشارهای فرهنگی، فشارهای مدیریتی- زیرساختی و فشار بین المللی) 012/83 درصد از واریانس کل سؤال ها را در برمی گیرند. همچنین، فشار مالی و فشار باشگاهی جزو فشارهای مستقل کلیدی هستند که بر سایر فشارها تأثیر می گذارند. با توجه به اهمیت راست کرداری در باشگاه های فوتبال، مشخص شد که برخی مسائل مالی و باشگاهی به علت نفوذ بر اذهان عمومی سبب کاهش میزان علاقه مدیران به راست کرداری می شوند. بهبود نظارت سازمان های متولی فوتبال بر باشگاه ها و همچنین، مدیریت منابع ازجمله منابع مالی توسط باشگاه های فوتبال، می توانند به کاهش فشارها درجهت راست کرداری مدیران باشگاه های فوتبال کشور منجر شوند.

هدف پژوهش حاضر، تدوین مدل شناسایی موانع و محدودیت هایی پیش روی قابلیت های بازاریابی باشگاه های فوتبال لیگ برتر بود. پژوهش از نوع اکتشافی و دارای ماهیت کیفی بود که از روش نظریه داده بنیاد استفاده شد. جامعه پژوهش شامل همه مدیران باشگاه های فوتبال و اساتید بازاریابی دانشگاه ها بود که نمونه پژوهش با استفاده از روش نمونه گیری نظری و به شیوه گلوله برفی انتخاب شد. برای جمع آوری داده ها، از مصاحبه عمیق به صورت سؤال های باز استفاده گردید. سپس، داده های حاصل از 16 مصاحبه به روش نظریه سازی داده بنیاد، کدگذاری و تجزیه وتحلیل شدند. نتیجه گروه بندی کدها نشان دهنده 25 مانع بازاریابی در سه سطح زمینه ای، ساختاری و رفتاری بود . در سطح زمینه ای، موانع محیطی خرد و کلان نظیر موانع فرهنگی، اقتصادی، سیاسی، اجتماعی، رسانه ها و دولت، در سطح ساختاری، موانع مربوط به امکانات فیزیکی و موانع سازمانی نظیر استادیوم و ساختار سازمانی، قوانین و مقررات سازمانی و در سطح رفتاری، موانع فردی و موانع مدیریتی نظیر فقدان برنامه ریزی، نبود تفکر راهبردی و کارکنان، مربیان و بازیکنان قرار دارند. درنهایت، مدل پژوهش بر اساس مدل سه شاخگی تدوین شد. مدل ارائه شده می تواند به عنوان ابزار تحلیلی موانع بازاریابی فوتبال ایران مبنای عمل قرار گیرد تا بتوان به صورت منطقی و اصولی به حل مشکلات موجود در این حوزه از ورزش پرداخت و برای رفع این موانع به صورت مدون اقدام کرد.

رسانه های مجازی یک وسیله حیاتی برای مردم به شمار می رود و علی رغم امتیازها و قابلیت های فراوان، مشکلات جدی را ایجاد کرده است. هدف از انجام این پژوهش، مطالعه اثرات مخرب رسانه های مجازی بر عملکرد ورزشکاران جوان است. روش تحقیق این پژوهش، توصیفی - همبستگی است که به صورت مطالعات موردی در استان مرکزی صورت پذیرفت. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه ورزشکاران جوان 18 تا 28 ساله، استان مرکزی بودند. روش نمونه گیری به شیوه خوشه ای بود. حجم نمونه 384 نفر و به صورت در دسترس در نظر گرفته شد. به منظور جمع آوری داده ها در این پژوهش از سه پرسش نامه استاندارد استفاده شد. برای تحلیل داده ها از آزمون های کلموگروف اسمیرنف، ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل واریانس یک سویه استفاده گردید. نتایج نشان داد بین استفاده افراطی از رسانه های مجازی ورزشکاران جوان و  ابعاد آسیب های روانی؛ (جسمانی کردن، وسواس اجبار، حساسیت بین فردی، افسردگی، اضطراب، خصومت، اضطراب مرضی، افکار پارانوئیدی، روان پریش گرایی) همبستگی معناداری وجود دارد. همچنین نتایج نشان داد بین استفاده افراطی از رسانه های مجازی با ابعاد آسیب اجتماعی شامل؛ طلاق، اعتیاد، بیکاری و انحرافات جنسی همبستگی معناداری وجود دارد، اما بین دو بعد دیگر آسیب اجتماعی شامل؛ خودکشی و دزدی رابطه معناداری به دست نیامد. پیشنهاد می گردد با توجه به جوان بودن جمعیت کشور و افزایش استفاده افراطی از رسانه های مجازی در میان این قشر، با آگاه سازی ورزشکاران و مربیان و ایجاد زمینه لازم برای آموزش آنان، این چالش مهم را مدیریت کرد.

ساختار کارآمد، مهم ترین عامل رسیدن به اهداف در تمامی نظام ها ازجمله نظام ورزش است؛ بنابراین، هدف از اجرای پژوهش حاضر، تحلیل ساختار ورزش تربیتی ایران بود. این پژوهش ازنظر هدف، کاربردی بود که با روش پژوهش اسنادی انجام شد. برای جمع آوری داده های موردنیاز با هدف تحلیل مسئولیت های نهادهای آموزشی در ورزش، اسناد بالادستی و مبانی قانونی ناظر بر تشکیلات ورزش در ایران مطالعه شدند. داده های موردنیاز برای تحلیل سازمان های مسئول در ورزش تربیتی و نهادهای آموزشی فعال در سایر حوزه های ورزش (همگانی، قهرمانی و حرفه ای) نیز با مطالعه قانون اهداف، وظایف و تشکیلات سازمان های مختلفی که در عرصه ورزش فعال هستند، جمع آوری شدند. یافته های پژوهش نشان داد که وزارت ورزش وجوانان، کمیته ملی المپیک، وزارت آموزش وپرورش، فدراسیون ورزش دانش آموزی، وزارت علوم، فدراسیون ورزش های دانشگاهی، وزارت بهداشت، دانشگاه آزاد اسلامی، ستاد کل نیروهای مسلح و باشگاه های ورزشی در حوزه ورزش تربیتی مسئولیت دارند. دراین بین، نهادهای آموزشی وزارت آموزش وپرورش، فدراسیون ورزش دانش آموزی، وزارت علوم، وزارت بهداشت و دانشگاه آزاد اسلامی در حوزه ورزش همگانی مسئولیت دارند و نهادهای آموزشی وزارت آموزش وپرورش، فدراسیون ورزش دانش آموزی، وزارت علوم، فدراسیون ورزش های دانشگاهی، وزارت بهداشت و دانشگاه آزاد اسلامی در حوزه ورزش قهرمانی مسئولیت دارند. دانشگاه آزاد نیز تنها نهاد آموزشی است که در حوزه ورزش حرفه ای مسئولیت دارد؛ بنابراین، پرهیز از بوروکراسی، حذف وظایف موازی ، توزیع متوازن اختیارات ، تبیین شرح وظایف و ارتباطات روشن برای تمام نهادها و برقراری هماهنگی بین آن ها از مهم ترین اصولی است که برای انسجام و یکپارچگی ساختار تشکیلات ورزش تربیتی ایران باید رعایت شود.