درخت حوزه‌های تخصصی

هدف از این تحقیق بررسی ابعاد مختلف برنامه درسی پنهان در کلاس های تربیت بدنی دوره متوسطه جهت مدیریت بهینه آنها بود. روش تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر داده ها کیفی بود که به روش تحلیل مضمون انجام شد. مشارکت کنندگان تحقیق ٢٠ نفر از کارشناسان، اساتید و معلمان درس تربیت بدنی استان یزد بودند. ابزار تحقیق مصاحبه های نیمه ساختاریافته بود. از استراتژی های مثلث سازی، توصیف غنی، و دوستان منتقد برای اعتباربخشی به فرایند تحقیق استفاده شد. یافته های تحقیق نشان داد ابعاد اصلی برنامه درسی پنهان، شامل سه مضمون اصلی فرصت های یادگیری پنهان، چالش های برنامه درسی پنهان و راهکارهای عملیاتی برای مدیریت برنامه درسی پنهان است. در محور اول فرصت های یادگیری از برنامه درسی پنهان در سه بعد ١- مهارت های زندگی ٢- اخلاقی-فرهنگی و ٣- حرفه ای-تخصصی سازماندهی شدند. در محور دوم، چالش های برنامه درسی پنهان در چهار بعد ١- فردی و خانوادگی ٢- الگوپذیری ٣- شکاف طبقاتی و ٤- تهدیدات اجتماعی قرار گرفتند. نهایتاً در محور سوم شش راهبرد شامل ١- آموزش و توانمندسازی خانواده ٢- آموزش و توانمندسازی معلمان تربیت بدنی ٣- مدیریت بهینه کلاس درس، ٤- نقش الگویی معلم تربیت بدنی، ٥- نقش ارتباطی معلم تربیت بدنی ٦- طراحی فرصت های تربیتی موثر سازماندهی شدند. در مجموع وجوه مثبت برنامه درسی پنهان باید مورد توجه برنامه ریزان درسی و معلمان تربیت بدنی قرار بگیرد تا در جهت توسعه ابعاد مختلف تربیتی دانش آموزان استفاده شود و وجوه منفی باید با مدیریت بهینه کلاس درس توسط معلم، راهبری شود.

این پژوهش باهدف طراحی مدل افزایش امید به زندگی فعال شهروندان مبتنی برفعالیت بدنی با رویکرد معادلات ساختاری انجام شده است. روش پژوهش ازنوع توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری مدیران وکارشناسان سازمان ورزش شهرداری، هیات های ورزش همگانی وادارات ورزش وجوانان ومربیان ورزش همگانی کلانشهرتهران بودند. نمونه آماری به تعداد قابل کفایت جهت آزمون مدل به روش هدفمند و دردسترس انتخاب ونظرخواهی گردید(122نفر). ابزارپژوهش، پرسشنامه محقق ساخته ای بودکه براساس مطالعه همزمان کتابخانه ای ومصاحبه اکتشافی با 16نفر تنظیم گردید وبرای ارزیابی روایی محتوایی ازمتخصص علمی واجرایی نظرخواهی شد. سپس پایایی ترکیبی و روایی سازه درمرحله نهایی با استفاده از نرم افزار پی.ال.اس بررسی وتایید شد. نتایج تحلیل عاملی نشان داد که ظرفیت سازی اکوسیستم شهری، کارآمدسازی سیستم توسعه سلامت و ورزش شهری، گرایش شهروندان به زندگی فعال، توزیع مناسب فرصت های زندگی فعال و ترویج فعالیت -بدنی شهروندی به صورت معنی داری نقش تبیین کننده ای در امید به زندگی فعال دارند. نتایج تحلیل مسیر هم نشان داد که روابط بین این مولفه ها از متغیرهای مستقل به سمت متغیرهای وابسته مثبت و معنی دار است و مدل مفهومی برازش مطلوبی دارد. براساس یافته های پژوهش می توان گفت که برای افزایش امیدبه زندگی درشهروندان تهرانی ازطریق فعالیت بدنی و ورزش باید برنامه ها وطرح های ورزشی متناسب با شرایط و اقتضای جامعه شهری تهران صورت بگیرد و درابتدا فضاهای شهری را برای فعالیت بدنی و ورزش عموم افرادجامعه مهیا نمود و سپس با رسانه ها و فضاهای اجتماعی ومجازی درخصوص فعالیت بدنی و اثرات آن برسلامت جسمانی و روانی، فرهنگ سازی مناسب را انجام داد.

هدف از این پژوهش، طراحی مدل راهکارهای توسعه عملکرد استارتاپ های ورزشی با بهره گیری از شبکه-های اجتماعی بود. تحقیق از نوع کیفی با رویکرد اکتشافی نظام مند انتخاب شد. جامعه آماری شامل دو بخش منابع انسانی (اساتید و مدیران) و منابع اطلاعاتی (کتاب ها، مقالات، اسناد، رسانه ها) بود. نمونه گیری به تعداد قابل کفایت و با روش قضاوتی بر مبنای رسیدن به اشباع نظری انجام شد (18 نفر). ابزار پژوهش شامل مطالعه کتابخانه ای نظامند و مصاحبه های اکتشافی ساختارمند بود. روایی ابزار بر اساس اعتبار حقوقی و علمی نمونه، نظر خبرگان و توافق بین مصححان ارزیابی و تأیید گردید. جهت تحلیل یافته ها از روش کدگذاری مفهومی چندمرحله ای با رویکرد تحلیل سیستمی استفاده شد. بر اساس چارچوب مفهومی استخراج شده شامل 6 مقوله و 26 کد باز بود. نتایج کدگذاری انتخابی نشان داد که عوامل مدیریتی بر محتوا، برندسازی، نیروی انسانی و ارتباطی تأثیرگذار است. نیروی انسانی بر ارتباطی و برند سازی و نهایتاً محتوا بر برندسازی تأثیرگذار است. بر اساس نتایج پژوهش می توان بیان نمود تا با کنترل آشفتگی بازار استارت اپ های ورزشی به واسطه ایجاد سیاست های رسانه ای و حمایتی از این حوزه؛ بستری جهت بهبود تنش ها و ابهامات موجود در این حوزه را فراهم نمود.

هدف این مطالعه ارائه مدل ساختاری تفسیری عوامل مؤثر بر برندسازی ورزشکاران تیم های ملی بود. روش این تحقیق آمیخته است. جامعه آماری این تحقیق را صاحب نظران (مشاوره برندسازی، مجری برندسازی، کارشناس برند سازی، استاد دانشگاه با تخصص بازاریابی ورزشی و برند) تشکیل می دادند. ملاک انتخاب صاحب نظران در بخش کیفی اشباع نظری بود و با روش نمونه گیری هدفمند و استراتژی گلوله برفی 19 نفر انتخاب شدند، سپس از افراد شناسایی شده در بخش کیفی برای تحلیل ساختاری-تفسیری در بخش کمی استفاده شد. ابزار گردآوری داده ها در بخش کیفی، مصاحبه نیمه ساختاریافته و در بخش کمی ماتریس مربع 13×13 بود. برای اعتبار و قابلیت اطمینان به نتایج، از راهبردهای قابلیت باورپذیری، انتقال پذیری، تأییدپذیری، مطالعه حسابرسی فرآیند و توافق درون موضوعی دو کدگذار استفاده شد. تحلیل داده های کیفی با دو مرحله کدگذاری اولیه و کدگذاری متمرکز و تحلیل داده های کمی با روش مدل سازی ساختاری تفسیری و تحلیل میک مک انجام شد. یافته ها 13 عامل تعیین کننده مرتبط با برندسازی ورزشکاران تیم های ملی را نشان داد، براساس تحلیل ساختاری تفسیری ارتباط بین عوامل در 5 سطح دسته بندی شد و براساس آن یک مدل رابطه سلسله مراتبی ایجاد شد. این نتیجه نشان می دهد جذابیت رسانه ای به برندسازی شخصی ورزشکاران تیم های ملی ختم می شود و ورزشکاران مذکور قبل از رسیدن به این مرحله لازم است سطح جامعه پذیری خود را از طریق متغیرهای سطح پایین سلسله مراتب ارتقاء دهند.

زمینه و هدف: افزایش فعالیت پروتئین جفت نشده نوع یک (UCP1) باعث کاهش عوارض چاقی می شود. لذا هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر دوازده هفته تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) و تجویز مکمل ال کارنیتین بر بیان 455-miR، HIF-1α و تغییرات UCP1 در بافت چربی زیر پوستی رت های نر چاق بود. روش تحقیق: 36 سر رت نر ویستار پس از هشت هفته مصرف غذای پرچرب به طور تصادفی به چهار گروه: کنترل (C)، تمرین (T)، مکمل (S) و مکمل+تمرین (ST) تقسیم شدند. HIIT با شدت 90-85 درصد سرعت بیشینه روی نوارگردان، پنج روز در هفته به مدت 12 هفته برای رت های گروه T و ST اجرا شد. رت های گروه S و ST به مدت سه ماه 30 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن در روز با ال کارنیتین گاواژ شدند. بیان 455-miR، HIF-1α و UCP1 به ترتیب با استفاده از روش های RT-qPCR، وسترن بلات و ایمنوفلورانس ارزیابی شدند. از آزمون های t وابسته و آنالیز واریانس یک راهه برای تجزیه و تحلیل داده ها و برای تعیین جایگاه معنی داری، از آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معنی داری 05/0>p استفاده شد. یافته ها: وزن رت ها در دوره چاقی افزایش داشت (001/0=p) که با تمرین (003/0=p) و مکمل+ تمرین (001/0=p) کاهش یافت. بیان ژن 455- miR گروه های T کاهش معنی دار (001/0=p)، S افزایش معنی دار (001/0=p) و ST افزایش غیرمعنی داری (07/0=p) در مقایسه با گروه C داشت. بیان پروتئین HIF-1α در همه گروه ها نسبت به گروه C افزایش معنی دار (001/0=p) داشت. بیان پروتئین UCP1 در همه گروه ها نسبت به گروه C افزایش معنی داری داشت (001/0=p). نتیجه گیری: به نظر می رسد HIIT و همزمانی HIIT با ال کارنیتین استراتژی مفیدی برای مقابله با چاقی بوده و شواهد امیدوارکننده ای برای بهبود قهوه ای شدن بافت چربی سفید ارائه می دهد. در حالی که تحقیقات بیشتری برای تعمیم این یافته ها از مدل های حیوانی به کاربردهای انسانی مورد نیاز است. 

زمینه و هدف: میکرو RNAها نقش مهمی در تنظیم متابولیسم استخوان و فرآیندهای بیولوژیکی مرتبط با سلامت استخوان ایفا می کنند، از طرفی ورزش نیز در پیشگیری از اختلالات مربوط به استخوان نقش موثری دارد. بنابراین هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر ۱۲ هفته تمرین هوازی بر بیان miR-223 و miR-92 مربوط به تراکم استخوان بود. روش تحقیق: پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی با گروه کنترل بود که ۳۰ نفر از زنان سالمند با دامنه سنی 70-65 سال در دو گروه مساوی تجربی و کنترل به طور تصادفی تقسیم شدند. برنامه تمرین هوازی شامل دویدن با شدت حدود 57-05 درصد حداکثر ضربان قلب و مدت 45-25 دقیقه برای ۱۲ هفته (هفته ای سه جلسه) انجام شد. پیش و پس از مداخله، نمونه گیری خون برای سنجش شاخص های تحقیق انجام شد. بیان miR-223 و miR-92  از طریق روش Real Time-Pcr سنجش شد. از آزمون تحلیل کوواریانس در سطح معنی داری 0/05>p استفاده گردید. یافته ها: پس از 12 هفته تمرین هوازی بیان MiR-233 کاهش معنی دار (0/001=p، 29/60 درصد) و بیان miR-92 (0/001=p، 12/71 درصد) افزایش معنی دار نسبت به گروه کنترل نشان داد. نتیجه گیری: به نظر می رسد تمرین هوازی با شدت متوسط از طریق بهبود بیان miR-233 و miR-92 از کاهش تراکم استخوان در زنان سالمند جلوگیری می کند.

هدف از تحقیق حاضر، بررسی نقش رسانه های اجتماعی بر اصالت؛ تصویر و شخصیت برند فدراسیون ملی ورزش های دانشگاهی ایران بود. تحقیق حاضر، به لحاظ ماهیت توصیفی از نوع همبستگی و جمع آوری اطلاعات به صورت میدانی انجام گرفت. جامعه آماری تحقیق حاضر، اساتید مدیریت ورزشی بودند و نمونه آماری برابر اعضای جامعه آماری و به صورت در دسترس انتخاب شد (160 نفر). ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد رسانه های اجتماعی سیف الهی و همکاران (2021)، پرسشنامه استاندارد اصالت برند کادیرو (2010)، پرسشنامه استاندارد شخصیت برند تسیوتسو و همکاران (2009) و پرسشنامه محقق ساخته تصویر برند بود. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه ها به وسیله 12 نفر از اساتید مدیریت ورزشی مورد تأیید قرار گرفت و پایایی پرسشنامه ها از طریق آلفای کرونباخ به ترتیب 86/0، 88/0، 82/0 و 84/0 به دست آمد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از روش های آماری درصد فراوانی، میانگین، انحراف معیار، تحلیل عاملی تأییدی و معادلات ساختاری با کمک نرم افزارهای SPSS نسخه 26 و PLS نسخه 3 انجام گرفت. نتایج تحقیق نشان داد، رسانه های اجتماعی اثر مثبت و معناداری بر اصالت، تصویر و شخصیت برند فدراسیون دارد؛ بنابراین فدراسیون ملی ورزش های دانشگاهی ایران می تواند از رسانه های اجتماعی به طور فعال تر و هدفمندتر استفاده کند تا با ایجاد فرصت های بیشتر برای تعامل و پاسخ به نظرات مخاطبان، حس تعلق دانشجویان به برند فدراسیون افزایش یابد.

هدف پژوهش حاضر، بررسی تجربه زیسته ذینفعان کلیدی فدراسیون کبدی ایران در مسئله درک و کاربرد سواد ارتباطی بود که با یک روش کیفی و با استراتژی پدیدارشناسانه، صورت پذیرفت. با استفاده از نمونه گیری هدفمند، 17 نفر از ذینفعان اصلی به عنوان مشارکت کننده انتخاب گردیدند. شیوه جمع آ وری داده ها با مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. این پژوهش دیدگاه پدیدارشناسی توصیفی هوسرل را به کار گرفت. برای تجزیه و تحلیل پاسخ به سؤالات باز از روش تحلیل داده های کولایزی (1978) استفاده شد. ذخیره سازی و مدیریت داده ها با استفاده از نرم افزار NVivo 11.0 انجام شد. بر اساس تجزیه و تحلیل انجام شده، پنج دامنه یا مضمون اصلی بدست آمد که عبارتند از: 1. درک محدود از سواد ارتباطی؛ 2. وضع نه چندان مناسب شایستگی تکوینی؛ 3. وجود شکاف دیجیتالی؛ 4. تفکر محاسباتی پایین تر از انتظار و 5. شناخت محدود از سطوح ارتباط. مشخص گردید که ذینفعان اصلی ورزش کبدی، از لحاظ درک سواد ارتباطی در جایگاه خوبی می باشند، اما این درک درست، منجر به بکارگیری و کاربرد سواد ارتباطی در آنها نگردیده است. ایجاد برنامه های توسعه شایستگی های تکوینی مانند توسعه مهارت های تکوینی، تفکر انتقادی، حل مسائل، و تفکر الگوریتمی، ارتقاء اهمیت شایستگی های تکوینی از طریق ترویج، انتقال اطلاعات و آموزش به دیگر ذینفعان و افراد مرتبط، پیشنهاد گردید. این منابع باید برای تمام ذینفعان اصلی در دسترس باشند.

مق دمه : بررسی مسیرهای سیگنالینگ مؤثر در تغییرات سوخت وساز بدن اخیراً مورد توجه محققان زیادی قرار گرفته است که دلیل آن را می توان افزایش بیماری های متابولیکی مانند دیابت، فشار خون، چاقی ناشی از سارکوپنیا و... دانست. هدف از پژوهش حاضر مقایسه سه روش تمرینی بر بیان پروتئین های TNF-α  و FGF-21 در بافت عضله نعلی رت های نژاد ویستار مبتلا به چاقی سارکوپنیک است. مواد و روش : در این تحقیق 50 سر رت نر ویستار با سن (15 ماه و وزن 320 تا 350 گرم ) خریداری شد. 10 سر از رت ها در ابتدای پژوهش به عنوان گروه کنترل جدا شدند و مابقی به مدت 12 هفته تحت رژیم غذایی پرچربHFD  قرار گرفتند. پس از محرز شدن چاقی و ضعف قدرت عضلانی، رت های چاق به طور تصادفی به چهار گروه زیر تقسیم شدند: 1. گروه کنترل چاق سارکوپنیک، 2. تمرین مقاومتی، 3. تمرین HIIT و 4. تمرین ترکیبی. گروه های تمرینی به مدت هشت هفته و هر هفته سه جلسه تمرین کردند. در پایان هشت هفته به منظور مقایسه گروه ها آزمون های عملکردی (قدرت گرفتن و حداکثر سرعت) انجام گرفت. 48 ساعت بعد رت ها بی هوش و تشریح شدند. مقادیر پروتئین های TNF-α و FGF-21 در بافت عضله نعلی با روش الایزا اندازه گیری شد. نتایج با آزمون های آماری تحلیل واریانس یکراهه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنا داری 05/0   یافته ها : یافته ها نشان داد رژیم غذایی پرچرب موجب افزایش معنا دار وزن، مقادیر پروتئین TNF-α و کاهش معنادار مقادیر پروتئین FGF21 نسبت به گروه کنترل شد (05/0P<). هر سه گروه تمرینی نسبت به گروه کنترل چاق کاهش معنادار در مقادیر TNF-α داشتند که این کاهش در گروه تمرینات ترکیبی کمی بارزتر بود (0059/0P=). در مقادیر FGF21 بین گروه های تمرینی و گروه کنترل و کنترل چاق افزایش معنا دار وجود داشت (001/0P=). همین طور بین گروه ترکیبی و HIIT تفاوت معنا دار وجود داشت (038/0P=) و بین گروه های مقاومتی و HIIT تفاوت معناداری مشاهده نشد (085/0P=). نتیجه گیری : پژوهش حاضر نشان داد مقادیر پروتئین TNF-α در تمامی گروه های تمرینی نسبت به گروه کنترل چاق کاهش و مقادیر پروتئین FGF21 افزایش داشت که این تغییرات در گروه تمرین ترکیبی کمی بارزتر است، از این رو ممکن است این نوع تمرین سودمندتر باشد.

توسعه های فناوری ابعاد تازه ای از یادگیری و انتقال دانش را به وجود آورده است. هوش مصنوعی (AI) نحوه جستجو را متحول کرده و روش های نوآورانه و کارآمدی را برای بررسی محتوا فراهم کرده است. این پژوهش به بررسی فرصت ها و تهدیدهای استفاده از فناوری هوش مصنوعی در آموزش عالی از دیدگاه اساتید و دانشجویان حوزه علوم ورزشی پرداخت. با استفاده از روش شناسی کیفی و تحلیل تماتیک با ۲6 نفر از اعضای هیئت علمی و دانشجویان مصاحبه شد. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند دسترسی به اطلاعات، شخصی سازی یادگیری، و تقویت مهارت های خودآموزی را تسهیل کند. این فرصت ها به بهبود کیفیت آموزش و پژوهش کمک می کند. علاوه بر این، هوش مصنوعی می تواند برای دانشجویان با انگیزه و پیشرفته مفید باشد؛ با این حال، تهدیدهای جدی نیز وجود دارد که باید به آن ها توجه شود. کاهش انگیزه و تنبلی، تکیه بر پاسخ های آماده، کاهش تفکر انتقادی و کاهش خلاقیت و نوآوری ازجمله این تهدیدها هستند که می توانند اثرات منفی بر فرایندهای آموزشی و پژوهشی بگذارند. از بین رفتن تعاملات انسانی، مشکلات اخلاقی و قانونی و افت کیفیت پژوهش ها نیز از دیگر چالش های درخورتوجه به شمار می روند؛ بنابراین برای موفقیت در ادغام هوش مصنوعی در آموزش به رویکردهای جامع و برنامه ریزی شده نیاز است که به این چالش ها و موانع پاسخ دهند. این پژوهش به دانشگاه ها کمک می کند تا رویکردهای جدیدی را برای بهره برداری مؤثر از فناوری های هوش مصنوعی در آموزش عالی پیاده سازی کنند. پیشنهاد می شود که دانشگاه ها به طور هم زمان به مزایا و تهدیدهای این فناوری بپردازند و برنامه های آموزشی و کارگاه های توانمندسازی برای اعضای هیئت علمی و دانشجویان برگزار کنند.

هدف از پژوهش حاضر شناسایی راهبردهای الگوی کودکستان فوتبال با رویکرد سواد بدنی بود. امروزه بسیاری از کشورهای علاقمند به توسعه و پیشرفت در سطوح مختلف فوتبال، بیش از گذشته به پرورش بازیکنان با ساختاری جامع و برنامه ای سازمان یافته توجه نشان می دهند. این مطالعه یک پژوهش کیفی با رویکرد اکتشافی و هدف کاربردی است که در آن از روش تحلیل مضمون برای بررسی داده ها استفاده شده است. جامعه آماری متشکل از خبرگان و متخصصان دانشگاهی، مدیران و مربیان برجسته فوتبال (پایه) و متخصصان حوزه کودک بود. با استفاده از نمونه گیری هدفمند، ۱۸ نفر انتخاب شدند و مصاحبه های نیمه ساختاریافته تا رسیدن به اشباع نظری انجام شد. سپس از نرم افزار MAXQDA20 برای تجزیه و تحلیل استفاده شد. یافته های پژوهش شامل ۱۰۱ کد باز که در ۲۰ مضمون فرعی و ۶ مضمون اصلی قرار دارد به دست آمد که شامل: منابع انسانی (توسعه منابع انسانی، مهارت ها و قابلیت های کارکنان، نیروی کار)، مکان و فضا (فضای بازی مناسب، امکانات رفاهی، مکان مناسب)، محتوای آموزشی (اقدامات لازم در مورد آب و تغذیه در کار با کودکان، طراحی برنامه کودک با محوریت کسب لذت و شادی، فناوری، محتوای آموزش مربیان، مربوط به محتوا کلاس های کودکان)، تأسیس (مجوزها و مقررات)، اقدامات سازمانی (نظارت و ارزیابی، تبلیغات و بازاریابی، پژوهش و توسعه، تشکیل شبکه حامیان، تعریف سازمان، خدمات، مدیریت)، ابزار آموزش (امکانات و ملزومات). در نتیجه برای الگوی کودکستان فوتبال با رویکرد سواد بدنی، تعریف و اجرای راهبردهای به روز شده و جامع تر مهم است.

علیرغم اینکه مفهوم سواد بدنی به تازگی در سطح جهانی مطرح شده و گسترش یافته است، تعاریف و ساختارهای ارائه شده در منابع مختلف از تنوع و تفاوت های قابل توجهی برخوردار است. این نبود یک چارچوب جامع و شفاف برای سواد بدنی، می تواند درک و مشارکت افراد در فعالیت های بدنی را به طور قابل توجهی تحت تأثیر قرار دهد. در همین راستا هدف از پژوهش حاضر تدوین الگوی توسعه سواد بدنی در جوانان شهر خرم آباد بر اساس چالش ها و فرصت ها بود. پژوهش حاضر به روش کیفی و با رویکرد نظریه داده بنیاد انجام شده است. داده ها از طریق مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته با 25 نفر از اساتید و دبیران خبره آشنا به حوزه سواد بدنی در خرم آباد جمع آوری و با استفاده از نرم افزار MAXQDA ویرایش 2020 تحلیل شدند. نمونه گیری به روش در دسترس انجام و اشباع نظری در مصاحبه شانزدهم حاصل شد. تحلیل داده ها منجر به شناسایی عوامل مؤثر بر توسعه سواد بدنی در پنج دسته اصلی شامل: 1) عوامل علی (کمبود انگیزش و آگاهی، محدودیت های اقتصادی و زندگی مدرن)، 2) عوامل زمینه ای (فقدان زیرساخت ها و دسترسی، موانع آموزشی، اجتماعی، مالی و عدم کارایی)، 3) عوامل مداخله ای (محیط اجتماعی و فرهنگی ایده آل، منابع انسانی متخصص، برنامه های مشارکتی و بودجه ای)، 4) راهبردها (آگاهی بخشی ، نیروی انسانی متخصص، استفاده از فناوری، فراهم کردن زیرساخت ها و دسترسی، توسعه سیاست های حمایتی و مشارکت) و 5) پیامدها (جسمانی، روحی- روانی، اجتماعی، تحصیلی- شغلی) شد. این مطالعه یک الگوی جامع از عوامل مؤثر بر سواد بدنی ارائه می دهد که می تواند به متخصصان، محققان و سیاست گذاران در راستای توسعه سواد بدنی در جامعه کمک کند.

مسأله اساسی تحقیق حاضر عبارت است از این که در ایران تمایز ورزشی مبتنی بر کدام عوامل اجتماعی است. بر این اساس در تحقیق حاضر سعی گردید با بهره گیری منظومه ای از سازه های مفهومی/ نظریِ مرتبط از جمله مفاهیم سرمایه فرهنگی، سرمایه اقتصادی، سرمایه اجتماعی، عادتواره و میدان مورد تحلیل و بررسی قرار گیرد. در این تحقیق از روش تحلیل تماتیک بهره گرفته شد و داده ها با استفاده از تکنیک مصاحبه عمیق گردآوری شدند. مشارکت کنندگان تحقیق نیز نخبگان جامعه شناسی، جامعه شناسی ورزشی و مدیریت ورزشی بودند که با کمک روش نمونه گیری هدفمند با 17 نفر از آنها مصاحبه گردید. نهایتاً اطلاعات گردآوری شده در قالب 16 مقوله کدگذاری و تحلیل گردید و در نهایت 6 مضمون : پتانسیل های طبیعی متفاوت، تمایز در سرمایه، عادتواره متمایز، تعیّن میدانی، منطق فرهنگی-جنسیتی و تمایز ورزشی- قرار گرفتند. نتایج تحقیق حاکی از آن است که شکل گیری تمایز ورزشی در ایران از یک سو، امری فردی است و متأثر از عادتواره ورزشی و مالکیت اشکال مختلف سرمایه به ویژه سرمایه فرهنگی و سرمایه اقتصادی ورزشکاران است و از سوی دیگر، امری است اجتماعی-ساختاری که متأثر از منطق خاص میدان ورزش و تعیّن روابط میدانی از جمله تأثیر میدان های رسانه، آموزش، خانواده، قدرت، همسالان و میدان فرهنگ است. شایان ذکر است که نقش آفرینی میدان های مختلف رسانه، قدرت، فرهنگ، آموزش و همسالان در شکل گیری کنش و تمایز ورزشی از یک سو، وجوه فرهنگی و سیاسی منطق میدان ورزش از سوی دیگر، حکایت از استقلال نسبی ضعیف میدان ورزش در ایران دارد.

پژوهش حاضر به واکاوی راهکارهای کیفیت بخشی درس تربیت بدنی در مدارس مقاطع متوسطه منطقه کهریزک تهران می پردازد. روش تحقیق کیفی و با استفاده از رویه های تحلیل مضمون براون و کلارک (2006) انجام گرفت. جامعه آماری را خبرگان حوزه آموزش و پرورش تشکیل داده بودند. روش نمونه گیری به صورت هدفمند و معیار محور بود. ابزار اندازه-گیری مصاحبههای نیمه ساختار یافته بود که محقق با 17 مصاحبه به اشباع نظری رسید و روند گرداوری اطلاعات با 17 نفر به اتمام رسید. جهت بررسی اعتبار یافته های کیفی از روش بازبینی اعضا استفاده شد. یافته ها نشان داد که راهکارهای کیفیتبخشی درس تربیتبدنی متشکل از: تربیت شهروندان و ارتقاء سلامت؛ طراحی و محتوای آموزشی؛ روش های یاددهی و یادگیری؛ آموزش و توسعه معلمان؛ فعالیت های فوق برنامه و رویدادهای ورزشی؛ تأمین امکانات و زیرساخت ها؛ و فناوری و فضای مجازی هستند. این راهکارها به منظور بهبود کیفیت آموزش و ارتقاء سطح یادگیری دانش آموزان در درس تربیت-بدنی طراحی شده اند. براین اساس ارتقاء کیفیت درس تربیتبدنی نیازمند یک رویکرد جامع و هماهنگ است که تمامی جنبه های آموزشی، اجتماعی و زیرساختی را در بر بگیرد. این رویکرد باید به گونه ای طراحی شود که همزمان با تربیت شهروندان سالم و فعال، به بهبود فرآیندهای آموزشی و مشارکت اجتماعی نیز توجه کند. در نهایت، با توجه به اهمیت روزافزون فناوری و فضای مجازی، باید به ایجاد بسترهای مناسب برای بهره برداری مؤثر از این فرصت ها در آموزش تربیت بدنی توصیه می شود زیرساخت های لازم فراهم گردد.

هدف: پژوهش حاضر باهدف تعیین اثربخشی آموزش مبتنی بر نوروفیدبک بر موفقیت و عملکرد ورزشی در نوجوانان فوتبالیست انجام شد. مواد و روش ها: روش پژوهش از نوع شبه آزمایشی و طرح پژوهشی پیش آزمون–پس آزمون باگروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش ورزشکاران فوتبالیست شهرستان آستانه اشرفیه در سال 1400 بودند که از این جامعه آماری تعداد 24 نفر از پسران نوجوان به صورت دردسترس انتخاب شده و پس از همتاسازی بر اساس سن و سطح تحصیلات به صورت تصادفی به 2 گروه 12 نفره گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند و پرسشنامه های عملکرد ورزشی چاربونیو (۲۰۰۱) و مقیاس موفقیت ورزشی موسوی و واعظ موسوی (۱۳۹۳) به عنوان پیش آزمون و پس آزمون برای هر دو گروه اجرا شد. به گروه دریافت کننده آموزش نوروفیدبک طبق پروتکل درمانی 15 جلسه 30 دقیقه ای، آموزش نوروفیدبک داده شد. یافته ها: نتایج نشان داد میانگین تعدیل یافته گروه آموزش مبتنی بر نوروفیدبک درمقایسه با گروه گواه در مرحله پس آزمون در عملکرد ورزشی به طورمعنادار بهتر است (001/0 P<). همچنین میانگین تعدیل یافته گروه آموزش مبتنی بر نوروفیدبک درمقایسه با گروه گواه در مرحله پس آزمون در تمامی مولفه ها و نمره کل موفقیت ورزشی به طورمعنادار بهتر بود (001/0P<). نتیجه گیری: یافته ها نشان می دهد که آموزش مبتنی بر نوروفیدبک تأثیر قابل توجهی بر بهبود عملکرد و موفقیت ورزشی دارد. این روش، با تنظیم فرآیندهای عصبی و تقویت تمرکز، خودتنظیمی و مدیریت استرس، به ورزشکاران کمک می کند تا عملکرد خود را بهینه کنند. بافته ها تأکید می کند که نوروفیدبک می تواند به عنوان یک ابزار نوین در روانشناسی ورزشی بیشتر مورد استفاده قرار گیرد.

هدف: هدف این پژوهش بررسی مکانیزم های شناختی مرتبط با نقض یکپارچگی در ورزش، به ویژه دوپینگ است. مواد و روش ها: این مطالعه در پی ترکیب و تعمیم تحقیقات مربوط به فرآیندهای شناختی تأثیرگذار بر رفتارهای غیر اخلاقی و ضد اجتماعی در ورزشکاران می باشد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از جهت نوع پژوهش کیفی است و برای دسترسی به نمونه، از روش نمونه گیری هدفمند استفاده شده است. برای تحقق این هدف، دو پایگاه داده الکترونیکی تیلور و فرانسیس به عنوان مرجع استراتژی جست و جو انتخاب شد. برای هدایت نظامند، اطمینان از شفافیت و کامل بودن گزارش ها از دستورالعمل موارد گزارش برگزیده (P.R.I.S.M.A) برای بررسی های سیستماتیک و متاآنالیز استفاده شد. بعد از فرآیند تعدیل و غربالگری سنتژپژوهی، 31 سند به عنوان نمونه مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها: تحلیل مضمون ادبیات علمی مرتبط با نقض یکپارچگی حاکمیت ورزش، 11 مکانیسم شناختی گسست اخلاقی را شناسایی کرد. این مکانیسم ها در چهار مقوله فراگیر 1). مکانیسم رفتاری " توجیه اخلاقی، توجیه عاطفی – روانی، توجیه اجتماعی، توجیه اقتصادی، مقایسه، زبان تعبیر"، 2). مکانیسم عاملیت بیرونی "جابه جایی مسئولیت، انتشار مسئولیت"، 3). مکانیسم تعدیل پیامدها و اثرات منفی" بی توجهی، تحریف، انکار پیامدها و معکوس سازی علیت"، 4). مکانیسم قربانی (انسان زدایی) دسته بندی شد. نتیجه گیری: یافته های پژوهش حاضر به محققان و متخصصان مدیریت ورزشی امکان می دهد تا به نوعی عمیق تر به بررسی نقش مکانیسم های شناختی در تبیین رفتارهای غیر اخلاقی و ضد اجتماعی در ورزش بپردازند. این یافته ها همچنین به درک بهتر رفتارها و تصمیم گیری های غیرمعمول و چالش برانگیز در این حوزه کمک کرده و ابعاد جدیدی از این موضوع را نمایان می سازد.

هدف: این پژوهش با هدف بررسی تأثیر جهت گیری مقایسه اجتماعی بر عملکرد ورزشی با توجه به نقش میانجی خودکارآمدی و اضطراب رقابتی در ورزشکاران انجام شد. رویکرد اصلی این پژوهش مبتنی بر بررسی مدلی مفهومی بود که در آن نقش مستقیم و غیرمستقیم متغیرهای روان شناختی بر عملکرد ورزشی بررسی شد. مواد و روش ها: روش پژوهش توصیفی-همبستگی بوده و جامعه آماری شامل 214 دانشجوی ورزشکار (123 مرد و 91 زن) شرکت کننده در شانزدهمین المپیاد فرهنگی-ورزشی دانشجویان کشور بود. ابزارهای گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه های استاندارد جهت گیری مقایسه اجتماعی، خودکارآمدی عمومی، اضطراب رقابتی و عملکرد ورزشی بودند. داده ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری و آزمون سوبل تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که جهت گیری مقایسه اجتماعی تأثیر مستقیم و غیرمستقیم معناداری بر عملکرد ورزشی دارد. نقش میانجی خودکارآمدی قوی تر از نقش اضطراب رقابتی بود؛ به این صورت که خودکارآمدی تأثیر مثبت و اضطراب رقابتی تأثیر منفی بر عملکرد ورزشی داشتند. همچنین، جهت گیری مقایسه اجتماعی به شکل مثبتی بر خودکارآمدی و به شکل منفی بر اضطراب رقابتی تأثیرگذار بود. نتیجه گیری: این یافته ها نشان می دهد که جهت گیری مقایسه اجتماعی می تواند ابزار مفیدی برای بهبود عملکرد ورزشی از طریق تقویت خودکارآمدی و کاهش اثرات منفی اضطراب رقابتی باشد. این پژوهش بر اهمیت مداخلات روان شناختی در مدیریت عوامل مرتبط با عملکرد ورزشی تأکید دارد. پیشنهاد می شود که مربیان و روانشناسان ورزشی از راهبردهایی برای تقویت خودکارآمدی و کاهش اضطراب رقابتی استفاده کنند. همچنین انجام پژوهش های طولی برای بررسی پایداری روابط میان متغیرها در سایر گروه های سنی و سطوح ورزشی توصیه می شود.

هدف: با توجه به نقش حیاتی ورزش مدارس در رشد روانی-اجتماعی دانش آموزان، مدیریت فضای روان شناختی به منظور پیشگیری از به حاشیه رانده شدن آنان ضرورتی انکارناپذیر است. تحقیق حاضر باهدف ارائه مدل مدیریت فضای روان شناختی در جهت کنترل به حاشیه رانده شدن دانش آموزان در ورزش مدارس طراحی گردید. مواد و روش ها: تحقیق حاضر ازجمله تحقیقات کیفی بود که به صورت میدانی اجرایی گردید. روش کیفی مورداستفاده در تحقیق حاضر از نوع گرانندتئوری با رویکرد اکتشافی نظام مند با استفاده از تحلیل مضمون بود. مشارکت کنندگان در تحقیق حاضر شامل دانش آموزانی بودند که پدیده به حاشیه رانده شدن در ورزش را تجربه کرده باشند. مشارکت کنندگان در این پژوهش با استفاده از نمونه گیری هدفمند و با رویکرد انتخاب نمونه گیری همگون و درعین حال با رعایت حداکثر تنوع نمونه گیری شدند. این مسئله تا رسیدن به اشباع نظری شکل گرفت. درنهایت تعداد ۱۴ مصاحبه در این خصوص انجام گردید. این افراد شامل خبرگانی بودند که به موضوع پژوهش حاضر اشراف کامل داشتند. به عبارتی از منظر علمی و عملی سوابق ارزشمندی در این خصوص داشت. ابزار گردآوری اطلاعات در تحقیق حاضر مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. یافته ها: مدل پیشنهادی در سه سطح طراحی شده است: سطح فردی (شامل ارزیابی توانایی ها و علایق دانش آموزان)، سطح تعاملی (شامل بهبود روابط معلم-دانش آموز و پیشگیری از قلدری) و سطح سازمانی (شامل توزیع عادلانه منابع و تجهیزات). یافته ها نشان داد این مدل می تواند از طریق راهکارهای کوتاه مدت (مانند طراحی تکالیف اختصاصی)، میان مدت (مانند آموزش معلمان) و بلندمدت (مانند استعدادیابی نظام مند) به ایجاد محیطی فراگیر در ورزش مدارس کمک کند. نتیجه گیری: این پژوهش مدلی برای مدیریت فضای روان شناختی ورزش مدارس ارائه می دهد که بر طراحی فعالیت های ورزشی انعطاف پذیر و غیررقابتی تأکید دارد. راهکار اصلی، آموزش معلمان برای استفاده از روش های مشارکتی و توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان است.