مفید اونق

هدف: با توجه به نقش حیاتی ورزش مدارس در رشد روانی-اجتماعی دانش آموزان، مدیریت فضای روان شناختی به منظور پیشگیری از به حاشیه رانده شدن آنان ضرورتی انکارناپذیر است. تحقیق حاضر باهدف ارائه مدل مدیریت فضای روان شناختی در جهت کنترل به حاشیه رانده شدن دانش آموزان در ورزش مدارس طراحی گردید. مواد و روش ها: تحقیق حاضر ازجمله تحقیقات کیفی بود که به صورت میدانی اجرایی گردید. روش کیفی مورداستفاده در تحقیق حاضر از نوع گرانندتئوری با رویکرد اکتشافی نظام مند با استفاده از تحلیل مضمون بود. مشارکت کنندگان در تحقیق حاضر شامل دانش آموزانی بودند که پدیده به حاشیه رانده شدن در ورزش را تجربه کرده باشند. مشارکت کنندگان در این پژوهش با استفاده از نمونه گیری هدفمند و با رویکرد انتخاب نمونه گیری همگون و درعین حال با رعایت حداکثر تنوع نمونه گیری شدند. این مسئله تا رسیدن به اشباع نظری شکل گرفت. درنهایت تعداد ۱۴ مصاحبه در این خصوص انجام گردید. این افراد شامل خبرگانی بودند که به موضوع پژوهش حاضر اشراف کامل داشتند. به عبارتی از منظر علمی و عملی سوابق ارزشمندی در این خصوص داشت. ابزار گردآوری اطلاعات در تحقیق حاضر مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. یافته ها: مدل پیشنهادی در سه سطح طراحی شده است: سطح فردی (شامل ارزیابی توانایی ها و علایق دانش آموزان)، سطح تعاملی (شامل بهبود روابط معلم-دانش آموز و پیشگیری از قلدری) و سطح سازمانی (شامل توزیع عادلانه منابع و تجهیزات). یافته ها نشان داد این مدل می تواند از طریق راهکارهای کوتاه مدت (مانند طراحی تکالیف اختصاصی)، میان مدت (مانند آموزش معلمان) و بلندمدت (مانند استعدادیابی نظام مند) به ایجاد محیطی فراگیر در ورزش مدارس کمک کند. نتیجه گیری: این پژوهش مدلی برای مدیریت فضای روان شناختی ورزش مدارس ارائه می دهد که بر طراحی فعالیت های ورزشی انعطاف پذیر و غیررقابتی تأکید دارد. راهکار اصلی، آموزش معلمان برای استفاده از روش های مشارکتی و توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان است.