درخت حوزه‌های تخصصی

با توجه به تناقضات مربوط به نقش شاخص های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و اقلیمی در کسب مدال های ورزشی، تحقیق حاضر به منظور تعیین عوامل مؤثر بر عملکرد کشورها در بازیهای المپیک انجام شد. پژوهش حاضر به صورت توصیفی- تحلیلی و میدانی طی سال های 2000، 2004، 2008 و 2012 انجام شد. جامعه و نمونه ی آماری، برابر و شامل 297 کشور بوده اند. تعداد مدال های کسب شده در این رقابت ها به عنوان شاخص عملکرد ورزشی هر کشور تعیین شد. داده های میزان تولید ناخالص داخلی، جمعیت، امید به زندگی، اندازه کاروان و میزبانی به روش کتابخانه ای جمع آوری گردید. داده ها نرمال با استفاده از رگرسیون چند متغیره در سطح معنی داری پنج درصد بررسی شد. اندازه ی کاروان (004/0 p= و125/3t=)، جمعیت (010/0 p= و277/2t=) و امید به زندگی (027/0 p= و349/2t=) در تعامل با هم بر عملکرد کشورها مؤثر بودند. با توجه به نتایج بدست آمده می توان نتیجه گیری کرد که افزایش تولید ناخالص داخلی، بهبود توزیع درآمد و شاخص سلامت (امید به زندگی) استان های کشور در بهبود عملکرد ورزش کشورها مؤثر است. بنابراین، توصیه می شود تا در راستای بهبود عوامل مؤثر و رفع موانع رشد عملکرد ورزش قهرمانی در میادین بین المللی- جهانی برنامه ریزی لازم انجام شود.

هدف پژوهش حاضر تدوین الگوی تصمیم گیری اخلاقی دبیران تربیت بدنی استان آذربایجان شرقی با تکیه بر ارزش های اجتماعی بود. تحقیق حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر جمع آوری داده ها توصیفی-تحلیلی به صورت پیمایشی بود. جامعه آماری پژوهش کلیه دبیران تخصصی تربیت بدنی استان آذربایجان شرقی بودند. نمونه آماری بر اساس جدول کرجسی و مورگان 384 نفر بود که به روش خوشه ای-تصادفی انتخاب شدند. بر اساس اهداف از پرسش نامه تصمیم گیری اخلاقی و پرسش نامه ارزش های اجتماعی جهت جمع آوری اطلاعات استفاده شد. نتایج نشان داد ارزش های اجتماعی و مؤلفه های آن بر تصمیم گیری اخلاقی دبیران تربیت بدنی تأثیر مثبت و معناداری دارد. علی رغم عوامل متعددی که بر تصمیم گیری اخلاقی تأثیر می گذارند، متغیرهای مسئولیت پذیری، عدالت و انصاف و همدردی با دیگران از مسیر اخلاق حرفه ای می گذرند و هر چه دبیران تربیت بدنی حساسیت بیشتر به اخلاق حرفه ای داشته باشند، بهتر می توانند تصمیم های اخلاقی بگیرند

 اغلب آسیب های ورزشی در زمان خستگی رخ می دهند. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر خستگی بر فعالیت الکتریکی عضلات اندام تحتانی در افراد مبتلا به زانوی پرانتزی طی دویدن با کفش چابکی است. در این مطالعه نیمه تجربی 14 نفر مرد مبتلا به زانوی پرانتزی و 15 فرد سالم در دامنه سنی 20 تا 30 سال شرکت کردند. برای ثبت فعالیت الکتریکی عضلات از سیستم الکترومایوگرافی بایومتریک استفاده شد. نتایج نشان داد فعالیت عضله سرینی میانی در گروه سالم از با گروه پای پرانتزی بزرگ تر است. اثر عامل خستگی بر فعالیت عضله درشت نی قدامی طی فاز پاسخ بارگذاری از لحاظ آماری معنادار بود. به طور کلی، با توجه به عملکرد متفاوت دو عضله درشت نی قدامی و نیم وتری طی دویدن قبل و بعد از خستگی، در افراد مبتلا به زانوی پرانتری، در مقایسه با افراد سالم، توان بخشی این دو عضله در افراد مبتلا به زانوی پرانتزی ضروری است

هدف این پژوهش مقایسه تأثیر بازی های حرکتی هدفمند انفرادی و گروهی بر مهارت های بینایی-حرکتی دختران هشت ساله بود. به این منظور، با بکارگیری روش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون چند گروهی، 40 دختر با میانگین سن 53/8 سال به صورت تصادفی در گروه های بازی انفرادی (13 نفر)، بازی گروهی (12 نفر) و کنترل (15 نفر) جای گرفتند. آزمون مهارت های بینایی- حرکتی، قبل و بعد از دوره آزمایشی (هشت هفته ای، 16 جلسه 60 دقیقه ای) و نیز یک ماه پس از اتمام مداخلات برای سنجش متغیرها استفاده شد. نتایج نشان داد که مهارت های بینایی- فضایی (001/0 > p)، مهارت های تجزیه و تحلیل بینایی (001/0 > p) و یکپارچگی بینایی- حرکتی و تثبیت چشمی (001/0 > p) در هر دو شرایط آزمایشی، از پیش آزمون به پس آزمون به طور معنادار افزایش یافت و تا آزمون پیگیری بدون تغییر ماند (05/0 > p). براساس مقایسه گروه ها در پس آزمون و آزمون پیگیری، نمره مهارت های بینایی- فضایی (01/0 > p) و یکپارچگی بینایی- حرکتی و تثبیت چشمی (01/0 > p) در شرایط بازی های انفرادی به طور معناداری بالاتر از بازی های گروهی بود، در حالی که نمره مهارت-های تجزیه و تحلیل بینایی در شرایط بازی های گروهی به طور معناداری بالاتر از بازی های انفرادی قرار داشت (05/0 > p). براساس یافته ها، بازی های انفرادی طی یک دوره هشت هفته ای در بهبود مهارت های بینایی- فضایی و یکپارچگی بینایی- حرکتی و تثبیت چشمی دختران هشت ساله اثربخش تر از بازی های گروهی و در مقابل، بازی های گروهی در بهبود مهارت-های تجزیه و تحلیل بینایی اثربخش تر از بازی های انفرادی هستند.

هدف از پژوهش حاضر بررسی وضعیت پرداختن به الگوهای ورزشی در تفریحات خانوادگی بود که الگوهای مصرفی براساس درآمد، تعداد اعضا، درون و بیرون شهری و سبک مشارکتی و غیرمشارکتی مورد تحلیل قرار گرفت. روش تحقیق از نوع توصیفی- کیفی استفاده شد. جامعه آماری شامل خانواده های شهروند رشت بود که به تفریحات ورزشی خانوادگی در داخل و بیرون شهر می پردازند. نمونه آماری به دلیل زمینه و هدف پژوهش به صورت هدفمند و در دسترس شامل 100 خانواده بود. روش تحقیق از نوع توصیفی و کیفی بود. ابزار پژوهش به صورت مصاحبه بر اساس سؤالات طراحی شده (15 سوال باز پاسخ) و سپس تنظیم اطلاعات دریافتی در چک لیست ها بود. برای تحلیل داده ها از آمار توصیفی استفاده شد. نتایج نشان داد که میانگین زمان فراغت ورزشی خانوادگی 33/37 ساعت در ماه می باشد، خانواده های با جمعیت متوسط (4 یا 5 نفر) و سطح در آمد 3-5 میلیون بیش ترین تفریح ورزشی را دارند، فراغت ورزشی خانوادگی بیشتر به صورت سبک غیرمشارکتی می باشد (19/86)، الگوهای والیبال و کوهنوردی بیش ترین زمان خانوادگی در بین الگوهای دیگر داشتند (6/2 و 5/8). تفریحات درون شهری بیشتر از برون شهری بود. به صورت تقریبی با افزایش تعداد اعضای خانواده و سطح درآمد تفریحات درون شهری کاهش و برون شهری افزایش داشت و به عکس. به نظر می رسد جذابیت الگوهای تفریحی ورزشی، ماهیتاً گروهی انجام دادن آن ها، سطح درآمد و تعداد اعضای خانواده، پیدا کردن خانواده های هم وزن، امکانات و وضعیت دسترسی به آن ها عوامل اصلی تعیین کننده زمان خانوادگی در پرداختن به فراغت ورزشی باشد.

هدف از پژوهش حاضر شناسایی و رتبه بندی مهارت های پژوهشی دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران بود. این تحقیق براساس هدف، کاربردی و از نظر روش بررسی، توصیفی از نوع پیمایشی بود. جامعه آماری پژوهش را دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران تشکیل دادند. نمونه آماری پژوهش به صورت در دسترس و تعداد 80 نفر انتخاب شدند. به منظور جمع آوری داده های تحقیق از روش میدانی با استفاده از مصاحبه و پرسشنامه محقق ساخته (0.97=α) استفاده شد. به منظور تبیین و تحلیل داده ها از تحلیل عاملی اکتشافی و آزمون T تک نمونه ای استفاده شد. نتایج پژوهش نشان دهنده پنج بُعد به عنوان مهارت های پژوهش گری بود که به ترتیب مهارت های طراحی ابزار تحقیق، تفسیر نتایج تحقیق، مهارت های آماری، جمع بندی نتایج تحقیق و جست وجو در ادبیات تحقیق، رتبه بندی شدند که نقاط ضعف تا قوت دانشجویان تحصیلات تکمیلی تربیت بدنی بودند.

هدف از پژوهش حاضر، تیببن رابطه هوش معنوی و میزان پرخاشگری با ملاحظه نقش میانجی تاب آوری در بین کنگ فوکاران آسیایی. می باشد. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی ورزشکاران حاضر در مسابقات آسیایی کنگ فو می باشند. تعداد ورزشکاران رشته کنگ فو، حاضر در مسابقات آسیایی، 150نفر، شامل (120 مرد ورزشکار و 30 زن ورزشکار)، بود که با توجه به محدود بودن جامعه آماری مورد مطالعه، از طریق روش سرشماری (کل شماری)، کل جامعه آماری به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. جهت جمع آوری اطلاعات مورد نیاز این تحقیق از ابزار پرسشنامه های تاب آوری کانر و دیویدسون(2003) ، پرخاشگری پری(1992) و هوش معنوی کینگ(2008) استفاده شده است. به منظور بررسی تحقیق از مدل یابی معادلات ساختاری و تحلیل مسیر به وسیله نرم افزار لیزرل استفاده شده است. یافته های تحقیق، نشان داد رابطه ی معنادار بین هوش معنوی و میزان پرخاشگری با توجه به نقش میانجی تاب آوری در کنگ فوکاران آسیایی وجود دارد. بنابراین نتیجه می گیریم که برخورداری از تجربیات معنوی بالا به عنوان برترین حامی تاب آوری، کاهش پرخاشگری را تضمین می کند.

تمرینات تناوبی شدید و محدودیت جریان خون سبب ایجاد تغییرات فیزیولوژیکی زیادی در ورزشکاران می شود. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر 4 هفته تمرینات تناوبی شدید همراه با محدودیت جریان خون بر آمادگی قلبی عروقی و سایتوکاین های التهابی اینترلوکین-6 و اینترلوکین-17 در دانشجویان مرد جوان فعال بود. 18 دانشجوی فعال شهر تهران با دامنه سنی 20 تا 30 سال به صورت نمونه گیری در دسترس به سه گروه 1. تمرین به همراه محدودیت جریان خون، 2. تمرین و 3. محدودیت جریان خون تقسیم شدند. آزمودنی ها تمرین به همراه محدودیت جریان خون را به مدت 4 هفته و 3جلسه در هفته اجرا کردند. نمونه های خونی، پیش و پس از آزمون به صورت ناشتا گرفته شد. براساس نتایج تمرینات ورزشی به همراه محدودیت جریان خون سبب ایجاد تغییرات معناداری در مقدار Vo2max یا vVo2max در گروه های پژوهش نشده است. با توجه به نتایج، آزمون های آماری در مورد میزان اینترلوکین 6 و اینترلوکین 17 در حالت استراحت بین گروه ها متفاوت بود. میزان این دو شاخص در گروه تمرین با دو گروه تفاوت معناداری را نشان داد (05/0>P). IL-6 در گروه تمرین به تنهایی، کاهش یافته و میزان IL-17 افزایش داشته است. کاهش میزان سایتوکاین التهابی IL-6 در حالت استراحت در گروه تمرین می تواند نشان دهنده کاهش نسبی میزان استرس در این گروه باشد. از سوی دیگر، کاهش مقادیر اینترلوکین-17 در گروه های محدودیت جریان خون را شاید بتوان به ضعف نسبی سیستم ایمنی و افت عملکرد سلول های T کمکی 17 در این گروه ها نسبت داد.   

اهداف : این پژوهش با هدف مروری بر روش های مختلف تهاجمی و غیرتهاجمی برای تعیین آستانه بی هوازی انجام شد. آستانه بی هوازی به منزله یک شاخص از فعالیت فیزیکی، بیشترین شدت ورزش است که طی آن هزینه انرژی عملکرد ورزشی عمدتاً از دستگاه هوازی تأمین می شود و نرخ بروز لاکتات خون با نرخ پالایش آن برابری می کند. به دلیل اینکه پدیده آستانه بی هوازی با تغییر سیستم تأمین انرژی از هوازی به بی هوازی همراه است، این فاکتور متابولیک در برنامه ریزی دقیق تمرینات ورزشی، تعیین محدوده های شدت کار و پیش بینی عملکرد ورزشکاران، به ویژه در ورزشکاران استقامتی از اهمیت بسیار برخوردار است. سنجش مستقیم لاکتات خون احتمالاً دقیق ترین روش تهاجمی در تعیین آستانه بی هوازی است که هزینه بر است و آزمودنی را با خاطر نمونه گیری از خون مواجه می کند؛ بنابراین روش های غیرتهاجمی که عمدتأ از ارتباط ضربان قلب به نرخ بار کار یا تغییرات پارامترهای تنفسی مانند معادل تهویه ای گازهای تنفسی بهره می برند، برای برآورد آستانه بی هوازی مدنظر قرار گرفته است . همچنین روش سنتی در تعیین آستانه بی هوازی عمدتأ از مدل های دوفازی استفاده می کند؛ درحالی که در پژوهش های اخیر استفاده از مدل های سه فازی ترجیح داده شده است که برآورد بهتری از محدوده های شدت کار هنگام فعالیت ورزشی ارائه می دهد؛ ازاین رو پژوهش حاضر  روش های متداول در تعیین آستانه بی هوازی و آشکارکردن کاستی ها و مزایای آن ها در قالب مدل های دوفازی و سه فازی را واکاوی می کند.

یکی از ابعاد رفتار سازمانی، شناخت مها رت های ارتباطی افراد با هدف دستیابی به بهره وری و تحقق اهداف سازمانی است. این پژوهش به تحلیل اثرهای مهارت های ارتباطی بر نگرش سازمانی هیئت علمی استخدامی و مدعو تربیت بدنی دانشگاه پیام نور پرداخته است. پژوهش ازنوع توصیفی بود که به روش پیمایشی انجام شده است. 80 نفرهیئت علمی استخدامی و 700 نفر مدرس مدعو تربیت بدنی دانشگاه های پیام نور جامعه آماری پژوهش حاضر را تشکیل دادند. تمام جامعه هیئت علمی به عنوان نمونه و از مدرسان مدعو 250 نفر به صورت تصادفی خوشه ای به عنوان نمونه آماری با استفاده از جدول مورگان انتخاب شدند. ابزارهای اندازه گیری پرسش نامه های مهارت های ارتباطی، رضایت شغلی و تعهد سازمانی بودند. روایی صوری و منطقی پرسش نامه ها به کمک اساتید دانشگاه ها و صاحب نظران بخش مدیریت انجام شد و پایایی از روش ضریب آلفای کرونباخ به دست آمد که برای هرکدام از پرسش نامه ها به ترتیب 84/0، 84/0 و 88/0 محاسبه شد. از روش های آمار توصیفی برای طبقه بندی نمره های خام و ترسیم جداول و نمودارها و از آمار استنباطی (کلوموگروف – اسمیرنوف، تحلیل همبستگی، تحلیل رگرسیون چندگانه) برای بررسی فرضیه پژوهش استفاده شد. نتایج نشان داد که همبستگی مهارت های ارتباطی و ابعاد نگرش سازمانی معنادار است. همچنین، ضرایب رگرسیون چندگانه حاکی از این است که تأثیر دو مؤلفه مهارت های ارتباطی (کلامی و بازخورد) بر نگرش سازمانی معنادار است و تأثیر مؤلفه شنود بر نگرش سازمانی معنادار نیست؛بنابراین، با توجه به اهمیت مهارت های ارتباطی در پیش بینی نگرش سازمانی به نظر می رسد که مسئولان باید راهبردهای مدیریتی مناسبی را برای رسیدن به سطح بهینه تمامی مؤلفه های مهارت های ارتباطی به ویژه مهارت شنود به کار گیرند.

مدیریت دانش به عنوان یکی از موضوعات جالب و چالش برانگیز علم مدیریت در هزاره جدید است. هدف پژوهش حاضر اولویت بندی و بررسی عوامل موثر بر استقرار مدیریت دانش در وزارت ورزش و جوانان بوده است. تحقیق حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر جمع آوری داده ها توصیفی- پیمایشی به شمار می آید. جامعه آماری این پژوهش را کلیه کارکنان وزارت ورزش و جوانان (745 نفر) تشکیل می داد. حجم نمونه تحقیق بر اساس جدول مورگان 254 نفر محاسبه گردید. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه ای بود که عنایتی (1390) در تحقیق خود از آن استفاده کرده بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها در سطح آمار استنباطی از آزمون های  تی تک نمونه ای، همبستگی پیرسون و فرایند تحلیل سلسله مراتبی استفاده شد که این کار توسط نرم افزارهای  SPSS(نسخه 20) و  Expert choice (نسخه 11) انجام شد. نتایج به دست آمده حاکی از آن است در بین عوامل موثر بر مدیریت دانش، فناوری اطلاعات، فرهنگ سازمانی و ساختار سازمانی بر مدیریت دانش نقش معنی دار داشته و نقش استراتژی بر مدیریت دانش، معنی دار نبوده است. از میان چهار متغیر مورد بررسی، فرهنگ سازمانی مهم ترین عامل تأثیرگذار بر مدیریت دانش و عامل استراتژی کمترین اهمیت را در مدیریت دانش دارند.

بازی یکی از محرک های مورد نیاز کودکان است و سهم عظیمی از هویت و تجارب کودک در آن کسب می شود. هدف از پژوهش حاضر، مقایسه بازی در محیط های مختلف (فضای باز طبیعی و سرپوشیده) بر مهارت های ادراکی-بینایی و بهره هوشی کودکان پیش دبستانی است. پژوهش حاضر از نوع علی-مقایسه ای بوده که بصورت میدانی انجام شد. جامعه ی آماری آن کودکان 6-4 ساله شهر تبریز بودند که نمونه آماری شامل دو گروه 30 نفره بود که به صورت هدفمند به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای سنجش مهارت های ادراکی-بینایی از آزمون فراستیگ و برای سنجش بهره هوشی از آزمون مهارت شناختی آدمک گودیناف استفاده شد. داده ها با استفاده از روش آماری تی مستقل و تحلیل واریانس چند متغییری در نرم افزار spss22 در سطح معنی داری 05/0 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان می دهد در کل ادراک بینایی کودکان(0001/0=P) و در بین خرده مقیاس های ادراک بینایی، هماهنگی حرکتی چشم (0001/0=P)، متن و زمینه (003/0=P)، وضعیت در فضا (003/0=P)، روابط ویژه (004/0=P) و همچنین در بهره هوشی نیز (001/0= p) بین دو گروه تفاوت معناداری وجود داشت. بطوری که نمرات کودکانی که در فضای باز طبیعی بازی می کردند، بیشتر از نمرات کودکانی بود در در فضای سرپوشیده بازی می کردند. نوع محیطی که کودکان در آن فعالیت می کنند، بر رشد آنها اثرگذار است. محیط طبیعی، محیطی غنی از محرک هاست که بر رشد کودکان تاثیر چشمگیری دارد. برهمین اساس پیشنهاد می شود در دوران کودکی، جهت بهبود مهارت های ادراکی-بینایی و افزایش بهره هوشی، کودکان در فضاهای باز طبیعی فعالیت بیشتری داشته باشند.

هدف: امروزه مشخص شده است که برای کسب عناوین قهرمانی به خصوص در رشته تیراندازی، علاوه بر فاکتورهای آمادگی جسمانی، ویژگی های خاص فیزیکی نیز در موفقیت فرد مؤثر است که در علوم پزشکی و ورزشی به آن پیکرسنجی می گویند. حال با طرح این سؤال که آیا اصولاً ویژگی های آنتروپی می تواند ارتباطی با دقت تیراندازی با سلاح کلاشینکف در وضعیت درازکش داشته باشد، این پژوهش طرح ریزی گردید. روش شناسی: جامعه آماری این مطالعه، دانشجویان پسر سنین بین 18تا 27 سال یکی از دانشگاه های نظامی می باشند که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی، 300 نفر از میان آنان انتخاب شده و بر اساس آزمون تیراندازی در میدان تیر، به ترتیب از میان بالاترین و پایین ترین نمره اکتسابی، دو گروه حرفه ای(30 نفر) و آماتور یا ضعیف (30 نفر) انتخاب شدند. ابزار تحقیق شامل متر، کولیس، کالیپر و سیبل استاندارد است. یافته ها: نتایج نشان داد که متغیرهای طول دست برتر و غیر برتر، طول کف دست برتر و غیر برتر، طول استخوان بازو، طول ساعد دست برتر و غیر برتر و طول انگشت سبابه دست برتر تیراندازان با دقت تیراندازی آنان ارتباط دارد. نتیجه گیری: مشخص گردید در افراد قوی بعضی از اندازه های طولی با امتیاز تیراندازی مرتبط بود، اگرچه در بعضی متغیرها این رابطه معنی دار نبود؛ می توان نتیجه گرفت که بلندی بخشی از اندام ها برای تیراندازی می تواند یک امتیاز در نظر گرفته شود.

هدف از انجام این پژوهش، بررسی تأثیر هشت هفته تمرین مقاومتی بر استرس شغلی و فرسودگی شغلی معلمان تربیت بدنی شهرستان دهگلان بود. جامعه آماری این پژوهش همه معلمان تربیت بدنی شهرستان دهگلان بودند. تعداد 20 معلم تربیت بدنی با روش نمونه گیری دردسترس به عنوان آزمودنی های پژوهش انتخاب شدند و در یک طرح تجربی شامل پیش آزمون- پس آزمون همراه با گروه کنترل قرار گرفتند. ابزار پژوهش پرسش نامه استرس شغلی مؤسسه سلامت و ایمنی انگلستان (2004) و فرسودگی شغلی ماسلاچ (1981) بود. پایایی و روایی پرسش نامه ها در پژوهش های متعدد قبلی بررسی و تأیید شده بود. آزمودنی ها 48 ساعت قبل از شروع تمرین ها در جلسه آزمون حاضر شدند و از دو گروه تمرین و کنترل آزمون های استرس شغلی و فرسودگی شغلی گرفته شد. گروه تجربی به مدت هشت هفته و به صورت سه جلسه در هفته به انجام تمرین های مقاومتی پرداختند. 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین، آزمون گیری درست مانند آزمون گیری اول انجام شد و از دو گروه تجربی و کنترل آزمون های استرس شغلی و فرسودگی شغلی گرفته شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون تی مستقل برای مقایسه میزان تغییرات استرس شغلی و فرسودگی شغلی و مؤلفه های آن در دو گروه تجربی و کنترل استفاده شد. یافته ها نشان داد که بین تغییرات استرس شغلی و فرسودگی شغلی دو گروه تجربی و کنترل تفاوت معنادار وجود دارد. با توجه به یافته ها، به همه معلمان تربیت بدنی و همچنین دیگر معلمان و کارمندان مشاغل مشابه پیشنهاد می شود که این نوع تمرین های ورزشی را در برنامه روزمره خود قرار دهند.

هدف از تحقیق حاضر ارتقای تعهدسازمانی در بین کارکنان رسانه های ورزشی از طریق عدالت سازمانی و رضایت شغلی بود. جامعه و نمونه آماری این پژوهش را کلیه کارکنان رسانه های ورزشی استان اصفهان تشکیل دادند (150= N). ابزار پژوهش شامل پرسشنامه عدالت سازمانی نیهوف (۱۹۹۳)، پرسشنامه رضایت شغلی براون (1993) درنهایت پرسشنامه استاندارد آلن و میر (1991) با آلفای کرونباخ به ترتیب (90/0،82/0و92/0) بود. برای تجزیه وتحلیل داده ها از تحلیل مسیر از طریق مدل معادلات ساختاری استفاده گردید. یافته ها نشان دادند که عدالت سازمانی نقش مؤثری بر رضایت شغلی و تعهد سازمانی داشت. به طورکلی مدل نقش عدالت سازمانی بر رضایت شغلی و تعهد سازمانی در بین کارکنان رسانه های ورزشی برازش قابل توجهی به دست آورد. ازاین رو می توان اذعان نمود عدم وجود عدالت سازمانی در هر ارگانی باعث بی تعهدی نسبت به سازمان و عدم رضایت شغلی در افراد می شود. مدیران قبل از هر تصمیمی باید از وجود عدالت سازمانی اطمینان داشته باشند تا از بروز مشکلات درون سازمان جلوگیری به عمل آید.

مقدمه: هدف از پژوهش بررسی رابطه ژنوتیپ های مر تبط با ژن های HIF1-α و VEGF با تغییرات توان هوازی به دنبال هشت هفته تمرین استقامتی با شدت متوسط در زنان غیر فعال بود. روش پژوهش: 23 زن غیر فعال 34 تا 43 ساله به صورت غیر هدفمند در دسترس انتخاب و 8 هفته تمرین هوازی هر هفته 5 جلسه و هر جلسه 30 دقیقه با شدت55% تا 75% ضربان قلب بیشینه انجام دادند. قبل و بعد از دوره تمرین، توان هوازی توسط آزمون برووس اندازه گیری شد. نمونه بزاقی اخذ و ژنوتیپ های مختلف ژنهای ژن HIF1- α   شامل CC و  ژنوتیپ های مختلف ژن VEGF شامل GG، CG و CC  اندازه گیری شد، از روشهای آماری تی زوجی و آنوا برای تغییرات میانگین های توان هوازی و برای بررسی ژنوتیپ ها از روش RLFP استفاده شد. یافته ها: نتایج تغییرات توان هوازی آزمودنی ها و بررسی رابطه ژنوتیپ های مختلف ژنهای VEGFو HIF1-a  به دنبال هشت هفته تمرین استقامتی با شدت متوسط در ارتباط با ژنو تیپ های CC و CT ژن HIF1- α   در ژنوتیپCT برابر با(529/0P=) و ژنوتیپ های GG و CC و CGژن VEGF ژنوتیپ  CGبرابر با (873/0P=) بوده که ژنوتیپ CT ژن HIF1-α  بیشترین افزایش را داشته  اما این افزایش معنا دار نبوده است. نتیجه گیری: هشت هفته تمرین استقامتی با شدت متوسط موجب افزایش توان هوازی در رابطه با پروفایل های ژنی ژن هایHIF1-α  و VEGF  در زنان غیر فعال چاق شده اما تغییرات توان هوازی در ارتباط با  پروفایل های ژنی ژن های مزبور  معنادار نمی باشد.

پژوهش حاضر با هدف تحلیل وضعیت عوامل مؤثر بر توسعه فضای ورزشی شهر تهران و ارائه راهکارهای مناسب با تأکید بر اقتصاد مقاومتی تدوین شده است. روش پژوهشی آمیخته بود؛ بنابراین بخش کیفی پژوهش مبتنی بر نظریه زمینه ای بوده و داده های مورد نیاز از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با خبرگان به روش نمونه گیری هدفمند، سهمیه ای گردآوری شده است. تحلیل داده ها پس از مراحل سه گانه کدگذاری مطابق الگوی پیشنهادی اشتراوس و کوربین (1998) صورت پذیرفت. بخش کمی پژوهش مبتنی بر پیمایش در جامعه هدفی متشکل از 370 نفر از مدیران، کارکنان باشگاه و خدمات گیرندگان بخش ورزش شهر تهران که به روش نمونه گیری خوشه ای، طبقه ای و به صورت تصادفی انتخاب شده بودند، روایی صوری پرسشنامه توسط متخصصان بررسی و روایی محتوایی آن با استفاده از تحلیل عاملی انجام گرفت. داده های حاصل با روش های آماری تحلیل عاملی تأییدی و آزمون تی تک نمونه و استفاده از نرم افزار Amos و spss تجزیه وتحلیل شدند. یافته های تحقیق بیانگر تأثیر قوی شاخص جذب سرمایه در ورزش بوده است. ازاین رو شاخص هایی چون توانمندسازی نیروی متخصص، مبارزه با فساد در ورزش، تدوین قوانین، به روزرسانی و تقویت مهندسی ورزشی و حمایت دولت از حضور بخش خصوصی در توسعه فضاهای ورزشی از دیگر راهکارهای مؤثر بر پدیده مرکزی مورد مطالعه بوده است. با توجه به نتایج می توان گفت که وضعیت تمام عوامل شناسایی شده و مؤثر در توسعه فضای ورزشی در شرایط متوسطی قرار می گیرد.