درخت حوزه‌های تخصصی

موفقیت در بازاریابی ورزشی مستلزم توجه ویژه به کیفیت رابطه بین هواداران و تیم های ورزشی است. ازاین رو هدف از تحقیق حاضر مطالعه تأثیر عناصر نیاز به خودابرازی بر ارزش ویژه برند باشگاه های لیگ برتر فوتبال ایران است. روش تحقیق توصیفی- همبستگی و از نوع پیمایشی و کاربردی است و داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد تمایز هویت، تشابه هویت و پرستیژ هویتِ باتاچاریا و سن (2003) و پرسشنامه ارزش ویژه برند یو و دانته (2001) گردآوری شد. جامعه آماری تحقیق شامل هواداران تیم های پرطرفدار لیگ برتر فوتبال ایران بود که 200 نفر از آنها به طور تصادفی به عنوان نمونه آماری تحقیق انتخاب شدند. روایی پرسشنامه با استفاده از نظرهای متخصصان مدیریت ورزشی و مدیریت بازرگانی تأیید و پایایی پرسشنامه ها براساس آلفای کرونباخ ارزیابی شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از نرم افزارSPSS  نسخه 18 و PLS استفاده شد. براساس نتایج این پژوهش، تمامی مسیرها در سطح معنا داری 05/0p<  تأیید شد. نتایج نشان داد که عناصر نیاز به خودابرازی که شامل تشابه هویت، تمایز هویت و پرستیژ هویت است، تأثیر مثبت و معناداری بر ارزش ویژه برند تیم های لیگ برتر فوتبال ایران داشته اند.

هدف پژوهش بررسی معماری فضاهای ورزشی تحت پوشش شهرداری تهران بر میزان گرایش شهروندان به فعالیت های ورزشی بود. روش تحقیق توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش ورزشکاران شهر تهران بودند. نمونه آماری، مشتریان مجموعه های ورزشی 5 منطقه شهری از بین 22 منطقه با توجه به موقعیت جغرافیایی قرارگیری آنها در شمال، جنوب، شرق، غرب و مرکز، شامل مناطق 1،5،6،8،20 بودند. روش نمونه گیری تصادفی و در دسترس، همچنین حجم نمونه متشکل از 250 نفر بود. ابزار گردآوری، پرسشنامه محقق ساخته ای بود که روایی صوری و محتوایی آن توسط 9 نفر از استادان مدیریت ورزشی و معماری بررسی و سپس در بین نمونه موردنظر پخش شد. پایایی پرسشنامه با استفاده از آلفای کرونباخ 76/0 محاسبه شد. همچنین از الگوریتم پی ال اس برای آزمودن فرضیات استفاده شد. خروجی نرم افزار حاکی از این بود که تمامی متغیرها تحقیق اثر مثبتی بر گرایش شهروندان به اماکن ورزشی تحت پوشش شهرداری تهران داشت. به طور کلی می توان گفت معماری و نحوه طراحی اماکن ورزشی بر جذب و گرایش شهروندان به فعالیت های ورزشی ثمربخش است و متولیان امر هنگام طراحی باید به معماری اماکن براساس فرهنگ، نحوه دسترسی و سایر شاخص های به دست آمده توجه ویژه کنند.

تمرین هوازی می تواند با افزایش انتقال دهنده های لاکتات، تأثیر مهمی در به تأخیر انداختن خستگی داشته باشد. با این حال، تغییرات انتقال دهنده های مونوکربوکسیلات ها در دوره بی تمرینی و تأثیر تمرینات موسوم به شوک بر حفظ سازگاری های تمرین در دوره بی تمرینی ناشناخته است. بنابراین، هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر تمرین استقامتی، بی تمرینی و تمرین شوک بر عملکرد استقامتی و میزان پروتئین انتقال دهنده های مونوکربوکسیلات (MCT1 و MCT4) عضله دوقلو موش های صحرایی نر بود. در این پژوهش آزمایشی، تعداد 24 موش صحرایی نر (75/6 ± 05/247 گرم) در چهار گروه کنترل، تمرین استقامتی، تمرین استقامتی+ بی تمرینی، و تمرین استقامتی + تمرین شوک قرار گرفتند. برنامه تمرین دویدن روی نوار گردان به مدت 12 هفته (5 جلسه در هفته با شدت حدود 85 درصد Vo2 max در هفته آخر) انجام گرفت؛ برنامه بی تمرینی یا تمرین شوک در گروه های مربوطه (هفته ای یک جلسه و به مدت 40 دقیقه و با سرعت 30-20 متر در دقیقه) از هفته 10 تا 12 اجرا شد. مقدار پروتئین MCT1 و MCT4 با استفاده از روش الایزا اندازه گیری شد. عملکرد استقامتی نیز با استفاده از آزمون وامانده ساز سنجیده شد. مقدار MCT1 عضله دوقلو در گروه تمرین استقامتی بیشتر از گروه کنترل بود (001/0=P). اما، سطح MCT1 گروه بی تمرین نسبت به تمرین استقامتی (000/1=P) و تمرین شوک (998/0=P) تفاوتی نداشت. به علاوه، تمرین استقامتی، بی تمرینی و تمرین شوک در مقدار MCT4 عضله دوقلو تغییرات معناداری را ایجاد نکرد (148/0=P). بی تمرینی موجب افت محسوس عملکرد استقامتی نسبت به گروه تمرین شد (001/0=P). با وجود کاهش معنادار عملکرد گروه شوک نسبت به گروه تمرین (001/0=P)، تمرین شوک از افت عملکرد ناشی از بی تمرینی جلوگیری کرد (006/0=P). تمرین استقامتی موجب افزایش مقدار MCT1 عضله دوقلو می شود. این افزایش، تحت تأثیر بی تمرینی یا تمرین شوک قرار نمی گیرد. با این حال، به نظر می رسد تمرین شوک بتواند از افت عملکرد استقامتی ناشی از بی تمرینی به طور معناداری بکاهد.

هدف اصلی پژوهش، مدلسازی عوامل مؤثر بر فعالیت بدنی افراد در پارک ها بود. روش تحقیق از نوع پیمایشی و به لحاظ هدف کاربردی بود. نمونه آماری پژوهش شامل 370 نفر از افراد مراجعه کننده به پارک های سطح شهر اهواز جهت انجام فعالیت بدنی، بود. ابزاراندازه گیری، پرسشنامه محقق ساخته بود که در سه بخش وضعیت محل زندگی، ساختار پارک ها و عوامل روانی-اجتماعی تنظیم شد که پس از تأیید روایی محتوا و سازه آن از طریق تحلیل عاملی در اختیار جامعه آماری قرار گرفت. داده ها نیزبا استفاده از مدل معادلات ساختاری در محیط نرم افزار PLS تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که وضعیت محل زندگی، ساختار پارک ها و عوامل روانی-اجتماعی بر فعالیت بدنی شهروندان اهوازی تأثیر مثبت و معناداری دارد و ساختار پارک ها و عوامل روانی-اجتماعی، اثری تعدیل کننده بر فعالیت بدنی افراد می گذارد. بنابراین در شرایطی که امکان تغییر محل زندگی افراد و شاخص های مرتبط با آن مانند همجواری و نوع دسترسی وجود نداشته باشد، در وهله اول با تجهیز و افزایش کیفیت امکانات ورزشی و رفاهی پارک ها و در وهله دوم با تقویت عوامل روانی-اجتماعی می توان موانع محیطیِ ورزش افراد را تا حدودی مرتفع کرد.

کاهش سطوح کاتکولامین ها عامل مؤثر در وقوع بیش فعالی  (ADHD)است. هدف از انجام دادن پژوهش حاضر، مطالعه اثر اعمال هم زمان 12 هفته تمرین ایروبیک، یوگا و مصرف امگا-سه بر درجه بیش فعالی و سطوح کاتکولامین های دانش آموزان بیش فعال هفت تا 11 سال بود. 43 دانش آموز به صورت تصادفی به گروه های کنترل سالم (تعداد = هشت)، کنترل بیش فعال (تعداد = هشت)، امگا -سه بیش فعال (تعداد = نُه)، تمرین بیش فعال (تعداد = نُه) و تمرین + امگا -سه بیش فعال (تعداد = نُه) تقسیم شدند. گروه های تمرینی 12 هفته تمرین ایروبیک و یوگا (پنج جلسه 35 تا 60 دقیقه ای) و گروه های مصرف مکمل، امگا -سه (روزانه 1200 میلی گرم) مصرف کردند. سطوح اپی نفرین و نوراپی نفرین ادرار و درجه بیش فعالی آزمودنی ها قبل و بعد از مطالعه اندازه گیری شد و با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس در بین گروه ها مقایسه شد. در ابتدای مطالعه، سطوح اپی نفرین و نور اپی نفرین گروه کنترل بیش فعال به طور معناداری از گروه سالم پایین تر بود (P < 0.01). در انتهای مطالعه، سطوح اپی نفرین ادرار گروه امگا -سه (P < 0.01)، نوراپی نفرین ادرار گروه تمرین (P < 0.01) و هر دو یعنی اپی نفرین و نوراپی نفرین گروه ترکیبی در مقایسه با گروه کنترل بیش فعال (P < 0.01) به طور معناداری بالاتر بود. مقادیر پس آزمون درجه بیش فعالی در گروه های امگا -سه (P < 0.01)، تمرین (P < 0.01) و ترکیبی (P < 0.01) در مقایسه با گروه کنترل بیش فعال به طور معنا داری کم بود. همچنین در گروه ترکیبی مقادیر بیش فعالی از گروه ت مرین کمتر بود (P < 0.01). پژوهش حاضر نشان داد که مصرف امگا-سه و انجام دادن تمرین ایروبیک و یوگا به تنهایی، به ترتیب با افزایش سطوح اپی نفرین و نوراپی نفرین موجب بهبود بیش فعالی می شود و اعمال هر دو متغیر به طور هم زمان، با هدف قراردادن هر دو هورمون این اثرهای مفید را تشدید می کند.

امروزه نوآوری در صنایع گوناگون، دیگر به واحدهای تحقیق و توسعه در سازمان محدود نیست و به ورای این مرزها رسیده است. این مفهوم با عنوان نوآوری باز به برقراری ارتباط با پژوهش ها می پردازد و مکملی برای تحقیق و توسعه است؛ ازاین رو، پژوهش حاضر با هدف تدوین بوم ناب نوآوری باز در فدراسیون های ورزشی منتخب انجام شد. برای دستیابی به اهداف مطالعه، در گام اول مصاحبه نیمه ساختاریافته با 10 نفر از خبرگان شامل اساتید دانشگاه، رئیس ها و نائب رئیسان فدراسیون ها و کارشناسان فدراسیون ها که به روش غیراحتمالی هدفمند انتخاب شده بودند، انجام گرفت.سپس عوامل اولیه با استفاده از نرم افزار اطلس. تی آی از متن مصاحبه ها استخراج شدند. در مرحله دوم برای جلوگیری از سوگیری ناخواسته و تأیید منابع کلیدی نوآوری باز از روش دلفی فازی استفاده شد. در این مرحله از نرم افزار آماری اکسل استفاده شد. پس از انجام شدن این مراحل، شش عامل از طریق 26 مؤلفه در نوآوری باز شناسایی شدند که شامل عوامل سازمانی، فردی، تعاملی، مالی، محیطی و بازاریابی بودند. سپس نقشه بوم ناب و سنجه های کلیدی آن ترسیم شد. این عوامل نشان دادند که اجرای نوآوری باز نیازمند شرایطی نظام مند و ساختاریافته است و مدیران فدراسیون ها با شفاف سازی مسیر فعالیت ها و فراهم کردن این شرایط می توانند از این راهبرد نو استفاده کنند و به شکلی رقابتی تر و پویاتر به فعالیت های خود ادامه دهند.

هدف پژوهش حاضر طراحی مدل بلوغ مدیریت دانش مبتنی بر استراتژی های کسب وکار در ورزش ایران می باشد. رویکرد پژوهش کارکردگرایی است، براساس هدف، کاربردی و از نوع تحقیق و توسعه، و به لحاظ ماهیت، توصیفی پیمایشی است. جامعه ی آماری، کلیه ی نخبگان مدیریت ورزشی دانشگاه ها و متخصصین ادارات کل ورزش و جوانان کشور بود. روش نمونه گیری، احتمالی محدود از نوع خوشه ای چند مرحله ای بود. پرسشنامه ی شاخص های مربوط به کدهای مدل بلوغ جامی پور و همکاران (1393) و پرسشنامه ی مدل بلوغ مدیریت دانش همراستا با استراتژی های کسب و کار جامی پور و همکاران (1393) به کار گرفته شد. تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS و Amos صورت گرفت. از آزمون کلموگروف- اسمیرنوف جهت مشخص کردن نرمال بودن جامعه ی آماری؛ از آزمون دوجمله ای جهت تعیین سطح بلوغ شاخص ها؛ از ارزش محاسبه شده برای تعیین قابلیت شاخص ها؛ از فرمول درصد بلوغ برای تعیین سطح و درصد کلی بلوغ؛ و نیز از مدل معادلات ساختاری جهت تعیین مدل معادلات ساختاری قابلیت شاخص های بلوغ مدیریت دانش همراستا با استراتژی های کسب وکار در ورزش استفاده شد. نتایج نشان داد، درصد بلوغ مدیریت دانش همراستا با استراتژی های کسب وکار 13/69 درصد می باشد. بعد راهبردی، سازمانی-انسانی و فنی- محتوایی در کسب و کار تأثیر معنی داری دارد. از این رو، برای هدفمند کردن استفاده از دانش، سازمان دهی مراحل و سطوح توسعه ی آن، شناخت وضعیت موجود در حوزه ی مدیریت دانش و تعیین عوامل مؤثر بر تصمیم گیری، به منظور به کارگیری و بهبود مدیریت دانش همراستا با کسب وکار الزامی است.

خودرهبری یکی از نظریات حوزه رهبری است که بر فرآیند تأثیرگذاری بر خود اشاره دارد. بر این اساس هدف پژوهش پیش رو طراحی الگوی خودرهبری ورزشکاران نخبه بود تا مشخص شود که ورزشکاران نخبه چگونه می توانند از این پدیده استفاده کنند. پژوهش حاضر از نوع کیفی و با روش داده بنیاد کلاسیک (ظاهر شونده) اجرا شد، 19 نفر از خبرگان به روش نمونه گیری هدفمند مورد مصاحبه های نیمه ساختاریافته قرار گرفتند و با رسیدن به معیار اشباع نظری جمع آوری داده ها به اتمام رسید. مجموع روش های کدگذاری باز، انتخابی و نظری به کار گرفته شد تا داده های مصاحبه ها تجزیه وتحلیل شود. قابلیت اعتماد یافته ها با روش های مختلف و محاسبه ضریب توافق کدگذاری مورد تائید واقع شد. مطابق نتایج 93 کد نهایی ایجاد شد و خودرهبری ورزشکاران نخبه شامل چهار نوع کنترل شناختی (13 کد)، کنترل رفتاری (15 کد)، کنترل هیجانی (8 کد) و کنترل مدیریتی (10 کد) است که کنترل رفتاری به عنوان مقوله اصلی انتخاب شد. همچنین دو نوع محدودکننده های محیطی و شخصی (17 کد) تأثیرات سوء بر توانایی خودرهبری افراد ورزشکار دارند که با راهبردهای (15 کد) آموزش و تقویت می توان ظرفیت های خودرهبری ورزشکاران را توسعه داد. در نهایت خودرهبری ورزشکاران نخبه پیامدهای مثبت سه گانه (15 کد) بهبود عملکرد، خودباروی و موفقیت را به دنبال دارد که موفقیت نسبت به دو نتیجه دیگر غایی تر محسوب می شود. یافته ها می تواند مبنای پژوهش های بیشتر و راهنمایی برای کاربردی کردن تلقی شود.

چاقی استئوسارکوپنیک نتیجه فرآیندهایی است که منجر به تحلیل عضله و استخوان و افزایش بافت چربی می شود . هدف مطالعه حاضر بررسی تأثیر 12 هفته تمرین مقاومتی با باند های کشی بر شاخص های عملکردی و شاخص چاقی استئوسارکوپنیک در زنان سالمند مبتلا به چاقی استئوسارکوپنیک بود. در این کارآزمایی بالینی تصادفی شده، 49 زن سالمند (سن 3/68 ± 64/13 سال، درصد چربی 6/56 ± 45/4 درصد، شاخص توده بدنی 3/71 ± 33/1 کیلوگرم بر مترمربع و نمره T چگالی استخوان 1/42 ± 1/86-) به صورت تصادفی به دو گروه کنترل (22 نفر) و تمرین (27 نفر) تقسیم شدند. گروه تمرین به مدت 12 هفته و سه جلسه در هفته تمرینات مقاومتی با باند های کشی را برای همه گروه های عضلانی اصلی انجام دادند. یافته ها: مقایسه های بین گروهی نشان دهنده افزایش معنی دار در عملکرد جسمانی کوتاه مدت ( SPPB ) در گروه تمرین نسبت به گروه کنترل (0/024 P= ) و نمره Z چاقی سارکوپنیک (0/041 P= ) و تفاوت غیر معنی دار کیفیت عضلانی (0/200 P= ) و خطر شکستگی (0/259 P= ) بین گروه تمرین و کنترل بود. 12 هفته تمرین مقاومتی با باندهای کشی سبب بهبود عملکرد جسمانی کوتاه مدت و نمره Z چاقی سارکوپنیک در زنان سالمند مبتلا به چاقی استئوسارکوپنیک می شود، اما احتمالاً برای تأثیرات بیشتر بر سایر شاخص های چاقی استئوسارکوپنیک دوره تمرینی طولانی تری لازم است.

تحقیق حاضر از نظر روش شناسی توصیفی - کاربردی است. جامعه آماری تحقیق حاضر شامل تمامی مشتریان فروشگاه های ورزشی پاساژ بهارستان تبریز بود که در زمان اجرای تحقیق اقدام به خرید محصولات ورزشی کرده اند. نمونه آماری از طریق جدول کوکران تعداد 384 مشتری انتخاب شد و درنهایت 380 پرسشنامه به صورت کامل و خوانا برگردانده شده و مورد بررسی قرار گرفت. ابزار تحقیق پرسشنامه محقق ساخته است که در قالب 7 عامل 26 سوالی براساس مطالعه منابع جامع تنظیم شد. به منظور تعیین روایی پرسشنامه مذکور، از نظر 12 تن از استادان رشته مدیریت ورزشی استفاده و اصلاحات مورد نظر صورت پذیرفت نیز به منظور سنجش پایایی پرسشنامه مذکور با روش ضریب آلفای کرونباخ معادل 87/0، به دست آمد که مورد پذیرش قرار گرفت. نتایج نشان داد که از نگاه مشتریان فروشگاه های ورزشی، 7 عامل به عنوان عوامل رضایت مندی مشتریان فروشگاه های ورزشی شناسایی شد. درنهایت مقادیر بارهای عاملی، نشان داد که باتوجه به نامناسب بودن اعتبار 12 مورد از گویه های پرسشنامه، در تحلیل مدل نهایی تحقیق حذف شدند. هم چنین شاخص های اصلی برازش، نشان داد مدل از برازش مناسبی برخوردار هست و الگوی رضایت مندی مشتریان فروشگاه های ورزشی طراحی گردید که با مدل مفهومی پیشنهادی هم سو می باشد.

شناسایی موانع موجود در مسیر ارتباط بین باشگاه های لیگ برتر فوتبال ایران و شرکت ها و سازمان های حامی امروزه از اهمیت زیادی برخوردار است. هدف این تحقیق شناسایی و اولویت بندی این موانع می باشد. روش تحقیق از نظر هدف،کاربردی و از نظر نحوه گردآوری داده ها، آمیخته اکتشافی (کیفی و کمی) می باشد. جامعه آماری تحقیق شامل مدیران بازاریابی شرکت ها و سازمان های خصوصی و دولتی که از سال 1390 تا 1398 حامی باشگاه های لیگ برتر فوتبال ایران بودند، مدیران باشگاه ها، فدراسیون فوتبال و خبرگان در این زمینه می-باشد. روش نمونه گیری در بخش کیفی به صورت هدفمند و با روش گلوله برفی انجام شد. در بخش کمی نیز، روش نمونه گیری در دسترس انجام شد که در میان ۱5 نفر از خبرگان دانشگاهی، پرسشنامه مقایسات زوجی برخاسته از بخش کیفی توزیع گردید. برای تجزیه و تحلیل داده های بخش کیفی و شناسایی مولفه های موانع، از روش کدگذاری باز و محوری استفاده شده است و برای اولویت بندی مولفه ها در بخش کمی از روش تحلیل سلسله مراتبی AHP استفاده شد. بر اساس یافته ها 13 مقوله و 79 مولفه در ارتباط با موانع ارتباط بلندمدت بین باشگاه های لیگ برتر فوتبال ایران با شرکت-ها و سازمان های حامی شناسایی شد و شاخص ها و مقوله های اقتصادی، قانونی و بازاریابی بیشترین درجه اهمیت را داشتند. با شناسایی این موانع، باشگاه های فوتبال و شرکت ها و سازمان های حامی می توانند راهکارهای متناظر و متناسب با آن ها را شناسایی و اتخاذ کنند تا بتوانند به بهترین شکل ممکن در عرصه اسپانسرشیپ گام بردارند و همواره طرفین ارتباط منتفع شده و به اهداف خود از اسپانسرشیپ دست پیدا کنند

روش تحقیق مطالعه حاضر کاربردی و از نوع تحلیل محتوا بود. جامعه آماری پژوهش تمامی سریال های ایرانی و ترکیه ای بودند که در بازه زمانی سال 1391 تا بهار سال 1398 در حال پخش بودند و موردتوجه تحقیق قرار گرفتند. در این راستا، به منظور انتخاب جامعه نمونه، روش نمونه گیری چندمرحله ای استفاده گردید. به این ترتیب مجموعا 6 سریال ترک و 5 سریال ایرانی انتخاب شدند و در مجموع 91 قسمت با 1369 سکانس موردمشاهده و بررسی قرار گرفت. یافته های تحقیق نشان می دهد که سازندگان سریال ها و فیلم های خانوادگی در ترکیه، ورزش را در شکل های مختلف در تولیدات رسانه ای موردتوجه قرار می دهند. نمایش علائم بصری ورزش در فیلم های ترکیه بیش از فیلم های ایران موردتوجه است و این امر نشان دهنده توجه سیاست گذاران جامعه و رسانه های جمعی این کشور به مقوله ورزش و انتقال آن به جامعه می باشد و این درحالی ست که در ایران به مقوله علائم بصری ورزش در تولیدات تلویزیونی کمتر توجه می شود و حتی بسیاری از ورزشکاران در فیلم ها و سریال ها نقش های منفی و مخرب را برعهده می گیرند. لذا توجه به نمایش علائم بصری در سریال های محبوب تلویزیون ایران نقش مهمی در تغییر نگرش و احتمالا رفتار بینندگان و علاقمندی آنها به ورزش خواهد داشت.

هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی بررسی تاثیر مصرف کوتاه مدت بی کربنات سدیم (BS) بر عملکرد بی هوازی و پاسخ لاکتات مردان سالم تمرین کرده بود.روش شناسی: در پژوهشی نیمه تجربی پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل دارونما، 10 مرد سالم تمرین کرده پس از شرکت در جلسه اول جهت اندازه گیری ویژگی های آنتروپومتری، مقادیر استراحتی لاکتات و عملکرد بی هوازی پایه، در یک جلسه پلاسبو (محلولی حاوی 2 درصد دکستروز) و سپس یک جلسه مکمل (3/0 گرم BS به ازای هرکیلوگرم از وزن بدن) شرکت کردند. پلاسبو یا مکمل 60 دقیقه قبل از جلسات آزمون مصرف می شد. نمونه خونی از سیاهرگ بازویی نیز یک ساعت قبل از جلسه اول و 5 دقیقه بعد از جلسات دوم و سوم توسط اخذ شد. توان بی هوازی اوج و میانگین نیز با آزمون بی هوازی رست مورد سنجش قرار گرفت. نهایتا داده ها با استفاده از آزمون های تحلیل واریانس مکرر و بونفرونی در سطح معناداری 05/0 بررسی شدند.نتایج: مصرف کوتاه مدت BS در مقایسه با پلاسبو به کاهش معنادار پاسخ لاکتات به فعالیت ورزشی ( 0/008˂ ϼ)و افزایش توان بی هوازی میانگین (0/006˂ ϼ) منجر می شود. با این حال، مصرف BS در مقایسه با پلاسبو، اثر معناداری بر توان بی هوازی اوج ( 0/32= ϼ) ایجاد نکرد.نتیجه گیری: به نظر می رسد مصرف کوتاه مدت BS می تواند به کاهش پاسخ لاکتات به فعالیت ورزشی و افزایش توان بی هوازی میانگین کمک کند، ولی بر توان بی هوازی اوج اثر معناداری ندارد.

زمینه: تاثیر عوامل روان شناختی به طور روز افزونی در زمینه اجرای ورزشی، جلوگیری از آسیب دیدگی ورزشی، بازتوانی ورزشی و به عنوان ابزاری موثر برای مدیریت استرس و اضطراب در رقابت ها مورد تایید تحقیقات مختلف قرار گرفته است. هدف این پژوهش، تعیین اضطراب صفتی رقابتی بازیکنان بیس بال لیگ برتر ایران و بررسی ارتباط آن با آسیب دیدگی ورزشی در آن ها می باشد. روش: جامعه آماری پژوهش شامل 95 نفر از بازیکنان بیس بال مرد شرکت کننده در لیگ برتر بیس بال ایران بوده است که تعداد 79 نفر از آن ها مورد آزمون قرار گرفتند. برای جمع آوری داده های پژوهش از پرسش نامه ی اطلاعات شخصی، پرسش نامه ی اضطراب رقابتی ورزشی (SCAT) و پرسش نامه ی آسیب دیدگی های ورزشی استفاده شد. جهت توصیف داده ها از آمار توصیفی و شاخص هایی گرایش مرکزی و جداول توزیع فراوانی و در آمار استنباطی از آزمون T مستقل استفده شد. نتایج: نتایج نشان داد 9/58درصد از بازیکنان آسیب دیده از اضطراب کم، 1/41درصد آن ها از اضطراب رقابتی متوسطی برخوردار بوده اند و هیچکدام دارای اضطراب رقابتی بالا نبوده اند. در طرف مقابل تمامی بازیکنان آسیب ندیده(100درصد) دارای اضطراب رقابتی کم بوده اند. نتیجه گیری: نتایج تفاوت معناداری را بین میانگین نمرات اضطراب رقابتی ورزشی بازیکنان بیس بال آسیب دیده و آسیب ندیده نشان داد. لذا به نظر می رسد اضطراب رقابتی ورزشی با آسیب دیدگی ورزشی در بازیکنان بیس بال لیگ برتر ایران ارتباط معناداری دارد.واژگان کلیدی: اضطراب رقابتی ورزشی، بازیکنان بیس بال لیگ برتر، آسیب های ورزشی

هدف تحقیق حاضر تدوین راهبردهای توسعه گردشگری ورزشی استان ایلام بود. تحقیق حاضر از نوع زمینه یابی توصیفی تحلیلی بوده و به شکل میدانی انجام گرفت. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه مدیران و کارشناسان ادارات ورزش و جوانان استان ایلام 60 نفر و ادارات گردشگری و میراث فرهنگی به تعداد 80 نفر بودند (140 N=). نمونه آماری به روش کل شمار برآورد شد. ابزار جمع آوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته بود؛ که روایی صوری آن توسط 12 نفر از اساتید مدیریت ورزشی مورد تأیید قرار گرفت و پایایی آن برابر با (88/0 =α) محاسبه شد. تجزیه و تحلیل داده ها با از آزمون های آمار توصیفی و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 23 انجام گرفت. نتایج تحقیق نشان داد که گردشگری ورزشی استان ایلام دارای 12 نقطه قوت، 12 ضعف، 11 فرصت و 12 تهدید می باشد که پس از تحلیل داده ها و تشکیل ماتریس ارزیابی هر یک از عوامل داخلی و خارجی مشخص شد، گردشگری ورزشی استان ایلام در موقعیت WT قرار دارد.واژگان کلیدی: استراتژی، برنامه ریزی استراتژیک، گردشگری، گردشگری ورزشی.

هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر آموزش ورزش تیراندازی با تفنگ بادی بر پرخاشگری دختران نوجوان بود. برای انجام پژوهش از طرح نیمه تجربی با گروه کنترل و پیش آزمون – پس آزمون استفاده شد. بدین منظور تعداد 30 دانش آموز دختر پرخاشگر (1/1±16 سال) به صورت نمونه در دسترس انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. در این مطالعه از پرسشنامه پرخاشگری باس و پری (1992) به عنوان ابزار سنجش پرخاشگری استفاده شد. گروه آزمایش به مدت 12 جلسه (هر جلسه 60 دقیقه) تحت نظر مربی آموزش تیراندازی دیدند. در پایان جلسات از هر دو گروه پس آزمون به عمل آمد. نتایج آزمون تحلیل واریانس مرکب دوعاملی نشان داد آموزش تیراندازی به کاهش معنادار پرخاشگری، پرخاشگری کلامی، خصومت و خشم دختران نوجوان منجر شد؛ اما آموزش تیراندازی بر پرخاشگری بدنی دختران نوجوان اثر معناداری نداشت. به نظر می رسد جو و ویژگی های ورزش تیراندازی با تفنگ می تواند نقش مهمی در ایجاد احساس آرامش و کاهش پرخاشگری داشته باشد.

هدف این پژوهش بررسی سلامت عمومی معلمان فعال و غیر فعال شهر چمستان بود. به این منظور ، 248 نفر از معلمان شاغل شهر چمستان ، دو پرسشنامه سلامت عمومی گلدبرگ و هیلر (GHQ) برای انداره گیری چهار خرده مقیاس سلامت جسمانی ، اضطراب و اختلال خواب، کارکرد های اجتماعی و افسردگی و پرسشنامه بک برای سنجش سطح فعالیت بدنی را تکمیل کردند. آزمون یو من ویتنی برای مقایسه گروه ها نشان داد که معلمان فعال شهر چمستان در مقایسه با معلمان فعال شهر چمستان غیر فعال دارای سلامت عمومی بالاتر، سلامت جسمانی بهتر، اضطراب و اختلال خواب کمتر، کارکردهای اجتمائی مطلوب تر و دارای سطح افسردگی کمتر می باشند( 01/ p ≤) . سلامت عمومی و زیر شاخص های سلامت عمومی معلمان فعال بالاتر از معلمان غیر فعال است. فعالیت جسمانی به عنوان یک ابزار مهم برای حفظ بهداشت و سلامتی جامعه می تواند در درمان و پیشگیری از بیماری های مختلف جسمانی و به همان میزان در کنترل و در درمان مشکلات روانی مثل افسردگی و اضطراب و اختلال خواب مورد استفاده واقع شود.

مقدمه و هدف: هدف ازاین پژوهش تعیین اثربخشی بازی درمانی بر مهارت های اجتماعی و رفتارهای کلیشه ای پسران دارای اختلال طیف اُتیسم با عملکرد بالا بود.   روش شناسی: پژوهش حاضر مطالعه ای نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. شرکت کنندگان شامل 17 کودک پسر مبتلا به اختلال طیف اُتیسم با عملکرد بالا بودند که در دامنه سنی 7 تا 10 سال قرار داشتند و به یکی از مراکز اُتیسم در شهر تهران مراجعه کرده بودند.  17 کودک توسط نمونه گیری هدفمند انتخاب شده و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. مداخله در 12 جلسه 90 دقیقه ای، هر هفته دو جلسه انجام شد؛ و والدین آنها نیز در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون، مقیاس درجه بندی مهارت های اجتماعی-نسخه والدین گرشام و الیوت، همراه با پرسشنامه مشکلات رفتاری جوهانس روهانس را پر کردند. نتایج: داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج تحلیل کوواریانس چند متغیری نشان داد که بازی درمانی بر روی مؤلفه های همکاری (0.04=P)، رفتار های بیرونی (0.02=P) و درونی (0.04=P) در مهارت های اجتماعی و مؤلفه های رفتارهای کلیشه ای (0.001=P) در مشکلات رفتاری تاثیر گذار بوده است. نتیجه گیری : نتایج نشان داد که  بازی درمانی بر روی مهارت اجتماعی و رفتارهای کلیشه پسران اتیسم تاثیرمثبت دارد.

این پژوهش با هدف مطالعه تأثیر هشت هفته تمرینات ادراکی- حرکتی بر تعادل ایستای تکواندوکاران 8-6 سال انجام شد. 80 کودک 6 تا 8 ساله به صورت تصادفی خوشه ای سه مرحله ای از سطح شهر کرمانشاه انتخاب شدند و تاثیرتمرینات ادراکی – حرکتی به عنوان متغیر مستقل بر تعادل ایستای کودکان ارزیابی شد. فاکتور تعادل با دستگاه تعادل سنج اندازه گیری شد. آزمودنی ها به صورت تصادفی در چهار گروه، شامل دو گروه تجربی و دو گروه کنترل و به تعداد مساوی از نظر جنسیتی در هر گروه تقسیم شدند، در ابتدا از تمامی آزمودنی ها پیش آزمون گرفته شد، سپس 40 آزمودنی دختر و پسر گروه تجربی، هشت هفته تمرینات ادراکی-حرکتی را که شامل سه بخش گرم کردن و تمرینات کششی، حرکات اختصاصی ادراکی-حرکتی و فعالیت های ترکیبی و حرفه ای ادراکی-حرکتی بود، هفته ای سه جلسه انجام دادند در حالی که 40 آزمودنی گروه کنترل در این هشت هفته به فعالیت های معمول خود پرداختند. سپس پس آزمون انجام شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل کوواریانس با طرح عاملی استفاده شد (05/0P

مقدمه و هدف: هدف از مطالعه حاضر، بررسی ارتباط بین اعتیاد به تمرین و تعهد ورزشی در ورزشکاران حرفه ای در دوران قرنطینه و تعطیلی اماکن و رویدادهای ورزشی بر اثر ویروس کووید-19 بود.روش شناسی: روش پژوهش حاضر، توصیفی همبستگی بود. نمونه آماری را 134ورزشکار نخبه (64 مرد) با حداقل ۵ سال سابقه فعالیت در رشته های مختلف ورزشی در سطح سوپرلیگ و ملی، با میانگین 20/87 (15 تا 35 سال) تشکیل دادند. برای سنجش تعهد ورزشی، پرسشنامه تعهد ورزشی اسکانلان و همکاران و برای اعتیاد به تمرین، سیاهه اعتیاد به تمرین تری و همکاران استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از ضریب همبستگی رتبه ای اسپیرمن و رگرسیون انجام شد.نتایج: نتایج نشان داد، بین تعهد ورزشی و مؤلفه های تعهد و لذت ورزشی، فشار اجتماعی و سرمایه گذاری شخصی با اعتیاد به تمرین رابطه مثبت معناداری وجود دارد. همچنین تعهد ورزشی و مؤلفه های آن %29 تغییرپذیری در نمرات تعهد ورزشی را تبیین می کنند. همچنین سرمایه گذاری شخصی به طور معنادار اعتیاد به تمرین را پیش بینی کرد (p < 0/05).نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد که در دوران قرنطینه ناشی از کووید- 19با کاهش تعهد ورزشی، اعتیاد به تمرین ورزشکاران نیز کاهش پیدا می کند. همچنین مؤلفه سرمایه گذاری شخصی پیش بینی کننده مناسبی برای اعتیاد به تمرین است.