درخت حوزه‌های تخصصی

پژوهش حاضر با هدف مقایسه چشم ساکن تیراندازان با تپانچه ماهر در کوشش های موفق و ناموفق انجام شد. در این مطالعه پس رویدادی، 20 مرد ماهر تیرانداز با تپانچه با دامنه سنی 20 تا 30 سال برای شرکت در مطالعه انتخاب شدند. پس از پنج کوشش آشنایی، شرکت کنندگان به اجرای 20 کوشش شلیک تپانچه از فاصله مدنظر به هدف، مطابق با استاندارهای موجود پرداختند. امتیاز 10 به عنوان کوشش موفق و امتیازهای پایین تر از 10 به عنوان کوشش ناموفق در نظر گرفته شد. داده ها با استفاده از آزمون تی وابسته و ضریب همبستگی پیرسون تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین دوره چشم ساکن کوشش های موفق و کوشش های ناموفق تفاوت معنا دار وجود داشت و در کوشش های موفق، شرکت کنندگان طول دوره چشم ساکن بیشتری داشتند. همچنین بین طول دوره چشم ساکن با اجرای مهارت تیراندازی در تیراندازان ماهر ارتباط مثبت معنادار وجود داشت. به طورکلی نتایج پژوهش حاضر نشان داد که چشم ساکن غالباً با تغییرپذیری مهارت حرکتی بین فردی (نخبه در مقابل مبتدی) و درون عملکردی (کوشش موفق در برابر ناموفق) مرتبط است.

این پژوهش با هدف طراحی و آزمون مدل ارتقای سیستم بیمه ورزشی در کشور انجام شد. روش پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود. مدیران، کارشناسان و صاحب نظران حوزه بیمه ورزشی در کشور جامعه آماری پژوهش را تشکیل دادند. نمونه آماری به تعداد قابل کفایت برای مدل سازی معادله ساختاری در نرم افزار اسمارت پی .ال. اس. برآورد شد (138 نفر) و به روش نظری (قضاوتی) نمونه گیری شد. ابزار پژوهش پرسشنامه مستخرج از بخش کیفی (اکتشافی نظام مند) بود. پژوهش حاوی 15 متغیر و 58 سؤال در مقیاس پنج گزینه ای لیکرت بود. روایی پرسشنامه از طریق روایی محتوایی (11 صاحب نظر)، پایایی (آلفای کرونباخ: 87/0) و روایی سازه (برازش مدل) ارزیابی و تأیید شد. برای تحلیل یافته ها از نرم افزار اسمارت پی. ال. اس. نسخه سه استفاده شد. نتایج مدل سازی نشان داد که کارآمدسازی مدیریت راهبردی بر روزآمدسازی قوانین، بهینه سازی مدیریت مالی،توسعه امکانات، توانمندسازی سرمایه انسانی و ظرفیت سازی ارتباطی اثر معنا دار داشت (به ترتیب با ضرایب 58/0، 62/0، 54/0، 59/0 و 55/0). همچنین ظرفیت سازی ارتباطی و توانمندسازی انسانی (به ترتیب با ضرایب 60/0 و 25/0) اثر معنا داری بر آموزش و فرهنگ سازی بیمه داشتند. اثر ارتقای سیستم نظارت بر بهبود حق بیمه و بهبود خسارت بیمه نیز معنادار بود (به ترتیب با ضرایب 56/0 و 36/0). درنهایت توسعه دامنه پوشش، ترویج سواد بیمه ای وارتقای رضایت مشتریان (به ترتیب با ضریب 59/0، 74/0 و 81/0) بر ارتقای ضریب نفوذ بیمه ورزشی اثر معنا دار داشتند. به صورت کلی، براساس یافته های پژوهش می توان گفت الگوی ارتقای سیستم بیمه ورزشی شامل جریانی نظام مند از عوامل ساختاری، قابلیت، فرایندی، عملکردی و پیامدی است.

پژوهش حاضر با رویکرد کاربردی و روشی توصیفی-تحلیلی در راستای تحلیل تناسب اراضی شهر اردبیل به منظور انتخاب مکان بهینه استقرار سایت های ورزش همگانی انجام شده است. در فرایند پژوهش حاضر نواحی مختلف شهر اردبیل از نظر چهار مؤلفه کلی مشخصات و موقعیت زمین، سازگاری کاربری ها، تراکم، سرانه و شعاع عملکردی و مطلوبیت دسترسی بررسی شده است. برای گردآوری داده ها و اطلاعات مورد نیاز از روش های کتابخانه ای و میدانی (روش مشاهده مستقیم) استفاده شده است. برای آماده کردن نقشه های مورد نیاز پژوهش و تجزیه وتحلیل داده ها از نرم افزار Arc GIS 10.4، به منظور تعیین میزان درجه اهمیت هریک از معیارهای پژوهش از مقایسه زوجی مدل تحلیل سلسله مراتبیو نرم افزار Expert Choice، برای استانداردسازی نقشه های معیار از توابع عضویت فازی و به منظور هم پوشانی نهایی شاخص های استانداردشده وزنی از مدل ویکور استفاده شده است. نتایج حاصل از تحلیل ها در قالب پیشنهادهایی برای ایجاد سایت های ورزش همگانی در محلات زرناس، بعثت، شهرک کارشناسان و محله دامپزشکی ارائه شده است. از بین سایت های معرفی شده دو سایت شهرک زرناس و کارشناسان قابلیت ایجاد رینگ های سبز برای برگزاری همایش های پیاده روی خانوادگی نیز خواهند داشت.

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر هم هویتی برند بر بشارت برند تیم های فوتبال در شبکه های اجتماعی با نقش میانجی وفاداری است.جامعه آماری پژوهش دانشجویان رشته علوم ورزشی دانشگاه فردوسی مشهد و تعداد نمونه 350 نفر بود. برای دستیابی به اهداف پژوهش پرسش نامه هویتی با برند اسکالاس و بتمن (2003)، هم هویتی با سازمان آلجشیمر (2005)، هم هویتی با جامعه برند از پرسش نامه مائل و آشفورث (1992)، وفاداری به برند از پرسش نامه کیم و همکاران  (2001)، و در نهایت تبلیغ مثبت و خشونت علیه تیم رقیب گریگور و فیشر(2006) مورد استفاده قرار گرفت. پرسش نامه ها با استفاده از نظر خبرگان بازاریابی ورزشی بومی سازی شد که روایی صوری و محتوایی آن از نظر متخصصین مدیریت ورزشی و روایی سازه آن با تحلیل عاملی تأیید شد.آلفای کرونباخ کلیه پرسش نامه ها بالای 0/8 به دست آمد. برای تحلیل داده ها از روش های آماری ضریب همبستگی و تحلیل عاملی تأییدی با کمک دو نرم افزار اس پی اس اس 20 و ایموس 22 استفاده شد. نتایج نشان داد که بین شش متغیر تحقیق همبستگی وجود دارد. یافته ها نشان داد، هم هویتی با برند، سازمان و جامعه برند بر وفاداری به برند به صورت مستقیم و به واسطه وفاداری بر تبلیغ مثبت تیم محبوب و تمایل به خشونت علیه تیم رقیب در شبکه های اجتماعی اثرگذار بودند.درصورت افزایش هم هویتی فرد با برند، سازمان و جامعه برند وفاداری هواداران افزایش یافته و از هواداران وفادار می توان به عنوان مبلغان باشگاه بهره برد و مانع از پراکنده شدن شایعه غلط علیه باشگاه در شبکه های اجتماعی شد.

این پژوهش با هدف طراحی الگوی مدیریت اخلاقی معاونت تربیت بدنی وزارت آموزش وپرورش انجام شد. این مطالعه به روش کیفی انجام شد و از نوع داده بنیاد بود. داده ها از طریق مصاحبه و بررسی پیش نگاشته ها گ ردآوری شدند. جامعه آماری پژوهش مدیران و معاونان حوزه تربیت بدنی وزارت آموزش وپرورش بودن د. بر پایه روش داده بنیاد، نمونه گیری به صورت نظری انجام شد و پس از 20 اجرای مصاحبه اشباع نظری حاصل شد. تحلیل داده ها طی سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام شد. در کدگذاری باز 58 مقوله فرعی مشخص شدند و در مراحل کدگذاری محوری و انتخابی به 18 مقوله اصلی و درنهایت شش مقوله مرکزی شامل شرایط علّی، شرایط مداخله گر، شرایط زمینه ای، راهبردها و پیامدها تقلیل یافتند و دسته بندی شدند . در بخش شرایط علّی، شاخص های ویژگی های درون فردی، توانمندی حرفه ای، ویژگی های اخلاقی درون سازمانی، در بخش شرایط زمینه ای، شاخص های نظام قانونی و حقوقی و آینده نگری، در بخش راهبردها، شاخص های عدالت سازمانی، سیستم نظارت و ارزشیابی، نیروهای پیش برنده و مدیریت تغییر، در بخش شرایط مداخله گر، شاخص های رفتارهای ضداخلاق فردی و سازمانی و موانع شغلی و رفتاری و در بخش پیامدها، شاخص های عوامل دولتی و غیردولتی به عنوان نتایج استخراج شدند؛ درنتیجه، مدیران سازمانی باید در تدوین منشور اخلاقی همه ذی نفعان مرتبط با سازمان در این مقوله مهم را درگیر کنند .

حوادث طبیعی از جمله زلزله و پیامدهای ناشی از آن همواره زندگی انسان ها را در معرض خطر قرار داده است و باعث می شود تا فشارهای روانی ،که از مخرب ترین نیروهای مؤثر بر انسان به شمار می آید، به شکل چشم گیری افزایش یابد و زندگی انسان را دچار اختلال سازد. بنابراین هدف از انجام این پژوهش بررسی اثر هشت هفته تمرین هوازی بر اضطراب، افسردگی و پرخاشگری دختران دبیرستانی زلزله-زده شهر سرپل ذهاب بود. بدین منظور، تعداد 30 دانش آموزان دختر دبیرستانی شهرستان سرپل ذهاب به صورت داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند. این افراد به طور تصادفی به دو گروه 15 نفره تمرین هوازی و کنترل تقسیم شدند. ابزار اندازه گیری شامل پرسشنامه اضطراب بک، پرسشنامه افسردگی بک و پرسشنامه پرخاشگری بود. در بخش آماری از آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری های تکراری با طرح 2×2 استفاده شد. همچنین از آزمون t وابسته برای بررسی اثر تمرین از پیش به پس آزمون استفاده شد. یافته ها نشان داد هشت هفته تمرین هوازی باعث کاهش معناداری در سطوح اضطراب، افسردگی و پرخاشگری (P<0.001) در گروه تمرین شد. اما، در گروه کنترل تغییر معناداری مشاهده نشد. در نهایت می توان بیان کرد یک دوره هشت هفته ای تمرین هوازی سبب بهبود اضطراب، افسردگی و پرخاشگری در دانش آموزان دختر پس از تجربه یک زمین لرزه شدید خواهد شد.

هدف از پژوهش حاضر تبیین روابط ساختاری بین خودکارآمدی ورزشی با اضطراب رقابتی ورزشکاران با توجه به نقش واسطه ای راهبردهای مقابله ای تکلیف مدار و هیجان مدار بود. پرسش نامه های خودکارآمدی ورزشی، راهبردهای مقابله ای و اضطراب رقابتی بین 200 ورزشکار داوطلب رشته های مختلف انفرادی و تیمی توزیع گردید. جهت تعیین روابط میان متغیرها از روش مدل سازی مسیری-ساختاری و نرم افزار پی ال اس2 استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد علاوه بر ارتباط معنا دار بین خودکارآمدی ورزشی با اضطراب رقابتی در مسیر مستقیم، خودکارآمدی ورزشی به طور غیر مستقیم و به واسطه تأثیر گذاری بر راهبردهای مقابله ای انتخاب شده از طرف ورزشکار موجب تعدیل اضطراب رقابتی ورزشکاران می شود. بررسی دقیق تر مدل حاکی از آن است که مسیر غیر مستقیم خودکارآمدی ورزشی به راهبردهای تکلیف مدار به اضطراب رقابتی با ضرایب مسیر بالاتر و شاخص تی بزرگتر، مسیر قوی تر برای تبیین نقش واسطه ای راهبردهای مقابله ای در ارتباط بین خودکارآمدی ورزشی و اضطراب رقابتی است.

هدف این پژوهش بررسی تأثیر فعالیت بدنی و آموزش روش آرام سازی پیشرونده عضلانی بر سطح اضطراب و استرس ادراک شده در بیماران مبتلا به کووید-19 بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی بود. با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس 48 بیمار مبتلا به کووید-19 از بین مراجعه کنندگان به پایگاه 16 ساعته تشخیص کرونا کووید-19 در ناحیه چهار مشهد انتخاب شدند. با غربالگری بر اساس پرسش نامه فعالیت بدنی بک در 4 گروه (2 آزمایش و 2 گروه گواه) قرار گرفتند. گروه های تمرینی به مدت 6 هفته به تمرین آرام سازی پیشرونده عضلانی پرداختند. تمامی شرکت کننده ها در مراحل پیش آزمون و پس آزمون پرسش نامه استرس- اضطراب- افسردگی DASS-21 را تکمیل کردند. داده ها با استفاده از روش تحلیل واریانس با طرح آمیخته تجزیه و تحلیل شد. یافته ها نشان داد تأثیر روش آرام سازی بر کاهش استرس افراد مبتلا به کووید-19 معنادار بود ( 05/0> p). همچنین یافته ها نشان داد اثر تمرین آرام سازی پیشرونده عضلانی در گروه مبتلا و فعال بیشتر از گروه مبتلا و غیر فعال بود ( 05/0> p). یافته ها نشان داد تأثیر روش تمرین آرام سازی بر اضطراب افراد مبتلا در گروه های مبتلا به کووید-19 معنادار نیست ( 05/0< p ). نتیجه این که روش آرام سازی پیشرونده عضلانی می تواند به عنوان روشی غیر دارویی در کاهش استرس درک شده ناشی از بیماری کووید-19 مؤثر باشد. روش آرام سازی روشی بی خطر، مطمئن، کم عارضه و کم هزینه است و در کنار روش های دارویی و سایر مداخلات می تواند در کاهش استرس، ترس و اضطراب ناشی از بیماری کووید-19 مؤثر باشد.

هدف از تحقیق حاضر، مقایسه اثربخشی بازی های فعال ویدئویی و بازی های پایه ورزشی بر رشد مهارت های بنیادی در دانش آموزان مقطع ابتدایی بود. روش پژوهش حاضر نیمه تجربی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. تعداد 60 دانش آموز ابتدایی (دوره دوم) با دامنه سنی 8 تا 11 سال به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه تجربی (بازی های ویدئویی فعال، بازی های پایه ورزشی) و یک گروه کنترل (بازی های ویدیویی غیر فعال) قرار گرفتند. ابزار مورد استفاده در این تحقیق، آزمون تبحر حرکتی برونینکس– اوزرتسکی ویرایش دوم، دستگاه ایکس باکس360 به همراه کینکت و دسته می باشد. ابتدا، شرکت کنندگان پیش-آزمون مهارت های حرکتی را اجرا کردند. گروه های تجربی به مدت هشت هفته، دو بار در هفته و هر جلسه، 30 دقیقه به اجرای برنامه تمرینی مربوطه پرداختند. گروه کنترل نیز بازی های ویدئویی غیرفعال را از طریق کنسول ایکس-باکس و دسته تحت نظارت کامل آزمونگر انجام دادند. در انتهای جلسات تمرینی آزمون تبحر حرکتی برونینکس– اوزرتسکی ویرایش دوم، مجدداً از تمام افراد به عمل آمد (مرحله پس آزمون). نتایج تحقیق حاضر نشان داد که گروه های ویدئویی فعال و پایه ورزشی بر رشد مهارت های حرکتی بنیادی تأثیر معناداری دارد. نتایج دیگر این تحقیق نشان داد که تفاوت معناداری بین گروه ها در رشد مهارت های حرکتی بنیادی وجود دارد؛ که این تفاوت ها با گروه کنترل معنادار بود، اما بین گروه های تجربی تفاوت معناداری یافت نشد. بنابراین به مربیان پیشنهاد می شود که علاوه بر تمرینات پایه ورزشی بر بازی های ویدئویی فعال نیز تاکید ویژه ای داشته باشند.

مقدمه و هدف: از این پژوهش بررسی ارتباط بین خودپنداره بدنی و موفّقیت ورزش با حس حرکت در دانشجویان مرد ورزشکار بود. روش شناسی: روش استفاده شده در این تحقیق توصیفی و از نوع همبستگی بود. بدین منظور، براساس نمونه گیری تصادفی چند مرحله ای یکصد نفر در رشته های مختلف والیبال، بدمینتون و کشتی بطور هدفمند انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از سه پرسش نامه مشخصات فردی، خودپنداره بدنی و خود تنظیمی در ورزش و همچنین آزمون های تنظیم زاویه دست برتر ژکوفسکی و کنترل نیرو دست برتر آبلاکووا استفاده شد. نتایج: اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از آزمون های همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه همزمان و تحلیل واریانس ها بررسی شدند. یافته ها رابطه معناداری را بین خودپنداره بدنی و موفّقیت ورزشی با حس حرکت در گروه های مختلف نشان داد. نتیجه گیری: نتایج نشان داد ورزش هایی که عامل اصلی موفّقیت در آنها حس حرکت دست برتر می باشد از حس حرکت بهتر و خودپنداره بدنی بیشتری برخوردارند.کلید واژه ها: خودپنداره بدنی، کنترل نیرو، تنظیم زاویه دست برتر، خودتنظیمی در ورزش، ورزشکاران.

در طی دوران یائسگی، زنان بیشتر در معرض عوامل خطر بسیاری از بیماری های مزمن و سندروم متابولیک قرار دارند. با این حال مشخص شده است که انجام تمرینات ورزشی می تواند روش مؤثری برای جلوگیری و کاهش این وضعیت باشد. ازاین رو مطالعه حاضر با هدف بررسی و مقایسه تأثیر 12 هفته برنامه تمرینات HIIT و MICT بر پارامترهای مرتبط با سندروم متابولیک در زنان یائسه چاق صورت پذیرفت. در مطالعه ای نیمه تجربی با طرح پیش آزمون - پس آزمون، 40 زن یائسه چاق مبتلا به سندروم متابولیک، به طور تصادفی در سه گروه کنترل، MICT (شامل 30-25 دقیقه دویدن هوازی با شدت 65-40 % ضربان قلب ذخیره (HRR) 3 روز در هفته به مدت 12 هفته) و گروه HIIT (شامل6 تا 12 بار وهله های60 ثانیه دویدن با حداکثر شدت 95-85% و متعاقب آن 60 ثانیه دویدن با شدت پایین 60-55% HRR) قرار گرفتند. قبل و پس از آخرین جلسه تمرینی، شاخص های ترکیب بدن و نمونه خون آزمودنی ها بررسی شد. نتایج بهبود معنی دار شاخص های وزن، درصد چربی بدن، دور کمر، WHR، کلسترول، تری گلیسرید، LDL-C، HDL-C، انسولین، گلوکز و HOMA-IR را در دو گروه HIIT و MICT نسبت به پیش آزمون و گروه کنترل نشان داد (05/0 >P). به علاوه تفاوت معنا داری در میانگین تغییرات شاخص های وزن، BMI، درصد چربی بدن، دور کمر و HOMA-IR بین دو گروه تمرینی HIIT و MICT مشاهده شد (05/0 >P). در مجموع نتایج پژوهش نشان می دهد که هر دو روش تمرینی تأثیر معنا داری بر نشانگرهای سندروم متابولیک در زنان یائسه چاق دارد، با این حال به نظر می رسد در مقایسه با MICT برنامه HIIT استراتژی غالب برای بهبود بیشتر در نشانگرهای سندروم متابولیک باشد.

هدف از پژوهش حا ضر، برر سی تأثیر تعاملی 6 هفته تمرین ا ستقامتی و تزریق ا ستروئید ا ستانوزولول بر تغییرات مقادیرسرمی آنزیم های آلانین آمینوترانسفراز، آسپارتات آمینوترانسفراز و آلکالین فسفاتاز در موش های صحرایی نر سالم بو . د289 گرم به چهار گروه ± بدینمنظور 32 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار با سن 12 هفته و میانگین وزن اولیه 16موشهای .(n= و استانوزولول ( 8 (n= تمرین+استانوزولول ( 8 ،(n= تمرین+دارونما ( 8 ،(n= تقسیم شدند: دارونما ( 8دریافتکننده استروئید هفتهای یک بار تزریق درونعضلانی استانوزولول ( 5 میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن)داشتند، گروه های بدون دارو، به همان مقدارروغن آراشیذ را به عنوان دارونما دریافت کردند. حیوانات گروه تمرین بهVO2max مدت 6 هفته و 5 جل سه در هفته، تحت برنامه تمرین پی شرونده ا ستقامتی تا سقف شدت 70 تا 75 در صدروی تردمیل دویدند. مقادیر سرمی آلانین آمینوترانسفراز، آسپارتات آمینوترانسفراز و آلکالین فسفاتاز به روش الایزاو برای مشخص کردن توزیع پراکندگی یکسان KS سنجیده شد. برای تعیین طبیعی بودن توزیع دادهها از آزمونتحلیل شد و برای P <0/ گروهها از آزمون  لوِن استفاده شد. همچنین دادهها با آنالیز واریانس یکطرفه در سطح 05تعیین تفاوت های درون گروهی از آزمون تعقیبی توکی استفاده شد. تغییرات سرمی آنزیم آلانین آمینوترانسفرازمعنادار شدند، اما مقادیر سرمی آنزیم آلکالین فسفاتاز (P=0/ و آنزیم آسپارتات آمینوترانسفراز ( 001 (P=0/002)معنادار ن شد . (P=0/070) برا ساس یافته های این پژوهش میتوان گفت عدم تأثیر تعدیلی تمرین ا ستقامتی بر تغییراتآنزیمهای کبدی در پی مصرف استروئید استانوزولول است.

راه اندازی کسب وکارهای کوچک و متوسط ورزشی از طریق توجه به ایجاد نوآوری و قابلیت های شبکه های اجتماعی در فرایندهای بازاریابی، سبب فعال شدن بسیاری از بنگاه های اقتصادی کارا در صنعت ورزش شده است؛ براین اساس، پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی کارای مزیت رقابتی پایدار کسب وکارهای ورزشی کوچک و متوسط مجازی برمبنای مدل UTAUT با نقش میانجی مدیریت خلاقانه انجام شد. این پژوهش از نوع مطالعات آمیخته است که جامعه آماری آن در بخش کیفی، کارآفرینان فعال، راه اندازهای کسب وکارهای ورزشی و مدیر-مالکان (17 نفر) و در بخش کمّی، مدیران صفی و ستادی بنگاه های اقتصادی فعال ورزشی از سه حوزه خدماتی، تولیدی و آموزشی بودند که به روش گلوله برفی و هدفمند انتخاب شدند. ابزار پژوهش نسخه اصلاح شده پرسشنامه مزیت رقابتی (شوکر ی، 2016)، پرسشنامه مدیریت خلاقانه در کسب وکارهای کوچک و متوسط (سی آیان، 2016) و پرسشنامه پژوهشگر ساخته کارآفرینی ورزشی بود. پس از اطمینان از پایایی درونی پرسشنامه از طریق خبرگان، شاخص نکویی برازش مدل با استفاده از شاخص های سه گانه فورنل و لارکر (1981) تأیید شد. درنهایت داده های پژوهش به روش تحلیل معادلات ساختاری با استفاده از تکنیک حداقل مربعات جزئی (اسمارت پی.ال.اس. نسخه دو) تحلیل شدند. نتایج تحلیل عاملی داده ها و شاخص های دوگانه آزمون Z حاکی از تأثیر معنادار ابعاد چهارگانه مزیت رقابتی مجازی بر کارآفرینی ورزشی بود. همچنین براساس نتایج آزمون رگرسیون چندگانه، نقش میانجی مدیریت خلاقانه در توسعه کسب وکارهای ورزشی تأیید شد؛ بنابراین، مدیران-مالکان بنگاه های فعال ورزشی می توانند با تدارک زیرساخت های مرتبط با استقرار فناوری فضای مجازی و به کاربستن آن در فرایندهای بازاریابی به همراه ذهنیت کارآفرینانه مدیران، فضاهای موافق با کارآفرینی پایدار را ایجاد کنند.

پژوهش حاضر به دنبال بررسی عوامل مختلف دخیل در مشارکت فعالیت بدنی اوقات فراغت افراد بالای 60 سال ایرانی بود. برای دستیابی به این هدف، چهار مدل مشارکت در فعالیت بدنی هوبارد و منل مورد تحلیل قرار گرفتند. در ابتدا با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای 600 نفر در تحقیق شرکت داشتند. در نهایت 552 نفر از سالمندان به چهار پرسش نامه موانع، راهبردهای انتقال، انگیزش و میزان فعالیت بدنی سالمندان به طور کامل پاسخ دادند. برای جمع آوری داده ها، پرسش نامه ها بین سالمندان نُه استان کشور توزیع شد. از روش تحلیل مسیر برای یافتن رابطه بین متغیرها و همچنین یافتن مدل مناسب در جامعه سالمندان ایرانی استفاده شد. سه پرسش نامه موانع، راهبردهای انتقال، مشارکت دارای پایایی آلفای کرونباخ به ترتیب 73/0، 93/0 و 93/0 بودند. تحلیل مسیر مدل ها در جامعه ایران نشان داد مدل اول (مدل مستقل) و سوم (مدل کاهش اثرات موانع) برای جامعه ایران مناسب هستند. بنابراین با توجه به نتایج به دست آمده می توان اذعان کرد موانع به طور مستقیم باعث کاهش مشارکت می شود. بعد از عامل موانع، عامل انگیزش می تواند باعث افزایش مشارکت سالمندان شود

هدف از پژوهش حاضر، ارائه الگویی جامع برای استعدادیابی در ورزش قهرمانی ایران بود. با عنایت به ماهیت اکتشافی موضوع از روش پژوهش کیفی و رویکرد نظریه پردازی برخاسته از داده ها استفاده شد. نخست از طریق مطالعات اولیه و مرور سیستماتیک منابع مرتبط، فهرست مقدماتی نشان های مؤثر شناسایی شدند. در ادامه به صورت هدفمند و به روش گلوله برفی 23 مصاحبه نیمه ساختاریافته با صاحب نظران آگاه به موضوع پژوهش انجام شد، مصاحبه ها تا حد رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. نتایج کدگذاری باز حاکی از استخراج 296 نشان اولیه و 38 نشان نهایی بود. در کدگذاری محوری، نشان های نهایی در 12 مفهوم و چهار مقوله اصلی طبقه بندی شدند. درنهایت مقوله های شناسایی شده حاصل از کدگذاری انتخابی، به ترتیب شامل فرآیند استعدادیابی، مدیریت الگو، عوامل مؤثر محیطی و ذینفعان کلیدی تعیین شدند. الگوی نظری برخاسته از یافته های مطالعه حاضر می تواند به مدیران و سیاست گذاران ورزش قهرمانی کمک نماید تا با بهره گیری مناسب از ذینفعان و تعیین نقش برای هر یک از سازمان های متولی به رفع عوامل مداخله گر پرداخته و توسعه استعدادیابی در ورزش قهرمانی را تسریع بخشند.

هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر بازی های سواد حرکتی بر پیشرفت تحصیلی کودکان دارای اختلال یادگیری بود. تحقیق حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. این پژوهش با توجه به هدف تحقیق از نوع پژوهش های کاربردی بود. جامعه آماری این پژوهش را دانش آموزان دارای اختلال یادگیری در مقطع ابتدایی استان سمنان(شهرستان سمنان) را در سال 99-98 تشکیل دادند که در مدارس استثنایی مشغول به تحصیل بودند. نمونه آماری شامل 20 نفر از کودکانی بودند که در آزمون کی مت نمرات مشابه ای را کسب کردند. نمونه گیری به صورت دردسترس انجام شد. نمونه ها به صورت تصادفی در دو گروه، که شامل یک گروه تجربی(که بازی های سواد حرکتی را اجرا کرد) و یک گروه کنترل(که هیچ تمرینی نداشت) بود. برای سنجش پیشرفت تحصیلی از آزمون ریاضیات ایران کی مت(سنجش پیشرفت تحصیلی) استفاده شد.  بر اساس نمره پیش آزمون کودکان در دو  گروه همگن شدند. گروه اول تمرین منتخب که بر گرفته از برنامه بازی های سواد حرکتی در زمینه رشد مهارت های حرکتی شامل ورزش، بازی، و واکنش های فعال که برای کودکان است را انجام دادند. گروه دوم تنها به فعالیت های روزمره پرداختند. این برنامه ها در 8 هفته که هر هفته شامل 2 جلسه و در مجموع 16 جلسه می باشد اجرا شد. هر جلسه 45 دقیقه بود که بازی های سواد حرکتی (که برگرفته از کتاب سواد حرکتی در حرکت بود) را اجرا کردند. نتایج نشان داد که گروه تجربی در بحث پیشرفت تحصیلی بهتر از گروه کنترل در مقایسه نمرات پس آزمون بودند.

مقدمه و هدف: هدف از پژوهش حاضر مقایسه پرخاشگری و خشم رقابتی و سرسختی ذهنی زنان و مردان دو و میدانی کار نخبه ایرانی بود. روش شناسی: روش پژوهش حاضر، علی-مقایسه ای بود. جامعه آماری شامل تمامی دو و میدانی کاران زن و مرد نخبه ایرانی و عضو تیم ملی در سال 1399 بود. به همین منظور، نمونه آماری را 100 دو و میدانی کار نخبه (18 تا 30 سال) با میانگین سنی 4.120±23.26 با استفاده از نمونه گیری در دسترس تشکیل دادند (50 زن). برای سنجش پرخاشگری و خشم رقابتی از پرسشنامه پرخاشگری و خشم رقابتی ماکسول و موریس (CAAS) و برای سرسختی ذهنی، پرسشنامه سرسختی ذهنی ورزشی شیرد، گلبی و همکاران (SMTQ) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون یومن ویتنی انجام شد. نتایج: نتایج نشان داد، بین دو و میدانی کاران زن و مرد در نمره کلی سرسختی ذهنی و خرده مقیاس پایداری آن و نمره کلی خشم رقابتی و پرخاشگری و مؤلفه خشم آن تفاوت معناداری وجود دارد. در مقابل در مؤلفه های اطمینان و کنترل از متغیر سرسختی ذهنی و خرده مقیاس پرخاشگری از متغیر خشم رقابتی و پرخاشگری، بین ورزشکاران زن و مرد تفاوت معناداری مشاهده نشد (p

هدف از انجام این پژوهش بررسی رابطه باورهای قالبی جنسیتی با شکل گیری هویت فردی ورزشکاران نخبه زن فوتسال است. پژوهش از نظر ماهیت مساله و نوع هدف، کاربردی و از نظر شیوه پژوهش توصیفی، از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل، کلیه بازیکنان نخبه لیگ برتر و تیم ملی فوتسال بانوان شهر تهران که بنابر اعلام فدراسیون فوتبال بانوان به تعداد 260 نفر می باشد. با استفاده از فرمول کوکران 152 نفر حجم نمونه در نظر گرفته شد. روش گردآوری داده ها شامل: کتابخانه ای و میدانی بوده است. به منظور گردآوری داده ها، از دو پرسشنامه استاندارد هویت فردی بردبار (1391) و نقش جنسیتی بم (1974) استفاده شده است. برای توصیف داده ها از آمار توصیفی و از آزمون کلموگروف - اسمیرنوف برای تعیین نرمال بودن متغیرهای پژوهش، همچنین برای تحلیل داده ها، از رگرسیون چند متغیره و تحلیل مسیر استفاده شد. نتایج نشان داد که بین باورهای قالبی جنسیتی با هویت اغتشاشی ورزشکاران نخبه زن فوتسال رابطه مستقیم وجود دارد، همچنین بین باورهای قالبی جنسیتی با هویت تعهدی ورزشکاران نخبه زن فوتسال رابطه مستقیم وجود دارد.

هدف از پژوهش حاضر، مقایسه اثر تمرین کششی و ماساژ رهاسازی بر درد، دامنه حرکتی و ناتوانی عملکردی گردن ناشی از نقاط ماشه ای مایوفاشیال عضله ذوزنقه بود. 30 بیمار در سه گروه شامل گروه ماساژ، گروه تمرینات کششی و گروه کنترل قرار گرفتند. بیماران گروه تجربی به مدت هشت هفته تمرین کردند. درد، دامنه حرکتی و ناتوانی عملکردی به ترتیب با مقیاس دیداری درد، گونیامومتر و شاخص درد و ناتوانی گردن ارزیابی شدند. نتایج نشان داد تمرینات کششی و ماساژ در دو گروه تجربی با افزایش معنادار دامنه حرکتی و کاهش معنادار درد و ناتوانی عملکردی همراه بود. همچنین، در تمام متغیرها بین دو گروه تجربی و گروه کنترل تفاوت معناداری وجود داشت. بر اساس نتایج، ماساژ، در مقایسه با تمرینات کششی می تواند مزیت بیشتری داشته باشد، ولی با توجه به مزایای حرکات کششی به عنوان رویکردی تمرینی، این تمرینات برای نقاط ماشه ای پیشنهاد می شوند

هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر یک دوره تمرین ترکیبی بر متغیرهای منتخب بیومکانیکی سالمندان مرد فعال ورزشکار بود. 40 مرد سالمند فعال به صورت داوطلبانه و در دو گروه تجربی و کنترل در این پژوهش شرکت کردند. از آزمودنی های هر دو گروه، قبل و بعد از هشت هفته تمرین، آزمون های تعادل، کنترل حرکتی، کنترل وضعیتی و راه رفتن گرفته شد. گروه تجربی در یک برنامه تمرینی ترکیبی شرکت کردند و گروه کنترل در این مدت به انجام فعالیت های روزمره خود ادامه دادند. برای مقایسه نتایج قبل و بعد از تمرینات در هر گروه، در صورت نرمال بودن متغیرها از آزمون تی همبسته و در غیراین صورت از آزمون ناپارامتریک ویلکاکسون استفاده شد، نتایج نشان می دهد یک دوره تمرین ترکیبی در کنترل وضعیتی و عملکرد راه رفتن معنادار نیست، ولی می تواند در بهبود کنترل حرکتی، تعادل در مردان سالمند فعال مؤثر باشد و احتمال زمین خوردن افراد را کاهش دهد.